จอมราชันย์อัญเชิญอสูร

ตอนที่ 48 : คาดโทษตระกูลจิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,053
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    22 ก.ค. 60

               อิงเป่ยขมวดคิ้วทันทีเมื่อสัมผัสพลังปราณเซียนจากชายชรา แต่ก็ไม่ได้ตกใจอะไรมากนัก "แค่ไม่ประมาทก็ไม่น่ามีอะไรต้องห่วง" นี่เป็นครั้งแรกที่อิงเป่ยรู้สึกกังวล
               ชายชราจ้องมองลงมาที่ด้านล่างก็พบเข้ากับบุตรชายตนที่นอนบาดเจ็บสาหัสเลือดท่วมตัวนอนดิ้นไปมา จึงรีบพุ่งลงมาดูอาการของบุตรชายตนทันที
ฟุบ!! พริบตาเดียวชายชราก็มายืนข้างๆบุตรชายตน
               "หลงชุนเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง" 
               ท่าทางของชายชราดูร้อนรนกังวลใจเป็นอย่างมากเพียงแค่มองแว๊บเดียวก็สามารถบอกได้ว่าได้รับบาดเจ็บสาหัส
ส่วนจินหลงชุนเมื่อเห็นบิดาตนก็พูดออกมาด้วยอาการเหนื่อยหอบอ่อนแรง 
               "ท่านพ่อข้าไร้ความสามารถไม่อาจอยู่ดูแลตระกูลหลังจากนี้ได้"
               "เจ้าพูดอะไรของเจ้ากัน มีข้าอยู่ทั้งคนเจ้าจะต้องปลอดภัยแน่นอน"
               "นึกว่าใครที่ไหนโผล่มา จะไม่แนะนำตัวเองหน่อยรึ ช่างไม่มีมารยาทจริงๆ"
               "เจ้าหุบปากของเจ้าซะถ้าไม่อยากตาย!"
               5555!! "พูดจาใหญ่โตเชียวนะ พ่อกับลูกนี่เหมือนกันจริงๆ" 
              ชายชราได้ยินก็หันควับกับมาที่อิงเป่ยทันที
               " รอข้าดูอาการบุตรชายข้าก่อนก็ยังไม่สายที่จะฆ่าเจ้าหลังจากนี้"
เมื่อได้ยินว่าจะตรวจดูอาการบุตร อิงเป่ยจึงได้ดักชายชราไว้
               "เจ้าคิดรึว่าจะช่วยมันได้ ต่อให้เจ้าเก่งกว่านี้10เท่าก็ช่วยไม่ได้" 5555!!!
               ชายชรายื่นมือไปจับเพื่อดูอาการของบุตร ก็ต้องขมวดคิ้ว เหงื่อเย็นเยียบผุดขึ้นที่หน้าผาก หน้าตาบูดเบี้ยว ทันที
          "นี่มันอะไรกัน ปราณความมืดนี่ช่างน่าหวาดหวั่นจริงๆ ข้าไม่เคยเจอมาก่อน ดูเหมือนว่ามันกำลังดูดซับพลังปราณของบุตรชายข้าทีละน้อย ขึ้นเป็นแบบนี้พลังปราณบุตรชายข้าคงไม่เหลือแน่" 
          ชายชราคิดถึงความเป็นไปได้ที่บุตรตนจะรอดนั้นไม่มี ก็ได้แต่ทำใจยอมรับ
          "เจ้าใช้วิชามารอันใดทำร้ายบุตรข้ากัน ถ้าบุตรข้าตาย เจ้าก็ต้องตายเหมือนกัน"
          ชายชราระเบิดพลังลมปราณเซียนออกมา ทำให้อากาศรอบตัวเริ่มบิดเบี้ยวสั่นไหวเป็นคลื่นกระแทกออกไป 
          อิงเป่ยระเบิดพลังลมปราณราชันย์ออกมาต้านรับเอาไว้ ยืนนิ่งไม่ขยับทำหน้าตาเฉยเมย
        "นี่เจ้าไม่ดูถูกข้าไปหน่อยรึที่ใช้แรงกดดันมาทำร้ายข้าเนี้ย พลังแค่ระดับปราณเซียนทำเป็นอวดเก่งไปได้" 
       "โอ้! ข้าจินตงไป๋ คงดูถูกเจ้าเกินไปไม่คิดว่าเจ้าจะทนแรงดันที่ข้าส่งไปได้"
          "แน่นอน! แต่ข้าไม่เคยโอ้อวดพลังของตนเพื่อข่มเหงคนอ่อนแอหรอกนะ แต่ก็ยังมีพวกสวะบางตัวที่มีพลังเพียงน้อยนิดกับคิดอวดตนว่ายิ่งใหญ่"
               คำพูดพวกนี้เหมือนทำให้จินหลงชุนกับจินตงไป๋ถึงกับกัดฟันดัง ก๊อดดๆด้วยโกรธ แล้วพุ่งเข้าไปปะทะซึ่งๆหน้า
          จินตงไป๋ใช้วิชาลับของตระกูลมีทั้งหมด7ขั้น แต่จินตงไป๋ก็ฝึกได้เพียง5ขั้นเท่านั้น 
           เมื่อจินตงไป๋ใช้ฝ่ามือวิญญาณเยือกแข็งขั้นที่ 5  ความร้อนรอบตัวลดลงอย่างฉับพลันเกิดเป็นผลึกน้ำแข็งออกมาจากฝ่ามือ ก่อนจะผลักไปข้างหน้า
           ครืนนน!! ฟิ้ววว!! ผลึกน้ำแข็งขนาดใหญ่พุ่งออกไปด้วยความเร็ว อิงเป่ยไม่รอช้ารวบรวมพลังปราณไปที่หมัดก่อนจะซัดหมัคลั่งคลื่นสังหารออกไปปะทะ
           เปรี้ยง!! ตู้ม!!! คลื่นพลังอันมหาศาลพลักทั้ง2ถอยไปคนละ 7 ก้าว 
จินตงไป๋ต้องขมวดคิ้วอีกครั้ง เมื่อรู้ว่าพลังของอิงเป่ยนั้นเท่าเทียมกับพลังของตน ซึ่งไม่น่าจะเป็นไปได้ที่ปราณราชันย์นั้นจะสู้กับพลังปราณเซียน จึงได้กล่าวออกไปด้วยความสงสัย
               "นี่เจ้าปกปิดพลังที่แท้จริงของเจ้าเอาไว้อย่างนั้นรึ"
               "ไม่รู้สินะ แล้วทำไมข้าต้องบอกเจ้าด้วยละ "
          "ไม่แปลกใจเลยจริงๆที่บุตรชายข้าไม่สามารถเอาชนะเจ้าได้"
          "เหอะ! เรื่องนี้จะโทษข้าก็ไม่ได้ ข้าอุตส่าห์เตือนไปแล้ว แต่บุตรของเจ้ามันเป็นสวะตัวโง่งมที่ไม่รู้จักประมาณตนเอง ถึงเป็นแบบนั้นไง"
           "เจ้ามันตัวอันตรายเกินไป ถ้าไม่กำจัดเจ้าทิ้งมันต้องส่งผลต่อตระกูลข้าในภายภาคหน้าแน่นอน" 
           "ถ้าคิดว่าทำได้ก็ลองดู  เพียงเจ้าคนเดียวไม่อาจทำอะไรข้าได้หรอก 
พาบุตรชายเจ้ากลับไปตายที่บ้านดีกว่า ก่อนจะไม่มีโอกาส"
               อิงเป่ยปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาพร้อมกับจิตสังหารอันรุนแรง ที่ต้องการสังหารจินตงไป๋ให้ตายในทันที 
               จินตงไป๋สัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาลก็ตกตะลึงจนเหงื่อผุดขึ้นมาทันที จิตสังหารที่แฝงมานั้นทำให้จิตใจสั่นไหวจนเกิดความกลัวขึ้นมันเหมือนยืนอยู่ต่อหน้าสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์ในตำนานก็มิปาน จินตงไป๋แอบบีบหยกในแขนเสื้อตนเองเพื่อขอความช่วยเหลือทันที
           แกร๊ก! "ข้าต้องพูดถ่วงเวลาเอาไว้ก่อน จนกว่าผู้อาวุโสทั้งหลายจะมาถึง"
จินตงไป๋คิดด้วยความกังวลใจว่าจะถ่วงเวลาได้สำเร็จหรือไม่
               "เจ้าเป็นใครกันแน่ถึงมีจิตสังหารที่เด็กหนุ่มอย่างเจ้าไม่ควรมี หรือว่าเจ้าเป็นสัตว์อสูรจำแลงมา"
เจ้าแก่จนเลอะเลือนรึไงกัน ข้าเป็นมนุษย์ปกติอย่างพวกเจ้านั้นล่ะ 
เพียงแต่ว่า....
               จินตงไป๋แสดงอาการร้อนรนจนทำให้อิงเป่ยสงสัยจึงได้หยุดพูดทันที
               "เจ้าดูจะร้อนรนจังเลยนะ คิดจะทำอะไรอย่างนั้นรึ"
               "เจ้าพูดอะไรของเจ้าน่ะ ข้าก็กำลังฟังเจ้าพูดอยู่ไง" 
               อิงเป่ยนิ่งไปนานจากนั้นก็หันมองขึ้นไปยังท้องฟ้าเหนือลานประลองทันที  อากาศเริ่มบิดเบี้ยวสั่นไหวไปมาอีกครั้ง ซึ่งอิงเป่ยก็เตรียมตัวรอจังหวะที่ประตูเปิดก็จะซัดหมัดพยัคฆ์สังหารเข้าไปปะทะทันที
          ครืนนน!! ประตูมิติเปิดขึ้นมาแล้ว ก็มีชายชราเดินออกมาหลายคน อิงเป่ยไม่รีรอให้คนเหล่านั้นออกมา ก็ซัดหมัดพยัคฆ์สังหารพุ่งตรงไปที่ประตูทันที
               จินตงไป๋เห็นอิงเป่ยซัดหมัดขึ้นไป ก็ร้องตะโกนเตือนทันที
               "พวกท่านระวัง!!!" แต่ก็ไม่ทันการ
               ฟิ้ววว!! ตู้ม!!! หมัดพยัคฆ์สังหารพุ่งเข้าปะทะกับร่างของผู้อาวุโสที่อยู่ข้างหน้าทำให้ได้รับบาดเจ็บสาหัสทันที เพราะสร้างเกราะปราณไม่ทัน
               "ที่แท้ก็ถ่วงเวลาข้าเพื่อให้คนมาช่วยนี่เอง มิน่าเล่า ถึงได้ทำตัวร้อนรนออกมา"
               "เจ้ารู้ก็สายไปแล้วล่ะ ถึงแม้ว่าจะบาดเจ็บไป2คนก็เถอะ แต่ก็ยังเยอะพอที่จะฆ่าเจ้าได้ก็แล้วกัน"
เหล่าผู้อาวุโสที่ออกมานั้นมีพลังปราณราชันย์ขั้นที่8กับ9ทั้งนั้น 
               "นี่มันแย่กว่าที่คิดอีกนะเนี้ย ถ้ามีแค่2-3คนก็พอไหวแต่นี่ดันมาเกือบ10คน คงต้องหาทางหลบหนีก่อนดีกว่า"อิงเป่ยครุ่นคิดในใจ 
               "พวกท่านช่วยกันล้อมมันไว้อย่าให้มันหนีไปได้ ถึงจะหน้าอายที่ต้องมารุมคนๆเดียวก็ต้องฆ่ามันให้ได้"
               "มันจะเป็นอย่างที่พวกเจ้าต้องการรึเปล่า ถ้าข้าหนีไปได้ละก็ ตระกูลของพวกเจ้าได้หายไปจากทวีปแดนเหนือแน่นอน รอรับผลที่พวกเจ้ามารุมทำร้ายข้ากันได้เลย"
               เหล่าผู้อาวุโสแยกย้ายกันมาล้อมอิงเป่ยเอาไว้ แล้วทำการโจมตีพร้อมกัน อิงเป่ยรีดเค้นพลังออกมาสร้างเกราะป้องกันทันที แล้วใช้เมฆาทะยานฟ้าหลบหลีกพลังที่กำลังพุ่งเข้ามาทุกทิศทาง ฟิ้วว!! ฟิ้วว!! ฟิ้วว!! ฟิ้วว!! ฟิ้วว!! 
ร่างของอิงเป่ยวายวับไปก่อนที่พลังจะมาถึงตัวเพียงเสียววิ ฟุบ!! แล้วกระโดดขึ้นเพื่อหลบพลังอีกครั้ง ควับ!! แล้วพุ่งไปหาผู้อาวุโสที่มีพลังปราณราชันย์ระดับ8ที่อยู่ข้างหน้าแล้วซัดหมัดพยัคฆ์สังหารเข้าไปปะทะทันที
           ย๊ากกก!! เปรี้ยง!! ผู้อาวุโสคนนั้นรีบสร้างเกราะปราณพร้อมกับยกมือขึ้นมาป้องกันทันท่วงที แต่ก็กระเด็นถอยหลังออกไปพร้อมกับกระอักเลือดออกมาคำโต ทรุดลงนั่งกับพื้นหน้าซีดหายใจหอบลมปราณปั่นป่วน
               ผู้อาวุโสอีกคนที่อยู่ข้างๆรีบพุ่งเข้าไปป้องกันอยู่ด้านหน้า 
               "ท่านหลบไปก่อนเดี๋ยวข้าจะรับมือเอง" 
               "ระวังตัวด้วย เจ้าเด็กนี่อันตรายเกินไป อย่าประมาทเด็ดขาด"
               อิงเป่ยพุ่งหลบฝ่ามือเยือกแข็งที่พุ่งมาข้างหลังหวุดหวิด แล้วหยิบดาบเทพมารสะท้านภพออกมาชักดาบฟาดฟันไปหาผู้อาวุโสด้านหลังทันที ปราณความมืดรูปจันทร์เสี้ยวพุ่งไปปะทะกับเกราะปราณจนแตกสลายแต่ผู้อาวุโสเบี่ยงตัวหลบทันทำให้ไม่โดนคลื่นดาบนั้น  
               อ๊ากกก!!! จินหลงชุนอยู่ๆก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทรมานนอนดิ้นทุรนทุรายไปมา ร่างกายค่อยๆเหี่ยวไปเรื่อยๆ จนแห้งตายไป 
ดาบเทพมารสั่น วิ้งง!! พลังปราณก็ค่อยๆลอยออกมาจากท้องของจินหลงชุนก่อนจะหายวับไปที่ตัวดาบเทพมารทันที
               จินตงไป๋รู้ว่ายังไงบุตรชายตนก็ต้องตายจึงอาศัยจังหวะที่อิงเป่ยกำลังชุลมุนต่อสู้กับเหล่าผู้อาวุโสแอบซัดฝ่ามือวิญญาณเยือกแข็งขั้นที่ 5 ออกไปจากมุมอับทันที
               อิงเป่ยที่กำลังต้านรับพลังอยู่  ก็ไม่รู้ว่าตนเองกำลังถูกรอบทำร้ายจากจินตงไป๋ทางด้านหลัง เพราะมัวแต่ปะทะกับเหล่าผู้อาวุโสตระกูลจินถึง 8คนยอมเสียเปรียบคนมากอยู่แล้ว ถึงจะเก่งแต่ถ้าถูกรุมจากคนที่มีระดับใกล้เคียงกันนั้นมันลำบากมาก ไม่เหมือนระดับน้อยๆถึงจะมาหลายคนก็ไม่คณามือ 
               ฟิ้ววว!! ปัง!!! อิงเป่ยถูกพลังฝ่ามือวิญญาณเยือกแข็งขั้นที่ 5 ปะทะเข้าเต็มๆที่ด้านหลัง แม้จะมีเกราะปราณป้องกันแต่พลังที่โจมตีมานั้นรุนแรงยิ่งนัก 
ทำให้พลังปราณภายในปั่นป่วน  อึก! พรวดด!! อิงเป่ยกระอักเลือดออกมา
               เมื่อเหล่าผู้อาวุโสเห็นอิงเป่ยเสียจังหวะก็รีบซัดฝ่ามือเยือกแข็งเข้าไปปะทะทันที แต่อิงเป่ยรีบทรงตัวลงแล้วพลิกตัวหลบการโจมตีเหล่านั้น แต่ก็ไม่อาจจะหลบได้ทั้งหมด
               อิงเป่ยหายใจหอบเพราะอาการบาดเจ็บจึงตัดสินใจที่จะใช้ท่าลับทันที เพื่อสร้างจังหวะในการหลบหนี
               อิงเป่ยรีดเค้นพลังทั้งหมดออกมาฉับพลันทำให้เหล่าผู้อาวุโสตื่นตะลึงที่พลังปราณของอิงเป่ยพุ่งสูงขึ้นจนทำให้บรรยากาศบิดเบี้ยวไปมา 
               "พวกเจ้าตระกูลจินทุกคนต้องหายไปด้วยน้ำมือของข้า รอรับการกวาดล้างจากข้าได้เลย" 
               อิงเป่ยพูดออกไปด้วยโทสะอันมากล้นจิตสังหารที่น่ากลัวจนต้องสั่นไหวไปทั่วร่าง ความเดือดดาลในครั้งนี้เหล่าผู้อาวุโสและจนตงไป๋จะไม่มีวันลืมอย่างแน่นอน
               อิงเป่ยยกดาบเทพมารขึ้นไปบนฟ้า พลังปราณความมืดเริ่มก่อตัวขึ้นเป็นศาสตราวุธมากมายจนนับไม่ถ้วน พร้อมที่จะร่วงหล่นลงมาทำลายล้างเหล่าศัตรูให้ดับดิ้นไป
               "หมื่นดาบสังหารเทพมาร"  อิงเป่ยวาดดาบลงมาที่พื้น ศาสตราวุธ
มากมายก็ร่วงหล่นลงมา จินตงไป๋และเหล่าผู้อาวุโสต่างสร้างเกราะปราณด้วยพลังปราณทั้งหมดที่มีเพื่อต้านรับศาสตราวุธทั้งหลายเหล่านั้น ทำให้อิงเป่ยมีเวลาในการหลบหนีออกมาได้ 
               ถึงแม้จะเห็นอิงเป่ยพุ่งทะยานหลบออกไปแล้ว แต่ก็ไม่สามารถตามไปได้เพราะถ้าตามไปอาจจะถูกศาสตราวุธสังหารนั่นเอง
             ฟิ้ววๆๆ ฟิ้วววๆๆ ตู้มๆๆ ปักๆๆๆ ฉึกๆๆๆ เสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วลานประลอง จินตงไป๋กับเหล่าผู้อาวุโสต่างพากันกระอักเลือดออกมากันเป็นสาย ถึงแม้จะไม่สามารถสังหารพวกเขาในดาบเดียวได้แต่ถ้าโดนหลายๆครั้งก็อาจตายได้เหมือนกัน เมื่อหมื่นดาบสังหารเทพมารจบลง เหล่าผู้อาวุโสถึงกับนอนหายใจแผ่วเบาเหมือนคนใกล้ตาย บางคนร้องครวญครางออกมาด้วยความเจ็บปวด ที่ต้องเสียแขนเสียขาไปก็มี 
          อ๊ากกก!! อึก!! พรวด!!! จินตงไป๋ที่กระอักเลือดออกมา ก่อนจะพูดกับเหล่าผู้อาวุโสว่า
          "นี่ตระกูลข้าต้องมาเจอกับภัยอันตรายถึงเพียงนี้ เพราะความถือดี ของบุตรชายข้าอย่างนั้นรึ"
เหล่าผู้อาวุโสได้ยินถึงกับพูดไม่ออกเลยแม้แต่คนเดียว
          "ตอนนี้มันไม่อาจจะแก้ไขได้แล้ว เราต้องรีบกลับตระกูลเพื่อเตรียมแผนรับมือกันเอาไว้แต่เนิ่นๆกันดีกว่า"ผู้อาวุโสอีกคนกล่าวออกมา
           "พักกันซักครู่แล้วค่อยช่วยกันเปิดประตูมิติกลับตระกูล"
               ตอนนี้สนามประลองไม่เหลือเค้าเดิมอีกต่อไปแล้ว กลายเป็นซากปะรักหักพังไม่เหลือชิ้นดีเลยก็ว่าได้ 
               อิงเป่ยที่พุ่งทะยานหลบหนีออกมาได้ไกลพอสมควรก็เปิดประตูมิติเพื่อไปยังสุสานมังกรเพื่อพักฟื้นร่างกายให้เป็นปกติ แหวนที่นิ้วอิงเป่ยส่องแสงก่อนจะปรากฎประตูมิติขึ้นมา อิงเป่ยก้าวเดินเข้าไปทันที ก็มาโผล่ที่ด้านในสุสานมังกร แล้วพุ่งทะยานไปห้องเก็บสมบัติทันที แล้วใช้แหวนเปิดประตูที่ปิดอยู่ 
               ครืนนน! ปัง! อิงเป่ยฝืนใช้ร่างกายมานานจนในที่สุดก็ล้มลงกับพื้นแล้วก็หลับไป

               วันนี้ 1 ตอนนะครับ ป่วยไม่หายซะที เลยไปหาหมอ สรุป เป็นปอดบวม 
                                                       เหอะๆ เลยจะพักผ่อน ฝันดีครับ

 
  
 



 






             


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

935 ความคิดเห็น

  1. #348 Looney00 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 04:20
    หายเร็วนะคะไรท์สู้ๆๆๆๆ
    #348
    0
  2. #345 Princesseden (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 23:28
    ค้างงงงงงงงง
    #345
    0
  3. #337 HwaHwaly (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 14:56
    ขอคุณค่าา หายไวๆนะไรท รักสาสุขภาพด้วยจ้าาา
    #337
    0
  4. #336 aomsunday9 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 11:29
    สนุกมากรอๆๆๆค่ะ
    #336
    0
  5. #335 Karishma99 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 09:59
    ขอบคุณค่ะ หายดีไวๆนะไรท์
    #335
    0
  6. #334 051235 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 08:22
    หายไวๆๆนะครับไรท์
    #334
    0
  7. #333 สนุกมาก (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 07:57
    สนุกมาก
    #333
    0
  8. #332 dplay (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 06:47
    ขอไห้ไรต์หายเร็วๆนะคะ
    #332
    0
  9. #330 kamol1122 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 01:37
    สนุกดีครับ
    #330
    0
  10. #329 olo (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 23:41
    จอมราชันอัญเชิญอสูรเนื้อเรื่องไม่เกี่ยวกับชื่อเรื่องเลยสุ้กี่รอบกุไม่เห้นมันจะอัญเชิญอสูรเลยเปลี่ยนเป้นจอมราชันลุยเดี่ยวดีกว่าน่ะ
    #329
    1
    • #329-1 Gmgamer(จากตอนที่ 48)
      10 กรกฎาคม 2560 / 00:15
      ใจเย็นๆ เดี๋ยวก็ได้เห็นแล้วล่ะ รับรองไม่ผิดหวัง
      #329-1
  11. #328 Nesty_1993 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 22:45
    พักผ่อนเยอะๆนะคะ. ขอให้หายไวๆนะคะ
    #328
    0
  12. #326 ฟาร์น (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 21:47
    ไม่อัญเชิญอสุรหรอ
    #326
    0
  13. #323 ppk020 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 19:31
    ืทานยาแล้วพักผ่อนซะ หมอคนหนึ่งได้กล่าวเอาไว้ หายไวๆๆน่ะครับ
    #323
    0
  14. #321 xikaza (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 18:55
    หายไวๆๆนะครับ
    #321
    0
  15. #320 serapong (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 18:31
    หายไวๆ นะครับไรท์ 
    #320
    0
  16. #319 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 17:35
    สุดทีรักเราเสียวท่า
    #319
    0
  17. #318 อำพล สิทธิราช (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 17:09
    หายไวๆนะครับ รับษาสุขภาพด้วยครับผม สู้ๆ
    #318
    0
  18. #317 Tababuya (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 16:28
    หายป่วยไวๆค่ะ สนุกมาก
    #317
    0
  19. #316 ไจแอนท์คุง (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 15:42
    หายไวๆนะคะ
    #316
    0
  20. #315 cattycall (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 15:27
    หายป่วยเร็วๆนะ พักผ่อนมากๆนะหายป๋วยแล้วค่อยอัพก็ได้นะ
    #315
    0
  21. #314 defy (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 15:09
    พักผ่อนเยอะๆนะครับ หายไวๆครับผม
    #314
    0
  22. #313 joelamtan (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 15:06
    หายไวๆครับ ไม่เอามาม่า ขอบคุณครับ
    #313
    0
  23. #312 Reezas (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 15:06
    รักษาสุขภาพด้วยนะครับไรท์
    #312
    0
  24. #311 OZalamandeRO (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 14:50
    ขอบคุณครับ หายไวๆนะครับ
    #311
    0