#ศิลป์จีนแจ็คแจ [JACKJAE]

ตอนที่ 1 : ก่อนจะให้สุ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    15 ก.ค. 62



Related image



วันประกาศผลสอบ

          

  เด็กหนุ่มผู้จบมัธยมต้นมาหมาดๆกำลังนั่งใจจดใจจ่ออยู่หน้าโน๊ตบุ้คเครื่องโปรด เพื่อรอการประกาศผลสอบ

            

     “หม่าม้า อั๊วว่าม๊าไปบนเพิ่มดีมั้ย”

          

       “ลื้อให้อั๊วไปบนมาห้าที่แล้วนา อั๊วว่าบนตอนนี้ก็ไม่มีผลละ ลื้อสอบไปแล้วทำใจให้สบายเถอะ ลื้อต้องติดอยู่แล้ว”

     

     “ก็อั๊วกลัว ถ้าอั๊วไม่ติดขึ้นมา อั๊วต้องไปสอบโรงเรียนเดิมอีก โควตาก็ไม่ได้เอาเนี่ย อั๊วเบื่อโรงเรียนเก่าจะแย่อยู่แล้ว”

     

           “เอาหน่าๆ ทำใจให้สบายๆน้าอาแจแจของม๊า”

    

             “งือออ ม๊าอั๊วขอไหว้พระ”

     

           

            หลังจากไหว้พระเสร็จเด็กหนุ่มก็ไปนั่งใจจดใจจ่อที่หน้าคอมอีกครั้ง ก่อนจะมีเสียงเรียกเข้าเข้ามา

     

       “แจ กูตื่นเต้นวะ”


            “กูก็ตื่นเต้น”


            “เราจะติดเปล่าวะ”


            “ไม่รู้ว่ะ  เออไอแบมถ้ามึงไม่ติดมึงจะทำไงวะ”


            “กูคงให้คุณพ่อฝากให้มั้ง”


            “เห้อออ”

 

ประกาศผลการสอบคัดเลือกนักเรียนเพื่อเข้าศึกษาต่อ ชั้นม.๔ ปีการศึกษา ๒๕๖๒

แผนการเรียนภาษาจีน

๑๐.นายยงศิลป์ แซ่ฉั่ว โรงเรียนเทศบาล ๑


“ไอแบม! กูติดแล้วโว้ย”


“เฮ้ยจริงดิ”


“เออ หม่าม๊าอั๊วสอบติดแล้ว!  ม๊าเตี่ย อั๊วสอบติดแล้ว!

 

รายชื่อนักเรียนสำรองแผนการภาษาจีน

.นายกันต์พิมุกต์ ภูวกุล โรงเรียนเทศบาล๑

 

“มึงกูติดสำรองว่ะ” แบมพูดพลางด้วยนำ้เสียงเสียดาย


“มึงเดี๋ยวคงมีคนสละสิทธิ์แหละ” เด็กหนุ่มให้กำลังใจเพื่อน


“สาธุ เออแค่นี้ก่อนนะกูขอไปทำใจแปป”


“เออมึง เดี๋ยวมีคนสละสิทธิ์แหละเชื่อกู”

 

“อาแจ ม๊าว่าลื้อสละสิทธ์เหอะ เรียนแผนนี้ลื้อจะสอบวิศวะไม่ได้นา”  กิมลั้งพูดให้ลูกชายตัวเองสละสิทธิ์เพราะอยากให้ลูกชายคนเดียวสอบวิศวะหลังจบม.ปลายเหมือนลูกของเพื่อนตนเอง


“ม๊าแต่อั๊วอยากเรียนนะ แล้วอั๊วก็ไม่ได้อยากเป็นวิศวะ อั๊วอยากเรียนอักษร”


“แต่”


“น้าหม่าม๊า อั๊วตั้งใจอ่านหนังสือ ตั้งใจเรียนพิเศษ เพื่อสอบเข้าโรงเรียนนี้เลยนะ ม๊าก็รู้นิ ว่าโรงเรียนนี้สอบเข้ายากแค่ไหน ม๊าจะให้อั๊วทิ้งโอกาสดีๆแบบนี้หรอ ถ้าม๊าให้อั๊วสละสิทธิ์ม๊าจะให้อั๊วไปเรียนพิเศษแพงๆทำไมอะ” เด็กหนุ่มอธิบายเหตุผลให้มารดาฟัง


“เออๆ ถ้าลื้อจะเรียนอั๊วก็ไม่ขัดศรัทธา แต่ลื้อเป็นคนเลือก ห้ามมาบ่นเข้าใจมะ”


“ขอบคุณครับหม่าม๊า อั๊วรักม๊าที่สุดเลย”

 


...เปิดเทอมวันแรก


          “สัปดาห์หน้าจะมีเหล่าซือคนจีนมาสอนในวิชาจีนฟังพูด ส่วนจีนหลักเรียนกับเหล่าซือเนี่ยแหละ” เหล่าซืออันคนสวยที่ควบตำแหน่งครูที่ปรึกษาและอาจารย์ประจำวิชา บอกกล่าวกลับนักเรียนเรื่องที่จะมีครูจีนมาสอนในรายวิชาจีนฟังพูด

 

          แล้วเหล่าชือเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายคะ” เด็กสาวคนนึงพูดด้วยน้ำเสียงคาดหวังที่จะมีเหล่าซือหล่อๆมาสอน ตามที่ตนเองฝันไว้


            “ผู้ชายจ่ะ อ่อคนที่มีชื่อจีนอยู่แล้วเดี๋ยวเหล่าชือจะให้ใบรายชื่อไปเขียนนะ”


            “เอง มีชื่อจีนมั้ย” เด็กหนุ่มตัวโย่งถามก่อนนักลงทำความรู้จักกลับเพื่อนใหม่


            “มี ไช่หรงไจ้” แจตอบไปด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร พร้อมฉีกยิ้ม


            “ว้าว เป็นคนจีนหรอ” เด็กหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น


            “เปล่า แค่มีเชื้อจีนอะ” แจตอบกลับไป เพราะจริงๆแล้วอาเหลากงอาเหลาม่าของแจคนคนจีนที่อพยพขึ้นเรือสำเภามาลงหลักปักฐานค้าขายที่เมืองไทย  ส่วนหม่าม๊าของแจก็เป็นไทยเชื้อสายจีนเช่นเดียวกัน อาม่าของแจเลยตั้งชื่อจีนให้เอาไว้เรียกน่ารักๆว่าหรงไจ้  เหตุผลเหล่านี้เลยทำให้แจมีชื่อจีน


            “อ่อ เราชื่อยิมนะ” เด็กหนุ่มแนะนำตัวกับเพื่อนใหม่


            “อืมเราชื่อแจ ปกติเธอพูดหยาบปะ” แจถามเพราะปกติตัวเองไม่ใช่คนพูดเพราะนัก


            “ก็พูด” เด็กหนุ่มตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบๆ


            “งั้นก็พูดเหอะ จะได้สนิทกันไวๆ” แจบอกกล่าวกับยิมด้วยสีหน้ากันเอง


            “เคมึง  ว่าแต่เพื่อนที่อยู่โรงเรียนเดียวกับมึงที่ติดสำรองแล้วเค้าสละสิทธิ์แล้วได้ขึ้นมา เค้ายังไม่มาหรอ” ยิมถามด้วยน้ำ

เสียงสงสัย เพราะปกติเปิดเทอมวันแรกนักเรียนส่วนใหญ่ก็มีแรงลุกจากที่นอนมากกว่าวันอื่นๆ


            “มันตื่นสายอะ” แจตอบไปด้วยน้ำเสียงไม่ยี่หร่ะ


            “แม่งเทพหว่ะ สายตั้งแต่วันแรก ถ้าเป็นกูไม่มีทางอะ แม่กูคือบุคคลชอบตื่นเต้น วันนี้ปลุกกูตั้งแต่ตีสี่” ยิมพูดแกมบ่นเล็กเรื่องที่แม่ตนรีบปลุกเพราะกลัวลูกสาย


“แม่งพูดถึงก็มาพอดี” แจพูดพร้อมบุ้ยปากไปทางประตู


“ไอเหี้ยรถติดสัสๆเลย” เด็กหนุ่มมาใหม่พูดบ่นให้เพื่อนสนิทอย่างแจฟัง


“รถมึงติดทุกวันอะ ตื่นกี่โมงอีกล่ะวันนี้” เด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงประชด  เพราะเพื่อนคนนี้มาสายคืองานประจำ


“เจ็ด” เด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงปกติ


“อีเวร มึงไม่ต้องอ้างรถเลย มึงอะตื่นสาย”


“เออ ลงไปหาไรกินกันปะ กูยังไม่ได้กินข้าวเลย” 


“เดี๋ยวหมดคาบก่อน”


“แล้วเค้าทำไรกันวะ” แบมถามเพราะตั้งแต่เค้าห้องมาก็ไม่มีอาจารญ์อยู่


“วันนี้ก็ไม่มีไรมากหรอกวันแรก”


“เออ ดีละ”


“เออ เหล่าชือจีนจะมาอาทิตย์หน้า กูขอที่ไม่โหดนะ แบบโรงเรียนเก่ากูเข็ด” เด็กหนุ่มพูดพลางนึกถึงครูจีนที่โรงเรียนเก่าที่

ชอบไล่นักเรียนออกนอกห้อง หรือ สั่งคัดจีนร้อยตัว ถ้าเด็กคนนั้นพูดมากในคาบเรียน


“เออกูลาออกเจอแบบนี้” เด็กหนุ่มพูดพลางคิดถึงตอนที่ตัวเองโดนสั่งทำโทษคัดจีนร้อยตัวเนื่องจากตัวเองเข้าห้องสายสิบห้านาที


“เออมึงนี่ยิมรู้จักกันไว้” แจแนะนำเพื่อนใหม่ในแบมรู้จัก


“หวัดดีมึงกูแบม มึเป็นเด็กเก่าโรงเรียนนี้ปะ” เด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงกันเอง


“ใช่ รู้ได้ไงอะ” เพื่อนใหม่แกะกล่องถามด้วยน้ำเสียงทึ้งๆ


“ก็เห็นมึงดูสนิทกับทุกคน” แบมตอบกลับเพราะเห็นเด็กหนุ่ม้าปไปโต๊ะนู้นทีโต๊ะนั้นที


“ฮ่าฮ่าฮ่า” ยิมขำกับคำตอบของเพื่อนใหม่อย่างแบม



“เออยิมคาบต่อไป คณิตปะ” แจถามขึ้น


“ใช่แล้ว คณิตอาจารย์คนนี้หล่อโครต แกตลกนะ แต่อย่าให้โหดนะ” ยิมตอบกลับพลางนึกถึงอาจารย์มาร์คคนหล่อผู้ที่มีเสียงงลือเสียงเล่าอ้างจากรุ่นพี่ว่า “พี่มาร์คทุบเจ็บนะ หนูไหวหรอ”


“ทำไมอะ” แบมถามขึ้น


“เดี๋ยวดูไป แต่กูเคยเห็นแกทำโทษรุ่นพี่แม่งกูจะร้อง น่ากลัวมาก” ยิมพูดพลางนึกถึงวันที่เห็นอาจารย์มาร์คง้างไม้หวายฟาดเด็กที่เรียน


“น่าสนุกว่ะ” แบมพูดขึ้นเพราะตัวเองชอบครูแบบนี้มันดูตื่นเต้นเวลาเรียน


“เอิ่ม... เออ มึงเห็นคนที่นั่งข้างหน้าต่างหลังสุดปะ” ยิมเปลี่ยนเรื่อง


“อ่า”


“มันชื่อไอบอม มึงอยู่ห่างๆไว้” ยิมบอกกับเด็กใหม่ให้อยู่ห่างๆเพื่อนคนนี้ไว้ เพราะด้วยนิสัยที่ชอบหาเรื่องคนอื่นไปทั่วของบอม



“ทำไมอะ” แจถามด้วยน้ำเสียงสงสัย


“มันชอบหาเรื่อง”  ยิมตอบ


“ก็มาดิค้าบบ” แบมพูดเพราะตัวเองไม่เคยกลัวเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว


“ไอแบมพอเลยนะมึง” แจปราม

       

   “เอ้า ก็ถ้ามันมาหาเรื่องกูก็ไม่ยอมอะ อะแล้วมันเคยทำไรมึงมึงเลยมาบอกว่ามันชอบหาเรื่อง” แบมพูดพลางถามหาเหตุผลว่าเพื่อนตัวโย่งบอกว่าเพื่อนคนนั้นไม่ควรอยู่ใกล้


            “มันเคยต่อยกู” เด็กหนุ่มพูดพลางเจ็บใจ


“ต่อยมึงเรื่อง” แบมถามด้วยน้ำเสียงสงสัย


“มันคิดว่ากูไม่ฟ้องครูเรื่องที่มันโดดเรียน” ยิมตอบไป


“แล้วมึงยอม” แบมถาม


“เออ ถ้ากูสู้มันคงไม่จบอะ กูไม่อยากให้แม่กูเดือดร้อนด้วย” ยิมตอบ ตอนนั้นเด็กหนุ่มไม่อยากให้เรื่องมันบานปลายเลยยอมๆไป


“เออ ต่อไปนี้มันทำไรมึงมาบอกท่านแบมนิ” แบมพูดพลางขิงฉายาตัวเองเพราะตอนอยู่โรงเรียนเก่าแบมก็มีเรื่องพวกนี้เป็นประจำ


“ไอสัสอย่าเปรี้ยว” แจปรามเพื่อน


“แต่มันเกรงใจจารย์จินณ์มาก จารย์คนอื่นมันไม่เคยเกรงใจอะ แต่กับจารย์จินณ์แม่งมันยอมทุกอย่างอะ แต่ที่กูทึ้งสุดน่าจะเป็น มันเขวี้ยงคัตเตอร์ใส่ไอไปร์ทเพราะไอไปรท์มันตบโต๊ะใส่จารย์จินอะ” ยิมพูดถึงเรื่องน่าแปลกใจของบอม


“สุดจริง” แบมทึ้งกับวีรกรรมเขวี้ยงคัตเตอร์ของบอม


“ว่าแต่เมื่อไหร่มึงจะพากูไปซื้อข้าว กูจะแดกหัวมึงละ” แบมถามเพราะตอนนี้กระเพาะของตนเองร้องประท้วงหาอาหารเช้า


“เออๆไป” แจตอบพลางลุกพาเพื่อนไปซื้อข้าวเช้าที่ห้องสวัสดิการโดยมียิมเพื่อนใหม่ไปด้วย

 


TBC.


------------------------------------------------------------------

คุยกับไรท์

ตอนต่อไปหวังเหล่าซือเราจะมาเเล้วน้า ไรท์ยังไม่ได้ตรวจคำผิด ถ้าตรงไหนผิดพลาดขอภัยด้วยนะคะ คอมเม้นติชมกันได้นะคะ


 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #5 Pio_w (@Pio_w) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 16:31
    อัพไวๆน้าา
    #5
    0
  2. #4 naralaa (@naralaa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 17:11
    รอน้าาา. น่าสนุกมากกๆค่ะ
    #4
    0
  3. #3 plakumi (@plakumi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 20:45
    สนุกแน่นอน ตอนตัวละครออกครบ55
    #3
    0
  4. #2 KOYBABYPIG (@montree2628) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 23:37
    แบมคืออินดี้มาก มาก็สาย พอมาถึงก็จะชวนเพื่อนไปกินข้าวอย่างเดียว ที่มาชื่อจีนของยองแจคือน่าเอ็นดูมาก555
    #2
    0