Breakfast [Marsha+Lukkade]

ตอนที่ 11 : ช่วงเวลาแห่งการเรียนรู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    18 เม.ย. 61

บทที่ 11 

ช่วงเวลาแห่งการเรียนรู้

 



เซ็กซ์ของเกดก็เหมือนกินอาหารนั่นแหละ เกดขาดมันไม่ได้ แล้วจะกินมากกินน้อยเนี่ยก็อยู่ที่ว่ามันถูกปากแค่ไหน  

งั้นก็หมายความว่าอาหารที่พี่ทำให้เกดทุกครั้งไม่ถูกปากเกดเลยน่ะสิคะ เกดถึงได้กินน้อยขนาดนั้น 

อ่อ... 

“สรุปว่ามันไม่อร่อยใช่มั้ยอ่ 

“เดี๋ยว ฟังก่อนสิ เกดยังไม่ได้พูดเลยว่าไม่อร่อยน่ะ 

“...” 

พี่ช่าทำอร่อยนะ แต่จริงๆคือ เกดแค่ไม่ชอบกินขนมปังแค่นั้นเอง แล้วอาหารที่พี่ช่าทำก็มีขนมปังตลอดเลยไง 

“อ้าว แล้วทำไมเกดไม่บอกพี่ล่ะคะ ปล่อยให้พี่ทำแล้วเททิ้งอยู่ได้ตั้งหลายรอบ 

เอ้า ก็พี่ช่าไม่เคยถามเกดนี่  พี่อุตส่าห์ทำให้กินเกดก็แบบไม่อยากเรื่องมากไง 

“โธ่ วันหลังมีอะไรก็บอกกันนะคะ เราจะอยู่ด้วยกันไปอีกนานนะ ลืมแล้วรึเปล่า” 

“แหม พูดไปเหอะ ทีพี่ช่าชอบเกด พี่ช่ายังไม่บอกเกดเลย ปากแข็ง...ต้องให้ออกแรง” 

“เดี๋ยวๆๆ เรื่องนั้นไม่ใช่ละ แล้วปากพี่ก็ไม่ได้แข็งซะหน่อย 

หร เกดไม่เชื่อพี่หรอก เนี่ยขี้โม้แน่ๆ 

ไม่ได้ขี้โม้นะคะ 

“จริงอ่ะ 

มาช่าผงกหัว 

ไหนมาลองซิ” 

“เฮ้ย เกด o.0 เก!!!!!”  

คนหน้าฝรั่งร้องเสียงหลงเมื่อถูกเมทินีพุ่งมาจุ๊บปากของเธอแบบไม่ทันได้ตั้งรับ รถที่กำลังวิ่งอยู่บนถนนฉวัดเฉวียนไปมาอย่างน่าหวาดเสียวเพราะมือที่คุมพวงมาลัยนั้นสูญเสียมรรถภาพในการควบคุมตัวเองไปชั่วขณะ ส่วนคนผิวแทนที่นอกจากจะแทบไม่ตกใจใดๆกับสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วยังหัวเราะเสียงดังเมื่อแกล้งมาช่าได้สำเร็จเสียอีก  

หลังจากผ่านเรื่องเมื่อคืน มาคิดไปคิดมามาช่าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอกับลูกเกดอยู่ดีๆมาถึงจุดนี้กันได้ยังไง จุดที่ก่อนหน้านี้ยังเป็นแค่คนอื่นแล้วก็กลายมาเป็นคนในครอบครัว จุดที่ลูกเกดจับได้ว่าเธอชอบลูกเกด แล้ววันนี้ก็ปุบปับขับรถออกจากบ้านแล้วมุ่งลงใต้เพื่อจะไปเที่ยวทะเลด้วยกันสองคน แล้วล่าสุด จุดที่โดนคนอายุน้อยกว่าขโมยจูบไปเป็นรอบที่ร้อย 

สรุปแล้วตอนนี้ความสัมพันธ์เธอกับนางแบบรุ่นน้องอยู่ในรูปแบบไหนมาช่าเองก็ยังระบุให้เป็นคำชัดเจนไม่ได้ นักร้องสาวรู้แต่ว่าตอนนี้เธอทั้งคู่มาไกลเกินกว่าคำว่าพี่น้องไปมากแล้ว... 

 

แน่ล่ะสิพี่น้องที่ไหนจะมานั่งคุยเรื่องบนเตียงกันนาดนี้อ่ะ 

 

“งั้นตอนนี้พี่ช่าก็รู้แล้วนะว่าเกดไม่ชอบกินขนมปัง”

ค่ะ...เกดไม่ชอบกินขนมปังแต่ถ้าเจอของถูกใจก็จะกินไม่หยุด เกดชอบสีม่วง ชอบน้องหมา เกดติดเอ็มแอนด์เอ็ม แล้วเกดก็ติดหมอนข้างด้วย 

“แต่ช่วงหลังๆเนี่ย ไม่ได้ติดแค่หมอนข้างกับเอ็มแอนด์เอ็มละนะ” 

“อ้าวหรอ แล้วเกดติดอะไรเพิ่มอีกล่ะคะ” 

“ติดพี่ช่าอ่ะ รู้ตัวอีกทีไม่มีหมอนข้างก็ได้ละ” 

. 

. 

โอ๊ย เจ็บน้า” มาช่าบุ้ยหน้าใส่คนที่กำลังยิงฟันและหยีตาจนปิดเพราะหล่อนเพิ่งใช้นิ้วคีบแก้มเธอแล้วดึงจนเนื้อยืด ลูกเกดเป็นคนมือหนักและมาช่าก็เจ็บจริงอย่างที่เธอโวยไป แต่สุดท้ายจนหันหน้ากลับไปขับรถตามปกติแล้วเธอเองก็ยังอดอมยิ้มอยู่คนเดียวไม่ได้  

“ไอ้เด็กบ้า...” 

ชอบจังเลย” จู่ๆลูกเกดก็พูดขึ้น หล่อนทำเสียงเล็กๆและหันหน้ามาจ้องมาช่าอีกครั้ง 

            ชอบอะไรคะ ชอบแกล้งพี่เนี่ยหรอ  

เกดชอบเวลาพี่ช่าหน้าแดง เห็นแล้วหมั่นเขี้ยว อยากกัดให้แดงทั้งตัวเลย 

เกด" มาช่าทำเสียงดุ "เอาใหญ่ละนะเดี๋ยวเนี้ย เดี๋ยวฟาดเลย   

นักร้องลูกครึ่งทั้งเขินทั้งระแวงคนข้างๆ เอาจริงตอนนี้ตัวเธอก็คงแดงโดยที่ลูกเกดไม่ต้องทำอะไรอยู่แล้ว แต่ถึงยังไงก็อยากจับหน้าคนอายุน้อยกว่าบิดหันไปทางอื่นให้รู้แล้วรู้รอดจริงๆ เพราะตอนนี้ประกายในตาหยีๆนั้นกำลังเธอเสียสมาธิเอามากๆ 

“ให้พี่ขับรถก่อนได้มั้ยคะ ไว้ถึงทะเลเมื่อไหร่เกดอยากทำอะไรพี่ไม่ว่าเลย...เต็มที่” 

“จริงอ่ะ” ลูกเกดถามพลางยืดคอเข้ามาใกล้อีก มาช่าพยักหน้าหงึก 

“ทำไมใจง่ายจัง ยังไม่ได้เป็นไกันก็ยอมให้ทำไรก็ได้แล้วหรอ 

“ก็...ง่ายเฉพาะกับคนที่รู้สึกมากๆเท่านั้นแหละค่ะ มาช่าทำเป็นพูดหน้าเฉยแต่ใจข้างในเต้นจนแทบจะทะลุออกจากอก พูดเองเขินเองก็ได้หรอวะเนี่ย แงงง 

โอ๊ย เราไม่จีบกันแล้วได้มั้ยพี่ช่า ข้ามไปเป็นแฟนกันเลยเหอะ”

มาช่าหัวเราะ “อายุไม่น้อยแล้วนะ อย่าใจร้อนสิคะ บางทีพี่กับเกดอาจจะยังมีอะไรอีกหลายอย่างให้ต้องทำความรู้จักกันก็ได้นะ 

“สนิทกันเท่านี้แล้วยังต้องทำความรู้จักไรอีกหรอ 

งั้นเกดลองตอบพี่มาสิ ว่าพี่ชอบอะไร” 

“ไม่เห็นยากเลย ก็เกดไง พี่ช่าชอบเกด” 

มาช่าถอนหายใจพลางส่ายหัว “ไม่เอาแบบนี้สิคะ พี่จริงจังอยู่นะ” 

แหม ก็ล้อเล่นนิดเดียวเอง แต่เอาจริงเกดก็เพิ่งมารู้ตัวตอนพี่ช่าถามนั่นแหละ 

“รู้ว่า...? มาช่าเลิกคิ้ว 

“รู้ว่าตัวเองไม่รู้เลยว่าพี่ช่าชอบอะไร....” 

“อือ” 

...หรือไม่ชอบอะไร” 

“เห็นมั้ยล่ะคะ” 

. 

. 

. 

“ขอโทษนะ”

“หื้ม ขอโทษทำไมกันคะ”

“เกดสนใจแต่ตัวเองมากไป...พี่อยากได้อะไรเกดก็ไม่เคยถาม”  

เมทินีแตะมือลงไปบนปลายแขนของมาช่า แววตาที่เคยดูสดใสละห้อยไปถนัด จะว่าไปนี่ก็เป็นครั้งแรกทีเดียวที่คนอายุมากกว่าได้ยินคำว่าขอโทษที่ดูจริงจังมากขนาดนี้จากลูกเกด

ดีแล้วล่ะ...มาช่าบอกตัวเอง เธอจะถือซะว่าเป็นสัญญาณแห่งการเริ่มต้นที่ดี และคราวนี้คนอายุมากกว่าก็อดไม่ได้จริงๆที่จะเอื้อมมือไปลูบหัวที่อยู่บนเบาะข้างๆ—น่าเอ็นดูจังน้า แมวเซาตัวเนี้ย ^^

 

“เรา...ค่อยๆเรียนรู้กันไปก็ได้นี่คะ  

 

เสียงของมาช่าอ่อนโยนกับหล่อน ลูกเกดจับมือคนพี่ไว้แน่นแล้วยิ้มเสียจนเต็มหน้า “อื้ม...ค่อยๆเรียนรู้กันไปนะคะ” 

 

ความสุขเล็กๆก่อตัวขึ้นในใจของคนทั้งคู่

ถึงตรงนี้รถคันน้อยยังคงแล่นฉิวผ่านทางแยกไปอย่างราบรื่น ตั้งแต่เริ่มออกเดินทางทั้งลูกเกดกับมาช่าต้องเจอกับแยกที่มีสัญญาณไฟอยู่หลายครั้ง และแน่นอนว่ายังมีอีกหลายทางแยกที่มีไฟสามสีแบบนี้ดักรอพวกเธอข้างหน้า อาจจะเขียว จะแดง หรือเป็นไฟเหลืองก็ไม่มีใครรู้ ถ้าเขียวก็คงดีหน่อยเพราะมันทำให้ทุกอย่างเดินทางไปถึงจุดหมายได้เร็วขึ้น หรือถ้าเจอไฟเหลืองก็แค่ชะลอแล้วมีสติพุ่งไปข้างหน้าให้ช้าลงสักนิดก็คงไม่เป็นไร แต่หากเป็นไฟแดงขึ้นมารถที่พวกเธอนั่งอยู่ก็คงต้องหยุดสักพัก อาจจะทำให้ช้าหน่อยแต่ใครจะบอกได้ว่าการไปถึงปลายทางเร็วๆนั้นมันจะดีกว่า 

มาช่าเชื่อเหลือเกินว่าการเรียนรู้เรื่องราวเล็กน้อยระหว่างการเดินทางมีคุณค่ามากกว่าจุดหมายปลายทางนัก เพราะเรื่อราวระหว่างทางทำให้จุดหมายปลายทางมีความหมาย

เธอกับลูกเกดเพิ่งเริ่มออกเดินทางไปด้วยกัน สิ่งที่ต้องเจอข้างหน้าอาจจะร้ายหรือดียังไงพวกเธอคงไม่มีทางรู้ แต่ที่แน่นอนที่สุดตอนนี้เธอทั้งคู่ต่างก็มั่นใจว่าการเรียนรู้กันและกันทั้งที่ผ่านมาและในอนาคตข้างหน้าจะเป็นสิ่งที่เติมเต็มจุดหมายปลายทางของพวกเธอให้มีความหมาย  

            

             อนาคตจะร้ายจะดีเธอไม่รู้หรอก รู้แค่ว่าตอนนี้มันดีก็พอใจแล้ว


++++++++++


“พี่ช่าข้างหน้ามีงานวั จอดเร็ว เกดจะไปปาโป๊งง! 


พูดไว้ไม่ทันขาดคำกำหนดการที่คิดว่าจะมาถึงทะเลแต่เช้าซึ่งมาช่าและลูกเกดตั้งใจไว้แต่เดิมก็จำได้ล่าช้าไปอีกเกือบสองชั่วโมง ที่เป็นแบบนั้นก็เพราะแม่แมวเซาตัวดีดันเหลือบไปเห็นป้ายประชาสัมพันธ์งานวัดที่อยู่ข้างทางเข้า ลูกเกดบอกกับมาช่าว่าตัวเองเคยมีโอกาสไปงานวัดครั้งแรกและครั้งเดียวตอนที่มีคนจ้างให้ไปออกอีเว้นท์เมื่อหลายอาทิตย์ก่อนแล้วหลังจากนั้นก็ไม่ได้ไปอีกเลยเพราะไม่มีใครยอมไปเป็นเพื่อน คราวนี้เห็นเป็นโอกาสดี น้องตัวสูงก็เลยลากคนใจดีไปช่วยหล่อนชำระแค้นภารกิจปาโป่งที่คราวที่แล้วทำพลาดไปให้สำเร็จลุล่วง 

แล้วในที่สุด ลูกเกด เมทินี ก็ได้รางวัลที่รอคอยมาครอบครองจนได้...

“กระติกน้ามมม” ตาพระจันทร์เสี้ยวของหล่อนเป็นประกายวาววับ ลูกเกดอุ้มกระติกน้ำสีเหลืองสะท้อนแสงไว้ในอ้อมกอด ประคบประหงมราวกับมันเป็นไข่ทองคำก็ไม่ปาน

“เห็นมั้ยพี่ช่าในที่สุดก็ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ถ้าเราไม่ยอมแพ้” หล่อนพูดอย่างภาคภูมิใจพลางหันหน้าไปพยักเพยิดกับาช่า ดวงตาเป็นประกายใสแจ๋วของหล่อนทำมาช่ารู้สึกเอ็นดูและตลกไปในคราวเดียวกัน เธอตั้งชื่อภาพที่เห็นตรงหน้าว่าแมวเซาตัวดีกับไข่ทองคำในตำนานที่อยู่จริง ถามว่าลูกเกดปาโป่งจนได้มันมาใช่ไหม คำตอบคือ... 

ทั้งที่พยายามปาเท่าไหร่ก็ไม่ได้จนเจ้าของร้านเขาสงสารแล้วต้องให้มาฟรีๆเนี่ยนะคะ”  

 ก็อย่างที่คนหน้าฝรั่งว่า เพราะเมทินีถึงขนาดลงทุนปาลูกดอกอย่างเอาเป็นเอาตายจนเงินในกระเป๋าหมดไปเป็นพัน แต่บรรดาพลาสติกสีสดใสก็ยังไม่แตกตามจำนวนที่ต้องการ พอมาช่าทำท่าจะเสนอตัวช่วยหล่อนก็ออกปากห้ามเด็ดขาด ทั้งนี้ก็เพราะลูกเกดอยากทำเรื่องที่ค้างคาใจให้สำเร็จด้วยตัวเองมากกว่า 

“ถ้าวันนี้ไม่ได้กระติกน้ำเกดไม่กลับ!” คนผิวแทนประกาศกร้าว มุ่งมั่นสุดขีดจนเงินสดในกระเป๋าหมดแถมไม่พอ ยังไประรานเงินในกระเป๋าของมาช่าด้วยอีกต่างหาก เจ้าของร้านเห็นใจในความวิริยะอุตสาหะหรืออาจจะรำคาญมาช่าก็ไม่รู้ เพราะในที่สุดเขาก็ให้กระติกน้ำลูกเกดมาจนได้

ของฟรีที่อันที่จริงก็ไม่ฟรี...

มาช่าแทบอยากจะเข้าไปกราบเจ้าของร้านสำหรับบุญคุณในครั้งนี้ เพราะไม่อย่างแล้ววันนี้ทั้งวันเธอคงออกจากงานวัดแล้วมาถึงนั่งกินซีฟู้ดสบายใจอย่างนี้ไม่ได้แน่

“เกดรู้สึกชนะอ่ะพี่ช่า” คนอายุน้อยกว่าพูดขึ้นมาในขณะที่มือกำลังแกะกุ้งอยู่ มาช่าเองก็กำลังใช้คีบหนีบก้ามปูอยู่เพลินๆ ได้ยินแบบนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมามองแล้วถาม 

“ชนะที่ปาโป่งไม่แตกเนี่ยนะคะ” 

“โนวค่ะ ชนะใจเจ้าของร้านปาโป่งต่างหาก คิดดูสิในที่สุดเขาก็ยอมให้กระติกน้ำเราอ่ะ ก็แปลว่าเขายอมแพ้เกดแล้วนะ เกดมีความอดทนมากกว่าพี่ช่าว่ามั้ยล่ะ” 

อ้อ จ้า” มาช่ากลั้วหัวเราะ 

“เกดเป็นไฟท์เตอร์!”  

อ่ะ งั้นไฟท์เตอร์กินปูก่อนนะจะได้มีแรงไปไฟท์เอากระติกน้ำกันอีก”  

“โหย ไม่เอาแล่ว” ลูกเกดทำเสียงอ่อยพลางยู่หน้า ลมชายทะเลพัดผมหล่อนจนกระเซอะกระเซิงเข้าปากเต็มไปหมด 

อ้าวทำไมล่ะ ก็รู้สึกชนะไม่ใช่หรอ ไม่ชอบแล้วหรอคะ 

“ชอบน่ะชอบอยู่ แต่ครั้งเดียวก็พอแล้วมั้ยอ่ะ เหนื่อยจะตาย อ่ะนี่ค่ะกุ้ง เกดแกะให้” 

“อุ๊ย ขอบคุณค่ะ แหม เอาใจหรอเดี๋ยวเนี้ย” เธอพูดพลางมองกุ้งตัวใหญ่ที่ลูกเกดเพิ่งเอามาวางไว้ให้บนจาน ก่อนจะใช้ส้อมจิ้มเข้าปากแล้วเคี้ยวตุ้ย 

“ก็อยากชนะอ่ะเนอะ ก็ต้องเอาใจสิ เดี๋ยวอีกหน่อยพี่ช่าเสร็จเกด เกดก็เลิกแกะให้แล้วแหละ 

...”  

มีอะไรหรอคะที่รัก ทำไมมองเกดแบบนั้นล่ะ” 

“นี่มาช่า วัฒนพานิชนะคะ อยู่มาทุกยุค ไม่ง่ายเหมือนเจ้าของร้านปาโป่งงานวัดนะจะบอกให้ 

คำพูดของมาช่าทำเอาลูกเกดหัวเราะจนตาปิดอยู่นานร่วมนาที ก่อนที่การต่อปากต่อคำจะจบลงด้วยการทำศึกบนโต๊ะอาหารที่ผู้หญิงสองคนพยายามแข่งกันเอาชนะอีกฝ่ายด้วยการแกะกุ้งกับปูใส่จานให้กันเองไม่หยุด และแน่นอนว่าปูแกะยากกว่ากุ้งหลายเท่า ศึกครั้งนี้จึงลงเอยที่เนื้อกุ้งสุมกันอยู่บนจานมาช่าจนกองเท่าภูเขา 


แพ้อีกแล้วมาช่าโว้ยย 

 

“เต็มจานหมดแล้ว มาช่วยพี่กินเลยนะ” 

 

           แล้วนั่นก็เป็นครั้งแรกที่ลูกเกดอยู่กับมาช่าแล้วยอมกินอาหารจนหมด ไม่เสียแรงที่คนอายุมากกว่าลงทุนแกะปูจนเล็บแทบพัง ทั้งสองคนอิ่มจนขยับไม่ได้และนั่งที่ร้านเดิมอยู่นานจนกระทั่งถึงเวลาเช็คอินเข้าที่พักในตอนบ่าย  


รีสอร์ทที่ทั้งคู่เลือกมาพักนั้นไม่ได้อยู่ติดทะเลแต่ตั้งอยู่บนเนินเขาซึ่งสูงขึ้นมาอีกหน่อย และด้วยความโชคดีหรืออะไรก็ไม่รู้ที่จู่ๆมาช่าและลูกเกดก็ได้รับแจ้งจากทางรีสอร์ทว่าห้องที่พวกเธอโทรมาจองไว้ก่อนหน้านี้ได้ถูกอัพเกรดจากวิลล่าธรรมดาเป็นลักชัวรี่พูลวิลล่าซีวิวที่แต่เดิมนางแบบคนน้องอยากได้มากแต่มาช่าไม่เห็นด้วยเป็นที่เรียนร้อยแล้ว ลูกเกดนั้นยินดีปรีดาเป็นที่สุดเมื่อเปิดประตูเข้ามาแล้วได้เห็นสระน้ำวนขนาดกะทัดรัดรออยู่ตรงหน้าพร้อมกับการที่มองข้ามไปก็จะสามารถเห็นทะเลอยู่บริเวณตีนเนินเขาได้อย่างชัดเจนพอดิบพอดี คนขายาวส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวอยู่ริมขอบสระคนเดียวโดยไม่ทันสังเกตเลยว่าเพื่อนร่วมห้องอย่างมาช่ากำลังเดินเลี่ยงออกไปอีกทาง เธอถือกระเป๋าเข้ามาเก็บในห้องนอนแล้วนั่งมองดูผิวน้ำทะเลที่สะท้อนแดดจนเป็นประกายนั้นบนเตียงเงียบๆ 

“พี่ช่า!!” นักร้องลูกครึ่งสะดุ้งเฮือกที่จู่ๆลูกเกดก็โผล่เข้ามา นางแบบรุ่นน้องเห็นอาการเดิมๆที่มาช่าเป็นทุกครั้งก็นิ่วหน้าแล้วเดินตรงเข้าไปหา 

“อะไรเนี่ย ยังขี้ตกใจง่ายตลอดเลย ชินได้แล้วมั้ง” หล่อนพูดพลางนั่งข้างคนตัวขาว จังหวะนั้นเมทินีสังเกตเห็นเม็ดเหงื่อเล็กๆผุดขึ้นมาที่ข้างขมับมาช่าด้วย 

โห รู้ว่าขี้ร้อนแต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้เลยอ่ะ ทำไมไม่เร่งแอร์ล่ะคะ” ลูกเกดพูดพลางใช้แขนยาวๆเอื้อมไปฉวยรีโมทคอนโทรลใกล้ตัวมาช่า แต่ยังไม่ทันได้ปรับอะไรก็ถูกคนอายุมากกว่าจับมือเอาไว้ก่อน 

“ไม่ต้องหรอกค่ะ แค่นี้ก็เย็นมากแล้ว” 

“หื้อ แต่พี่ช่าเหงื่อออกอยู่นะ เนี่ยดูดิ คนผิวแทนขมวดคิ้วมอง เหงื่อเม็ดเล็กๆยังซึมออกตามใบหน้าของนักร้องรุ่นพี่อยู่เหมือนเดิม  

“พี่แค่กำลังปรับตัวน่ะค่ะ คนหน้าฝรั่ยิ้ม “เดี๋ยวก็คงดีแหละ”  

“ไม่สบายอ๊ะเปล่า” เมทิพูดพลางใช้หลังมือแตะหน้าผากอีกคน “หน้าพี่ซีดด้วยนะ” 

พี่ไม่ได้เป็นอะไรหรอก 

จริงหรอ” มาช่าพยักหน้า “พี่ช่าต้องร้อนแน่เลย...งั้นเอางี้มั้ย ไปดำน้ำกันมั้ยล่ะ จะได้หายร้อน” 

ม่ะ ไม่เอาค่ะ คนตัวขาวปฏิเสธทันควัน

“ทำไมอ่ะ เนี่ยเกดจองทริปไว้แล้วนะ ปะการังที่นี่สวยด้วย ไปเหอะ” 

ไม่ดีกว่าค่ะเกด ถ้าอยากไปเกดไปเลยพี่รออยู่บนฝั่งก็ได้ 

“...” 

“พี่รอบนเรือก็ได้...” มาช่าเสียงเบาเมื่อเห็นสีหน้าที่แสดงถึงความไม่พอใจเล็กๆของเมทินี

“แปลกๆนะเนี่ย พี่ไม่ได้ไม่สบายแน่นะ”   

“อือ...” 

“พี่ช่า...”

“คะ”

“มีไรบอกเกด 

“เกดช่วยไปปิดม่านให้พี่หน่อยได้ไหมคะ” คนพี่เอ่ยตัดบท ลูกเกดที่แม้จะมั่นใจว่ามาช่าคงมีอะไรในใจและตัวเองก็มีคำถามอยากถามแต่หล่อนก็เลือกที่จะเงียบและลุกไปปิดม่านให้ จนเรียบร้อยร่างสูงจึงกลับมานั่งบนเตียงอีก ตอนนี้ห้องนอนที่พวกเธออยู่สลัวขึ้นเล็กน้อยและมองไม่เห็นทะเลแล้ว 

“เกดคะ” จู่ๆมาช่าก็พูดขึ้นมาเหมือนกระซิบ “ไม่หงุดหงิดใช่มั้ยที่พี่ไม่ไปดำน้ำด้วยน่ะ” 

ลูกเกดส่ายหน้า “แต่เกดไม่เข้าใจมากกว่า” 

“...” 

“หน้าพี่ช่าดูไม่ดีเลยรู้ป่ะ” มือเรียวเอื้อมมาแตะหน้าผากคนตัวเล็กกว่าอีกครั้ง เมทินีใช้นิ้วเกลี่ยปอยผมที่เปียกเหงื่อของมาช่าให้พ้นกรอบหน้า ลมหายใจจากคนหน้าฝรั่งกระทบหลังมือหล่อน ลูกเกดรู้สึกว่ามาช่ากำลังหายใจแรงและนั่นก็ทำให้หล่อนเป็นกังวล  

“เป็นอะไร หนบอกเกดซิ 

“เปล่า” 

“พี่ช่า...” 

“เกดมองพี่แบบนี้ยิ่งทำให้พี่รู้สึกไม่สบายนะคะ” เพราะอาการของเธอที่เป็นอยู่แล้วบวกกับการจ้องตาในระยะประชิดแบบนี้ ไม่ว่าจะที่ห้องนอนในคืนที่ลูกเกดเมา ตอนเล่นเกมที่ทะเลสาบ หรือจนกระทั่งในรถตอนเมื่อคืนที่ผ่านมา  

เธอไม่ชอบสายตาของลูกเกดแบบนี้เลยจริงๆ มันทำให้เธอประหม่า ไม่ว่าจะครั้งไหนๆพลังร้อนแรงในนั้นก็แช่แข็งเธอได้เสมอ 

 

“พี่ช่าเป็นอะไร” ลูกเกดถามซ้ำ หล่อนไม่ยอมแพ้เลย เป็นอะไรคะ”  

 

“พี่ช่า...” ลูกเกดเริ่มเค้นเสียง 

 

“พี่ช่าเกดเป็นห่วงน อุ๊บ...” 

 

วินาทีนั้นเองที่จู่ๆมาช่าก็กระโจนเข้ามาหาลูกเกดแล้วประกบปากตนลงไปกับปากของอีกคน บางเบาแต่ก็แน่นหนักในคราวเดียวกัน ลูกเกดตกใจในคราวแรกแต่หลังจากนั้นก็ปล่อยให้มาช่าละเลียดความรู้สึกลงมาจนแนบสนิทและจูบตอบ ลิ้นทั้งคู่นั้นพัวพันกันจนลูกเกดอยากขย้ำเนื้ออ่อนที่ถือดีนี้ให้เต็มความรู้สึก แต่รสปากสีชมพูของคนพี่นุ่มนวลอ่อนหวานมากจริงๆ ลูกเกดเห็นเธอหลับตาพริ้มราวกับกำลังปลอบประโลมตัวเอง ที่สุดคนผิวแทนจึงทำเพียงขบริมฝีปากล่างของมาช่าเบาลับกับการดูดดึงด้วยความอ่อนหวานให้เธอเช่นกันเท่านั้น   

มาช่าถอนจูบออกเองในอีกครู่หนึ่ง เมื่อถอยออกไปใบหน้าสวยก็ดูผ่อนคลายลงจากตอนก่อนนี้จนชัด  

           “กอดกันหน่อยสิ” เสียงนิ่มฟังดูเหมือนจะอ้อน ไม่เคยเลยสักครั้งที่คนเป็นพี่จะทำแบบนี้กับหล่อน ลูกเกดไม่ได้เข้าใจการกระทำของมาช่าทั้งหมดแต่ก็ทำตามที่มาช่าขอ สองสาวโอบกอดกันและกัน คางของทั้งคู่เกยอยู่บนไหล่ของอีกฝ่าย 

“เมื่อกี้เราจูบกันด้วย....” เสียงเมทินีคลอเคลียที่ข้างหูอีกคน มาช่าเองก็เข้าใจความหมายคำว่าจูบกันของลูกเกด คราวนี้ไม่ใช่การทำอย่างเอาแต่ใจของคนน้องแต่ฝ่ายเดียวเหมือนที่ผ่านมา เธอทั้งสองต่างจูบกัน...จูบกันจริงๆ  

“มันทำให้พี่ลืมทุกอย่างได้เลยรู้มั้ย” มาช่าพูดพลางกระชับกอด เธอเอียงหน้าเข้าซุกกับซอกคอเนียนสีน้ำผึ้งแล้วหลับตา “จูบกันแล้วสบายใจจัง วันหลังเราจูบกันบ่อยๆได้มั้ยคะ” 

“นี่มีเรื่องไม่สบายใจจริงๆด้วยสินะ” ลูกเกดกระซิบเหมือนถาม มาช่านั้นไม่ได้ตอบอะไร ยังมุ่นหน้าอยู่กับไรผมหลังใบหูนางแบบรุ่นน้องราวกับไม่ต้องการให้ถามต่ออีก  

“ไม่ชินกับภาวะเด็กน้อยเลยแฮะ” เมทินีบอกเธอ ก่อนที่ทั้งคู่ต่างพากันเงียบไปอีก คนเป็นนางแบบเองก็นึกเดาเรื่องในใจของมาช่าไว้จนมากมายหลายอย่าง ถึงตรงนี้หล่อนเริ่มเข้าใจที่คนอายุมากกว่าบอก ว่าเธอทั้งคู่คงยังต้องทำความรู้จักกันให้มากกว่าที่เป็นอยู่

“ไม่ยักรู้ว่างอแงได้” 

“อยากงอแงมั่งไม่ได้หรอ” มาช่าถามกลับ แมวเซายังงอแงใส่พี่ตั้งบ่อยเลย” เธอทำเสียงงุ้งงิ้งออดอ้อน ลูกเกดเองก็รู้ว่าคนอายุมากกว่าอยากเบี่ยงเบนประเด็น หล่อนไม่ได้ต่อว่าอะไรเพราะถ้ามาช่าจะเบี่ยงด้วยมุกนี้หล่อนก็ยินยอม


ไม่ไปดำน้ำแล้วจะทำอะไรกันดีล่ะ  

   

ตึกตึก ตึกตึก  


หัวใจนั้นเต้นแรงทั้งคนถูกถามและคนที่ถามเอง สองสาวยังกอดกันกลมอย่างเก่าแต่มีมือหนึ่งกลับเคลื่อนเข้ามาที่ใต้เสื้อของคนตัวขาวช้าๆ ขณะที่ข้างหูของเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นจากปลายจมูกของเมทินีที่เรี่ยรดมา ริมฝีปากเล็กของหล่อนจูบลงที่สันกรามด้านหลังมาช่าหนึ่งครั้ง เลื่อนไล่ลงมาเรื่อยๆตามแนวคางก่อนประทับลงบนมุมปากของมาช่าแผ่วเบา   

 

“เดี๋ยวค่ะ"


------------------------------------------------------------------



T A L K 

———


คิดไปถึงไหนแล้วล่ะน่ะ แหม้ แหม้ แหหหหม้ ปอลิง นี่คิดว่าพี่ช่าไม่ได้ฉีดวัคซีนอ่ะแก พี่ช่าเป็นโรคกลัวน้ำ



ด้วยรักและไม่เท 

The Libran 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

176 ความคิดเห็น

  1. #175 tochma (@tochma) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 02:40
    ยังคงรอคอยอยู่ทุกวันนะคะไรท์ รักเรื่องนี้มากค่ะ
    #175
    0
  2. #174 T.Baimon (@chatlada_ptfc) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 15:42
    นับวันรอไรท์มาต่อนะคะ อ่านวน2-3รอบได้แล้ว555
    #174
    0
  3. #173 YellowRose (@CREPE_SJ) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 08:53
    เดี๋ยววววๆๆๆ เดี๋ยวววววว เบรคทำไม ไม่เบรคสิ ม่ายยยยยยย //นับถือความพยายามของยัยของเรื่องกระติกน้ำ 55555. ยัยน้องหื่นอ่ะ ชอบบบบบ อิอิ
    #173
    0
  4. #172 Phitchya (@Phitchya) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 07:12
    เดี๋ยววววววค่ะ ค้างงงงงง
    #172
    0
  5. #171 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 21:27
    พี่ช่าเป็นอะไรอะะ??
    แล้วเดี๋ยวอะไร ว้อยยยย ทำไมยังไม่ได้กันอีก
    #171
    1
    • #171-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 11)
      12 มีนาคม 2561 / 21:30
      ทำไมพี่ช่าไม่ง่ายคะ! สงสารน้อง หรือพี่ช่าจะพูดว่า เดี๋ยวค่ะ พี่จัดการเอง เกดไม่ต้อง อยู่เฉยๆพอ ผ่าม!!!
      #171-1
  6. #169 Reallove-mars (@Mafuengg) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 22:07
    โอ้ยยยย ค้าง!!ค้างเลยเนี่ย ฮรื่อออ ฟินเด้อออ ชอบพี่ช่างอแง55555 รอนะค้าาาาา
    #169
    0
  7. #168 PaerwaWing (@PaerwaWing) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 21:39
    มันจะดีงามพระรามแปดขนาดนี้ไม่ได้!! ติดค่ะ!!
    #168
    0
  8. #167 Nanaa20 (@Nanaa20) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 17:39
    แหมมมม พิเกดดด พอรู้ความในใจเค้าหน่อยนี่ก็รุกไม่หยุดเลยนะคะะะะ ไม่ต้องให้เค้าจีบก็ได้แล้วม่ะ ตัวเองไปรุกเค้าขนาดนั้นอ่ะ เอะอะจูบ เอะอะจูบตลอดเลยนะ! รีดหวงพิช่าาา่ แล้วคนดีของรีดกลัวทะเลหรือเจ้าคะ เป็นอะไรไหนเล่าซิ มากอดดดดดดดด พี่ช่าตอนโหมดงอแงน่ารักอ่ะงุ้ยยย อย่าเพิ่งไปยอมพี่เกดนะคะอย่ายอมง่ายๆ55555555555 แอบอยากให้ไรท์รวมเล่มนะะ อิอิ
    #167
    0
  9. #166 namesrr (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 13:28
    กรี๊สสสสส โอ้ยยนยยดีจัยเหมือนถูกหวยอ่ะ ไรท์อัพสองเรื่องเลย แถมเนื้อหาในตอนนี้แบบงื้ออออ เขินนจาเปนบ้า ไรท์เป็นคนละมุน ชอบจางง การติดไฟแดงก็เขียนให้ลึกซึ้งได้ มันละเอียด ละเมียด ละไมดีจริง สายตลกก็ฮาไม่หยุด น้องปาโป่งจนได้ติก เห็นมั้ยล่ะเกดเป็นไฟท์เตอร์! ที่ไฟท์ด้วยความอดทนอ่ะแกร55555 แล้วคนพี่เนี่ยอ้อนขนาดนี้ แพ้แล้วว ยอมมม อบอุ่นใจเวลาสองคนอยู่ด้วยกัน คนพี่ก็รู้สึกงั้นใช่ม๊า

    ปล.อืมมตัดจบแบบนี้อีกละนะ ไรท์ขี้แกล้งจัง ไม่เห็นใจกันบ้างเลยอ๋อ สนุกขึ้นเรื่อยๆเลยค่า เรียนรู้กันไปก่อน อย่าเพิ่งรีบจบได้มั้ย ตอนนี้อ่านวนสี่รอบได้55555 อบอุ่นใจเหลือเกินน ><
    #166
    0
  10. #165 Thale_themoon (@Thale_themoon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 13:21
    โอ้ยยยย เขิลลลลลล เาดาด่กสดาี ไม่ไหวแล้วววคือบับจะเดี๋ยวตะมายยยตอนอ่านนี่ใจสั่นมั่กๆเลย //ดีใจที่ไรท์กลับมานะคะ
    #165
    0
  11. #164 ppail_delady (@soda_delady) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 09:24
    ไรท์มาแล้ววววววววว วี๊ดดดดดด น้องเมทำไมหนูพุ่งจุ๊บปากเช็คของตลอด ไม่ควรเช็คบนรถนะคะ ควรเช็คตอนถึงห้องเนี่ยแหละ 55555 น้องเมน่ารักกก เอ็นดูน้องเม แล้วตอนท้ายนี่ อยากให้น้องเมได้ 55 แต่พี่ช่าผู้อยู่ทุกยุคก็ไม่ง่ายจริงๆ เอ๊ะ หรือจะ .. ยังไงดีพี่ช่าาาาาา มาทะเลไม่เล่นน้ำ หืมม // ขอบคุณไรท์ที่มาาานะคะ รอเสมอออ เพราะสนุกกกกกมาก
    #164
    0
  12. #163 RealNPS (@nimpanpapon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 08:02
    ไม่ต้องเดี๋ยวแล้วพี่ช่า!!!!! มาถึงทะเลแล้ว ต้องได้น่ะ555 งื้ออออ เขาคุยกันมุ้งมิ้งมากอ่ะ เขินจนไม่ไหวแล้วเนี่ย พี่ขัดเขินก็ชั่งเราจับปล้ำเลยพี่เกด55
    #163
    0
  13. #162 bythesea (@bythesea) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 00:55
    ยุคนี้ห้ามเล่นตัวค่ะพี่ช่าเดี๋ยวอดไม่รู้ด้วนน้าา/อีกใจอยากจะคนน้องว่าปล้ำพี่ช่าเลยค่ะอิๆ
    #162
    0
  14. #161 nannysetapan (@nannysetapan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 00:36
    ไม่ไหวล้าวๆๆๆ เดี๋ยวอะไรๆๆๆๆ งื้ออออ
    #161
    0
  15. #160 lovern (@ingfarisara) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 00:33
    เดี๋ยว! เดี๋ยวทำม๊ายยย!!!! เล่นตัวงี้หรอพี่ช่า!!!! ไม่ต้องเล่นตัวล้าวววโถ่
    อ่านมานี่แบบ ไม่คิดเลยว่ายัยน้องมุ้งมิ้งขิงเราจะหื่นเบอร์นี้ ยัยน้อง! ยัยน้องโว้ยยย จะทำชั้นดิ้นตาย แต่ไหนๆหื่นแล้ว ก็ต้องหื่นให้สำเร็จนะ พี่ช่าไม่ให้หรอ? ปล้ำค่ะปล้ำเลย5555+
    #160
    0
  16. #159 gamk_ (@gamk_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 00:21
    เขินมากกกกกกกกก ไม่ไหวล้าวว
    #159
    0
  17. #158 tochma (@tochma) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 00:11
    โอ้ยยย ใจสั่น ดีเหลือเกินค่ะไรท์ ลุ้นทุกบรรทัด.. พี่ช่าเป็นอะไร คงต้องมีปมอะไรในใจแน่นอน แต่ความอบอุ่นน่ารักของน้องจะเยียวยาพี่ช่านะคะ ไรท์จ๋า..ดีมากกกก.. ดีต่อใจเหลือเกินค่ะ
    #158
    0
  18. #157 sakhim (@sakhim) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:58
    เดี๋ยวอะไรคะไม่ต้องเดี๋ยวต่อเลยค่ะไรท์..ค้างยิ่งกว่าโทรศัพท์รีดก็อีเดี๋ยวนี่แหละค่ะ
    #157
    0
  19. #156 aitsariya212144 (@aitsariya212144) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:52
    ตายไปเลยค่ะ งื้อเขิลลลล นานๆทีคนพี่จะขี้อ้อนเนาะ กอดกันแบบนั้นคงอบอุ่นน่าดูเลยใช่ไหมพี่ช่า แต่เดี๋ยวๆเค้าทำไรกันต่อน้าาาาาาา มาอัพไวๆนะคะไรท์ รีดรออยู่ แฮร่ สู้ๆค่ะ เป็นกลจ.ให้
    #156
    0
  20. #155 MirageNaoneChan (@natlove456) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:48
    อ้ากกกกก!! ไม่ไหวแล้ววว เขินมากกกก ค่อยๆเรียนรู้กันไปสิค่ะ อย่า..  อย่าช้าาาาาาา~ อิอิ
    #155
    0
  21. #154 yellowgirlx (@yellowgirlx) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:33
    พี่ช่าผู้ลึกลับ เอาจริงๆอย่าว่าแต่พี่เกดเลยค่ะ รีดอ่านมายังไม่รู้เลยว่าพี่ช่าชอบอะไรนอกจากพี่เกดอะ แซ็ววววว ความในใจเยอะนะ พี่เกดต้องล้วงออกมาให้หมด //ฮือ เป็นตอนที่อ่านแล้วบิดไปบิดมาหนักมาก ทั้งเขินทั้งอมยิ้มไปด้วย พี่ช่าโหมดอ้อนคือน่ารัก ฮืออออ แต่ละประโยคแบบ ตาย ตายเล้ย ละช่วงท้ายนี่อะไรอีกคะ งือ พี่ช่าเหมือนถูกจ้องจะงาบตลอดเวลา55555
    #154
    0
  22. #153 yellowgirlx (@yellowgirlx) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:33
    พี่ช่าผู้ลึกลับ เอาจริงๆอย่าว่าแต่พี่เกดเลยค่ะ รีดอ่านมายังไม่รู้เลยว่าพี่ช่าชอบอะไรนอกจากพี่เกดอะ แซ็ววววว ความในใจเยอะนะ พี่เกดต้องล้วงออกมาให้หมด //ฮือ เป็นตอนที่อ่านแล้วบิดไปบิดมาหนักมาก ทั้งเขินทั้งอมยิ้มไปด้วย พี่ช่าโหมดอ้อนคือน่ารัก ฮืออออ แต่ละประโยคแบบ ตาย ตายเล้ย ละช่วงท้ายนี่อะไรอีกคะ งือ พี่ช่าเหมือนถูกจ้องจะงาบตลอดเวลา55555
    #153
    0