Secret angel - ความลับของนางฟ้า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 218 Views

  • 6 Comments

  • 8 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    26

    Overall
    218

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    18 เม.ย. 62

“มาทำอะไรที่นี่?” ฉันถามเขาด้วยความตกใจ

“ตกใจหรอ?” ฉันไม่รู้จะตอบอะไรออกไปทำได้แค่ยืนนิ่งๆ

“นั่งสิ” ฉันค่อยๆเดินเข้าไปนั่งแต่จิตใจฉันยังกระวนกระวาย

“แผนที่พ่อเธอให้เธอมาอ่อยฉันสำเร็จด้วยดีจนพ่อเธอได้เป็นประธานบริษัทเลยสินะ ไงล่ะ? ชีวิตเธอมีความสุขดีไหม?” ฉันรู้ว่าสิ่งที่ฉันทำมันผิด พ่อของฉันให้ฉันไปจีบมาวินตอนเด็กๆแล้วใช้ให้ฉันนอนกับเขาและแอบถ่ายภาพเพื่อให้ผู้ถือหุ้นถอดถอนชื่อของพ่อมาวินออกจากบอร์ดบริหารเพราะลูกชายคนเดียวของเขาทำให้บริษัทเสื่อมเสียชื่อเสียงโดยการถ่ายภาพหญิงสาวที่นอนด้วยแล้วเอามาลงโซเชียล โดยฉันเป็นคนแอบโพสลงไปในแอคเคาท์ของมาวินในคอมพิวเตอร์ที่ห้องของเขานั่นเอง ฉันยังเด็กมากไม่รู้ความจึงได้เผลอทำผิดลงไป ไม่คิดเลยว่าพ่อจะนัดเขาให้กับฉัน


“เป็นใบ้หรอ? พูดอะไรบ้างสิ!!!!” มาวินตวาดออกมาพร้อมกับทุบโต๊ะอย่างแรง ฉันตัวสั่นไปหมดด้วยความกลัว

“ฉัน...ฉันขอโทษ...”


“ช่างมันเถอะ ยังไงเราก็ต้องแต่งงานกันอยู่ดี” เขาพูดพร้อมกับเรียกพนักงานข้างหน้าห้องมารับออเดอร์ ฉันพยายามทำใจดีสู้เสือ

“ทานอะไรดี เธออยากทานอะไรหรอ?” เขามองฉันด้วยสายตาดุดันราวกับบีบคอฉันได้คงบีบให้ตายไปแล้ว

“อะไรก็ได้…” เขาอ่านเมนูอาหารอย่างชิลล์ๆ แต่ทำไมฉันถึงอึดอัดขนาดนี้

“เอาพาสต้าสองที่ครับ กับน้ำส้มแก้วหนึ่ง ขอยกเลิกฟูลคอร์สนะครับ” พนักงานรับออเดอร์พร้อมกับเดินออกจากห้องไป สักพักอาหารก็ตามเข้ามา

“เธอชอบทานไม่ใช่หรอทานสิ” เขาพูดพร้อมกับทานพาสต้าในจาน


“นี่มาวิน ถ้านายไม่โอเคเราไม่ต้องแต่งงานกันก็ได้นะ ฉันรู้ว่าสิ่งที่ฉันทำมันผิดแต่ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ” ฉันพูดออกไปโต้งๆเพราะรู้สึกอึดอัดเหลือคณา

“ฉันอยากแต่งกับเธอหนิ เธอคือรักแรกของฉันเลยนะ” เขาทานพาสต้าต่อโดยไม่พูดอะไร ฉันจำใจทานพาสต้าอย่างอึดอัดใจ สักพักพ่อของฉันและพ่อของมาวินก็เดินเข้ามาในห้องโดยไม่ได้บอกกล่าว


“สวัสดีเด็กๆ เราจะมาคุยเรื่องงานแต่งน่ะ ขอโทษนะหนูนางน้อยพอดีลุงคิวไม่ค่อยว่าง ว่างวันนี้วันเดียวเลยกะจะมาคุยเรื่องฤกษ์งามยามดีซะให้มันเสร็จๆ น้องครับขอสเต็กสองที่ครับ” พ่อของมาวินพูดขึ้นมาพร้อมกับค่อยๆนั่งลงที่เก้าอี้ข้างฉัน ให้ตายสิ พวกเขายิ้มแย้มขนาดนี้ได้ยังไงทั้งที่เมื่อก่อนก็ต่างคนต่างแทบจะฆ่ากันให้ตาย

“เอาเป็นอาทิตย์หน้าเลยเป็นไง ปล่อยข่าววิวาห์ฟ้าแลบ ให้คนตีความไปต่างๆนาๆว่าท้องหรือไม่ จะได้เป็นที่พูดถึงในสื่อ” พ่อของมาวินพูดขึ้นมา

“นางน้อยว่ายังไงล่ะลูก?” พ่อฉันถามความเห็นของฉันก่อนจะจิบไวน์อย่างชิลล์ๆ

“ถ้าเป็นเรื่องธุรกิจน้อยยังไงก็ได้ค่ะ” ฉันตอบเลี่ยงๆ



“เธอนี่เหมือนเดิมไม่มีผิด” มาวินพูดขึ้นพร้อมกับจ้องหน้าฉัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

0 ความคิดเห็น