(END) Hello there ว่าไงน้องหมวย [ สนพ.ฟาไฉ ]

ตอนที่ 26 : น้องหมวยบทที่ 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,239
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,805 ครั้ง
    5 ม.ค. 62

                   เช้านี้เขาตื่นมาด้วยความเมื่อยขบไปทั้งตัว เพราะต้องขดตัวนอนบนโซฟาเพื่อเฝ้าคนป่วย  แถมยังง่วงทั้งที่พึ่งตื่น ก็เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบเช้า จะนอนได้ยังไง ในเมื่อคนน้องตัวร้อนทั้งคืน บางทีก็เพ้อเสียงดังจนเขาต้องมาลูบหัวปลอบ ขนาดฉีดยาแล้ว น้องยังนอนขมวดคิ้วเกือบทั้งคืน เขาจะหลับลงได้ยังไง 

                   พอไข้เริ่มลดเขาถึงจะได้นอน 

                   เด็กดื้อนี่มันเด็กดื้อจริงๆ ไอมาหลายวันแล้วบอกให้มาหาหมอก็ไม่ยอมมา เป็นไข้ ไม่สบายก็ไม่ยอมบอก แม่น้องมาบอกเขาทีหลังว่าเป็นไข้ตั้งแต่เมื่อวาน

                    ดีที่ว่าเขาได้กลับเร็วขึ้น เลยแวะไปหาที่บ้าน จนไปเห็นไอ้เด็กดื้อนอนซมไข้บนเตียง ตัวร้อน มองเขาตาปรือ น้ำตาคลอเบ้า

                   มันน่าตีจริงๆไอ้เด็กคนนี้ เขาได้แต่ส่ายหัว มองคนบนเตียงที่ยังไม่ตื่น นอนดึกมาหลายคืน พอได้พักก็เลยนอนยาว

                   แต่หน้าซีดๆก็ยังทำให้เขาเป็นห่วงอยู่ดี ต่อให้สบายดีเขาก็ยังห่วง เด็กน้อยก็ยังเป็นเด็กน้อย ไม่ค่อยจะห่วงตัวเองเลย เขาเลยอดจะบ่นอยู่ตลอดไม่ได้ จนน้องมันชอบเอามาล้อว่าเขาเป็นหมีกินผึ้ง หนักเข้า ก็กลายเป็นหมีกินแมลงวันแทน

                    คุณพยาบาลเอาอาหารเช้าเข้ามาให้ คนตัวสูงบอกขอบคุณ แต่เขาก็ยังวางเอาไว้ เพราะคนป่วยยังไม่ตื่น

                     ให้นอนไปก่อนน่ะดีแล้ว ป่วยทีเขาก็สงสาร เด็กน้อยของเขาเหนื่อยมาตลอด ทั้งเรียนทั้งทำงาน ปัญหาครอบครัวสารพัดจะถาโถมใส่

                      เขาเลยอยากจะเป็นที่พักให้ เป็นครอบครัวที่อบอุ่นให้ เป็นความรักให้กับน้อง เด็กดีก็สมควรที่จะมีความสุข

                       แต่ตอนนี้เด็กดีกลายเป็นเด็กดื้อ เขาอยากจะจับมาตีก้นให้หายดื้อ ปล่อยให้ตัวเองป่วยได้ยังไง

                      "......พี่"

                      เด็กดื้อตื่นแล้วครับ

                      "กินน้ำก่อน" เขาพูดเสียงนิ่ง เป็นสัญญาณบอกกลายๆว่ากำลังโกรธอยู่ ซึ่งน้องก็เหมือนจะรับรู้ได้ เลยชะงักไป

                      คนป่วยดื่มน้ำจนหมดแก้ว เขาเกือบหลุดขำตอนน้องค่อยๆกลืนน้ำ เหมือนกลัวจะโดนดุ ใครเขาดุคนกลืนน้ำกันละครับน้องหมวย

                      "เอ่อ พี่กินข้าวหรือยังครับ"

                      "พี่กินแล้ว ข้าวเราอยู่บนโต๊ะ"

                      ร่างสูงเดินไปเข็นโต๊ะที่มีข้าววางอยู่มาให้ รินน้ำให้ แต่ก็ยังทำหน้านิ่งจนคนบนเตียงได้แต่ตักข้าวกินเงียบๆ

                       เขาต้องพยายามกลั้นยิ้ม เพราะเด็กน้อยเอาแต่เหล่มองเขา พอหันไปก็ก้มหน้ากินข้าวต่อ สักพักก็ขมวดคิ้วให้จานข้าว คิดว่าเขาไม่รู้หรอว่าเด็กน้อยกำลังวางแผนง้อเขาอยู่

                       ที่ไม่เข้าใจคือทำไมต้องซุบซิบกับชามข้าวด้วย

                       "แค่กๆ พี่ขอน้ำหน่อยครับ"

                       "น้ำก็วางอยู่บนโต๊ะไงครับ"

                        "แค่กๆ อะ อ่อ ขอบคุณครับ"

                        แผนสำลักอาหารไม่ได้ผล คนป่วยก็ยิ้มเก้อๆ แล้วยกน้ำขึ้นดื่ม

                        แล้วใช้แผนสำลักน้ำแทน

                        เขาขอขำได้ไหมเนี่ย ฐานะคนพยายามจะโกรธก็ได้

                        แกล้งไปแกล้งมาก็สำลักจริง ไอจนตัวโยน หน้าดำหน้าแดงไปหมด จนเขาต้องหยิบน้ำให้ดื่มอีกรอบ แล้วลูบหลังปลอบ

                      ช้อนตามองเป็นลูกหมาเลยไอ้เด็กเอ๋อ

                      คนตัวโตถอนหายใจ แล้วมองคนป่วยบนเตียง ไอจนเสียงแห้ง หน้าก็ยังซีด ยังดีที่ไข้ลดแล้ว

                      "รู้ใช่ไหมว่าทำไมพี่โกรธ"

                      "รู้ครับ"

                      "........"

                      "ผมขอโทษ ผมก็ไม่ได้คิดว่าจะเป็นหนัก นึกว่าเป็นแค่หวัดเดี๋ยวก็หาย เลยไม่ได้บอกพี่ แต่ผมไม่ได้ไปตากฝน แล้วก็ไม่ได้สระผมตอนกลางคืนด้วย ก็ไม่รู้ว่าเป็นหวัดได้ยังไง อาจจะเพราะแฮงค์เหล้าก็ได้มั้ง ไม่ได้ตั้งใจนะ"

                    ข้อแก้ตัวยาวเหยียด มาพร้อมอาการหางลู่หูตก จนเขาอดเอ็นดูเจ้าลูกหมาไม่ได้

                    "แค่กๆ"

                    น้องยังไม่หายไอ จนเขาต้องเดินไปหยิบขวดน้ำมาเติมเพิ่ม แต่มือเล็กก็คว้าชายเสื้อของเขาไว้ซะก่อน

                    "พี่จะไปไหน ผมขอโทษ คราวหน้าผมจะบอกพี่ทุกอย่างเลย จะไม่ทำให้พี่ห่วงอีก หายโกรธกันนะ"

                   "คือพี่-"

                   "ไจแอ้นหายโกรธกันนะ"

                   พี่แค่จะไปหยิบน้ำครับเด็กน้อย

                   หน้าอ้อนๆแบบที่น้องไม่ค่อยจะทำบ่อยนัก ถูกเอามาใช้เพื่อการง้อครั้งโดยเฉพาะ แล้วคนแพ้เด็กหมวยจะไม่ใจอ่อนได้หรอ ถึงแม้ว่าเขาจะแค่แกล้งโกรธก็เถอะ

                   แต่ได้เห็นแบบนี้มันก็คุ้มอยู่หรอก

                   คนป่วยเห็นพี่ยืนนิ่งก็ใจเสีย ถ้าให้ง้อมากกว่านี้ น้ำตาคงต้องมาแล้วล่ะ เห็นผลไวสุด เป็นไข้อยู่ด้วย เข้าทางละงานนี้ เลยแอบหยิกขาตัวเองใต้ผ้าห่มแรงๆเพื่อเรียกน้ำตา

                  เท่านั่นแหละ คนพี่เลยต้องคว้าน้องไปกอด นึกโทษตัวเองที่ทำน้องน้ำตาคลอเบ้า ทั้งที่จริงๆเขาแค่ยืนนิ่งเฉยๆ ไม่คิดว่าคนป่วยจะถึงขั้นน้ำตาคลอ แต่คงเพราะเป็นไข้อยู่ เลยร้องไห้ง่ายกว่าปกติมั้ง

                 "พี่ขอโทษ ไม่โกรธแล้ว อย่าร้องนะ เดี๋ยวจะปวดหัว"

                 คนเฝ้าไข้เลยต้องมายืนกอดโอ๋คนป่วยป่วย จากนั้นก็กลับมาเอาใจเหมือนเดิม 

                 เฮ้อ 

                 แพ้คนเดิมๆมากี่รอบแล้วนะ








                  

                   ผมนอนอยู่โรงพยาบาลได้สองคืน ผมก็ได้กลับบ้าน สองวันนั้นผมได้อยู่อย่างกินแล้วนอนที่แท้จริง

                  จริงๆผมดีขึ้นตั้งแต่เช้าวันที่สองแล้ว แต่แม่ไม่ยอมให้ผมกลับ พีทก็ไม่ยอมให้ผมกลับ พอผมหันไปมองพี่ไทม์เลยได้แต่หุบปากฉับ ปล่อยประเด็นนี้ให้หลุดลอยไปกับสายลมจะดีกว่า

                  ก็คุณเขาเป็นคนเฝ้าผมทั้งคืน ทั้งที่พึ่งขับรถกลับมาเหนื่อยๆ ต้องมานอนหลังขดหลังแข็งที่โซฟา ผมเลยรู้สึกผิด ช่วงนี้ก็ทำตัวเป็นเด็กดีหน่อยจะดีกว่า

                  พ่อกับแม่พี่ไทม์ก็มาเยี่ยมผม ตอนนี้ของกินผมเลยล้นห้อง พอนั่งว่างๆไม่มีอะไรทำ ผมก็เก็บกินจนหมด อิ่มแล้วก็นอน ตื่นก็ลุกมากินอีก

                  น้ำหนักที่หายไปช่วงที่ไม่สบายคงจะฟื้นกลับมาจนหมด พี่ไทม์ติดหอมแก้มตลอดเวลาที่อยู่กันสองคน เขาบอกว่าแก้มผมมันกลมขึ้น

                 ก็ตามันมีนิดเดียว ที่เหลือมันก็ต้องเป็นแก้มสิ

                 หลังจากนั้นผมก็ไปช่วยงานที่ร้านเหมือนเดิม แต่โดนสั่งแบนจากทั้งบ้านว่าห้ามนอนดึก เลยต้องทิ้งแม่นั่งทำบัญชีคนเดียว แต่เดี๋ยวแม่ก็ต้องทำคนเดียวอยู่แล้ว ผมเลยยอมนอนไวแต่โดยดี

                 พี่ไทม์มาช่วยผมแค่ไม่กี่วัน เพราะผมบอกให้เขาพักบ้าง ขับรถเทียวไปเทียวมา เขาจะเหนื่อย แล้วมันจะอันตราย เขาก็เชื่อฟังผมแค่สามวันก่อนจะเปิดเทอม

                   ข่าวดีก่อนเปิดเทอมคือลุงกลับมาอยู่บ้านแล้ว ป้ามาเยี่ยมผมด้วยนะตอนผมอยู่โรงพยาบาล แล้วเขาก็โมเมบอกว่าตัวเองแค่มาหาพีทเฉยๆ ทั้งที่จริงๆพีทพึ่งกลับมาจากห้องลุงแค่แป๊ปเดียว ผมก็อ่อครับ ขอบคุณนะครับป้า

                  ลุงไม่ได้อยู่ในสภาพที่จะทำร้ายใครเหมือนเมื่อก่อน เขายังเดินไม่ได้ พูดก็ลำบาก กลายเป็นคนไม่ค่อยมีแรง แต่ก็ดีขึ้นกว่าตอนหลังผ่าตัดเยอะ

                  เขาไม่ได้ดูเกรี้ยวกราดตอนที่เห็นผมกับพี่ไทม์ พี่ไทม์แนะนำตัวว่าเขาเป็นแฟนผม ป้าแค่ดูอึ้งๆไปตอนเห็นพี่ไทม์ แล้วเขาก็ไม่ได้ว่าอะไร จนผมเองยังอดแปลกใจไม่ได้

                  เหอะ สงสัยตะลึงในความหล่อของแฟนผม จนลืมด่าแน่ๆ

                  พวกเขาคอยทำกายภาพบำบัดให้ลุงทุกวัน น้องผมเลยได้ยิ้มบ่อยขึ้น เห็นน้องมีความสุขผมก็ดีใจ 

                 เปิดเทอมนี้ คุณนาบอกให้ผมย้ายไปอยู่กับพี่ไทม์ถาวร แม่ผมก็เห็นด้วย เพราะไม่ต้องเปลืองเงินค่าหอ พี่ไทม์ดีใจจนออกนอกหน้า แล้วผมก็ต้องเลิกทำงานวันเสาร์อาทิตย์แล้วกลับไปช่วยที่บ้านแทน

                  ก่อนวันเปิดเทอม พี่ไทม์เลยมาช่วยผมขนของที่ห้อง ของผมมีค่อนข้างเยอะเพราะอยู่มาหลายปี

                  เลยต้องใช้เวลาทั้งวันคลุกอยู่ที่ห้อง หลายอย่างก็เก็บทิ้งไปเยอะ หลายอย่างก็เสียดายเลยต้องเก็บไว้ แต่ไอ้คนพี่มันคอยคัดค้านอยู่ตลอดว่า เรียงความวันสุนทรภู่สมัยมัธยมจะเก็บไว้ทำไม

                   เก็บไปสักพักผู้ช่วยผมก็ง่วง สุดท้ายก็หลับคาไหล่ผม ผมเลยเอาหมอนมาวางให้เขานอนถนัดๆแล้วห่มผ้าให้ 

                  เขาดูแลผมมาตลอด ถึงเวลาก็คงต้องผลัดกันบ้าง

                   สุดท้ายผมก็เก็บคนเดียวจนเสร็จ ปลุกคนหลับให้ไปนอนต่อบนรถ แล้วผมก็เป็นคนขับมาจนถึงห้องเขา 

                    พี่ไทม์ทำอาหารให้ผมกินฉลองการอยู่ร่วมกันวันแรก

                   เมนูสุดหรู คือ ผัดมาม่า

                   แต่มันก็โรแมนติกดี ติดที่ตอนนี้ห้องมันยังรกไปหน่อย

                   "อยู่ด้วยกันแบบนี้ก็ดีนะ ทำอะไรก็ค่อยง่ายหน่อย"

                  "ทำอะไรอะพี่"

                  "อาบน้ำด้วยกันไหมเรา"

                  ผมมองตาคนเจ้าเล่ห์ ที่ตาพราวทุกทีเวลาเชิญชวนเรื่องแบบนี้

                  "พี่ทิ้งผมเก็บห้องคนเดียว ล้างจานด้วยแล้วกันนะ"

                 เดี๋ยวนี้ผมพัฒนา ไอ้การเขินแล้วเข้าตู้เข้าพุ่มไม้ ใครมันจะไปทำ เขาชิ่งกันตรงๆแล้วเดี๋ยวนี้ แล้วผมก็ลุกขึ้น หยิบผ้าผ่อนไปอาบน้ำ แต่ชะล่าใจได้แปปเดียว ผมก็โดนอีกคนผลักประตูห้องน้ำเข้ามา

                "เห้ยพี่ ไม่เอา อย่านะ พรุ่งนี้มีเรียน ยะ อย่า "

                 แต่คนอย่างผมหรอจะไปทันพี่มัน พี่ไทม์เข้ามายืนซ้อนหลัง ให้ผมหันหน้าเข้ากำแพง กางเกงบอลผมหล่นไปอยู่ข้อเท้าแล้ว

                หลังจากนั้นหรอ ตัดเข้าโคมไฟแล้วกันครับ




      ♦

                 

                  เปิดเทอมวันแรกของมหาวิทยาลัยก็คือเรียนเลย บางวิชาก็ได้รายงานมาทำล่วงหน้า ซึ่งผมโคตรจะเซ็งเลย มันเหมือนเป็นอะไรที่ไม่จบไม่สิ้น พอจบไฟนอลนี้ มิดเทอมหน้าก็มาต่อคิวจ่อ 

                  เพื่อนซี้ผมที่หายหน้าหายตาไปเป็นแพนด้าที่จีน กลับมาพร้อมขนมถุงใหญ่มาฝากผม ผมเลยให้ อภัยที่ขาดการติดต่อ

                  เราอัพเดตเรื่องราวช่วงที่หายหน้าหายตากันไป แล้วมันก็บ่นอุบว่าเสียดาย ที่มาไม่ทันไอ้สองคนนั้นลงมาจากเชียงใหม่ 

                 ข้าวกลางวัน ผมกับก่อเกียรติก็นั่งโต๊ะเดียวกับพวกพี่ไทม์ กลายเป็นว่าผมสนิทกับพวกเขามากกว่าเพื่อนในรุ่นซะอีก เพื่อนๆเขาก็แซวกันเก่งเหมือนเดิม ชงจนไม่มีอะไรให้ชงแล้ว แต่ก็ยังขยันกันเหลือเกิน

                  ล่าสุดคือฉลองที่ผมกับพี่ไทม์ เข้าหอ ทั้งที่จริงๆแค่ย้ายมาอยู่ด้วยกัน

                  แล้วความจริงคือ เรายังไม่ได้เข้าหอกันด้วยซ้ำ

                  สำหรับเรื่องนี้ผมก็คิดอยู่เหมือนกัน ผมยังไม่เคยกับทั้งผู้หญิง และผู้ชาย แต่ผมก็ศึกษามาอยู่

                 อาจจะอาศัยจังหวะเวลาที่มันเหมาะสมสักหน่อย ที่เราสองคนพร้อม ก็คงจะได้เข้าหอ

                 แต่จะชวนกันตรงๆมันก็คงจะเขินเกินไปหน่อย แต่จะชวนอ้อมๆก็ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง

                 ยังไงพี่มันก็คงไม่รีบอยู่แล้วละมั้ง หรือจะรีบวะ

                ผมควรจะถามเขาไหม?

               รอฤกษ์ดีๆก่อนแล้วกัน ยังไงเราก็เป็นแฟน เรื่องแบบนี้มันก็เป็นเรื่องธรรมดา แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะต้องเร่งรีบอะไร

                พอกลับถึงห้อง ผมก็เจอพี่ไทม์นอนอยู่บนโซฟา เพราะวันนี้พี่มันมีเรียนแค่ตอนเช้า 

                 ลมเย็นสบายช่วงนี้ทำให้อากาศไม่ร้อนมาก แต่ถ้าไปยืนกลางแดดมันก็ร้อนอยู่ดี เอาเป็นว่าอากาศดี พี่แกเลยไม่ยอมใส่เสื้อ แล้วเดี๋ยวก็เป็นหวัด

                 ผมส่ายหน้าระอา แต่ก็อดจะจ้องหน้าท้องลอนๆไม่ได้ ช่วงนี้เขาคลุกอยู่กับผมตลอด เรื่องออกกำลังกาย เตะบอล เข้ายิม เลยไม่ค่อยได้ไป แต่ก็ยังเห็นลายกล้ามเนื้อบนหน้าท้องให้ใจเต้นอยู่ดี

                แล้วอะไรคือมายืนจ้องพุงคนอื่น

                แต่ทำไมพี่มันถึงขาวจังวะ ดูมือดิ ใหญ่กว่าผมอีก ผมว่าเส้นเลือดบนมือผู้ชายมันให้ความรู้สึกแข็งแรงดี

                 แต่พออยู่บนตัวพี่ไทม์แล้ว มือเขาก็ดูเซ็กซี่

                คงเพราะเขาไม่ค่อยถอดเสื้อให้ผมได้จ้องแบบนี้บ่อยๆ ผมเลยเผลอพิจารณาอยู่นาน

                นานจนผมรู้สึกว่า ส่วนนั้นของผม มันคับแน่นอยู่ในกางเกงนักศึกษา

                ผมจับเป้ากางเกงตัวเอง แล้วนั่งหน้าแดง อยู่ตรงหน้าคนหลับ คงเพราะผมคิดเรื่องเข้าหอแน่ๆ ถึงได้มีอารมณ์แบบนี้ ให้ตายเหอะ นี่มันน่าอายมากเลยนะ

               แต่กว่าจะรู้ตัว

               คนที่ตื่นตั้งนานแล้วก็ลืมตาจ้องหน้าผมอยู่ ดวงตาแพรวพราวระยิบระยับเหมือนมีดาวอยู่สักล้านดวง 

              พี่มันมองต่ำลงจนผมเผลอปิดเป้าตัวเอง เเล้วพี่มันก็ขำออกมา ผมจะวิ่งหนีแต่ก็โดนคว้าเอาไว้

              กี่ตอนแล้ว เคยหนีทันสักครั้งไหมกูเนี่ย

               ผมถูกจับนั่งคร่อมตักอยู่บนโซฟา ส่วนนั้นของเราเสียดสีกันไปมา จนผมอยากจะมุดดินหนี

               แล้วจู่ๆพี่ไทม์ก็หูแดง ทำหน้าเหมือนอยากจะพูดอะไร

                 " พี่ว่า เรามาลองดูดีไหม เรื่องอย่างว่าน่ะ แต่"

                "....."

                "แต่ถ้าเรายังไม่พร้อม เรามาช่วยกันเหมือนทุกทีก็ได้นะ"

                 โดยปกติแล้ว เราจะผลัดกันช่วย แต่ผมจะโดนรีดน้ำบ่อยสุด เหตุผลของพี่แกคือเขาชอบสีหน้าผม ตอนอยู่ในกำมือของเขา ผมฟังแล้วก็ได้แต่กรอกตามองบน

                ผมมองคนพูดที่หูเหอแดงไปหมด แล้วนึกขำในใจ เรื่องแบบนี้ยังไงก็ต้องเกิดอยู่ดี มัวแต่เขินเเล้วเมื่อไหร่จะได้กินละจริงไหม แต่คือผมก็ยังอายยู่ดี ครั้งแรกก็มีแต่คนบอกว่าเจ็บ

                 " แล้วพี่มี เอ่อ ของที่ต้องใช้แล้วเหรอ"

                  "มีแล้วครับ"

                 เตรียมพร้อมตั้งแต่ตอนไหนวะ

                  "แต่ แต่เรายังไม่ได้กินข้าวเย็น"

                  " พูดแบบนี้น่ะ เราเองก็ไม่ได้อยากกินข้าวเย็นเหมือนกันไม่ใช่หรอ"

                 พี่มันพูดแล้วก็ขยำสะโพกของผม ท่วงท่าติดเรทขั้นสุด แถมยังเอาตรงนั้นมาสีกันไปมาจนผมเริ่มทนไม่ไหว

                

                "น้องหมวยไม่อยากกินพี่จริงๆหรอครับ?"




หมายเหตุ : ตอนหน้าเป็นตอนจบนะคะ แต่ติดแบนอยู่ เราทำเรื่องขอปลดแบนไปแล้วแต่ใช้เวลาสามวันทำการ เราเลยลงสำรองไว้อีกตอน สามารถกดข้ามตอนหน้าไปอีกตอนได้เลยค่ะ







***********************************************

ตอนหน้าเป็นตอนจบแล้วนะคะ แน่นอนว่า nc เนี่ย ของมันต้องมีค่ะ

แจกการ์ดเชิญนะคะ แล้วมาดูคู่นี้เข้าหอกัน

พูดคุยกันได้ที่ #พี่ไทม์น้องหมวย

คืนนี้ฝันดีนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.805K ครั้ง

1,847 ความคิดเห็น

  1. #1829 xxxlilly (@xxxlilly) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 20:59
    เอ้อถูกแล้วอิณ อย่ามัวแต่เขิน เดินหน้าเลย!!!
    #1829
    0
  2. #1761 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 09:49
    วี้ดดดดๆๆๆๆฟ น้องงงงงง
    #1761
    0
  3. #1464 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 20:01
    มองไปมองมาเจอของจริงเฉยเลยน้องหมวย55555555555
    #1464
    0
  4. #1431 Chonnpat (@Chonnpat) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 20:19
    ใครแบนจะกัดหูขาดเลย
    #1431
    0
  5. #1286 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 18:57
    อิพี่ไทม์นี่มีความอยากจัง
    #1286
    0
  6. #1219 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 16:34
    กินพี่เขาเรยลูกกแซ่บบ55555
    #1219
    0
  7. #1029 Severus (@aun_pun233) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 07:35
    น้องหมวยยยชอบความจะหนี 5555 พี่เค้าอ่อยหนูอึกแล้วลูก
    #1029
    0
  8. #1023 NaAuAhgase (@NaAuAhgase) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 05:05
    รถอ้อยคว่ำ 5555
    #1023
    0
  9. #906 ncavirda (@noey_tuan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 11:02
    เอ้อออ ขออ่อยหย่อยน้าาา55555
    #906
    0
  10. วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:43
    อ่อยเก่งงงงงงงงงงงงงงงง
    #868
    0
  11. #831 Thanamuay (@Thanamuay) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 20:23
    รอนนะครับบบ
    #831
    0
  12. #753 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 12:41
    ไจแอ้นอย่ากินน้อง!!!!!!
    #753
    0
  13. #710 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 07:09
    ได้ฤกษ์เข้าหอแล้วจ้า
    #710
    0
  14. #683 kalapakr (@kalapakr) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:26
    เค้าจะเข้าหอจิงๆแล้วใช่ไหมคะนอนรอมาหลายตอนมากเลย
    #683
    0
  15. #675 sayamondear (@sayamondear) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 21:05
    ฮือฮา สนุกมากเราเพิ่งมาเห็นเรื่องนี้ได้ไง นี้อ่านรวดเดียวจนจะจบเลยค่ะ
    #675
    0
  16. #671 sanookker (@jaiphak) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 20:52
    กรี๊ดดดดดดดด น้องหมวยของแม่-///////-
    #671
    0
  17. #650 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 18:12
    จะกินกันแล้ววววววววว กี้ด55555555
    #650
    0
  18. #637 Nuanan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 16:13

    น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    ว่าแต่....ช่วยปรับตัวหนังสือให้ใหญ่กว่านี้ได้ไหมคะ เห็นแก่คนแก่อย่างเราเถอะนะ เปิดดูในคอมตัวเล็กมาก ขอบคุณค้าา ^^

    #637
    1
    • #637-1 Girin (@Girin) (จากตอนที่ 26)
      3 มกราคม 2562 / 16:54
      ตัวเอง เราพิมพ์ในโทรศัพท์ค่ะ เลยยังแก้ไม่ได้นะ ยังไงตัวเองสามารถอ่านใน readawrite และ fictionlog ได้ด้วยนะคะ เดี๋ยวเรากลับบ้านแล้วจะแก้ตัวอักษรให้ ขอโทษนะคะะะ💕
      #637-1
  19. #627 pondbambam (@pondbambam) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 14:04
    กรี้ดดดดในที่สุดดดดดดด
    #627
    0
  20. #622 0902195130 (@0902195130) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 13:07
    สนุกกกก
    #622
    0
  21. #617 ThangMelon (@ThangMelon) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 11:03
    เป็นนิยายโรแมนติกคอมเมดี้ ที่สนุกมากค่า
    #617
    0
  22. #614 0857885186 (@0857885186) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 10:09
    ถามอะไรก้อไม่รุ-พี่บ้า555 เขินแทนน้อง555
    #614
    0
  23. วันที่ 3 มกราคม 2562 / 10:05
    ตาพี่่่่่่่่่่ ในที่สุดก็บุกซะที5555555
    #613
    0
  24. #612 dadajub (@dadajub) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 09:34
    น่ารักมากค่าา อ่านทีเดียวจบเลย หมวยน่ารักมากๆๆ
    #612
    0
  25. #611 waruko002 (@waruko002) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 09:27

    รอตอนต่อไป

    #611
    0