[นิยายแปล BL] วิธีตายอย่างยิ่งใหญ่เยี่ยงเขาไท่ซาน How To Die As Heavy As Mount Tai 如何死得重于泰山

ตอนที่ 20 : Chapter 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,236
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,102 ครั้ง
    16 เม.ย. 62


Chapter 20

 

ลู่เหิงนั่งเท้าคางขณะที่อยู่บนร่างของนกเผิงที่มีปีกสีทองซึ่งบางครั้งก็ปล่อยพลังที่ควบแน่นเป็นดาบเพื่อโจมตีเกราะป้องกันภูเขาไปด้วย ตอนแรกลู่เหิงใช้แขนเสื้อของเขาในการปัดการโจมตี แต่ต่อมาเขาก็ขี้เกียจจัดการเอง อย่างไรมันก็ไม่สามารถทำให้ร่ายกายเขาบาดเจ็บได้แม้แต่นิดเดียว มันไม่สามารถกระทั่งจะทำให้ขนนกของม้าชั่วคราวของเขากระเพื่อมด้วยซ้ำ

“ความแข็งแกร่งของเผ่ามนุษย์ในเวลานี้ย่ำแย่ถึงเพียงนี้เชียวหรือ? กระทั่งพรรคน้ำพุพิสุทธิ์ก็ยังเป็นเพียงพรรคระดับกลาง” ลู่เหิงหาวเงียบๆ หากเขาไม่กลัวว่าจะเป็นการทำร้ายไป๋หลี เขาคงจะทำลายเกราะกำบังที่บางดุจแผ่นกระดาษนี้ให้สิ้นซากไปแล้ว

“ทูลองค์ราชา ยกเว้นพรรคระดับสูงที่สืบทอดกันมาเป็นเวลาหลายหมื่นปี ความแข็งแกร่งของเผ่ามนุษย์ในยามนี้นั้นไม่คู่ควรที่จะกล่าวถึงแม้แต่น้อย” นกเผิงปีกทองที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นม้าชั่วคราวของลู่เหิงตอบ ต้องรู้ว่ามันดิ้นรนพยายามเอาชนะคู่ต่อสู้มากมายเพียงใดกว่าจะได้รับเกียรติให้กษัตริย์ประทับลงบนแผ่นหลังของมันได้ นกเผิงปีกทองบันทึกช่วงเวลาอันมีเกียรติของมันไว้ในลูกปัดรูปภาพอย่างลับๆ และวางแผนที่จะเอากลับไปให้นกตัวอื่นๆ ในกลุ่มอิจฉาเล่น

หลังจากนั้นครู่หนึ่งเกราะป้องกันของภูเขาขนาดใหญ่ก็เผยให้เห็นชายชราคนหนึ่งที่สวมชุดขาวทั้งตัว รูปลักษณ์ภายนอกและลักษณะหน้าตาของอีกฝ่ายทำให้เจ้าตัวดูเหมือนตัวอย่างของผู้รอบรู้เรื่องเต๋าอมตะ

“สาวกเต๋าผู้ต่ำต้อยผู้นี้มีนามว่าชิงคงจื่อ ขออนุญาตถาม สหายเต๋าท่านนี้มีธุระอันใดที่นี่หรือ?” ชายชราค้อมตัวทักทายลู่เหิงด้วยความนอบน้อม

ลู่เหิงไม่ได้ใส่ใจเรื่องมารยาทของเผ่ามนุษย์และให้นกเผิงปีกทองเป็นคนตอบแทน

“สาวกเต๋าชราผู้นี้คิดว่าตนเป็นคนรุ่นเดียวกับราชาของเราและคู่ควรที่จะได้รับการทักทายจากพระองค์เป็นการส่วนตัวหรืออย่างไร?” นกเผิงปีกทองก็เป็นสัตว์ที่ทรงพลังในเผ่าปีศาจเช่นกัน ปากของมันพ่นเปลวเพลิงออกมา เพลิงนั้นเคลื่อนตัวเร็วมาก ทำให้ชุดหางเสือท่อนล่างของชิงคงจื่อไหม้เกรียม


(คิดว่าชุดหางเสือน่าจะหมายถึงเสื้อคลุมสีส้มอันนี้ของลัทธิเต๋านะคะ)


ไม่แปลกใจเลยที่นกเผิงปีกทองตัวนี้จะเจ้ากี้เจ้าการมาก เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเผ่าปีศาจและมนุษย์ไม่ค่อยลงรอยกันนัก แม้ว่าไป๋หลีจะถูกช่วยโดยพรรคของมนุษย์แต่ไป๋หลีก็ใสซื่อ ดังนั้นแม้เผ่าปีศาจจะคิดว่าพรรคผู้ฝึกตนพรรคนี้ซ่อนเร้นเจตนาร้าย แต่องค์ราชาให้ความใส่ใจไป๋หลี และด้วยความแข็งแกร่งขององค์ราชาจึงไม่มีปีศาจตนใดยื่นคำคัดค้านต่อพระองค์ที่ต้องการไปรับไป๋หลีด้วยตนเอง

ใบหน้าชิงคงจื่อเปลี่ยนไป ก่อนจะรีบแสดงภาพลักษณ์ถ่อมตัวอย่างรวดเร็ว “สาวกเต๋าผู้ต่ำต้อยผู้นี้ล่วงเกินแล้ว ผู้อาวุโสทั้งสองมีคำกล่าวแนะนำอันใดหรือไม่”

มองสาวกเต๋าที่แก่ชราทำตัวเป็นผู้เยาว์แล้วนกเผิงปีกทองรู้สึกไม่ค่อยพอใจ “ข้าได้ยินมาว่าไป๋หลีของเผ่าข้าอยู่ที่นี่กับเจ้า? บอกนางว่ามีคนมารับนางกลับ”

“นางฟ้าผู้สูงศักดิ์ไป๋หลีเป็นแขกของพรรคเรา แต่นางฟ้าไป๋หลีกล่าวว่านางเพียงต้องการพบราชาปีศาจ”

“ได้” ลู่เหิงเปิดปาก นกเผิงปีกทองที่กำลังจะมีโทสะสงบลงทันที “เจ้ารอที่นี่ ข้าจะนำตัวไป๋หลีออกมา”

“ขอรับ” คำสั่งของราชาปีศาจไม่เคยมีใครในเผ่าปีศาจเคยกล่าวคำคัดค้าน ยิ่งไปกว่านั้นไม่มีใครในเผ่าปีศาจเชื่อว่าผู้ฝึกตนเหล่านี้จะสามารถทำร้ายกระทั่งเส้นผมของราชาได้ด้วยซ้ำ

ชิงคงจื่อพาลู่เหิงตรงไปยังด้านหลังของพรรค ก่อนจะเห็นไป๋หลีที่อยู่รูปลักษณ์ดั้งเดิมของนางถูกห่อหุ้มด้วยเกราะสีทองเปล่งประกาย รูปลักษณ์ดั้งเดิมของไป๋หลีคือกระต่ายหิมะสีขาวซึ่งดูน่ารักน่าทะนุถนอมราวกับหยก ดวงตากลมโตของกระต่ายที่เห็นลู่เหิงมีน้ำตาเอ่อคลอทันที

“เจิง ท่านมาแล้ว ข้ารู้สึกเจ็บปวดไปหมด” หางของไป๋หลีตั้งขึ้นเล็กน้อยและเสียงของนางก็เต็มไปด้วยความเจ็บใจ ในอดีตเมื่อนางถูกรังแกโดยเผ่าปีศาจนางก็จะไปหาลู่เหิงแบบนี้เช่นกัน

เผ่าปีศาจเป็นสถานที่ที่ยึดถือในเรื่องความแข็งแกร่ง ปีศาจตัวเล็กๆ เช่นไป๋หลีจึงไม่เป็นที่ชื่นชอบมากนัก บ่อยครั้งที่คนเหล่านั้นมีปัญหากับไป๋หลีและทำร้ายนางเตือนนางให้อยู่ห่างจากราชา ถึงแม้ว่าลู่เหิงจะสอนนางบำเพ็ญเพียรอย่างถ้วนถี่และจัดหาทรัพยากรมีค่ามาให้ทั้งหมด แต่เกี่ยวกับจริยธรรมของเผ่าปีศาจ ตราบใดที่ไป๋หลีไม่ได้ถูกคุกคามเขาก็จะไม่เข้าไปยุ่งมากเกินไป เพราะเหตุนี้ไป๋หลีจึงไม่อยากแต่งงานกับลู่เหิง นางรู้สึกว่าลู่เหิงไม่รู้วิธีดูแลภรรยาในอนาคตของเขาเอาเสียเลย

“มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?” ลู่เหิงพยักหน้าและเหลือบตามองไป๋หลีผ่านๆ

“ข้าถูกผู้ฝึกตนฝั่งอธรรมโจมตีเพื่อแย่งชิงแกนปีศาจ เมื่อข้าตื่นมาข้าก็พบว่าตนเองถูกประมุขพรรคน้ำพุพิสุทธิ์ช่วยไว้” การทำจมูกฟุดฟิดของไป๋หลีรวมกับดวงตากลมโตฉ่ำน้ำทำให้นางดูน่าสงสารจนสามารถทำให้คนละลายได้จริงๆ “เจิง จากนั้นข้าก็พบว่าร่างข้ากลับสู่รูปลักษณ์เดิมแล้ว ประมุขชิงคงจื่อกล่าวว่าพวกเขาไม่รู้วิธีรักษาปีศาจ ข้าเชื่อใจท่านเท่านั้น ข้าไม่เชื่อใจปีศาจตนอื่น ข้ากลัว...”

มุมปากของลู่เหิงยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ทัศนคติของเขาที่มีต่อไป๋หลียังคงเป็นเช่นเดิม “ไร้ฝีมือและยังออกจากเผ่าอาจหาญ ไม่ใช่ว่าความเจ็บปวดของเจ้าสามารถหลีกเลี่ยงได้หรือ?”

ไป๋หลีที่เจ็บปวดจากความอยุติธรรมกระโดดไปข้างหน้าก้าวหนึ่งและหยุดลง “ข้าไม่สามารถออกจากกระบวนนี้ได้ตอนนี้ ผู้อาวุโสบอกว่าข้าบาดเจ็บมากเกินไปหากข้าออกไปแกนปีศาจของข้าจะพังทลาย”

 “ไม่ใช่ปัญหา ข้าจะช่วยและปกป้องเจ้าด้วยปราณปีศาจของข้า” พูดจบลู่เหิงก็ก้าวเข้าไปในใจกลางของกระบวน

เกิดการเปลี่ยนแปลงฉับพลัน โซ่สีทองหลายเส้นระเบิดออกมาจากกระบวนนั้นและจับกุมลู่เหิงอย่างแน่นหนา ภายนอกกระบวน นอกจากชิงคงจื่อที่ยืนทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือแล้วในอีกเจ็ดตำแหน่งก็มีคนยืนอยู่เช่นกัน ผู้ฝึกตนเหล่านั้นสวมชุดพรรคน้ำพุพิสุทธิ์ก้าวเข้ามาทางประตู ลักษณะโอ่อ่าของกระบวนทั้งหมดเปลี่ยนไปกะทันหัน มันกลายเป็นกระบวนสังหารจากการรวมพลังของพวกเขา

“ประมุขชิงคงจื่อ ท่านกำลังทำอะไร!?” ไป๋หลีร้องไห้

“อะแฮ่ม เจ้าและปีศาจตนอื่นๆ ไม่ได้ฆ่าเพียงครอบครัวของข้า แต่ยังฆ่าพลเมืองในเผ่าเราอีกด้วย พวกเราจะกำจัดปีศาจร้ายเดี๋ยวนี้เริ่มเลย!” ชิงคงจื่อตอบคำถามของไป๋หลีตรงๆ

ลู่เหิงเลิกคิ้วและสะบัดแขนเสื้อ โซ่กลายเป็นจุดแสงเล็กๆ ก่อนจะหายไปในอากาศ เขาก้าวไปข้างหน้าสองก้าวช้าๆ ยกหูไป๋หลีขึ้นและยัดนางเข้าไปในช่องเก็บของของชุดที่สวมอยู่ นิ้วของเขาโบกไปในอากาศฉีกหลุมขนาดใหญ่ให้เปิดออก

ใบหน้าของชิงคงจื่อเปลี่ยนและกัดปลายลิ้นของตนเองอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพ่นเลือดลงบนค่ายกลขนาดใหญ่ ที่เหลืออีกเจ็ดคนก็ทำตาม กระบวนที่ริบหรี่ในตอนแรกกลับมาเสถียรอีกครั้ง หลังจากนั้นชิงคงจื่อก็เอาของวิเศษรูปร่างคล้ายเชือกออกมาโยนขึ้นในอากาศ ทันใดนั้นเชือกก็กลายเป็นมังกรฟ้าและว่ายวนอยู่ในอากาศ

“น่าสนใจนิดหน่อย” ลู่เหิงพูด พรรคน้ำพุพิสุทธิ์มีชิ้นส่วนของเชือกวิเศษระดับเซียนอยู่จริง ถึงแม้ว่ามันจะไม่สมบูรณ์ก็ตามแต่พลังของมันก็ไม่สามารถประมาทได้

มังกรฟ้าคำรามทำให้ภูเขาทั้งลูกสั่นไหวจากนั้นก็พุ่งโจมตีลู่เหิง ลู่เหิงไม่กล้าทำตัวเอื่อยเฉื่อย เขาพลิกฝ่ามือและแส้ยาวสีดำที่มีแสงสีทองแผ่ออกมาก็ปรากฏขึ้นมา นี่คือของอาวุธวิเศษของราชาปีศาจงูปาเสอซึ่งมีนามว่าซื่อเฉิน (弑神 shì shén ผู้ฆ่าพระเจ้า)

 

ลู่เหิงคว้าแส้ยาวและพุ่งเข้าจู่โจมมังกรฟ้าทันที แส้ที่สะบัดผ่านอากาศทำให้เกิดเสียงลมที่พัดแหวกอากาศและเสียงฟ้าร้องดังครืนขึ้นพร้อมกัน มังกรฟ้าพลิกตัวกลางอากาศพยายามที่จะหลบหลีกแส้ แต่ถึงอย่างไรมันก็ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตดังนั้นการตอบสนองของมันจึงค่อนข้างช้า เมื่อลู่เหิงเปลี่ยนตำแหน่ง ปลายแส้ก็ตบเข้าที่คอของมังกรฟ้าอย่างมุ่งร้าย ทำให้มันกลิ้งตลบไปหลายสิบจั้งก่อนที่ร่างกายของมันจะค่อยๆ จางลง ในตอนที่มันเคลื่อนตัวผ่านเขานั้นเขาได้เคลื่อนไหวตอบโต้ไปหลายร้อยครั้งเป็นการตอบแทน  (จั้ง แปลว่า ฟุต)

เมื่อเห็นมังกรฟ้าร่วงลงมา ทุกคนในพรรคน้ำพุพิสุทธิ์ก็รีบเพิ่มพลังวิญญาณเพื่อตรึงค่ายกลเอาไว้และสร้างโซ่เพิ่มขึ้นเพื่อจับกุมลู่เหิง ลู่เหิงไม่ได้รู้สึกกลัวแต่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้เขาพลันรู้สึกถึงแรงสั่นไหวที่แขน

ลู่เหิงมองลงและเห็นว่ากระต่ายหิมะในเสื้อคลุมกำลังสั่นราวกับตะแกรงร่อนแกลบ หลักฐานคือเลือดที่ไหลออกมาจากรูจมูกของนาง ดูเหมือนว่าการต่อสู้ครั้งนี้กำลังจะครอบงำจิตใจของนาง ไป๋หลีที่ยังไม่ได้รับการรักษาเพียงพอทำให้นางไม่สามารถทนได้

“ข้าจะส่งเจ้าออกไปก่อน” ลู่เหิงทำให้โซ่แตกกระจายและกระซิบบอกไป๋หลี

“นั่น... เช่นนั้นท่านจะทำอย่างไร ข้าทิ้งท่านไว้คนเดียวไม่ได้” ไป๋หลีหอบและกล่าวเบาๆ

“ไม่ต้องห่วง คนพวกนี้ไม่ได้ทำให้ข้ารู้สึกกลัวแม้แต่น้อย หลังจากออกไปจะเห็นนกเผิงปีกทอง ตามเขากลับไปที่แดนปีศาจเสีย” หลังจากนั้นลู่เหิงก็จงใจเผยจุดอ่อนทำให้มังกรฟ้ารีบพุ่งเข้ามาโจมตีทันที จากนั้นเขาแหวกช่องว่างในค่ายกลขนาดใหญ่ แล้วส่งไป๋หลีออกไปหาปีศาจที่อยู่ข้างนอกพรรคน้ำพุพิสุทธิ์ด้วยปราณปีศาจของเขา

ในตอนที่ไป๋หลีจากไป ลู่เหิงรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างในเสื้อผ้าของเขาเพิ่มขึ้นมา แต่เขายังไม่มีเวลาจะสนใจมันและหันไปจดจ่อที่มังกรฟ้าและพรรคน้ำพุพิสุทธิ์แทน

เมื่อเวลาผ่านไปมังกรฟ้าและพรรคน้ำพุพิสุทธิ์ก็ค่อยๆ ถูกลู่เหิงกำราบลงช้าๆ รูปร่างของมังกรฟ้าเริ่มโปร่งใสขึ้นเรื่อยจนเกือบจะหายไป ในช่วงเวลาสำคัญนี้เอง หมู่เมฆดำมืดครึ้มพลันเริ่มรวมตัวกันกลางอากาศ เสียงฟ้าผ่าดังกึกก้องเป็นระยะ

ทัณฑ์สายฟ้าหายใจของลู่เหิงตกอยู่ในความบ้าคลั่งเพราะสถานการณ์นี้มันไม่ถูกต้อง นี่ไม่ควรเป็นเวลาที่เกิดการลงทัณฑ์ ทัณฑ์สายฟ้าแปลกๆ นี้โผล่มาจากไหน? มันเป็นไปไม่ได้เช่นกันที่ลู่เหิงจะทำให้เกิดปฏิกิริยามากเกินไปจนก่อให้เกิดทัณฑ์สายฟ้า สายฟ้าสีม่วงจากเมฆดำผ่าลงมาที่จิตวิญญาณของลู่เหิง มังกรฟ้าและพรรคน้ำพุพิสุทธิ์ที่พบเจอโอกาสทองเช่นนี้จะปล่อยไปได้อย่างไร การกระทำอันอุกอาจของพวกเขาจู่ๆ ก็ได้รับการต่อชีวิตใหม่ ทันใดนั้นพวกเขาก็แสดงท่าทีดุร้าย

หลังจากสายฟ้าสามสายผ่าลงมา ที่ปากของลู่เหิงก็ปรากฏเลือดซึมออกมา นอกจากการลงทัณฑ์ที่เป็นอันตรายแล้วยังมีศัตรูที่จ้องมาที่เขาด้วยความละโมบ ดูจะไม่ฉลาดนักที่จะอยู่แบบนี้เป็นเวลานานๆ

โชคดีที่ลู่เหิงมีแผนสำรองฉุกเฉินเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์อันน่าสลดที่จะทำให้ผิวหนังของเขาถูกเฉือนซ้ำๆ เป็นเวลาหลายร้อยปี ลู่เหิงเลือกที่จะหายตัวด้วยพลังเวทเมื่อสุยซินตอบสนองต่อเขา นี่ไม่ใช่เวทเคลื่อนย้ายธรรมดาๆ ไม่ว่ากระบวนเวทที่ทรงพลังแค่ไหนที่กักขังเขาไว้เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังเวทของสุยซินเขาก็สามารถหลบหนีออกไปได้อยู่ดี

ไม่มีความต้องการในเวลานี้แต่จะทำทันทีที่ท่านพูด วินาทีที่ลู่เหิงอธิษฐาน ของวิเศษของเผ่าปีศาจก็บินออกมาจากหูเขา

เมื่อสัมผัสได้ถึงคำอธิษฐานของลู่เหิง สุยซินก็ปลดปล่อยแสงสีขาวแพรวพราวออกมาครอบคลุมลู่เหิง รอจนกระทั่งแสงสีขาวกระจายออกไป ค่ายกลกักขังปีศาจก็กลับกลายเป็นความว่างเปล่า เหลือเพียงคนของพรรคน้ำพุพิสุทธิ์ที่เผชิญหน้ากัน มังกรฟ้าเองก็ถึงขีดจำกัดแล้วเช่นกัน หลังจากโซเซสองสามครั้งมันก็หายไปในอากาศและกลับเป็นเชือก มัดเชือกเซียนที่ยังไม่ทันตกพื้นพลันกลายเป็นผง ของวิเศษระดับเซียนที่ไม่สมบูรณ์ท้ายที่สุดก็สลายเศษผงเสี้ยวสุดท้ายระดับเซียนที่เหลืออยู่ไปและหายไประหว่างสวรรค์และโลกมนุษย์

ชิงคงจื่อที่เห็นแบบนั้นกระอักเลือดออกมาและล้มลงบนพื้น เขาไม่ได้ทราบเลยว่าใบหน้าของเขาตอนนี้ดูแก่ขึ้นเป็นสิบปี คราวนี้ในขณะที่รับมือกับเรื่องต่างๆ เขาได้ฝืนใช้พลังฝึกตนของตนเองเพื่อสนับสนุนของวิเศษระดับเซียน แต่สุดท้ายก็ยังล้มเหลวในการจับกุมราชาปีศาจอีกทั้งยังทำลายอาวุธเซียนลงอีกด้วย ชีวิตของชิงคงจื่อมาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว เวลานี้พลังชีวิตของเขาได้รับความเสียหายอย่างหนัก น่ากลัวว่าเขาอาจจะจากไปในวันถัดไปเลยก็ได้ พรรคน้ำพุพิสุทธิ์ที่สูญเสียประมุขและของวิเศษระดับเซียน การจะหาจุดยืนในเทือกเขาหยกลอยน้ำนั้นเป็นไปไม่ได้แม้แต่น้อย พรรคชั้นกลางขนาดใหญ่เริ่มจะลดขนาดลงอย่างช้าๆ





---------------------------------------------------------------------


คำศัพท์

Decimate = ทำลายยับเยิน, สังหารหมู่

Garb = แต่งตัว, สวมเสื้อผ้า

Courtesy = ความมีมารยาท, ความนอบน้อม

Domineering = ครอบงำ, ควบคุม

Ethos = ลักษณะพื้นฐานทางด้านสังคมที่มีร่วมกันของกลุ่มคน

Harbor = เก็บไวในใจ, ซ่อนเร้น

Juncture = ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ

Sieve = ตะแกรง, คนเก็บความลับไม่อยู่

Chaff = แกลบ, เปลือกข้าว

Billow = ลูกคลื่น, คลื่นยักษ์

Intermittent = เป็นพักๆ, ไม่ต่อเนื่อง

Frenzy = ความบ้าคลั่ง

Covetously = ละโมบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.102K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,005 ความคิดเห็น

  1. #6839 mind110748 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 17:05
    ทำไมตัวเอกต้องโง่ทุกโลกเลยอะ เป็นคอนเซปหรอ55555
    #6,839
    0
  2. #6356 คาเรลล่า อานาธีเซีย (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 16:18
    โอ๊ยยยยย คิดไว้แล้วว่านางต้องสร้างเรื่องงง ไม่เคยมีเรื่องดีเลย อยากกินสเต้กเนื้อกระต่ายโว้ยยยยย
    #6,356
    0
  3. #6214 mel-em (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 23:15
    กล้าเรียกตัวเองว่าพรรคธรรมะได้ยังไง!? จะจับเขามาหาผลประโยชน์ให้ตัวเอง เหอะ!

    //ตัวเอกนี่มันโง่ทุกโลกเลยเนาะ😏
    #6,214
    0
  4. #6168 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 15:42
    นางเอกมันยัดอะไร
    #6,168
    1
    • #6168-1 ku_ro(จากตอนที่ 20)
      31 ตุลาคม 2563 / 15:56
      ดูท่าไม่น่าใช่ขี้เรื่อย น่าจะเป็นอากาศ กลวงๆ
      #6168-1
  5. #6119 alittletigerp (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 01:44
    สงสารตัวละครเดิมมาก ต้องมาเจออะไรแบบนี้เพราะตัวเอกอะ555555 แต่น้องวางแผนมาดี ทำดีมากกก
    #6,119
    0
  6. #6072 keyga (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 22:16
    ชั้นว่าต้องเป็นเพราะอะไรที่นางนั่นทิ้งไว้ในเสื้อแน่ๆที่ทำให้โดนทัณฑ์สายฟ้า
    #6,072
    0
  7. #5698 Jao mo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:10
    โอ้ -ทัณนั่นมาจากสาวน้อยรึ โถ่ ดีนะมีแผนสำรอง
    #5,698
    0
  8. #5309 LWLookwai (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 23:32
    หึ สมมมมม
    #5,309
    0
  9. #4732 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 22:01
    สมน้ำหน้าชิงคงจื่อ 55555555
    #4,732
    0
  10. #4705 Aditt (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 10:43
    สมมมมมมม
    #4,705
    0
  11. #4507 Takachang (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 16:52

    กลับไปนี่ต้องตบนางเอกออกไปนอกโลกนะ

    #4,507
    0
  12. #4244 FauyFern (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 20:47
    ทำไมคนแต่งเรื่องนี้ชอบให้นาง/นายเอกฉลาดน้อย หูเบาด้วย นี่มันควรเป็นตัวประกอบไม่ใช่เราะ!(ก็ตัวประกอบจริงๆแหละ)
    #4,244
    0
  13. #4216 Ayyye (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 18:11

    อ่านเรื่องไหนๆพรรคธรรมะก็หาเรื่องรังแกมารทุกเรื่อง สมหน้า โลภนัก

    #4,216
    0
  14. #3248 Weetaime (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 10:56
    นางเอกก็น่ารักอยู่ๆ
    #3,248
    0
  15. #3174 missmaud (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 19:10
    ฮือ นางเอก เหนื่อยกับคุณ
    #3,174
    0
  16. #3094 trp1021 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 14:38
    นางเอกนี่มีนามติดตัวคือปัญหารึ
    #3,094
    0
  17. #2910 Xialyu (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 19:33
    สมน้ำหน้า^^
    #2,910
    0
  18. #2675 minggg- (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 01:21
    เกลียดนางเอกกกกกกก // ตัวก่อปัญหาชัดๆ เลยค่าาาา
    #2,675
    0
  19. #2065 nicharipaen04 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 00:28
    เบื่อนางเอก
    #2,065
    0
  20. #1454 nuang1 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 14:24
    โดนนางเอกตอกกลับอีกแล้ว หึๆ จะรอจุดจบนางอย่างสะใจ
    #1,454
    0
  21. #1423 deseqert (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 13:38
    นางเอกในทุกเรื่องนี่แบบ ฟหกอเสว้งาง น่ารำคาญจริงๆ
    #1,423
    0
  22. #1407 y_pps (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 14:07
    อ่านแล้วตะกุกตะกักมาก คือเข้าใจอยู่นะคะ แต่เทียบกับ arc พันโทเบต้า สำนวนรอบนี้ตะกุกตะกักมากเลย
    #1,407
    1
    • #1407-1 ปราสาทน้ำแข็ง(จากตอนที่ 20)
      12 เมษายน 2562 / 15:08
      รู้สึกเหมือนกันเบยยย TT^TT เดี๋ยวกลับมาทวนทีหลังช่วงนี้ยุ่งๆอ่านทวนรอบเดียวเองงง
      #1407-1
  23. #1324 relis (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 11:34
    ในกระเป๋าโดนยัดของใส่ซะแล้ว
    #1,324
    0
  24. #1121 Mizza (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 16:47

    นึกว่าจะได้อ่านตอนช่วงสงกรานต์​ เสียใจอ่ะ​ เที่ยวให้สนุกนะคะไรท์
    #1,121
    0
  25. #1120 Tou9397 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 13:45

    จะรอติดตามตอนต่อไปนะคะ
    #1,120
    0