[END] คนบ้าของหมอดิน

ตอนที่ 13 : บทที่ 11 : ความซวยของดินดิน 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55,324
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,613 ครั้ง
    10 ม.ค. 61




พื้นที่ของพี่ปายคนงาม


               วันนี้มันวันอะไรทำม้ายทำไมไอ้ปายถึงอารมณ์ดีเเบบนี้ ว่าเเล้วขอเต้นบัลเล่ต์หมุนสักสามสเตปต่อด้วยกลิ้งไปกับพื้นอีกสองรอบเเละเเล้ว!
               กลิ้งมาได้สามตลบห้ารอบก็มาหยุดที่หน้าห้องของเราสองคนผมเเละดินดิน ไม่สิ มีปูเป้อีกคน แต่ตอนนี้ปูเป้ไปอยู่คลินิคสัตว์ เฮ้อ เซ็งชะมัด
               ผมยู่หน้าเมื่อเริ่มคิดถึงปูเป้ สะบัดหัวไล่ความคิดถึงออกไปไม่ให้กังวลเพราะอยู่กับพี่หมอใจดีเเล้ว เเถมตอนนี้ก็ได้วิกผมสีน้ำเงินมาอยู่ในมือเเล้ว ไปลองใส่ดีกว่า
               ฉีกยิ้มโคลงหัวไปมาเเล้วใช้คีย์การ์ดเปิดห้องออกเเล้วพบว่าห้องโคตรมืดเลย ดินดินไม่อยู่รึไงกัน คิดในใจเเล้วคลำมือหาสวิตซ์

                    หรือเรากลับมาไวไปนะ 

                    พอเเสงสว่างสาดเข้ามาทั่วห้องก็พบเเต่ความว่างเปล่า เอ้า ดินดินไม่อยู่เหรอเนี่ย นี่มันก็จะค่ำเเล้วนะ หายไปไหนของเขากันนะ
ผมเบะปากด้วยความเซ็งที่กลับบ้านมาเเล้วไม่เจอสามี โคตรจะเศร้าเลย วันนี้ต้องกินข้าวคนเดียวอีกแล้วเหรอ ไม่สิ ไหนสัญญาว่าจะทำอาหารที่ชอบให้ไง แล้วหายหัวไปไหน

     
                         ลองโทรหาดูก็พบว่าสายไม่ว่าง... อะไรวะ

                          คุยกับกิ๊กเหรอสลัด!


                    
               "ทุกทีเลยสิให้ตาย" 
               ผมพึมพำเบาๆออกมาเเล้วพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะเดินไปทางห้องนอนเพื่ออาบน้ำชำระความล้าทั้งตัวเเละหัวใจออกให้รู้สึกสดชื่นสักหน่อย
               เดี๋ยวเปลี่ยนเป็นผมสีน้ำเงินสุดชิคใหม่ที่พี่ปารีสบินตรงมาให้เลยดีกว่า พี่ชายใครก็ไม่รู้น่ารักเป็นบ้าเลย ใช้เวลาจมอยู่ในห้องน้ำนานเป็นชั่วโมงเเช่น้ำนมน้ำเเร่ให้ผิวเปื่อยไปเลย เอ้ย ให้นุ่มนิ่มพอดิบพอดีน่าขบกัดน่ากอด 
               เเละจะให้ดินดินกัดคนเดียววววว

               แต่ไอ้คนจะให้ขบกัดมันหายไปไหนวะ

               ระหว่างไล้มือลูบไปตามขาเรียวอย่างเหม่อลอยเเล้วคิดหนักคุยขึ้นทั้งที่ตัวเปียกหยิบโทรศัพท์เเล้วต่อสายหาใครสักคน
               ไม่นานอีกฝ่ายก็รับสายด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี
               (อะไรกัน เพิ่งเเยกกันไม่นานก็คิดถึงพี่เเล้วเหรอ)
               "คิดถึงมากกก วันนี้อยากกลับไปนอนกอดพี่ปารีสชะมัด" ผมงอเเงใส่ปลายสายเเล้วเดินกลับมาหย่อนสะโพกลงนอนเเช่อ่างต่อ
               (เราไม่ยอมกลับบ้านกับพี่เอง ไม่ต้องมางอเเง พี่สิน่าจะงอนมากกว่า)
               "ก็...งานมันเยอะ" ตอเเหลครับ อยากอยู่กับดินดิน ขืนพูดไปพี่ได้ตบดินดินเเหลกเเน่ข้อหาล่อลวงน้องผู้ใสซื่อของพี่ปารีส "พี่...ผมอยากถามอะไรหน่อย"
               (ถามอะไรเหรอ)
              "...ถ้าผมชอบผู้ชายสักคน มันจะเเปลกรึเปล่า" ถามเสียงค่อยไม่มั่นใจ
               (ปายชอบใคร มันเป็นใคร เเล้วมันชอบปายมั้ย มันเป็นคนยังไง ลูกเต้าบ้านไหน นิสัยเป็นยังไง!!)

               นี่พี่หรือเเม่กูวะเนี่ย

               "คือผมเเค่เเอบชอบเขาน่ะพี่ เเต่เราก็ไม่เค๊ยไม่เคยจะยุ่งกันเพราะผมขี้อาย"ผมว่าเขินๆ "คนขี้อายที่ไหนจะกล้าไปบอกชอบคนที่เเอบชอบเล่า เเล้วเขาเป็นผู้ชาย"
               (ไปอยู่ต่างประเทศหลายปีก็น่าจะเข้าใจเรื่องความรักที่ไม่เเบ่งเพศนะปาย) พี่ปารีสดูเบาใจลงกับคำตอบของผมทั้งที่ในความจริงนอนเเช่อ่างรอสามีกลับมา คิคิ (ถ้าปายจะชอบผู้ชายมันก็เป็นเรื่องที่ห้ามไม่ได้ เเต่ว่า...)
               "เเต่อะไรเหรอ"
               เสียงเข้มมาเลย (มันต้องเป็นคนดี)

               เอ่อ... ดินดินเรียนหมอ เเสดงว่าต้องเป็นคนดีระดับหนึ่ง...เนอะ

               (มันต้องไม่เจ้าชู้)

               เผลอเป็นไม่ได้ กิ๊กเล็กกิ๊กน้อยโผล่มาเพียบ!

             (นิสัยต้องดี)

               เอ่อ...นึกถึงปืน มีด สปาต้า สนับมือในลิ้นชิ้นหัวเตียง ...ไม่ได้ไว้ตีกับคนอื่นหรอก ไว้ป้องกันตัวเฉยๆ เนอะ

               (หน้าตาต้องเพอร์เฟค)

               ข้อนี้ผ่านฉลุย หล่อระดับอปป้าของพี่ปารีสต้องเเพ้!

               (มันต้องรวย! จะมาเกาะเรากินไม่ได้!)

               ยิ่งผ่านเลยข้อนี้

               (การศึกษาต้องดี ถ้าเรียนมหา'ลัยเดียวกับปายก็น่าจะการศึกษาดี ข้อนี้ไม่ห่วง)
               "อ่าครับ"
               (เเล้วชอบมานานยัง เคยกล้าไปจีบเขาตรงๆบ้างรึเปล่า)
               "บ้า! ใครจะกล้าเล่า เขินตาย"
               พี่ปารีสพูดอะไรก็ไม่รู้ น้องปายน้องเเดงหมดเเล้ว
               (ไว้ว่างจะเเอบไปส่องเด็กเเถวมหา'ลัยปายเเล้วกัน คิกๆ)

               เวรเเล้วสิกู

               "จะมาวันไหนก็บอกด้วยล่ะ" กูจะได้ไม่วิ่งโร่ไปหาดินดิน จะสิงคณะทันที
               (ฮ่าๆ ไม่บอกหรอกเดี๋ยวไม่เซอร์ไพร์ส) พี่ว่าอย่างร้ายกาจก่อนจะเอ่ยจริงจัง (ปาย รู้มั้ยถ้าเรามีเเฟนเป็นผู้ชายสังคมจะอาจจะมองเราได้หลายเเบบ)
               "ปายเคยเเคร์สายตาชาวบ้านด้วยเหรอ"
               (เออ พี่ลืม)เเล้วก็หัวเราะเบาๆ(อีกเรื่องเลยนะ ถ้าเรามีเเฟนเเล้วเกิดมีเรื่องบนเตียงเข้ามาเกี่ยว ยิ่งต้องดูเเลสุขภาพให้ดี)
               "บนเตียงคือนอนหลับด้วยกันเหรอ" ย่นคิ้วนิดๆ
               (อ่า พี่ควรจะบอกเรามั้ย กลัวทำเราเเก่เเดดชะมัดเลย)เสียงไม่เเน่ใจเเล้วก็เครียด (เอาเป็นว่าเรายังไม่พูดเรื่องนี้ดีกว่า ...ยังไงน้องกูก็คงยังไม่โดนฟัน)
               "อะไรฟันๆนะ" ได้ยินไม่ชัด
               (พี่ปวดฟัน เย็นนี้จะไปหาหาหมอสักหน่อย)
               "อ้อ โอเคครับ งั้นเเค่นี้นะ ปายต้องทำงานต่อเเล้ว" ผมยิ้มให้คนที่อยู่ปลายสายเเล้วบอกรักเช่นเคย

               อืมมมมม
               เเบบนี้ดินดินจะผ่านมาตรฐานพี่ปารีสมั้ยนะ 
               เครียดจัง


------------

อีกด้าน...


          "ใครโทรมาเหรอราชินีของผม"

          เสียงเเหบกระเส่าถามขึ้นปลายลิ้นกำลังลิ้มรสเนื้อไร้ไขมันส่วนเกินขบเเทะขาคนสวยอย่างหลงใหล หากเเต่คนที่กำลังถูกสัมผัสกลับทำหน้าเฉยชาเปรยตามองชายหนุ่มที่กำลังจูบเท้าเขาเเสดงความภักดี
          "ไม่เกี่ยวกับนาย" เสียงเย็นตอบเเล้วยกไวน์ขึ้นจิบ
          ปารีสรู้สึกตกใจไม่น้อยที่จู่ๆน้องชายมีคนชอบอยู่ในใจกับเขาด้วย เเค่ได้ยินเท่านั้นก็รู้สึกตึงเครียดเเล้วสิ น้องที่รักยิ่งโง่ๆอยู่ด้วย จะตามใครเขาทันกัน คิดอย่างเหม่อลอยเเล้วโคลงเเก้วไวน์เล่นอย่าง               ครุ่นคิดจนลืมเสียสนิทว่าตัวเองกำลังอยู่ในสถานการณ์ไหน
         "อึก" หลุดเสียงเล็กน้อยเมื่อรู้สึกว่าคนเบื้องล่างกำลังทำเกินคำสั่ง
          นิ้วมือก้านยาวเผลอไปสะกิดเข้ายังทางร้อนระอุ...โดยที่เขายังไม่ได้สั่ง!!
          ฝ่าเท้าเล็กยกขึ้นเเล้วยันอกอีกฝ่ายออกไปเต็มเเรง 

          "คุณทำบ้าอะไร!"

          ปารีสเชิดหน้าเเล้วกระชับเสื้อคลุมอาบน้ำเล็กน้อย "เปล่า"
          "เเล้วคุณถีบผมทำไม"อีกฝ่ายหัวเสียไม่น้อยที่เขาทำร้ายบรรยากาศ
          "เพราะฉันยังไม่ได้อนุญาต" เขายังคงนั่งอยู่ที่เดิมเป็นดั่งราชินี เเววตาเย็นจ้องอีกฝ่ายราวกับของเล่น 
          "..."
          "ถ้าฉันยังไม่อนุญาตนายก็ไม่มีสิทธิ์ทำตามใจตัวเอง"
          มองด้วยสายตาเหยียดหยามเเล้วคว้าโทรศัพท์ในห้อง "ขอเปลี่ยนคน อับดับหนึ่งเหรอ หึ! ไม่ได้เรื่อง!"
          (เฮ้ เจ้าเพื่อนบ้า แกจะมาโวยวายใส่ฉันทำไมวะ ฉันก็เลือกเด็กให้ดีที่สุดเปล่าวะ)
          " ฉัน ต้อง การ คน ที่จะ ฟังคำสั่ง ของ ฉัน!!"
          (ไอ้เรื่องมาก!!)ปลายเสียงบ่นเเล้วหันไปถามลูกน้อง(มาก่อนบาร์เปิดเเล้วกูจะมีเด็กให้มันมั้ยวะ พวกมึงลองไปดูห้องพักทีดิมีใครอยู่บ้าง เรียกมาเลยสามสี่คนเอาไปให้ไอ้ราชินีมันเลือกเลย!)
          ผมยกยิ้มพอใจ"ฉันจะรอ เเต่อย่านาน"
          หลังจากวางสายไปก็มองเด็กหนุ่มไร้ประโยชน์ ผายมือให้เป็นเชิงว่า...ออกไป

          วันนี้จะได้ปลดปล่อยสักน้ำมั้ยวะ 
          ให้ตายสิ เมืองไทยนี่น่าเบื่อจริงๆ

          จะว่าไป...
          พรุ่งนี้แอบไปสืบคนที่ปายเเอบชอบดีกว่า น่าจะสนุกขึ้นมาหน่อย


----------------------


          หลังจากวางสายไปผมก็นอนเเช่น้ำอีกครึ่งชั่วโมงเเล้วก็ลุกขึ้นจากอ่างไปล้างตัว หยิบผ้าขนหนูมาเช็ดเบาๆเเล้วเเล้วหยิบชุดคลุมอาบน้ำมาใส่เเละผูกหลวมๆเดินออกมาก็ผมนั่งหน้าโต๊ะกระจกเเล้วหน้างอน้อยๆ พลางเอียงคอเช็ดผมไปด้วย 

               เฮ้อนี่มันก็จะทุ่มเเล้วยังไม่เห็นได้ยินเสียงดินดินเลย จริงๆตอนนี้ผมว่าคอนโดเเม่งโคตรร้างเลยสิ 

               หายไปไหนลองโทรอีกรอบก็ไม่หลับสาย 

               คนรอมันจะบ้าตายเเล้วนะ


             คิดแล้วเซ็งรอเป่าผมให้เเห้งจากนั้นลุกไปหาถุงวิกผมอันใหม่มาเเล้วชื่นชมจูบกอดมันอย่างตื่นเต้น
               ผมวางลูกรักลงเเล้วคว้ากระเป๋าสารพัดเมคอัพขึ้นมา เริ่มจากรวบผมจริงเป็นมวยขึ้นเก็บเเล้วเอาวิกสีน้ำเงินมาวางลงจัดให้เข้าทีก่อนจะเริ่มเปิดขวดซิลิโคนสูตรเฉพาะทากลบกับผิวหนังยึดให้ดูเป็นผมจริงที่สุด 
               เมื่อทำผมเสื้อได้ไม่นานยังไม่ทันได้ย่างกายไปหาเสื้อผเา เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

               ผมรีบไปตะครุบทันทีเเล้วดูเบอร์ที่ขึ้นเป็นดินดินนั้นเอง!!

               รอใครตัดริบบิ้น รับสิ!!

          "ดินดินนนนนนนน!!!"

           ตะโกนออกมาด้วยความคิดถึงเเละเป็นห่วง
          "อยู่ไหนทำไมยังไม่กลับ มีอะไรรึเปล่าดินดิน" ร้อยวันนานปีชาติหนมันจะโทรมามันต้องมีเรื่องเเน่ๆ
          ปลายเสียงเหมือนจะเงียบไปครู่คล้ายตั้งสติก่อนจะมีเสียงโทนทุ้มที่ไม่ใช่ดินดิน!!
          (สวัสดีครับ เป็นญาติกับคุณปฐพีรึเปล่าครับ)
          "เป็นเมียมันเลยล่ะ!"
          (ครับ... พอดีโทรติดต่อญาติหลายคนไม่มีใครรับสาย) เว้นช่องว่างนิดหน่อย ที่สายไม่ว่างคือโทรหาคนอื่นเเล้วอีตาที่ขโมยโทรศัพท์ดินดินใช้...นี่ใคร (ผมโทรมาจาก สน.xxx นะครับ)
          "ตำรวจเหรอ!!" มือไม้อ่อนสิ 
          (ครับ)
          "เกิดอะไรขึ้นกับดิน เอ่อ นายปฐพีครับ" ผมรีบคว้าเสื้อผ้าง่ายๆมาสวมๆไม่สนใจว่ามันจะเข้ากันหรือเปล่ารีบคว้ากระเป๋ากุญเเจรถ... เดี๋ยว เหี้ยเเล้ว รถกูอยู่คณะไอ้ดิน "มีอะไรร้ายเเรงใช่มั้ย มันโดนรุมกระทืบ มันโดนดักจี้ หรือโดนทำร้ายร่างกายครับ"
          วิ่งกระหืดกระหอบลงมาหน้าคอนโดโบกเรียกเเท็กซี่ให้เหยียบไปเลยร้อยสี่สิบ ในใจกังวลจนเเทบ ระเบิดอยู่เเล้ว
          (ใจเย็นๆนะครับ คือว่านายปฐพีเขา...)
          "เขาอะไรเล่า!!" มึงก็รีบบอกสิ เดี๋ยวกูบึ้มสน.เลย
          (เขาทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนผู้เสียหายต้องเข้าไอซียู)

          กูขอทรุด...

          (รบกวนคุณช่วยมาให้เร็วด้วยนะครับ ต้องจัดการหลายเรื่อง ไหนจจะขึ้นศาลอีก)

          ยาดม ยาดม!!

          (ดีใจจริงๆที่มีคุณรับสายไม่งั้นนายปฐพีได้นอนคุกเล่นอีกหลายวันเเน่ เฮ้อ โตๆกันเเล้ว ทำไมถึงทำร้ายจนจะฆ่ากันให้ตายเลย เด็กสมัยนี้นี่นะ)
          เเละสายก็ตัดไป เเล้วปล่อยให้ผมเอ๋อเเดกอยู่เเบบนั้น


          ผัวกูเพี้ยนไปเอามีดไล่ฟันใครเข้าวะเนี่ย!!
          นี่น้องปายกำลังจะมีผัวติดคุกเหรอ แบบนี้ แบบนี้...

          ต้องรีบศึกษาว่าต้องซื้ออะไรไปเยี่ยมผัวที่คุกเเบบละครไทยเเปป!

          โอเลี้ยง ข้าวเเดง ข้าวผัด 
          แล้วมีอะไรอีกนะ



          ผมกำลังเครียด
          เเละเครียดมากๆด้วย

          "ป้าครับ ถ้าเราจะไปเยี่ยมคนที่คุสถานีตำรวจเนี้ย ผมต้องซื้ออะไรบ้างครับ"
          ตอนนี้ผมกำลังอยู่เเถวๆฟุตบาทข้างทางที่มีร้านตั้งเรียงราย ผมลงจากเเท็กซี่มาตอนเเรกจะข้ามไปสถานีตำรวจเเล้วเเต่เปลี่ยนใจซะก่อน
          สายตาหวาดกลัวจากป้าเเกทำให้ผมต้องรีบอธิบาย "คือว่าเพื่อนผมถูกจับเรื่องเข้าใจผิดน่ะครับ ผมเลยจะมาซื้ออะไรให้เขากินก่อน รอเเฟนมันมาประกันตัวครับ"
          แหลสดเเถเเหลกยิ่งกว่างูเลื้อยหนีคน
          พอได้ฟังป้าเเกก็ดูจะเบาใจขึ้นหน่อย เเล้วตอบคำถามเเรกผมให้ "ก็ทั่วไป น้ำเปล่าสักขวด ข้าวสักกล่อง"
          ขมวดคิ้ว "ไม่ใช่โอเลี้ยงกับข้าวผัดเหรอครับ"
          เล้วป้าเเกก็หัวเราะ "นั่นมันในสมัยก่อนเเล้วพ่อหนุ่ม ฮ่าๆๆๆ ตอนนี้จะซื้ออะไรก็ซื้อไปเถอะลูก"
          "ผมอยากเอาไปเเกล้งเขานี่ครับ" คิดเเล้วก็เริ่มจากร้านป้านี่เเหละ "เอาโอเลี้ยงมาถุงเลยครับป้า เอาใส่ถุงมัดเเบบในละครสมัยก่อนนั้นด้วยนะ"
          ""เอาจริงเหรอ"
          "ครับ"พยักหน้าเเล้วหันไปมองร้านข้าวบ้าง"เดี๋ยวผมไปสั่งข้าวก่อนนะครับ"
          เเล้วก็เดินไปยังร้านขายข้าวซึ่งเจอร้านข้าวกล่องสำเร็จรูปพอดี ผมเลยเลือกข้าวผัดหมูธรรมดกับข้าวผัดกะเพราะกุ้งเพิ่มไข่ดาว ถามว่าทำไมซื้อได้เเตกต่างก็รอมาดูกัน
          เมื่อได้ข้าวเเล้วก็เดินไปรับโอเลี้ยงโบราณๆกับเป๊ปซี่เย็นๆอีกสองขวด ยกของในมือดูอย่างภูมิใจ
          "เรานี่ช่างเป็นภรรยาที่ดีจริงๆ ดินดินจะต้องปลื้มใจ"
          ว่ากับตัวเองเเล้วเดินข้ามถนนเพื่อเข้าสู่สถานีตำรวจ ผมหันซ้ายมองขวาอย่างทำอะไรไม่เป็นเพราะเพิ่งเคยมาครั้งเเรก เห็นตำรวจนั่งอยู่ก็วิ่งไปหาเลย

          "คุณตำรวจ!!"

          "เฮ้ย!!" ตกใจขั้นตกเก้าอี้
          ออกจะสวยขนาดนี้ ตกใจในความสวยก็บอกมา
          "ตกใจอะไรคุณตำรวจ ลุกขึ้นมาเร็วๆ ผมมีเรื่องจะถาม!" ตบโต๊ะเร็วๆ "เร็วสิ!"
          "ครับๆ" รีบลุกขึ้นมานั่งตามเดิม "มีอะไรให้รับใช้ครับ"
          "ผมมาหานายปฐพี เขาอยู่ไหนๆๆ"  ร้อนใจมากอยากเจอหน้ามันให้เร็ว จะได้ถามว่ามันไปเเทงใครเข้าถึงได้มาจบลงที่คุกเนี่ย "ประกันตัวได้เลยมั้ยครับ"
          "อ้อ เขายังถูกกักตัวไว้จนกว่าทางเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายจะยอมความถึงจะให้คนมาประกันตัว เพราะนี่เป็นคดีที่ร้ายเเรงเจตนาฆ่าคงจะให้ประกันตัวง่ายๆไม่ได้" เขาว่าเเล้วมองมาที่ผม "ไม่ทราบว่าคุณเป็นอะไรกับคุณปฐพี..."

          "เเฟนมันครับ"


          "อ้อ เเฟน...ฮะ! ผู้ชายเหรอครับ" มองด้วยสายตาประหลาดทำห่าอะไรครับเดี๋ยวฆาตรกรรมตำรวจเเล้วไปนั่งคุกเล่นกับดินดินเลย
         "มีปัญหารึไงครับ"สีหน้าเหวี่ยงมาก"เเล้วจะให้ผมเข้าเยี่ยมเขาได้ยัง"
          "คือมันหมดเวลาเยี่ยมเเล้ว ไว้มาใหม่ตอนเช้าจะดีกว่านะครับ"

          ปัง!

          ตบโต๊ะเเทบพัง โอ๊ยยย เจ็บมือเว้ย 
          "ก็ผมจะเยี่ยมตอนนี้!"
          "ไม่ได้ครับ เข้าไม่ได้จริงๆ" เขาพยายามจะห้ามผมจนสุดท้ายผมก็เลิกจะยื้อดื้อกับคุณตำรวจเเล้วถามขึ้น
          สงสัยเเล้วต้องถาม "คุณตำรวจ ถ้าทำร้ายคนอื่นเเล้วไม่มีค่าปรับก็ต้องนอนคุกคืนหนึ่งใช่มั้ยครับ"
          "ใช่ครับ"
          "ถ้างั้นก็..." 
          "เอ๊ะ เเต่คุณถามทำไม...โอ๊ย!!!"

          ผัวะ!!

         "เอาล่ะ ตอนนี้ผมทำร้ายคุณตำรวจเเล้ว ไม่มีเงินสักบาท จับผมเข้าคุกทีครับ อ้อ ขอห้องขังเดียวกับนายปฐพีด้วยครับ" 

          ดินดินจะไม่เหงาเเล้ว มีเค้าไปนอนเป็นเพื่อน 
          คงดีใจน่าดู!! 
          เรานี่มันฉลาดจริงๆ



***************


“ คุณทำบ้าอะไร!!

“ ต่อยคุณไง คุณตำรวจ ”

ผมมองอีกฝ่ายอย่างงงงัน... เอ๋... หรือว่าเขาจะต่อยคุณตำรวจแรงไปจนทำให้สมองกระทบกระเทือนแล้วความจำเสื่อม โอ้! นี่เขามือหนักเหรอก็ไม่นะ มือเล็กบอบบางสุดๆต่อยคนไม่เป็นจะไปทำร้ายใครได้กัน

มองข้ามวิชาแม่ไม้มวยไทยที่อยู่ในเส้นเลือดไป เราก็จะเป็นคนอ่อนแอคนหนึ่งเลยเชียว

“คุณต่อยผมทำไม!

โล่งอก นึกว่าความจำเสื่อม

ผมฉีกยิ้มกว้างไม่รู้สึกผิดกับเลือดที่ไหลท่วมปากคุณตำรวจ อา...หวังว่าฟันคงไม่หลุดนะครับ ปายมิได้ตั้งใจซัดเต็มเหนี่ยวนะ อันนี้แค่เบาเอ๊ง “ก็ทำร้ายเจ้าพนักงานไง มองไม่ออกเหรอ”

“แล้วคุณทำร้ายผมทำไม! โอ๊ยยย ฟันกูจะหักมั้ยวะ” คุณตำรวจกมหน้าตัวเองแล้วมองหาคนช่วยซึ่งดูจะว่างเปล่า จริงๆก็สงสัยแหละเสียงคุณตำรวจดังลั่นขนาดนี้แต่ทำไมทั้งโรงพักถึงเงียบกริบเหมือนป่าช้าท้ายมัสยิด เอ๊ะ แต่ป่าช้ามันอยู่ที่วัดไม่ใช่เหรอ สงสัยจำผิด

ผมชี้ที่เขา เอียงคอทำตาซื่อใส่ “ ก็คุณบอกเองให้ผมต่อย”

“บอกตอนไหน!!

“ก็คุณบอกว่าทำร้ายคุณแล้วจะได้เข้าคุกนี่น่า”

“โอ๊ยยยย!!” เสียงร้องราวกับควายป่าถูกย่างเกลือ หือ นี่เขาเจ็บแผลขนาดนั้นเลยเหรอ “ อยากจะบ้าตาย สรุปคือ...คุณต้องการจะเยี่ยมแฟนคุณ แต่เพราะหมดเวลาเยี่ยมคุณเลยต้องต่อยผมเพื่อที่จะได้ถูกจับแล้วเข้าคุกไปเจอแฟน... ผมพูดถูกมั้ย ”

แปะๆๆ

“ หู้ววว ก็ฉลาดนี่ครับ ” ทำหน้าประหลาดใจ โอ้โห ช่างเป็นฉลาดอะไรแบบนี้มองแผนแสนบรรเจิดของเขาออกด้วย “ ตามนั้นเลย ทีนี้จะให้ผมเข้าไปคุกได้ยัง ปานนี้ดินดินที่น่ารักคงหิวข้าวแย่แล้ว เร็วๆสิครับ พาผมเข้าคุกสิ โอเลี้ยงจะละลายหมดแล้วเดี๋ยวไม่อร่อย ” ยกถุงโอเลี้ยงให้ดู

“นี่คุณบ้าหรือบ้าวะ!

ชะอุ้ย อิแม่เอ๊ยโอเลี้ยงเกือบร่วง ไยต้องตะคอกกันด้วยครับ ตกใจนะ ขวัญเอ๊ยขวัญมานะน้องปาย

“ผมปกติ” ย่นคิ้วสบตาคุณตำรวจที่ยืนไม่ตรงทำหน้าปวดหัวสุดๆ “พาผมเข้าคุกได้ยัง”

“แล้วคนปกติที่ไหนเขาต่อยเจ้าพนักงานเพื่อเข้าคุกกัน คุณเห็นที่นี่เป็นสนามเด็กเล่นรึไง”

                ทำตาโตแล้วพยักหน้า “ก็คนปกติแบบผมนี่ไง ผมแค่ไม่อยากให้แฟนเหงาเลยจะเข้าไปอยู่ด้วย ผิดเหรอครับ ”

                ทำหน้าอยากตายอะไรขนาดนั้น “นี่ถ้าเขาต้องเข้าไปอยู่เรือนจำเป็นปีๆ คุณคงไม่บ้าตามเข้าไปด้วยใช่มั้ย”

                ถามอะไรแปลกๆ ใครเขาจะทำ...

                “ตามสิ ในเรือนจำผู้ชายเป็นฝูงเกิดแฟนผมมีกิ๊กมีชู้ในเรือนจำขึ้นมา ผมกับลูกก็ถูกทิ้งสิ เพราะงั้นคนรักที่ดีแบบผมนั้นต้องตามสามีไปทุกที่”

                “พอ” ยกมือนวดขมับแล้วหยิบกุญแจขึ้นมา “ไปเลย อยากเข้าคุกนักก็เข้าไปเลย กูไม่ห้ามแล้ว แม่ง...บ้าเกินจะเยียวยา ”

                ถึงจะไม่ชอบใจที่เขาหาว่าผมบ้าแต่ก็ต้องหุบปากไว้ก่อนเดี๋ยวไม่ได้นอนคุกกับดินดิน เพราะงั้นได้แต่ยิ้มร่าเดินดุ๊กดิ๊กตามคุณตำรวจใจดีไปยังห้องขังแสนมืด เห... ประหยัดไฟช่วยชาติเหรอ

                ผมสอดส่องสายตามองรอบๆตัวซึ่งก็เจอแต่ห้องขังที่ว่างเปล่า “ ทำไมไม่มีคนเลยอ่ะ ”

                คนที่ง่วนอยู่กับการปลดกุญแจห้องขังถึงกับถอนหายใจระบายอารมณ์เล้วมองตัวไม่ต่างกับมองตัวประหลาดและส่ายหน้า เอ็ย หมายความว่ายังไงฟะ

                “ ... หน้าตาก็ดีแต่ประสาททั้งผัวทั้งเมียแบบนี้...กูควรส่งเรื่องไปศาลหรือไปโรงพยาบาลบ้าวะ ” หือ บ่นอะไรก็ให้ดังๆสิ คนเสือกจะได้ไม่ต้องตามเสือกให้ลำบาก

                “ โอ๊ะ ดินดินนนน!! ” ผมไม่สนอะไรแล้วเมื่อประตูห้องขังขั้นแรกถูกเปิดเสียงกระทบของเหล็กดังเรียกความสนใจจากผู้ต้องขังคนหนึ่งที่ผมกำลังตามหา สายตาของเขามองมาที่ผมอย่างตกใจ “ดินดินนนน สบายดีมั้ยยย ”

                “มึงมาได้ยังไง!” อีกฝ่ายดูจะตกใจไม่น้อย แหมๆ ดีใจก็พูดมาเถอะ ถึงกับลุกมายืนต้อนรับเมียถึงหน้าประตูบ้าน(ทุกที่จะนับเป็นบ้านทันทีเมื่อผมต้องนอน ซึ่งน้องปายคนดีนั้นนอนได้ทุกที่ เป็นคนติดดินนนนน ฮิ้วววว) “ เอ่อ แล้วหน้าคุณตำรวจไปโดนอะไรมา หมาเตะมาเหรอครับ ”

                “ แค่คดีที่มีอยู่ยังไม่พอเหรอนายปฐพียังจะทำปากเก่งปากเปราะอีกนะ ” คุณตำรวจแลดูปลงๆยังไงไม่รู้ “ พาเมียที่รักเอ็งมากมานอนด้วยไง ”

                “หา!!

                ผมยิ้มระเรื่อ “ ไง ดินดินทำไมทำหน้าเหมือนคนเห็นผีแบบนั้นล่ะ เค้าอุตส่าห์มานอนด้วยเลยนะ ” ก้าวขาเข้าห้องขังเดียวกับดินดินที่ยืนเป็นหมางง ต๊ายตาย เป็นหมางงที่น่ารักน่าฟัดมาก หลงรักเว่อร์

                อีกฝ่ายได้ฟังก็สะบัดหน้าไปหาคุณตำรวจ... เขาถอนหายใจแล้วปิดห้องขังใส่กุญแจด้วยท่าทีเอื่อยๆ “ อืม ต่อยหน้าข้าเพื่อมานอนกับเอ็งในตะราง ถามจริง เมียเอ็งสติดีมั้ย ”

                “ ตอนแรกผมว่ามันก็ยังมีสติ แต่ตอนนี้... ” อุ๊ย ไยต้องส่งสายตาร้อนแรงมาแผดเผากันด้วย รู้สึกขึ้นมาเลย รู้สึกเหมือนว่ากูกำลังจะตายขึ้นมาซะงั้น... “ มึงเป็นบ้าเหรอไอ้พี่ปาย เข้าคุกมาเพื่อ!! สมองมึงยังดีอยู่มั้ยวะ!!!

                “ ทำไมต้องตะคอก ก็เขาไม่ให้เข้าเยี่ยมนี่ เค้าไม่รู้จะทำยังไงดี กลัวดินดินจะนอนกอดเข่าร้องไห้ เค้าก็เลยคิดว่ามาอยู่เป็นเพื่อนดินดินในนี้ก็จบ ฉลาดปะ ”

                “ฉลาดกับบ้านมึงสิ ไอ้ควายเผือก!!!

                อย่างน้อยควายเผือกก็ขาวนะ แสดงว่าผมต้องเป็นควายที่สวยงามอยู่เหมือนกัน ถือว่าเป็นคำชม หูยยย เขินนะเนี่ย

                “ อย่าตีกันตายล่ะ ”

คุณตำรวจว่าอวยพรแล้วเดินจากไป ทำถูกแล้วที่เธอทิ้งฉันไว้ที่ห้องขังกับคนที่ฉันรัก... ทีนี้ก็ได้อยู่กับดินดินสองต่อสองแล้ว ผมวางของในมือแล้วกระโจนกอดคนที่เป็นห่วงสุดๆ แต่ยังไม่ทันอ้าปากพูดคุณตำรวจใจดีก็เดินกลับมาอีกรอบ

“ เออ ผัวเมียอยู่ด้วยกันอย่าพากันก่อคดีเพิ่มอีก เข้าใจมั้ย”

ผมขมวดคิ้วมองหน้าดินดินเหมือนจะให้อีกฝ่ายช่วยไขข้อกระจ่างให้ที

“ ผมอยู่ในนี้จะไปก่อเรื่องอะไรได้ล่ะครับ หึ ” ดินดินทำสีหน้าเจ้าเล่ห์ใส่เจ้าหน้าที่ไม่พอยังลามมาส่งสายตาวิบวับให้ผมรู้สึกเย็นยะเยือกขึ้นมาอีก

“ เอ็งเข้าคุกมาตั้งแต่มัธยม คิดว่าข้าไม่รู้นิสัยเอ็งรึไงไอ้ดิน ” อ้าว รู้จักกันเหรอ แล้วไยลุงไม่ช่วยหลานเล่า!! (นับญาติทันที จะญาติไม่ญาติช่างแม่ง) “ อยากจะเพิ่มข้อหาอนาจารอีกกระทงรึไง ”

“ รู้สึกว่าข้อหานั้นผมจะยังไม่เคยได้นะ ” ยิ้มหวานไม่พอ... มันยัง...


หมับ!!


ดินดินกอดผมแน่นแถมซุกหน้าลงที่ซอกคอผมอีกมีเป่าลมหายใจร้อนๆใส่...

“ ทำอนาจารที่นี่ก็... ตื่นเต้นไปอีกแบบ ”

“ ไอ้ดิน!!

“ หึหึหึ ”

รู้สึกร้อนๆหนาวๆ ...ผมว่าผมคิดผิดที่มานอนที่นี่แล้วสิ...

เอ่อ คุณตำรวจครับ ผมขอออกไปจ่ายค่าปรับตัวเองได้มั้ย ถ้าไม่ได้งั้นขอห้องขังแยกได้เปล่า พอดีรู้สึกว่าตัวเองเริ่มไม่ปลอดภัยแล้วสิ ยิ่งขนแขนสแตนอัพเมื่อเจอเสียงกระซิบเบาๆข้างหู

“ คืนนี้มาทำอะไรสนุกๆกันดีกว่า ผมอยากลองมานานแล้ว...พี่ปาย ”


เสียงหื่นมาเต็ม

มือบีบสะโพกผมเต็มๆ

ขบกัดหูผมเต็มๆ

แน่นอนว่า...


“ คุณตำรวจจจจจจจ พาผมออกจากที่นี่ด่วน!!!


ดินดิน... กูรับมึงได้ทุกอย่าง ยกเว้นอารมณ์หื่นมึงเนี่ย

ปายคนซื่อคนใสคนงามดั่งผ้าพับไว้...รับไม่ไหว!!!


“ หือ ไม่รักผมแล้วเหรอ ไหนว่ามานอนกับผมไง ”

“ เอ่อ คือ ”

“ คืนนี้นอนกับผมที่นี่...นะครับ ”


แค่นอนเฉยๆใช่มั้ย... 

ตอบมาเซ่!!!  



----------------ต่อ---------------------------------------------


   

“ ไม่เอา!!

“ แต่ผมจะเอา!

“ เอากันเมื่อไหร่ ขังแยก!!

 

จบข่าวภาคแสดง...

เป็นอันแยกย้าย เอ่อ...ดินดิน มึงก็แยกจากตัวกูได้แหละ 

หรือว่าหลงรักเค้าเข้าแล้ว แต่มารักกูอะไรเวลานี้ครับ!!!

 

“ ดินดิน ปล่อยยยย!!

สถานการณ์บวกสถานที่ กูไม่ไว้ใจมึง

ขอปกป้องตัวเองก่อนนะ

“ ทำไม? ” อ้าว เสียงเขียวซะงั้น จากหน้าทะเล้นยิ้มเรี่ยราดเป็นหน้ายักษ์แล้ว “ กอดไม่ได้? ”

“ เอ่อ... ”

สั้นๆ นะ

เอาแบบได้ใจความ

 

เมนส์มึงมาเหรอผัว?

 

“ ไม่ให้กอดก็ไม่กอด!

กูพูดเอ่อ ไม่ใช่เออ อิผัวหูเพี้ยน!!

พยายามดันคนหรืองูหลามออกให้ห่างจากตัวอยู่นาน บทมันจะผลักออกก็ผลักง่ายๆ ผัวเด็กที่น่ารักก็แสดงถึงความใหญ่ หมายถึง บ้าอำนาจใหญ่คับบ้านข่มเหงรังแกเมียทาสอย่างน้องปายอย่างไร้เมตตา


โครม!


“ โอ๊ย เจ็บนะ!

“ เรื่องของมึงสิ ”

ไม่มีความรัก ไม่มีความอ่อนโยน

ถีบผมยันติดผนังแล้วเดินลอยหน้าลอยตาไปหาข้าวกล่องหมดความสนใจในตัวผมไปโดยปริยาย อุตส่าห์ใช้คำหรูว่าผลัก แต่ความจริงคือถีบ สงสารสะโพกกูมั้ย

ผมส่ายหน้ากับอารมณ์ขึ้นๆลงๆของดินดิน สงสัยเครียดแน่เลยที่ต้องเข้าคุก จะว่าไปผมยังไม่รู้เรื่องราวความเป็นมาต้นสายปลายเหตุของเรื่องนี้เลยนะ

“ ไม่ให้กิน!

คลานเข่าเข้าหาผัวเด็กอย่างนอบน้อมเคารพกราบเช้ากราบเย็นเพื่อไปกินข้าวบ้างแต่มือใหญ่กลับรวบถุงกล่องข้าวของผมหนีซะงั้น ผมเลยได้แต่คว้าอากาศ

คือว่า...เงินกูมั้ยวะ ข้าวนั่นอ่ะ

“ ทำไม ”

“ ไม่มีเหตุผล ” ผมเลิกคิ้วจ้องหน้าอย่างสงสัย ดินจ้องกลับแล้วเคี้ยวข้าวซะน่ากลัว คือนั่นข้าวไม่ใช่เนื้อเหนียวๆไม่ต้องแยกเขี้ยวขนาดนั้น “ จ้องอะไร ไม่เคยเห็นคนหิวรึไงวะ ”

“ หิวจริงเหรอ ” ผมเอียงคอแล้วจ้องลึกเข้าไปในดวงตาดุๆ “ ไม่ได้โกรธอะไรใช่มั้ย? ”

“ แค่กๆ! ” โอ้ มีสำลักข้าว แบบนี้มันต้องมีอะไรแน่ๆ

ผมหยิบถุงโอเลี้ยงส่งให้มัน “ น้ำก่อน ค่อยๆกิน ”

“ ไม่ต้องยุ่ง! ” จะสำลักข้าวตายอยู่แล้วยังมีหน้ามาแสดงความใหญ่ ...อำนาจเหนือเมียอีกแหละ จะแช่งให้ตายไวก็ไม่ได้ เดี๋ยวปูเป้เป็นเด็กไม่มีพ่อ

ริมฝีปากยกยิ้มนิดๆ “ นี่โกรธอะไร ” ขอแหย่หน่อย

จริงๆผมก็ไม่รู้นะว่ามันโกรธอะไร

“ ... ” หันหน้าหนีไปทางซ้ายพร้อมยัดข้าว

“ เค้าทำอะไรผิดเปล่า ” กูไม่ใช่พระเจ้านะเฮ้ย จะได้อ่านใจมึงได้

“ ... ” หันหน้าหนีไปทางขวาและ...แดกข้าว

กัดฟัน... “ นี่ๆ โกรธอะไร พูดกับเค้าๆ ”

ถ้ามึงหันหน้าอีก กูตบแล้วนะ

“ ... ” หันหนีอีกและสวาปามข้าวต่อ

ปายเป็นพูดคำไหนคำนั้น สูดลมหายใจเข้าลึก

แบมือง้างมือเตรียม...

“ ดินดิน ”

“ อะไรนักหนา! เฮ้ย!

พนมมือและไหว้... “ ดินดินนนนน โกรธเค้าก็ได้แต่อย่าเงียบใส่สิ ฮือ ” ตบมือขึ้นประกบแล้วยกมือไหว้ขอขมาคุณสามีเด็กเอาแต่ใจ

“ ไหว้ผมทำห่าอะไรวะ ” ไม่รับไหว้แถมยังปัดมือผมทิ้งอีก “ บอกว่าไม่ได้โกรธ จะโกรธทำห่าไรแค่เรื่องมีหมอโรคจิตมาเต๊าะมึง ”

“ โกรธเรื่องนี้เหรอ ” ฉีกยิ้มกว้างขึ้น เมื่อคนที่เพิ่งรู้ตัวว่าบ่นอะไรออกมาก็ตาหลือก “ น่ารักจัง ”

“ บอกว่าไม่ได้โกรธ! ” หูแดงด้วย ว้ายตายแล้ว!

“ งั้น ” ผมโน้มหน้าไปใกล้ๆใบหูอีกฝ่าย “ หึงเค้าล่ะซี้

“ บ้า!! ” นั่น...อาการสาวน้อยจ๋ามาเลย หูแดงหน้าแดงคอแดง อุ๊ย มุมนี้ดินดินดูน่ารักน่าฟัดขึ้นเป็นกองเลย ดีกว่าหน้าตอนดุอีก


ยิ่งดูยิ่งอยากรังแก...

เอ๋ จริงๆดินดินต้องรังแกผมไม่ใช่เหรอ


“ ถ้างั้นก็โกรธ ”

“ ไม่ได้โกรธ ”

“ ก็แปลว่าหึง ”

เปล่ากวนประสาทคุณสามีขานะ

“ ต้องให้พูดกี่ครั้งวะ! ดูปากนะ ” มีชี้ปากอีก น่าจูบ เอ๊ยๆ ไม่ได้ๆ กุลสตรีค่ะน้องปาย สงบเสงี่ยมซะ “ ไม่ ได้ หึง! และไม่ มี วัน หึง!

อ้อจ้า จะรอดูนะ

“ ต้องง้อปะ ”

ตอบไวเท่าใจลึกโคตรจะลึกคิด “ ง้อ! ” เหมือนได้สติ สมองเพิ่งสั่งการ “ ง้อ ง้อ...กับบ้านมึงสิ ไม่ได้โกรธไม่ได้หึงไม่จำเป็นต้องมาง้อ ”

ตัดพ้อตัดไผ่ตัดมาทำข้าวกลามขนาดนี้มึงไม่ได้โกรธหรือหึงกูเลยครับ บางทีดินดินน่ะเด็กกว่าที่คิดเยอะ เอาจริงแล้วผมว่าในสี่คนสี่พี่น้องเกรียน ไอ้เชี่ยอุ่นมันโต มีสมองมีสติเป็นผู้ใหญ่ที่สุดแล้ว นอกนั้นก็เด็ก พี่สองคนก็ทำตัววางท่าเป็นพี่ปกป้องน้องจนดูเป็นเด็กอวดดีโชว์พาว ส่วนไอ้น้องไฟนั่นก็เด็กจริงแล้วชอบทำตัวเป็นผู้ใหญ่ก็เลยยิ่งดูเป็นเด็กคูณสองมากกว่าดินดินและไอ้ลม

แต่นิสัยน่ารักน่าเอ็นดูแบบนี้คงต้องมองแบบลึกถึงก้นนรกเลยทีเดียว ใช้ใจล้วนมอง อ้อ ใจแบบลำเอียงเอฟซีดินดินด้วยนะถึงจะมองเห็น ใจเป็นธรรมเป็นกลางมองไม่เห็นหรอก


ความเหี้ยมันบังตา


“ ไม่อยากให้ง้อจริงเหรอ ” เป่าลมใส่หูพลางหายใจปล่อยลมหายอาบรดใบหูไปด้วย “ เค้าอยากง้อนะ ”

“ กะ ก็บอกไม่ต้องมาง้อไง ”

“ ไม่ให้ง้อ ก็หันมาพูดกันดีๆ ”

“ บอกว่า... ”

ผมยกมือขึ้นปิดปากดินดินส่งสายตาเซ็งออกมาแล้วจ้องหน้าอีกฝ่ายท่ามกลางความมืดมีเพียงแสงไฟเล็กๆสาดเข้ามาบางๆ อย่าหวังแสงจันทร์ พอดีหน้าไม่มี แหม แล้วนั่งในคุกใต้แสงจันทร์มันโรแมนติกนักรึไง

“ พูดว่าไม่ต้องง้ออีกสิ ” ผมเริ่มหงุดหงิดแล้วเหมือนกัน ต้องห้พูดซ้ำ คอแห้ง “ กูจะจับมึงทำผัวตรงนี้ ตอนนี้เลย ”

“ ... ” เงียบเลย ไม่อยากเป็นผัวกูขนาดนั้นเลย รู้สึกเสียใจ กระซิก

นึกว่าจะใจกล้า ...ที่จริงก็ไม่กล้า

มันเงียบ ผมก็เลื่อนมือปิดปากมันออก

จ้องหน้ากันอยู่สักนาที ดินดินก็พูดอีกรอบ

“ นิ่งทำไม ทำดิ ”

เดี๋ยว กูตามอารมณ์ไม่ทัน “ ทำ? ทำอะไร ”

“ จะจับกูทำผัวไม่ใช่เหรอ ทำดิ ออนท็อปด้วยก็ดี กูเมื่อย ” อือหือ สั่งมาเป็นชุด

“ ไม่ทำ ไม่ได้โกรธแล้ว ไม่ต้องง้อแล้ว ” ยิ้มหวานแล้วตอกหน้ากลับ “ ดินดินบอกเองนะ ”

“ งั้นกูโกรธก็ได้ ” ง่ายเท่าพลิกฝ่ามือ ไอ้เวร! เรื่องหื่นนี่มึงถึงกับทำตีมึนทิ้งความอวดดีเลยเหรอ!

“ เรื่องของมึงเถอะ ” ได้ทีขอเอาคืนบ้าง แลบลิ้นใส่ไปทีแล้วกระชากถุงข้าวมา

แต่ถือได้สองวิ ไอ้ดินก็ฉกกลับไปวางข้างตัวแล้วขึ้นคร่อมผม อ้าวเฮ้ย นี่ไม่ใช่ที่ผมวางแผนไว้เลยนะ (จริงจริ๊ง)

“ พี่โกรธเหรอ ”

“ ... ”

มาเสียงอ่อนเสียงหวาน กูตามมึงไม่ทัน ไอ้ผัวกลับกลอก!

“ งั้นผมจะง้อ ” ส่งยิ้มสยองมาให้พลางเลื่อนมือมาลูบๆคลำหน้าอกผมมิหนำซ้ำยังดันให้ผมนอนราบไปอีก

เดี๋ยว กูขอเวลานอก! “ หยุด! จะทำอะไร ”

มันย่นคิ้วนิดๆ “ พี่ไม่จับผมทำผัว ผมก็จับพี่ทำเมียแทนสิ ” เรียกกูว่าพี่ แทนตัวเองว่าผม แสดงว่าอารมณ์มันดีในระดับหนึ่งแล้วสินะ ดูท่ามันจะอารมณ์ดีมากในต่อจากนี้

“ คือกินข้าวก่อนมั้ย ”

“ ผมอิ่มแล้ว จะกินของหวานต่อ ” เอ่อ คือว่า กูไม่ได้ซื้อของหวานมา งั้นเดี๋ยวขอคุณตำรวจประกันตัวเองแล้วไปซื้อของหวานให้มึงและกูรีบกลับคอนโดไปนอนดีมั้ย ใจอยากพูดแบบนี้แต่ทว่า

แค่อ้าปากอีกฝ่ายที่ขึ้นคร่อมผมอยู่ก็ประกบริมฝีปากลงมาอย่างเอาแต่ใจและรุกเร้าแรงกระแทกลงมามันทำให้ผมเจ็บไม่น้อยแต่ความเจ็บก็ค่อยๆหายไปแทนที่ด้วยความหวานล้ำลึกรสขมของน้ำโอเลี้ยงผสมเคล้าอยู่ติดที่ปลายลิ้นของดินดิน ผมครางฮืออย่างพอใจในรสจูบที่มีรสหวานและความอ่อนหวาน

“ แฮ่ก คือกู... ” กูล้อเล่น ไม่เอาไม่ทำ กูไม่พร้อมกับสถานการณ์และสถานที่

“ โทษตัวเองเถอะพี่ ” กระซิบหยอกเสียงพร่า “ ตอนแรกแค่เล่นๆ แต่พี่กลับอ่อยผมเอง ไม่ทำก็โง่แล้ว ”


มึงช่วยโง่เถอะ

จะเป็นพระคุณมาก


“ แล้วผมก็เป็นขนาดนี้แล้ว ” มือร้อนจับมือผมไปสัมผัสสปาต้าส่วนตัวลูกรักที่กำลังตื่นตัวจนดันกางเกงยีนส์ออกมา มันนูนและร้อนมาก... คราวนี้สามีเด็กได้แสดงความใหญ่จริงๆ นั้นแหละที่ใหญ่ ทั้งใหญ่ทั้งร้อน แถมร้อนมากจนพาลจะลามมาหน้าผมได้แล้ว มึงมียางอายมั้ยดินดิน! “ รับผิดชอบด้วย”

“ ทำ ทำไมมันตื่น ”

“ สงสัยตื่นเต้นมั้ง ก็นอกสถานที่... ” ไม่ต้องมามองตาหวานตาเชื่อม เวลาจะแดกกูนี่อ้อนเป็นแมวเชียวนะ เวลาปกติเป็นเจ้าป่าข่มเหงกระต่ายน้อยทุกเวลา

“ ไม่เอา อื้อ ดิน... ”

ความหื่นบังตามันแล้วแบบนี้เห็นที่ผมคงไม่รอด... ตัดใจแล้วยอมๆทำให้เสร็จๆไป

แต่เหมือนพระเจ้าจะเมตตาส่งคนมาช่วยให้ผมรอดมือมารร้ายจอมหื่นได้อย่างหวุดหวิด


“ ไอ้ดิน ข้าเปลี่ยนใจแล้ว ข้าจับพวกเอ็งสองผัวเมียแยกดีกว่า ขี้เกียจมานั่งฟังหนังสดของพวกเอ็ง ”


สวรรค์รักไอ้ปายก็วันนี้

เสียงนำมาก่อนตัวทำให้ผมรีบผลักดินดินออกด้วยความรู้สึกปริ่มน้ำ...ตา

กูรอดแล้ว!

ส่วนดินดิน... “ บัดซบเอ๊ย!!


ซวยไปน่าจ้า...ดูแลตัวเองด้วยแม่นางทั้งห้าไปก่อนนะ 

อิอิ




---------------------

หวังว่าดินดินจะไม่ตามฆ่าคุณตำรวจจนะ 
หรือนักอ่านจะฆ่าก็ไม่เเน่ 55555
จงมองพี่ปายให้ลึกกว่านี้ 
เเล้วจะสงสารดินดินทันทีที่มีภรรยาน่ากลัวขนาดนี้ 55555555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.613K ครั้ง

13,665 ความคิดเห็น

  1. #13631 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 11:37

    ไม่รักจริงไม่ยอมทำขนาดนี้นะเนี่ย

    #13631
    0
  2. #13555 urnichx (@SweetJK) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 03:09
    ขำพี่ปายอะ เอาไปทำจ้อจี้ได้เลยนะนี่ ขี้แกล้งดินที่หนึ่งเลย ละอีพี่ดินนี่เป็นหมอได้ยังไงฟะ เข้าคุกเก่ง5555555 ตำรวจโทรตามที่บ้านไม่มีใครรับสายแล้ว เบี่ย5555555
    #13555
    0
  3. #13369 Prdef. (@ningb2b) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 01:37
    พึ่งเข้ามาอ่าน...รู้สึกว่าปายเป็นคนที่มีความคิดแบบเด็กอะ หลายๆอย่างวิธีแก้ปัญหาก็แบบเด็ก ไม่รู้ว่าน้องซื่อจริงหรือแกล้งซื่อ ถ้าซื่อจริงนี้ว่าไม่ซื่อแล้วนะโง่อย่างพระเอกว่าเลยละ ถามอะไรแต่อย่างเหมือนเด็กวิ่งเล่นในทุ่งลาเวนเดอร์ ทั้งๆที่ปี 4 แล้ว
    #13369
    1
    • #13369-1 MinRos (@MinRos) (จากตอนที่ 13)
      14 พฤษภาคม 2562 / 04:35
      เค้าแกล้ง จริงๆคือรู้ทันอยู่ เดือนพรายชอบหลอกให้เราคิดว่านายเอกบ้า
      #13369-1
  4. วันที่ 8 เมษายน 2562 / 22:10
    5555. เทอมาพอดี
    #13362
    0
  5. #13180 PCY_BBH_PLOY (@Chutiporn_ploy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 20:59
    บ้าพอกัน
    #13180
    0
  6. #13153 someonelol (@someonelol) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 01:02
    เอือมกับพวก-สองคน😑
    #13153
    0
  7. #13067 Polly_DN (@PollyIkonic) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 15:28
    เธอมาได้ทันเวลาพอดีอย่างกับรู้ใจ
    #13067
    0
  8. #13040 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 16:56
    มาทันพอดีเลยค่ะคุณตำรวจ
    #13040
    0
  9. #12988 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 17:25
    ผัวเมียคู่นี้แม่งประสาทพอกัน
    #12988
    0
  10. #12890 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 18:55
    55555555
    #12890
    0
  11. #12838 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 22:14
    555 ตำรวจคงอยากตายแน่ๆๆ
    #12838
    0
  12. #12668 893901PK (@893901PK) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 16:41
    เหนื่อยมากคู่นี้
    #12668
    0
  13. วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 06:34
    สรุปพี่ปายใสไม่ใส55555
    #12514
    0
  14. #12509 MPPcyMineChayeol (@MPPcyMineChayeol) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 00:21
    อีพี่ดินเอ้ยยยยย 55555555
    #12509
    0
  15. #12500 ananarnaaa (@ananarnaaa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 13:38
    สงสารตำรวจ555555
    #12500
    0
  16. #12415 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 17:38

    ม่ใช่หมอดินแล้ว เปนหมอหื่นเถอะ
    #12415
    0
  17. #12351 its-meeeee (@its-meeeee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 23:28
    แงงงง สงสาร555555555555
    #12351
    0
  18. #12282 BenzKaewmukda (@BenzKaewmukda) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 15:09
    ขำหนักมากๆ เข้าใจละทำไมไม่ให้อ่านข้างนอก กูเก็บอาการไม่ได้เลน
    #12282
    0
  19. #12155 jaisai09 (@jaisai09) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 18:15
    เกือบได้อ่านฉากนี้ในคุก หื้ออออค้างเลย 555
    #12155
    0
  20. #12014 อรุณรัตน์ กิจนุกร (@tary_) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 11:07
    โอ้ยย​ ชอบ555555
    #12014
    0
  21. #11987 น้องหัวฟูวววว (@Minrt) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 11:29
    เออ บ้ามันทั้งสองนั่นแหละ 5555555
    #11987
    0
  22. #11679 jingjunt (@jingjunt) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 16:35
    มีการลงทุน
    #11679
    0
  23. #11508 คนเหงาเข้าใจไหม (@minamiko) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 01:32
    5555นุ้งปายยยยยยย #คนอยากติดคุก
    #11508
    0
  24. #11395 CottomChu (@CottomChu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 23:22
    5555 ชอบจังหวะคุณตำรวจ
    #11395
    0
  25. #11243 jjnatbaek (@maewji2542) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 01:33
    โอ้ยยย ตลก55555555
    #11243
    0