SOFT & SMOOTH

ตอนที่ 1 : ก่อนเจอความละมุน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

     " ไม่ กูบอกว่ากูไม่ทำไง " ซีโร่เจ้าของเสียงทุ้มประกาศชัดก่อนเจ้าตัวจะพ่นลมหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิด รำบ้ารำบออะไรไม่ทำเว้ย ทั้งชีวิตอุตส่าห์มาเรียนนิเทศน์ ยังต้องมาให้ทำอะไรแบบนี้อีก

     "เอ้าไอ้เวรนี่ กูไม่ได้บอกให้มึงไปลงเป็นเพื่อนกูสักหน่อย กูแค่บอกให้มึงไปเป็นเพื่อนกูเฉย" สิงห์ถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย ไอ้เวรนี่เป็นเดือนคณะทั้งที แต่ให้มีกิจกรรมอะไรก็ดันไม่ยุ่งกับเค้า บ่นในใจระบายความหงุดหงิดก่อนจะเดินเข้าไปฟาดไหล่พอเดือนคณะแล้วออกแรงผลักให้ไอ้คนที่ทำหน้าไม่สบอารมณ์เดินไปเป็นเพื่อตัวเอง

     "แค่ไปเป็นเพื่อนแน่นะ" เจ้าตัวชี้หน้าเพื่อนสนิทของตัวเอง

     "เออไอ้สัส อย่ามาทำเรื่องเยอะ เดินไป" แล้วทั้งสองก็มุ่งหน้าสู่ห้องของเด็กนิเทศเอกนาฏศิลป์ 

     ขออธิบายคร่าวๆก่อนครับผมเป็นเดือนคณะนิเทศศาสตร์ที่กำลังลงประกวดเดือนมหาวิทยลัยอยู่ แต่ความซวยดันมาตกที่ว่าปีนี้รุ่นพี่และทางคณบดีเห็นด้วยกับการที่โชว์ประกวดต้องมาในธีมไทยๆ ไอ้ผมก็ดันโชคดีไงครับ ดันอยู่นิเทศน์รุ่นพี่เลยตกลงปลงใจว่าจะให้ผมรำเพื่อนตัวดีอย่างไอ้สิงห์ก็ดันเห็นดีเห็นงามด้วยมันเลยตามตื้อให้ผมไปคุยกับครูที่จะทำหน้าที่ฝึกซ้อมตั้งนานสองนาน จนผมขู่ว่า "ถ้ามึงยังตื้อกูอีกกูต่อยหน้ามึงแหกแน่" นั่นแหละครับมันถึงเลิก

     
     "ถึงแล้วมึงจะรออยู่หน้าห้องหรือเข้าไปกับกู" เจ้าตัวหันมาถาม ผมส่ายหน้าส่งกลับไปให้ก่อนจะเดินไปพิงที่ประตู

     "กูไม่เข้าไปหรอกอย่าหลอกกูซะให้ยาก" ส่งสายตาคาดโทษให้มันก่อนจะผิวปากออกมาด้วยความอารมณ์ดีจนสิงห์หมั่นไส้เพื่อนสนิทตัวดี จนอันเชิญเท้าของตัวเองยันอีกคนเข้าห้

     "ตามใจ อย่ามาบ่นโวยวายว่าโดนรุ่นพี่สาวเทียมมาเต๊าะแล้วกูไม่อยู่ช่วยละ"สิงห์ยักไหล่ให้เพื่อนก่อนถอดรองเท้าเดินเข้าไปในห้องซ้อม

     "ไอ้สิงห์ ไอ้เหี้ยกลับมาก่อน" 

     "เออ ! กูเข้าไปก็ได้" หนุ่มแบดบอยแห่งคณะนิเทศสบถอย่างหัวเสียก่อนจะรีบเดินเข้าห้องตามเข้าไป ไอ้เรื่องเพศที่สามผมไม่ได้ดูถูกหรอกแต่ผมรับมุข 18+ ของพวกพี่ๆไม่ไหวจริงๆ


--------------------


"ท่าออกเอาให้มันนิ่มกว่านี้"

"น้องๆเอียงศรีษะให้เท่ากันนิดนึง เวลาใส่ชฏาแล้วมันเห็น"

"กาย ยกเท้าตัวพระให้ชัดกว่านี้หน่อย"

     ใครที่เข้าไปในห้องคงตกใจไม่น้อย ภาพที่เห็นต่างจากภาพที่จินตนาการอยู่ไม่น้อยกับความคิดที่ว่าเรียนนาฏศิลป์ต้องเจอกับอาจารย์แม่ที่มีอายุหน่อยๆ แถมยังส่งเสียงดัง โหดๆถือไม้ไล่หวดน่องขาเด็กเวลารำไม่ได้ แต่นี้กลับกลายเป็นเด็กที่หน้าตาเหมือนอยู่ ปี 1 แต่ยังใส่เสื้อนักศึกษาอยู่ แถมด้วยโจงกระเบนสีแองสดที่เจ้าตัวใส่อยู่ทำให้น่าดูขนาดไหน

     "เพลงแขกเจ้าเซ็นมาแล้ว ช้าๆนะทำตามจังหวะให้นิ่มๆนะ" คุณ รุ่นพี่ปี 4 เอกนาฏศิลป์ตัวเล็กจะใช้ไม้ที่ถือเคาะส่งจังหวะพร้อมกับส่งเสียงบอกเหล่าน้องๆที่ซ้อมให้ได้ตามที่ต้องการ

     "สมเด็จพระอมรินทร์ เออ เอ่อ เอ้ย ปิ่นมงกุฎ นอน น้อน นี่ นอน น่อย นอย " ไม่เพียงแต่สงเสียงบอกเท่านั้นเจ้าตัวยังทำท่าทางเป็นแบบอย่างให้น้องดูพร้อมกับร้อยยิ้ม 

     "จะจบแล้วฮึบอีกนิดนึง ปี่พาทย์ทำเพลงรัวแล้วไม่ต้องรีบค่อยๆ เก่งมากเลย " เจ้าตัวส่งเสียงออกไมค์ก่อนที่ทั้งห้องจะเต็มไปด้วยเสียงปรบมือ 

     "พี่คุณค่ะ มีคนมาหาคะ" 

     "งั้นพี่ให้เราพักก่อน ไปถอดผ้าโจงแล้วเอากลับไปซักด้วยนะ" พยักเพยิดบอกน้องๆก่อนคุณจะเดินมาหาเด็กสองคนที่ยืนดูการฝึกซ้อมการแสดงรำบพดาวดึงส์ไป 

     "ผมสิงห์ครับพี่ส่วนนี่เพื่อนผมชื่อซีโร่ วันนี้ผมมาลงชุมนุมตามที่ลงชื่อไว้นะครับ" สิงห์ไหว้ก่อนที่จะใช้เท้าสะกิดให้ซีโร่ที่ยืนจ้องพี่เขาหน้านิ่วคิ้วขมวดอถมจ้องพี่เขาเขม็งให้สติกลับมา

     "อ้อ วันนี้ไม่มีอะไรเลยเรามาลองนั่งอยู่ในห้องซ้อมดัดมือไปพลางๆก่อนละกันนะ แล้วเพื่อนอีกคนละ" คนจัวเล็กชะเง้อมองอีกคนที่อยู่ด้านหลังก่อนจะส่งมือยิ้มทักทายให้

     "มันไม่ลงนะครับพี่มาเป็นเพื่อนผมเฉยๆ"

     "อ่อ เสียดายจังนึกว่าจะมีตัวพระมาใหม่ให้พี่ซะแล้ว"

     "ครับ ฮ่าๆ" หัวเราะตามรุ่นพี่ที่ยิ้มอย่างแจ่มใส จนซีโร่ขมวดคิ้วหนักกว่าเก่า

     "งั้นเราไปนั่งก่อนเลยนะ บอกเพื่อนให้ช่วยเปลี่ยนผ้าโจงแดงแล้วก็ทำความรู้จักกันไปพลางๆก่อน " กวักมือเรียกรุ่นน้องให้มารับเพื่อนใหม่ไปก่อนจะหันกลับไปมองอีกคนแล้วเอียงคอเลิกคิ้วให้ ไอ้ท่าท่างน่ารักนี่มันเป็นนิสัยรึยังไงวะ ถึงได้ทำเรี่ยราดขนาดนี้

     "เราละครับ" ยังไม่หยุดอีก ยังเอียงคอมองด้วยสายตานั้นอีก

     "ชื่ออะไรเอ่ย" น้ำเสียงใสๆ อย่านะเว้ย ไอ้ซีมึงอย่านะเว้ย

     " มองหน้าแล้วยิ้มทำไมครับ "
     
     " . . . "

     " ได้ยินรึเปล่าเนี่ย "

     " ไม่รู้ครับ . . รู้แค่ว่ายังบังคับตัวเองไม่ให้ยิ้มไม่ได้ " ไอ้ความสดใสของโลกมันมารวมตัวอยู่ที่พี่คนเดียวรึไงวะ แล้วยัง ยังหน้าแดงอยู่อีก ไม่รู้ว่าร้อนหรือว่าเขิน ให้ตายสิ ไอ้คนน่ารักตรงหน้านี่มันน่ารักจริงๆเลย


------------------
T A L K 

เอาก่อนความละมุนมาให้เจอกัน ฝากติชมนิยายเรื่องนี้ คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ
คุณ s.aqua / สีน้ำ ด้วยนะครับ

- 16 / 02 / 2018 -


B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 Black-color (@Black-color) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:20
    น่ารักก
    #1
    0