[END] คนบ้าของหมอดิน

ตอนที่ 3 : บทที่ 2 : คนบ้าเเสนเอาเเต่ใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43,238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,546 ครั้ง
    16 ต.ค. 59


คนบ้าของหมอดิน

ตอน คนบ้าเเสนเอาเเต่ใจ






                ‘ 108 วิธีจีบยังไงให้ได้แฟน

                ดวงตากลมโตของผมค่อยๆอ่านไล่ตัวอักษรนูนของหน้าปกหนังสือเล่มเล็กอย่างตั้งอกตั้งใจ พลิกดูเล่มไปมาแล้วถอนหายใจด้วยความรู้สึกเศร้า...


                เล่มบางชิบหาย แต่ราคาตั้ง 299 บาท!


                ถ้ากูจีบดินดินไม่ติดนะ กูจะไปเผาบ้านคนเขียน!

                คำรามอย่างโหดเหี้ยมในใจแต่หนังหน้าต้องยิ้มหวานนอนรอคุณสามีอยู่บนเตียง คืนนี้เป็นคืนแรกที่เราจะได้นอนด้วยกันแหละ ไม่อยากจะอวดเลย ดินดินคงเขินมาก...


                นอนให้ท่ามาสองชั่วโมงแหละ แม่งยังไม่เงยหน้าออกจากหนังสือเลย


                ช่างเป็นคนที่มีสมาธิดีอะไรขนาดนี้...ผมประชดครับ ขอเบะปากงอแงเล็กน้อยเพราะมันไม่สนใจผม เอาจริงๆตั้งแต่มันอาบน้ำเสร็จนั่งกินข้าวก็เงียบใส่ ปล่อยให้ผมพล่ามเป็นคนบ้าอยู่คนเดียว

                ขี้เกียจจะแกล้งมันแล้วผมก็มานอนกลิ้งบนเตียงมันอ่านหนังสือหวานแหววนี่แหละ ไม่ได้มานอนให้ท่าตามที่พูดไว้หรอก

                ก้มหน้าอ่านหนังสือคู่ใจต่อ...วิธีแรกเหรอ

 

                เริ่มทำให้เขารู้สึกการมีตัวตนของคุณ

 

                อืมมมม มันน่าจะรู้ถึงการมีผมอยู่แล้วล่ะ หรือไม่รู้วะ ที่มันไม่สนใจผมตอนนี้เพราะมันไม่เห็นผมในสายตาใช่ปะ... ไม่ได้การ!

                สีหน้ายิ้มแย้มค่อยๆหายไปแทนที่ความจริงจัง...  มือปิดหนังสือแล้วลุกขึ้น เตรียมจะเดินไปหาคนที่นั่งขยันอ่านตำราเป็นตั้งๆแต่ก็นึกอะไรดีๆขึ้นมาได้

                ผมเผยอปากยิ้มเล็กๆแล้วรีบสาวเท้าออกจากห้องนอนไปทางห้องครัว...

                เวลาผมนอนดึกๆ แม่จะอุ่นนมร้อนมาให้ ผมว่ามันก็น่าจะชอบนะ

                แค่คิดก็รู้สึกดีในอกแล้ว ขอแค่มันละสายตามาสักนิด! ก็ถือว่าดีแล้ว

                เปิดตู้เย็นหานมสดมาเทใส่แก้วแล้วยัดใส่ไมโครเวฟให้มันร้อน...

                “ ว่าแต่ น้ำผึ้งอยู่ไหนหว่า ” ผมพึมพำเบาๆแล้วเปิดตู้ไล่หาขวดน้ำผึ้งแล้วเจอมันอยู่ที่ชั้นบนซึ่ง...กูเตี้ยไงครับ

                ไอ้ดินมึงไม่ต้องกินแล้วนม กูเนี้ย ควรแดกก่อนเลย

                เขย่งปลายเท้าขึ้นไปอีกยืดสุดตัวสุดแขนเพื่อหยิบขวดโหล พยายามร่วมสิบนาทีก็แตะไม่ถึงสักที เสียงเตือนจากไมโครเวฟดังจนเงียบไปสามชาติ ผมก็ยังคงหยิบไม่ได้!

                “ ทำอะไรของพี่วะ ”

                เสียงดังจากหน้าประตูครัวพาให้หันหน้าไปมองเล็กน้อยแล้วหันกลับมาเอื้อมมือหยิบขวดผึ้งต่อ ไว้ไม่ได้เกรงใจคนเตี้ยเลยมึง

                เสียงเดินเบาๆใกล้เข้ามาพาให้ฉงนใจเล็กน้อยแต่ผมก็ยังคงตั้งหน้าตั้งตายืดตัวต่อไป...

                “ เก้าอี้ก็มีมั้ยพี่ ” เสียงเบื่อหน่ายว่ากอดอกมองผมนิ่ง ผมหยุดการกระทำไร้ประโยชน์หันซ้ายหันขวา... เออเว้ย มีเก้าอี้นี่หว่า

                ท่าทางผมแสดงออกไปแบบไหนไม่รู้แต่อีกฝ่ายก็เผลอหลุดหัวเราะมานิดแบบนิดเชี่ยๆ แถมน้ำเสียงยังค่อนข้างจะออกไปทางเยาะเย้ยอีก ก่อนจะมันเดินไปเปิดไมโครเวฟหยิบแก้วนมออกมา

                “ ผมไม่ชอบกินหวาน ไม่จำเป็นต้องใส่น้ำผึ้ง ”

                “ แล้วทำไมไม่บอกให้เร็ววะ! ” ให้กูปีนป่ายนับสิบนาทีแล้วมึงไม่กิน!

                “ สนุกดี ” ไอ้เหี้ยดินดินมันกระตุกยิ้มมองลอดแว่นมาสบตาแล้วยักคิ้วให้ โอ๊ย พ่อคุณ หล่ออะไรขนาดนี้! จากนั้นมันค่อยๆยกแก้วนมขึ้นจรดริมฝีปากเผยอปากนิดๆปล่อยให้นมสดร้อนไหลลงคอไป...

                แบบนี้เขาเรียกว่าอยู่ในสายตาแล้วใช่ปะ

                นี่ขนาดยังไม่ได้ลงมือทำอะไรมากมาย มันยังเดินมาหาผมเอง สงสัยเพราะผมไม่อยู่ในห้องมันเลยต้องเดินออกมาตามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย

                “ พี่เป็นอะไรอีกวะ ”

                เสียงทุ้มติดจะเบื่อหน่ายจิตสุดๆเรียกให้ผมหลุดจากภวังค์ความคิดแสนจะสุขใจ สงสัยมันเห็นผมปาดน้ำตาอยู่ด้วยความตื้นตัน... เปล่า คือ ผมง่วงแล้ว แต่ยังฝืนตา นิสัยที่ชอบขยี้ตาเวลาง่วงมันก็เลิกไม่ได้ ถึงผมจะเรียนสถาปัตย์ที่ต้องทำงานห่ามรุ่งห่ามค่ำยังไง แต่ผมก็ชอบนอนไว แต่ถ้านอนดึกจริงๆจะกินเอ็มร้อยไม่ก็กาแฟ แต่สองสามวันมามีแค่เรียนและเรียน งานไม่ค่อยมี จะมีมาชุดใหญ่ก็โปรเจคจบ

                ตอนนี้ก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว ไอ้ดินไม่ง่วงรึไงวะ

                “ พี่ง่วงก็ไปนอน ” ผมชอบเวลาที่มันใจดีชะมัด ดีกว่าตอนมันทำตัวโหดใส่เยอะเลย ใครว่าไอ้อุ่นมันเดาอารมณ์ยาก เจอไอ้หมอนี่เข้าไปแทบจะอกว่าไอ้อุ่นแม่งเบๆ ไอ้หมอโคตรจะแอดวานซ์ ดีสี่วิ วิที่ห้าแม่งบ้า

                “ งั้นดินดินอุ้มเค้าหน่อยยยย ” ผมร้องลั่นแล้วชูมือเหมือนเด็กเวลาให้คนเป็นพ่อเป็นแม่อุ้ม เท่านั้นแหละไอ้ดินก็รีบตอบกลับด้วยถ้อยคำที่แสนจะรักใคร่

                “ ตีนมีมั้ย เดินเองสิว่ะ!

                แหม หยอกนิดหยอกหน่อยก็ขึ้นแหละ

                แก้มใสค่อยๆพองขึ้นเมื่อโดนขัดใจ ผมยืนนิ่งไม่ขยับไปไหน เช่นเดียวกับไอ้ดินที่กอดอกมองผมว่าจะเอายังไง     “ ถ้าไม่อุ้ม คืนนี้ก็ไม่นอน!

                “ เรื่องของพี่มึงเถอะครับ ” มันว่าอย่างไม่แยแสหมุนเท้าแล้วทำท่าจะเดินออกไป

                ผมส่งเสียงหึในลำคอแสยะยิ้มให้ตัวเอง ฉากแบบนี้เคยเห็นในละครบ่อยๆ เดินหนีนางเอกไปแล้วเดี๋ยวอีกสามวินาทีต่อมาก็จะเดินกลับมาง้อ คอยดู!

                ว่าแต่มันผ่านมากี่วินาทีแล้ววะ

                มาลองนับกันดิ๊


                1


                ผมนับหนึ่งในใจแล้วชะเง้อชะโงกกระโดดดึ๋งๆๆ มองดูเงาคนเงาสิ่งมีชีวิต พอเห็นว่าไม่มีก็ลองนับเลขต่อ


                1.5


                แล้วก็มองต่อ มาสิ มาสิ! แม่ง! นับต่อ!


                1.8


                เฮ้ย จะสองแลว้นะดินดิน จะไม่มาจริงดิ แต่เฮ้ย พระเอกเขามาตอนวิที่สามเว้ยมึง


                2


                ยังคงเงียบ


                2.5


                ใจลุ้นตามแอบได้ยินเสียงเปิดประตู แค่นั้นรอยยิ้มผมค่อยๆผลิบาน... และ


                3!!


                ใบหน้าหล่อแม้จะมีแว่นกรอบสวยประดับบดบังดวงตาแต่ก็ไม่ได้หล่อน้อยลง ดินดินเดินหน้ามุ่ยเข้ามาในห้องครัวแล้วตรงมาทางผม...

                ผมรีบยิ้มกว้างแล้วยกมือขึ้นเตรียมจะกระโดดกอดอีกฝ่าย แหม่ๆๆ หน้ามุ่ยมานี่คือกำลังคิดหาวิธีง้อเค้าอ่ะดี๊!


                มาแล้วๆ เอ้าปาย! คุณสามีมาอุ้มแล้ว!


                ผมเดินหน้าไปก้าวแล้วอ้าแขนกว้างเตรียมกอดหมับแต่ในจังหวะเดียวกันนั้นดินมันก็เหลือบตามามองอย่างงงๆและเบี่ยงหลบอ้อมกอดแสนนุ่มนิ่มของผมไปยังตู้เย็น ทำให้ผมคว้าได้แต่อากาศ...

                ไม่เคยเงิบแดกเท่านี้มาก่อนจริงๆสิ

                “ อยู่นิ่งๆก็ประหลาดจะตายแล้ว ยังจะทำถ้าประหลาดอีก ” หัวคิ้วคุณหมอแทบจะม้วนเข้าหากันเป็นปมแล้วมองดูผมที่ยังคงค้างอยู่ในท่าอ้าแขนกว้างๆยกขาข้างหนึ่ง...

                ไม่ใช่ค้างได้ไง กูอึ้งอยู่

                ไม่เคยมีใครกล้าปฏิเสธผมแบบนี้เลยนะ! หยาบคายมากที่เดินผ่านผมไป! คนอื่นเขายังมีมารยาท หมุนตัวหันหลังแล้วเดินไปอีกทาง ถ้าดินทำแบบนั้นจะไม่ว่าสักคำ!

                เออ แต่ก็มีเรื่องน่าแปลกอยู่นะ เวลาผมเดินไปทางไหนทำไมมีแต่คนเดินหลบเดินหันหลังหนีวะ ผมตัวเหม็นเหรอ ก็อาบน้ำทุกวันนะ!


                ทุกคนแม่ง...แปลกว่ะ


                กลับมาเรื่องตอนนี้ก่อน...

                “ มึง... ” ค่อยๆหันไปมองไอ้ดิน “ ไม่ได้ออกมาหากูเหรอ? ”

                “ หืม? ” มันร้องเสียงสูงแถมเลิกคิ้วสูงไปอีก ยกมือชี้หน้าตัวเอง “ แล้วทำไมผมต้องทำแบบนั้น ”

                “ แต่มึงก็มา... ”

                ไอ้ดินยิ่งเลิกคิ้วสูงอีกเมื่อผมจะเถียง พร้อมชูกระบอกน้ำเย็นให้ดู “ ผมหิวน้ำ แค่ออกมาเอาน้ำ อย่ามโนว่าผมมาง้อพี่ครับ ”

                อือหือ แทงใจดำที่สุด!

                ทำแบบนี้กับคนจิตใจบอบบางราวพุดดิ้งได้ไง! พุดดิ้งที่อ่อนไหวเด้งดึ๋งๆแล้วยังเละเหลวง่ายอีก ช้ำใจนะเออ ถ้าเป็นโรคหัวใจขึ้นมาจะมาทนรับคำพูดทำร้ายแบบนี้ไหวเหรอ

                แต่นี่ใคร! นี่ไอ้ปาย! คนที่แข็งแรงทั้งหน้า(ด้าน) และจิตใจ(มโน) แค่นี้ไม่สะเทือนหรอกกกก

                “ ตาแดงหมดแล้วพี่ ไปนอน ” แม้มันจะด่าทำร้ายจิตใจผมแต่ความอ่อนโยนก็มีเหมือนกัน สังเกตเค้าด้วยอ่ะ เห็นด้วยว่าเค้าตาแดง ช่างละเอียดอ่อนอะไรแบบนี้

                เคยมีใครบอกมันปะ

                หมออะไร น่ารักชิบหาย

                มันบอกส่งท้ายแล้วเดินถือกระบอกน้ำเย็นเตรียมกลับไปห้องแน่นอนว่าผมก็ไม่ยอมพลาดโอกาส!

                หมับ!

                “ เฮ้ยยย เล่นอะไรวะไอ้พี่! ” เสียงโวยวายลั่น “ ถ้ากูล้มจะทำไงวะ! ” ตะคอกใส่ผม แต่แน่นอนว่าผมไม่โกรธ เพราะถึงมันจะด่าจะตวาดผมด้วยคำรุนแรงแต่มือข้างที่ว่างก็รีบมาประคองตัวผมที่มีสิทธิ์จะเงยเงิบหัวฟาดได้ทุกเมื่อ

                ขาผมเกี่ยวเอวคนตัวสูงแน่นส่วนมือก็คล้องคอไว้กันตก ไอ้ดินแข็งแรงมากมันรับแรงกระโดดใส่ของผมได้โดยที่ไม่ล้มมีแค่เซๆ พออยู่นิ่งๆ มันก็ค่อยๆทรงตัวดีๆแล้วถอนหายใจเฮือก

                “ ไม่ได้อุ้มก็จะขี่หลังเนี่ยนะ ให้ตายเถอะพี่ปาย ” เสียงทุ้มว่าด้วยความเหน็ดเหนื่อยกับผม

                ผมแอบกลั้นใจนิดนึงกลัวใจมันเหมือนกันว่าจะโยนผมทิ้งลงพื้น ผ่านไปสองวิความเย็นเฉียบของกระบอกน้ำถูกแตะที่มือผมให้สะดุ้งเล็กๆ

                “ ถือ ” ไอ้ดินมันว่าสั้นๆ ผมทำตามอย่างว่าง่าย แล้วยังจะได้ยินเสียงมันถอนหายใจอีก วันนี้มึงถอนหายใจเยอะไปแล้วนะ!

                ฝ่ามืออุ่นเลื่อนมากระชับตัวผมเล็กน้อยเผื่อไม่ให้ตกแล้วสอดมาล็อกไว้ที่ขาจากนั้นค่อยเดินช้าๆมายังห้องนอน ผมอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

                “ นี่ๆ ”

                “ อะไรอีก ” เสียงหงุดหงิดตอบมา “ เงียบได้มั้ย ผมหนัก ”

                ยิ่งพูดมาก น้ำหนักยิ่งเพิ่มเหรอวะ...เพิ่งรู้นะเนี่ย

                “ นี่ ”

                “ บอกให้เงียบไง ”

                “ เห็นกูมั้ย ” ผมถามออกไปโต้งๆเลย

                “ ถามอะไรของพี่ ” ไอ้ดินถามกลับงงๆ “ ตัวเป็นควายขนาดนี้ ไม่เห็นผมคงตาบอดแหละ ”

                “ ... ” เขินก่อน เขาเห็นผมในสายตา โดนด่าว่าควายก็ยอม

                “ เงียบไปได้ก็ดี รำคาญ ” ยังจะมาจิกกัดกันอีก

                ผมมุ่ยปากแล้วเบะๆๆใส่มันจากด้านหลัง พอหางตาเหลือบมาก็รีบคลี่ยิ้มน่ารักส่งไป...ไม่ค่อยจะตอแหละเลยกู

                มาถึงเตียงนอนก็โยนโครมเลย แต่แน่นอนว่าคนฉลาดเป็นเบส(กรดมันธรรมดาไป เดี๋ยวเหมือนคนอื่น)อย่างผมรีบกระโดดลงก่อนแล้วไม่ลืมจะแลบลิ้นใส่มัน

                ทิ้งตัวลงไปนอนกลิ้งบนเตียงใหญ่อย่างชอบใจ มันนิ่มมากๆ นิ่มกว่าห้องไอ้อุ่นอีก ตอนแรกผมกับมันก็ทะเลาะกันเรื่องเตียงด้วย มันจะไม่ให้ผมนอนแต่ความหน้าด้านหน้าทนก็ช่วยได้เสมอ

                เปล่าหรอก ผมเบะปากบอกจะฟ้องไอ้อุ่น แค่นั้นแหละ เลยได้มานอนในห้องนี้ด้วยความเต็มใจของดินดิน

                “ ดินดินไม่นอนเหรอ ” ผมถามพลางหาววอดเริ่มขยี้ตาอีกครั้ง คราวนี้ถูกปัดมือทิ้งอย่างแรงจนผมตกใจ สิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้ายักษ์ของไอ้ดิน

                “ เลิกขยี้ตาได้แล้ว นอนไป! ” มันไม่ตอบคำถามผม

                ว่าเสร็จมันก็เดินกลับไปโต๊ะมุมห้องที่มีหนังสือกางอยู่ แต่ผมคว้าข้อมือมันไว้ก่อน

                “ อะไรอีกวะพี่!

                “ ห่มผ้าให้หน่อย ” ผมว่าไปแล้วยกมือขยี้ตาข้างหนึ่งเพราะความง่วงที่เพิ่มมากขึ้นจนเริ่มจะฝืนตาไม่ไหวแล้ว   

               ดินถอนหายใจดังมากแล้วบีบข้อมือผมแน่นให้หยุด กดไหล่ผมให้นอนลงแล้วกระชากผ้าห่มมาสะบัดคลี่ออกคลุมปิดทั้งตัว


                เดี๋ยวๆ กูยังไม่ตาย

                ไม่ต้องมาคลุมเป็นศพแบบนี้ก็ได้มึง


                “ ยุ่งยาก! ” หมอเถื่อนทิ้งท้ายไว้แล้วเตรียมจะไปอ่านหนังสือแต่ผมก็ลุกขึ้นมาดึงมือมันไว้อีก คราวนี้หมอถึงกับเหวี่ยงเลย

                “ อะไรอีกวะ กูจะอ่านหนังสือ!! ” เสียงดังจนต้องยกมือขึ้นปิดหู

                “ ลืมไรเปล่า ” ทำเป็นไม่ได้สนใจอารมณ์มัน มายิ้มโชว์ฟัน

                “ ลืมฆ่ามึงอ่ะพี่ ” กัดฟันกรอดกำหมัดแน่นด้วยความรักที่มีต่อกระผม ซึ้งใจ!

                ผมยู่หน้า “ ดินดินอ่า ”

                “ อะไรนักหนาวะพี่ ให้ไว ว่ามา!

                “ กู๊ดไนท์คิสสสสสส ” ยิ้มตาหยีให้ หลับตาแล้วยื่นหน้ายื่นปากให้มัน จุ๊บจิ จุ๊บสิ อุตส่าห์ละทิ้งการทำตัวเป็นกุลบุรุษแล้วนะ ต้องใช้ใจมากเลยในการบอกคุณสามีให้ทำอะไรอีโรติกแบบนี้ ปกติน้องปายไม่ทำนะคะ!

                “ กู๊ดไนท์คิกแทนมั้ยพี่ ”

                ไม่เอาตรีนสิค่ะ น้องปายจะเอาปากดินดินต่างหาก!

                “ จะนอนแล้ว เร็วๆ ” ถึงง่วงชิบหายแต่ก็ยังคงทนหลับตายื่นหน้าให้

                “ ก็นอนไปสิว่ะ ”

                “ จุ๊บก่อนนนนนน ” ดิ้นๆๆๆ สะดีดสะดิ้งสะบัดตัวสะบัดแขนสะบัดหัว

                “ จุ๊บห่าอะไร ละเมอเพ้อฝันอยู่รึไง นอนเงียบๆไป!

                เปลือกตาเปิดขึ้นแล้วจ้องมันด้วยอารมณ์งอนนิดๆ จะต้องให้เล่นบทโหดเหมือนกันรึไง

                “ จะทำไม่ทำ ”

                “ ไม่ทำ ” ชีช้ำ มึงคิดก่อนตอบก็ได้นะ กูมีเวลารอฟังเยอะ

                “ ไม่ทำ กูปล้ำมึงนะเว้ย!!

                พุ่งตัวไปคว้าร่างไอ้ดินมากดลงกับเตียงด้วยความหงุดหงิด มันก็ตัวแข็งทื่ออึ้งแดกกับแรงที่ไม่ใช่เล็กๆของผม กลายเป็นว่าตอนนี้ผมกำลังคร่อมตัวมันอยู่ อู๊ยยยย เรท! เด็กปิดตาไว้ด่วน!

                “ ทำบ้าอะไรของพี่วะ ไม่เล่น ” มันกลอกตาขึ้นบนอย่างหงุดหงิดเตรียมจะลุกขึ้นแต่ผมก็ยังคงกดตัวมันไว้อยู่

                “ แล้วใครว่ากูเล่น ” ผมจ้องตามันแบบไม่หลบ “ กูจริงจัง ”

                “ จริงจังเรื่องไหน ” มันสวนกลับแทบจะทันที “ เรื่องจะจูบกูใช่มั้ย ”

                “ สำหรับมึง ”

                “ ... ”

                “ กูจริงจังทุกเรื่อง ”

                ผมว่าจบแล้วค่อยๆ โน้มจูบแก้มมันเบาๆทั้งสองข้างแค่นั้นแล้วผละออกยกยิ้มให้มันนิดหน่อยแล้วเอาตัวลงจากการคร่อมมัน  ไปนั่งข้างๆตัวมัน

                “ กูขอแค่เนี้ย เล่นตัวจริงๆ ” บ่นใส่แม่ง แล้วดึงแขนคนที่นอนนิ่งให้ลุกขึ้น “ ไปๆ อ่านหนังสือ ไม่กวนแล้ว ”

                มันเหวอใส่ “ ไล่ง่ายๆแบบนี้เลย? ”

                “ เออ กูจะนอนล่ะ ไปๆ มึงไปอ่านหนังสือไป ”

                ผมดันตัวมันให้ลุกไปเพราะจะนอน ไม่ไหวแหละ ง่วง ได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว นอนได้

                ไอ้ดินมันลุกขึ้นอย่างงงๆ ยืนอยู่ปลายเตียงยังไม่ได้ขยับไปไหน ส่วนผมก็ล้มตัวนอนหลับตาห่มผ้าซุกหน้ากับผ้าห่มเตรียมหลับเต็มที่แต่ก่อนจะได้หลับก็เสือกหูดีอีก

                “ นอกจากมันจะบ้าแล้ว ยังเอาแต่ใจอีกเหรอวะ ”

                “ แม่ง!

                แล้วมันก็เงียบไปก่อนจะได้ยินอะไรดีๆ พาให้ใจมันดีตาม...


                “ แต่แม่ง... ปากโคตรนิ่มเลยว่ะ

               


               

                -เริ่มทำให้เขารู้สึกการมีตัวตนของคุณ

                ผล : เห็นสิ ตัวเป็นควายขนาดนี้

                -ผ่าน-







--------------------------------------


รอกันนานมั้ย (นานมาก และมาก!!!)

เเงงงง เค้าขอโทษษษษษ

เราจะพยายามมาให้เร็วขึ้น จะมาในทำนองนี้

คือไม่ได้ยาวมาก กำลังพอดีๆ เรียนรู้ชีวิตแต่ละมุมของพี่ปายที่น่าจะบ้าทุกมุม

ดูกันต่อไปว่า 108 วิธีของพี่ปายจะมัดใจหมอดินได้มั้ย 555555555

เรื่องของดินดินเเละปายปายคงต้องรีบปั่นปั่น คงน่าจะจบก่อนวินอุ่น ทีมฝุ่นลมจี้มาก

จริงๆรีบปั่นก็ยังคงอยู่ในสปีดเต่าคลานเหมือนเดิม 555555


รักพี่ปายอย่าลืมกด Fav. น่าาาา

ชอบเรื่องนี้อย่าลืมคอมเม้นท์ให้กำลังใจกันน่า


เพจจ้ะเพจ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.546K ครั้ง

13,665 ความคิดเห็น

  1. #13622 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 09:45
    ขี้มโนได้โล่ห์จริงๆ
    #13622
    0
  2. #13550 Momokajang (@miimomo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 01:22
    หมอเถื่อนนน
    #13550
    0
  3. #13545 urnichx (@SweetJK) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 21:41
    โอ๊ยยย พี่ปายน่ารักน่าลากมากกกกกกกกกกกกกกกก อยากฟัดๆๆๆๆๆๆๆ อย่าให้รู้ว่าหวั่นไหวนะดินดิน จาหยิกกก
    #13545
    0
  4. #13532 brooook (@brooook) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 22:49
    น่าร้ากกกกยิ้มแก้มแตกแล้ว
    #13532
    0
  5. #13520 Somluck2510 (@Somluck2510) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 14:58

    พี่ปายยยยน่ารักอ่ะ
    #13520
    0
  6. #13517 กูติ่งวาย (@odphank) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 20:23
    โอ้ย ปายยยย ทำไมหนูตลกจังลูกกก
    #13517
    0
  7. #13436 olpn (@olpn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 00:26
    โอ้ยชอบแต่ฉันจะนอนแต่นอนไม่ได้แต่อีพี่ปายมันจะหลับแล้ว555555
    #13436
    0
  8. วันที่ 23 เมษายน 2562 / 22:42
    ตมีตัวตน ตัวเท่าควายเลยเนาะ555
    #13406
    0
  9. วันที่ 7 เมษายน 2562 / 20:38
    พี่ปาย ไม่ต้องพึ่งหนังสือหรอก 😂
    #13352
    0
  10. #13294 sharkwowll (@phuensongkram) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 18:02
    ตะกะไหนของพี่มันวะ
    #13294
    0
  11. #13271 พริกไทยไทย (@kvangt) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:59
    ทำไงดีอ่านนิยายเรื่องนี้ในร้านแมค อายยยย
    #13271
    0
  12. #13235 MindTharanisorn (@MindTharanisorn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:16
    ใครเครียด​ๆแนะนำให้อ่านนิยายเรื่องนี้รับรอง​หายเครียด... หรือเครียด​กว่าเดิมวะ555
    #13235
    0
  13. #13160 PCY_BBH_PLOY (@Chutiporn_ploy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:58
    ไอ่พี่ปายโว้ยยยยยยย
    #13160
    0
  14. #13109 Xakas (@nattarikaair9) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 17:49

    น่ารักจริงๆนะ เอาตรงๆไม่ว่าเรื่องไหนจองเดือนพราย กูยิ้มไม่หุบสักเรื่อง55555
    #13109
    0
  15. #13028 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 10:54
    พี่ปายติสเกิ๊น
    #13028
    0
  16. #13017 priew_inlove (@priew_inlove) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 20:04

    เอางี้จริงดิ ตามหนังสือเป๊ะ
    #13017
    0
  17. #12951 Patty3131 (@Patty3131) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 15:21
    ฉลาดเปนเบส 5555
    #12951
    0
  18. #12872 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 17:54
    5555555 ปายเอ่ย
    #12872
    0
  19. #12869 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 04:37
    บ้าจริงๆ5555
    #12869
    0
  20. #12820 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 20:46
    555 ฮามากๆๆ
    #12820
    0
  21. #12559 Alnem (@nem1616) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 20:19
    ชอบคนอย่างพี่ปาย5555
    แม่งคนจริง
    #12559
    0
  22. #12484 ananarnaaa (@ananarnaaa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 17:22
    แบบนี้ก็น่ารักดี
    #12484
    0
  23. #12402 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 15:13
    จะเปน 1001ทิวาราตรีมั้ยกว่าจะด้ายหัว ซะคนน่ะปาย 55555
    #12402
    0
  24. #12400 my_no.inlove (@Mikhasea) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 12:25

    ช็อตนี้กระอักเลือด
    #12400
    0
  25. #12364 Post-It-Conan (@Post-It-Conan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 19:16
    แกนั่นแหละแปลก คนอื่นเขาปกติดี
    ปายน่ารักอ่ะ
    #12364
    0