ชีวิตธรรมดาของเด็กชายผู้มีพลังราชาปีศาจ

ตอนที่ 3 : การเดินทางของเด็กชาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    15 ก.ค. 63

    นับตั้งแต่ตอนนั้นมาลูนได้ออกเดินทางไปยังที่ต่างๆเพื่อเอาชีวิตรอด  วันหนึ่งมีสองสามีภรรยาคู่หนึ่งได้เห็นลูนพวกเขาจึงเข้าไปถามลูนว่า


 คู่สามีภรรยา “ นี่เจ้าหนูน้อยมาทำอะไรตรงนี้ไม่                กลับบ้านหรอ”


       ลูน   “ ข้าไม่มีบ้าน ”


คู่สามีภรรยา  ” งั้นเข้ามาอยู่กับพวกเราไหม                    พวกเราจะดูแลเจ้าเอง ”


       ลูนที่ได้ยินเช่นนั้นจึงได้คิดถึงบาทหลวงที่ได้รับเขามาเลี้ยงและได้ร้องให้ออกมา ลูนนั้นได้ตอบตกลงและขอบคุณคู่สามีภรรยามากที่ได้ช่วยเขา


 คู่สามีภรรยา  “งั้นเราไปกันเถอะ ตอนนี้ใกล้จะ

              เย็นแล้ว ”


      ลูน     “ อืม ไปกันเถอะ ”


   หลังจากกลับถึงบ้านของคู่สามีภรรยา (ขอเรียกว่า พ่อกับแม่นะ ) แม่นั้นได้บอกให้ลูกนไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยเข้ามากินข้าว


   หลังจากกินข้าวเสร็จพ่อกับแม่ได้บอกลูนว่า 


   แม่ “ เราอยากให้เธอมาเป็นครอบครัวเดียว             กับเราได้รึป่าว ”


   พ่อ “ ใช่ พวกเราอยากให้เธอมาอยู่กับเรา

         เราอยากจะดูแลเธอ เราอยากให้เธอ           มาเป็นลูกของเรา ”



        ( แม่นั้นไม่สามารถมีลูกได้เนื่องจากโรค    บางอย่างเพราะเหตุนั้นเองจึงอยากให้ลูกมาเป็นลูกของตน )


      ในตอนนั้นเองที่ลูนรู้สึกได้ว่าบนโลกนี้ยังมีคนที่รักเขาอยู่  ลูนนั้นกล่าวตกลงด้วยน้ำตาแห่งความดีใจ



     เช้าวันต่อมาลูกได้ตื่นขึ้นมาบนเตียงอันแสนนุ่มและอบอุ่น 

     

     ในตอนนั้นเองได้มีเสียงเรียกให้ลูนลงไปทานข้าวเช้า นั้นก็คือเสียงของแม่นั้นเอง


      ลูนที่รู้สึกตื่นเต้นก็ได้รีบวิ่งลงมาแล้วก็ได้พบกับอาหารที่ดูน่าอร่อยเต็มไปหมด  ลูนนั้นกำลังจะเดินเข้าไปกิน 


      แต่แม่บอกให้ลูนนั้นไปอาบน้ำเสียก่อน ด้วยความที่ลูนนั้นออกเดินทางมานานจนลืมหลายสิ่งหลายอย่าง รวมไปถึงการอาบน้ำด้วย             ( ก็นะชีวิตมันก็ต้องแบบนี้แหละ มั้ง  555 )

   

  และหลังจากนั้นหลายวันลูนก็ได้เรียนรู้วิธีการใช้ชีวิตในแบบปกติ จนถึงวันที่เขานั้นต้องไปโรงเรียน

  ลูนนั้นรู้สึกไม่สบายใจเลยที่จะต้องไปโรงเรียน

( ผู้แต่งเองก็เช่นเดียวกัน หยอกๆ )

 เพราะเขานั้นยังไม่ลืมเรื่องที่เพื่อนของเขาไล่เขาให้ไปไกลๆ ในวันนั้น ได้เลย


   แม่ “ ลูน ลูกไม่ต้องกังวลนะเพราะลูกเป็นเด็ก          ที่เก่งที่สุดไงละ ”


 แม่ได้พูดให้กำลังใจลูกที่กำลังกังวลอยู่ ลูนที่ได้ฟังก็มีกำลังใจขึ้นมากและได้เข้าไปที่โรงเรียนด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม



====== จบตอนที่ 3 ======



    ตอนนี้เป็นตอนที่คิดขึ้นมาสดๆจากมันสมองของคนแต่งที่สุดหล่อคนนี้เอง( ความจริง 100% )


   ตอนนี้เป็นตอนแรกที่ไม่ได้คิดอะไรไว้เลยตอนที่ทำก็คิดอะไรได้ก็ใส่ไปหมดแล้วหวังว่าคงจะชอบนะ


    ปล.เพราะอยากให้อ่านกันเร็วๆเลยรีบทำงานแล้วมาเขียนเลยนะ 555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น