นับ เก้า รัก [YAOI] ภาค 3

ตอนที่ 6 : อ้อยคว่ำครั้งที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 144,968
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9,434 ครั้ง
    28 มี.ค. 61


บทที่ 5



 

                “ ว่าไงครับ ”

                เสียงนุ่มหูถามอีกครั้งเพื่อเอาคำตอบพี่เก้าวิ่งไปเอาลูกบาสแล้วเลี้ยงกลับมาหาผมเลิกคิ้วแปลกใจเมื่อเห็นผมนิ่งไป คือที่นิ่งไปไม่ใช่อะไรนะแค่รู้สึกว่าหัวใจมันกระตุกแรงมากๆ ชวนกินข้าวเลยนะถึงจะให้ผมเลี้ยงก็เถอะแค่มันไม่นึกว่าจะได้ไปกับคนที่เพิ่งเจอเพิ่งชอบได้เร็วขนาดนี้

                สิ่งที่ควรทำคือรีบๆตอบรับพี่เก้าให้ว่องก่อนเขาจะเปลี่ยนใจ

                “ ขอไม่แพงนะครับ ”

พอดีช่วงนี้แกล๊บแกลบ

“ พี่ไม่ใจร้ายกับนับสองหรอก ”

ละมุนหัวใจไปอีก ฮือ กูอยากตายกลางสนามบาสจะผิดมั้ย รอยยิ้มพี่เก้ามันไม่ดีต่อใจเลยสักนิด เขาเลี้ยงลูกบาสได้อย่างโปรเลยไอ้ผมก็เข้าสกัดแย่งลูกมาถือได้ไม่ถึงนาทีดีก็ถูกแย่งกลับไปเกมมันดูจะจืดชือไปแล้วผมว่าผมควรเพิ่มอะไรให้มันน่าตื่นเต้นมองรอบสนามแล้วมีแฟนคลับไม่น้อย... เสร็จโจรแน่งานนี้

“ พี่เก้า ” ผมเรียกอีกฝ่ายขณะที่กำลังสับขาเคลื่อนตัวตามสปีดอีกฝ่าย

ใบหน้าหล่อโชกเหงื่อดูแลเซ็กซี่ขยี้ใจน้องมากพยักหน้าน้อยๆบอกว่าฟังอยู่

“ มาแข่งกันมั้ยครับ ” จังหวะเลี้ยงลูกหยุดลงมือใหญ่ช้อนลูกบาสมาถือแล้วฟังผมด้วยความสนใจ “ ใครชู้ตลงได้สามลูกก่อนถือว่าชนะ ”

“ ชนะแล้วได้อะไร ” ประกายในดวงตาดูวิบวับและสนุกสุดๆ

ได้นับสองไง

อยากบอกแบบนี้แต่กลัวว่าจะดูง่ายไป

“ เอาเป็นขออะไรจากอีกฝ่ายได้หนึ่งอย่าง ดีมั้ยครับ ” หึหึ ไม่ขอบอกในทันทีเพราะจะไม่สนุกต้องให้ลุ้นกันไป “ โอเคมั้ยครับ ”

“ ได้ทุกอย่างเลยใช่มั้ย ” พี่เก้าถามย้ำให้แน่ใจ

“ ครับ ” น้ำเสียงเจ้าเล่ห์หยิบยกมาใช้พร้อมอาศัยจังหวะที่ไม่ทันระวังตัวของพี่เก้าแย่งบาสมาครอง “ แต่พี่ต้องชนะก่อนนะครับ ”

“ หน็อย เล่นทีเผลอเหรอ ”

เสียงขบเขี้ยวกัดกรามดังตามมาคราวนี้ผมไม่ยอมอ่อนให้พี่เก้าแล้วยังไงก็ต้องชนะลยเป้นเกมดุเดือดขึ้นมาทันทีแย่งบาสเข้าถึงเนื้อถึงตัวมากขึ้นกลิ่นน้ำหอมจากตัวพี่เก้าแบบฉบับผู้ชายแมนมันพาให้ลมหายใจผมติดขัดสมาธิแทบไปไม่เป็นหาทางกลับบ้านจะไม่ถูกแล้ว พยายามสลัดการเข้าประชิดตัวของพี่เก้าที่แม่ง...ผมยิ่งหนีอิพี่มันยิ่งเข้ามานัวเนีย

                “ นัวเนียขนาดนี้ ลากผมขึ้นเตียงเลยมั้ย ”

                ผมถามพลางหอบหนักเป็นเวลากว่าห้านาทีแล้วที่ยังไม่มีใครชูลง

                คนคอยแย่งลูกยิ้มน้อยๆ 



               “ แค่นี้เบาะๆ ”

                “ เฮ้ย!

                “ เพราะบนเตียงมันยิ่งกว่านัวเนียอีกครับ ”

               

               ตายครับตาย งานนี้มีตาย

               เพราะกำลังสนใจประโยคนั้นทำให้พี่เก้าเข้ามาขโมยลูกแล้ววิ่งไปตั้งท่ากระโดดชู้ตได้ทันที ผมจิ๊ปากอย่างหงุดหงิดเมื่อพี่เก้าเล่นใช้มารยาตัวเองมาทำให้ผมเคลิ้มหลง

                เอาจริงพี่แกก็ไม่ได้ทำอะไรหรอก

                ผมแค่มองว่าไม่ว่าพี่เก้าจะทำอะไรก็ถือว่าอ่อยผมหมด

                “ หนึ่งต่อศูนย์ ”

                ยังจะมายิ้มกริ่มอีกคิดว่าจะยอมเหรอ ไม่มีทางซะหรอก ผมพยายามตีตื้นขึ้นมาในเวลาสามนาทีต่อมาเป็นหนึ่งเท่า จากนั้นการพูดคุยไม่มีอีกแล้วเล่นสัมผัสด้วยภาษากาย อ้อ หมายถึงเล่นบาสใช้ร่างกายคุยชนกันนัวเนียกันแหลก

               จู่ๆก็อยากแข่งมวยกับพี่เก้าขึ้นมา

                นับสองอยากคลุกวงในอ่าครับ...

                แค่คิดก็ฟินแล้ว

                ลูกที่สองผมโยนลงห่วงได้ก่อนแต่กว่าจะได้หื่น เอ๊ย หอบลิ้นห้อย พี่เก้าชอบมาสกรีนทางด้านหลังทำให้แผ่นหลังผมชนกับหน้าท้องแข็งๆหลายครั้งจนอยากจะหยุดเกมแล้วดึงเสื้อพี่แกมาดูซิกแพคจริงๆ มันจะต้องสวยและแข็งเป็นไต เอ๊ย เป็นลูกแน่ๆเลย แน่เหนือกว่าสิ่งอื่นใดทำไมผมรู้สึกว่ายิ่งเล่นผมยิ่งเปลืองตัวว่ะ


                “ แก... แกคิดแบบที่ฉันคิดปะ ”

                “ รู้สึกใช่มั้ย ”

                “ ออร่าฟุ้งมาก ”

 

                ออร่าไรวะ

 

                “ คู่จิ้นคู่ใหม่บังเกิดแล้ว อร๊ายยยยยย!!

                “ ถ่ายอย่าให้ตกหล่นนะมึง!!


เพราะประโยคนั้นทำให้ผมเสียจังหวะโยนพลาดไม่งั้นคงชนะไปแล้วแต่อยากจะเดินไปหาเจ๊ผมสีแดงมากเลย เจ๊ครับ สนใจเป็นกัปตันเรือผีผมมั้ย เดี๋ยวให้ค่าขนมไปชงปั่นคู่ผมทีใช้กระแสโซเซี่ยลกดดันให้พี่เก้าชอบผมที แล้วผมจะพยายามสร้างโมเมนต์ทุกกกกกวัน อร๊ายยย แค่คิดว่าวันนี้ต้องมีแฮชแท็กคู่เราขึ้นมาแล้วมันก็แข้งขาอ่อนอยากจะกลิ้งไถไปกับพื้น

                “ หมดแรงแล้วเหรอ ” ถามผมเหรอครับพี่เก้า อย่างผมนี่อีกกี่ยกก็ไหว เอ่อ หมายถึงจะเล่นกี่เกมก็ไหวน่ะครับ อย่าพากันใจบาปสิ แค่นี้ก็บาปจนไม่รู้จะเอาหน้าไปซุกตรงไหนแล้ว

                ซุกเป้าพี่เก้าก็ได้ครับถ้าไม่ว่าอะไร

                อย่าว่าผมสิ ผมแค่เป็นคนตรงๆ

                ตรงที่เป็นคนจัญไร

                “ พี่ต่างหาก หอบขนาดนี้ ”

ผมสวนกลับแล้วแย่งลูกบาสคืนแต่พี่เก้าชักหลบชูขึ้นเหนือหัวแถมขาผมดันเสียหลักเซไปกระแทกปะทะตัวพี่เก้าเต็มๆ ได้ยินเสียงหวีดข้างสนามแต่ไกลๆเพราะสิ่งที่ผมสนใจคือพี่เก้าแม่งตาโตตกใจเหมือนเห็นผีไปแล้ว ขยับกล้ามเนื้อบนหน้าอย่างเซ็งๆแล้วกระโดดดึงลูกบาสคืนออกตัววิ่งโยนลูกทำแต้มชนะขาด

ส่วนพี่เก้ายังยืนเอ๋อที่เดิม...

คือว่าเราแค่อยู่ในระยะเส้นยาแดงผ่าแปดอีกสองมิลจมูกพี่เก้าถึงจะแตะแก้มผม ง่ายๆว่ายังไม่โดนแต่ทำไมต้องทำหน้าช็อกซีนนีม่าขนาดนี้เสียใจนะ หลบไปร้องไห้แปบ


“ ผมชนะแล้วนะ ” 


พูดด้วยเสียงเนือยๆเพราะยังเซ็งกับท่าทีเมื่อครู่อยู่ ก็พอรู้ว่าพี่เก้าเป็นพวกหญิงก็ได้ชายก็ได้แต่วันๆเห็นแต่ข่าวกับผู้หญิง สกินชิพใกล้ผู้ชายมากไปเลยตกใจงั้นเหรอ

“ จะขออะไรล่ะครับ ”

เปลี่ยนสีหน้าไวจังนะ ฮึ่ย

“ ขอเก็บไว้ก่อน ผมยังคิดไม่ออก ” จริงๆคือหมดอารมณ์มากกว่าถกเสื้อขึ้นเพื่อเช็ดเหงื่อบนหน้าแต่ยังไม่ทันเช็ดมือของพี่เก้ากลับดึงเสื้อผมลง “ อะไรครับ ”

“ อย่าใช้เสื้อ เดี๋ยวหน้าเป็นสิว ” เขาว่าอย่างมีเหตุผลแล้วเดินนำไปยังห้องน้ำของลานสนามกีฬา ไม่ลืมจะหยิบกระเป๋ากันมาด้วย เพราะเดี๋ยวผมต้องไปเลี้ยงข้าวพี่แก

พอคิดเรื่องไปกินข้าวแล้วค่อยอารมณ์ดีมีชีวิตชีวาขึ้นมาหน่อย สลัดเรื่องไม่เป็นเรื่องทิ้งไป หัวใจเราต้องสตรองเว้ย! บรรทุกสิบล้อชนยังลุกมาเต้นปานามาได้

เปิดก๊อกน้ำอามือรองเพื่อล้างหน้าให้ความสดชื่นเย็นเฉียบของน้ำช่วยลดความอบอ้าวร้อนของเนื้อตัว

“ นับสอง ”

“ ครับ? ”

“ เมื่อกี้พี่ทำหน้าตกใจใส่ พี่ขอโทษนะ ” หน้าตาสำนึกผิดมาเลยพี่เก้าล้างหน้าเสร็จแล้วกำลังยืนกำผ้าขนหนูที่ห้อยคอลงมาอยู่ “ ทำให้เราโกรธรึเปล่า ”

“ ไม่นี่ครับ ”  

ถอนหายใจโล่งอก “ นึกว่าเราจะโกรธซะอีก ”

“ ผมจะโกรธเรื่องอะไร ”

“ อ่า... ก็พี่ทำสายตาแบบนั้นน่ะ ”

“ แบบไหนครับ ” กูเห็นแต่หน้าพี่มึงช็อกแดก

 

“ แบบอยากฟัดเราอ่ะ ”

“ ...!

“ แก้มนับสองมันเนียนน่าฟัดเกินไปนี่ครับ ”

            “ ... ”

            “ สรุปไม่โกรธพี่เนอะ ”






               บอกโกรธแล้วพี่เก้าจะหอมแก้มผมมั้ย


                ถ้าหอมเดี๋ยวจะรีบโกรธให้เลย


                เอาแบบโกรธมากๆ


                หอมซ้ายหอมขวาหอมหัวหอมปากเลยนะ งุ้ยยยย


                “ เงียบเลย ” พี่เก้าทักเมื่อเห็นผมนิ่งไป คือให้กูใช้เวลาคิดหน่อยดิว่ะ เออ เล่นตัวบ้างอะไรบ้าง ง่ายไปเดี๋ยวไม่สนุก หวงเนื้อหวงตัวตอนนี้ทันปะ “ พูดเล่นน่า อย่าซีเรียส ”

                กูจะโกรธตรงมึงบอกพูดเล่นนี่แหละ

                “ ผมกำลังคิดอยู่ว่าควรจะพาพี่เก้าไปกินอะไรดี ” เปลี่ยนประเด็นแม่งอยู่หัวข้อเมื่อกี้คงไม่ดีต่อใจหนักทำเป็นเอาหูไปนาเอาตาไปไร่แล้วกัน

“ พี่เป็นคนกินง่าย อะไรก็ได้  ”


กินนับสองมั้ย

รับรองว่าแซ่บอร่อยเหาะเห็นสวรรค์ชั้นเจ็ดแน่นอน

คริคริ


ผมหาผ้าขนหนูมาซับหน้าตัวเองแล้วพากันเดินออกจากห้องน้ำ “ ข้าวหน้าเป็ดร้านลุงแช่มได้ปะ ” อยากพาไปกินหรูแต่กระเป๋าตังค์บอกว่ายังไม่พร้อมเปย์ผู้ตอนนี้

“ ไปรถพี่มั้ย? ”

แน่นอนว่า “ พี่คงไม่ใจร้ายให้ผมเดินไปเองหรอกเนอะ ” ย้อนครับย้อนนนน ได้ฟังแบบนั้นคนอารมณ์ตลอดเวลาส่งเสียงขบขันในลำคอเล็กน้อยมองผมอย่างเอ็นดู

พี่จะดูเอ็นผมก็ได้นะไม่ว่า ยินดี๊ยินดี

                “ แล้วถ้าพี่ให้นับสองเดินไป? ”

                “ งั้นเชิญพี่ไปกินข้าวเย็นคนเดียวเลยครับ ” ยักไหล่ประหนึ่งว่าไม่ได้อยากจะไปกินข้าวด้วยเลยแต่ถ้าพี่อยากให้ผมไปจะเสียสละเวลาไปก็ได้ “ ดีซะอีก ผมจะได้ไม่ต้องเลี้ยงพี่ประหยัดค่าขนมไปเยอะ ”

                “ ได้ค่าขนมน้อยเหรอ ” คิ้วกันได้รูปเลิกขึ้นเป็นเชชิงสนใจ

                พยักหน้าขณะเปิดขวดสปอนเซอร์ดื่มเติมเกลือแร่เข้าร่างกายหลังจากเสียเหงื่อไปพอสมควรแล้วค่อยอ้าปากพูด “ ผมมีพี่สองคนแถมเรียนต่างประเทศทั้งคู่อีก ค่าขนมไม่น้อยสิแปลก ” ไม่ได้น้อยใจพ่อเลยจริงๆนะ

                “ แล้วทำไมเราไม่ไปเรียนเมืองนอก ”

                “ รักเมืองไทย ” เปล่า โง่ภาษสอบไม่ผ่าน

                ทำหูทวนลมไม่ได้ยินประโยคเมื่อครู่ 


               “ แต่ดีแล้วที่เรียนที่นี่ ”

                “ ทำไมครับ ”

             “ ถ้าเรียนที่อื่น...เราจะเจอกันเหรอครับ ”


                นั่น...อ้อยคว่ำแบบเบาๆ


                “ ส่วนเรื่องเงินอย่าเครียด ”

                “ มันต้องเครียดสิ ” ผมเถียง


                “ งั้นไว้มีปัญหาเรื่องเงิน ”

                “ ... ”

                “ ใส่แค่บ็อกเซอร์เดินมาหาพี่นะครับ ”


                ป๊าดดดดดดด!

                พูดงี้เลยเหรอคะเสี่ยเก้าาา เห็นใจนับด้วยเว้ย ตั้งรับไม่ทัน!

                ผมผินหน้าไปทางอื่นเพื่อกลั้นยิ้มกลั้นหัวเราะแล้วหันกลับมาหยอกพี่เก้าคนโคตรอ่อยจนอยากถามว่าบ้านพี่มึงมีไร่อ้อยเท่าไหร่ “ บ็อกเซอร์เหรอพี่ ”

                “ อ่าฮะ ”

                “ ใส่ทำไม ตัวๆกันไปเลยสิครับ ยังไงก็ต้องถอดอยู่แล้ว ”

ฉีกยิ้มยิงฟันให้เห็นจนพี่เก้าส่ายหน้าดีดหน้าผากผมไปทีด้วยความหมั่นไส้ล่ะมั้ง

                “ แก่แดดว่ะ ” ถอนหายใจเหน็ดเหนื่อยพลางคลำหารีโมทกุญแจรถมาปลดล็อค “ บางทีพี่ก็คิดว่าเราพูดจริงนะ หน้าตาโคตรจริงจัง ”

                คิ้วปากจมูกกระตุกนิดๆ “ แหม พี่เล่นผมก่อนมั้ยครับ ”

                “ เราก็ใช่ย่อย ”

                ดูท่าเรื่องนี้จะไม่จบง่ายๆพี่เก้าเลยตัดบทด้วยการเปิดเพลงหนีดื้อๆ ครั้นความเงียบคลานเกาะภายในรถผมถือโอกาสหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาไลน์หาไอ้จินบอกมันว่ากลับหอแล้วนะ ทั้งที่ความจริงกำลังจะไปกินข้าวกับพี่เก้า อ๊อยยยย ดินเนอร์ที่เฝ้ารอมว๊ากกก

                ถึงจะร้านข้างทางก็เถอะ

                ผูกคิ้วเข้าหากันเมื่อเจอสายที่ไม่ได้รับเป็นเบอร์ไม่คุ้นเลยเหลือบมองคนขับรถเล็กน้อยก่อนถาม “ พี่เก้าโทรหาผมเหรอ ”

                “ ครับ ” ตอบแต่สายตาจ้องไปตามถนนข้างหน้า เออ ถ้ามองหน้าผมได้มีไปเฝ้ายมบาลแน่ “ จะโทรบอกว่าพี่ถึงสนามบาสแล้ว แต่บังเอิญมีคนเก่งกำลังทำแต้มอย่างมันส์เลย ”

                แม่งประชดซะหน้ากูหดเหลือสองนิ้วเลย

                เบะปากไปทีแล้วรีบกดเซฟเบอร์พี่เก้าอย่างไว แต่เดี๋ยวนะ เอาชื่อไรดีวะเพื่อนเขายิ่งมายืนโทรศัพท์บ่อยๆ งั้นใส่ไปแค่เลขเก้าตัวเดียวโดดๆแล้วกัน แล้วต้องกัดปากฟินหนักเพราะว่าเบอร์นี้มันเชื่อมกับไลน์ทำให้มีไลน์ของใครบางคนเด้งมากระแทกหน้า

 

                ไลน์พี่เก้าเว้ยยยยย

 

                ตอนนี้ผมมีทวิตเตอร์ ไอจี เฟซบุ๊ค ไลน์ อาร์ค เบอร์โทร ขาดที่อยู่บ้านกับเบอร์คอนโด ไม่เป็นไรเชื่อว่าอีกไม่นานต้องได้รู้ หึหึ

                “ ทำหน้าน่ากลัว ” เสียงพูดลอยๆกระแทกเข้าหูเต็มๆทำให้คนกำลังจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์ละสายตาไปมองเสี้ยวด้านข้างของคนพูด

                “ น่ากลัวตรงไหนครับ ” ออกจะหล่อ

                “ หน้าตาเหมือนฆาตกรโรคจิตฆ่าข่มขืนผู้หญิงมาก ” พี่เก้าทำหน้าจริงจังแถมยังบรรยายซะเห็นภาพอีก “ คงไม่ได้กำลังคิดถึงใครอยู่ใช่มั้ย กลัวแทนเขาว่ะ ”

                “ ไม่ต้องกลัวหรอกครับ ” ยิ้มกริ่มแล้วสไลด์หน้าไทม์ไลน์ทวิตเตอร์ตัวเองไปไม่ให้รู้สึกเก้อจนเกินไป “ เพราะผมคิดถึงพี่เก้าอยู่ ”

                “ ดีใจจังเลยครับ ” เจ้าตัวยิ้มตอบรับสบายๆ “ ถึงแล้ว ”

                ผมเห็นว่าร้านเขามันใกล้หอดีเลยหยิบกระเป๋าลงมาด้วยจะให้พี่เก้าไปส่งก็เกรงใจรถเขา ตรงหอผมมันเป็นซอยตันแถมกำลังทำทางใหม่อยู่สงสารรถหรูๆเลยตัดใจตัดโอกาสที่คนดีของผมจะไปส่งด้วยหัวใจร้าวระทมกอดหมอนกระซิกๆ

                สั่งข้าวหน้าเป็ดพิเศษสองจานก่อนจะถามพี่เก้าว่าจะกินอะไรแล้วได้คำตอบเป็นเอาเหมือนผมสองจานเช่นกัน ค่อยสืบเท้าเดินไปหาที่นั่งลูกจ้างจึงเอาน้ำมาเสิร์ฟระหว่างนั่งรอพี่เก้าเริ่มแล้ว

                โซเซี่ยลตัวพ่อสิงมาเลยจับโทรศัพท์ได้ก็ไม่พูดไม่จาเลยทีนี้ ผมนี่หมาหัวเน่าเลย แยกเขี้ยวทำหน้างอแต่ทวงอะไรไม่ได้นอกจากเข้าแอพตามส่องพี่เก้าทั้งที่เจ้าตัวนั่งตรงข้ามแท้ๆ

ไล่อ่านอาร์คของพี่เก้าแล้วถอนหายใจกับความอ้อยเสมอต้นเสมอปลาย นี่ผมนั่งอยู่หัวโด่ขนาดนี้ยังกล้าไปอ่อยคนอื่นอีกเหรอ!

                ยอมไม่ได้!

                พอจะอ้าปากชวนคุยเสียงหลุดขำดันแทรกขึ้นมาก่อนพร้อมหน้าจอโทรศัพท์ที่ถูกหันมาหาผม...

                “ แฮชแท็กใหม่มาแรงแซงทุกโค้ง ” ผมมองตามอ่านทีละตัวอักษร

 

            สามีอยู่แคนาดา @Rarai204

                พวกมึงงงงงงง กูเขินอ่า ฮืออออออออ #พี่เก้าน้องนับ

 

            มาร์คอ่ะผัวกู @POPO5648

                ใจมันสั่นมากบอกเลยว่าอยู่ติดขอบสนามบาส พี่สกินชิพน้องมากกกกกกกก

คุณเก้าเขาร้ายนะคะหัวหน้า! #พี่เก้าน้องนับ

 

คุนคุนและก็คุน @URart555

ฉันมองไม่ออกค่ะ โอ๊ยยย จะลงเรือไหนดี #สองเก้า หรือ #เก้าสอง #พี่เก้าน้องนับ

               

                อิปลาสลิดดดดดดดด ใครมันเริ่มต้นแท็ก!

                เอาไปเลยพันหนึ่ง ฮืออออ

                ชงไป ชงแรง! เอาให้น้ำแตก! เอ๊ย แก้วแตก!

                หลุดหัวเราะอ่านแท็กน้องใหม่มาแรงขำๆปกปิดสีหน้าดีใจและรอยยิ้มแทบไม่มิดแต่พี่เก้ามันคงคิดว่าผมกำลังขำๆสนุกๆไม่คิดอะไรชัวร์ป้าบ แต่ที่ข้องใจสุดๆ

 

                “ ทำไมเป็นพี่เก้าน้องนับ ”

 

เออ นั่นสิ ทำไมผมดูมุ้งมิ้งตัวน้อยตัวนิดไปเลย

                “ มันก็ถูกแล้วนี่ ” พี่เก้าไม่ได้แปลกใจอะไร “ จะให้เป็น #พี่นับน้องเก้า รึไงครับ ”

                ไม่ใช่เว้ย!!

                “ ช่างเถอะ ” เก็บความข้องใจไว้แล้วเริ่มสนใจข้าวหน้าเป็ดที่เพิ่งถูกนำมาวาง

                ทำไมไม่เป็น นับสองพี่เก้าว่ะ พี่เก้าไม่รู้รึไงว่าชื่อขึ้นต้นข้างหน้ามันจะดูมาดแมนแฮนด์ซั่ม...บอยสุดๆ ในขณะที่ผมลงมือกินแล้วแต่พี่เก้ายังคงสนุกกับการไถทวิตเตอร์ยิ้มไม่หุบ แสดงว่ากำลังดีใจเรื่องแฮชแท็กคู่เราแน่ๆ

                ฮอลลล แบบนี้ต้องเริ่มพายเรือแล้ว มา! เดี๋ยวไปสร้างแฮคใหม่มาชงเองชงแรงชงเข้มเลย

แล้วเมื่อไหร่พี่มึงจะแดกครับ...จะรอให้แมลงวันมันมาวิ่งเล่นเหรอ ส่วนผมจ้วงข้าวซุยเข้าปากเรื่อยๆไม่โฟกัสโทรศัพท์ตัวเองมากเพราะไม่อยากให้พี่เก้ารู้ว่าผมตามติดแกไม่ต่างจากโรคจิตนัก แต่พี่แกติดเล่นมากผมเลยต้องเข้าแอพเพื่อบอกพี่แก

 

               กินข้าวกันนนน หิ๊วหิว – NS

                กำลังกินเลย มาๆ มากินด้วยกัน

 

                มันยอมตักกินแล้ว โธ่ อิช่อ มึงฟังคนอื่นเนี่ยนะ! เกรี้ยวกราดแปบถึงจะเป็นตัวเองในโลกออนไลน์ก็เถอะแต่พี่มันไม่รู้นี่ว่าเป็นผม

 

                ทำอะไรอยู่คะพี่เก้า –

                กินข้าวอยู่ครับ

 

                ทำไมไม่บอกต่อว่ากินข้าวกับนับสอง บอกไปซี้ เรื่องของเราเนี่ยยยย บอกไปเลย!

 

                เลิกเล่นบาสแล้วเหรอ มาไม่ทัน เสียจายยยย –

                ไว้มาวันอื่นนะครับ

 

                เพื่อนเก้า มึงเปลี่ยนไป๊!! – สกาย

                กูหล่อขึ้นใช่ปะ

               

            ไปกินข้าวกับใครเหรอเก้า เห็นนะเว้ย!

                มากับน้องไง

 

                น้องอะไร นี่ว่าที่แฟนของมึงนะพี่ ตอบดีๆสิ

 

            น้องนับสองรึเปล่า ใช่มั้ยตอบ ตอบบบบ เร็วๆๆ พี่รอกรี๊ดอยุ่ –

                ถ้านับสอง ปีหนึ่ง วิศวะก็ใช่ครับ

 

                เหี้ย พี่มึงเรียกผมซะเต็มยศเลยครับ... ผมเผลอกระแทกโทรศัพท์ปิดลงแล้วตักข้าวเข้าปากกลบเกลื่อนความร้อนบนหน้าที่เพิ่มสูงเอาตอนนี้

                จะว่ายังไงดีครับ คือจู่ๆเราได้มีชื่ออยู่บนโซเซี่ยลของคนที่ชอบ เรากำลังถูกพูดถึง กำลังเป็นหัวข้อสนทนา คุณจะไม่เขินเหรอ ระหว่างที่พี่เก้ารัวตอบอยู่จานผมมันก็ว่างเปล่าไปซะแล้วแต่ของพี่เก้ายังพูนเต็มเลย

                ตีมึนเอื้อมไปแย่งช้อนจากมือพี่เก้าแล้วเลื่อนจานพี่เก้ามาตรงหน้าผมแทน เฮ้ย! อย่ามองผมในแง่ร้ายสิ ไม่ได้จะแย่งพี่เก้ากินสักหน่อยแต่ช้อนนี่อยากจะยัดเข้าปากสัมผัสน้ำลายพี่เก้าอยากจูบทางอ้อมจริงจัง เอ๊ะ ทำไมดูโรคจิตและสกปรก

                “ ทำอะไร...น่ะ ” เสียงต่ำทุ้มเอ่ยขาดห้วงมองช้อนกำลังจ่อปากตัวเองด้วยความมึนงงพอปรับสายตาโฟกัสดีๆเห็นผมทำหน้านิ่งยกช้อนป้อนก็ค่อยแย้มยิ้มมุมปาก “ อ้าม ”

                ส่งเสียงคล้ายเด็กน้อยรอกินข้าวซึ่งเป็นท่าทางน่ารักมากๆจนผมอยากม้วนตัวตีลังก้าตะโกนบอกเล่าความน่ารักของพี่เก้าให้ประชาชีทั่วหล้ารับรู้มากๆ กลายเป็นว่าพี่เก้าหยุดเล่นโทรศัพท์ไปแล้วนั่งกอดอกเอาแขนยันไว้กับโต๊ะแล้วอ้าปากรับข้าวหน้าเป็ดเรื่อยๆแล้วยังยิ้มหน้าบานอีก

                “ ทำไมถึงป้อนล่ะ ”

                คำถามที่คิดว่าจะต้องถูกถามแน่ได้ออกมาจากปากพี่เก้าหลังจากข้าวหมดไปหนึ่งจาน

                คิดว่าผมจะทำเป็นสะดีดสะดิ้งโยนช้อนคืนบอกให้พี่เขากินเองเหรอ เหอะ ฝัน นี่มันโอกาสทองสำหรับการทำคะแนนเลยนะ ทำตัวดีตักข้าวให้สวยๆพอดีคำแล้วจ่อปากคนมือไม้ง่อยขึ้นมา

                “ อยากให้พี่สนใจ ”

                “ หือ? ” ทำหน้าแปลกใจเล็กน้อยก่อนงับข้าวไปเคี้ยวตุ้ย

                “ เอาแต่เล่นโทรศัพท์ ” ส่งเสียงง้องแง้งก้มหน้าตักข้าวคำต่อไป “ ไม่สนใจผมเลย ”

                “ อยากให้พี่สนใจขนาดนั้นเลย ”

                “ พี่ลองนั่งมองผมเลยโทรศัพท์มั่ง เอาปะ” ทำหน้าบูดใส่แล้วตักข้าวเข้าปากซะเอง เอ้า ลืมตัว เปล่าอยากจะกินช้อนเดียวกับพี่เก้านะ “ แต่ก็เฉยๆ แล้ว ”

                “ หือ? ”

                “ เพราะผมดึงความสนใจพี่ออกจากโทรศัพท์ได้แล้วไง ”

                คนฟังอึ้งเหมือนเพิ่งรู้ตัวแล้วมองจานข้าวตัวเองสลับกับมองเวลา... ใช่ มันเป็นเวลาเกือบยี่สิบนาทีที่พี่เก้าไม่ได้แตะโทรศัพท์เลยหลังจากผมป้อนข้าว เขาเอาแต่นั่งๆยิ้มๆจ้องผม แหม รู้สึกเหมือนตัวเองมีความสำคัญ

 

                เอ้า! ก็ถ้ามีคนสำคัญอยู่ตรงหน้า

                อย่างอื่นก็ไม่จำเป็นไง

 

                “ วางแผนแต่แรกแล้วสินะ ” อีกฝ่ายหัวเราะแล้วยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม “ ทำไงได้ พี่ติดโซเซี่ยลหนักมาก แก้ไม่ได้ครับ”

“ งั้นลองเปลี่ยนมาติดอย่างอื่นดูมั้ยครับ ”

“ ติดอะไร ”            

                “ ติดผมไง ”

 

                ฮิ้ววววว

 

                “ ติดขึ้นมาแล้วจะร้องไม่ออก ”

                ร้องไม่ออกเพราะแรกๆมันจะจุกหน่อยๆ

แต่อีกสักพักจะครางไม่หยุด อ๊า

                เดี๋ยวๆ ดึงสติก่อนนับสอง มึงนี่ลากขึ้นเตียงตลอด แม่สอนว่ายังไง ต้องเรียบร้อยดั่งผ้าพับไว้ ถ้างั้นผมคงเป็นผ้ายับๆพับแบบลวกๆ

กวาดข้าวส่งลงท้องพี่เก้าจนหมดเกลี้ยงเพิ่งรู้ว่ากินเยอะเหมือนกันนะ จากนั้นเป็นเวลาสมควรแก่การลาจาก อ๋อย ไม่อยากกลับเลยอ่า เพิ่งจะได้สวีทกับพี่เก้าแปบเดียวเองนะ แล้วก็ถึงเวลาจ่ายเงินแน่นอนว่าพี่มันพูดคำไหนคำนั้น

   ผมเลี้ยงไง!

                ไหงเลี้ยงของผมมันไม่ได้สวยหรูแบบชาวบ้านชาวช่องมีคนมาเปย์ว่ะ ผมเดินไปส่งพี่เก้าที่รถแม้ว่าอีกฝ่ายจะขอไปส่งผมก็ตามแต่ด้วยสภาพถนนแล้วต้องห้ามใจไว้ เห็นงี้ผมก็มีจิตสำนึกไม่เห็นแก่ตัวนะ โห คนดีระดับพรีเมี่ยมขนาดนี้รีบขอเป็นแฟนเถอะพี่เก้า

                “ ไม่ให้พี่ไปส่งจริงๆเหรอ ”

                “ ไม่เป็นไรจริงๆพี่ ” จริงๆก็อยากนะ เผลอๆทุบหัวลากขึ้นห้องเลย

                แต่ดูใจแตกไป ต้องเล่นตัวหน่อยอย่าให้เขารู้ที่ซุกหัวนอนเราง่ายๆ!

                เอ๊ะ...

                เหมือนกูจะบอกพี่มันทั้งชื่อหอทั้งชั้นทั้งเลขห้องแบบละเอียดยิบไปแล้วนี่หว่า

                “ เอางั้นเหรอ ” ถามย้ำอีกครั้งยังไม่ยอมขึ้นรถ

                ผมพยักหน้าแล้วชี้ไปทางหอพักใหม่สียังสดใส “ นู้น ตึกสูงๆใหม่ๆนั่นอ่ะพี่ ใกล้จะตาย  ”

                “ อ่อ โอเคครับ ” เจ้าตัวยอมล่าถอยในที่สุดยอมขึ้นรถจนได้แต่มิวายเปิดกระจกลง “ นับสอง ”

                “ ครับ? ”

                “ ถึงหอแล้วบอกพี่ด้วยนะ ”

                “ ฮะ? ”

                “ มีไลน์พี่แล้ว ” ยิ้มอ่อยมากมึงเอ๊ย “ ก็ไลน์มาบอกด้วยนะ ”

                “ อ่าๆ ได้ครับ ” ผมลองหยอด “ แล้วไลน์ไปเรื่องอื่นได้ปะ ”

                “ เช่น? ”

                “ บอกคิดถึงพี่เก้างี้อ่ะครับ ”

                “ !!

                “ ผมไปดีกว่า ”

ทำให้คนหัวปั่นเสร็จก็เดินชิ่งหนีเลยไม่รอแล้วเดี๋ยวได้อ่อยกันไม่จบไม่สิ้นไม่ได้กลับหอแน่ๆ แต่ถ้าได้ไปนอนคอนโดห้องพี่เก้าก็โอเคนะ แลบลิ้นเลียริมฝีปากเมื่อรู้สึกมันแห้งผากขึ้นมาผิวปากเดินกลับหออย่างอารมณ์ดีที่สุดในรอบสัปดาห์เสียงแจ้งเตือนในไลน์ดังขึ้นให้เดินหยุดเดิน เลื่อนมือไปล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าสะพานเพื่อดูว่าใครทักอะไรมา

มันเป็นข้อความไลน์จากคนที่เพิ่งถูกเพิ่มเพื่อนไม่นานมานี้

จริงๆอยากเพิ่มเป็นแฟนมากว่าเพื่อนอ่ะ ฮอลลลล

ผมเปิดดูทันทีว่าเขาส่งอะไรมา

 

เก้าไงเก้า 06.38 PM

พี่จะบอกว่า

 

เก้าไงเก้า 06.38 PM

ถ้าจะบอกคิดถึง

 

เก้าไงเก้า 06.38 PM.

คอลมาบอกนะครับ

 

               

 

 

-------------------------

นิดหน่อย พี่เก้าก็ไม่ยอมให้น้องมันเลยเนอะ

ดีใจที่ทุกคนชอบ #นับเก้ารัก

ใครเล่นทวิตไปหวีดความฟินนี้ได้น่าาา

ฝากติดตามความอ้อยนี่ไว้ด้วย



*** เเจ้งนิดนึง คืองานหนังสือนี้เดือยพรายมีเเจกลายเซ็นต์ที่บูธ B2s @D16

วันที่ 31 มี.ค.61 เวลา 16.00-17.00 น. (เดินงานเล่นเเต่เช้าเเหละ)

มาหามารับโปสการ์ดน่ารักๆกันได้น่า  


#นับเก้ารัก


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9.434K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

69,362 ความคิดเห็น

  1. #68736 bwp_k (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 20:04
    อ้อยคว่ำทั้งพี่ทั้งน้อง
    #68,736
    0
  2. #68724 puipui-pukpui (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 23:05
    อื้ออหือออ เขินมาก!
    #68,724
    0
  3. #68348 Pamgun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 14:40

    แรงมากเลยนะคะ แรงมากนะคะะะะ!

    #68,348
    0
  4. #68340 rnhaha (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 14:21
    พี่ไม่ยอมจริงๆ แงง
    #68,340
    0
  5. #68315 Lolo02 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 23:18

    แวะมาอ่านรอบ 2
    #68,315
    0
  6. #67645 SupapornKaewno (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 15:50
    ง่าาาาา
    #67,645
    0
  7. #66999 Londar (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 00:09
    โอ๊ยยยยใจชุ้น อ้อยราดจิงๆ
    #66,999
    0
  8. #66862 lin255012 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 23:45
    ตอนนี้คำว่ากินนับสองx500
    #66,862
    0
  9. #66855 NACHI1743 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 19:17
    กรี้ดดดดดด
    #66,855
    0
  10. #66625 lovelydreammeii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 22:40
    ไม่ให้เอาเสื้อเช็ดหน้าเพราะหวงใช่ไหมพี่เก้า ฮิ้ววว
    #66,625
    0
  11. #66497 0073kj (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 00:32
    ทำไมเรารู้สึกว่าเบี้ยนอะ มันเบี้ยนนน
    #66,497
    0
  12. #66404 meily0909 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 20:17
    พี่เก้าาาาา
    #66,404
    0
  13. #66348 ติ่งตัวน้อยๆ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 04:00

    โอ้ยยยยยยเขินไม่ไหวกัดหมอนไปหลายรอบแล้ว สู่ขิต

    #66,348
    0
  14. #66180 nooya-mb (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 01:11

    เขินนนนนนนนน

    #66,180
    0
  15. #65728 Kumakidz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 20:57
    โง้ยยยยยยย อิเหรี้ยยยย ฟินมาก จิกหมอนไม่ไหวล้าวววว
    #65,728
    0
  16. #65421 sunday289 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 23:06
    ถ้าน้องนับเป็นผ้าคงเป็นผ้าปูที่นอนอะ

    เอะอะขึ้นเตียงตลอดหนูลูกกก
    #65,421
    0
  17. #65148 yanakorns (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 23:52
    ร้ายทั้งคู่เลย
    #65,148
    0
  18. #65098 Saguramio (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 18:42

    อ่อยไปอ่อยมาเว้ยยยย
    #65,098
    0
  19. #64971 shinno_sukeii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 02:03
    วิญญาณหลุดออกจากร่างแล้ววว😂
    #64,971
    0
  20. #64884 rmx1998 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 00:12
    อีพี่มันเอาเรื่อง เขินอ่ะเอาจริงๆ>`<
    #64,884
    0
  21. #64672 tipmon007 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 00:15
    ไม่มีใครยอมใครเลยจริงๆ
    #64,672
    0
  22. #64030 แมร์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 15:16

    คำว่า มั้ย ตัวนี้ ไม่ถูกอะ ต้อง ไหม ตัวนี้

    #64,030
    1
    • #64030-1 Maangaew(จากตอนที่ 6)
      7 เมษายน 2563 / 22:27
      ได้เหมือนกันเลยค่ะ^_^
      #64030-1
  23. #64022 pimpih (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2563 / 23:10
    เขินเลยอะกรี๊ดดดดดดดดดดดดกกกก
    #64,022
    0
  24. #63990 _nichaprn_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:55
    เขินมากเเม่
    #63,990
    0
  25. #63934 pommys (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 20:10
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อ่อยแรงเกินไปแล้ววว
    #63,934
    0