[END] คนบ้าของหมอดิน

ตอนที่ 5 : บทที่ 4 : หมออยากตรวจภายใน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49,296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,621 ครั้ง
    15 ก.พ. 61


คนบ้าของหมอดิน

บทที่ 4 : หมออยากตรวจภายใน




ซะ ซี๊ด โอ๊ย เบา เบาๆดินดิน
******




                ชาบู... มันต้อง...

                มีหม้อให้เลือกแบบน้ำซุป น้ำต้นยำ น้ำดำน้ำใส น้ำสารพัด


                และเนื้อสไลด์บางๆ...


                แต่นี่มัน...คืออะไร


                ฉ่า ฉ่า


                “ นิ่งทำห่าอะไร หมูไหม้หมดแล้ว


                เสียงเข้มว่าพลางใช้ตะเกียบคีบหมูเกือบดำออกจากเตาย่างแบบใช้ถ่าน...ถ่านไฟฉายอ่ะ ล้อเล่น ถ่านดำๆ อ่ะคุณ รู้จักมั้ย


                ฉ่า!


                “ โอ๊ย! ” ผมสะดุ้งโหยงเมื่อเอื้อมมือจะไปคีบเนื้อหมูสามชั้นแต่ว่าน้ำมันในมันหมูเสือกกระเด็นโดนผิวแสนบอบบางของผมซะก่อนเป็นอันต้องหยุดมือ “ ไม่กินมันแล้ว!

                คนนั่งตรงข้ามเงยหน้าเหลือบตาเข้มเหมือนเสียงมามองแล้วก้มหน้าแดกต่อ

                “ ดินดิน!!

                “ อะไร ” มันถามเสียงห้วนแล้วใช้ตะเกียบคีบผักเปื่อยๆในน้ำซุปมาพักในจานแล้วหันไปคีบเครื่องในสดมายบ่างต่อ... พอเนื้อสดกระทบผิวกระทะร้อนเสียงก็บังเกิด ไม่พอมาพร้อมควันขาวทั่ว

                พูดมาถึงขนาดนี้แล้วคงจะรู้กันแล้วนะครับว่าผมไม่ได้กินชาบู


                แต่เป็น...อาเปียแอนด์อาเฮีย หมูกระทะ 199 บาท!!


                น้องปายจะฟ้องแม่! ร้านอะไรก็ไม่รู้ พื้นก็สกปรก เนื้อก็ดูไม่สะอาด ผ่าน อย. รึเปล่าก็ไม่รู้ แล้วดูๆ กระทะก็ดูดำๆ แก้วน้ำก็ดูมีกลิ่น จานก็มีคราบมัน น้องปายรับไม่ได้!

                มึงจะแดกหมูกระทะกูไม่ว่า แต่มึงเลือกร้านด้วยเว้ย!

                เมื่อกี้เห็นแมลงสาบวิ่งด้วย แม่จ้า ปายจะไม่ทน! แง๊!!      

                “ เรียกแล้วมึงไม่พูด มึงจะกวนประสาทใช่มั้ย ใครกันแน่!

                “ ดินดินนั่นแหละ กวนประสาท! ” ผมหักตะเกียบคู่ทิ้งด้วยความหงุดหงิด “ บอกจะพาไปกินชาบู แล้วนี่มันอะไร!

                ดินดินยักไหล่แล้วพลิกกลับเนื้อบนเตา “ เด็กสามขวบมองก็รู้แล้วว่าหมูกระทะ มึงไอคิวเท่าไหร่แล้ว ” แววตาแสนจะดูถูกหรือจริงๆแฝงด้วยความรักล้นใจถูกส่งตรงมา โอ๊ย ใจน้องปายจะละลาย

                “ แต่กูอยากกินชาบู! ” เบะปากจะร้องไห้

                “ คล้ายๆกัน แดกๆเข้าไป ” ดินดินว่าแบบเถื่อนๆได้ใจคนฟังมาก “ ร้านประจำพวกกูเชียวนะ ”

                “ ห๊ะ ไอ้อุ่นเนี่ยนะ มากินร้านแบบนี้ ” ตาผมแทบจะถลนออกมานอกเบ้า “ มันไม่น่าจะมีรสนิยมแบบนี้ ” กวาดมองร้านที่มีร้อยโต๊ะ ว่างเก้าสิบเก้าโต๊ะ


                คือทั้งร้าน มีแค่ผมกับดินดิน...


                เฮ้ยยยย


                รึแบบว่า...


                แบบในหนังไง!


                เหมาจองทั้งร้านเพื่อให้เราสองคนมีเวลาร่วมกันแถมไม่มีใครมาขวางกั้น... โอ๊ย ใจมันเต้นมันเต้น


                อยากคิดแบบนั้นแต่มองร้านแล้ว... กูว่าเขาไม่มาร้านนี้หรอก... นอกจากร้านที่ออกแนวแมลงสาบเป็นสัตว์เลี้ยงแล้วยังอยู่ในตรอกซอยที่แบบรถเข้าไม่ได้แถมต้องเดินเท้าเข้ามาอีก


                โรแมนติกมากพ่อคุณ!


                ชาบูบนห้างหรูนั่งตากแอร์ กลายเป็นหมูกระทะข้างทางร้อนตับไตม้ามแตกอีก หน้าตากูถ้าโบกครีมมามันคงเลวละลายหน้าเตาไปแล้ว

                แต่ดีนะที่หน้าคุณน้องปายขาวใสสไตล์เกาหลีไม่ใช่ผู้หญิงหน้าวอกไม่รู้จักเลือกรองพื้นให้เข้ากับผิว เปล่าแซะ แค่หมั่นไส้บางคน

                อย่างตอนที่เดินมาที่จอดรถก็มีผู้หญิงหน้าขาวโบกครีมรองพื้นลอยเด่นมาแต่สิบเมตรไม่พอยังจะสะเออะมาชวนดินดินของผมไปทานข้าวอีก

ทั้งที่เมียมันก็ยืนหัวโด่!

พูดไปก็โมโหจริงๆ มาเจอไอ้ผัวเฮงซวยกวนประสาทอีก ยิ่งโมโห สงสัยใกล้ประจำเดือนมาเลยหงุดหงิดง่าย เอ๊ะ ไม่สิ น้องปายท้องลูกของดินดินอยู่ ท้องช่วงแรกๆก็หงุดหงิดงุ่นง่านงี้แหละ พอดีแอบไปอ่านบันทึกของคุณแม่มือใหม่ตั้งครรภ์แรกมา เขาว่าแบบนั้น แถมคุณแม่ต้องกินแต่อาหารดีๆ แต่ไอ้พ่อของลูกดูมันสิ แดกเอา ไม่เกรงใจท้องไส้ ถ้าท้องเสีย อย่ามาเรียกหาไอ้ปายเมียทาสแสนดีนะ

“ น้องอุ่น กินได้ทุกร้าน ไม่เกี่ยง ” ดินดินว่าแล้วแสยะยิ้ม “ กูชอบคนง่ายๆสบายๆติดดิน ”

ผมทำหน้าไม่เข้าใจถามพาซื่อ “ อ้าว แล้วนี่กูยังตามติดมึงไม่พอเหรอดินดิน ”

“ ไอ้ควาย! ” อุ๊ยตาย โดนผัวด่า ผัวด่าแปลว่าผัวรัก “ ดินที่หมายถึงทำตัวสบาย เรียบง่ายนั่งกลางดินกินกลางทรายได้ ไม่เรื่องเยอะและเรื่องมาก!

ป๊าดดด จริงๆน้องปายนี่กินง่ายเลี้ยงง่ายมากค่ะ แต่แค่ต้องเลือกอาหารที่สะอาดสักหน่อย... ไม่รู้ว่าน้ำซุปร้านนี้มีแมลงสาบตกลงไปรึเปล่า ไม่กล้ากินครับ

                “ จริงๆกูก็กินง่าย อยู่ง่าย

สมองกับการกระทำช่วยซื่อตรงหน่อย เอาช้อนที่ใช้เสื้อสุดสวยของตัวเองเช็ดๆแทบจะขัดมันเลยก็ว่าได้ เอาให้เงางาม แล้วกลั้นใจตักน้ำซุปกิน


อือหือ


ใช่เลย...


ดินดินฉีกยิ้มสวยออกไปทางเยาะเย้ย “ อร่อยใช่มั้ย ”


อึก...


ยิ้มแบบปากปิด...  ใช่เลย น้ำล้างผักใช่มั้ย รสแย่กว่านี้มีอีกมั้ย


“ ดี งั้นลองกินเนื้อ ” ไอ้หมอเวรตะไลดูก็รู้ว่าผมไม่ชอบแต่ก็ทำดีให้คนใจเต้นมีปงมีป้อน อร๊ายยย

“ คะ คือ อุ๊บ! ” หมูสามชิ้นถูกป้อนใส่ปากอย่างรุนแรง (น้องปายจะไม่เรียกว่ายัดเพราะมันคือการป้อนแบบผู้ชายแมนๆ โอ๊ย หลงรัก)

“ ผักด้วยจะได้ครบ ” กูยังไม่ทันเคี้ยวหมดปากแม่งก็ยัด เอ๊ย ป้อนมาด้วยความรักอีกแล้ว

“ เดี๋...อุ๊บ อื้อ ไอ้เอี้ย ” ผมจะด่าก็ด่าไม่ออกเพราะปากก็ต้องเคี้ยวไอ้ผักเปื่อยร้อนแทบพองลิ้นเพดานปาก ผมกล้ำกลืนฝืนมันลงคอ

น้องปายกินแต่ผักปลอดสารพิษ แต่ไอ้ผักเหี่ยวๆเหมือนผักเน่ามันคืออะไร! จริงๆมันก็ไม่ได้ดูแย่ขนาดนั้นแต่ผมไม่เคยมาร้านแบบนี้ จะว่าไงดี ไฮสคูลผมจบจากนอก มหาลัยกลับมาต่อที่ไทยเคยชินกับการกินตามห้าง ร้านมีชื่อ มีบ้างที่ไปร้านเหล้า ร้านข้าวแกงข้างมหาลัย

แต่ไม่เคยมาร้านในซอกหลืบแบบนี้ ถึงผมจะเรียนสถาปัตย์แต่ไม่ได้ซกมกเหมือนไอ้เชี่ยอุ่นที่ไม่อาบน้ำ ไม่กินข้าว หรือกินแค่มาม่า

ถามว่าที่หน้าผมดี ผิวพรรณงาม(กูจะชมตัวเอง อย่ามาขัด) คือผมนอนแปดชั่วโมงหน้าเลยเด้งใส อาบน้ำกินข้าวครบไม่อดไม่อยาก งานผมก็ทำไวอยู่แล้ว แบ่งเวลาดีก็ได้พัก นานๆทีจะไม่ได้นอนเวลาใกล้สอบ โปรเจคใหญ่หามรุ่งหามค่ำ

แต่ไอ้อุ่นแม่งโคตรน่าอิจฉาจริงๆนะ ตอนได้มันมาเป็นสายรหัสก็ปลื้มแล้วแม่งจี๊ดได้ใจไม่พอ หนังหน้าก็ดี แถมยังไม่หลับไม่นอนมากแค่ไหนก็ไม่โทรม ผมสิ แค่ไม่ได้นอนวันเดียวก็แทบจะตายแล้ว

สมัยปีหนึ่งเห็นตีหนึ่งตีสองมันเดินร่อนอยู่คณะไปๆมาๆ ไม่ค่อยเห็นมันจะนอนสักเท่าไหร่ ถามเชี่ยคิมเชี่ยไผ่ก็บอกว่าที่มันไม่นอนเพราะกินเอ็มร้อยกับเครื่องดื่มชูกำลังมากเกินจนมันเริ่มนอนไม่ได้เหมือนคนปกติ คือมันนอนไม่เกินสามชั่วโมงต่อวันหรือก็ไม่นอนเลย

แต่รู้สึกว่าหลายเดือนมาก็ดูสีหน้ามันมีสีสันขึ้นบ้างแม้จะเล็กน้อย คงเป็นเพราะไอ้วินที่เข้ามาดูแลไอ้อุ่นประดุจเจ้าหญิง...

ส่วนกู...

“ นี่แดกเข้าไป เนื้อวัวหมัก ของดีของร้านเลย แดก ” จะยัดเข้ามาอีกแล้ว แต่ว่า...!

ดูแลแบบนี้มึงอย่าเลยดีกว่า... แต่ว่าก็เป็นการดูแลแบบดินดินแหละ เถื่อนได้ใจพี่มากครับน้อง

“ มึงอย่า! ” ห้ามไม่ทัน คือผมไม่กินเนื้อวัวเด็ดขาดจะว่ายังไงดี คือเคยกินแล้วมันคลื่นไส้อ้วกทุกที ผมคายทิ้งแทบจะทันที แค่แตะลิ้นนิดเดียวกลิ่นเหียนเหม็นก็พุ่งขึ้นมาท่วมปากแล้ว

และด้วยความที่ไอ้ดินมันตกใจกับเสียงผมซึ่งไม่เคยจะขึ้นเสียงมาก่อนมันก็สะดุ้งขากระแทกโต๊ะ แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น...


ซ่า!!


“ อ๊ากกกกกกก!!!

“ เฮ้ยยยย!!


ร้องยิ่งกว่าควายถูกฆ่า แต่ก็เหมือนถูกฆ่าจริงๆนั่นแหละ ผมกำลังโน้มตัวโก่งคอคายเนื้อวัวทิ้งอยู่ดีๆ ความร้อนเกือบเดือดก็สาดเข้าที่ผิวของผมไม่ใช่แค่น้ำแต่มาทั้งเนื้อทั้งผักที่ถูกต้มถูกย่างบนกระทะ...


“ พี่ปาย ผมไม่ได้ตั้งใจ!


กูรู้ มึงไม่ตั้งใจฆ่าเมียมึงโคตรจะสวยคนนี้หรอก แต่ โอ๊ยยย เเบบนี้เล่นเเรงไปมั้ย ฮือ


สีหน้าตื่นตระหนกของไอ้ดินฉายชัดบนหน้าพร้อมวิ่งลุกมาดูผมที่ถูกราดด้วยน้ำซุปตั้งแต่คอลงไปจนถึงสะโพก... ทำกูเจ็บที มึงสุภาพทันที ทีหลังกูจะเจ็บตัวบ่อยๆแล้วกัน

“ ถอดเสื้อก่อนก่อน เร็วๆ! ” ดินดินว่าพร้อมมือเตรียมกระชากเสื้อผมออก ซึ่งผมโบกมือกัดฟันปฏิเสธ

“ มะ ไม่เอา ” กูไม่ได้ใส่เสื้อซับเสื้อกล้ามมา จะให้มาแก้ผ้ากลางแจ้ง จะบ้าเหรอ มึงหวงเมียมึงหน่อยไอ้หมอ!

สีหน้าจะแดกหัว “ มึงจะให้ผิวไหม้ พอง จนเป็นแผลเป็นก่อนมั้ย!

ดุไม่พอยังมีหน้ามากระชากชุดผมออกด้วยท่าทีเชี่ยวชาญมาก... มึงถอดชุดชาวบ้านมาเยอะใช่มั้ย! คิดแล้วลมหึงขึ้นหน้า แต่แสดงออกได้แค่ความเจ็บแสบร้อนแผ่นหลังเท่านั้น

“ โอ๊ย ชุดกู ” มันถอดเสื้อผมออกไม่พอ ดันโยนทิ้งดุจเศษขยะไปคลุกดินคลุกฝุ่น

“ หวงตัวเองก่อนชุดบ้าๆสักที!

ฮืออ อย่ามาว่าชุดเเสนงามเจิดจรัสนะ! 

เออๆ นาทีนี้ยอมให้ว่าก็ได้ เลิกทำหน้าน่ากลัวเถอะ ใจสั่นสะเทือนไปยันมดลูก เอ๊ะ เเต่กูไม่มีนี่หว่า

หมอดินคนเถื่อนดุดันกว่าเดิมพลิกตัวผมเพื่อดูแผ่นหลังที่คาดว่ามันต้องแดงเถือกแล้วแน่ๆ ดูจากแขนที่โดนน้ำร้อนราดมันแดงก่ำแทบจะปริแตกให้ได้

“ ให้ตายสิ ให้มันเจ็บตัวได้ตลอด ” ดินดินสบถคนเดียวแล้วถอดเสื้อนักศึกษาตัวเอง

เฮ้ยๆๆ มึงเกิดอารมณ์เปลี่ยวปล้ำเมื่อกลางร้านเอ้าดอร์กลางวันบ่ายๆแบบนี้เลยเหรอ ไม่เอาเว้ย พอดีน้องปายไม่ใช่พวกชอบโชว์ ไม่เอาา ม่ายยย!

“ สวมทับไว้ก่อน ” อ้าว...ไม่ปล้ำเหรอ เสียดายจัง อุ๊ย ไม่งามค่ะๆ “ รีบกลับคอนโดเถอะ ”

แต่...พระเจ้า น้ำลายสอ ซิคแพ็คเน้นๆ... อยากจะลูบอยากจะเลีย เอ๊ย ไม่เอาไม่คิดค่ะ เราเป็นกุลสตรีไทย หลบหน้าสิ หลบไม่มอง!

สมองว่างั้น แต่ตาจ้องไม่กะพริบครับ... โอ้ พระเจ้า รอยสัก... ซี๊ดด 

มันว่าเสร็จสรรพอวดหุ่นโคตรแมนโคตรเพอร์เฟคมือล้วงกระเป๋ากางเกงควักแบงค์ม่วงๆวางบนโต๊ะเลอะเทอะ ผมที่เจ็บไปทั่วช่วงบนก็ยังสวมเสื้อไม่ได้ มือมันไม่ขยับเลย ไม่ได้สำออยแค่มั่วแต่มองผิวไม่ขาวมากแต่กล้ามเนื้อมาเต็มแล้วไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไร อุ๊บส์

ดินดินจิ๊ปากขัดใจแต่มันก็ก้มลงมาสวมเสื้อจับแขนผมยัดๆใส่แขนเสื้อไปไม่มีความนุ่มนวลเลย แต่ผมก็ไม่ร้องสักแอะ มั่วแต่มอง มอง... ไหปลาร้าก็สวย หุ่นทรมานใจเป็นบ้า

“ ลุกไหวมั้ย ” เสียงมันอ่อนลงเหมือนตอนที่ผมหัวแตก

ส่ายหน้า “ ไม่... ขาโดนลวกด้วย ” ตอแหลครับอันนี้ ขอใช้มารยาที่มีหน่อยแล้วกัน

นาทีเจ็บตัว เป็นเวลาเดียวที่ไอ้ดินจะอ่อนให้ผม เพราะงั้นต้องใช้ให้คุ้ม!

ถอนหายใจหนักมากแต่ก็ฉุดแขนข้างซ้ายผมขึ้นตวัดคล้องคอมันแล้วช้อนตัวผมขึ้นลอย ผมตกใจไม่คิดว่ามันจะอุ้มผมได้แต่ดูมันจะไม่ได้หนักหนาอะไร สีหน้าก็นิ่งเฉย แต่ผมสิ...


ตึกๆๆๆๆๆๆๆ

โอ๊ย ใจเอ๋ยใจขา อย่าเต้นแรงสิครับ แม่อายครับ


ดินดินอุ้มผมออกจากร้านเดินเปลือยท่อนบนโชว์เนื้อหนังรอยสักเท่ๆ ซึ่งมองแล้ว มึงเรียนหมอทำขี้เกลืออะไรวะ ถ้าจะดิบเถื่อนขนาดนี้

มาถึงรถผมเอื้อมมือสั่นๆไปเปิดเพราะไอ้ดินมือไม่ว่าง... มันไม่กล้าจะโยนผมใส่เบาะเพราะเกรงว่าเนื้อจะหลุดเลอะเบาะมัน ไม่ได้ห่วงผมหรอก

จับผมใส่รถได้มันก็ยังยืนอวดหุ่นมือเท้าแขนประตูรถทำให้มองกล้ามแขนได้ชัดเจนมาก... ผัวใครเนี่ย หุ่นดี๊ดี

สีหน้ามันนิ่งจนเดาทางไม่ออก ผมเลยยอมเงียบเพราะส่วนหนึ่งคือเจ็บ และยังไม่อยากโดนโยนทิ้งไว้แถวนี้

เงียบไปสองอึดใจคิ้วเรียวค่อยๆขดขมวดเข้าหากันแล้วพูดเบาๆ...


“ กลับไป...ผมจะประคบเย็น แล้วก็ทายาให้แล้วกันครับ ”


แล้วมันก็รีบปิดประตูเดินอ้อมรถมาฝั่งคนขับ... ทำราวกับไม่ได้พูดอะไรน่ารักๆออกมา

ผมเหรอ...ยิ้มเหมือนคนบ้าสิ


ผัวใครวะ น่ารักจัง 




**********ต่อเด้อ**********


                ร้อน... ร้อนไปทั้งตัว


                เหงื่อไหลตั้งแต่หน้ายันเท้า


                ใบหน้าบิดเบี้ยวไปด้วยความรุ่มร้อน...


                ร้อนจนจะระเบิด แทบจะไม่ไหว


                “ แฮ่ก ดินดิน อา ร้อน ”

                “ กูเกลียดเสียงมึงชิบหาย ” 

               ไอ้โหดเหี้ยมันว่าจบก็เอาถังน้ำแข็งจากร้านมา... กูนึกว่ามึงจะบึ่งกลับคอนโดประคบเย็นให้กูเลยด้วยความรักใคร่ปานกลืนกิน

                แต่ความจริงแล้ว...


                ซ่า!!!


                “ ไอ้เชี่ยยยย!!! เย็นนนน เหี้ย!!”


                จันทร์ดาราหรือจะสู้ ปายดารา... ดิน เอาน้ำแข็งมาถูหลังฉันซิ

                เอามาถูไม่ใช่สาดเว้ย!!


                จากร้อนชิบหายตับม้ามแตกกลายเป็นหนาวสั่นเป็นเจ้าเข้า ปากซีดทันทีทั้งตัวชุ่มไปด้วยหยาดน้ำแถมน้ำแข็งก็กองรวมอยู่ที่หน้าตัก

                “ กว่าจะถึงคอนโด ผมว่าควรประคบเย็นสักนิดก่อน ” มันว่าหน้าตายเสียงสุภาพแล้วโยนถังน้ำแข็งไร้ประโยชน์ทิ้ง แล้วก้มตัวหาขวดน้ำเปล่ามาแกะ

                กอดตัวเองด้วยความเย็นยะเยือก “ มึงจะ ทำ ทำอะไร กึกๆๆ ” ปากสั่นมาก

                “ ผมกลัวว่าน้ำแข็งน่าจะไม่พอ ” ไม่อธิบายจับผมหันหลังแล้วเทน้ำทั้งขวดใส่หลังผม สาดน้ำแข็งไม่พอ มึงยังราดน้ำอีก ดีนะไม่มาแบบเบี้มายด์หกเก้าน้ำแดงนมข้นหวาน

                ถ้าจะทำพี่ปายไม่ว่า แต่ขอน้ำเขียวแทนนะ นมไม่ต้องใส่ พอดีทั้งตัวหวานอยู่แล้ว

                มันใช่เวลามาคิดเรื่องนี้มั้ยไอ้ปาย!!

                “ มึง มึงกลัวเบาะเลอะหน่อยเถอะ ” รถหรูสิบล้านเห็นแก่ตัวนั่งสองคนตอนนี้เป็นทะเลสาบขนาดย่อมไปแล้ว มึงห่วงหน่อย กูกราบแล้ว กูหนาว


                ผิวกูคนนะไม่ได้ทำจากหนังจระเข้ จะได้ทนร้อนทนหนาวแบบนี้


                “ ผมกลัวผิวพี่เสียมากกว่า ผมคงรู้สึกผิด ” หนังหน้ามึงรู้สึกผิดมาก 

               มึงเป็นหมอซาดิสส์ชอบทรมานคนใช่มั้ย ดี! ไอ้ปายชอบแบบเจ็บๆ สะใจ!

                เอ๊ย ไม่ใช่ น้องปายบอบบางไม่ชอบอะไรแบบนี้

                เราต้องนุ่มนิ่ม นุ่มนวล

                แต่ตอนนี้กูไม่ทนแล้ว!!

                “ มหา'ลัยมึงสอนประคบเย็นควรแบบนี้เหรอ!!! ” มหา'ลัยมันก็มหา'ลัยกูนี่หว่า

                “ เปล่า ” มันส่ายหัวพลางเหยียบคันเร่งมิดเท้า “ พี่คนแรก ”


                โอ๊ย... เขินจริงจัง จนตัวแดงทั้งตัว(กูโดนน้ำร้อนลวก)

                กำลังฟิน


“ คนแรกที่สาดน้ำแข็งสาดน้ำ ” มันว่าพลางหักโค้งสุดตีน “ ปกติคนอื่นกูเอาผ้าเย็นน้ำแข็งประคบกับยาทาให้ ”

“ ...ปล่อยให้กูอยู่ในมโนแลนด์มันจะตายมั้ย ” พูดเสียงเขียวกอดตัวเองแน่นขึ้นเหลือบมองหุ่นทรมานใจหนุ่มไอ้หมอแก้อาการเจ็บร่างกาย


เหมือนถูกฉีดยาชาเข้าเส้นเลือดเลย... แค่มองก็หายเจ็บแล้ว อร๊าย

ไม่เจ็บตัวจะยื่นมือไปลูบคลำ ซุกไซ้...


“ การขัดความคิดมึงเป็นเรื่องสนุกมาก ” ยิ้มแสยะถูกใจแล้วเสียงยาวเสียดหูของล้อรถครูดกับถนนในลานจอดรถของคอนโด


มึงไม่ดริฟเลยเล่า ถ้าจะเล่นท่าขนาดนี้


“ เอ้า ถึงแล้ว ” 

มันว่าแล้วโน้มมาปลดเข็มขัดให้ผม มองดูเวลาแล้ว...มึงเหาะมาใช่มั้ย สองนาทีจากระยะทางเกือบสิบกิโลเมตร ไม่เหาะก็บ้าแล้วแม่งปาดหน้ารถเมล์รถบรรทุกทัวร์นรกชิบหาย

ดินดินรู้ว่าผมคงถึงขีดจำกัดความอดทนถึงได้เลิกปากมากแล้วนั่งกอดตัวเองไป ร่างสูงอวดรอยสัก โอ๊ย มีรอยสักข้างในเป็นตัวอักษรตั้งแต่สีข้างลงไป กางเกงแม่งเกะกะ กูอ่านไม่ออกเลยว่ามันสักคำว่าอะไร

กลางดึกแอบถอดดีมั้ยนะ...

หมอเถื่อนเดินมาเปิดประตูแล้วอุ้มตัวที่ตัวปลวกเปียก เปียกทั้งตัว ปลวกก็คือตัวกูที่เล็กและเตี้ย โอเคนะ เก็ท

มันอุ้มผมลงจากรถแล้วใช้เท้าเตะปิดประตู เฮ้ย! รถสิบล้านไม่ใช่สิบบาท เบิกตามองรถมันที่แม่งรักหน่อยเถอะ

“ รถไอ้ไฟ ยืมมา ของกูซ่อมอยู่ ”

อ้อ ถึงว่า ไม่แคร์

เดินผ่านเคาน์เตอร์คอนโดพนักงานสาวตาโตมองไอ้ดินน้ำลายหก เดี๋ยวเถอะมึง เห็นมั้ย เขาอุ้มเมียท้องเช่นกูอยู่ ถ้าไม่เจ็บตัวอยู่ จะกระโดดไปเตะหน้าสวยๆให้เบี้ยวเลย

ผัวกู กูมองได้คนเดียว

แล้วมึงจะหุ่นดีเอาโล่รึไง!

เขาลิฟต์มาอยู่กันสองคนปุ๊บ...

หมั่นไส้! และ งับ!

“ เชี่ย มึงเป็นหมาเหรอวะ กัดเข้ามาได้! ” ไอ้ดินโวยวายเสียงดังเพราะผมเสือกเกิดบ้ากัดคอมัน กัดเต็มปากเต็มคำตรงรอยสักรูปแมงมุมกดจมเขี้ยวฝังรอยเลย " ผู้หญิงกูยังไม่ให้ทำรอยเลย! "

กูไม่ได้เป็นผู้หญิง แปลว่าทำได้

และกูเมียมึง จะกัดเเทะเป็นรอยทั้งตัวก็ไม่ผิด

เพราะ มึง เป็น ของ กู!

ถึงกัดไปมันก็ไม่เหวี่ยงผมลงเพราะแน่นอนว่าตอนนี้ผมเจ็บไปยันกระดูกแล้ว พอลิฟต์เปิดออก ขายาวสาวจ้ำอ้าวไปยังห้องแล้วหยุดทำหน้าเครียด

“ ไอ้พี่ ”

“ อะไร ” เช็ดน้ำลายสักนิดเลียปากเก็บรสชาติของคุณซะมีสักหน่อย คอนุ่มเคี้ยวกรุบกริบ สมกับเป็นเด็ก เขาว่ากินเด็กเป็นอมตะ แล้วถ้าโดนเด็กกิน... น้องปายคงสวยไม่สางเเน่เลย

“ คีย์การ์ดอยู่กางเกงซีกขวา หยิบเร็วๆ หนัก ”

ต๊ายยย มาว่าเค้าหนักแบบนี้ คืนนี้มึงนอนนอกห้อง แต่ยอมให้นอนบนตัวได้เพราะซิกแพคมันซี๊ดจนอารมณ์ขึ้นแล้วสิ ฮริ้ง

                ผมหน้ามุ่ยเล็กน้อยเพราะเจ็บแสบร้อนแผลมากขึ้น ที่มันจงใจใช้น้ำแข็งสาดคงจะให้ผมรู้สึกชามากกว่าจะได้ไม่เจ็บมาก มันก็มีหัวคิด แต่หัวคิดมึงเถื่อนไปมั้ย กูสาวน้อยผิวบางชนอะไรนิดก็ช้ำ!

                “ อย่ามาอิดออด ผมโยนพี่ลงได้ทุกเมื่อ หนัก! ” ดินว่าเสียงหนักเข้มเหวี่ยงทั้งหน้า

                “ เออๆ ” ผมตอบกลับไปแล้ว เอามือสักข้างๆแปะไปที่กระเป๋ากางเกงข้างที่มันว่าก็พบว่ามีคีย์การ์ดอยู่จริงๆ ก็ล้วงหยิบแต่ไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่ หยิบไม่โดนสักที อยู่สองนาทีได้หันมามองหน้าไอ้ดินที่หน้ามันเปลี่ยนสีกัดกรามแน่นอยู่ทำให้ผมก้มเอื้อมมือไปล้วงคีย์การ์ดต่อ

                “ หยิบไม่ได้ ไม่โดนอ่ะ ” ผมบ่นงุ้งงิ้งแล้วคลำๆ ทำไมคีย์การ์ดมันร้อน อุ่นๆ แล้วเอ่อ คือ คีย์การ์ดมันต้องเป็นการ์ดแข็งสี่เหลี่ยมแล้วไอ้ที่แข็งนี่มัน...


                “ มึงจับโดนเต็มๆเลยพี่ปาย ”


                “ ดะ โดนอะไร ” ยังจับอยู่...ไม่ปล่อย


                “ สปาต้าส่วนตัวของกูเอง ”


                !!



*******************



                สถานการณ์เรียกว่าวิกฤตขั้นโคม่าสุดๆ


                ผมกำลังเผชิญหน้ากับ...


                อะไรนะ


                สะ สปาต้า สะ ส่วนตัว...อึก


                นี่ผมโดนมีดบาดเหรอ!!


 ไอ้ผัวเฮงซวยมึงบ้าบ้า มึงเอามีดใส่กางเกงเนี่ยนะ!!


                “ ฮึก ” เบะปาก โอ๊ย แสดงว่าที่อุ่นๆนี่เลือดกูใช่มั้ย แง เลือดหนูออกอ่ะ มือสวยๆของหนู

                คนอุ้มแม่งก็ตกใจ “ เฮ้ย ร้องไห้หาอะไรพี่!

                “ หาหมอ ฮือ ” ผมว่าไปพลางสะอื้น โอ๊ย มือผมจะขาดมั้ยจะเป็นแผลเป็นมั้ยวะ เครียดแม่งน้ำตาไหลเลย

                ไอ้ดินมันอ้ำอึ้งทำหน้าไม่ถูก ค่อยๆวางผมลงพื้นเอามือสอดเอวประคองรั้งตัวผมไว้แล้วตัวเองก็ล้วงมือหยิบคีย์การ์ดในกางเกงเอง เดี๋ยว เฮ้ยยย มันมีมีดอยู่นะ มึงไม่กลัวเหรอ!

                “ เจ็บแผลใช่มั้ย ทนหน่อย ” มันว่าเสียงเครียดแล้วเอาคีย์การ์ดมารูดเปิดประตูห้อง

                ผมสะอื้นอยู่แล้วมองมือมัน อ้าว ไม่มีเลือด ผมก้มมองมือตัวเองบ้าง... ไม่มีเลือดนี่หว่า ไหนมันบอกมีสปาต้าไง หรือว่าไอ้ปายคนนี้มันหนังเหนียวฟันแทงไม่เข้าว่ะ

                น้ำตาไหลกลับทันทีแต่ไหนๆไอ้คุณหมอมันก็ประคบประหงมแล้วขอสำออยเต็มที่ไร้ขีดจำกัดเลย!

                “ ฮือ แสบอ่ะ ” ร้องแล้วร้องต่อ น้ำตาเทียมแม่งก็ลืมซื้อไว้ ต้องแอบไปซื้อมาตุนไว้สิบลัง

                “ ทนหน่อย ”

                มึงพูดได้แค่นี้เหรอ! ใช่ซี้กูไม่ใช่ผู้หญิงอกภูเขาไฟใช่มั้ยมึงถึงไม่แยแส หรือกูไม่ใช่ไอ้เชี่ยอุ่นน้องสุดเลิฟมึง คิดแล้วหึง น้องผัวกูก็จะหึง ใครจะทำไม!

                ดินดินพาร่างอ้อนแอ้นของเมียรัก(พี่ปายเอง)ไปทางห้องนอน อุ๊ย ทำไมต้องห้องนอน ว้ายๆ

                วางอย่างเบา...เหรอ!


                โครม!


                “ โอ๊ยยย ” จุกครับพี่น้องมันเหวี่ยงผมทิ้งเลย ถึงเตียงจะนุ่มมากแต่มึงเหวี่ยงขนาดนี้ผมแทงลูกได้เลยนะ ลูกแม่ ไม่เป็นไรใช่มั้ย สะเทือนทั้งตัว

                นอนคว่ำหน้าคืออันนี้ลุกไม่ไหวแล้ว เพราะแสบทั้งตัวเจ็บระบมจนด่ามันไม่ออกแล้ว

                “ เอ้า ถอดเสื้อเร็ว เตียงกูเปียกหมด ” ดูมันห่วงเมียมากเหลือเกิน


                ซึ้งใจ


                อ่อยสิค่ะน้องปาย “ ถอดให้หน่อย ไม่มีแรง ” เอาดิ ห่วงเตียงมึงก็ต้องรีบถอดให้กู ไม่งั้นกูก็จะนอนจมให้เตียงมึงเปียกไม่ต้องนอน

                เสียงกัดกรามมาแต่ไกล ถอนหายใจแบบโลกจะพังวันนี้พรุ่งนี้แล้วก็ยอมมาถอดเสื้อนักศึกษาเปียกโชกของมันออกจากตัวผมแบบ...แคว่ก!!

                “ เฮ้ยยย เสื้อมึงนะ!

                ดินดินทำหน้านิ่งกับซากเสื้อในมือ “ กูมีหลายชุด กูพอใจ ” ตอนนี้น้องปายคนงามกำลังอยู่ในสภาพล่อเสือล่อหมอมากค่ะกับเสื้อบางๆเปียกลู่ไหนจะขาดไปอีกครึ่ง ดูแล้วเซ็กซี่เนอะ

                คนอื่นเห็นต้องอยาก... เว้นไอ้ผัวเวร

                “ นั่งดิ๊ จะทายาให้ ” มันเดินไปเอายาแล้วก็ผ้าเย็นมาแต่ผมยังนอนนิ่งเปลือยหลังอยู่ มึงเข้าใจมั้ย กูชาจนขยับไม่ได้ เจ็บจนไม่มีแรง

                กูไม่ถึกนะ กูบอบบาง แถมกูท้องอยู่

                “ ไม่ ”

                “ ทำไมดื้องี้วะ วุ่นวาย ยุ่งยาก! ” มีบ่น

                เถียงกลับ “ มึงทำกู มึงต้องรับผิดชอบ อย่ามาบ่น!

                “ รู้แล้วเว้ย ภาระกูจริงๆ ” ดินดินปากหมาแค่ไหนแต่ใจดีกับเมียเช่นผมเสมอ มันเอาผ้าเย็นประคบหลังเช็ดถูเอาซะเนื้อผมแทบจะหลุดติดมือ ท่าจะรักมากจนอยากจะขูดเนื้อไป

                มองในแง่ดีไว้ ท่องไว้... ไม่เจ็บ แม้มือมันจะหนักเหมือนตีนช้างก็ตาม เป็นเมียดินดินต้องอดทน...

                ความร้อนบนหลังค่อยๆทุเลาลง บรรยากาศในห้องเงียบเชียบจนได้ยินแค่เสียงแอร์ กับเสียงผ้าชุบน้ำบิดหมาดๆแล้วประคบเช็ดๆหลังให้ผมเงียบๆ

                “ นี่ ” ผมเปิดปากมากๆขึ้นหลังจากรู้สึกว่ามันเงียบเกินไป “ เคยทำแบบนี้ให้ใครมั้ย ”

                “ เคย ” ทันควัน

                ผมเอียงคอมองคุณหมอสุดหล่อตีหน้าเข้มแล้วดักทาง “ คนอื่นที่ไม่ใช่อุ่น มีมั้ย ”

                มือที่กำลังใช้ผ้าประคบหลังผมนิ่งไปนิดก่อนจะเช็ดต่อ

“ ว่าไง ” ยิ้มอ่ะ ขอยิ้มหน่อย โอ๊ย กูคนแรกชัวร์แบบนี้

“ ไม่มี ”

ดินดินถามหายใจทิ้งแล้วหันไปหยิบผ้าอีกผืนมาเช็ดน้ำออกจากตัวผม ตอนนี้มึงจะทำอะไรกูยอมหมดครับ ดีต่อใจแรง โอ๊ย มันทำแบบนี้ให้ผมคนแรก ดีใจ!

“ นี่ๆ อย่าไปทำแบบนี้กับใครนะ ” ผมว่าอย่างร่าเริง

“ ทำไม ” ห้วนจัง เขินอยู่ก็บอก

“ เค้าหวง ” เอี้ยวคอไปทางหน้ามันแล้วส่งจูบจุ๊บๆให้สองที

ส่ายหน้าไม่พร้อมยังผลักหน้าผมเงยอีก “ อยู่เงียบๆจะตายมั้ยวะ รำคาญ!

“ ไม่เงียบ ไม่เงียบ จะพูด! ” กวนตีนเข้าไป “ มึงทำกูเจ็บ ไม่มีสิทธิ์มารำคาญ ” ชูชัยชนะในกำมือ

“ อยากให้ชดใช้มากใช่มั้ย ” เสียงเข้มติดแปร่งหูเป็นน้ำเสียงที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนทำให้ผมงงไปนิด แล้วก็พยักหน้าไปตามประสาไม่วายหยอกเต๊าะเล่น

“ ชดใช้ด้วยตัวมึงก็โอเคนะ ” ยิ้มหวานพยายามเอื้อมมือไปแตะหน้าท้องแข็งๆของมัน

อ่า... สั่นเลย แค่แตะก็จี๊ดแล้ว ผัวใครวะช่างหุ่นดี๊ดี

“ หึ งั้นก็เอาตัวพี่มาแลกแล้วกัน ”

เห็นได้ยินเสียงซาตานใกล้ๆ คงจะหูฝาดเนอะ ก็ไม่เห็นดินดินจะแสดงสีหน้าอะไรแถมยังมาปัดมือผมทิ้งอีก ชิ! จับหน่อยก็ไม่ได้ มีของดีก็ต้องลูบคลำให้สมใจอยาก

โอ๊ย ตายพูดอะไรไม่งามเลยน้องปาย

“ ถอดกางเกง ” มันว่าโดยที่ผมยังมัวแต่สนใจกล้ามเนื้อสวยอยู่ มันว่าไงนะ

“ หา ”

ไม่มีการอธิบายใดๆปล่อยให้งงแล้วมือหนาก็รูดกางเกงผมออกแล้วเหวี่ยงไปมุมห้องทันที เฮ้ยๆๆ เดี๋ยวววววววว มึงเชี่ยวไปมั้ย แถมกางเกงผมเสือกเป็นแบบสวมยางยืดเลยไม่ต้องปลดกระดุมอะไรหรือซิป

กลายเป็นว่าผมกำลังนอนแทบจะเปลือยทั้งตัวอยู่บนเตียงสีดำตัดกับผิวขาวจัดแม้กระทั่งหิมะยังต้องอายสโนว์ไวท์เหรอยิ่งต้องหลีกทางให้...

อย่าเพิ่งชื่นชม ไอ้หมอมันจะทำอาร้ายยยย!!

“ มึงจะทำอะไร! ” ใจสั่นเตรียมพลิกหนีแต่ไอ้หมอรีบกดตัวกดไหล่ให้ผมนอนนิ่งๆตามเดิม

“ พี่บอกว่าขาโดนลวกด้วย ผมก็เลยจะเช็กให้แน่ใจ ” กรี๊ดดดด กูพูดแบบนั้นเหรอ!! เกิดมานอกจากพ่อแม่พี่ ผมก็ไม่เคยเปลือยมากมายขนาดนี้ให้ใครดูเล่นนะ


แถมวันนี้เสือกใส่ชั้นในแบบ...แง๊


“ นี่รสนิยมพี่เหรอ ” เสียงเย้ายวนกว่าทุกทีถามพลางรู้สึกได้ถึงความร้อนจากปลายนิ้วลูบวนอยู่แถวๆเชือก... “ แปลกดีนะครับ ”

“ แล้วจะทำไม ใส่แล้วหนักหัวใครไม่ทราบ! ” เถียงแม้ว่าหน้าจะแดงเถือกเหมือนโดนสาดน้ำร้อนเข้าหน้า

เสียงหัวเราะตอบกลับมาแทนไม่รู้ว่ามันกำลังดูถูกเยาะเย้ยหรือถูกใจ เดาไม่ออกเลย

ผ้าเย็นถูกเช็ดไปตามขาอย่างเบามือแต่มันแปลกกว่าเช็ดประหลังตรงที่มันใช้มือเปล่าอีกข้างลูบไล้ขาผมไปด้วยนี่สิ รู้สึกแปลกๆยังไงไม่รู้...

“ อื้อ! ” ผมตกใจเมื่อความแปลกประหลาดมันพุ่งจี๊ดทั่วตัวหลังจากมือดินดินคล้ายจงใจโดนซอกขาด้านในของผมแถมยังลูบแล้วบีบเบาๆอีก

จะหันไปดูให้แน่ใจว่าคิดไปเองรึเปล่าวะเดี๋ยวมโนไปเอง... มันก็เช็ดขาผมปกติ...

สงสัยผมจะระแวงมากไป รู้สึกเหงื่อตกแปลกๆ

“ จะทายาแล้วนะ ” มันว่าขึ้นทั้งที่มึงก็ทาไปเถอะ ไม่ต้องมาบอก!


พึ่บ!


“ เฮ้ย ทำบ้าอะไร!!

ผมสะดุ้งตกใจเมื่อมันปลดเชือกชั้นในทั้งสองข้างอย่างรวดเร็วจนตอนนี้ไม่มีอะไรปกปิดร่างกายเลย ใช่... วันนี้ผมใส่ชั้นในหวานแหววแบบผู้หญิง แล้วมันก็ไปแล้ว ไปกองกับกางเกงแล้ว...

“ ทายาไง ต้องให้บอกกี่รอบ ” เสียงเบื่อหน่ายมาก

“ แต่กูเจ็บแค่หลัง ทำไมต้องถอดหมด! ” โวยวายเริ่มกลัวใจมันขึ้นมา

“ เผื่อก้นพี่เจ็บด้วยไง ” มันว่าเสียงแหบพลางแสยะยิ้มร้ายไม่พอยังจับเข้าที่ก้นงอนเต็มไม้เต็มมืออีก “ จะได้ทายาให้ทั่วถึง ”

“ แต่ แต่กูไม่เจ็บก้น กูขอใส่กางเกง ” กูไม่ไว้ใจมึงแหละ มึงเป็นใคร ทำไมรังสีความหื่นมันชัดเจนขนาดนี้ ดินดินคนเหี้ย เอ๊ย เหี้ยมโหดหายไปไหน

สีหน้ายิ้มร้ายพลันเปลี่ยนเป็นดุ “ ผมจะทายาให้และพี่ต้องตามใจผม ”

“ ไม่ตามใจได้มั้ย ”

“ ผมตามใจพี่เยอะแล้ว ” มันว่าแล้วค่อยๆบีบยาออกจากหลอด “ ถึงตาผมเอาแต่ใจบ้าง ”

นิ่งคิด...มันก็คงแค่ทายาเฉยๆ...เนอะ พี่ปายใสซื่อไม่รู้ไม่ชี้ แต่ตัวสั่นแล้ว

“ กะ ก็ได้ ”

ลงไปนอนคว่ำมุดหน้าซบเตียงหนีอายแอบกัดผ้าปูเตียงไปนิดนึงด้วยความรู้สึกใจเต้นโครมคราม แม่จ๋า น้องปายของแม่กำลังโดนอะไรเนี่ย กูเลือกผัวถูกคนใช่มั้ย


“ เป็นเด็กดี ว่าง่ายๆนั่นแหละดี ”



---Cut---


*****************

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไปต่อกันในบล็อกของเรานะคะ อ่านเเล้วกลับมาเม้นด้วยมันโอเคมั้ย จะได้รู้ฟีดเเบ็ค รู้ว่ามีคนชอบคู่นี้เยอะ ยังไงก็คอมเม้นติชมให้หน่อยจะได้รู้ว่ามีคนอ่าน กระซิ ในทวิตก็บ่นได้นะ หวีดได้
 #คนบ้าของหมอดิน บางทีไม่มีกำลังใจเเต่ง เม้นสักนิดนะคะ เพื่อพี่ปาย /ฮือ กราบขอคอมติชมว่าชอบไม่ชอบเรื่องนี้กัน

อธิบายก่อน พิมใสใส นักอ่านฟิคพิมมาก่อนจะรู้ดี พิมใสมาก 

มาอ่านเเล้วเม้นท์ให้หน่อย เม้นบ่อยๆ ทุกคอมเม้นผลักให้เป็นกำลังใจสู่นักเขียนในการปั่นคร้าบ 


รักนักอ่านนะคะ จุ๊บๆ เที่ยงคืนเช้าวันใหม่เเหละ เม้นๆๆ 

เม้นท์หน่อยสิ ให้พี่ปาย เม้นน์กันคนละนิด คนละหน่อยจะได้มาไวไว


เเละก็ขอบคุณทุกคนที่ยังรอเรื่องนี้นะคะ

ขอบคุณทุกคอมเม้นอีกเช่นเคย อ่านของทุกคนเน้อออ รักทุกคนนนน

อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลังใจสักนิดน่าจะได้มีเเรงปั่นต่อ ขอบคุณมากๆค่ะที่ยังรอกัน 

ติดตามพูดคุยกันได้ที่เพจ เดือนพราย

ติดเเท็กนิยายพูดคุยในทวิตเตอร์ #คนบ้าของหมอดิน


ติดต่อจิกหัวคนเขียนโดยตรง : TW : @Phraipimmy_  ต้องมี _ ต่อท้าย y นะคะ

มาพูดคุยกันได้เน้อออ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.621K ครั้ง

13,665 ความคิดเห็น

  1. #13642 PINNITTAYA (@PINNITTAYA) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 12:58
    ดินแบบดิบได้ใจว่ะ แงงงงง เป็นชอบอะคู่นี้
    #13642
    0
  2. #13624 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 14:35

    แบบนี้เข้าข่ายล้อลวงได้ไหมคะ จะเรียกคุณตำรวจ

    #13624
    0
  3. #13607 Natthacha1507 (@Natthacha1507) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 12:03
    พี่หมอออออออออ
    #13607
    0
  4. #13599 PakkajiraApple (@PakkajiraApple) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 21:26
    ขอถามหน่อยค่ะ พอดีเพิ่งอ่านครั้งแลก ในบล็อกคือในไหนค่ะที่จะอ่านต่อได้อ่ะค่ะ
    #13599
    1
  5. #13578 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 08:25
    ดินเถื่อนมาก
    #13578
    0
  6. #13576 Momokajang (@miimomo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 01:37
    กรี้ดดด อิหมอเถื่อน กร๊าวใจมากแม่
    #13576
    0
  7. #13547 urnichx (@SweetJK) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:50
    กำเดาพุ่งมาก แง๊ หมอเถื่อนจริงจังมากแม่ ฮวืิอออ ใจอีแม่แบบพี่ปายน่าฟัดมาก อยากขย้ำ แง้
    #13547
    0
  8. #13534 brooook (@brooook) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 00:22
    แกรรรรรร
    #13534
    0
  9. #13505 Molly_nat (@Molly_nat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 13:20
    แซ่บมากกก
    #13505
    0
  10. #13463 Cream-oCream-o (@Cream-oCream-o) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 23:26
    หมอดินคนเถื่อนนยน
    #13463
    0
  11. วันที่ 23 เมษายน 2562 / 23:32
    คุณหมอ!!!!
    #13408
    0
  12. #13400 วิหคทมิฬ (@kqre) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 13:48
    พี่แกใสมากอ่ะ แต่กว่าหนูอีก
    #13400
    0
  13. #13399 P21im (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 20:45

    บล็อกชื่อว่าอะไรคะ????

    #13399
    1
    • #13399-1 วิหคทมิฬ (@kqre) (จากตอนที่ 5)
      22 เมษายน 2562 / 13:47
      คลังใสใสของเดือนพราย

      ชื่อบล็อกค่ะ รวมไว้ทุกเรื่องเลย
      #13399-1
  14. #13392 ฮาดะราโบะ (@byun06) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 14:44
    หมออออออ
    #13392
    0
  15. วันที่ 7 เมษายน 2562 / 21:22
    พี่ปายเด็กน้อยอะ เด็กกว่านับสองอีก
    #13354
    0
  16. #13344 whyis (@whyis) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 21:41
    ดินดินนนนนนนนนนนน
    #13344
    0
  17. วันที่ 2 เมษายน 2562 / 17:57
    งือออ หมอดินแม่งเถื่อน กร๊าวใจจนสั่นอ่ะ ตัวอ่ะสั่นหมดล่ะ อยากได้หมอดิน
    #13334
    0
  18. #13312 AuEi_1389 (@AuEi_1389) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 19:28
    ยิ้มจนแก้มจะฉีกแล้ววววว เขินสุดดดดดดดดดแอ้~~~~น่ารักอ่ะ😝😝
    #13312
    0
  19. #13282 poppy1112 (@poppy1112) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 17:51
    อ้ากกกกกก ฮื้ออออหนูจะตายกับความใสๆของนุ้งปาย
    #13282
    0
  20. #13236 MindTharanisorn (@MindTharanisorn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:35
    คือไม่รู้ว่าจะเขิล​ หรือจะขำดี555
    #13236
    0
  21. #13222 0924211827 (@0924211827) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:41
    โฮ่!!! อีสสะ โซ ฮอตต
    #13222
    0
  22. #13178 Soft_Seob (@sarinyar) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 19:41
    พี่หมอเถื่อนแบบนี้จะกรี๊ดดดด
    #13178
    0
  23. #13164 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 13:47
    พี่หมอเถื่อนนน! จะเป็นลม!!!! พรื้ดดดดดๆๆๆๆ
    #13164
    0
  24. #13111 Xakas (@nattarikaair9) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 18:47
    กรี๊ดๆๆๆๆๆๆ ไอบ้าๆๆๆๆๆๆๆๆ ไอหมอเถื่อนๆๆๆๆๆ น้องปายอ่าาาาาาา พี่จะดูแลน้องเอง มาหาพี่ อย่าไปอยู่ใกล้หอมเถื่อน ฮรืออลูกแม่ ง้าาาา
    #13111
    0
  25. #13100 miw-milk (@miw-milk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 13:33
    กรี๊ดดดดดเขินนน
    #13100
    0