[นิยายแปล BL] วิธีตายอย่างยิ่งใหญ่เยี่ยงเขาไท่ซาน How To Die As Heavy As Mount Tai 如何死得重于泰山

ตอนที่ 7 : Chapter 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,876
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,303 ครั้ง
    25 มี.ค. 62


Chapter 7

 

ลู่เหิงที่กลับมาที่ยานลืมเกี่ยวกับการให้ฮิววิตต์ไปเช็คสมองเรียบร้อย เขากังวลเกี่ยวกับการซ่อมไลท์เบรนของตัวเองจนโยนปัญหาเกี่ยวกับสมองของฮิววิตต์ไว้ข้างหลัง อย่างไรก็ตามโดยปกติแล้วฮิววิตต์จะอาศัยสัญชาตญาณในการแสดงออก ปัญหาเรื่องสมองจึงไม่สำคัญมากเท่าไหร่

“รองผู้บัญชาการไรเนอร์ ไมโครชิปของไลท์เบรนอันนี้แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไปแล้ว” ทหารประสานงานวางเครื่องมือในมือลง

“คุณซ่อมไม่ได้?”

เจ้าหน้าที่ประสานงานส่ายหัว “ผมจะแจ้งขอไลท์เบรนอันใหม่ระดับรองผู้บัญชาการเดี๋ยวนี้ ระหว่างนี้ผมคงต้องให้คุณใช้ไลท์เบรนระดับมาตรฐานไปก่อน”

“ใช้เวลานานเท่าไหร่กว่าจะได้ไลท์เบรนอันใหม่?” ลู่เหิงนิ่วหน้า

“ใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือนกว่าจะสำเร็จแต่ละขั้นตอน ประสิทธิภาพของแผนกพลาธิการค่อนข้างต่ำ ผมได้ตำหนิไปหลายครั้งแล้ว...” เจ้าหน้าที่ประสานงานค่อนข้างพูดมากเกินไปหน่อย ลู่เหิงถามสองสามคำก่อนอีกฝ่ายจะพยายามทำให้เขามั่นใจ อีกคนไม่หยุดบ่นเสียทีจนกระทั่งมีคนเตะเขาใต้โต๊ะ

ทันใดนั้นสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าเขาก็คือรองผู้บัญชาการไรเนอร์คนที่แสนเข้มงวดและเคร่งครัด เจ้าหน้าที่ประสานงานก็หลั่งเหงื่อเย็นๆ ออกมา “ใช่ ขอโทษทีรองผู้บัญชาการไรเนอร์ คุณกำลังรีบหรือเปล่าผมสามารถเอ่อ...”

ลู่เหิงจ้องตาเขาเป็นเวลานานและมองผู้ชายตัวโตพูดติดอ่างอยู่ครึ่งค่อนวัน ก่อนจะหยุดจ้อง “คุณต้องแจ้งให้ผมทราบทันทีที่ไลท์เบรนอันใหม่มาถึง”

หลังจากแก้ปัญหาเรื่องไลท์เบรนได้แล้ว สเต็ปถัดไปคือการเติมเต็มคำสัญญาก่อนหน้า ไม่กี่วันหลังจากที่กลับมาฮิววิตต์ได้ส่งจดหมายข่าวเป็นโหลและทั้งหมดนั้นเกี่ยวกับการฝึกล้วนๆ ลู่เหิงไม่อยากถูกฆ่าตายด้วยการโทรเรียกอีก ดังนั้นเขาจึงชวนอีกฝ่ายออกมาฝึกในวันนี้

เมื่อลู่เหิงมาถึงห้องฝึกซ้อม ฮิววิตต์ก็มารออยู่ข้างในก่อนแล้ว ภายนอกห้องก็มีคนกลุ่มใหญ่ที่ตื่นเต้นและตั้งตารอการต่อสู้นี้เช่นกัน

“นายช่วยเปิดการฉายภาพภาคสนามให้เห็นการต่อสู้ของเราชัดๆ ได้ไหม?” ลู่เหิงเดินเข้ามาและปิดประตูที่อยู่ข้างหลังช้าๆ

“คนที่ไม่ดูให้ดีๆ ก็ไม่จำเป็นต้องมาดู” ฮิววิตต์หน้าบึ้งเพราะเขาไม่ค่อยได้ฝึกกับลู่เหิงบ่อย เขาจึงไม่อยากให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องมาดูมากเกินไป

ลู่เหิงไม่ได้ว่าอะไรไม่ว่าจะมีคนดูหรือไม่ก็ตาม “คนในทีมดูกระตือรือร้นมาก นายควรดีใจนะ นายอยากฝึกแบบไหน กับหุ่นหรือสู้ระยะประชิด”

“สู้ระยะประชิดก่อนและใช้หุ่นทีหลัง?” ฮิววิตต์รู้สึกโลภมาก

“ฉันไม่มีเวลามากขนาดนั้น” ลู่เหิงปฏิเสธอย่างไร้ความปราณี

“นานาน้อย นายปฏิเสธฉันอีกแล้ว” ฮิววิตต์ผิดหวัง “ช่วงนี้ไม่มีงานให้ทำสักหน่อย”

“ก็ถ้าผู้บัญชาการของเราไม่เกลียดโต๊ะทำงานมาก ผมก็คงไม่ยุ่งมากหรอก” ลู่เหิงมองไปที่ฮิววิตต์

ได้ยินแบบนั้นฮิววิตต์ก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อ เขาไม่เก่งในเรื่องการรับมือกับงานเอกสารจริงๆ เอกสารบางอย่างที่ควรถูกจัดการโดยผู้บัญชาการยังตกไปอยู่บนบ่าของลู่เหิงเลย แต่เขาไม่มีทางอื่นจริงๆ งานเอกสารต้องใช้อะไรจู้จี้จุกจิกหลายอย่าง นอกจากลู่เหิงเขาก็ไม่เชื่อใจคนอื่นอีก

ฮิววิตต์ยิ้ม “ถ้างั้นเป็นการต่อสู้ระยะประชิด”

ลู่เหิงพยักหน้าแล้วโยนเครื่องแบบทหารไปด้านข้าง ปลดกระดุมเสื้อสองเม็ดและดึงแขนเสื้อไว้เหนือข้อศอก ทั้งๆ ที่ฮิววิตต์ไม่เต็มใจเปิดการฉายภาพภาคสนาม ในขณะสอนการฝึกซ้อมทางกายภาพกับผู้สังเกตการณ์ พวกเขาก็เริ่มการต่อสู้โดยไม่มีพิธีรีตองทันที

บรรยากาศในห้องซ้อมเป็นไปอย่างเข้มข้น อารมณ์ของคนข้างนอกก็สูงมากเช่นกัน

“ว้าว มีคนสามารถเล่นกับผู้บัญชาการได้นานโดยไม่ล้มกลางอากาศด้วย! ครั้งก่อนที่ผู้บัญชาการให้คำแนะนำเขาล้มฉันได้ภายในสิบนาทีเอง”

“ฉันคาดไม่ถึงจริงๆ ว่ารองผู้บัญชาการไรเนอร์ที่ดูเป็นผู้ดีจะสามารถต่อยแบบนี้ได้”

“บางทีผู้บัญชาการอาจจะยอมให้เขา...”

“นั่นรองผู้บัญชาการไรเนอร์ บุคลากรด้านโลจิสติกส์นะ หากเขาตั้งใจปกปิด เจ้าหน้าที่ระดับสูงคงเข้ามาแทรกแซงและคงไม่มีใครในหน่วยสายลมและสายฟ้าสามารถรับผิดชอบต่อข้อครหานั้นได้” พูดอย่างดุร้าย

ฝูงชนระเบิดเสียงหัวเราะ

สองคนในห้องฝึกไม่สามารถได้ยินเสียงพูดคุยด้านนอกได้ ลู่เหิงและฮิววิตต์รู้จักกันดีพอๆ กับที่รู้จักความแข็งแกร่งของอีกฝ่าย

เพื่อหลบลูกเตะข้างหนึ่งของฮิววิตต์ ลู่เหิงใช้ประโยชน์จากพื้นจนทิ้งรอยเท้าที่จมลึกลงไปไว้ เขาพุ่งตัวแล้วงอเข่าใส่หน้าฮิววิตต์ ฮิววิตต์ยกมือขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ใช้แขนข้างหนึ่งกันหน้าตัวเองไว้ เขาตัวปลิวจากแรงอันหนักหน่วง ทั้งตัวเขาถูกผลักไปไกลจากการกระแทกนั้น

ในแค่ไม่กี่นาทีทั้งสองก็แลกเปลี่ยนท่ากันไปเป็นร้อยท่าแล้ว ผู้คนที่ดูอยู่ของนอกรู้สึกช็อคและตื่นตะลึง คนที่อ่อนแอหน่อยเห็นเพียงภาพติดตาเท่านั้น ตอนนี้พวกเขาเข้าใจความแข็งแกร่งของลู่เหิงอย่างถ่องแท้

“รองผู้บัญชาการไรเนอร์แข็งแกร่งมาก ดูเหมือนเขาจะแกร่งพอๆ กับผู้บัญชาการเลย...”

“ตอนนั้นเขาทิ้งรอยเท้าไว้บนพื้นด้วย นี่เป็นห้องฝึกที่ระดับสูงที่สุด ขนาดฉันยังทิ้งรอยไม่ได้สักรอยแม้จะทุ่มพลังทั้งหมดก็ตาม”

เวลาค่อยๆ ผ่านไปเรื่อยๆ ความเข้มข้นของการต่อสู้ทำให้ลู่เหิงและฮิววิตต์เริ่มหายใจไม่ออก หยาดเหงื่อไหลลงมาบนหน้าผากลู่เหิง เส้นผมจำนวนหนึ่งตกลงมาปิดดวงตา หลังจากหยุดพักลู่เหิงก็ยกมือปาดผมไปข้างหลัง ผมที่ถูกหวีอย่างเรียบร้อยยุ่งเหยิง แม้แต่ดวงตาเย็นชาทั้งสองข้างยังเป็นประกายแวววาว

ลู่เหิงมองไปที่ฮิววิตต์ และเห็นเขาดูเหมือนกำลังตกอยู่ในภาวะมึนงงจึงย้ำเตือนอีกฝ่าย “อย่าวอกแวก นายกำลังผิดพลาดในเรื่องง่ายๆ”

เมื่อฮิววิตต์ตั้งสติได้ เขาก็กดปุ่มเพื่อปิดภาพถ่ายภาคสนาม “วันนี้สนุกมาก ฉันไม่ได้เล่นหนักขนาดนี้มาตั้งนานแล้ว นานาน้อย เพราะงั้นนายต้องระวังตัวนะ”

จากท่าทางของฮิววิตต์ ลู่เหิงรู้การเคลื่อนไหวถัดไปของอีกฝ่ายซึ่งไปทริคที่คุ้นเคยดี ตอนพวกเขายังอยู่สถาบันทหาร พวกเขาฝึกแบบนี้เป็นพันๆ ครั้ง ร่างกายของลู่เหิงเคลื่อนไปข้างหน้าตอบรับเหมือนในความทรงจำ ก่อนจะตระหนักได้ว่าพวกเขากำลังตัวแตะกัน ฮิววิตต์เลิกคิ้วขึ้นแล้วคลี่ยิ้ม “มันแปลกๆ ยังไงไม่รู้”

การฝึกคู่ครั้งนี้จบลงด้วยการที่ลู่เหิงและฮิววิตต์นอนอยู่บนพื้น หน้าอกของลู่เหิงขยับขึ้นลงอย่างรุนแรงโดยมีนิ้วเรียวยาวของฮิววิตต์กดอยู่ด้านบน ชายหนุ่มทั้งสองคนมองหน้ากันเงียบๆ บรรยากาศแปลกๆ ถูกทำลายลงด้วยหยดเหงื่อ เหงื่อไม่รักดีไหลลงมาตามสันกรามของฮิววิตต์และหยดลงบนริมฝีปากลู่เหิง ฮิววิตต์ยกมือขึ้นเพื่อเช็ดเหงื่อหยดนั้นอย่างตกอยู่ในภวังค์ด้วยความเขินอายแปลกๆ

ลู่เหิงหันศีรษะหนีและหลีกเลี่ยงสัมผัสจากนิ้วหยาบๆ ของฮิววิตต์บนแก้มเขา “ลุกขึ้นได้แล้ว”

ฮิววิตต์พลิกตัวและเอนหลังลงบนพื้น ลู่เหิงยังไม่อยากขยับ เขาเกือบจะเป็นคนที่คู่ควรกับการฝึกคู่กับฮิววิตต์ที่เป็นแชมป์ในลีกการแข่งขัน เขาไม่ค่อยทำตามใจตัวเองจนผิดภาพลักษณ์ด้วยการนอนราบกับพื้นอย่างนี้ แต่เพราะเขาใช้ทั้งพลังกายและพลังใจมากเกินไป

“ตั้งแต่ครั้งก่อนที่ถูกคาร์โลขัดจังหวะในที่หลบภัย นายก็ยุ่งตลอดตั้งแต่กลับมา ตอนนี้นายจะตอบคำถามนั้นได้หรือยัง?” ฮิววิตต์ถาม

ลู่เหิงคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไง ฮิววิตต์ไม่ได้ขัดจังหวะความคิดของเขาและรอให้เขาพูดเงียบๆ ความจริงลู่เหิงแค่กำลังคิดว่านี่เป็นเวลาที่เหมาะสมเหรอ? ลูกค้าได้ขอร้องให้เคลียร์เรื่องที่ฮิววิตต์เข้าใจผิด และขอให้บอกฮิววิตต์ให้ทราบถึงสาเหตุที่ทำให้ไรเนอร์และฮิววิตต์ห่างเหินกันไป แต่การทำให้อีกฝ่ายรู้ควรจะทำในโอกาสที่ดีกว่านี้ ลู่เหิงรู้สึกว่านี่ยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม

การติดต่อฉุกเฉินที่มาโดยไม่ทันตั้งตัวช่วยชีวิตลู่เหิงไว้ หลังจากที่ฮิววิตต์อ่านเสร็จ เขาก็พูดกับลู่เหิง “หลังจากนี้หนึ่งชั่วโมงไปที่ห้องบัญชาการ ผลวิเคราะห์แผนที่เส้นทางดวงดาวออกมาว่าเจอบางอย่างที่สำคัญ”

ลู่เหิงกลับไปอาบน้ำที่ห้องและพักผ่อนเล็กน้อย เขาเดินออกมาจากประตูเตรียมตัวไปห้องบัญชาการ แต่กลับมีแขกไม่ได้รับเชิญคนหนึ่งนั่งอยู่หน้าประตู ลู่เหิงรู้สึกปวดจี๊ดที่ขมับ

“รองผู้บัญชาการไรเนอร์”

คาร์โลเพิ่งอายุแค่ 28 ปี ถือว่ายังเด็กมากและมีชีวิตชีวาเหมือนพระอาทิตย์ยามเช้า เขาชอบหัวเราะ และรอยยิ้มของเขาก็ทำให้คนอื่นยิ้มตามได้ไม่ยาก อากาศรอบตัวเขาสว่างไสวอ่อนหวาน มีหลายคนในหน่วยสายลมและสายฟ้าที่ชื่นชอบเขา

แต่คาร์โลตรงหน้าเขาหน้าซีดเผือดจนเกือบโปร่งแสงคล้ายกวางตัวเล็กๆ ที่ประดับด้วยใต้ตาคล้ำๆ ใต้ดวงตากระจ่างใส ปากเขาขาวซีดเหมือนคนตาย ถ้าคนที่ชื่นชมเขามาเห็นเข้า พวกนั้นคงยุ่งเกินกว่าที่จะไปทำงานเพียงเพื่อที่จะทำให้เขายิ้มอีกครั้ง

โชคไม่ดีที่ลู่เหิงไม่ใช่คนที่ชื่นชอบคาร์โล เขาจึงแค่รู้สึกว่าอีกฝ่ายเป็นความยุ่งยากเล็กๆ

การเห็นลู่เหิงทำให้คาร์โลยืนขึ้นอย่างดีใจ แต่เพราะต้องอยู่ท่าเดิมเป็นเวลานาน ขาเขาจึงปวดร้าวเหมือนจะร่วงลงไปกองที่พื้นอีกครั้ง

ลู่เหิงเดินเข้าไปช่วยพยุงแขนของคาร์โล แต่เหมือนเขาจะใช้ประโยชน์จากมือของลู่เหิง “รองผู้บัญชาการไรเนอร์ ผมขอร้อง...”

“โทษทีคาร์โล ฉันกำลังรีบ” ลู่เหิงขัดเรื่องราวยืดยาวที่คาร์โลกำลังจะพูด ถ้าเขาปล่อยให้อีกฝ่ายพูดต่อ เขาคงไม่สามารถหนีไปจากตรงนี้ได้อีกเป็นชั่วโมง ลู่เหิงใช้พลังของเขาในการทำให้อีกฝ่ายถอยออกไป

โดยไม่คาดคิด คาร์โลกลับตื่นตระหนกอย่างรุนแรง แล้วคุกเข่าลงกอดขาของลู่เหิง “รองผู้บัญชาการไรเนอร์ ถ้าคุณไม่ยอมรับคำขอร้องของผม ผมจะไม่ลุกขึ้น!

ลู่เหิงรู้สึกเหมือนเส้นเลือดที่ขมับจะระเบิด เขารับมือกับคนลักษณะนี้ไม่เก่งจริงๆ ไม่ว่าคุณจะพยายามพูดอะไร หรือไม่ว่าคุณจะฟังหรือไม่ฟัง คุณก็จะหมกมุ่นอยู่แต่กับโลกและตรรกะของตัวคุณเองอยู่ดี ถึงอย่างนั้นในกรณีของคนบุคลิกแบบไรเนอร์ มันง่ายมากที่จะแก้สถานการณ์ในมือ

ลู่เหิงดูอึกอักก่อนจะตะโกน “ทหารชั้นสอง คาร์โล เม็ก! พฤติกรรมของคุณในตอนนี้กำลังทำลายเกียรติของทหารสหพันธ์!

คาร์โลที่ไม่เคยโดนตะคอกใส่ นิ่งอยู่ที่เดิม

“ยืนขึ้น! นี่เป็นคำสั่ง!” มองคาร์โลยืนขึ้น ลู่เหิงไม่ได้มีอะไรอยากจะพูดกับเขา ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไป

มองแผ่นหลังที่จากไปของลู่เหิงแล้วคาร์โลก็รู้สึกผิดพลาด รองผู้บัญชาการไรเนอร์ไร้มนุษยธรรมเกินไปแล้ว ถึงแม้คาร์โลจะเป็นโอเมก้าแต่ความสามารถของเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเบต้า ตราบใดที่อีกฝ่ายให้โอกาสเขาได้พิสูจน์ตัวเอง

“คาร์โล นายเป็นอะไร?” เสียงที่เหมือนสายลมฤดูใบไม้ผลิดังมาจากด้านหลังคาร์โล

คาร์โลหมุนตัวและเห็นชายหนุ่มผมสีน้ำตาลหน้าตาหล่อเหลา “แอนดริว...”

ยังพูดไม่ทันจบ น้ำตาที่เอ่อคลอของคาร์โลก็ไหลลงมาในที่สุด แอนดริวไม่ได้ว่าอะไรและอ่อนโยนต่อเขาเสมอ เวลาเขาเห็นแอนดริวเขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังมองพี่ชายคนหนึ่ง ถ้าเขามีพี่ชายตอนนี้เขาคงให้อีกฝ่ายปลอบแน่ๆ

“คาร์โลน้อยที่น่ารัก ให้เกียรติฉันพาเธอไปภัตตาคารได้ไหม” แอนดริวโค้งตัวลงและชักชวนอย่างสุภาพบุรุษ “ฉันได้ยินมาว่าของหวานวันนี้อร่อยมาก”




-----------------------------------------------------------------------

คือเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะใช้คำว่าอะไรแทนคำว่า ทหารผู้สื่อสาร(The communications soldiers) กับ เจ้าหน้าที่สื่อสาร(The communications officer) ใครมีไอเดียดีๆก็บอกหน่อยนะอันนี้เรากูเกิลทรานมา

สละเรือฮิววิตต์แล้วไปขึ้นเรือแอนดริวแทน มาน้อยๆแต่เอาใจไปเลยจ้าาาา(*≧∀≦*)

-----------------------------------------------------------------------


คำศัพท์ { @ᵕꈊᵕ@ }

Loquacious = พูดมาก

Spectate = เป็นผู้ชม

Detest = เกลียดมาก, รังเกียจ

Meticulous = พิถีพิถัน

Smother = หอบ, ปกปิด

Besmirch = ทำลายความคิดเห็น


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.303K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,994 ความคิดเห็น

  1. #6944 CUTE_VILLAIN (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มกราคม 2564 / 23:09
    โว้ะ อินี่นิ ชั้นจะไม่ทน
    #6,944
    0
  2. #6937 Americanoboy14 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 23:23
    ไหนบอกจะไม่ลุกไงอิควัย
    #6,937
    0
  3. #6899 crazy25240 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2563 / 15:02
    คอมเม้นของทุกคนได้ด่าแทนเราหมดแล้ว ขอบคุณค่ะ -/|\-
    #6,899
    0
  4. #6862 eannysrr (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 22:25

    อีตัวถ่วงงงงงง รำคาญ

    #6,862
    0
  5. #6849 love lesson (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 10:02
    หน่วยข่าวกรองจร๊าาาาา
    #6,849
    0
  6. #6755 =THE END= (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 17:51
    รู้สึกว่าความอบอุ่นของแอนดริวจะเคลือยาพิษน้าา(หรือเราคิดมาไป?)
    #6,755
    0
  7. #6691 Hoshiiro (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 12:48

    ที่คาร์โลอยากเป็นทหารนี่ไม่ผิดนะ เปลี่ยนเพศเป็นเบต้าชั่วคราว เสี่ยงกินยาอันตรายก็เรื่องของเขา เราไม่ได้เดือดร้อนอ่ะ แต่ไอที่มันเดือนร้อนคนอื่นคือนิสัยคุณค่ะ ถามจริงคนที่อยากเป็นทหารอ่อนแอปวกเปียกขนาดนี้เลยหรอ เอะอะๆ ก็ร้อง ก็บอกว่าคนอื่นไม่ชอบตัวเอง เอาความคิดตั้งเองเป็นที่ตั้ง ไม่ฟังความคิดเห็นคนอื่น เขามีแผนที่ความเสี่ยงน้อยกว่าแล้วยังจะไปเอาแผนที่เสี่ยงกว่าทำไม บ้าป่ะ
    แล้วก็คราวนี้อีก บอกว่ารีบก็ยังจะไปขวางเขาไว้อีก เรื่องของตัวเองสำคัญขนาดนั้นเลย? ไม่สิ คิดว่าคนอื่นจะหมุนรอบตัวเองทุกคนงี้หรอ เรื่องนั้นไม่สำคัญสำหรับตัวเอง คนอื่นก็ไม่คิดว่ามันสำคัญงี้ แล้วถ้าจะเถียงว่าไม่รู้ว่ารีบ โง่หรอถามจริง เขาก็บอกอยู่ว่ารีบ การกระทำก็รีบกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัดขนาดนั้น(ดูจากตอนแรกที่เดินไปแบบชิวๆ อ่ะ)
    ให้ตาย อ่านกี่ทีๆ ก็โมโหเหมือนเดิม พอละ ที่พอนี่คือจะเข้าห้องสอบแล้ว ถ้าไม่งั้นยาวกว่านี้แน่ เห้ออออ
    #6,691
    1
    • #6691-1 =THE END=(จากตอนที่ 7)
      10 พฤศจิกายน 2563 / 17:49
      รู้สึกได้ว่าความอบอุ่นของแอนดริวจะเคลือบยาพิษน้าา(หรือเราคิดมากไป?)
      #6691-1
  8. #6350 ujasaai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 04:00
    รำค๊านนนน
    #6,350
    0
  9. วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 17:47
    น้องงง พี่ชายก็ส่วนพี่ชายแต่นี้ไม่ใช่พี่นายจะไปซบอกก็ได้หรอ เห็นเม้นแล้วสงสารคาโลร์ ถึงขั้นสาปส่งร้องไห้เป็นเลข55555555555555555
    #6,225
    0
  10. #6182 doubleua01 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 09:52
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-10.png......
    #6,182
    0
  11. #6156 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 06:13
    โอ๊ะอินี่เอะอ่ะก็ร้อง เอะอะก็ซบอกผู้ชาย ถ้าไม่บอกว่าพ่อเป็นทหารจะนึกว่าเป็นไา้ศึก ถ่วงคนเขาเหลือเกิน
    #6,156
    1
    • #6156-1 P2730(จากตอนที่ 7)
      6 มิถุนายน 2563 / 23:15
      คิดเหมือนกันเลยตัวเธอออ
      #6156-1
  12. #6102 alittletigerp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 19:36
    โอเมก้าที่มาเป็นทหารได้ ในภาวะปกติก็น่าจะเป็นคนที่แกร่งประมาณหนึ่งนะ แต่อันนี้ดูอ่อนแอนุ่มนิ่มตลอดเป็นปกติเลยอะ555555555
    #6,102
    0
  13. #6034 KhemikaSukroj (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 22:49
    เบะปากให้กับความอ่อนแอของคาร์โล เบต้าที่ไหนมันอ่อนไหวขนาดนี้วะ!!!
    #6,034
    0
  14. #6014 miyumiyu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 15:22
    เอาจริงๆคือตรรกะในการคิด คือประหลาดมาก คือจะต้องให้ใครเขาโอ๋ตลอดกรอ แค่เขาไม่โอ๋ ไม่สนใจ นางก็จะคิดว่าเขาไม่ชอบ เขาไม่ใช่คนดี มาตรฐานคนดีของนางคือคนที่เอาใจใส่นาง สนใจนาง โอ๋นางงี้หรอ โธ่ นังประสาท!!! ผมอินมากบอกเลย
    #6,014
    0
  15. #6007 chompoo_01 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 19:13
    โลกสวยเกิ๊นนน ทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองเป็นโอเมก้า ยั๊งจะดั้นด้นมาเป็นทหาร ทั้งๆที่ความเสี่ยงมันมีมาก เธอไม่ควรเป็นทหารนะคาร์โล แยกแยะไม่ออกเหรอไหนเรื่องงานเรื่องส่วนตัว คนอื่นเขาจะแย่เพราะหล่อนตัวคนเดียว
    #6,007
    0
  16. #5988 Dar699699 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 10:24
    เหมือนพวกโลกสวยที่คิดว่าตัวเองทำอะไรก็ไม่ผิดดูเป็นคนดีทุกอย่าง เจ้าน้ำตา อ่อนแอ บอบบาง หน้าทะนุถนอม (มองบน)
    #5,988
    0
  17. #5980 mminggg (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 12:02
    ฉันเบื่อนังคาร์โล อ่านมาหลายตอนล่ะ บ้าพอกันกับพระเอก  แยกแยะเรื่องส่วนตัวไม่ออก  เดี่ยวก้พาคนอื่นไปตายทั้งคู่
    #5,980
    0
  18. #5959 ploy_yaaaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 20:43
    เหมือนพวกโลกสวยไงไม่รู้ แบบรู้ว่าตัวเองไม่พร้อมแต่ก็ยังจะไป ร้องไห้บ่อย อ้อนวอนเก่งโถ่ๆๆๆๆ อยู่บนสนามรบแล้วรู้สึกเหมือนอยู่กับพ่อ ถามจริงงงงงง
    #5,959
    0
  19. #5697 Jao mo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:33
    เหมือนใครบางคนจะพังความรักของตัวเอกไปโดยไม่รู้ตัว55
    #5,697
    0
  20. #5693 G HAMAJI (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 00:29
    รำค๊านนนนนนน คิดอะไรตื้นๆ รับผิดชอบแล้วไง แค่ตัวเองจะฮีทรอบที่แล้วยังไม่มีปัญญาใช้ยาระงับเองด้วยซ้ำ ถ้าเกิดรอบหน้าไปฮีทตอนทำภารกิจ ก็เดือดร้อนคนอื่นอีก
    #5,693
    0
  21. #5626 eannysrr (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 23:23

    รำคาญโว้ยยยย

    #5,626
    0
  22. #5527 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 11:01
    สุดจะทนกับนังคาร์โล
    #5,527
    0
  23. #5150 ฺBedroom (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 18:35
    เวลาที่เหมาะที่จะบอกความจริง กลัวว่าจะเป็นตอนที่สายไปแล้ว(สำหรับฮิว)ยังงั้นนะสิ เเต่ก็นะฮิวนางยังเด็กไปในหลายๆมุมมองอยู่เลย งงว่าตอนหลังที่ไรเนอร์จากไปแล้ว นางมีชีวิตอยู่ได้ไงเนี่ย
    #5,150
    0
  24. #5116 Noella_Kew (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 14:30
    สาธุขอให้มันโดนรุมโทรมตอนฮีทด้วยเถิดดดด บังอาจมาทำตัวเหมือนนางเอกในนิยายน้ำเน่าที่คิดว่าโลกหมุนรอบตัวเอง โดนไม่สนใจอะไร
    #5,116
    0
  25. #5058 Oillyziiz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 17:47
    ถ้าฮีลตอนทำภารกิจอีกจะทำไง เหอะๆๆๆๆๆ
    #5,058
    0
  26. #4188 Hisaki Ukinamae (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 07:16
    คาร์โล..นายมาเป็นทหารได้ไงอะ จิตใจไม่เข้มแข็งเลย อย่างอื่นยังพอเข้าใจได้นะ แต่พอไม่ได้อย่างที่ต้องการก็ร้องไห้ งี้เหรอ?
    #4,188
    2
    • 23 มิถุนายน 2563 / 17:44
      ผู้หญิงบางคนยังแกร่งกว่า55555555555555
      #4188-1
    • #4188-2 DamonicLuck(จากตอนที่ 7)
      25 มิถุนายน 2563 / 22:36
      เด็กเส้นพระเอกเขาไงครับ--
      #4188-2