(END) Hello there ว่าไงน้องหมวย [ สนพ.ฟาไฉ ]

ตอนที่ 5 : น้องหมวยบทที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53,172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,305 ครั้ง
    21 มี.ค. 62

               พี่ไทม์ปลุกผม ผมงัวเงียลุกขึ้นมา พี่มันก็ยัดผ้าขนหนูใส่มือ รีบไล่ไปอาบน้ำ บอกว่าสายแล้ว ผมอาบน้ำเสร็จพันผ้าขนหนูออกมาอย่างลืมตัว พี่ไทม์ในชุดนักศึกษา เซตผมอย่างดี กับกลิ่นน้ำหอมแบบผู้ชาย หันมามองผม


                “ยืมชุดพี่ไปก่อน กลับหอคงไม่ทันแล้ว อยู่ในตู้ไปหยิบเอา”


                “ขอบคุณครับ ผมยืมแค่เสื้อก็พอ เดี๋ยวใส่กางเกงเมื่อวาน”


                “จะใส่กางเกงบอลไปเรียน?”


                “ไม่ใช่ครับ กางเกงนักศึกษา ในกระเป๋าผม”


                ผมเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อหอมๆของพี่มัน แล้วขวานหากางเกงในกระเป๋าตัวเอง ผมหันหลังให้พี่มันกำลังจะเดินเข้าห้องน้ำ


                “เดี๋ยว  ไปทำอะไรมา ทำไมรอยช้ำเต็มหลังเลย หันมานี่ ทำไมที่ท้องก็มี”      รอยม่วงๆจางๆบนตัวผม ทำให้พี่ไทม์ทำหน้ายุ่ง สำรวจเนื้อตัวผมด้วยสายตาห่วงๆ


                “ไม่มีอะไรครับ ไม่ได้เป็นอะไร เดี๋ยวมันก็หาย”


                “ทายาบ้างรึเปล่า ช้ำมานานรึยัง”


                “พี่ไทม์ เรากำลังจะสายกันแล้วนะครับ”


                “ก็เร็วๆสิเราน่ะ”


                เป็นคนชวนคุยเองแท้ๆ ผมหายเข้าไปใส่เสื้อผ้าในห้องน้ำ พอออกมาก็ลงมาข้างล่างซ้อนจักรยานพี่ไทม์ ด้วยความที่คอนโดพี่ไทม์อยู่ในรั้วมอ ในความรีบของเราเลยยังมีความชิลอยู่บ้าง ถึงหน้าตึกคณะก่อนเวลาเรียน 5 นาทีพอดี


                “เดี๋ยวลูกอิณ”


                พี่ไทม์เรียกผมไว้ก่อนจะแยกไปห้องเรียน ยื่นขนมปังกับนมมาให้ผม


                “เอาไป เดี๋ยวก็ปวดท้องอีกหรอก”


                “ขอบคุณครับ เรื่องเมื่อวานด้วย”


                “ไม่เป็นไร”


                “ไว้ผมจะเลี้ยงข้าวคืนนะพี่”


                ผมตะโกนไล่หลังพี่ไทม์ที่เดินไปแล้ว เขาหันมายิ้มมุมปากให้ผม  ผมยิ้มให้กับขนมปังในมือก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องเรียน  ผมกับพี่ไทม์อาจจะเริ่มรู้จักในแบบที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ผมก็ยอมรับว่า นอกจากความหน้าตาดีของพี่มันแล้วเนี่ย พี่มันก็เป็นคนดีเหมือนกันนะ


                ผมเดินไปนั่งข้างๆก่อเกียรติ หยิบขนมปังกับนมขึ้นมากินตอนที่อาจารย์ยังไม่มา


                “ยังไม่ได้กินข้าวหรอวะ”


                “เออ ตื่นสายวะ”


                “ปกติตื่นเช้าไม่ใช่อ่อ”


                “เมื่อวานปวดท้อง ไม่ได้แดกข้าว”


                “บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้แดกข้าวให้ตรงเวลา กูแบกมึงไปโรงบาลคนเดียวไม่ไหวนะ แจ๊บกับอาร์ม ไม่อยู่แล้วนะ ดูแลตัวเองหน่อย”


                “บ่นจังครับคุณก่อเกียรติ ผมไปโรงพยาบาลมาแล้ว หายแล้ว ปกติดีครับ”


                “ไปโรงพยาบาลเลยอ่อ แล้วทำไมไม่เห็นโทรหากูเลย”


                “โทษทีวะ กูก็ไม่คิดว่าจะเป็นหนักขนาดนั้น”


                “ตลอดมึงอะ ห่วงแต่คนอื่น แล้วใครพาไป”


                “รุ่นพี่ที่คณะนี่แหละ”


                “ทีหลังมีอะไรต้องบอกนะ”


                “เออๆ รู้แล้วน่า”


                ไอ้นี่มันชอบห่วงครับ ไอ้สองตัวที่อยู่เหนือก็เหมือนกัน เห็นผมอยู่คนเดียว มีปัญหาอะไร ก็ได้พวกมันนี่แหละ


                “แล้วเย็นนี้ไปฝ่ายกีฬาอีกรึเปล่า”


                “ไม่นัดนะ แต่กูว่าจะไปเตะบอล ไปด้วยกันดิ”


                “เออ ไปแดกข้าวก่อน ค่อยไปเตะบอล”


                “แต่มันจะจุกนะเว้ย”


                “คนเป็นโรคกระเพาะแบบมึงมีสิทธิ์แย้งกูหรอวะ”


                “ครับๆคุณอดัม ผมไม่เถียงคุณแล้วครับ”


                ผมพูดขำๆกับก่อเกียรติ มันพยักหน้ายิ้มๆใส่ผม ก่อนจะหันไปสนใจบทเรียน     


                การเรียนเลคเชอร์เป็นอะไรที่โคตรง่วง ห้องๆนึงจุนักศึกษาเกือบสองร้อยคน แล้วก็เรียนโคตรเช้า ไม่หลับก็เก่งแล้ว ผมก็หยิบมือถือขึ้นมาเล่น ปล่อยก่อเกียรติจดไป ถือว่าไม่จดแต่ก็ยังฟังอยู่ ยังพอผ่านๆหูไปบ้าง


                วิชาส่วนใหญ่คะแนนสอบจะ 90% แบ่งครึ่งมิดเทอมกับไฟนอล เป็นเหตุผลให้ สอบทีก็ชิบหายกันที ถ้ามิดเทอมน้อยก็ต้องมานั่งคิดอีกว่า ไฟนอลจะรอดไหม จะเอฟไหม หรือจะดรอปไว้เรียนซัมเมอร์ แต่บางวิชาก็กวนตีนครับ ซัมเมอร์ไม่เปิดให้เรียนทำให้ จาก 4 ปีจบก็ต้องเพิ่มเป็น 5 ปี


                ปีหนึ่งอย่างผมก็จะงงๆหน่อย เนื้อหาล้านแปด ทำให้ต้องมาสงสัยว่ามึงจะออกสอบตรงไหนวะ ต้องผ่านมิดเทอมไปก่อนถึงจะพอเดาทางได้ แต่ผมมีท่านเทพก่อเกียรติ ก็ไม่มีอะไรต้องกลัวหรอกครับ


                เรียนเสร็จก็เที่ยงพอดี เราสองคนเลยกินข้าวกันที่โรงอาหารใต้ตึกคณะ แล้วก่อเกียรติก็ชวนผม ไปห้องสมุดต่อ เป้าหมายของมันคือไปหาหนังสืออ่าน แต่ผมคือไปนอนตากแอร์รอเตะบอลตอนแดดร่มๆ


                “มึงไปซื้อข้าวดิเดี๋ยวกูไปซื้อน้ำแล้วจะจองโต๊ะไว้ให้”


                “แดกไร”


                “เหมือนมึง ซื้อมาเหอะ เอาน้ำโค้กนะ”


                “น้ำเปล่า “


                “มึงเอาน้ำเปล่าอ่อ”


                “ไม่กูเอาโค้กแต่มึงต้องแดกน้ำเปล่า”


                “ไรวะ”


ผมบ่นแต่ก็เดินไปซื้อน้ำเปล่ากับโค้ก เชื่อฟังมันหน่อยครับ  เพราะถ้าปวดท้องขึ้นมาก็ต้องเดือดร้อนมัน


                ผมซื้อเสร็จก็มองหาโต๊ะ


                “ เห้ย น้องหมวย มานั่งนี่ดิ มาเร็วๆๆๆๆ”


                “อา.... พี่แชมป์หวัดดีครับ”


                “หวัดดีๆ คนนี้ชื่อปุน นั่งเลยๆว่างเยอะแยะ”


                “ขอบคุณครับ พี่สองคนอยู่คณะนี้หรอครับ”


                “คณะนี้แหละ แต่สาขาประวัติศาสตร์ ปี 3 แล้วน้องชื่ออะไร ปี1 อ่อ พี่ถามไอ้ไทม์ มันก็ไม่ยอมบอกชื่อน้อง”


                “ชื่อลูกอิณครับ สาขาปรัชญา ปี1”


“น้องหมวยชื่อน่ารักวะ”—แชมป์


                “เด็กปรัชญา สาขาเดียวกับไอ้ไทม์เลยนี่” –-ปุน


                “แล้วพี่ไทม์ละครับ”


                “มันคุยกับหวานอยู่ เดี๋ยวก็มา”---ปุน


                พี่หวาน สาววิทกีฬาปีสองสินะ ตกลงพี่เขาชอบผู้หญิงจริงๆสินะ งั้นแสดงว่าที่จูบผมคงแค่เอาคืนเฉยๆ แล้วทำไมผมต้องรู้สึกหน่วงๆในใจด้วยวะ


                “พี่ว่าหน้าน้องคุ้นๆนะ เคยเจอกันมาก่อนปะ”---ปุน


                “ปุนมึงเคยเจอน้องหมวยมาก่อนหรอวะ”---แชมป์


                “กูว่ากูคุ้นหน้าน้อง”---ปุน


                ชิบหาย ตอนนั้นพี่เขาไปเชียงใหม่ด้วยรึเปล่าวะ เหี้ย เขาจะรู้ไหมเนี่ยว่ากูไปทำอะไรกับพี่ไทม์เอาไว้


                “ไม่เคยหรอกพี่ ผมก็เพิ่งรู้จักพวกพี่นี่แหละ”


                “อ้าวแล้วน้องไปรู้จักไอ้ไทมได้ไง”---ปุน


                ก่อนผมจะตอบคำถามนั้น ก่อเกียรติเพื่อนรักก็มาถูกที่ถูกเวลาพอดี


                “มึงนั่งกับใครวะ”


                “พี่ๆครับนี่ก่อเกียรติเพื่อนผม ไอ้ก่อ นี่พี่แชมป์ นี่พี่ปุน เป็น เอ่อ พี่คณะเรา”


                “หวัดดีครับน้องก่อ”---ปุน


                “หวัดดีครับพี่ๆ”


                ก่อเกียรตินั่งลงข้างๆผม หันมากระซิบกับผม “กูบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้แนะนำว่ากูชื่ออดัม ไอ้เหี้ยหมวย”


                ผมผิดเองที่ไม่คิดว่ามันจะจริงจังกับการมีชื่อเล่นขนาดนั้น ผมกระซิบขอโทษมันเบาๆ แล้วพวกพี่ๆเขาก็ลุกขอตัวไปซื้อข้าว


                “มึงไปรู้จักพี่เขาได้ไงวะ”


                “เพื่อนพี่ไทม์ เขาพากูไปส่งโรงพยาบาลเมื่อวาน”


                “พี่ไทม์? อ่อ คนที่หล่อชิบหายๆใช่ไหม”


                “เออคนนั้นแหละ เดี๋ยวก็มามั้ง”


                พวกพี่เขาเดินกลับมาพอดีกับพี่ไทมที่เดินมาพอดี


                “ไอ้ไทม์ โต๊ะนี้ๆ กูซื้อข้าวมาให้แล้ว”


                พี่ไทม์กันมามองหน้าผมก่อนจะนั่งลงข้างๆผมทั้งที่ ฝั่งเพื่อนเขาก็ว่าง


                “ขอบใจ”


                “พี่จะมานั่งเบียดผมทำไมเนี่ย”


                “ขี้เกียจเดินอ้อม มันไกล”


                แค่เดินไปอีกฝั่งมันไกลตรงไหน ผมเบะปาก แต่พี่มันก็แค่ยักคิ้วกวนๆใส่ผม


                “ปวดท้อง แต่ก็ยังจะกินโค้กเนี่ยนะ”


                “เออ น้องหมวยกินโค้กไม่ดีนะ เมื่อวานเห็นหน้าน้องแล้วพี่ห๊วงห่วงกลัวน้องตายก่อนถึงโรงพยาบาล”—แชมป์


                “ทำไมพี่แชมป์เรียกลูกอิณว่าหมวยละครับ”---ก่อเกียรติ


                “ก็เพื่อนน้องก่อหน้าหมวยนี่ครับ ตัวไม่เล็กแต่ก็ข๊าวขาว”----แชมป์


                “อ่อ เพื่อนๆผมก็เรียกมันไอ้หมวยครับ มันเคยไปจีบสาวหมวยด้วยนะครับแต่ดันถูกทอมคาบไปต่อหน้า ผมเลยยกย่องตำแหน่งน้องหมวยอย่างเป็นทางการให้มันไปเลย”---ก่อเกียรติ


                “แดกข้าวไปไอ้ก่อ” ว่าแล้วก็ยัดไก่ใส่ปากมัน


                “ฮ่าๆๆๆ พี่ว่าน้องหมวยอย่าจีบผู้หญิงเลยครับ ลองคบผู้ชายดูดีกว่า ผู้ชายแถวๆนี้ก็ไม่เลวนะครับน้อง”---ปุน


                “พูดมากไปแล้วไอ้ปุน อยู่กับไอ้แชมป์มากไปนะมึง”


                “เหอะ กับเพื่อนกับฝูงไงไทม์”----ปุน


                ผมฟังพี่เขาเถียงกัน เลยยกแก้วโค้กของก่อเกียรติขึ้นดื่ม แต่คนข้างๆก็คว้าไปดูดหน้าตาเฉย


                “คนปวดท้องเขาห้ามกินน้ำอัดลม”


                “ผมหายแล้วพี่ไทม์ เอาคืนมา นั่นของก่อเกียรติ”


                “แลกกัน”


                แล้วพี่มันแลกแก้วนมข้าวโพดมาให้ผมแทน


                “เป็นเด็กก็กินนมไป”


                “ผมไม่ใช่เด็ก พี่ไทม์ เอาคืนมา อันนี้มันไม่อร่อย”


                “ลองกินรึยัง บอกว่ามันไม่อร่อย”


                “ไม่ ผมไม่ชอบ  เอาโค้กมา” พี่ไทม์มันชูแก้วไปอีกทางที่ผมเอื้อมไม่ถึง ผมเลยเอื้อมไปข้างหน้ามัน จนตอนนี้หน้าพี่มันอยู่ใกล้แค่คืบเท่านั้นเอง


                “ลองกินดูก่อน ชิมจากปากพี่ก็ได้ รับรองว่าอร่อยแน่”


                “...........” ถึงกับสตั๊นไปเลยย


                “ชิมจากอะไรนะเพื่อนไทม์ เมื่อกี๊ได้ยินไม่ชัดเลย”---แชมป์


                ผมเงียบ เจอการจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว  เลยหดกลับมานั่งแล้วคว้านมข้าวโพดขึ้นมากินเงียบๆ เสียงหัวเราะหึๆในลำคอดังอยู่ข้างๆ ทำอะไรไม่ได้นอกจากหันไปมองเคืองๆ


                “มึงสองคนนี่สนิทกันดีเนอะ รู้จักกันมาก่อนหรอวะ” พี่ปุนถาม


                “ไม่เสือกสักเรื่องเถอะเพื่อน”


                “แชมป์ กูเจอแบล็ควนิลาวะ”---ปุน


                “ทำไมวะปุน”---แชมป์


                “กูเจอคนมีความลับ”---ปุน


                “นั่นมันคนในความลับเว้ยพี่”---ก่อเกียรติ


                มุก 5 บาท 10 บาท ทำให้มื้อนี้เป็นมื้อที่ครื้นเครงดีครับ ผมมองพี่ไทม์กินข้าวเงียบๆ ทำไมชอบพูดจากำกวมใส่ผม ทั้งที่ตัวเองก็มีคนที่ชอบอยู่แล้ว


                “แล้วเดี๋ยวน้องหมวยกับน้องก่อไปไหนต่ออะ มีเรียนบ่ายเปล่า”---แชมป์


                “ไม่มีแล้วพี่ เดี๋ยวพวกผมไปห้องสมุดกัน”---ก่อเกียรติ


                “ขยันวะ เย็นว่างไหม ไปเตะบอลกับพวกพี่ปะ เดี๋ยวมีไอ้วินเพื่อนพี่ อีกคน “---แชมป์


                “เอาดิพี่ ผมว่าจะไปเตะบอลอยู่”


                “เออดีเลย งั้นเดี๋ยวเย็นๆน้องก็แวะไปละกัน พี่รอสนามบอลนะ”---แชมป์


                “โอเคพี่ หวัดดีครับ”


                “แล้วเจอกันๆ”ปุน

               

 

 





                “เอาเบอร์มาหน่อย”


                “อะไรนะครับพี่ไทม์”


                “เบอร์ไง ถึงแล้วจะโทรไป พี่เลิกเย็น จะได้ไม่ต้องรอ”


                “อ่อ ครับ 09X-XXXXXXX ครับ”


                “กินข้าวด้วยละ” 

 




                “ไอ้ไทม์เร็วๆดิวะ”


                แล้วพี่ไทม์ก็ลุกตามพี่แชมป์กับพี่ปุนไป พี่เข้าขอเบอร์ผม ผมรู้ว่ามันไม่ได้มีอะไรแต่อดไม่ได้ที่จะยิ้มกับมือถือ ตอนที่มีเพื่อนใหม่เพิ่มขึ้นใน ไลน์


                                ‘Time_Hatsawat’


                “ยิ้มอะไรของมึง กูเห็นนะว่าพี่เขาขอเบอร์อะ”


                “ก็เอาไว้โทรนัดไง คิดอะไรของมึง เขาไม่ได้จีบกู”


                “ร้อนตัว”


                “แดกไปเลยมึงอะ นานละนะ”


                “นมข้าวโพดอร่อยไหมละ”


                “ยุ่งน่ะ”


                “ทำไมหูแดง”


                “สัส กูรอห้องสมุดนะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.305K ครั้ง

1,847 ความคิดเห็น

  1. #1789 Fueled me (@JINWOOBIN) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 19:50
    ตลก5555555555
    #1789
    0
  2. #1742 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 17:37
    แหมมมมมมม
    #1742
    0
  3. #1702 AileenAniiz (@annJIdapa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 10:08
    แหน่ะ มีแบล๊ควนิลาด้วย งื้อ คิดถึงสมัยติ่ง BV
    #1702
    0
  4. #1665 Pimnok2124 (@Pimnok2124) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 17:12
    น้องแม่งเขินน่ารักอ่ะ555+
    #1665
    0
  5. #1638 lluv KAITO vull (@kakdtskaito) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 23:09
    สงสัยรอยช้ำน้องอ่ะ.....
    #1638
    0
  6. #1605 neooooo (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 20:57

    สรุปพี่ไทม์กับหวานมีอะไรม้ะ
    #1605
    0
  7. #1559 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 10:47

    พี่ไทมอ่อยน้องๆๆๆ


    #1559
    0
  8. #1555 malibae (@ThesecondM) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 09:14
    มันยังไงกันนะ
    #1555
    0
  9. #1477 View_Aranya (@View_Aranya) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 08:17
    พระเอกจะเอาไงกันแน่ยังมีชะนีหวานอีกเฮ้อออ ขออย่า-เลยนะ
    #1477
    0
  10. #1443 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 17:06
    ทำไมอะ นมข้าวโพดอร่อยนะหมวย เทอบูลลี่ของกินดิ5555555
    #1443
    0
  11. #1419 narumon81866 (@pink-peat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:56
    อะแฮ่ม เนียน ๆ ขอเบอร์น้องเนอะ
    #1419
    0
  12. #1402 After_TeaTime (@Miko_Chan2002) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:17
    มันต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังแน่นอน
    #1402
    0
  13. #1380 KNOWHERE (@KHOWHERE) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 16:21
    ใครบังคับกินนมข้าวโพดไม่หล่อคือเลิกคบ อีเห่555555
    #1380
    0
  14. #1296 DarkSaylai (@meloly) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 00:39
    Blackvanila คือ มุกบอกอายุที่แท้ทรู 555
    #1296
    0
  15. #1274 chou is my alias (@inhyung_boy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 11:38
    โอ้ย น้องคะ ชอบก็บอกว่าชอบค่ะ น่ารักจังเลยลูก พี่เขาชอบแกล้งก็ไม่แปลกใจเลย
    #1274
    0
  16. #1264 ppvs_ (@ppvs_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 06:01
    ฮือ น่ารักอะ
    #1264
    0
  17. #1193 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:50
    นี่วิธีจีบของพี่ไทม์ใช่ไหม
    #1193
    0
  18. #1189 ThitiSakunlor (@ThitiSakunlor) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:32
    นมข้าวโพดมันก็น่าจะอร่อยเหมือนพี่ไทม์อ่ะจ้า น้องก่อ
    #1189
    0
  19. #1171 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 17:27
    แต่พี่ไทม์ก็คุยกับหวานอยู่อ่ะ แกอาจจะไม่ได้จริงขังก็ได้นะ
    #1171
    0
  20. #1168 earnnearn (@earnnearn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 16:12
    หูยยพี่ไทม์คือดี
    #1168
    0
  21. #1070 พู่กันรสซ็อกโก (@may22536) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 18:08
    มุขนี้ เล่นเอาคนมีอายุสะดุ้ง
    #1070
    0
  22. #1006 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 00:51
    มันต้องมีอดีตแน่ๆดูพี่ไทม์มันแสดงตัวแปลกๆ แล้วพี่แชมป์บอกหน้าคุ้น
    #1006
    0
  23. #995 ahgase1 (@ahgase1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 23:35
    คือมุขพี่ปุนมันลึกไปอ่ะค่ะ ถ้าไม่รู้จักเพลงก็ไม่ฮา555
    #995
    0
  24. วันที่ 5 มกราคม 2562 / 17:11
    อิพี่เนียนเก่ง
    #957
    0
  25. #930 NaAuAhgase (@NaAuAhgase) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 13:54
    เดี๋ยว

    กลับมาลูกอิน สติๆ อย่าปลอยใจให้ลอยไป
    #930
    0