จอมราชันย์อัญเชิญอสูร

ตอนที่ 41 : ซ้งจื่อหยา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,008
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    3 ก.ค. 60

               และแล้วเวลาแห่งการสังหารก็วนมาถึงอีกครั้ง วันนี้การลาดตระเวนนั้นมีการเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย คือให้ลาดตระเวนรอบๆค่ายกองกำลังเท่านั้น เพื่อป้องกันการลอบโจมตี เมื่ออิงเป่ยพักผ่อนเต็มที่แล้วก็พุ่งทะยานออกมาแอบซุ่มมองลาดเลาก่อนจะทำการซุ่มโจมตี
               "หืม...วันนี้ไม่ลาดตระเวนรอบนอกค่ายแล้วรึ นับว่าฉลาดพอตัว แต่มันก็ไม่ได้ยากเย็นเท่าไหร่สำหรับข้า" อิงเป่ยยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหายวับไป
               "พวกเจ้าระวังตัวกันให้มาก เราไม่รู้ว่าจะถูกโจมตีตอนไหน อย่าประมาทเด็ดขาด"
               อิงเป่ยทำการโจมตีด้วยหมัดพยัคฆ์สังหารจู่โจมทหารที่เดินรอบๆค่ายทันที
               ตู้ม!!เหล่าทหารที่ถูกโจมตีไม่สามารถหลบได้ทันจึงโดนเข้าไปเต็มๆร่างกายระเบิดทันที เศษร่างของทหารเหล่านั้นแตกกระจายไปทั่ว 
"พวกเราโดนโจมตีแล้ว มันอยู่ทางนี้! "
               ทั้งเสียงระเบิดจากการโจมตีและเสียงทหารร้องตะโกนแจ้งดังไปทั่วป่าทำให้เหล่าตระกูลและแม่ทัพต่างพุ่งมาที่จุดเกิดเหตุอย่างเร่งรีบ พอมาถึงก็พบแต่ร่องรอยการโจมตีแต่คนโจมตีหายไปไร้ร่องรอย
ไม่นานอีกด้านของค่ายก็มีเสียงระเบิดจากการโจมตีอีกครั้ง และเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆจนแม่ทัพและเหล่าตระกูลกระจายตัวกันตามจุดรอบค่ายทหาร
เมื่อมีการกระจายตัวของเหล่าแม่ทัพและตระกูล อิงเป่ยจึงทำการโจมตีอีกครั้งเพื่อล่อให้แม่ทัพและบางคนจากตระกูลได้เห็นเงาของคนที่แอบโจมตี
               "มันอยู่นั่น พวกเจ้าตามข้ามา อย่าปล่อยให้มันหนีไปได้"
เมื่อเห็นว่าแม่ทัพพุ่งทะยานมาหา  อิงเป่ยก็ทำการหลบหนี ยิ่งทำให้แม่ทัพได้ใจ 
                    "หึหึ! คิดว่าจะหนีพวกข้าพ้นรึไง ยังไงวันนี้เจ้าก็ต้องตายที่บังอาจมาลอบโจมตีค่ายนี้"
อิงเป่ยหยุดหลบหนีแล้ว หันกลับมาพุ่งทะยานไปหาแม่ทัพนั่นทันที
                    "หืม..มันไม่หนีแล้วรึ แต่กับพุ่งมาแทน เอ๊ะ! หรือว่ามันตั้งใจล่อข้าออกมากัน แย่แล้ว พวกเจ้ารีบหนีไปเราติดกับมันแล้ว"
                    แต่ก็สายเกินไปที่จะหวนกลับ คมดาบตวัดผ่านลำคอของแม่ทัพไป ฉับ!!ความรู้สึกเย็นเยียบของอะไรบางอย่างได้ผ่านคอของตนไปนั้น ไม่อาจ
มองเห็นได้มีแต่ความรู้สึกเท่านั้นก่อนจะสิ้นใจไป
                    เหล่าคนที่ตามมานั้นก็ไม่ต่างจากแม่ทัพเลยแม้แต่น้อย เพียงแค่พริบตาเดียวก็ถูกอะไรบางอย่างตัดผ่านคอไปแล้ว ร่างที่ไร้วิญญาณล้มลง ตุบๆ! ตุบๆ!! ตุบๆ!!ตุบๆ!!เลือดฉีดพ่นออกมาเมื่อหัวนั้นกระเด็นออกจากตัว 
                    อิงเป่ยพุ่งทะยานกลับไปทางเดิมที่มาแล้วเรียกสัตว์อสูรออกมาโจมตีเหล่าทหารที่อยู่รอบบริเวณค่ายทันที
                    "จัดการฆ่าเหล่าทหารที่อยู่แถวนี้ซะ" 
เสียงของเหล่าทหารที่ถูกสัตว์อสูรโจมตี ดังไปทั่ว 
               อ๊ากกก! ตู้ม!! เปรี้ยง!! "ข้ายังไม่อยากตาย ช่วยข้าที" อ๊ากกก!! ทหารที่อยู่ใกล้ๆไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย เพราะตกใจกับสิ่งที่เห็น เพราะจู่ๆก็มีสัตว์อสูรโผล่ออกมาจนตั้งตัวไม่ทัน ยิ่งเห็นภาพที่สัตว์อสูรไล่ฆ่าเหล่าทหารตรงนั้นก็กลัวจนตัวสั่น ก้าวเท้าไม่ออก ยืนรอความตายที่กำลังคลืบคลานเข้ามา
               โฮกกก!! เมื่อได้ยินเสียงคำรามของสัตว์อสูร แม่ทัพและเหล่าตระกูลก็รีบพุ่งทะยานมายังจุดเกิดเหตุทันที แต่ก็มาเห็นเพียงซากศพเหล่าทหารนอนตายกันเกลื่อนกลาดไปทั่ว แต่ไม่พบสัตว์อสูรแม้แต่น้อย
                 "นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกันขึ้นเนี้ย ข้าได้ยินเสียงสัตว์อสูรทางนี้ แต่เมื่อมาถึงกับไม่พบอะไรเลยนอกจากศพทหารเหล่านี้"
นี่พวกข้ากำลังเผชิญหน้ากับอะไรกันอยู่เนี้ย มันไม่ตลกแล้วนะเว้ย 
อิงเป่ยได้เรียกสัตว์อสูรกลับก่อนจะพุ่งทะยานหายไป และไปทำการโจมตีเหล่าทหารรอบค่ายอีกครั้ง 
               เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นทุกครั้งตลอดรอบค่าย แม่ทัพและคนจากตระกูลบางคนก็ถูกล่อให้ตามออกไปแล้วก็โดนสังหารทุกครั้ง ทหารรอบค่ายก็เช่นกันถูกโจมตีจากสัตว์อสูรเหมือนเดิม ตลอดเวลาที่ถูกโจมตีมันช่างยาวนานเหลือเกินจนกองกำลังทหารทั้ง3แคว้นต่างหวาดกลัวจนไม่อาจควบคุมตัวเองได้ แม้แต่ราชวงศ์เองก็ตาม
ความเหนื่อยล้าจากการอดหลับอดนอนก็เริ่มแสดงผลออกมา กำลังใจหดหายไม่พร้อมที่จะต่อสู้เลยด้วยซ้ำ
                    อิงเป่ยเมื่อทำการโจมตี จนทั่วรอบค่ายแล้ว ก็โผล่มายืนบนยอดหลังกระโจมที่ใหญ่ที่สุด แม้แต่ผู้ที่มีระดับสูงแล้วยังไม่อาจจะสัมผัสได้เพราะพลังมันต่างกัน อย่าว่าแต่เหล่าองครักษ์เลย แม้แต่หัวหน้าตระกูลยังไม่อาจจะสัมผัสได้
               5555!!"คืนนี้จะเป็นวันตายของพวกเจ้า ที่บังอาจมารบกวนข้า" 
               เสียงที่ทรงพลังพร้อมกับแรงกดดันอันมหาศาลแผ่ออกมาจากตัว
ของอิงเป่ยทำให้ทหารที่อยู่รอบๆนั้นทนไม่ไหวร่างกายระเบิดทันที แม้แต่แม่ทัพบางคนยังทนไม่ได้  ถึงแม้จะสร้างเกราะปราณต้านไว้ก็ตามที 
               ระดับพลังที่ต่ำกว่าจักรพรรดิ์ล้วนกระอักเลือดนอนแนบติดกับพื้น แต่ก็ยังมีเหล่าตระกูลที่พอจะยังยืนไหวอยู่หลานคนแต่ก็หายใจติดขัดลมปราณปั่นป่วนพูดตอบออกไปด้วยความยากลำบาก
               "เจ้าเป็นใครกันแน่ ถึงได้มาโจมตีกองกำลังของพวกข้ากัน"
               "5555!! พวกเจ้ามันไร้อย่างอาย คิดแต่จะเป็นใหญ่ จนไม่สนความถูกต้อง จนจะก่อสงครามกับแคว้นของข้า ที่ไม่เคยคิดร้ายกับแคว้นพวกเจ้าเลย"
เจ้าเป็นคนจากแคว้นพยัคฆ์เมฆาอย่างนั้นรึ เจ้าคิดว่าจะสู้กับพวกข้าทั้ง3แคว้นได้อย่างนั้นรึ มาแค่คนเดียวแบบนี้
               อิงเป่ยหันไปมองคนที่พูดออกมาแล้วส่งแรงกดดันไปหาทันที เมื่อแรงกดดันมหาศาลพุ่งไปที่เดียว ร่างที่เคยยืนอยู่ตอนนี้ได้ทรุดลงนอนแนบพื้นและค่อยๆยุบลงไปในดินทีละน้อย จนร่างระเบิดกลายเป็นเนื้อบดอยู่บนพื้นทันที
               "ข้าจะทำได้รึไม่นั้นพวกเจ้าไม่ลองพูดแบบเมื่อครู่นี้ดูละ" 
               อิงเป่ยเพิ่มแรงกดดันขึ้นอีก จนตอนนี้ เหล่ากองกำลังจากแคว้นมังกรฟ้า เริ่มทนไม่ไหว จนทรุดลงกับพื้นกระอักเลือดออกมา จนได้รับบาดเจ็บสาหัสหน้าซีดเผือด 
               ขณะที่อิงเป่ยกำลังการสังหารผู้คนอยู่นั้นก็รับรู้ได้ถึงแรงกดดันที่กำลังเคลื่อนไหวมาทางตน จึงได้หันหลังกลับจ้องมองไปทางนั้น ก่อนจะเห็นชายชราพุ่งมาหยุดยืนอยู่บนยอดกระโจมที่อยู่ไม่ไกลเท่าใดนัก
               "โอ้ ไม่คิดว่าจะมีคนที่แข็งแกร่งอยู่แถวนี้ด้วยแหะ คิดไม่ถึงจริงๆ"
               ชายชราเมื่อได้ยินก็ขมวดคิ้วแน่นทันที ไม่คิดว่าบุคคลตรงหน้าจะไม่เป็นอะไรเลยทั้งยังยืนทำตัวปกติ พูดกับตนเองสบายๆ


ซ้งจื่อหยา
               "ไม่เลวนี่หนุ่มน้อยที่พบเจอข้าแล้วไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย" 
               "อุบ! 5555!! ข้าไม่นึกเลยว่าท่านจะพูดจาโออวดตนขนาดนี้เลยนะ มิน่าล่ะถึงได้กร่างไปทั่ว บรรพบุรุษของพวกท่านคงจะอบรมมาดีสินะ"
               "โอ้ ปากดีแบบนี้ข้า  ซ้งจื่อหยา คงต้องสั่งสอนเจ้าให้รู้จักเคารพผู้อาวุโสหน่อยแล้วแล้ว"
               พลังปราณของ ซ้งจื่อหยา เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนมาหยุดที่ปราณจักรพรรดิ์ระดับ9 ซึ่งถือว่าแข็งแกร่งมาก แต่ก็ยังห่างจากอิงเป่ย
               อิงเป่ยระเบิดพลังปราณออกมาให้อยู่ระดับเดียวกันกับซ้งจื่อหยาแล้วยิ้มเล็กน้อยออกมา
อิงเป่ยหยิบดาบออกมาจากแหวนมิติแล้วพุ่งทะยานไปหา ซ้งจื่อหยาทันที แล้วฟาดฟันดาบไปข้างหน้าจนเป็นคลื่นพลังรุนแรงเข้าไปหาซ้งจื่อหยา
               "คลื่นพลังนี้รุนแรงมาก ข้าไม่อาจจะรับตรงๆได้" ซ้งจื่อหยาจึงได้กระโดดหลบคลื่นพลังนั่นทันที"
ซ้งจื่อหยาฟาดไม้เท้าที่แฝงไปด้วยพลังปราณพุ่งไปหาอิงเป่ย ที่ลอยตัวกลางอากาศคลื่นพลังนั้นทะลุผ่านร่างของอิงเป่ยไป
               "หืม..ภาพติดตาอย่างนั้นรึ ไม่คิดว่าจะรวดเร็วขนาดนี้ คงต้องเอาจริงแล้ว จะประมาทไม่ได้เลยจริงๆ"
               อิงเป่ยยืนอยู่ที่กระโจมหลังเดิมก่อนหน้านี้แล้วมองไปทางซ้งจื่อหยาง พร้อมกับกล่าวว่า
               "อีกไม่นานท่านก็จะตายด้วยความชราแล้ว จะมาตายก่อนทำไมล่ะ น่าจะอยู่สั่งสอนคนรุ่นหลังให้ทำตัวดีๆกว่านี้หน่อยว่าไหม 5555!!"
               "ข้ายังไม่ตายง่ายๆหรอกเพราะต้องสั่งสอนเด็กน้อยเช่นเจ้าให้รู้จักสำนึกที่กล้ามาพูดจาไร้มารยาทกับคนที่เกิดก่อน"
               "โอ้ ขนาดท่านยังไม่อาจสอนให้คนรุ่นหลังท่านให้รู้จักทำตัวดีๆแล้วจะมาสั่งสอนข้ามันไม่ตลกไปหน่อยรึ"อิงเป่ยพูดดูถูกออกไป
               "เจ้า...ทำให้ข้าโกรธ เจ้าต้องตาย!" ซ้งจื่อหยาตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเจอคนรุ่นหลังที่กล้าพูดจาแบบนี้เลยซักคน ทำให้ความเย่อหยิ่งนั้นมีมาก จึงไม่อาจจะทำใจยอมรับคำกล่าวของอิงเป่ยได้ จนทำให้โกรธจนอยากจะฆ่าให้ตายเดี๋ยวนี้เลย
               "เจ้ามีปัญญารึ ที่จะมาฆ่าข้าน่ะ แก่จนจะตายอยู่แล้วยังมาทำตัวไร้สาระอยู่ได้"
ซ้งจื่อหยาระเบิดพลังปราณสูงออกมาแล้วพุ่งเข้าใส่อิงเป่ยพร้อมกับฟาดไม้เท้าไปจนเกิดเป็นรูปมังกรขนาดใหญ่พุ่งทะยานมา อิงเป่ยจึงรีบใช้ท่าหมัดพยัคฆ์สังหารออกไปปะทะทันที 
               ตู้ม!! เกิดเป็นคลื่นพลังรุนแรงระเบิดแผ่ขยายไปรอบๆบริเวณ ทำให้เหล่าทหารที่อยู่ใกล้ๆได้รับผลกระทบนั้นจนร่างระเบิดแตกกระจายไปทั่ว เหล่าแม่ทัพและตระกูลนั้นกระเด็นกระดอนไปตามพื้นดินไปกระแทกกับต้นไม้หักล้มระเนระนาด จนได้รับบาดเจ็บซ้ำเดติมขึ้นไปอีกจนไม่อาจทนได้บางคนตายทันที บางคนหายใจแผ่วเบาที่พื้นนอนรอความตายมาเยือน
               "พวกเจ้าถ้ายังไม่อยากตายให้รีบออกจากบริเวณนี้ซะ" ซ้งจื่อหยาตะโกนบอกทันที
               "หึหึ!! ห่วงตัวเองก่อนไม่ดีกว่ารึ ยังไงซะพวกนั้นก็ต้องตายอยู่ดี" 
สิ่งที่ทำให้ ซ้งจื่อหยา นั้นไม่อาจทำใจเชื่อได้ก็ปรากฎออกมา 
               "นั่นมันสัตว์อสูรนิ พวกมันมาได้ยังไงกัน ถ้าจะไม่ดีซะแล้ว ข้าต้องไปหยุดสัตว์อสูรพวกนั้นก่อนที่จะตายกันหมด"
ซ้งจื่อหยาระเบิดพลังปราณออกมาแล้วพุ่งทะยานไปทางสัตว์อสูรทั้ง4ตัวทันที
แต่ก็ต้องหยุดลง เพราะรับรู้ถึงอันตรายที่กำลังพุ่งมาทางตนจึงได้รีดเค้นพลังออกมาต้านรับทันที
               "หมัดพยัคฆ์สังหาร" ย๊ากกก! ตู้ม!! เจ้าลืมข้าไปแล้วรึ 
               "นี่เจ้า...." ซ้งจื่อหยาไม่อาจจะไปช่วยเหล่าผู้คนที่กำลังถูกสัตว์อสูรไล่ฆ่าอย่างอเนจอนาถ ร้องโหยหวนไปทั่ว การต่อสู้นี้ได้ทำให้2แคว้นที่เหลือ ถึงกับขนลุกชี้ชันตัวสั่นสะท้าน บางคนถึงกลับแอบหลบหนีไปแล้วก็มี 
               "ที่แคว้นมังกรฟ้าเกิดเรื่องอันใดขึ้น ทำไมถึงมีเสียงการต่อสู้ พร้อมกับเสียงร้องมากมายถึงเพียงนี้กัน"ราชวงศ์วิหคราชันย์รีบสั่งทันที
               "องครักษ์สั่งให้คนไปสืบดูสถานะการณ์อยู่ห่างๆว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่แล้วรีบมารายงานข้าทันที"
               "รับทราบ พะยะค่ะ"
                    องครักษ์รีบออกมาสั่งให้แม่ทัพออกไปสืบข่าวทันที เมื่อแม่ทัพมาถึงก็ต้องตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดกับแคว้นมังกรฟ้าทันที
                    "นี่มันเกิดเรื่องใหญ่แล้ว ข้าต้องรีบกับไปรายงานเดี๋ยวนี้ ขืนชักช้าได้ล่มจมกันหมดแน่ๆ"
                    ขณะที่กำลังจะกลับนั้นก็เหลือบไปเห็น การต่อสู้ของชายชรากับชายที่สวมผ้าคลุม ที่ปะทะกันอยู่ จึงได้หยุด  ก่อนจะมองการต่อสู้ที่เกิดขึ้นตรงหน้า
อิงเป่ยได้พุ่งเข้าหาซ้งจื่อหยาด้วยความเร็วจนเกิดเป็นภาพติดตาขึ้น แต่เพราะประสบการณ์ของ ซ้งจื่อหยานั้นมีมากจึงสามารถเดาการเคลื่อนไหวได้ จึงเตะสวนกลับไปที่อิงเป่ยทันที อิงเป่ยยกแขนทั้ง2ขึ้นมาตั้งรับไว้ทัน 
เปรี้ยง!! ทั้ง2ต่างกระเด็นถอยหลังกันไปคนละด้าน
               "สมแล้วที่เกิดมานาน คงจะดูถูกไม่ได้สินะ"
           5555!! "เจ้าพึ่งจะรู้ตัวเองรึไงว่าเจ้ามันยังด้อยประสบการณ์กว่าข้านัก"
               "เจ้าจะมาโอ้อวดตอนนี้มันจะดีหรอ ข้ายังไม่ได้เอาจริงเลยด้วยซ้ำไป"
เมื่อพูดจบอิงเป่ยได้หาบวับไปทันที ครั้งนี้ซ้งจื่อหยาไม่อาจจะรับรู้ได้เลยว่าอิงเป่ยจะโผล่มาจากทางไหน จึงได้แต่ใช้สัญชาตญาณเพื่อหลบเท่านั้น
                    ซ้งจื่อหยารู้สึกถึงอันตรายมาจากด้านซ้ายของตนเองก่อนจะหันไปเพื่อที่จะปะทะสวนกลับ แต่ก็ต้องขมวดคิ้วแน่น รีดเค้นพลังทั้งหมดออกมาตั้งรับในการป้องกันครั้งนี้
               ซ้งจื่อหยารู้สึกเจ็บแปล๊บที่ด้านหลังของตนเองอย่างรุนแรงพร้อมกับแรงกระแทกอันมหาศาลที่เกราะพลังปราณไม่อาจจะต้านทานได้หมด ได้ทะลุเข้ามาทำร้ายอวัยวะภายในจนได้รับบาดเจ็บ เปรี้ยง!! พร้อมกับร่างของซ้งจื่อหยาปลิวไปดังกระสุนปืนที่ถูกเหนี่ยวไก พุ่งตรงไปข้างหน้ากระแทกเข้ากับต้นไม้ 
               ตู้มๆ!! ตู้มๆ!! เสียงดังสนั่นหวั่นไหว เมื่อสิ้นเสียงก็พบซ้งจื่อหยานอนกระอักเลือดอยู่ที่พื้น พยายามใช้แขนทั้ง2ข้างยันพื้นเพื่อจะลุกขึ้น แต่ก็ไม่อาจจะทำได้ พร้อมกระอักเลือดออกมาไม่หยุด 
               อิงเป่ยพุ่งทะยานตามไป แต่ก็ถูกหยุดไว้โดยชายชราอีกคน

           โอ๊ยๆ เสร็จจากงานก็มาปั่นให้จบ แล้วก็ลงอีก1ตอน ของวันนี้ พรุ่งนี้น่าจะเย็นๆ เพราะมีอบรมครับ
                                                                                ฝันดี จ้า 












 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

935 ความคิดเห็น

  1. #232 Looney00 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 03:07
    ตึบๆๆๆพวกตาเฒ่าอวดดีเลยอิงเป่ยเอาให้หายซ่า
    #232
    0
  2. #218 inasba (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 12:29
    แหมๆอดฆ่าแน่ๆเลย
    #218
    0
  3. #217 haremkinglv100 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 10:42
    ชายชราเยอะจังไม่อยากแก่ตายรึไง
    #217
    0
  4. #216 pro1 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 09:42
    จะได้อ่านอีก ไหมเนี้ย

    #216
    0
  5. #215 สายมุก🍏 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 09:10
    ใครมาขัดฟระ
    #215
    0
  6. #214 miss Iu (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 08:38
    ขอบคุณจ้า
    #214
    0
  7. #213 คุณชาย ไร้ลีลา (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 07:31
    กำลังมันเลย
    #213
    0
  8. #212 Reezas (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 06:48
    ขอบคุณครับ
    #212
    0
  9. #211 joelamtan (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 06:40
    ขอบคุณครับ
    #211
    0
  10. #210 นาย พระจันทร์ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 06:31
    กำลังมันเลยครับ
    #210
    0
  11. #209 kob7586 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 06:20
    ซัดให้หมอบ-พวกยโส
    #209
    0
  12. #207 0940797883 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 05:14
    สนุกมากคับ
    #207
    0
  13. #206 defy (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 00:05
    ขอบคุณครับ
    #206
    0
  14. #204 oThe Nighto (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 23:55
    ตบดิ ดิ้นนนน
    #204
    0
  15. #203 027308063 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 23:55
    รอนะค่ะ มาเร็วๆนะคะ
    #203
    0