จอมราชันย์อัญเชิญอสูร

ตอนที่ 24 : ราชินีหนอนดิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,662
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    22 มิ.ย. 60

          "ค่อยยังชั่วหน่อยที่มันเรียกสมุนกลับไป งั้นเราก็พักผ่อนกันซักพักแล้วค่อยบุกไปหามันที่รังกันเลย"
          ส่วนงูสายรุ้งกับหมีเหมันต์เมื่อเห็นว่าหนอนดินถอยไปแล้วพวกมันรีบพากันเข้าไปหาซากหนอนดินที่กระจัดกระจายเต็มพื้น แล้วจัดการซากเหล่านั้นเพื่อหาแก่นอสูร 
          อิงเป่ยนั่งหลับตาฟื้นฟูพลังปราณก่อนจะหยิบเม็ดยาหยกตะวันออกมาแล้วกลืนลงไป พลังงานระเบิดออกมา อิงเป่ยรีบทำการดูดซับพลังปราณเหล่านั้นทันที ผ่านไปครึ่งชั่วยาม ปัง!!เสียงการทะลวงระดับสำเร็จ ตอนนี้อิงเป่ยอยู่ที่ ปราณขั้นจักรพรรดิ์ระดับ1 เมื่อลืมตาขึ้นมาก็ไม่พบหมีเหมันต์กับงูสายรุ้งแล้วไม่รู้มันหายไปไหน 
               "เมอา หมีเหมันต์กับงูสายรุ้ง ไปไหนแล้วล่ะ"
               "อ๋อ ข้าเห็นพวกมันวิ่งจัดการซากหนอนดินอยู่พักนึง จากนั้นมันก็หายเข้าไปในหนังสือ ข้าก็ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงกลับเข้าไปในหนังสือเองได้"
          "เอ่อ เจ้ามีอะไรที่รู้มั้งเนี้ย รึว่าที่ผ่านมาเจ้าจะโม้พูดไปเรื่อย "
          "ข้าพูดจริงนะ แต่....ที่พวกมันกลับเข้าหนังสือเองข้าไม่รู้ ข้ารู้แค่บางเรื่อง"
          "ช่างมันเถอะ งั้นเราไปต่อกันดีกว่า" 
          ขณะที่กำลังก้าวเท้าเดินนั้น จู่ๆหนังสือก็เรืองแสงออกมา แสดงหน้ารูปเงาสัตว์อสูร รูปหมีเหมันต์กับงูสายรุ้งปรากฎเป็นแสงเกิดขึ้นที่รูปภาพของรูปทั้ง2 ลักษณะก็เริ่มเปลี่ยนไปเรื่อยๆจนแสงนั้นหายไปพร้อมกับรูปร่างแปลกตา มันตัวโตขึ้น ลวดลายตามตัวเยอะขึ้น เมื่อมองดูชื่อ ก็ต้องตกใจจนอ้าปากค้าง เพราะทั้ง 2เลื่อนขั้นเป็น สัตว์อสูรขั้นเงิน
เมื่อได้สติกลับมาก็หันไปหา เมอา
               "นี่มันอะไรกันไหนเจ้าบอกว่า ให้ข้าหาผลึกวิญญาณมาเลื่อนเอาไง "
               "เอ่อ...ข้า...ก็ได้ๆข้ายอมรับก็ได้ ข้าไม่รู้จริงๆ ข้าเดาสุ่มความน่าจะเป็น พอใจรึยัง เจ้าค่ะ "
               "ข้าก็ไม่ได้จะว่าอะไรซักหน่อย ที่เจ้าไม่รู้ แต่อย่ามาโกหกแบบนี้ ข้าไม่ชอบ"
               อิงเป่ยคิดในใจ แล้วที่ว่าจะกลับโลกเดิมได้นี่มันจริงเปล่าว่ะ ซักสังหรณ์ใจไม่ดีซะแล้วสิ 
          "เอาล่ะ ได้เวลาไปรังของหนอนดินกันแล้ว ลุย" 
อิงเป่ยเดินเข้ารูที่หนอนดินถอยกลับไป ซึ่งก็ไม่พบหนอนดินเลย 
          "หรือว่ามันจะพากันหนีไปแล้ว คงไม่หรอกมั้ง นี่มันที่อยู่ของมันจะหนีไปทำไมล่ะ"
เมื่อมาถึงก็พบว่ามันเป็นทางตันไม่สามารถไปต่อได้ 
               "อ้าวเป็นทางตันไปได้ไงว่ะ แล้วพวกหนอนดินมันออกมาจากไหนกัน หรือว่ามันจะมีทางลับอื่นอีก"
               อิงเป่ยกวดสายตาหาร่องรอยของหนอนดินรอบๆผนังรูอย่างละเอียด 
ซึ่งร่องรอยมันดูวุ่นวายกันไปหมด แถมสภาพพื้นยังเป็นโคลนตมอีก   ทำให้ยากต่อการสังเกตุ จะทำยังไงดีนะ ลองทำลายรอบๆผนังดูดีก่อนไหมนะ 
อิงเป่ยรวมพลังปราณขึ้นที่หมัดหน่วงไว้ให้นานที่สุด 
หมัดพยัคฆ์สังหาร  ตู้ม!!!! ด้วยพลังการโจมตีครั้งนี้ทำให้ผนังรูเกิดเป็นรูขนาดใหญ่ขึ้น แรงสั่นสะเทือนแผ่ขยายไปรอบด้ารทำให้ดินรอบผนังเกิดเป็นรอยร้าวและแตกกระจายร่วงลงพื้นด้านล่าง เมื่อมองไปที่รอยนั้นกับพบว่า มีใยขาวๆปิดกั้นอีกชั้นหลังผนังดิน 
               "มันฉลาดนิดหน่อยนะเนี้ยที่สร้างทางขึ้นมาปิดรูเอาไว้ อิงเป่ยไม่รอช้า ซัดหมัดพยัคฆ์สังหาร ไปปะทะใยนั้นอีกอีกแต่กับไม่สามารถทะลวงผ่านไปได้
เห้ย นี่มันจะแข็งแกร่งเกินไปแล้ว ต่างจากใยเจ้าพวกหนอนก่อนหน้านี้ลิบลับเลย นี่คงจะเป็นใยจากตัวหัวหน้ามันสินะ "
อิงเป่ยกำลังใช้ความคิดอย่างหนักที่จะทำลายใยที่ปิดกั้นนี้ 
           ถ้าข้าซัดหมัดพยัคฆ์สังหารไปด้านข้างใยก็อาจจะทำให้เป็นทางเดินเข้าไปได้ แต่ไม่รู้ว่ามันจะถล่มลงมารึเปล่าเนี้ยสิคือปัญหา อิงเป่ยนึกถึงปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นก็ลังเลใจอยู่นานกว่าจะตัดสินใจได้
          "ไม่ลองเสี่ยงดูมันจะไปรู้ได้ไง"
           อิงเป่ยมองดูขนาดรูแล้วจึงทำการซัดหมัดพยัคฆ์สังหารไปที่ขอบผนังรูด้านข้าง
          ย๊าก!! ตู้ม!!! แรงสั่นสะเทือนรุนแรงทำให้เกิดเป็นช่องรอดผ่านไปด้านในขึ้น 
          อิงเป่ยไม่รอช้ากระหนำซัดหมัดคลั่งคลื่นสังหาร รัวๆ ใส่ไม่หยั้ง ทำให้รูมีขนาดใหญ่ขึ้น อิงเป่ยเดินเข้าไปด้านในก็พบกับไข่ของหนอนดินเป็นจำนวนมากทั้งยังมีการฟักออกเป็นตัวไปแล้วก็มี เป็นรังที่มีขนาดใหญ่มาก แต่ไม่มีหนอนดินเลยซักตัว
          แต่ไม่นานก็มีเสียง  กี๊!! ลากยาวมาจากรูขนาดใหญ่ด้านหน้า และมีแรงสั่นสะเทือนมาเป็นระยะ เหมือนกำลังมีตัวอะไรกำลังกระดึ๊บๆ มาเป็นจังหวะ
อิงเป่ยสังหรณ์ใจไม่ดี จึงเรียกหมีเหมันต์กับงูสายรุ้งออกมา
          อิงเป่ยมองดูลักษณะที่เปลี่ยนไปของทั้ง2ก็ยิ้มดีใจเป็นอย่างมาก เพราะมันดูตัวโตและพลังยังเพิ่มขึ้นอีก
ลักษณะหมีเหมันต์
          สูง3เมตรตัวหนาใหญ่ มีเขี้ยว2ข้างงอกยาวออกมา  กรงเล็บแหลมคม มีขนสีขาว ดวงตาดุร้าย
งูสายรุ้ง 
          ตัวโตขึ้น ลำตัวยาวเกือบ2เมตร ลวดลายมีเยอะกว่าเดิม ปีกที่ลำคอขยายเล็กน้อย

          แต่ไอ้ตัวที่กำลังมานี่สิ มันจะใหญ่ขนาดไหน ขนาดรูนั้นเกิน5เมตรด้วยซ้ำยิ่งใกล้แรงสั่นสะเทือนก็ยิ่งมากตาม เหมือนเกิดแผ่นดินไหวยังไงอย่างงั้น
ไม่นานก็ปรากฎภาพหนอนดินขนาดใหญ่โผล่ออกมาจากรู เพียงแค่เห็นก็ขนลุกเกลียวขึ้นทันที
               ลำตัวขนาดใหญ่ มีฟันซี้เล็กๆเต็มปาก มีเขี้ยวยาว 4ซึก บน2ล่าง2 น้ำลายยืดไหลย้อยลงมา น่าขนลุกเวลามอง ตาไม่มี มันจึงตรวจจับความร้อนแทน  มีหนามแหลมคมตามร่างกายเป็นจุดๆ 
          "หึ๋ยย สยดสยองอะไรขนาดนี้"
อิงเป่ยไม่รอช้า ซัดก่อนได้เปรียบ หมัดพยัคฆ์สังหาร ย๊าก ตู้ม!! พลังหมัดพุ่งเข้าปะทะกับส่วนหัวมันอย่างรุนแรง ทำให้มันร้อง กี้ๆ!! ออกมาอย่างต่อเนื่องดิ้นไปมาจนผนังรังแทบจะถล่มลงมา มันรีบกระดึ๊บออกมาจากรูทันที แล้วส่ายหัวไปมาค้นหาบางอย่างที่โจมตีมันเมื่อกี้ มันโกรธอย่างมาก 
               เมื่อมันตรวจจับความร้อนจากอิงเป่ยและสัตว์อสูรได้มันจึงกระดึ๊บๆ มาทาง อิงเป่ยแล้วพ่นใยออกไปเพื่อหยุดการเคลื่อนไหว แต่อิงเป่ยนั้นกระโดดหลบออกมาก่อนที่ใยจะถึงตัว  หมีเหมันต์ พ่นผลึกน้ำแข็งไปปะทะเข้ากับใยที่พุ่งมาจนกลายเป็นน้ำแข็งร่วงลงที่พื้น งูสายรุ้งมีความว่องไวเป็นหลักจึงดีดตัวหลบสบายๆ 
          ราชินีหนอนดินพ่นใยออกมาต่อเนื่องเพื่อจะจับผู้บุกรุกรังของมันให้ได้ แต่ก็ล้มเหลว
อิงเป่ยสั่งให้หมีเหมันต์และงูสายรุ้งแยกย้ายกันโจมตีคนละด้านทำให้ราชินีหนอนดินสับสนไม่รู้จะโจมตีทางไหนดี เมื่อโจมตีอีกทาง อีกด้านก็ถูกโจมตีอีก 
          "เมอา เจ้าไปสนับสนุนพวกนั้นที" 
          "ไม่เอา ข้าไม่ทำ"
          "นี่อย่ามางอแงตอน เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้จะได้ไหม  เอาเป็นว่าข้าขอโทษละกันที่ว่าเจ้าตอนนั้น"
          "เฮอะ! ก็ได้ข้าจะไปช่วยพวกนั้นก็ได้ เห็นแก่ที่ท่านขอโทษข้า"
          "สรุปเป็นความผิดตูหรอเนี้ย "
          เมื่อเห็นว่าเริ่มเสียเปรียบราชินีหนอนดินจึงสร้างโล่จากใยขึ้นรอบๆตัวของมัน ทำให้การโจมตีแทบจะไม่ได้ผลเลย 
งูสายรุ้ง พ่นพิษไปที่ใยนั้น มันก็เริ่มละลายลงจนเกิดเป็นรูขนาดเล็กเกิดขึ้น
          "สุดยอดไปเลยเจ้างูน้อย พ่นพิษใส่มันอย่างนั้นละ"
          ราชินีหนอนดินเห็นว่าใยมันไม่อาจจะกันพิษได้ มันจึงเริ่มถอยร่นเข้าไปในรูของมัน แต่มีรึที่อิงเป่ยจะปล่อยให้มันไป สั่งให้หมีเหมันต์พ่นผลึกน้ำแข็งไปปะทะเข้ากับลำตัวของมันทำให้เกิดเป็นผลึกน้ำแข็งเกาะที่ลำตัวราชินีหนอนดินเอาไว้ 
          อิงเป่ยและสัตว์อสูรโจมตีราชินีหนอนดินอยู่นานจนมันเริ่มหมดแรงที่จะต่อสู้ดิ้นรนอีกต่อไป เสียงร้อง กี้ๆ!! ของมันเริ่มแผ่วเบาลงเรื่อยๆจนเงียบไป 
อิงเป่ยจึงให้ เมอาผนึกมันลงในหนังสือทันที 
          "กว่ามันจะสงบลงได้เหนื่อยแทบตาย ถึงมันจะโจมตีด้วยใยก็เถอะ แต่พลังป้องกันมันเยอะฉิบหาย ขนาดร่วมมือกันโจมตียังใช้เวลาหลายชั่วยาม 
ถ้ามาคนเดียวจะไม่ทั่งวันเลยเหรอว่ะ" 
          จากนั้นจึงเดินไปตรงรูที่ราชินีหนอนดินออกมาว่ารูนี้มันจะไปโผล่ที่ไหนอีก 
            
            ข้างนอกสถานที่ลึกลับ 
               รอบทางเข้ามีกลุ่มคนจำนวนมากมารวมตัวกันเพื่อที่จะเข้ามาสำรวจข้างใน สถานที่แห่งนี้ เพื่อมาค้นหาสมบัติและของมีค่าอย่างอื่น ทำให้ตระกูลต่างๆพากันมารวมตัวกันที่นี่ แต่ก็ยังไม่มีตระกูลไหนกล้าที่จะเดินลงไปกลุ่มแรกซักตระกูล จนได้ยินเสียงขบวนทัพขนาดใหญ่น่าจะเป็นทหารจากเมืองหลวงพร้อมกับองครักษ์ แม่ทัพ หัวหน้าหน่วย มาเป็นบางคน ทหารประมาณ500คนน่าจะได้ มุ่งตรงมาทางเข้าแล้วสั่งให้ทหารเตรียมตัวลงไปสำรวจทันที

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

935 ความคิดเห็น

  1. #832 The Killer Princess (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 11:00
    ไม่ทันแล้วจ้า 555555
    #832
    0
  2. #615 LittlEl2oseS (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 13:16
    เสร็จโจรเป่ยไปแล้ว 
    #615
    0
  3. #70 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 03:59
    พระเอกโดน PK แน่
    #70
    0
  4. #68 Looney00 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 02:09
    ไม่ทันอิ่งเป่ยหรอก5555
    #68
    0
  5. #62 joelamtan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 20:22
    ขอบคุณครับ
    #62
    0