[นิยายแปล BL] วิธีตายอย่างยิ่งใหญ่เยี่ยงเขาไท่ซาน How To Die As Heavy As Mount Tai 如何死得重于泰山

ตอนที่ 3 : Chapter 3 [RW]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,428
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,440 ครั้ง
    19 ต.ค. 63

 

Chapter 3

 

ร้านอาหารของหน่วยสายลมและสายฟ้าถูกสร้างอย่างหรูหราเป็นพิเศษ อาหารจากทุกดวงดาวสามารถหาได้ที่นี่ สมกับเป็นไอเดียของฮิววิตต์ที่ว่า ‘สนุกสนานกับชีวิตอย่างเต็มที่และต่อสู้อย่างจริงจัง’ ความจริงตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาอาหารเย็น แต่สมาชิกทั้งหมดของหน่วยรบที่สามกลับมารวมตัวกันอยู่ที่มุมหนึ่งของห้องอาหาร ตรงกลางฝูงชน คาร์โลกำลังน้ำตาไหลอยู่เงียบๆ

“เกิดอะไรขึ้น ไม่เอาน่า บอกพวกเรามาเถอะ” อัลฟ่าผมบลอนด์ที่เห็นคนน่ารัก ๆ ดูเศร้า ยิ่งมีความกระตือรือร้นอย่างที่จะลูบหูลูบแก้มเขา

คาร์โลเงยหน้ามองอีกฝ่าย ในตอนที่เกือบจะหลุดปากพูด เขาก็ปิดปากลงแล้วส่ายหัวเบา ๆ

อัลฟ่าผมบลอนด์ยังอยากจะเอ่ยบางอย่างแต่ไหล่ของเขากลับถูกกดโดยใครบางคน “ได้ยินเสียงนายดังมาตั้งแต่หน้าประตูเลย เกิดอะไรขึ้น?”

“หัวหน้า มีคนรังแกคาร์โลน้อยของพวกเรา”

คนที่เพิ่งก้าวเข้ามาคือหัวหน้าของหน่วยรบที่สาม– แอนดริว คนที่มีรอยยิ้มอบอุ่น แอนดริวเกิดมาพร้อมกับภาพลักษณ์สุภาพบุรุษที่ทำให้คนอื่นรู้สึกเหมือนอยู่ท่ามกลางสายลมฤดูใบไม้ผลิ และทำให้คนรอบตัวเผลอลดการป้องกันลงโดยไม่รู้ตัว

เขานั่งลงตรงข้ามคาร์โลและพูดอย่างนุ่มนวล “คาร์โลไม่ต้องกังวล พวกเราหน่วยรบที่สามจะคอยสนับสนุนเธอเสมอ”

คล้ายเขาจะรู้สึกสบายใจมากขึ้นจากคำพูดเหล่านั้น คาร์โลจึงค่อย ๆ เริ่มพูดเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เขาเผชิญในห้องบัญชาการ ก่อนจะสูดน้ำมูก “ผมผิดหรือเปล่า? ผมได้ทำอะไรที่ทำให้รองผู้บัญชาการไรเนอร์โกรธหรือเปล่า ทำไมเขาไม่ชอบผม?”

“ไร้สาระ คาร์โลของพวกเราน่ารักจะตาย เป็นไปได้ยังไงที่จะมีคนไม่ชอบ? รองผู้บัญชาการไรเนอร์นี่เข้มงวดกับทุกคนจริง ๆ ครั้งก่อนฉัน...”

แอนดริวที่รู้จักทหารใต้บังคับบัญชาของตัวเองดีใช้สายตาส่งสัญญาณให้อัลฟ่าผมบลอนด์ และตัดบทสนทนายืดยาวไร้สาระ ก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อเพื่อปลอบคาร์โลต่อ “คาร์โล เธอเป็นคนที่โดดเด่นมาก ตราบใดที่เธอพยายามอย่างหนัก เธอจะเป็นที่จดจำอย่างแน่นอน”

“ครับ แต่ถ้ารองผู้บัญชาการไรเนอร์ไม่อนุญาตผมล่ะ?”

“ในยานลำนี้การตัดสินใจสุดท้ายขึ้นอยู่กับผู้บัญชาการ ไม่ใช่รองผู้บัญชาการไรเนอร์” อัลฟ่าผมบลอนด์อดไม่ได้ที่จะเปิดปากพูด “ผู้บัญชาการปฏิบัติต่อนายดีเป็นพิเศษ ตั้งแต่ฉันเข้าหน่วยสายลมและสายฟ้าฉันยังไม่เคยเห็นผู้บัญชาการแนะนำสมาชิกใหม่ให้ปฏิบัติงานอย่างเป็นทางการด้วยตัวเองมาก่อนเลย!”

“มันไม่ใช่อย่างนั้น ฮิววิตต์อาจจะคิดว่าผมเงอะงะและทนความลำบากไม่ค่อยไหวได้” คาร์โลก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย ใบหูของเขาค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีชมพู

แอนดริวยิ้มและตบเบา ๆ ที่ไหล่คาร์โล “เพื่อให้เป็นไปตามที่ผู้บัญชาการคาดหวัง เธอต้องร่าเริงแล้วก็พยายามให้มากขึ้นนะ”

ดวงตาของคาร์โลสว่างวาบและตัดสินใจเงียบ ๆ

ฟริเซียนไม่ใช่ดาวเคราะสำหรับอยู่อาศัย มันอยู่ใกล้ดาว ZR-21 เกินไปทำให้อากาศร้อนตลอดทั้งปี ทั้งดาวเป็นทะเลทรายและไม่มีแร่มีค่าอะไรอยู่บนดาวดวงนี้เลย อีกทั้งยังมีพายุคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ปะทุเป็นครั้งคราว ดาวเคราะห์เช่นนี้ไม่ว่าประเทศไหนในสหพันธ์ก็ไม่สนใจทั้งนั้น ดังนั้นมันจึงกลายเป็นโซนชายแดนที่เป็นสวรรค์ของพวกอาชญากร

นาเบียเป็นการคงอยู่ที่ไม่เข้ากันเลยกับสถานที่ที่ว่างเปล่าเช่นนี้ ท่ามกลางทะเลทรายที่นี่เป็นเมืองที่มีตึกสูงตั้งตระหง่านรายล้อมไปด้วยความเสื่อมโทรมและความหรูหรา อุตสาหกรรมหลักในนาเบียคือการค้าขายสินค้าที่ถูกขโมยมา และทุกอย่างที่คนไม่รู้จักหรือถูกห้ามจำหน่ายโดยสหพันธ์มนุษย์สามารถหาได้ที่นี่

รูปปั้นตาเดียวของล็อค เรด มองลงมาเล็กน้อยและสถานที่ที่เขามองคือหลังคาคริสตัลโปร่งแสงของหอประมูลกลาง หัวขโมยระหว่างดวงดาวที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์เป็นผู้ก่อตั้งโรงประมูลแห่งนี้ขึ้นมา วันนี้ที่หอประมูลกลางนำลูกค้ารายใหญ่เข้ามาด้วย เหล่านักเดินทางอิสระในฮอลล์ล้วนพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งของหรือกระซิบกระซาบกัน

“นับสิบห้า มีใครให้มากกว่าบ็อกหมายเลข 18 ไหม?”

“เจ้าเศรษฐีใหม่พวกนี้เป็นใครกัน หรือพวกเขาเพิ่งค้นพบแร่ดวงดาว?”

“เห็นได้ชัดว่าเจ้าหัวขโมยคนนี้เพิ่งจะโชคหล่นใส่ พวกมันเลยอยากจะกำจัดอาวุธกับทรัพยากรบางอย่างทิ้งผ่านงานประมูล”

“ช่วงนี้ไม่ค่อยไม่โชว์อะไรน่าตื่นเต้นเลย ของฟีนาเล่คราวนี้เป็นผลงานชิ้นโบแดงของมาสเตอร์โอ๊ค ผลงานเพิ่งปรากฏหลังจากที่เขาตายไป– หยาดน้ำตาที่พร่างพราวบนท้องฟ้า ดูเหมือนหมายเลข 18 จะยังไม่ตกรอบไปนะ ฉันได้ยินมาว่าคนโปรดคนใหม่ของดาฮานก็อยู่ที่นี่ด้วยวันนี้ หล่อนอยากได้เปียโนคลาสสิคตัวนี้มากกก”

“หืม ผู้หญิงคนนั้นไม่เข้าใจความลึกซึ้งของศิลปะด้วยซ้ำ แกล้งทำเป็นคนมีวัฒนธรรมทั้งที่ยังทำตัวติดกับเขาแบบนั้น ถ้าหล่อนได้มันไป ฉันคิดว่ามาสเตอร์โอ๊คจะต้องดิ้นทุรนทุรายในหลุมแน่ ๆ”

ภายใต้บรรยากาศที่อบอุ่น ในที่สุดของรอบฟีนาเล่ของการประมูลก็เผยออกมาให้ได้ยลโฉม พิธีกรไม่พูดอะไรยืดยาวและกดปุ่มทันที กล่องที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงามค่อย ๆ เปิดออก เปียโนที่ทำให้ทุกคนแทบหยุดหายใจปรากฏตรงหน้า สีน้ำเงินเข้มอมดำคล้ายท้องฟ้าตอนกลางคืนภายใต้แสงที่สว่างไสว พร่างพราวไปด้วยแสงเรืองรองราวกับดวงดาวในกาแล็กซี พูดได้เลยว่านี่เป็นผงที่ได้จากการขัดหินเนบิวลาจำนวนมากแล้วเคลือบผิวภายนอกเอาไว้เพื่อที่จะทำให้มันมีลักษณะสวยงามเหมือนชื่อของมัน– หยาดน้ำตาที่พร่างพราวบนท้องฟ้า เปียโนหลังนี้สวยมาก กระทั่งหลังจากที่เอาผ้าคลุมออกไปแล้ว ผู้คนยังไม่ส่งเสียงเลยสักแอะ ทุกคนที่เห็นมันรู้สึกเหมือนความสามารถในการเล่นเปียโนของพวกเขาดูด้อยไปเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าเปียโนหลังนี้

อย่างไรก็ตามไม่ใช่ว่าทุกคนจะรู้สึกอ่อนไหวเช่นเดียวกับพวกนักดนตรี หญิงสาวที่เซ็กซี่และเต็มไปด้วยเสน่ห์ซึ่งได้ยินเสียงเพลงรอบฟีนาเล่ของการประมูลยืดตัวนั่งอย่างตื่นเต้น ก่อนจะวางตัวเองลงบนร่างกายล่ำ ๆ ของชายคนหนึ่ง ก่อนจะลากเสียงตัวเองอย่างออดอ้อนด้วยท่าทางเอาแต่ใจ “ที่รัก~”

ดาฮานที่เอื้อมมือไปออกไปคว้าร่างที่งดงามและบอบบางเอาไว้ “ปีศาจน้อย ฉันสัญญาแล้วว่าจะซื้อให้เธอ เธอยังคิดว่าฉันคนนี้จะไม่รักษาสัญญาอีกเหรอ ฉันเตรียมเงินมาแปดล้านสเตลล่าดอลลาร์ มันเพียงพอที่จะซื้อทุกอย่างที่นี่แน่นอน!”

แต่ถึงอย่างนั้นเครื่องสำอางที่ทำให้ใบหน้าสวยงามก็ไม่คงอยู่ตลอดไป เสียงดาฮานตกร่องทันทีที่ได้ยินน้ำเสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังออกมาจากบ็อกหมายเลข 18 “สิบล้านสเตลล่าดอลลาร์”

ตอนนี้ในบ็อกหมายเลข 18 มีชายหนุ่มผอมบางสวมเสื้อเชิ้ตสีดำกางเกงขายาว แต่งตัวเหมือนคนธรรมดาทั่วไปยืนอยู่หน้าหน้าต่าง นั่นคือลู่เหิงที่แต่งตัวไม่พิถีพิถัน

เขาหันหลังแล้วบ่น “ผู้บัญชาการ คุณซื้อของชิ้นนี้ไม่ได้ พวกเราสามารถซื้อได้แต่อาวุธและทรัพยากรเท่านั้น”

“นายกังวลเกินไปแล้ว” ฮิววิตต์ชูนิ้วชี้ขึ้นแล้วกระดิกไปมา “อันนี้เป็นการซื้อของส่วนตัว”

เพราะมันเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของฮิววิตต์ ลู่เหิงจึงไม่สามารถพูดอะไรต่อได้ ถึงแม้เข้าจะไม่เข้าใจว่าฮิววิตต์ต้องการจะทำอะไรกับเปียโนที่ซื้อไปก็ตาม ฮิววิตต์มีอิสระที่จะทำอะไรก็ได้ที่เขาต้องการ และเขาไม่จำเป็นต้องกังวลตราบใดที่มันไม่ส่งผลกระทบต่อภารกิจ แต่แค่เพราะลู่เหิงไม่แคร์ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะไม่แคร์เช่นกัน

“ฮิววิตต์ คุณจะซื้อเปียโนไปทำไม? คุณจะเล่นมันเหรอ? นั่นวิเศษไปเลย” ดวงตาของคาร์โลเป็นประกายตอนที่เขาจ้องไปที่ฮิววิตต์

“ฉันไม่มีความเป็นศิลปินในเซลล์แม้แต่น้อย เปียโนหลังนี้มีเจ้าของที่คู่ควรจะเล่นแล้ว” ฮิววิตต์ยิ้มอย่างลึกลับ

คาร์โลคิดบางอย่างก่อนที่ใบหน้าสีซีดของเขาจะแดงระเรื่อ ลู่เหิงมองการโต้ตอบระหว่างคนสองคน แล้วจำได้ว่าในข้อมูลของคาร์โลโชว์ว่าเขาเคยเรียนในวิทยาลัยศิลปะช่วงหนึ่งก่อนจะมาเข้าโรงเรียนทหาร ที่ชำนาญเป็นพิเศษแน่นอนว่าต้องเป็นเปียโน ดูเหมือนว่าความรู้สึกระหว่างพวกเขาสองคนจะงอกเงยขึ้นมาตั้งนานแล้ว

“พูดไปพูดมา นานาน้อย วันนี้ฉันรู้สึกผิดหวังมาก นายใส่อะไรของนายน่ะ?” ฮิววิตต์คล้ายจะไม่ต้องการพูดเรื่องนี้ต่อ เขาเพียงถอนหายใจใส่ลู่เหิงและปิดตาด้วยท่าทางโอเวอร์

วันนี้ฮิววิตต์แต่งตัวโดดเด่นเป็นพิเศษ ร่างกายท่อนบนถูกคลุมด้วยเสื้อผ้าหนังและเครื่องประดับที่ทำจากโลหะ ส่วนล่างสวมกางเกงยีนขาดๆ บนใบหน้าถูกวาดด้วยรอยสักแปลกๆ สีแดง ส่วนคาร์โลเขาสวมเสื้อผ้าแนวเรโทรกอธิค เสื้อเชิ้ตลายลูกไม้ที่ดูยุ่งเหยิงทำให้ใบหน้าเขาดูบอบบางยิ่งขึ้น

“ถึงการแต่งตัวของผมวันนี้จะค่อนข้างต่างจากทุกวัน มันก็ไม่มีผลกับงานอยู่ดี” ลู่เหิงพูด

“ไม่ ๆ นี่ไม่ได้เกี่ยวกับงาน มันเกี่ยวกับรสนิยมในชีวิตนายต่างหาก ทำไมชีวิตนายถึงได้น่าเบื่ออย่างนี้นะ!” ฮิววิตต์ถอนหายใจอย่างโอเวอร์ และกดปุ่มประมูลในมือ

ภารกิจของพวกเขาในตอนนี้คือการโปรยเงินทิ้งอย่างบ้าคลั่งในการประมูลทั้งสินค้าชิ้นใหญ่ชิ้นเล็กที่หอประมูลกลางของนาเบียเพื่อที่จะได้รับตั๋วเชิญสำหรับการประมูลระดับแพลตตินัม

หลังจากได้หยาดน้ำตาที่พร่างพราวบนท้องฟ้ามา ประตูห้องก็ถูกเคาะ ก่อนที่หญิงสาวในชุดกระโปรงสั้นสีดำแบบนักบัลเล่ต์จะเดินเข้ามา เธอถือกล่องที่ดูสวยงามในมือและมีจดหมายวางอยู่บนนั้น

“ท่านแขกผู้มีเกียรติ ในนามของหอประมูลกลางดิฉันขอเป็นตัวแทนกล่าวเรียนเชิญท่านเข้าสู่การประมูลระดับแพลตตินัมที่จะมีขึ้นในอีกสามวันข้างหน้าค่ะ” หญิงสาวค้อมตัวลงเผยให้เห็นลำคอยาวระหง ฟีโรโมนแสนดึงดูดลอยอยู่ในอากาศบางเบา ช่างเป็นโอเมก้าที่ดูสูงส่ง

“สมแล้วที่เป็นหอประมูลกลาง มีโอเมก้าที่ล้ำค่าขนาดนี้เป็นพนักงานด้วย” ฮิววิตต์หยิบกล่องมา ก่อนที่จะเชยคางหญิงสาวขึ้นเพื่อเชยชม “เป็นสตรีที่งดงามจริง ๆ”

หญิงสาวพยายามที่จะทิ้งตัวลงในอ้อมแขนของฮิววิตต์ทันที สำหรับการดึงความสนใจแขกผู้มีเกียรติแค่บัตรเชิญเข้างานประมูลระดับแพลตตินัมคงไม่เพียงพอ เห็นได้ชัดว่าโอเมก้าสาวแสนสวยคนนี้ก็เป็นส่วนหนึ่งของของขวัญเช่นกัน ฮิววิตต์ไม่สามารถขยับได้และไม่สามารถผลักเธอออกไปได้เพื่อที่จะทำตัวให้สมกับเป็นโจรสลัดอวกาศ

ใบหน้าของฮิววิตต์ยังคงรักษามาดเสเพลไว้ในขณะที่โอบกอดคาร์โลเข้ามาชิด ก่อนจะเสนอ “เบบี๋ พวกเรามาลองทรีซัมกันหน่อยไหม?”

คาร์โลหน้าแดง เขากลัวจริง ๆ ว่าเขาจะพูดตะกุกตะกัก “นี่มัน เอ่อ...”

ฮิววิตต์ผลักพนักงานสาวออกไปอย่างเสียดาย “โอ้ ดูเหมือนเบบี๋ของผมจะอาย สาวสวย... ผมจะมาหาคุณคนเดียวในครั้งหน้านะครับ”

พนักงานสาวโค้งตัวก่อนจะออกจากห้องไป ทันทีที่ประตูปิดลงฮิววิตต์ก็ปล่อยตัวคาร์โล “ฉันขอโทษ สถานการณ์มันจำเป็น”

ถึงแม้ว่าคาร์โลจะพูดว่าไม่เป็นไร แต่บรรยากาศระหว่างทั้งคู่กลับดูกระอักกระอ่วน

ลู่เหิงเปิดปากเพื่อทำลายบรรยากาศแปลกประหลาดในห้อง “ดูเหมือนว่าจะไม่มีปัญหาอะไรในการเข้าร่วมการประมูลระดับแพลตตินัมแล้วนะ งั้นพวกเราก็กลับได้แล้ว”

----------------------------------------------------------

 

 

คำศัพท์/ (•ㅅ•)

Vigorously = แข็งแรง, กระฉับกระเฉง

Incompatible = เข้ากันไม่ได้

Desolate = ว่างเปล่า, หดหู่ใจ

Usher = นำทาง

Nouveau riche = เศรษฐีใหม่

Posthumous = หลังจากการตาย

Sturdy = แข็งแกร่ง, เด็ดเดี่ยว

Dissolute = เหลวแหลก, เสเพล

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.44K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,005 ความคิดเห็น

  1. #6939 Fhaysics_L (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2564 / 16:19
    รำคาญอิตัวเอกสองตัวจริงๆ สงสารไรเนอร์สุดๆ รู้เลยว่าทนอะไรมา
    #6,939
    0
  2. #6897 crazy25240 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2563 / 13:08
    คาร์โลน่ารำคาญโคตร
    #6,897
    0
  3. #6834 mind110748 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 14:28
    ตัวเอกสองตัวคือแบบ เปิดห้องแมะ นอนเล่นกันไปเลยสองคน ให้ลู่เหิงทำงานคนเดียวน่าจะไวกว่าอะ555555
    #6,834
    1
    • #6834-1 mind110748(จากตอนที่ 3)
      21 พฤศจิกายน 2563 / 14:30
      สองคนนั้นอาจจะเก่งจริง แต่อ่านแล้วรำคาญมาก เขินบิดไปบิดมาอยู่นั่นแหละ เปนแฟนกันให้จบๆไปแมะจะได้ทำงาน
      #6834-1
  4. #6753 =THE END= (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 16:50
    ทำไมรู้สึกหมันไส้คาร์โลจัง
    #6,753
    0
  5. #6349 คาเรลล่า อานาธีเซีย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2563 / 18:14
    อยากเห็นโหมดโหดดดด เย็นชาได้กราวใจมากเลยยยย
    #6,349
    0
  6. #6274 narakjangka (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 00:01
    น้องเย็นชาจนแม่อย่างชั้นเขิน-//-
    #6,274
    0
  7. #6254 ไฮดร้า009 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 12:27
    ลู่เหิงของแม่คีพคาเย็นชาได้ดีมากจนแม่ใจเหลวไปหมด555
    #6,254
    0
  8. #6154 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 05:43
    คือความน่ารักชองคาร์โลคงทำให้ศัตรูช็อกตายมั้ง- อวยปันจังฉันชักจะอยากเดินไปตะบันหน้า
    #6,154
    0
  9. #6096 alittletigerp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 11:48
    ทุกคนบนยานสนิทกันหมด สนิทกับผู้บัญชาการเป็นปกติ คาร์โลเลยสนิทกับผบชก หรือว่าคาร์โลกับผบชกกิ๊กๆกันอยู่แล้วตอนนี้ งงๆ5555555
    #6,096
    0
  10. #6088 chompoo--- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 15:29

    สนุกมากๆเลยย
    #6,088
    0
  11. #6040 bambybamby (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 05:05
    แปลลื่นดีค่ะชอบมาก ขอบคุณนะคะ

    หนูจะไร้อารมณ์เกินไปแล้วลูกกกกก
    #6,040
    0
  12. #5966 Wilnot (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 23:03
    คือก็เคยอ่านมุมมองนายเอกนิสัยแบบนี้ในเรื่องอื่นนะ แต่ทำไมพอมาดูในมุมมองนี้มันรู้สึกไม่เหมือนเดิมฟระ5555
    #5,966
    2
    • #5966-1 hijjyii994(จากตอนที่ 3)
      27 เมษายน 2563 / 01:28
      จริงงง บวกๆๆๆล้านแปด55555
      #5966-1
    • #5966-2 doubleua01(จากตอนที่ 3)
      5 มิถุนายน 2563 / 08:55
      +++++ นั่นสิ😆
      #5966-2
  13. #5823 jia_za ^_^ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:27
    ขอบคุณในคำศัพท์และขอบคุณที่ไรท์สนใจในรายละเอียดค่ะ
    #5,823
    0
  14. #5696 Jao mo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:03
    มีภาพประกอบด้วย เย้

    เนื้อเรื่องเราอ่านได้เข้าใจดียุนะ
    #5,696
    0
  15. #5684 joenana2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 05:09
    เราชอบที่ไรท์ใส่ใจรายละเอียด และคุยกะรี้ดตลอด น่ารักที่สุด
    #5,684
    0
  16. #5625 eannysrr (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 23:04

    ตัวเอกดูแบบ…เอิ่ม

    #5,625
    0
  17. #5523 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 10:43
    เป็นตัวเอกที่ดูพึ่งไม่ได้จริงๆ สงสารลู่เหิง ปวดหัวตายเลย
    #5,523
    0
  18. #5433 Spmlk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 20:14
    ชอบaceนี้ที่สุดแล้ว​
    #5,433
    0
  19. #5146 ฺBedroom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 18:09
    อ่านเเล้วก็อดตลกนิดๆไม่ได้ สองตัวเอกนี่โคตร...เลย

    ชอบไรเนอร์อ่ะ คนเคร่งขรึมนี่น่าเอ็นดูจริงๆ
    #5,146
    0
  20. #5112 @BM24 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 12:26
    อย่าบอกนะว่าพระเอกคือ.......ฮิววิตต์ ม่ายยยยยยย
    #5,112
    0
  21. #4994 ITIM.one (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 11:57
    ชอบลู่เหิงคนเดียวจริง คนอื่นไม่ไหวเลยแม่ หนูค้าบ มานี้ลูก อย่าไปใกล้พวกนั้น /เอาตัวบังลู่เหิง
    #4,994
    0
  22. #4986 เซเนะเซนเซย์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 21:07
    ลู่เหิง น้องลูกกกก
    #4,986
    0
  23. #4955 chalita01 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 14:50
    อ่านมาชอบแค่ลู่เหิงอ่ะ คนอื่นนิไม่ไหว เฮ้อ
    #4,955
    0
  24. #4831 §INERZIA§ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 12:34

    ไม่ชอบทั้งพระเอกทั้งนายเอก(คาร์โล) เลยอ่ะ คนนึงก็ใช้อารมณ์ในการตัดสินภารกิจ อีกคนก็อวดเก่ง จอมแอ๊บแบ๋ว เออ เหมาะสมกันดีนะ. 

    ส่วนลู่เหิงนี่หาคนอื่นให้นางแทนเถอะ คนดีๆมีสมองอย่างงี้สมควรได้คนที่ดีกว่านี้

    #4,831
    0
  25. #4706 moshimoshiiiii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 10:59
    ทำชั้นรู้สึกไม่ชอบคาร์โลเลยอ่ะ
    #4,706
    0