SOFT & SMOOTH

ตอนที่ 2 : ความละมุนครั้งที่ 1 30%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

"ไหนได้ข่าวมีคนเป๋วะ" ฟ้าลั่น เต๊าะลิ้นตัวเองพร้อมกับทำท่ายียวนกวนส้นเท้าอย่างเต็มที่หลังจากที่ได้ฟังคำบอกวเล่าจากไอ้สิงห์ ว่าไอ้คุณชายเย็นชามันแอบเต๊าะพี่สมบัติคณะปี 4 

"ทำเป็นเก่งไอ้สัส เจอสมบัติคณะอย่างพี่คุณเข้าไปสุดท้ายก็หมาละวะ" สิงห์ว่า

"เออ" ซีโร่ทำได้เพียงแค่ยอมรับ ก็มันเป็นความจริงนี่หว่า เข้าใจป้ะ เก่งมาจากไหนก็แพ้ใจอย่างเธอ 

"สรุป เอาไง แสดงโชว์ปรพกวดมึงจะรำไหม"

"ก็กูบอกว่า ..." 

"เอ แต่ถ้าพี่คุณรู้พี่คุณจะเสียใจขนาดไหน เจ้าตัวอุตส่าห์ตกปากรับคำจะซ้อมให้เดือนและดาวคณะนิเทศทั้งที เห็นทีว่าพี่เขาคงต้องรอเก้อแล้วมั้ง " ยังไม่ทันให้เจ้าตัวได้ตัดบทปฏิเสธ ไอ้เพื่อนตัวดีของซีโร่ก็หยิบยกบุคคลที่ทำให้พ่อคนเย็นชาแห่งคณะนิเทศเสียสูญขึ้นมา ไอ้เราตอนแรกมันก็ไม่อยากทำ แต่ถ้านึกหน้าของพี่คุณตอนที่เจ้าตัวผิดหวังขึ้นมา หึ ไอ้คนอย่างซีโร่จะทำอะไรได้ ก็ตอบตกลงสิครับ จะไปรอ

"เออ ฝากบอกด้วยละกัน"

"บอกว่ามึงไม่รำ" สิงห์ขมวดคิ้วส่งให้

"บอกว่ากูจะไปรำ" รีบบอกก่อนจะก้าวฉับๆ

"โถ่ ไอ้ควาย แค่นี้ทำมาเป็นแอ็ค" แท็กมือกันหลังจากปั่นหัวเพื่อนได้ก่อนรีบโกยข้าวของแล้ววิ่งตามเพื่อนตัวเองที่ก้าวฉับๆไปยังโรงอาหาร


ทั้งสามหนุ่มนั่งลงตรงโต๊ะยาวโต๊ะประจำใต้ตึกคณะก่อนจะแยกย้ายกันไปซื้ออาหารเที่ยงของตัวเองแต่ละชามแล้วมานั่งรวมกัน เสียงอื้ออึงจากการพักเที่ยงพร้อมกับบรรยากาศที่แออัดเต็มไปด้วยผู้คนที่ล้นหลามส่วนหนึ่งคือเด็กของคณะที่งมาทานข้าวส่วนที่เหลือนะหรอ หึ มาแอบส่องแก็งสุดหล่อประจำนิเทศไง เลยทำให้โต๊ะไม่ว่าง

"อ้าวซีโร่ ไม่ได้เจอหน้ากันนาน" เสียงพี่รหัสดังขึ้นก่อนจะตบลงบนไหล่เบาๆ ทั้งสามคนหันไปมองหน้าก่อนจะยกมือไหว้รุ่นพี่แล้วหลีกทางให้พี่รหัสและบรรดาผองเพื่อนของพี่ๆเขานั่งลง

"เจ๊ หวัดดี"ทั้งสามคนกล่าวมาก่อนจะโดนโบกหัวไปคนละที

"เจ๊ที่หน้าพ่องมึง มีผัวไม่ได้หมายความว่าจะเรียกกูเจ๊ได้ เดี๋ยวกูก็ลั่นให้" พี่ซินพี่รหัสของไอ้ซีโร่ ฉายาสวยสงบดาวคณะนิเทศปีที่แล้ว ใช่ครับฟังไม่ผิดพี่ซิน เป็นผู้ชายที่ไว้ผมยาวรูปร่างสูงโปร่ง ไอ้หน้าก็สวยอยู่หรอกแต่เจอปากนี่ ซีโร่ส่ายหน้าเลยครับ ไม่ไหวกลัวตายก่อนวัยอันควร

"มึงก็ไปกวนตีนมัน " พี่แบงค์รุ่นพี่อีกคนหัวเราะชอบใจ

"เออ แต่ไอ้งานแข่งดาวเดือนอะ พวกกูไม่บังคับมึงแล้วเดี๋ยวกูไปคุยกับคณะบดีให้ว่ามีแค่บาส่วนได้ไหม" พี่ซืนเอ่ยขึ้นมาอย่างจริงจัง

"ผมว่าพวกพี่ไม่ต้องหรอกครับ แค่รีบเอาเบอร์คนที่จะมาสอนให้มันก็คงยิ้มหน้าบานแล้ว"

"อะแฮ่ม  ไม่รู้หรอกครับรู้แค่ว่าผมนะยังบังคับตัวเองไม่ห้ยิ้มไม้ได้ ฮ่าๆ"เอ่ยโห่แซวซีโร่ด้วยน้ำเสียงยียวนกวนประสาทก่อนจะโดนกระทุงศอกใส่คนละที 

"ยังไงไอ้เสือ ยังไง เจอออร่าพี่คุณเข้าไปนี่ว่าง่ายเป็นหมาเลยนะมึง"

"กูไม่มีอะไรครับ แค่คิดว่ามันน่าลองดี"

"อ๋อออ หรอ"

"ครับ"

"พี่เขาน่ารักเนอะ" ซินแอบเหล่ตามองรุ่ยน้องที่ทำหน้าเป็นทองไม่รู้ร้อน

"งั้นๆแหละครับ"

"อ๋อออ งั้นๆ"ทั้งกลุ่มพากันส่งเสียงอ๋อพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมายแถมทำหน้าไม่เชื่อใส่เจ้าตัว

"ครับ ดูหน้าผมสิครับชิวๆ"ยักไหล่ให้อย่างไม่แยแสก่อนจะรีบเก็บข้าวของขึ้นไปยังห้องที่ใช้ในการสอนเด็กรำ

"อ๋อ ชิวๆ"

 แต่แล้วเสียงดังลั่นโรงอาหารที่ทำให้อีกคนรีบจ้ำอ้าวออกไป ทำให้ซีโร่รีบเร่งฝีเท้าหนีออกจากตรงนี้ก่อนจะมีเสียงซุปบซิบดังขึ้นแล้วกลายเป็นข่าวในวันถัดไป

"มึงบอกชิวๆแต่หูมึงแดงเว้ยยย มองจากดาวอังคารก็รู้ว่ามึงตอแหลไอ้ซีโร่ โดนเส่ห์เสน่ห์พี่คุณก็พูด"

B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

1 ความคิดเห็น