นับ เก้า รัก [YAOI] ภาค 3

ตอนที่ 8 : อ้อยคว่ำครั้งที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 145,957
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10,211 ครั้ง
    3 เม.ย. 61

บทที่ 7





               ผมยิ้มพอใจเมี่อได้ตอกหน้าคนปลายสายไปได้บ้างไม่ให้เขาได้ชนะอยู่ฝ่ายเดียว คิดจะกำราบปราบไอ้นับสองคนนี้เหรออย่าคิดว่าจะง่ายแต่ก็ได้ไม่ยากนะ พ่อสอนว่าถ้าเขาอ่อยมาให้อ่อยกลับไม่คดไม่โกงเป็นคนดีของชาติ

ถ้าผมเอาแต่เขินบิดท้องไส้ปั่นป่วนคงดูเป็นพวกชาวบ้านสามัญชนเกินไปเจอพี่เก้าต้องทำตัวเป็นลูกชายเจ้าของไร่อ้อยสักพันสองพันเอเคอร์

ปฏิกิริยาไอ้พี่นี่กริบเลย


หรือกูจะนก?


ไม่เป็นไร การนกถือเป็นรสชาติของชีวิตอย่างหนึ่ง

            

                   ( ... )

                “ เงียบเลยนะครับ ” ทักไปด้วยน้ำเสียงสนุกแต่ในอกโคตรหวั่นอ่ะบอกเลย เพราะไม่รู้ว่าเล่นได้แค่ไหนจงเจาะมากไปพี่เก้าจะหนีมั้ยวะ รู้งี้ไม่พูดดีกว่า ตบปากตัวเองสามทีดิ๊

                ( พี่กำลังคิด )

                “ คิดว่าอะไรครับ ”

                ( ทำไมนับสองขี้อ่อยจังครับ )

              

                 พี่มึงมีสิทธิ์ว่ากูด้วยเหรอครับ...


                กรุณาหันไปส่องกระจกดูตัวเองด้วยพี่


                “ เหรอครับ ไม่ค่อยรู้ตัวเลย ” ว่าไปเอื่อยๆเพราะรู้สึกว่าพี่เก้ากำลังเปลี่ยนประเด็นไม่พูดถึงเรื่องเมื่อครู่ มือกดเคาะแป้นพิมพ์เผื่อป้อนข้อความกรค้นหาทางอินเตอร์เน็ตไปยังหน้าเฟซบุ๊คของตัวเองก่อนเพราะมีแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาเยอะเลยเกินไปจนน่ารำคาญ ผมก็ไม่ได้ลงรูปใหม่เลยนะ “ แล้วที่ผมถามเมื่อกี้ว่ายังไงครับ อยากได้คนบอกรักก่อนเข้านอนมั้ยพี่เก้า ”

                มือเย็นขึ้นมาซะงั้น... กลัวว่ะ

                ( บอกฝันดีก็พอครับ ) น้ำเสียงฟังดูนุ่มเหลือเกินฟังดูสุภาพจนน่าหมั่นไส้แต่ทำไมฟังแล้วโคตรบาดหัวใจเลยว่ะมึง คำพูดหวานๆแต่มันเป็นมีดที่คอยแซะแกะสลักรอยแผลอย่างสวยงาม


                แม่ง...ขีดเส้นใต้การอ่อยฉิบหาย


     แต่...ไม่เป็นไรน้ำหยดลงหินทุกวันหินยังกร่อน

            

                   ซื้ออ้อยพี่เก้าทุกวันเดี๋ยวก็ได้เจ้าพ่อไร่อ้อยมาเอง


                ตรรกะห่าอะไรวะเนี่ย พูดเองยังไม่เข้าใจเลย


                “ เหรอครับ ” ลากเสียงยาวจากนั้นเปิดดูแจ้งเตือนในกลุ่มเฟรชชี่ปีหนึ่งที่มีแต่เรื่องไร้สาระเต็มไปหมด มีเรื่องผมกับพี่เก้าด้วยเว้ยเฮ้ย มีคอมเม้นหาตัวผมเยอะเลย

อืมมมม ลงไปซะคอมเม้นต์หนึ่งแล้วกันให้ชาวบ้านรู้ตัวทีหลังจะได้แท็กรูปส่งรูปมาให้ผม พอหย่อนระเบิดไปคนก็กรูส่งแอดเฟรนด์มาทันที ผมกดรับอย่างสนุกไม่พอแถมยังพอใจในจำนวนเพื่อนเพิ่มยอดไลก์ให้รูปหล่อๆของตัวเองไปด้วย ยิงนัดเดียวได้นกมาเพียบ

หมายถึงกูเนี่ย นกหลายตัวเลยห่า

( ทำอะไรอยู่ครับนับสอง )

อ้าว อิพี่ยังอยู่อีกเหรอ

“ เล่นคอมครับ ”  

                ว่าไปขณะตอบข้อความสาวเล็กสาวน้อยผู้ต่างเข้ามาทักถามว่า เป็นอะไรกับพี่เก้า... ควรตอบมั้ยว่าว่าที่แฟนในอนาคตอันใกล้ๆนี้ หรือจะบอกว่าคนที่นับสองกำลังตามจีบดี ถ้าออกตัวแรงมักหน้าแหก งั้นตอบแบบกลางๆไปแล้วกันว่ารุ่นพี่รุ่นน้องกองประกวดเดือนทั้งที่ในใจแม่งอยากประกาศให้โลกรู้ว่า...


พี่เก้าน่ะของกู!


                ชะนีผีสางเก้งกวางบ่างค่างที่ไหนก็ห้ามแย่ง!


                “ แล้วนี่พี่ไม่ออกไปข้างนอกเหรอครับ? ” เปล่าไล่นะ แค่กูงอนอยู่

                ( กำลังจะไปนี่แหละ )

                “ อ้อ ”

                ( พี่วางแล้วนะ )


               บทมันจะไปก็ไป เออ เยื่อใยน่ะมีมั้ยยย


                ผมจิ๊ปากขัดใจแล้วตอบรับไปก่อนสายจะตัดไปพร้อมความรู้สึกห่อเหี่ยวในใจเล็กน้อย เอาว่ะ! ในฐานะคนแอบชอบมันก็ต้องแบบนี้แหละใครมันจะชอบตอบภายในวันสองวัน เรายังมีโอกาสทำคะแนนอีกเยอะเพราะงั้นอย่าทำตัวงี่เง่าน่ารำคาญใส่พี่เก้า แต่ไอ้ที่อ่อยๆไปนี่ก็หวั่นๆนะครับ แบบไม่รู้ว่าพี่มันจะมีลิมิตการอ่อยแค่ไหน

                บางคนไม่ชอบให้ใครรุกมาก จีบก่อน แถมผมก็ไม่รู้ว่าพี่เก้าคิดแบบไหนยังไง คิดจนหัวหมุนแล้วสรุปความได้คือผมต้องทำให้พี่เก้าจีบผมก่อน

                นั่งตอบคนนั้นคนนี้ไปเรื่อยจนเวลาล่วงเลยไปสี่ทุ่มไอ้รูมเมทก็เดินโซซัดโซเซเหงื่อโชกเข้ามา...

                “ อ้าว กลับมาแล้วเหรอมึง ” ทักเสียงเรียบขณะหยิบลูกอมมาแกะกิน ตายังคงจ้องภาพสมจริงของเกมส์ไม่ละสายตาไปไหน “ กินข้าวมายัง ”

                จินทิ้งกระเป๋าลงแล้วเดินมาหยิบขวดน้ำบนโต๊ะผมไปดื่มดับกระหาย “ ยังว่ะ มึงแดกยัง ”

                “ กินแล้วๆ ”

                “ ไปกินอีกรอบเป็นเพื่อนกูดิ ” ไอ้เพื่อนยากว่าเสียงอ้อน “ กูชวนห่าไวท์แล้วมึงติดเกมส์ เหี้ยมาร์คก็ติดสาว ”

                สุดท้ายก็มาเหลือที่กู...แต่กูก็เล่นเกมส์กับไอ้ไวท์อยู่นี่ไง

                “ เออๆ จบตานี้ก่อน ” รับปากไปแล้วไล่มันไปอาบน้ำเพราะเหม็นกลิ่นเหงื่อมาก

                หลังจากนั้นยี่สิบนาทีต่อมาผมก็มานั่งจุ่มปุ๊กอยู่ร้านบะหมี่เจ้าดังนั่งมองเพื่อนหิวโซซัดก๋วยเตี๋ยวไปสามชามแล้วและยังมีท่าทีที่จะมีชามที่ห้า อ้อ มันกินชามที่สี่อยู่เป็นก๋วยเตี๋ยวต้มยำไข่ใกล้หมดชามแล้วด้วย

                “ กูอยากแดกเค้ก ” ว่าแล้วก็ใช้ตะเกียบฉกลูกชิ้นมากิน ไอ้จินมันไม่ชอบกินลูกชิ้นเสร็จโจรสิงานนี้ “ ไปร้านสวีตแคนดี้ ”

                “ ไม่ไป! ” คนหน้าตายสวนกลับแทบจะทันทีด้วยสีหน้าขยะแขยง

                “ อะไรวะ ก็แค่ร้านเค้กนะมึง ”

                “ ร้านมีแต่คิตตี้แมวผีมึงกล้าเข้าไปได้ไงว่ะ ” มึงแม่งว่าน้องแมวของกู สัด เอาตะเกียบตีหัวไปทีข้อหาว่าร้ายตัวการ์ตูนสุดแบ๊ว

                ร้านสวีตแคนดี้เป็นร้านกาแฟเบเกอรี่เปิดยี่สิบสี่ชั่วโมงแข่งกับเซเว่นเลยเพราะอยู่ย่านมหาลัยมีนักศึกษาไปนั่งอ่านหนังสือตลอดเลยทำให้เป็นร้านดังและป๊อบมากในหมู่สาวๆที่ชื่นชอบของหวาน แต่เผอิญ...ผมเป็นผู้ชายตัวโตที่ชอบของหวานมากแล้วร้านดังขนมอร่อยแบบนั้นมีหรือผมจะพลาด แต่ร้านนี้มีคอนเซปเป็นคิตตี้กับสีชมพูพาสเทล... แมนๆเตะบอลจะให้เข้าไปนั่งก็ตะขิดตะขวงใจเหลือเกิน

                เคยลากไอ้จินไปกินฟองดูว์รอบหนึ่งทำหน้าอย่างกับอมขี้เลยให้ตายสิ

                “ งั้นมึงไปส่งกู เดี๋ยวกลับหอเอง ” ถ้ามึงเป็นเพื่อนรักกูมึงจะไม่มีทางปล่อยให้เพื่อนเดินกลับดึกๆแน่มันอันตราย

                ชูนิ้วโป้ง “ โอเคตามนั้น ” และก้มหน้ากินต่อ

                “ ไอ้เหี้ย รักกูจัง ”

                “ มึงเสนอ กูก็สนองสิ ” ยักคิ้วกวนส้นตีนมาให้แล้วเรียกเด็กในร้าน “ น้องครับ เอาเกี๊ยวน้ำอีกชาม ”

                “ ยังไม่อิ่มอีกเหรอวะ ” แดกเหมือนพรุ่งนี้จะไม่มีแดก

                “ เงินกู ”

                จบข่าว...

                มันยกแก้วน้ำขึ้นจิบ “ เออมึง กูเห็นในเฟซแล้วนะ ยังไงๆ เหลามา ”

                “ ไม่มีอะไร ”

                “ ไม่มีอะไรได้ไงครับ ป้อนข้าวกันซะขนาดนั้น ” ส่งสายตามาล้อเลียนเต็มที่ “ พี่เก้านี่หล่อเนอะ ”

“ เออ หล่อ ” ยอมรับเลย “ หล่อกว่ามึงเยอะ ”

“ สัด ”

“ แดกๆไป อย่ามาล้อกูเดี๋ยวกูล้อกลับแล้วจะหนาว ”

                ส่ายหน้าเอือมๆ แล้วกลับมาให้ความสนใจทวิตเตอร์ต่อเพื่อดูว่าพี่เก้าไปไหนทำอะไร แต่ก็ยังไม่มีอะไรเคลื่อนไหวเลยหลังจากที่เขาบอกว่าจะไปข้างนอก นั่งเลื่อนดูนั้นนี่ไปเรื่อยจนมีแจ้งเตือนในไอจีรีบกดเข้าไปดูก็พบว่าเป้นรูปพี่เก้ากับเพื่อนกลุ่มใหญ่...

                สงสัยเลี้ยงรุ่นมั้ง ดูการแต่งตัวแล้วค่อนข้างเป็นทางการแถมยังมีรุ่นพี่ที่ไม่คุ้นหน้าเยอะด้วย หลังจากนั้นความเคลื่อนไหวในทวิตเตอร์ก็เริ่มมา

 

                นี่เก้าไง @Kaokao_Rat

                @LOoooo รูปสวยจัง ขอบคุณนะครับ

 

                นี่เก้าไง @Kaokao_Rat

                จะมอมเหล้าไอ้เก้ามันยังเร็วไปร้อยปี รู้จักเก้าคอทองแดงเปล่า

 

                มอมเหล้าไม่ได้งั้นใส่ยาปลุกเซ็กส์ลงไปดีมั้ย? เหล้าแล้วปลุกปล้ำกูงี้

                เป็นแผนที่ดี ต้องลองชวนพี่มันไปแดกเหล้าซะแล้ว

                กูนี่ก็อยากเสียตัวเหลือเกินนะ

 

                นี่เก้าไง @Kaokao_Rat

                โคตรเซ็งต้องมาส่งห่าปั้น อดแดกต่อเลย

 

                งั้นแปลว่าพี่เก้าก็กลับแล้วอ่าดิแต่มันเพิ่งจะสี่ทุ่มกว่าเองนะสายปาร์ตี้ขี้เหล้าเขากลับกันนู้นตีสองเว้ย

 

                นี่เก้าไง @Kaokao_Rat

                แต่กลับก่อนก้มีเรื่องดี

 

                เรื่องอะไรวะ

                จะเสือกต่อก็ไม่มีทวิตต่อไปซะแล้ว ถอนหายใจเฮือกอย่างเบื่อหน่ายจะเสือกต่อก็เสือกไม่ได้เลยมาจัดการกินลูกชิ้นตรงหน้าต่อ ทีหลังมึงก็สั่งไม่ใส่ลูกชิ้นสิว่ะจะได้ไม่เป็นภาระคนอื่น

                เคี้ยวเพลินๆจนกระทั่งมีคนมาทำให้มันติดคอ

 

                “ ยังไม่อิ่มอีกเหรอครับ? ”

 

                เงยหน้าจากลูกชิ้นมามองเสียงข้างหูเป็นใบหน้าหล่อเนียนเกลี้ยงใสผมถูกเซตมาอย่างดีแถมกระดุมเสื้อยังปลดลงมาตั้งสองเม็ดอวดแผงอกแน่นๆตามประสาหนุ่มเจ้าสำราญ...

                “ แค่กๆๆ ” ถึงกับสำลักสิอยู่ๆคนในทวิตเตอร์ก็โผล่มาอยู่ข้างๆเนี่ย

 “ เอ้า น้ำก่อน ” พี่เก้านั่งลงข้างผมแล้วหยิบแก้วน้ำส่งมาให้ไม่เพียงแค่นั้นยังลูบหลังให้ผมอีก อือหือ เสื้อตัวนี้จะไม่ซักเลย

“ หวัดดีพี่ ” จินยกมือไหว้เล็กน้อยแล้วก้มหน้ากินต่อ

หลังจากหายสำลักก็หันไปมองตัวต้นเหตุของการสำลักลูกชิ้น “ มาไงเนี่ยพี่ ”

“ ขับรถมาครับ ” คนหล่อตอบยิ้มๆมันก็ถูกของพี่แกแต่ทำไมมันฟังดูกวนโอ๊ยซะเหลือเกิน “ เรามาทำอะไร ”

เพยิดพยักหน้าไปทางไอ้จิน “ พารูมเมทมากินข้าว ”

พี่เก้ามองสำรวจหน้าจินเล็กน้อยแล้วย่นคิ้วนิดหน่อย “ รูมเมท? ”

“ ครับ ” จินตอบแทนแล้วสูบน้ำอึกใหญ่ “ ผมกับมันเช่าหออยู่ด้วยกันครับ ”

“ จริงๆอยู่หอเล็กแบบนั้นน่าจะพักคนเดียวนะครับ ” พี่เก้าหันมาพูดกับผมจนผมเริ่มรู้สึกว่าบรรยากาศบนโต๊ะแม่งแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้เอ๊ะใจอะไร

“ โอ๊ยพี่ ผมกับไอ้นับไม่ได้รวยขนาดนั้นให้เช่าอยู่คนเดียวไม่ไหวหรอก ” จินรีบตอบแล้วพูดต่อ “ อยู่กันสองคนก็ไม่ได้ลำบากอะไรใช่มั้ยมึง ”

“ อ้อ ก็ไม่ได้ลำบากอะไรนะ ” ผมตอบไปแล้วคีบเกี๊ยวน้ำมากินหนึ่งตัว

“ แล้วเคยคิดจะย้ายไปอยู่คนเดียวบ้างมั้ยครับ ” คำถามของพี่เก้าแม่งผ่าขวางโลกมากแล้วเจ้าตัวก็หัวเราะ “ พี่หมายถึงเวลาส่วนตัวอะไรแบบนี้ ตอนแรกพี่ก็อยู่กับรูมเมทนะ แต่ว่าพี่ชอบเล่นกีต้าร์ดึๆทำเสียงดังเกรงใจเลยต้องออกมาน่ะ

                ผมพยักหน้าเก็บข้อมูลใหม่แล้วหันไปหาไอ้จินที่ดูจะอารมณ์ดีเหลือเกิน “ สรุปมึงจะกลับหอเลยมั้ย ”

                “ เปลี่ยนใจแล้ว ” ยิ้มกว้างกว่าเดิมอีก “ เดี๋ยวกูพามึงไปแดกเค้ก ”

                ดีมากเพื่อนรัก

                ผู้มาใหม่ขมวดคิ้วงงๆ “ จะไปไหนต่อกันเหรอครับ ”

                ผมอ้าปากจะพูดแต่ไอ้จินแทรกขึ้นมาก่อน มึงแอบชอบพี่เก้าของกูเหรอ ไอ้เพื่อนทรยศ!

“ คืองี้ครับพี่เก้า ” มันโบกมือเรียกเด็กของร้านมาเก็บตังค์ก่อน “ ไอ้นับมันงอแงขอร้องออดอ้อนขอให้ผมพาไปกินเค้กของโปรดมัน ”

...นี่กูงอแงขอร้องออดอ้อนมึงตอนไหนวะ

“ นับสองชอบกินเค้กเหรอ ”

จริงๆชอบกินพี่เก้าครับ

“ ชอบนะ ” แล้วหันไปจิกตาใส่เพื่อนจินที่จู่ๆเหมือนสมองมันรวนผีเข้าผีออก “ แล้วมึงเป็นห่าอะไรเมื่อกี้บอกไม่อยากจะพากูไป ”

“ ก็กูเปลี่ยนใจแล้วไม่ได้เหรอ ”

เปลี่ยนไวยิ่งกว่ากิ่งก่าอีกมึง

“ ถ้าจินเขาไม่ว่างพาไปเดี๋ยวพี่พานับสองไปก็ได้  ” หันควับคอแทบหักตาเป็นประกายเลยครับ โอ้วววว จะได้ไปกินกับพี่เก้ารอบดึกเว้ยยยย

อ้อๆ ไปกินเค้กกับพี่เก้า

หรือจะเปลี่ยนใจชวนไปกินเหล้าดี

ไม่ได้ๆ เราต้องไม่ออกตัวแรงสิ เก็บอาการ!

หันไปส่งซิกให้เพื่อนจินว่า...มึงไสหัวกลับหอไปได้เลยจะไปตายที่ไหนก็ไป

เพื่อนกันมองตากันมักรู้เรื่อง

“ ว่างพี่ โคตรว่างเลย ”

เหี้ยจิน!

“ เฮ้ยจิน มึงบอกว่ามีรายงานต้องทำไม่ใช่เหรอ ” มีไม่มีไม่รู้ คือมึงต้องมี “ พี่เก้าว่างใช่มั้ย พาผมไปหน่อย ร้านอยู่ไม่ไกล ขนมอร่อยมากเลยนะ พี่ชอบของหวานมั้ย? ”

“ ปกติพี่ก็ไม่ค่อยชอบนะ ”

“ งั้น... ” แนะนำกาแฟให้พี่มันไปจะมีพิรุธมั้ยวะ ดีนะยั้งปากทัน

“ แต่ถ้านับสองชอบ ”

“ ... ”

“ พี่ก็ชอบครับ ” อือหือ รู้สึกใจเต้นกับรอยยิ้มนี้เหลือเกิน ฮือ “ ส่วนน้อง... กลับไปได้เลยครับ ”

“ เฮ้ย ไม่เป็นไรพี่ ” จิน...มึงจะเป็นมารขวางคอหอยไปถึงได้ ฟัก! “ ไอ้นับอย่าไปรบกวนพี่เขาสิ ขอโทษนะครับที่ทำให้ลำบากใจ ”

“ ไม่ลำบากใจนะครับ ”

“ ... ”

“ พี่เต็มใจ ” แล้วเขาก็ดึงข้อมือผมให้ลุกตาม “ จินมีรายงานก็รีบกลับเถอะครับ ”

“ แต่ไอ้นับ ”


“ ส่วนนับสอง ”

“ ... ”

“ พี่ดูแลเองได้ครับ ”







ความเงียบเกิดขึ้นทันที... ผมหันไปทำตาโตใส่พี่เก้าแล้วหันไปหาไอ้จินที่นิ่งค้างไปเลยไม่นานนักเจ้าตัวถึงคลี่ยิ้มชอบใจจากนั้นหันมาถามผม

“ เอาไงมึง ”

มึงยังจะถามกูเหรอ

คิดว่าคนอย่างกูจะปล่อยโอกาสหนึ่งในล้านนี้ไปเหรอ

“ มึงกลับไปเลย ” ไม่มีอ้อมค้อมครับ ไล่กันซึ่งๆหน้านี่แหละ “ ไปทำรายงานมึงเลยไป นี่กูเป็นห่วงมึงเลยนะจิน ”

“ เป็นห่วงกูเหรอ โอ้โห ปลื้มใจ ” จินแยกเขี้ยวใส่ผมแล้วหันไปหาพี่เก้า “ แต่...ผมเกรงใจว่ะพี่ ”

“ ไม่ต้องเกรงใจครับ ” พี่เก้ายิ้มสุภาพให้ คนดีจัง หล่อแล้วยังสุภาพอีก นี่พี่เขากำลังทำความรู้จักกับเพื่อนผมถือว่าเป็นเรื่องดีใช่มั้ย “ จินรีบกลับไปทำรายงานเถอะ ดึกแล้ว ”

                เพื่อนหน้าหล่อยกมือถือดูเวลา “ เออ! ดึกแล้วจริงด้วยพี่ ”

                “ ใช่มั้ยครับครับ ”

                “ มึงมีเรียนเจ็ดโมงนี่ไอ้นับ ” อ้าวสัด พูดเรื่องเรียนหาพ่อมึงเหรอ “ กลับไปนอนเลยมึง ”

                “ เฮ้ย ไม่เป็นไร... กูไป ”

                “ ไม่ได้เว้ยๆ ” จินว่าอย่างเคร่งเครียดแล้วยื่นเงินให้กับเด็กในร้าน ลุกมาดึงตัวผม “ เค้กก็ไว้ค่อยแดกวันอื่น ร้านมันไม่ปิดหนีมึงหรอก ”

                ร้านไม่ปิดหนีกู

                แต่พี่เก้านี่แหละจะหนีกู ไอ้เหี้ย!

                มึงเพื่อนรักกูจริงปะ

                “ พี่ว่านี่ก็ยังไม่ดึกมากนะ ” เสียงกังวานทุ้มกล่าวแทรก

                “ แต่เมื่อกี้พี่บอกดึกนี่ครับ ” มันส่งยิ้มกวนประสาทให้พี่เก้า “ แล้วพี่ไม่รู้ใช่มั้ยว่าไอ้โคตรขี้เซาเลย ถ้ามันตื่นสายก็จะไม่ไปเรียนเลย พี่คงไม่อยากให้มันโดดใช่มั้ย ”

                อือหือ... มึงจะบรรยายความเหี้ยของกูให้พี่เก้าฟังทำหอกอะไรครับ

                “ มึงให้กูไปแดกเค้กเถอะไอ้สัด! ” สุดท้ายผมก็ทนไม่ไหวเลยต้องออกปากด่า “ ปกติกูจะนอนตีสามตีสี่ไปเรียนกี่โมงไม่ยักจะสนใจวันนี้ผีเข้าเหรอ ”

                “ กูสนใจมึงตลอดนะนับ ” แหนะ มาทำเสียงอ่อยใส่กูอีก “ แต่มึงไม่เคยรู้ ”

                ถอนหายใจเฮือกใหญ่เลย “ มึงเรียนจนเอ๋อแล้วแน่ๆ ” เพี้ยนหนักเข้าทุกวัน แต่วันนี้ดูจะหนักสุดไม่เคยจะไยดึอะไรผมเกิดนึกห่วงใยมากะทันหันเนี่ยนะดูก็รู้ว่าต้องการปั่นพี่เก้า

                แต่มึงจะปั่นให้เพื่อนมึงนกเหรอไอ้ส้นตีน!!

                “ พี่เก้า อย่าไปฟังมันเลย ” ผลักหัวไอ้จินไปไกล “ เราไปร้านเค้กเถอะ ”

                “ ถ้ามึงไป กูไปด้วย ”


                อิหอยหลอดดดดด!!

                มึงต่อยกับกูเลยมั้ย!


พี่เก้าคงเห็นท่าไม่ดีของผมที่ไม่แน่ใจว่าจะยั้งตีนได้อีกนานแค่ไหนไม่ให้ถีบเพื่อนรักเพื่อนเลิฟเลยต้องออกตัวยุติสงครามย่อยๆนี้

“ เอ่อ เอาเป็นว่าเราค่อยไปกินเค้กวันอื่นก็ได้ ” ไม่เอาเว้ยยยยยย วันอื่นอ่ะวันไหน!

“ ไม่เอาพี่ ” ผมส่ายหน้าปฏิเสธ “ อยากกินวันนี้ ”

“ แดกเค้กดึกๆมันอ้วนนะเว้ย ” จินครับ แดกเผือกเยอะไปเหรอ หรือแดกใบสาระแน เอ๊ย สาระแหน่เยอะไป “ แค่นี้ก็พุงออกแล้ว ”

ว่าไม่พอยังดึงเสื้อผมเปิดหน้าท้องขาวผ่องเป็นหยวกกล้วยให้พี่เก้าดูอีก แน่นอนว่าเป้นพวกหน้าด้านหน้าหนายิ่งเป็นพี่เก้าแล้ว ให้ถอดกางเกงโชว์ก็ยังได้

สุดท้ายเป็นพี่เก้าคนดีของผมเอื้อมมือมาดึงเสื้อผมลง “ คนมองหมดแล้ว ”

อุ๊ยตายยย หวงกูใช่เปล่า

“ ให้คนมองไปเถอะพี่ มีแต่พุงเนี่ย ” ดูถูกกูจริงนะ

“ เออๆ กูไม่แดกแม่งแล้ว พอใจยังไอ้จิน ” หมดอารมณ์แดกเลย “ หมดไปกินเค้กกับพี่เลย เสียดายว่ะ ”

“ ไม่เป็นไร วันอื่นยังมีครับ ” ยิ้มละมุนหอมกรุ่นให้แบบนี้คืนนี้ต้องฝันเปียก เอ๊ย ฝันดีแน่เลย “ เดี๋ยวพรุ่งนี้หลังแข่งบาสคู่แรกเสร็จพี่พาไปกินนะ ”

จะตอบแต่ตัวเสือกก็สาระแนเข้ามา

“ ดีเลยพี่ ” จินพยักหน้าเห็นด้วย “ พรุ่งนี้ผมแข่งชนะเลี้ยงเค้กผมด้วยนะ ”

“ ...ครับ ”

“ งั้นผมกลับแล้วนะพี่ ” จินว่าแล้วยกมือไหว้อย่างสุภาพแต่ผมว่ามันโคตรจะกวนตีนเลย

ผมชักสีหน้าใส่เพื่อนตัวเองแม่งจะเยอะไปแล้วสุดท้ายก็บอกให้มันเดินออกไปก่อนจะมีคนต่อยกัน หมายถึงผมนี่แหละจะต่อยมัน ขอคุยกับพี่เก้าแบบไม่มีมารหอยขมหน่อยเถอะ

“ เพื่อนเรานี่ตลกดีนะ ” ประโยคมันฟังดูพิกลแต่ผมไม่ใส่ใจนัก

“ ขอโทษแทนเพื่อนด้วยนะพี่ ” กลอกตามองบน “ ไม่รู้ว่ากินยาผิดมารึไง ”

“ ไม่เป็นไรครับ ” ยิ้มเบาบางแต่ส่งผลต่อหัวใจคนมองเหลือเกิน “ แต่เสียดาย อดไปกินของหวานรอบดึกเลย ”

หนีไอ้จินไปตอนนี้เลยได้มั้ย

ฉุดพี่เก้าวิ่งแม่ง

“ เสียดายมากเลย ” ผมเบะปากขัดใจแล้วเดินออกจากร้านพร้อมพี่เก้าพยายามถ่วงเวลาเดินช้าอ้อยอิ่ง “ พี่เก้าอุตส่าห์จะพาไป ”

“ อยากไปกับพี่ขนาดนั้นเลย ”

“ เหอะๆ คิวแน่นไม่ใช่เหรอครับ ” ยกยิ้มให้ทีแล้วว่าไป “ มีคิวว่างให้ผมทั้งทีก็ต้องรีบคว้าไว้สิ ”

“ ก็ไม่ได้แน่นขนาดนั้น ” ไม่มีปฏิเสธอีกอิห่า

ผมทำเป็นไม่ฟัง “ กลับก่อนนะครับ ”

“ ถึงหอแล้ว... ”

“ ไลน์หาพี่เก้าด้วย ” ต่อให้ทันที

“ รู้ทัน ” คนหล่อระบายยิ้มสวยให้ พอหันไปมองแล้วแม่ง...ใครมันดลใจให้พี่แกย้อมผมสีควันบุหรี่วะ โคตรหล่อโคตรได้เบ้าหน้าดีมันก็ทำได้นี่เนอะ อิจฉาว่ะ

“ คนรู้ใจก็แบบนี้แหละ ” หยอดไปหน่อย

“ หึๆ กลับได้แล้ว ”

โดนเขกหัวมาเบาๆแต่รู้สึกว่ามันคือการลูบหัวมากกว่า จริงๆพี่จะลูบคลำจนหัวผมล้านเลยก็ไม่ว่านะ จับนานๆสิ!





 

“ หน้าบานเป็นกระด้งแล้ว ”

 

พอแยกมาจากพี่เก้าได้ก็เจอเพื่อนนั่งยิ้มล้อเลียนรออยู่บนรถมอเตอร์ไซต์คันเก่งเลย ผมฟาดหัวมันไปทีด้วยความแค้นสุดๆ

“ ไอ้สัดหมา เป็นเหี้ยอะไรมาขัดขวางกูฮะ? ” ว่าอย่างหงุดหงิดแล้วขึ้นคร่อมรถซ้อนท้ายมัน

“ แม่เคยบอกมั้ยว่าอย่าทำตัวแรด ”

“ บอก ”

“ แล้ว? ”

“ กูก็ไม่ฟังไง ”

เสียงถอนหายใจดังพรืดเลยคงปลงกับผมแล้ว ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงห้องแล้วทีนี้ต่างคนต่างทำกิจกรรมตัวเอง ไอ้จินมาถึงมันก็เปิดทีวีรอดูบอลคู่สำคัญทันที ผมเดินไปหยิบขนมเพื่อมานั่งรอดูกับมัน...

“ มึงๆ กูว่านะพี่เก้าแม่งอันตราย ”

“ ไม่เห็นจะอันตรายเลย ” แทะเมล็ดทานตะวันอย่างเพลินๆ

“ มึงมันตาบอด หลงจนมองไม่เห็นอะไรเลย ” เอ้า กูชอบของกูแล้วจะไม่ให้หลงได้ไง “ มึงไปกับเขาง่ายๆมันจะต่างอะไรกับคนอื่นว่ะ สมองมีไว้คั่นหูเหรอ ”

ซ้ำเติมไม่พอยังเอานิ้วมาจิ้มๆอีก ผมยกมือขึ้นปัดออกอย่างโมโหแต่ทำอะไรไม่ได้

“ เล่นตัวบ้างเว้ย ”

เล่นมากเดี๋ยวกูนกขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ

โดนเพื่อนสั่งสอนไปชุดใหญ่จนขี้เกียจจะฟังแล้วเลยเดินเข้ามาเล่นเกมส์สักตาก่อนเพราะบอลมันยังไม่มา แน่นอนว่าเล่นกับไอ้ไวท์เจ้าเก่านั้นแหละ อ้อ คราวนี้ไม่ลืมที่จะทักไลน์หาพี่มันครับ

ช่างแม่งเถอะจะไลน์ก่อนไลน์หลังก็เหมือนกัน

เคยได้ยินมั้ย

ไม่ทักรักไม่เกิดอ่ะ

เดี๋ยวจะทักอ่อยทุกสามเวลาหลังอาหารเลย

 

นับสองครัช 10.28 PM

ถึงห้องแล้วครับ

 

สั้นห้วนได้ใจความ ผมกดปิดหน้าจอแล้วเริ่มเล่นเกมเวลาผ่านไปสิบนาทีเสียงแจ้งเตือนไลน์ถึงเข้า เหลือบหางตามองเห็นว่าเป็นพี่เก้าจึงปล่อยให้ตัวเองในเกมส์โดนฟันตายไป

แหม...เกมหรือจะสำคัญเท่าพี่เก้า

โดนไอ้ไวท์ทักมาด่าว่ากากเสร็จมันก็ไปตีกับคนอื่นต่อ

ส่วนผมเปิดแชทเพื่อดูว่าพี่เก้าส่งอะไรมา

 

เก้าไงเก้า 10.38 PM

ครับ ทำอะไรอยู่

 

เก้าไงเก้า 10.38 PM

จะนอนยังครับ?

 

ผมนิ่งคิดแล้วแสยะยิ้มชั่วออกมาจากนั้นปล่อยให้หน้าแชทเปิดแบบนั้นให้ขึ้นว่าอ่านแลล้วแต่ไม่ตอบเพื่ออีกฝ่ายจะได้ร้อนใจเล่นๆ

 

เก้าไงเก้า 10.40 PM

อ่านก็ตอบสินับสอง

 

เก้าไงเก้า 10.41 PM

ตัวดี จะตอบมั้ย

 

หัวเราะคิกคักพอใจแล้วปล่อยให้แชทเด้งต่อไปเรื่อยๆจนกระทั่ง... ครืนนน

 

สายเรียกเข้าจาก : เก้าไงเก้า

 

อุ๊บส์ ใครคอลไลน์มาหว่า

เล่นตัวอีกสามวินาทีจริงค่อยกดรับสาย “ ฮัลโหล ”

( ทำไมไม่ตอบไลน์ครับ )

“ อ้อ ” ลากเสียงยาวจงใจแกล้งพี่มัน “ พอดีโทรศัพท์อยู่กับจินพี่ ”

กูขอยืมชื่อมึงหน่อยนะ

( ทำไมถึงไปอยู่กับจินล่ะครับ )

“ ผมกับมันยืมนั่นยืมนี่กันเป็นเรื่องปกติครับ ”

ปลายสายเงียบไปนิด ( สนิทกับจินมากเหรอ )

“ สนิทสิพี่ เพื่อนจากโรงเรียนเก่าด้วย ” ผมเล่าไปแล้วกดเข้ายูทูปเปิดเพลงคลอเบาๆ “ แล้วพี่โทรมา มีอะไรเหรอ ”

( โทรหาไม่ได้เหรอครับ )

เสียงค่อยตัดพ้อน้อยใจแบบนี้กูจะตอบว่าไม่ได้งั้นเหรอ!

“ ได้สิครับ ”

โทรมาได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

ถึงหลับไปแล้วก็จะตื่นแหกขี้ตามารับ

( พรุ่งนี้เช้า...  )

“ ครับ? ” ทำเสียงปัญญาอ่อนสุดๆ แบบ อะไรเหรอ พรุ่งนี้เช้าอะไรเหรอออออ ไม่ได้หวังเลยว่าพรุ่งนี้พี่จะชวนกินข้าวเช้า

( มากินข้าวเช้าด้วยกันมั้ย )

“ คงไม่ได้พี่ ” ผมตอบรับอย่างเสียดาย “ พรุ่งนี้เรียนเช้า ตื่นทันก็จริงแต่ข้าวเช้าคงไม่ทัน ”

( ไม่กินข้าวเช้าไม่ดีต่อสุขภาพนะนับสอง )

“ ผมตื่นไม่ทันจริงๆ ”

( งั้นก็นอนเร็วๆสิ ) เสียงดุนี่มันกร๊าวใจเหลือเกิน ดุอีกๆ รู้สึกชอบเวลาโดนดุ ( นอนเร็ว ตื่นเร็วจะได้กินข้าวเช้า )

“ ไม่เอาครับ ” ขี้เกียจล้วนๆ

( ไม่อยากกินข้าวเช้ากับพี่เหรอ )

“ มันก็ ”


อยากสิ

อยากจะกินข้าวเช้า ข้าวกลางวัน ข้าวเย็น

ส่วนมื้อดึกอยากกล้วยพี่เก้า ได้รึเปล่าครับ

หรือจะกินไข่ก็ได้นะ

                ไม่สิ ดึกๆต้องกินนมข้นอุ่นๆสิ... ใครสอนให้มึงเป็นคนกามขนาดเน้!


( ฮ่าๆๆ พี่ล้อเล่น ไม่ต้องทำเสียงอ่อนขนาดนั้น ) แล้วเสียงปลายสายก็รื่นเริงขึ้น ( พรุ่งนี้มันก็เช้าไป พี่ตื่นไปรับเราไม่ไหวหรอก )

“ แกล้งเด็กสนุกมั้ยครับ ”

( แกล้งเด็กน่ารักก็สนุกแบบนี้แหละ )


กูเขิล

เขิลลลล


( นอนได้แล้วนะ ดึกแล้ว )

“ กำลังจะนอนครับ ” แอบไขว้นิ้วข้างหลัง

( ก่อนนอนหาน้ำอุ่นๆ หรือนมอุ่นๆกินก่อนนะครับ จะได้หลับสบาย ) เป็นห่วงเป็นใยไปอีก นี่สิว่าที่แฟน

“ ครับ ”

( ห่มผ้าด้วยนะครับ )

“ มาห่มให้ผมมั้ย ”

( มานอนกับพี่สิ เดี่ยวจะดูแลอย่างดี )

“ อย่าอ่อยมาก เดี๋ยวไปจริงแล้วจะหนาว ” ผมตอบกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้

น้ำเสียงดูเจ้าเล่ห์คล้ายหมาจิ้งจอกเลย ( พี่กลัวว่ามันจะร้อนจนไหม้แทนน่ะสิครับ )

คลลามก!

อิคนบร้าาาา

( พอๆ เดี๋ยวจะยาว ) ผมว่าตอนนี้พี่เขาต้องยิ้มสนุกอยู่แน่ๆ ( อ้อ อย่าลืมแปรงฟันด้วยนะ เดี๋ยวฟันผุ )

พี่เก้าเห็นผมเป็นเด็กสองขวบรึไง

 “ คร้าบพ่ออออออ ”

(  เรียกผิดแล้ว )

“ ไม่ผิด ” พ่อผมยังไม่จู้จี้ขนาดนี้เลย


( ถ้าจะเรียกพ่อ )


“ ... ”


( เรียก แด๊ดดี้ดีกว่านะครับ )





----------------------------


อิพี่เก้าาาาา

บอกต่อความเขินนี้ด้วยน่าาา

#นับเก้ารัก                

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10.211K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

69,362 ความคิดเห็น

  1. #69342 PINKY0248 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 13:49
    แด๊ดดี้ที่ไม่ได้แปลว่าพ่อ-.,-
    #69,342
    0
  2. #68801 Reviewhomnoii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 23:28
    ไม่ไหววววว ตัวบิดแล้ว รีดเดอร์นี่ละตัวจะงอละ
    #68,801
    0
  3. #68725 puipui-pukpui (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 23:21
    อูยยยยย
    #68,725
    0
  4. #68305 หมูน้อยเหล็กดัด (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 20:12
    กุตายทุกซ๊อต
    #68,305
    0
  5. #67811 หรั่งๆ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 19:54
    โอ้โห โอ้โหหหหหพี่เก้าแรงมากกกกก
    #67,811
    0
  6. #67009 Londar (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 00:38
    อร๊ายยแด๊ดดี้ก้มาาา
    #67,009
    0
  7. #66879 GifGupNaJaa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 18:49
    อ่านอยู่ดีๆ หายไปเฉย ฮืออออออ
    #66,879
    0
  8. #66537 NongAzill (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 12:26
    yes daddy¡!
    #66,537
    0
  9. #65731 Kumakidz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 22:15
    อิพี่เก้าาาาาา แด๊ดดี้ก็มา แซ่บอ่ะ
    #65,731
    0
  10. #65704 Junim ;) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 13:35
    แด๊ดดี้ที่ไม่ได้แปลว่าพ่อสินะ
    #65,704
    0
  11. #65667 FRAME605 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 23:40
    อือหือออออออออออ!!!!! #แด๊ดดี๊
    #65,667
    0
  12. #65101 Saguramio (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 19:09

    คิกคากๆ
    #65,101
    0
  13. #64893 Peeradaja (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 23:43
    ‘แด๊ดดี๊ไม่ได้แปลว่าพ่อ’
    #64,893
    0
  14. #64877 novem96 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 16:34
    ถ้านับสองเมะนี่แสดงว่าอีพี่เก้าไม่รู้โพตัวเองหรอ555555 อ้อยนักอยากให้โดนนับสองจัดการ
    #64,877
    0
  15. #64622 Chppndpth99 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 22:45
    ไม่ไหว จะตาย

    งื้ออออ
    #64,622
    0
  16. #64579 Foxgo_O (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 19:06
    โอ๊ยยยยยย เขิงงงง
    #64,579
    0
  17. #63998 Aim0507 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:36

    อิพี่มีอ้อยกี่ร้อยเอเคอร์เนี่ยยยยยยยยยยย
    #63,998
    0
  18. #63995 Nnamtnb (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:09
    อ่านเรื่องนี้แล้วทำให้เรายิ้มตลอดเลยอ่ะ
    #63,995
    0
  19. #63936 pommys (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 20:25
    อิพี่เก้าาาาาาาาาาาาาาาา อ้อยกี่ไร่ก็ไม่พอ
    #63,936
    0
  20. #63610 sophitkongkaew (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:00
    หมอนขาดไปแล้วหนึ่งใบ งื้อออ
    #63,610
    0
  21. #63545 Spices_smile (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 10:11
    ร้ายพอกัน
    #63,545
    0
  22. #63494 OrachapornJitjuk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 20:21
    -เ-้ยๆๆๆ กูจะเขิน
    #63,494
    0
  23. #63370 fhdgst215868 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 12:23
    คนเเต่งชอบเเด็ดดี้ชะ
    #63,370
    0
  24. #63337 knsss (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 23:04
    อห พิเก้า!! น้องจิม่ายทน มันเกินไป มันดาเมจ มันเอาเรื่อง
    #63,337
    0
  25. #63301 momo1112 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 01:24
    หน้าร้อนไปหมดดดด
    #63,301
    0