(end)▿#MARKBAM ; ROOMMATE #รูมเมทมบ ❞ [ft. GOT7]

ตอนที่ 22 : ROOM XVIII : 365 DAYS

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,071
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,022 ครั้ง
    2 ก.ย. 61

     

 

________________________________________________________

 

Room XVIII

365 Days

________________________________________________________

 

 

 

  ________________________________________________________

 


B. : ยูคครบรอบหนึ่งปีทำอะไรดี?

 

นี่เป็นคำถามที่แบมแบมส่งไปถามญาติสนิทที่อยู่อีกซีกโลกหนึ่งเพื่อขอความเห็นในเรื่องที่คนตัวเล็กคิดไม่ตกมาได้เป็นสัปดาห์แล้ว

 

ตอนนี้วันเวลาที่หมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไปร่วมปีนึงที่เขาคบกับคนรักได้จะครบหนึ่งปีเต็มในอีกสองวันข้างหน้า หากแต่ร่างน้อยที่อยากจะทำให้วันนั้นเป็นวันพิเศษกว่าทุกทีกับยังมานั่งคิดไม่ตกว่าจะทำอะไรให้คนที่ตอนนี้ยังคร่ำเคร่งกับไฟนอลโปรเจคอยู่จนลืมวันลืมคืน

 

Yu_gyeom : ถามฉัน?

 

B. : ก็แชทหานายคงถามไอ้ด่างหรอกมั้ง

 

เมื่อเห็นข้อความที่ตอบกลับมาเหมือนกวนๆ แบบที่ร่างเล็กสามารถนึกถึงใบหน้าของคนที่อยู่อีกซีกโลกได้โดยไม่ต้องวิดีโอคอลให้เปลืองอินเทอร์เน็ต ซึ่งนั่นทำให้แบมแบมตอบกลับไปอย่างรวดเร็วคิ้วโก่งขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อโดนประโยคกวนๆ ตอบกลับมาอีกเลยเลือกที่จะอ่านแล้วไม่ตอบแทน

 

Yu_gyeom : อ่านไม่ตอบ งอน? ไม่ง้อหรอกนะ

 

และแน่นอนคนที่คบกันมาตั้งแต่วัยแย่งขวดนมดูดจะไม่รู้เหรอว่าอีกคนเป็นอะไรทว่าต่อให้รู้ก็เท่านั้นยังยืนยันในเจตนากวนอารมณ์อย่างแน่วแน่

 

Yu_gyeom : ไม่เห็นต้องคิดอะไรเยอะแยะจับตัวเองผูกโบว์นอนรอบนเตียงก็พอแล้ว

 

“!!!” ประโยคถัดมาที่เพื่อนส่งกลับมานั้นทำให้คนที่อ่านไม่ตอบต้องเบิกตากว้างอ้าปากค้างขณะที่ในหัวเผลอจินตนาการตามที่อีกฝ่ายบอกไปแล้วเรียบร้อยจนหน้าแดงแปร๊ดพลางส่ายหัวแรงๆ ขับไล่ความคิดที่แสนน่าอายนั้นไป

 

B. : บ้า! มีใครเขาทำแบบนั้นกัน

 

Yu_gyeom : เหอะ เยอะแยะไป

 

B. : ไม่คุยด้วยแล้ว!

 

 แบมแบมว่าแบบนั้นขณะที่ปิดแอปแล้วล็อคหน้าจอลงแล้วนอนหงายลงไปบนเตียงนอนอีกครั้งพลางกลิ้งไปกลิ้งมาเพราะคิดไม่ออกว่าจะทำอะไรดี จะให้ของขวัญก็ไม่รู้จะให้อะไรเพราะอีกคนมีครบหมดแล้ว จะทำอาหารให้มันก็ทำอยู่ทุกวันเลยอยากให้มีอะไรพิเศษกว่าปกติจึงได้แต่นั่งคิดไม่ตกอยู่แบบนั้น

 

“ลองถามจินยองกับยองแจดีกว่า...” สุดท้ายใบหน้าของเพื่อนสนิทอีกสองคนก็ผุดเข้ามาในหัวทำให้คนที่นอนกลิ้งอยู่บนเตียงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้งแล้วส่งข้อความแชทไปในไลน์กลุ่มหาเพื่อนสนิททั้งสองคน

 

B. : ครบรอบหนึ่งปีทำอะไรดี...

 

และไม่นานเกินรออีกสองคนที่อยู่ในกลุ่มก็กดอ่านในเวลาที่ไล่เลี่ยกันแล้วเป็นจินยองที่ส่งข้อความกลับมาถามคนแรก

 

pepi_jy : ยังคิดไม่ได้อีกเหรอ

 

B. : อื้อ คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก

 

pepi_jy : เรื่องแบบนี้ยองแจน่าจะถนัดกว่าเรานะ

 

B. : มิสเตอร์ทเวต้องรบกวนคุณแล้ว

 

333cjy333 : หึหึ เจ้ามาถามได้ถูกคนแล้วเด็กน้อยเอ๋ย...

 

แบมแบมมองข้อความที่เพื่อนส่งมาอย่างใจจดใจจ่อด้วยความหวังที่ว่ายองแจเพื่อนรักน่าจะช่วยอะไรได้มากกว่ายูคยอมเพราะคู่ของยองแจกับแจ็คสันนั้นมักเซอร์ไพร์สวันครบรอบกันเป็นประจำชอบให้คนอื่นอิจฉาเล่นเลยน่าจะมีไอเดียอะไรดีๆ กว่าตน

 

333cjy333 : พี่มาร์คทั้งรักทั้งหลงนายขนาดนี้...ทำไมไม่เอาตัวเองผูกโบว์เป็นของขวัญหล่ะ

 

B. : พูดเหมือนยูคไม่มีผิด...

 

333cjy333 : ก็วิธีนี้ใครๆ เขาก็ทำกันผู้ชายชอบกันจะตาย

 

B. : บ้าใครจะกล้าไปทำเรื่องแบบนั้นกันเล่า!

 

pepi_jy : แต่จินทำเคยนะ...ตอนวันเกิดพี่บีอ่ะ...

 

ข้อความที่จินยองส่งมาทำให้แบมแบมที่กำลังโวยวายอ้าปากค้างและอ่านข้อความล่าสุดนั้นซ้ำอีกสองสามรอบเพื่อดูว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาดหรืออ่านอะไรผิดไปจริงๆ

 

333cjy333 : เห็นมะบอกแล้ว วิธีนี้อ่ะเริ่ดสุดแล้วแบมเชื่อดิ คราวนี้พี่มาร์คจะได้รักจะได้หลงหนักกว่าเดิมอีก

 

B. : จะบ้าเหรอ...

 

และด้วยความที่เห็นว่าเพื่อนที่ไม่น่าจะทำยังทำแล้วจิตใจที่ตั้งเอาไว้แน่วแน่ว่าจะไม่ทำก็เริ่มสั่นคลอนและเริ่มเอนเอียงไปสู่ความลังเล

 

pepi_jy : ยองแจพูดถูกนะ เราว่ามันเป็นสีสันชีวิตคู่อีกอย่างนะแบม นานๆ ทีน่ารักดีออก

 

กอปรกับคำพูดที่สนับสนุนกันดีของจินยองนั่นอีกทำให้กำแพงหนาของความแน่วแน่นั้นพังทลายลงอย่างง่ายดายพร้อมกับนิ้วเรียวที่รัวลงไปแป้นพิมพ์ไปหาเพื่อนอีกสองคน

 

 


 

B. : แล้วมันต้องทำอะไรบ้าง...




#รูมเมทมบ




“พี่มาร์คพรุ่งนี้พี่พรีเซ็นต์งานเสร็จกี่โมงเหรอ” แบมแบมถามคนรักที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากทำการชำระล้างร่างกายเรียบร้อยแล้ว

 

“สี่ห้าโมง ทำไม?” ร่างหนาบอกอย่างไม่คิดปิดบังขณะเดินมานั่งเช็ดผมเพิ่งสระเสร็จอยู่ปลายเตียงโดยที่มีคนตัวเล็กค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้และดึงผ้าเช็ดผมนั้นมาเพื่อจะช่วยเช็ดให้แทนเหมือนดั่งที่ทำให้เป็นประจำ

 

“ปะ...เปล่าครับ แค่จะบอกว่าเสร็จแล้วให้รีบกลับห้อง” เสียงหวานติดตะกุกตะกักเล็กน้อยตามประสาคนที่เก็บความลับไม่ค่อยเก่งแต่ก็พยายามรวบรวมสติขับไล่ความเขินจากความคิดเรื่องแผนที่เขาเตรียมเอาไว้ที่ผุดขึ้นมาในหัว

 

“ปิดบังอะไรอยู่หรือเปล่า” และด้วยความที่ทุกครั้งที่คนตัวเล็กพยายามจะโกหกหรือปิดบังอะไรนั้น มาร์คก็จะสามารถรับรู้หรือจับสังเกตได้อย่างง่ายดายแบบที่ไม่ต้องพยายาม

 

“เปล่าาา รีบกลับมาเดี๋ยวก็รู้แล้วแหละ” แบมแบมบอกปัดไปแบบนั้นด้วยประโยคที่ไม่ต่างอะไรกับคำตอบว่ามีเรื่องปิดบังติดแค่ไม่ได้พูดออกมาตรงๆ เท่านั้นซึ่งร่างหนาก็ไม่ได้ติดใจซักไซร้อะไรต่อและยอมนั่งนิ่งๆ ให้คนตัวเล็กเช็ดผมให้อย่างเงียบๆ...

 

จุ๊บ

 

“โชคดีในการพรีเซ็นต์งานวันนี้นะครับ” แบมแบมที่เขย่งตัวขึ้นไปกดจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากของคนตัวสูงหลังจากที่เขาเป็นคนผูกเนคไทให้อีกฝ่ายเรียบร้อยแล้วดึงคอแกร่งให้โน้มลงมา

 

“อืม” มาร์คขานรับสั้นๆ และโน้มตัวลงมากดจูบอย่างแนบแน่นอีกครั้งหากแต่ไม่มีการรุกล้ำใดๆ แค่เป็นจูบลาปกติเหมือนที่พวกเขาทำกันทุกวันจนเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

 

“นี่สูทครับ” แบมแบมยื่นสูทที่ได้รับการตัดเย็บอย่างดีให้ชายหนุ่มร่างหนาเอาไปถือ เนื่องจากวันนี้เขามีพรีเซ็นต์ไฟนอลโปรเจ็คที่จะเป็นโปรเจ็คสุดท้ายในเทอมนี้ของร่างหนาแล้วจึงจำเป็นต้องแต่งตัวให้เรียบร้อยกว่าปกติ

 

“ไปนะ” เสียงทุ้มว่าหลังจากที่เขาเดินมาใส่รองเท้าที่หน้าประตูเรียบร้อยแล้วโดยมีคนตัวเล็กเดินมาส่งที่หน้าประตู

 

“อย่าลืมสัญญาของเรานะครับ พรีเซ็นต์เสร็จแล้วรีบกลับนะ” เสียงหวานเอ่ยย้ำตอนที่มาร์คเดินออกไปและกำลังจะปิดประตูลงอีกครั้งเนื่องจากเกรงว่าอีกฝ่ายจะลืมนัดแม้ความจริงแล้วตั้งแต่คบกันมาจะไม่มีเหตุการณ์แบบนั้นก็ตามทีซึ่งชายหนุ่มก็พยักหน้าน้อยๆ ก่อนที่จะปิดประตูลง

 

หลายคนคงสงสัยว่าทำไมพวกเขาถึงไม่พูดถึงเรื่องวันครบรอบกันเลยแถมคนพี่ยังไม่พูดถึงเรื่องวันครบรอบราวกับว่าจำมันไม่ได้อย่างงั้น หากจะว่ากันจริงๆ แล้วทั้งมาร์คและแบมต่างคนต่างไม่ได้สนใจเรื่องวันครบรอบของแต่ละเดือนมาตั้งแต่ต้นแล้ว ไม่ใช่เพราะจำวันไม่ได้หากแต่ไม่ได้คิดว่ามันพิเศษอะไรมากมายนักเพราะสำหรับทั้งคู่แค่มีกันและกันในทุกวันก็เพียงพอแล้ว

 

หากแต่เพราะแบมแบมเห็นว่าเพื่อนหลายคนทั้งสนิทและไม่สนิทชอบไปฉลองกับคนรักในวันครบรอบบ่อยๆ เลยมีความคิดอยากจะทำอะไรให้คนรักของตัวเองบ้างให้สมกับที่เขาเข้าใจและอยู่ข้างๆ เรามาตลอดซึ่งมันก็ประจวบเหมาะกับที่พวกเขาวันครบรอบหนึ่งปีพอดี

 

B. : พี่มาร์คออกไปแล้ว...

 

333cjy333 : ดี มาเริ่มแผนของเรากัน!

 

ประโยคล่าสุดของเพื่อนนั้นที่แบมแบมอ่านแล้วรู้สึกแอบคิดหนักอีกครั้งว่าที่ตนกำลังจะทำดีแล้วใช่หรือไม่

 

กว่ามาร์คจะพรีเซ็นต์เสร็จแล้วเดินทางกลับมาห้องตามที่เขาสัญญากับร่างน้อยเวลาก็ล่วงเลยผ่านไปจนเกือบห้าโมงแล้ว มือหนาใช้พาสปอร์ตของมหาลัยที่ไม่ต่างอะไรจากคีย์การ์ดเข้าออกทุกที่ในรั้วมหาลัยนี้สแกนตรงเหนือลูกบิดประตูห้องเพื่อให้มันปลดล็อคแล้วค่อยๆ เปิดเข้าไป

 

หืม...

 

สิ่งแรกที่เขาเห็นหลังจากที่เข้าห้องไปแล้วคือห้องที่มืดสนิทราวกับกลางคืนเนื่องจากผ้าม่านผืนหนาถูกดึงมาปิดทางที่แสงควรจะลอดผ่านมาได้ทั้งหมด ตามทางเดินที่เหมือนปกติหากแต่วันนี้มีเทียนก้อนเล็กๆ จุดวางเอาไว้เป็นทางเดินให้เข้าเดินเข้าไปตามทางของเทียนนั้นไปจนถึงเตียงนอนหลังใหญ่

 

“พี่มาร์คกลับมาแล้วเหรอครับ” ภาพคนตัวเล็กที่อยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวตัวใหญ่ที่มาร์คจำได้ดีว่าเป็นของตนกำลังนั่งรอเขาอยู่บนเตียงโดยมีไฟหัวเตียงสีนวลเปิดเอาไว้ให้เขาสามารถเห็นใบหน้าหวานได้จากห้องที่มีเพียงความสลัว กลิ่นหอมละมุนนุ่มๆ ของเทียนหอมที่ถูกจุดลอยมาแตะจมูกทำให้ยามใดที่ได้สูดดมเข้าไปก็จะสามารถรู้สึกผ่อนคลายลงได้อย่างง่ายดาย

 

“นี่มันอะไร” คนตัวสูงตามนิ่งๆ ขณะที่มองบรรยากาศรอบๆ อย่างงุนงงพลางวางกระเป๋าใส่เอกสารที่เขาถือออกไปเมื่อเช้าพร้อมกับเสื้อสูธไว้บนโซฟายามที่เดินผ่านไปชิดขอบเตียงที่มีร่างน้อยนั่งอยู่ตรงกลาง

 

“นั่งก่อนสิครับ” เสียงหวานว่าขณะที่ตบไปบนฟูกที่ว่างอยู่เยื้องไปตรงข้ามตนซึ่งมาร์คก็ยอมนั่งลงอย่างง่ายดาย ก่อนที่แบมแบมจะพูดต่อเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนั่งลงตรงข้ามตนแล้ว

 

“สุขสันต์วันครบรอบ 1 ปีครับ” ประโยคของร่างเล็กทำให้คนที่เพิ่งกลับมาเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆ ก่อนที่จะยกนาฬิกาข้อมือของเขาที่หน้าปัดจะมีบอกวันที่ขึ้นมาดูและมันก็ทำให้เขานึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันสำคัญของพวกเขาจริงๆ

 

“ฉันลืม ขอโทษ...” ถ้อยคำขอโทษหลุดออกมาจากคนไม่ช่างพูดอย่างง่ายดายเพียงเพราะเหตุผลที่ว่าช่วงนี้เขามัวแต่ยุ่งจนละเลยวันสำคัญของพวกเขาไปเสียซะสนิท

 

"ขอโทษทำไมครับเรื่องแค่นี้เอง”  คนตัวเล็กยกยิ้มพลางส่ายหัวน้อยๆ อย่างไม่ถือโทษโกรธอีกฝ่ายเลยจากใจจริงเพราะเดิมทีพวกเขาไม่ได้สนใจวันครบรอบอะไรกันขนาดนั้นเป็นเขาเองมากกว่าที่อยากทำให้วันครบรอบหนึ่งปีวันนี้ดูพิเศษกว่าทุกวัน อีกอย่างแบมแบมเข้าใจดีว่าช่วงนี้คนรักยุ่งมากแค่ไหนกับการทำโปรเจ็คจนลืมวันลืมคืนมันไม่ใช่เรื่องแปลกเลยสักนิด

 

“พี่หิวไหมครับ แบมทำแพนเค๊กเอาไว้ให้” มือนิ่มข้างยกเอาถาดแพนเค๊กที่อยู่ตรงหน้าตัวเองขึ้นมาก่อนเหมือนโชว์หน่อยๆ แล้วยื่นไปทางอีกฝ่าย

 

“แบมเตรียมน้ำผึ้งไว้เยอะเลยเพราะรู้พี่ชอบกินแบบน้ำผึ้งฉ่ำๆ” ร่างบางพูดอย่างโอ่ๆ กับรายละเอียดเล็กน้อยๆ อย่างน้ำผึ้งที่ถูกบรรจุเอาไว้ในถ้วยทรงกาชาใบขนาดประมาณฝ่ามือที่เจ้าตัวจำเกี่ยวกับความชอบของคนรักได้ดีไม่มีผิดเพี้ยน

 

“...” มาร์คกำลังมองแพนเค๊กที่ดูน่ากินตรงหน้านิ่งๆ เพียงแค่ดูแวบเดียวร่างหนาก็รู้ได้ว่าต้องอร่อยเพียงใด

 

“รีบกินสิครับ จะได้มาเปิดของขวัญ” เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้ายังไม่ยอมลงมือกินเสียทีคนที่ตั้งใจทำมาให้เลยเอ่ยเร่งเร้า

 

“ของขวัญ?” หากแต่คำว่าของขวัญสามารถดึงดูดความสนใจของร่างหนาให้ทวนคำนั้นขึ้นมาอย่างสงสัยไม่น้อยซึ่งแบมแบมก็ไม่ได้คิดจะปิดบังแม้เพียงสักนิด

 

“นี่ไงครับ” ร่างน้อยหยิบเนคไทล์ที่ถูกผูกเป็นรูปโบว์ด้วยฝีมือของเขาอีกเส้นขึ้นมาจากข้างตัวแล้วยกขึ้นมันมาวางแปะลงบนหัว

 

การกระทำที่ทำให้ร่างหนาสามารถเดาได้ไม่ยากเลยว่าของขวัญที่ว่าของคนรักนั้นคืออะไร ดวงตาคมมองไปที่ใบหน้าหวานนิ่งๆ ดวงตาสองคู่สบประสานกันก่อนที่จะเป็นดวงตากลมโตที่เสหลบตาเสียก่อนเมื่อต้องสบสายตาที่เขาอ่านไม่ออก หากแต่แค่ถูกมองนิ่งๆ ก็สามารถทำให้ร่างระหงร้อนวูบวาบไปทั้งตัวได้แล้ว

 

“แกะของขวัญก่อนได้ไหม” หลังจากปล่อยให้บรรยากาศในห้องเงียบอยู่ครู่นึงเสียงทุ้มก็พูดขึ้นมาทำลายความเงียบนั่นทำให้คนฟังต้องช้อนตาขึ้นมามองอย่างเข้าใจดีถึงความหมายแฝงในประโยคนั้น

 

“แล้วแพนเค๊กหล่ะครับ” ร่างน้อยถามถึงแพนเค๊กของตนที่ดูเหมือนว่ากำลังจะกลายเป็นหมันไปในอีกไม่นานนี้เป็นแน่

 

“ไว้แกะของขวัญก่อนค่อยกินก็ได้” เสียงทุ้มว่าแบบนั้นขณะที่มือหนายกถาดแพนเค๊กดังกล่าวย้ายไปวางบนโต๊ะข้างหัวเตียงด้วยมือเดียวพลางขยับตัวเข้ามาใกล้คนตัวเล็กจนรู้สึกได้ถึงไออุ่นจากร่างแกร่ง

 

“แกะนะ” ร่างหนาว่าแบบนั้นขณะที่หยิบโบว์ที่ทำจากเนคไทล์ที่อยู่บนมือนิ่มขึ้นมา

 

“จะแกะก็แกะสิครับ ไม่เห็นต้อง...อื้ม!”

 

เพียงแค่ได้ยินคำอนุญาตทั้งที่การอารัมภบทของผู้พูดยังไม่จบ ริมฝีปากอุ่นร้อนก็ทาบทับลงมามอบสัมผัสเนิบๆ ที่ค่อยๆ ทวีความร้อนแรงขึ้นอย่างช้าๆ ขณะที่มือหนาหยิบเจ้าโบว์เนคไทล์นั้นมาแก้ปมออกจนกลับมาเป็นเทคไทล์เส้นยาวดังเดิม

 

ก่อนจะจับมือนิ่มทั้งสองข้างของของขวัญตรงหน้าเข้าไปไพล่หลังและผูกมันเอาไว้ด้วยกันด้วยเนคไทล์เส้นนั้น ก่อนที่มือหนาส่งขึ้นมาปลดเนคไทล์ที่คอแกร่งของตนออกเช่นกันแล้วนำมันไปผูกปิดดวงตากลมโตให้ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเขาได้อี

 

“ทำไมต้อง...อ๊า”

 

เมื่อริมฝีปากอิ่มถูกปลดปล่อยให้เป็นอิสระเขาจึงเอ่ยถามออกมา ทว่ายังไม่ทันที่คนถูกปิดตานั้นจะเอื้อนเอ่ยได้จนจบประโยคก็ต้องร้องครางออกมาเบาๆ ร่างกายกระตุกด้วยความเสียวซ่านเมื่อจู่ๆ ยอดอกข้างซ้ายก็ถูกขบเม้มเบาๆ อย่างหยอกล้อผ่านผืนผ้าเนื้อดีของเสื้อเชิ้ตส่วนข้างขวาก็โดนบดขยี้แรงๆ จากมือหนาด้วยความที่ถูกปิดตาจนโลกตรงหน้ามืดสนิทนั้นเอง ทำให้ประสาทสัมผัสส่วนอื่นสามารถทำงานได้ดีกว่าปกติดังนั้นแล้วความเสียวซ่านจึงเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ

 

มือหนาทั้งสองข้างล่วงล้ำเข้าไปใต้สาบเสื้อเชิ้ตลูบไล้และบีบเค้นสะโพกมนไปทั่วและเพราะการส่งมือเข้าไปนี้เองทำให้เจ้าของมือรู้ว่าเจ้าลูกแมวตัวน้อยของเขานั้นใส่เพียงแค่เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่ของเขาเท่านั้นบนร่างนอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีสิ่งใดอีกแล้ว

 

ริมฝีปากร้อนที่ตอนแรกหยอกเย้าอยู่ที่ยอดอกที่เริ่มแข็งขืนเลื่อนมาปลดกระดุมบนเสื้อทีละเม็ด...ทีละเม็ดจนหมดทั้งแผง ลมหายใจอุ่นร้อนของร่างหนาที่เป่ารินรดผิวเนื้อเนียนในตอนที่เขากำลังปลดกระดุมนั้นทำให้หน้าท้องของคนที่ถูกปิดตาหดเกร็งขึ้นมา ฟันคมกัดลงที่ปากล่างเบาๆ เมื่ออารมณ์บางอย่างกำลังถูกปลุกขึ้นมาอย่างช้าๆ เพียงเพราะลมหายใจอุ่น ริมฝีปากร้อนและมือหนาภายใต้สาบเสื้อที่เขาใส่

 

“นี่...รู้ไหมว่าน้ำผึ้งกินกับอะไรแล้วอร่อยที่สุด” คำถามจากริมฝีปากร้อนที่เลื่อนขึ้นมากระซิบอยู่ข้างหูนิ่มด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำน่าหลงไหล คำถามที่ทำให้คนตัวเล็กแสดงสีหน้าฉงนเล็กน้อยกับคำถามที่ไม่มีที่มาที่ไปนี้

 

“ไม่รู้ครับ” ร่างน้อยตอบออกไปตามตรงซึ่งนั่นทำให้คนถามหัวเราะออกมาในลำคอเบาๆ กับความใสซื่อของเด็กน้อยของเขา ขณะที่มือหนาก็แหวกสาบเสื้อที่ถูกปลดกระดุมออกหมดแล้วนั่นออกจนมันไปกองอยู่ที่ข้อมือเล็กด้านหลังซึ่งถูกพันธนาการเอาไว้อยู่

 

 

 

 

“เดี๋ยวก็รู้...”




#รูมเมทมบ


               สิ้นคำพูดนั้นนิ้วชี้ของมาร์คที่เอื้อมไปจุ่มในถ้วยน้ำผึ้งบนถาดก็ส่งเข้าไปในปากอิ่มที่เผยออยู่แตะลงบนลิ้นนุ่ม รสสัมผัสหวานของน้ำผึ้งบนลิ้นที่ถูกส่งเข้าปากอิ่มทำให้แบมแบมค่อยๆ ละเลียดชิมมันจากนิ้วแกร่งจนได้ยินเสียงคำรามต่ำๆ จากลำคอแกร่งที่เต็มไปด้วยความพอใจ 


               ก่อนที่นิ้วแกร่งจะถอนออกแทนที่ด้วยริมฝีปากร้อนที่ทาบทับลงมาอีกครั้งเพื่อมอบสัมผัสร้อนระอุและเพื่อเชยชิมความหวานล้ำของน้ำผึ้งที่ยังคงติดค้างอยู่ในริมฝีปากอิ่มทุกหยดหยาดจนคนถูกจูบแทบขาดใจ


               ร่างระหงถูกดันให้ลงไปพิงหมอนจนอยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน ขณะที่มือหนาอีกข้างเอื้อมไปหยิบถ้วยน้ำผึ้งจากถาดนั้นมาถือเอาไว้ ก่อนที่เขาจะเทราดลงมาตั้งแต่ซอกคอหอมกรุ่นลากยาวมาถึงยอดอกทั้งสองข้างและหน้าท้องแบนราบ สัมผัสเย็นๆ ที่ตกกระทบผิวนิ่มอย่างอ้อยอิ่งทำให้เจ้าของเรือนร่างนั้นต้องเกร็งตัวด้วยอารมณ์ที่ตีกันมั่วไปหมด


                   “อา...”



ต่อและตัดค่า

ฉาก Cut สามารถไปหาได้ใน Blog เหมือนเดิมเน้อ

เสริชนามปากกาโลดดดดด

ถ้าใครหาไม่เจอไปดูที่ Bio ทวิตก็ได้จ้า @giftaplus

 

 

 

 

ของขวัญชิ้นนี้น่ากินกว่าแพนเค๊กอีก

 

 

______________________________



เลือดพุ่งไปเลยค่าาาาา

อ่านแล้วอยากกินแพนเค๊กกันเลยทีเดียว



ปล.แก้เนื้อหา100%นิดหน่อยเพราะมันไม่ขึ้นแจ้งเตือนนะคะ


TWITTER : @giftaplus

COMMENT / SCREAM TAG : #รูมเมทมบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.022K ครั้ง

2,978 ความคิดเห็น

  1. #2934 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 10:11
    หวานมากม้างงง
    #2934
    0
  2. #2907 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 10:30
    ติดใจไหมหล่ะ
    #2907
    0
  3. #2875 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 21:58
    ใช่ไหมหละะะะะ
    #2875
    0
  4. #2827 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 17:21
    แพนเค้กก็อร่อยไม่เท่าคนทำหรอกจ้ะ
    #2827
    0
  5. #2798 Eve-krD (@Eve-krD) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 17:02
    แพนเค้กเป็นหมาไปเลย😂
    #2798
    0
  6. #2643 Minnies05 (@Minnies05) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 17:03
    หืมมม หวานจนมดไม่กล้าขึ้นเลยย
    #2643
    0
  7. #2637 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 18:59

    คงอร่อยและหวานน่าดู

    #2637
    0
  8. #2631 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 21:05
    หืมมมมมม ไม่เหลือสักหยด น้ำ...ผึ้ง
    #2631
    0
  9. #2621 wilair72 (@wilair72) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 18:51
    หวานมากกว่าน้ำผึ้งอีก
    #2621
    0
  10. #2609 So_Chic93 (@aewaew21) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 16:43
    เบาหวานขึ้นแล้ววววววว
    #2609
    0
  11. #2599 pncpncp (@pncpncp) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 16:11
    หวานมากม๊ายยยยนย
    #2599
    0
  12. #2598 มิรา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 16:03

    หวานเวอร์วัง

    #2598
    0
  13. #2597 PlEng95 (@plang22222) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 13:04
    โอ้ยยยยย
    หวานมากมั้ยพี่มาร์ค
    #2597
    0
  14. #2596 Beebee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 10:34

    น้ำผึ้งมันดีจริงๆๆๆๆ ชอบมากไหมมาร์ค

    #2596
    0
  15. #2595 leehwayeon bb (@541378) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 12:09
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยขึ้นเลยค่ะ
    #2595
    0
  16. #2594 Ppeechicken (@Ppeeechicken) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 07:25
    กรี้ดดดดดดดดดดดด มาๆๆๆๆๆๆๆ มาลงๆๆๆๆๆๆกรี้ดดดดดดดดดดด
    #2594
    0
  17. #2593 Din77gh (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 06:23

    ขนมปังสิพี่คิๆๆๆ

    #2593
    0
  18. #2592 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 10:27
    ราดค่ะต้องราด น่าจะอร่อย งื้อออ>\\<
    #2592
    0
  19. #2591 amnaconda (@superpcrp) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 08:40
    กรี๊ดดดดด กินกับอะไรไม่รู้ แต่ที่รู้คืออร่อยแน่ๆ555555555
    #2591
    0
  20. #2590 Lovely_MB37ALL (@sawassdeethai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 01:52
    ใจน้องงงง
    #2590
    0
  21. #2589 A2244 (@A2244) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 23:44
    พี่มาร์คจะเอาน้ำผึ้งราดบนตัวน้องแน่เลยยยยยย
    #2589
    0
  22. #2588 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 23:15
    ไรท์ๆๆๆๆๆ มันค้างงงงง งื้อทำกันได้
    #2588
    0
  23. #2587 0622745020chom (@0622745020chom) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 22:31
    ไรท์ตัดได้ค้างมากฮื้อ~~~
    #2587
    0
  24. #2586 kannika2503 (@kannika2503) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 21:57
    หู้ยยยยยยยยยย
    #2586
    0
  25. #2585 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 20:52

    โง้ยกินกับอะไรเหรออิ้วๆ??’???’?

    #2585
    0