จอมราชันย์อัญเชิญอสูร

ตอนที่ 16 : เมอา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    18 มิ.ย. 60

 เช้าวันใหม่มาเยือน 
               ข้าต้องเพิ่มพลังปราณข้าก่อนจะออกจากป่าไป เผื่อดวงซวยไปพบกับสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งเข้าจะได้ไม่ลำบาก 
               เมื่อกลืนยาหยกตะวันลงไปอิงเป่ยนั่งหลับตา พลังปราณที่ระเบิดออกมาจากยาระดับเซียนนั้น ช่างรุนแรงจนไม่อาจจะบรรยายได้ เหมือนร่างกายกำลังจะแตกสลาย เส้นชีพจรตามร่างกายโปร่งพองจนมองเห็นชัดเจน 
               อิงเป่ยพยายามดูดซับพลังปราณเหล่านั้นอย่างรวดเร็วและเร็วขึ้นเรื่อยๆแต่ความทรมานนั้นก็ยังไม่ลดลงเลย   จนแทบจะหมดสติ
          อิงเป่ยกัดฟันแน่นพยายามรั้งสติเอาไว้ แล้วเริ่มบีบอัดพลังปราณที่ดูดซับมาทะลวงขั้นของการฝึกฝนทันที เสียงดัง ปัง!! ติดต่อกัน 6 ครั้ง เลื่อนเป็นขั้นปราณปฐพีระดับ 1 ร่างกายที่เคยเจ็บปวดทรมานก็หายไป เพราะร่างกายถูกผลัดเปลี่ยนใหม่ให้มีความแข็งแกร่งขึ้น พลังปราณหนาแน่น มีความยืดหยุ่นคล่องแคล่ว ขึ้นกว่าเดิม
          พลังปราณบางส่วนถูกส่งไปยังแหล่งเก็บพลังงานเวทย์ แต่ก็ยังถือว่าน้อยมากๆจึงไม่ทำให้เลื่อนไปขั้นต่อไป
          อิงเป่ยรีบโดดลงน้ำทั้งที่ยังไม่ได้ถอดชุด เพราะทนกลิ่นไม่ไหวจึงถือโอกาสนี้จับปลาด้วย เพราะแถวนี้มันเงียบมาก ไก่ นก สัตว์เล็กสัตว์น้อยก็ไม่มี ผลไม้ไม่ต้องพูดถึงตั้งแต่เข้าป่ามายังไม่เจอ
               หวังว่าจะมีอะไรให้ข้ากินนะเมื่อเข้าไปลึกว่านี้ เมื่อกินปลาย่างหมดก็เดินไปที่หน้าผา หยิบเอากระบอกไม้มาลองน้ำแล้วเก็บเข้าแหวนมิติ ใช้วิชาเมฆาทะยานฟ้ากระโดดพุ่งขึ้นไปบนยอดหน้าผาแล้วทะยานไปข้างด้วยความรวดเร็ว โดยใช้ประโยชน์จากต้นไม้ทีขึ้นหนาทึบในการเดินทาง
              จนมาถึงทุ่งหญ้าแห่งหนึ่งกว้าง ประมาณ 1 ลี้ กลางทุ่งหญ้าเป็นหนองน้ำ มีก้อนหินหลายก้อนวางเรียงกันอยู่ มองดูตอนแรกก็ไม่ได้ผิดปกติอะไร แต่สักพักต้นหญ้าเริ่มไหวเอนไปมาทั้งๆที่ไม่มีลม 
          อิงเป่ยยืนสังเกตุบนกิ่งไม้ ห่างจากทุ่งหญ้าพอสมควร สิ่งที่ปรากฎออกมาจากพุ่มหญ้าเป็นสัตว์เลื้อยคลานลำตัวยาวมีหลากสีลักษณะเหมือนงู มีปีกเล็กๆข้างลำตัว 1 คู่ ข้างหัวมีแผงยื่นออกมา น่าจะเป็นหูของมัน ตัวมันไม่ใหญ่มาก กำลังเลื้อยลงหนองน้ำ อิงเป่ยคิดอยู่ในใจ นั่นมันงูรึเปล่าว่ะ มีหูมีปีก มีหลายสีสลับกันไปมาเหมือนสายรุ้งเลย เกิดมาพึ่งจะเคยพบเคยเห็น ดูเหมือนว่ามันจะมาเล่นน้ำนะเนี้ย ดูเหมือนจะไม่แข็งแกร่งเท่าไหร่ ถึงจะน่าสงสารแต่ก็ต้องจับอยู่ดี 
               ฟิ้ววว!เสียงพุ่งทะยานจุดมุ่งหมายคือที่หนองน้ำ ด้วยความเร็วระดับล้ำลึกพริบตาก็มาถึง แต่ประสาทสัมผัสของมันก็ไม่น้อยรับรู้ถึงอันตรายที่กำลังเข้ามาได้ สามารถดีดตัวหลบก่อนที่อิงเป่ยจะโจมตีออกไป มันยังสามารถพ่นพิษโจมตีสวนกลับมาอีกด้วย 
ทำให้อิงเป่ยต้องใช้ท่าเมฆาทะยานฟ้าหลบออกมา 
          "เกือบไปแล้วไหมล่ะ ไม่คิดว่ามันจะระวังตัวขนาดนี้" เสียงขู่ !!ฟ่อๆ!! ของมันยังดังตลอดเวลา 
          "จะทำยังไงดีละเนี้ย มาถึงขนาดนี้แล้ว สู้ๆโว้ย!" 
          อิงเป่ยใช้ท่าเมฆาทะยานฟ้าอีกครั้ง ฟุบ!!ร่างของอิงเป่ยหายไปจากสายตาของมัน แต่มันก็ไม่ได้ขยับไปไหนมันเตรียมตัวจะพ่นพิษใส่ทันทีเมื่อร่างของ อิงเป่ยปรากฎออกมา 
          หัวของมันส่ายไปส่ายมาเหมือนกำลังตรวจหาร่องรอย
ร่างของอิงเป่ยปรากฎตัวอย่างข้างหลังของมันใช้ท่าหมัดพยัคฆ์สังหารโจมตีออกไป เกิดเป็นร่างพยัคฆ์พุ่งตรงไปหา ความรุนแรงของหมัดนั้น ทำให้มันตื่นตัว ดีดตัวหลบออกไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว ตู้ม!!เสียงดังสนั่นไปทั่วบริเวณ พื้นดินกลายเป็นหลุมลึก มันรู้สึกได้ถึงอันตรายจากการโจมตีนั้น ถึงมันจะหลบได้แต่มันก็ไม่แน่เสมอไป
          มันพ่นพิษออกไปที่ร่างของอิงเป่ย ก่อนที่มันจะดีดตัวเข้าพุ่มหญ้าแถวนั้น แต่เพราะต้นหญ้ามันขยับไปมาเลยทำให้รู้ว่ามันกำลังจะหนี 
          "คิดว่าจะหนีข้าพ้นอย่างนั้นรึ" หมัดคลั่งคลื่นสังหาร คลื่นพลังโจมตีพุ่งไปยังงูนั่น มันดีดตัวหลบขึ้นบนอากาศ แต่ก็มีพลังอีกสายจู่โจมมาที่มันอีกครั้ง แต่มันไม่สามารถหลบได้ เพราะมันลอยตัวอยู่ ตู้ม!!ร่างของมันลอยละลิ่วไปตามแรงปะทะไปไกลหลายเมตรเลยทีเดียว มันพยายามจะเลื้อยหนี แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว คลื่นพลังอีกสายก็พุ่งมาปะทะอีกครั้ง ตู้ม!! ร่างของมันนอนนิ่งไม่ขยับ อิงเป่ยกำลังจะเข้าไปร่ายบทเวทย์ที่ใช้จับอสูร ยังไม่ทันได้ร่ายบทเวทย์   หนังสือก็ปรากฎออกมา  ไอความมืดพุ่งไปหาร่างของงูนั้นก่อนจะคลุมร่างมันไว้แล้วพุ่งกลับเข้าไปในหนังสือเหมือนเดิม
อิงเป่ยยืนงงกลับภาพที่เห็นตรงหน้า แล้วสบถคำออกมาว่า
          "เห้ย! ข้ายังไม่ได้ร่ายเลยนะ"
          "เจ้าจะโวยวายไปทำไมกัน ไม่ดีรึไงล่ะ ที่ไม่ต้องมาร่ายเวทย์จับเอง"
          "ถ้าเจ้าจับได้แล้วจะเขียนบรรยายวิธีจับสัตว์อสูรไว้ทำไมกันห่ะ แล้วยังมีบทอันเชิญนั่นข้าจะต้องพูดด้วยไหม ข้าอยากรู้จริงๆ "
          "ถ้ามีข้าอยู่เจ้าก็ไม่ต้องร่าย แค่เรียกชื่อสัตว์อสูรก็ใช้ได้ละ แต่เมื่อข้ายังไม่ตื่นจากหารหลับไหล เจ้าก็ต้องร่ายเองอยู่ดี"
"เห้ออ.. ช่างเถอะๆ ข้าไม่ถามเจ้าละ ว่าแต่เจ้ามีชื่อรึเปล่า"
          "ข้าไม่มีชื่อหรอก เพราะข้าไม่เคยติดต่อสื่อสารกับคนอื่นได้เลยนอกจากเจ้า ข้าก็ไม่รู้เหมือนว่าทำไมข้าถึงพูดกับเจ้าได้"
อืมม งั้นข้าตั้งชื่อให้เจ้าเอารึเปล่า 
          "จริงๆหรอ เจ้าจะตั้งชื่อให้ข้าจริงหรอ นี่เป็นครั้งแรกที่มีมนุษย์ตั้งชื่อให้หนังสือเวทย์ ลอยไปลอยมาด้วยคาวมตื่นเต้น"
"แปบนะ ขอข้าคิดดูก่อน อืมมงั้น ชื่อ เมอา เป็นไง ถ้าเจ้าไม่ชอบก็บอกข้าได้"
 "เมอา"ข้าชอบชื่อนี้ เมื่อหนังสือเวทย์ ถูก ตั้งชื่อให้ ก็เกิดแสงสว่างขึ้น จนอิงเป่ยต้องหลับตาลง เมื่อแสงหายไป อิงเป่ยลืมตาขึ้นก็เห็นภาพหนังสือ 
ที่มีรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูเปลี่ยนไป ทั้งยังปรากฎ สาวน้อยเวทย์มนต์ ขนาดจิ๋ว ลอยอยู่ข้างๆหนังสืออีกด้วย อิงเป่ยนิ่งค้างทันที
 
ดังในรูป

              

                     หลังจากได้สติกลับมาก็ทำหน้าปกติ 
               คิดในใจไม่นึกเลยว่า การที่เราตั้งชื่อให้นั้นจะเป็นการเปิดเผยร่างจิตวิญญาณของหนังสือเล่มนี่ออกมา   กลายเป็นเมจจิ๋วขึ้น 
เมจจิ๋วลอยมานั่งลงที่ไหลของ อิงเป่ย แล้วพูดว่า
               "สวัสดีนายท่าน ขอบคุณที่ตั้งชื่อให้ ตอนนี้ข้ามีร่างจิตแล้ว แต่จะมีแค่นายท่าน คนเดียวที่มองเห็น และมีความสามารถพิเศษอีกอย่างคือ การรักษา เป็นการฟื้นฟูร่างกายจากอาการบาดเจ็บได้"

          "เมอา เจ้าเคยปรากฎตัวออกมาเหมือนครั้งนี้หรือเปล่า"
          "ไม่เคยเพราะไม่เคยมีใครตั้งชื่อให้ และไม่เคยมีใครได้ยินเสียงของข้าเลย" 
           "พวกเขาเหล่านั้นคงคิดว่าข้าเป็นเพียงหนังสือเวทย์ธรรมดา จึงไม่อาจจะสื่อสารกับข้าได้ และ บางทีอาจจะเป็นตัวข้าเองก็ได้ที่ไม่ยอมรับพวกเขาเหล่านั้น"






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

935 ความคิดเห็น

  1. #917 zen zan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 15:32
    snow miku 555+
    #917
    0
  2. #804 fainum (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 21:32
    ไรท์หารูปประกอบทุกบทเลยดีมากๆเลยค่ะ
    #804
    0
  3. #732 kik-kik-saranung (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 21:28
    คิ้วท์มากกกกก ขอกอด
    #732
    0
  4. #610 LittlEl2oseS (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 12:23
    อยากได้เมอา น่ารัก
    #610
    0
  5. #292 Tababuya (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 22:50
    ไรท์น่ารักมาก มีภาพน่ารักประกอบตลอดเลย สร้างอรรถรสในการอ่าน
    #292
    0
  6. #29 Looney00 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 18:05
    มีเพื่อนคู่ใจแล้ว555
    #29
    0
  7. #28 NantawatSrisuk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 21:25
    เฮือก!
    #28
    0
  8. #27 miss Iu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 20:56
    เอ้อน่าสนใจนะคะเขียนต่อไปนะเธอว์เดี๋ยวป้าตามอ่าน
    #27
    0