นับ เก้า รัก [YAOI]

  • 300% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 3,375,967 Views

  • 57,467 Comments

  • 58,169 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    184,086

    Overall
    3,375,967

ตอนที่ 5 : อ้อยคว่ำครั้งที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 120
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7740 ครั้ง
    26 มี.ค. 61

บทที่ 4

 


                “ นับสอง!!

                “ ครับๆๆ ”

                “ ได้ฟังที่พี่พูดรึเปล่า ”

                เอ่อ... เอาแล้วไง มัวแต่เหม่อใจลอยไปหาพี่เก้าเลยไม่ทันได้ฟังเลยว่าพวกพี่กองประกวดกำลังพูดอะไร ส่งยิ้มแห้งยิ่งกว่าดินขาดน้ำนับยี่สิบปี พี่กิ่งคนสวยเลยแจกมะเหงกให้เขามาหนึ่งทีเพื่อนๆส่งเสียงหัวเราะสมน้ำหน้าไปตามกัน ขายขี้หน้าเลยกู แต่ไม่เป็นไร หล่อตลกเรตติ้งพุ่งครับ

                “ หัวผมมันเบลอๆ ”

                “ ข้ออ้าง ”พี่กิ่งแม่งร้ายไม่มีความอ่อนโยนเลย ด่าผมเสร็จค่อยแจ้งรายละเอียดต่อ...แต่รายละเอียดเรื่องอะไรวะ “ เรื่องทำกิจกรรมที่ทะเล เราจะไปกันวันศุกร์นี้นะคะ ”

                อีกสามวันงั้นเหรอ ฮูเร่ฮูร่า เที่ยวทะเลเลยนะ

                “ นอกจากเราจะไปทำกิจกรรมกระชับมิตรระหว่างดาวเดือนแล้วยังต้องทำกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์ด้วย แน่นอนว่างานนี้พี่ๆจะตามเก็บภาพและวิดีโอ ใครจะเด่นจะดังก็ขึ้นอยู่กับการวางตัวนะ ”

                หึ... ของถนัดเลยครับ กูดังยิ่งกว่าพลุแตกแน่ๆ

                “ แล้วก็อีกเรื่องที่สำคัญคือมหาลัยเราจะมีกีฬาดาวเดือน เหล่าดาวจะแข่งแบดมินตัน ส่วนเดือนแข่งบาส และดาวเทียมเป็นวอลเล่ย์ ” เสียงฮือฮาขึ้นมาเลยเพราะเพิ่งจะเคยได้ยิน แต่เหมือนพี่แนตตี้จะบอกแล้วสงสัยผมไม่ได้ฟังมากกว่า “ เดี๋ยวเรื่องกีฬาจะให้พี่เก้ามาอธิบายนะคะ ”

                อะไรนะ พี่เก้าเหรอ

เก้าไหน ใช่เก้า แฟนผมรึเปล่าาา

                กระแซะถามไอ้จินที่นั่งอยู่ข้างหน้า “ มึงๆ เก้าไหนวะ ”

                “ กูก็นั่งอยู่กับมึงจะรู้มั้ยล่ะ อย่าโง่สิ ” ไอ้เหี้ยปากหมา กูถามแค่นี้ตอบมาซะ แล้วก็เป็นผู้ชายข้างหลังอย่างไต้ฝุ่นโคตรตัวเต็งของเดือนมหาลัยปีนี้ตอบให้อย่างสุภาพ

                จนผมกับไอ้จินดูเหี้ยขึ้นทันตาเลยครับ

                “ พี่เก้า รัฐศาสตร์ เดือนมหาลัยปีที่แล้วไง ” ไต้ฝุ่นตอบให้แล้วยิ้มให้ผม อือหือ...ถ้าไม่มีพี่เก้าในใจสาบานเลยว่าไต้ฝุ่นต้องไม่รอดจากผมชัวร์ๆ “ ดังมากเลยนะ ”

                “ อ้อ ” ทำเป็นเก๊กเหมือนไม่รู้สึกอะไรแต่ใจไปแล้ว

                พี่เก้ากำลังจะมาแถมเราก็รู้จักหน้าค่าตากันแล้ว

                แถมเพิ่งสร้างวีรกรรมน่าจดจำฝังใจมาหมาดๆ

                จะมองหน้าพี่แกยังไงวะ

                ไม่มองหน้างั้นมองเป้าแทน...

ฮือ ไม่เอาสินับ ติดเรทได้ไง เราเพิ่งจะสิบเก้าเองนะ แต่เรทมันเริ่มตั้งแต่สิบแปดนี่หว่า ไม่เป็นไรเรทต่อได้แค่ไม่เข้าข่ายสัปดนก็พอ ทำไมมึงมันเป็นคนจัญไรแบบนี้

“ มึง หน้ากูมันปะ ” หันไปสะกิดไอ้จินอีกรอบก็ในนี้ผมสนิทกับมันที่สุดแล้วจะให้ผมไปชวนหมาที่ไหนคุยเล่า “ มีกระจกมั้ย ”

ตอบให้ไวเดี๋ยวพี่เก้ามาเห็นหน้าโทรมๆ แล้วจะไม่ประทับใจ ว่าแล้วหันไปขอลิปจากดาววิศวะดีมั้ย แหม  อยากจะเติมปากให้ดูฉ่ำวาวสีแดงเชอรี่อวบอิ่มให้ดูดีเผื่อคนแถวๆนี้เกิดอยากจูบขึ้นมา ไม่ได้แหละแบบนี้ต้องกลับไปบำรุงริมฝีปากให้พร้อมรับทุกสถานการณ์ โชคดีนะที่ไม่ได้สูบบุหรี่

“ มึงจะมาเสริมหล่ออะไรตอนนี้ แล้วกูผู้ชายปะจะพกกระจกทำซากอะไร ”

เผื่อมึงจะเอามาส่องใต้กระโปรงสาวก็ได้นิ

จะเซ้าซี้ต่อแต่สีหน้ามันเริ่มไม่ค่อยดีจนผมหูต้องยอมล่าถอยออกมาก่อนจะได้ตีนมาเป็นของฝาก กำลังจะหมดหวังแต่ไต้ฝุ่นอีกแล้ว คนดีเหลือเกินแตะหลังผมเบาๆแล้วยื่นกระดาษซับหน้ามันมาให้

“ ผมว่าหน้านายก็ไม่ได้มันมากนะ ” เขาว่าเบาๆ “ ผมช่วยได้เท่านี้ มันเป็นแบบผสมแป้งอยู่ด้วยน่าจะพอช่วยได้ ”

“ โห โคตรดี มีประโยชน์ ” หันไปจิกกันเพื่อนตัวเองด่วน “ มีประโยชน์กว่าหมอหมาแถวนี้เยอะ ”

“ แค่กูไม่มีกระจกให้มึงนี่ผิดมากเหรอครับ ”

“ ผิด แพราะงั้นทีหลังมึงพกซะ ”

แล้วผมก็หันไปคุยกับไต้ฝุ่นแทนไอ้ห่าจินคนไร้ประโยชน์แถมมันก็ไม่คิดจะสนใจเพราะยังเล่นROVไม่เลิกไม่รา แต่ทำไมคุยไปคุยมาหัวข้อของไต้ฝุ่นมาไหลมาทางคณะผมถามนั่นนี่เกี่ยวกับรับน้อง หรือมันชอบใครในคณะผมวะ คุยไปสักพักเพื่อนอีกคนของไต้ฝุ่นที่ชื่อวินจากนิเทศศาสตร์ก็เข้ามาร่วมคุย วินคุยสนุกกว่าไต้ฝุ่นเยอะมากคุยจนเริ่มสนิทจึงแลกเบอร์ไลน์เฟซกันไปแต่คุยไปสามพันเรื่องแล้วยังไม่เห็นหัวพี่เก้าเลยครับ

 

“ ขอโทษครับๆ ”

 

พูดถึงก็มาเลย

ต้องให้แฟนเรียกใช่ปะ ถึงจะออกมา

ได้ๆ เดี่ยวทีหลังจะเรียกบ่อยๆเลย คิกคิก

คนหล่อหัวควันบุหรี่โผล่หัวเข้ามาก่อนแล้วถึงตามด้วยตัว เหล่าดาวเล็กดาวน้อยดาวเทียมกรี๊ดกัดปากต้อนรับการมาของพี่เก้า ส่วนผมเหรอไม่ลืมจิกหน้าขาตัวเองกลั้นเสียงกรี๊ดไม่ให้หลุดตะโกนว่า

 

พี่เก้าของกูววววว!!

คนโปรดคนดีของนับสองงงง

 

เมื่อคนหล่อมาถึงหยุดยืนด้านหน้าเขาดูตกใจหน่อยๆเมื่อเห็นผมนั่งอยู่ในกลุ่มเดือนด้วย เดี๋ยวครับพี่ท่าน ทำหน้าตกใจคืออะไรจะสบประมาทว่าเขาไม่เหมาะที่จะลงประกวดเดือนงั้นเหรอ เผลอส่งสายตาหงุดหงิดออกไปแต่อีกฝ่ายดูไม่ยี่หร่ะอะไรทำเพียงโปรยยิ้มให้

“ กรี๊ดดด พี่เก้ายิ้มให้ฉัน ”

“ เขายิ้มให้เราต่างหาก!

 

ผิด

เขายิ้มให้กู!!

 

หงุดหงิดคูณสองเลยให้ตายดิ...

“ สวัสดีครับน้องๆ พี่ชื่อเก้านะครับ ” เมื่อเปิดปากแล้วเสียงเล็กๆน้อยๆจึงต้องเงียบและตั้งใจฟัง ไอ้ผมนี่ปกติไม่สนใครใดๆแต่พอเป็นพี่เก้าแล้วจะทำตัวป็นเด็กดีเชื่อฟังสักวัน เพราะงั้นพี่เก้าต้องมาช่วยกองประกวดทุกวันนะ “ พี่จะเข้ามาดูแลเรื่องของการแข่งกีฬา ปีนี้มีผู้เข้าประกวดดาวเดือนและดาวเทียมอย่างละยี่สิบคน ในส่วนของเดือนเราจะแบ่งเป็นสี่ทีมสำหรับแข่งบาส ดาวจะเป็นแบดมินตันแข่งยี่สิบคู่ แล้วก็ดาวเทียมเป็นวอลเล่ย์บอลแบ่งสองทีม กีฬาของดาวพี่ปีนังดาวปีสามจะเป็นคนดูแล เดี๋ยวน้องเดือนลุกไปนั่งตรงมุมนู้น พี่จะไปเอาฉลากมาให้จับ ”

                พี่เก้าหยุดพูดแล้วเดินไปทางปีสองที่นั่งกันอยู่ พวกเดือนเริ่มลุกขยับตัว... เฮ้อ ใจจริงอยากจะให้มีกีฬากระชับมิตรกับเดือนปีสองจัง แต่...กระชับมิตรแค่นับสองกับพี่เก้าสองคนพอนะ

                กระชับมิตรบนเตียงก็ได้

                นับสองโอเคมั่กๆ

                หรือจะห้องน้ำ

                นับสองก็ไม่บ่น

                หรือจะริมระเบียง

                นับสองก็ไม่หวั่น

                หรือเอ้าดอร์ดี

                นับสอง... มึงจะแรดขนาดนี้ไม่ได้นะ

                เกรงใจเงินที่แม่ส่งมาให้เรียนสักนิดเถอะ ฮือ

 

                ผัวะ!

 

                “ มึงก็ลุกสิครับ รอพ่อมาอันเชิญรอแม่มาตัดริบบิ้นเหรอ ” ไอ้จินเจ้าเก่าครับพูดไม่พอตบลงมากลางกะโหลกเล่นซะมึนแล้วฉุดผมให้ลุกขึ้น แหม...กูแค่เผลอคิดอะไรนิดๆไปแปปเดียวเอง

จะว่าไป...เสียงพี่เก้ามันเพราะเกินไปเคลิ้มเกือบหลับจนรู้สึกอยากจะเก็บกลับห้องไปนอนฟังคนเดียวจริงๆนะ

หวงอ่ะ หวงทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกันด้วย

ตอกย้ำซะจี๊ดเลย

                “ ในกระดาษจะมีสี่หมายเลขนะครับ ” พี่เก้ากลับมาพร้อมกระปุกสีทึบแล้วเดินไล่ตั้งแต่ข้างหน้า ส่วนผมอืดอาดยืดยาดเลยนั่งอยู่ท้ายแถว เมื่อเดินมาถึงคิวผมเป็นอันว่าไม่ต้องจับให้เสียเวลาเพราะยังไงก็เหลือใบสุดท้ายไม่มีสิทธิ์เลือก “ ของน้อง... นับสอง ”

                อ่า... เขาอ่านป้ายชื่อผม

                รอยยิ้มเลศนัยแววตาดูพอใจไม่น้อย

                “ นับสอง ปีหนึ่ง วิศวะ อ่าฮะ ” พูดให้กูรู้สึกเขินเหรอ แต่พี่เขารู้ชื่อรู้คณะผมแล้ว โอ๊ยยยย เป็นเรื่องน่ายินดี แต่ไม่ใช่สองวันลืมนะพี่มึง

จากนั้นจึงหยิบกระดาษให้ผมฝ่ามือเราแตะโดนกันเพียงชั่วครู่แต่มันสะท้านชวนใจกระตุกเหลือเกิน ผมเปิดกระดาษดูพบว่าเป็นเลขสอง เอิ่ม... นับสองกับเลขสองเนี่ยนะ ไหนดูเพื่อนร่วมทีมดิ๊ ขอหน่วยก้านดีๆหน่อยแล้วกัน ได้พวกวิทย์กีจะดีมาก

                “ จับกลุ่มกันก่อนนะครับ ” พี่เก้าว่าเบาๆแล้วปล่อยให้เราจับกลุ่มกันก่อน

ผมเดินไปหากลุ่มเลขสองซึ่งมีไต้ฝุ่นอยู่ด้วยเจ้าตัวยิ้มเล็กน้อยส่วนอีกสามคนเป็นคนจากเกษตร วิทยาศาสตร์แล้วก็บริหารนับว่าใช้ได้เพราะส่วนสูงต่างเกินร้อยแปดสิบทั้งนั้น

“ โอเคครับ... การแข่งคู่แรกจะเป็นทีมหนึ่งกับสาม ส่วนคู่ที่สองจะเป็นสองกับสี่ โดยคู่แรกจะเริ่มพรุ่งนี้สี่โมงเย็น คู่ที่สองเป็นวันพุธสี่โมงเย็น และรอบชิงเป็นวันพฤหัสสี่โมงเย็น ”

แล้ววันศุกร์ก็ไปทะเล โอ้โห กิจกรรมอย่างแน่น

จากนั้นพี่เก้าก็เริ่มอธิบายเพิ่มเติมของการไปทำกิจกรรมที่ทะเลอีกนิดหน่อยแล้วปล่อยให้แต่ละทีมปรึกษากันไปจะนัดซ้อมบาสกันรึเปล่า

“ ใครเล่นบาสเป็นบ้าง ” ไผ่ เดือนเกษตรถามขึ้น “ กูบอกก่อนเลยนะ กูเล่นไม่เป็น ”

“ พอได้ แต่ไม่เคยชู้ตลง ” นาวา เดือนบริหารถอนหายใจเบาๆ

“ กูเล่นไม่เป็นคงโดนด่า ” ดิว เดือนวิทยาศาสตร์ว่าแล้วหันมาทางผมกับไต้ฝุ่น “ พวกมึงสองคนช่วยเล่นเป็นเถอะ กูขอชนะได้มั้ย ไม่อยากขายขี้หน้า ”

“ ผมเล่นเป็น ไม่มีปัญหา ” ไต้ฝุ่นยิ้มให้ประมาณว่าคุณมึงสบายใจได้นะ แต่เขาคนนี้ยังไม่หลุดความสุภาพเลยเล่นเอาทีมมองหน้ากันเล็กน้อย

พวกมึงมันคนหยาบคาบไง

“ กูนักกีฬาบาสเก่า ไม่ต้องห่วง ” ขอให้ได้เก๊กเท่เถอะ

นั่งคุยไปเรื่อยนัดแนะตกลงกันว่าจะเริ่มซ้อมตั้งแต่เย็นนี้ ดิวเป็นกัปตันสั่งเด็ดขาดว่าต้องมาซ้อม จริงๆอยากรู้ว่าทำไมต้องจริงจังเบอร์แรงสุดท้ายได้ความว่าอริมันอยู่นิติยอมไม่ได้ เออออห่อหมกไป เมื่อใช้เวลาจนคุ้มแล้วพวกพี่ผู้หญิงเรียกรวมตัวซ้อมเดินอีกสองรอบแล้วจะปล่อย คราวนี้เดินเกร็งหน้าเกร็งตูดเลยครับ ก็พี่เก้ามันยืนกอดอกมองตามตลอดทุกฝีก้าวจะตดยังไม่กล้าเลยคิดดูสิ

พอซ้อมเสร็จต่างคนต่างแยกย้าย มีบางคนกลับไปห้องเพื่อเปลี่ยนชุดก่อนผมก็เป็นหนึ่งในนั้นส่วนไอ้จินเหรอเห็นว่าต้องไปเอางานที่ตึกก่อนเลยต่างคนต่างกลับเจออีกทีที่สนามบาส

...ส้นตีน คนอุตส่าห์จะนั่งรถกลับนี่ต้องเดินจริงๆเหรอ

จะไปขอพวกเดือนคนอื่นก็หน้าบางกะทันหันเลยจำใจเดินไปหยิบเป้สะพายขึ้นเดินออกจากหอประชุมเพื่อกลับหอรังนอน

“ เพิ่งรู้ว่าเป็นเดือนวิศวะ ” คำทักทายเรียบๆกับเสียงนุ่มดังมาจากทางซ้ายขของประตู

ผมหันไปมองเล็กน้อย “ พี่เก้า? ”

“ ตอนนี้เรารู้จักชื่อกันแล้วเนอะ ...นับสอง ” เอื้อมมือมาหยิบยกป้านชื่อผมนิดๆ “ ชื่อน่ารักดีนะ ”

“ ขอบคุณครับ ” ยิ้มส่งคืนไปให้แต่แอบหวั่นใจเพราะยังไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจเลยว่าจะมาเจอในรูปแบบนี้ จริงๆกัดฟันเก็บอารมณ์หวีดตั้งแต่พี่เขาเดินเข้ามาแล้ว

“ จะไปไหนเหรอ ”

“ ทำไมครับ ” เปล่ากวนประสาทนะเออ “ จะไปส่งผมเหรอ ” หยอดหน่อยเผื่อปลางับเหยื่อ

ริมฝีปากสวยยู่ขยับเล็กน้อยแล้วมองผม “ นั่นเป็นการเชิญชวนรึเปล่า ”

ใช้คำซะกูดูแต๋วแตกเลยพี่มึง

ยักไหล่ประมาณว่าแล้วแต่จะคิดแล้วกัน แต่แล้วก็นึกอะไรบ้างอย่างขึ้นมาได้... “ พี่เก้าครับ ”

“ ครับ? ” แหนะๆ มาเอียงคอทำหน้าตาน่ารักใส่ผมอีก โอ๊ย จะรังแกกันไปถึงไหนครับ

ยิ่งพูดเพราะๆยิ่งดูหล่อขึ้นไปอีก

“ สอนผมเล่นบาสหน่อยได้มั้ยครับ ”

“ หือ? ” เขาทำหน้าประหลาดใจพอสมควร

“ ผมเล่นบาสไม่เป็น ” ทำหน้าสลดห่อไหล่โศกเศร้ายิ่งนัก “ ผมกลัวว่าจะเป็นตัวถ่วงเพื่อนในทีมครับ ”

เป็นไง ดูดีมั้ยพี่

เพื่อนผมมาได้ยินคงเบะปากมองบนแรงมากชัวร์ๆ

ผมเห็นพี่เก้าเงียบไปแล้วใจโคตรตกไปอยู่เล็บขบเลยสิ เงียบคือปฏิเสธเหรอ โอ้ จอร์จ...การถูกปฏิเสธมันเจ็บหนึบแบบนี้เองงั้นเหรอ

“ ถ้าพี่เก้าไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะครับ ” เสริมเพิ่มเติมด้วยน้ำเสียงผิดหวังสุดๆ

“ เปล่าครับ ไม่ได้จะปฏิเสธ ”

แปลว่าตกลง

                แม่จ๋า น้ำตาลูกจะไหลขยับใกล้พี่เก้าได้อีกนิดแล้ว

                คนตัวสูงมองหน้าผมอีกครั้งก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคลือบแคลงใจ

“ แต่พี่แค่แปลกใจ ”

แปลกใจว่าผมเล่นไม่เป็นทั้งที่หุ่นความสูงน่าจะพอเล่นเป็นงั้นเหรอ

 

“ ทำไมนับสองถึงรู้ว่าพี่เล่นบาสเป็นครับ? ”

 

กึก!

 

เชี่ย... เอ่อ ก็ ก็ส่องเพจพี่ประจำไม่รู้ก็แปลก

แต่ถ้าตอบไปแบบนั้นจะมองหน้าพี่แกยังไงวะ โอ๊ย ไอ้นับ ทำไมมึงไม่ถามพี่เขาว่าเล่นบาสเป็นรึเปล่าก่อนวะ จะได้ไม่ปล่อยไก่ปล่อยพิรุธ

“ อ้อ ” นึกเร็วๆมึง “ ผมได้ยินเพื่อนในคณะพูดกัน ”

เชื่อเถอะ

พี่เก้าพยักหน้าเข้าใจคลายสีหน้าสงสัยแล้วยิ้มให้ผมตามเดิม ผมว่านะไอ้รอยยิ้มของพี่แกมันน่าหวาดหวั่นกว่าสีหน้าสงสัยอีก

“ พี่จะสอนผมมั้ยครับ? ”

“ ได้สิ ถ้าเป็นนับสองจะสอนให้ ” คนดีอะไรแบบนี้แล้วนับสองจะไปไหนรอด “ เรื่องบาสพี่เก่งนะ ”

มีอวด

“ เรื่องอื่นก็เก่งมากด้วย ”

ผมหันไปมองด้วยสีหน้าเครื่องหมายคำถามแปะหน้าผากตัวเท่าบ้าน เก่งเรื่องอะไร... แล้วทำไมสายตาถึงมองมาที่ปากกูครับ หรือว่า...

“ หึ ”

ไอ้พี่เก้า ไอ้คนนิสัยเสีย มองปากคนอื่นแล้วยิ้มคืออะไรวะ

“ งั้นผมไปก่อนนะครับ ” อยู่ด้วยนานๆแล้วกลัวหักห้ามใจไม่อยู่แล้วคว้าคอพี่เก้ามาจูบก่อนเสียเองเลยต้องยกมือไหว้ลากลับ

แต่ถูกมือหนาดึงรั้งหัวไหล่ไว้ซะก่อน “ จะลืมไปไหน ยังคุยไม่จบเลยนะ ”

“ เอ่อ... ต้องคุยอะไรอีกครับ ” ยกมือขึ้นเกาหัวงงๆ

“ เอ้า จะให้พี่สอนบาสไม่ใช่เหรอ ” เจ้าส่งเสียงอุทานพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ เรายังไม่ได้ให้เบอร์พี่เลยนะ แล้วจะนัดซ้อมยังไงครับ? ”

“ อ้อใช่ๆ ” จริงด้วย ลืมสนิทแล้วจะนัดเวลายังไง ทำไมโง่จัง

แต่เดี๋ยวนะ เมื่อกี้พี่เก้าพูดว่าอะไรนะ...

 

“ นับสองครับ ขอเบอร์หน่อย ”








 

กัดปากไม่ให้หลุดกรีดร้อง


พี่เก้า กูขอสามวิในการตั้งสติ


หนึ่ง


สอง


สาม


“ เบอร์อะไรดีครับ ” ผมถามยียวนกลับไปด้วยรอยยิ้มหวาน “ เบอร์บ้าน เบอร์เสื้อ เบอร์บัญชี ” เอาบัญชีมั้ยกำลังขาดแคลนเงิน


“ เบอร์ห้องก็ได้ ถ้าน้องสะดวก ”


อิเหี้ย! เล่นซะกูหน้าหงายเลย

ผมชะงักยิ้มค้างเมื่อได้ยินแบบนั้นส่วนพี่เก้าเขาได้แต่หัวเราะแล้วโบกมือหย็อยๆ “ พี่ล้อเล่นครับ ”

แหม กูนึกว่าเอาจริงนี่เตรียมเขียนแผนที่ไปหอพักให้แล้วนะเนี่ย

เล่นไปพอประมาณแล้วจึงบอกเบอร์ให้พี่เก้าไปพยายามคุมเสียงไม่ให้สั่นใจจริงแล้วยังไม่อยากให้เพราะแลดูใจง่ายแต่คิดสี่ห้าตลบสมองอันชาญฉลาดบอกว่าโอกาสไม่ได้มีบ่อยๆแถมพี่เก้ายังขอเองด้วย

ไม่ให้ก็ควายแล้ว!

ปลายนิ้วกดครบสิบเลขแล้วเมมเบอร์แต่ผมไม่เห็นว่าเขาเมมว่าอะไรจะชะโงกหน้าดูก็เกรงใจ เขาเงยหน้าขึ้นแล้วถามผมอย่างจริงจัง

“ ตกลงไม่ให้เบอร์ห้องพี่จริงๆเหรอ ”

“ พี่เก้าครับ ” กดเสียงต่ำเมื่อรู้ว่าเขากำลังปั่นประสาทผมเจ้าของชื่อยิ้มเมื่อผมรู้ทันยักไหล่ประมาณว่าแค่ล้อเล่นแต่สำหรับผมแล้ว 


“ หอพักกานดา ซอยแปด ชั้นสิบ ห้องหนึ่งศูนย์สองห้าครับ แวะมาหาได้ตลอดนะครับ ”


อึ้งสิ...

กูเล่นบอกชื่อชั้นห้องครบตบท้ายด้วยการเชิญชวนมาได้ทุกเมื่อแต่ก่อนมาโทรบอกก่อนนะจะได้อาบน้ำนอนรอบนเตียง อุ๊ยยยย

พี่เก้าหน้าเหวอเลยครับพอตั้งสติได้ก็ยิ้มละมุนแล้วดีดหน้าผากผมเบาๆ “ เป็นเด็กเป็นเล็กนะ ”

“ ผมไม่เล็กนะ ” ว่ายิ้มๆเสียงพร่าเซ็กซี่แล้วก้มมองต่ำ

อู้หู้ววว วันนี้เป้าตุงจังค่ะพี่เก้า

“ แล้วคิดว่าพี่เล็กเหรอครับ ” เอาสิเรื่องแบบนี้ใครมันจะไปยอมกันยังจะยืนเบ่งอีก เออครับ ไม่มีองมีอายเลย ดี นับสองชอบมั่กๆเลย “ แจกเบอร์ห้องไปทั่วเลยนะ ”

“ ไม่นะครับ ”

ทำตาใสซื่อเหมือนคนอินโนเซ้นต์แต่ไม่รู้จะทันรึเปล่านะ

 

“ เพิ่งจะให้พี่เก้าคนแรกครับ ”

 

กูตอแหล เพื่อนในคณะพากันมาแดกเหล้าตั้งแต่วันแรกแล้ว ตอนนี้จะรู้ทั้งคณะแล้วว่าที่ซุกหัวนอนนับสองมันอยู่ที่ไหนใครไม่รู้นี่เชยสะบัด

คนไม่รู้เรื่องพยักหน้าเหมือนเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เออ อย่าเชื่อทั้งหมดเพราะผมก็ไม่เชื่อพี่เก้าทั้งหมดเหมือนกัน

“ หึ งั้นพี่ไปก่อนนะ ” อ้าว แล้วไม่ไปส่งกูเหรอ?

ยืนเอ๋ออยู่หนึ่งนาทีมองรถพี่เก้าขับออกไป... เอ่อ เหมือนนกบินว่อนเต็มหัวเลยว่ะ ในนิยายทำไมมันดูอะไรก็เป็นใจ๊เป็นใจ นี่ขนาดอ่อยก่อนแล้วนะว่าเอ่อ...ไปส่งได้มั้ย แม่งยังไม่ไปส่งเลย

เดี๋ยวนะแล้วพี่เก้ายิงเบอร์มายังวะ รีบล้วงควักหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเลยแต่ก็ไม่มีเบอร์เข้าสักเบอร์ นี่กูจะนกทั้งสองอย่างในเวลาเดียวกันไม่ได้นะ อิพี่เก้า ไอ้คนมากเล่ห์เอ๊ย! แล้วนี่มันจะมาสอนบาสให้เปล่าวะ สุดท้ายเลยเดินกระฟัดกระเฟียดออกจากมหาลัยตรงไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสำหรับเล่นบาส

ตอนว่างเดินกลับมีเวลาจึงเช็กโซเซี่ยลตามประสาคนติดพี่เก้าผู้หลงใหลโซเซี่ยลจนไม่รู้จะงัดเจ้าตัวออกมายังไง ก่อนจะไปเข้าประชุมผมซื้อบัตรมาเติมเงินเพื่อเล่นเน็ตโดยเฉพาะเลยครับ

 

เห็นหนูเปล่า! –

ไม่เห็นหรอกเพราะอยู่ในใจ

 

วันนี้เห็นพี่เก้าเดินอยู่กับพี่ฟีฟี่ยิ้มหวานมากกกกก เขินแทน –

ไม่รู้ตัวเลยแฮะ

 

ผมเบะปากทันทีเมื่อเห็นชื่อนี้ อืมมม พี่ฟีฟี่ลีดศิลปกรรมหนึ่งในคู่จิ้นของพี่เก้าจากสิบกว่าคนอ่ะ ไม่เยอะได้ไงเล่นสร้างโมเม้นต์กับคนนั้นทีคนนี้ทีจนเรือผุดมาเป็นร้อย

คอยดูเถอะ... สักวันจะต้องมีเรือผีคู่กับกู!

แอบไปสร้างแอคปั่นดีม่ะ ไม่มีใครชง กูชงตัวเอง

 

กลางวันนั่งกินข้าวกับใครอ่ะ พี่น้ำหวานอีกแล้ววววว –

บังเอิญเจอกัน

 

เนี่ยๆๆ บอกแล้วว่าพี่มันมีคู่จิ้นเยอะ!

 

เก้าจ๋า ขอยืมเงินหน่อย –

กูไม่ให้


อิเก้า ถ้าไม่ให้ยืม กูจะแฉรูปหลุดมึง! กางเกงใครก็ไม่รู้เป้าแตก –

ตามสบาย เป้ากูใหญ่ กูอยากโชว์ เอาเลย

 

บวกๆๆๆ กูอยากได้ครับ! ลงเลยๆๆ

ฮือ อยากได้อ่ะ อยากด้ายยยย 

กัดปากร่ำร้องในใจแล้วเลื่อนดูทวิตของพี่เก้าวันนี้ว่ามีอะไรบ้างดีไม่ดีจะมีเกี่ยวกับผมด้วย ฮอลลลลล คาดหวังได้ปะล่ะ

 

นี่เก้าไง @Kaokao_Rat

                อ่อยมาต้องอ่อยกลับ ถูกปะ

 

                นี่เก้าไง @Kaokao_Rat

                หมั่นเขี้ยวว่ะ

 

                นี่เก้าไง @Kaokao_Rat

                ปากแม่ง... น่าตีด้วยปากจริงๆ

 

                นี่เก้าไง @Kaokao_Rat

                เด็กอะไรขี้อ่อยชะมัด

 

                โอ้โห...ก่อนด่ากูมึงดูตัวเองยัง บ้านมีกระจกมั้ยพี่?

นี่เก้าไง @Kaokao_Rat

                แต่ชอบว่ะ

 

                แต่ชอบว่ะ

                แต่ชอบ

                ชอบ

                ชอบบบบบบบบบบ!!

 

                แม่จ๋าเขาชอบหนูอ่าๆๆ รู้สึกใจจะระเบิดแล้วกดปิดหน้าจอก่อนที่ผมจะเขินจนปาโทรศัพท์ทิ้งแต่ยั้งทันเดี๋ยวไม่มีอะไรไว้ส่องตามติดชีวิตพี่เก้าของผม พ่นปรนหายใจให้ตรงจังหวะพอเขินมากๆแล้วกลั้นหายใจทุกทีเลยให้ตายสิ จะตายเพราะขาดอากาศนี่แหละ

มาถึงห้องปุ๊บเปลี่ยนเสื้อผ้าเลยเพราะไอ้ดิวแม่งโทรจิกแหละในส่วนของขาไปสนามกีฬาต้องโบกวินเสื้อส้มกันเลยครับเนื่องด้วยวันนี้เดินเยอะจนขาลากดินแล้ว

เมื่อมาถึงสนามเห็นมีแค่ดิวกับไผ่ไม่รู้ว่าซ้อมนานยังแต่เสื้อไอ้ไผ่นี่โซกเหงื่อเลย ผมวางกระเป๋ากับน้ำลงบนโต๊ะก่อนจะวอร์มร่างกายให้เรียบร้อยจากนั้นลงสนามเพื่อช่วยสอนคนเล่นไม่เป็น พออารมณ์ดีมีอะไรให้ฟินหัวใจเลยมาแบบท็อปฟอร์มสุดชู้ตไม่มีพลาด จนไอ้ดิวถึงกับออกปากชม

                ไม่ได้มีแค่หล่อแต่หนังหน้า กีฬาก็เลิศ!

                หน้าตาดี กีฬาเด่น เรียนก็...ดี ออกจะเพอร์เฟคขนาดนี้ พี่เก้าไม่ชอบนี่โง่นะ

                ถ้าผมชู้ตอีกลูกลงแปลว่าผมชู้ตได้สิบห้าลูกติดเลยนะ ไม่เคยทำได้ขนาดนี้เลยแต่อย่างว่าไม่มีคนสกรีนด้วยถ้าเล่นจริงคงไม่ได้ชู้ตง่ายๆโล่งๆแบบนี้หรอก

 

                “ ไหนว่าเล่นไม่เป็นครับ ”

 

                กึก! ตึง!!

 

                วืดเลย...ไม่ลงห่วงทำให้ไอ้ดิวต้องวิ่งตามเก็บแล้วกระโดดชู้ตเก็บแต้มไป ส่วนผมเหรอค่อยๆหันไปตามเสียงเจอกับพี่เก้าในชุดกีฬาเต็มยศสะพายกระเป๋าหมุนลูกบาสเล่นอยู่ด้วยท่าทีสบายๆ

                อ๊อยยย หล่อมาก

อยากจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเก็บจังแต่มองรอบๆสนามแล้วเริ่มมีแฟนคลับกระจายตัวยังไงคืนนี้ก็ได้รูปพี่เก้าแน่ๆแต่ว่าผมก็อยากถ่ายเองบ้างนี่ คนที่ผมขอร้องให้มาสอนบาสวางกระเป๋าก่อนจะเดินเข้ามาในสนามแล้วเลิกคิ้วถามผม

“ ว่าไงครับ? ไหนว่าเล่นบาสไม่เป็น ” มองแป้นบาสเล็กน้อย “ ชู้ตติดกันเป็นสิบลูกเลยนะ ”

เอ่อ... เอาไงดีแบบนี้พี่เก้าก็มองว่าเขาเป็นคนขี้โกหกอ่าดิ ฮือ ไม่เอานะ

“ เล่นไม่เป็นอะไรล่ะพี่ ” สัดไผ่! มึงอย่าเสือกนะ “ มันบอกเองว่าเป็นนักกีฬาบาสเก่า ”

กูอยากหายไปจากตรงนี้ครับ

ไปไม่ไกลหรอก

แค่หายไปอยู่ในใจพี่เก้าเอง

อารมณ์นี้กูก็ยังเล่นได้เนอะ ทำไมนับสองไม่รู้จักคำว่าซีเรียสบ้าง

“ มึงมาซ้อมเลยไอ้ไผ่ ” ดีกว่าครับสัดดิวที่มาลากมันออกไป “ ส่วนมึง เก่งขนาดนี้ไม่ต้องซ้อมก็ได้ ” ตอกย้ำความเก่งกูไปอีก เป็นเวลาอื่นจะไม่ห้ามเลยแต่ต่อหน้าพี่เก้า กูอยากเป็นคนโง่ๆดูอ่อนด้อยให้เขาสอนอ่า

มันเป็นโอกาสใกล้ชิดเลยนะ!

                เมื่อมารสองตัวเดินออกไปเหลือผมกับพี่เก้ายืนประจันหน้ากันความเงียบมันชวนให้อึดอัดจนอยากถามว่าพี่เก้ามีอะไรก็พูดเถอะอย่ามาจ้องหน้ากันนิ่งๆแบบนี้สิ

                “ เอ่อ... ”

                “ จะแก้ตัวว่าไง หืม? ” น้ำเสียงดูสบายๆแต่แววตาดูเรียบเฉยมาก “ ตอบดีๆนะ ”

                “ ผม... ”

                “ ครับ ” ตั้งใจฟังสุดๆ

                “ ผมแค่อยากเล่นบาสกับพี่เก้าครับ ” เงียบอีกแหละ จริงๆอยากบอกว่าอยากอยู่ใกล้พี่เก้าแต่ไม่รู้จะเอาเหตุผลอะไรที่น่าฟังมา เออ แล้วก็ป๊อดเกินกว่าจะบอกตรงๆด้วย ขออ้อมแล้วกัน

                แววตาเรียบเฉยเปลี่ยนเป็นเอ็นดูในเวลาต่อมาเขากลับมายิ้มแล้วเดาะลูกบอลลงพื้น “ อยากเจอพี่ว่างั้นเถอะ ”

                “ เปล่า!

                “ ครับๆ ” ยิ้มอีกแหละ “ แต่บอกตรงๆก็ได้ครับ ไม่เห็นต้องโกหกเลย ” พี่เก้าเริ่มเลี้ยงลูกไปโดนมีผมขยับขวางพยายามแย่งลูก เราเล่นกันครึ่งสนามใช้คนละฝั่งกับไอ้ดิวไอ้ไผ่

                ผมบ่นอุบอิบ “ กลัวบอกไป พี่ไม่ตกลงนี่ครับ ”

                “ ขึ้นอยู่กับว่าพี่จะว่างรึเปล่า ” ยกมือขึ้นปัดลูกบาสได้ทันก่อนที่จะชู้ต

                “ เหอะ ”

                “ ทีหลังบอกตรงๆนะครับ ” แย่งบาสกลับไปครองได้ในเวลาไม่นาน “ พี่ไม่ชอบคนโกหกเท่าไร ”

                เบะปากแล้วตั้งใจเล่นบาสมากขึ้น ทำไมพี่เก้ามันเก่งจังว่ะ

                “ เพื่อเป็นการไถ่โทษ ”

                “ ... ” หลีกหลบได้แล้วกระโดดชู้ตมองวิธีดูแล้วยังไงก็ลง

                “ เย็นนี้เลี้ยงข้าวพี่ด้วยนะครับ ”

 

                ตึง!!

 

                ไม่แน่ใจว่าเสียงลูกบาสตกพื้นกับเสียงหัวใจกระตุก

                อะไรจะดังกว่ากัน

 

 

 

 

                

-----------------------

มาทันด้วยยยย

ไม่เบาเลยยยยคู่นี้


ฝากนับเก้า หรือ เก้านับไว้ด้วยน่าาาา 

เเจกอ้อยวันละคัน 55555555

อย่าลืมเเชร์ต่อความอ้อยนี้ด้วยนะ 555555555

#นับเก้ารัก 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.74K ครั้ง

491 ความคิดเห็น

  1. #57445 exoxoxo1122 (@exoxoxo1122) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 00:31
    รุกแรงมากพี่คร๊>\\\<
    #57445
    0
  2. #56776 Molly_nat (@Molly_nat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 15:59
    อ่อยเบอร์แรง 555
    #56776
    0
  3. #56277 Candy Rainbow (@lukygirl) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 00:55
    โดนอีกดอกละจ้า
    #56277
    0
  4. #55400 kkolk (@kkolk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 13:37
    อะผลัดกันอ่อยยยยย จะไม่กินข้าวใกล้สองคนนี้นะคะน้ำตาลจืดหมด อ้อยเป็นไร่เลย
    #55400
    0
  5. #54958 Sukanya999 (@Sukanya999) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 11:00
    สรุปใครเตาะใครหนอ&#128522;&#128522;&#128522;
    #54958
    0
  6. #54919 CoolBom (@CoolBom) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 00:07
    กราบความอร่อยนี้
    #54919
    1
    • #54919-1 CoolBom (@CoolBom) (จากตอนที่ 5)
      29 มีนาคม 2562 / 00:07
      *อ่อย สิ
      #54919-1
  7. #54896 Natcha454 (@Natcha454) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 10:48
    สรุปใครเคะ เมะ งงมากแม่//~
    #54896
    0
  8. #54076 Chonnpat (@Chonnpat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 13:36
    เด่วอย่าเพิ่งบอกเคะเมะกุที
    กุสับสนแล้ววววว
    #54076
    0
  9. #53186 Mareemintty (@Mareemintty) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 20:44
    เกลียดความสะดิ้งของาองนางมาก เขินป๊ายยยยยย
    #53186
    0
  10. #53146 puppywang (@2543660) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 19:02
    อ่อยแรงทั้งคู่อะ ไม่ไหวไๆๆๆๆ ใจเราอะไม่ไหว
    #53146
    0
  11. #51829 CarrotSirirvarin (@CarrotSirirvarin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:02
    ใจบางไปอี๊ก
    #51829
    0
  12. #51075 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:51
    แงงงง อ่อยเก่งแทบยกมือไหว้
    #51075
    0
  13. #51001 joenls444 (@joenls444) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:49
    อ้อยร่วงหนักมาก
    #51001
    0
  14. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:54
    อ่อยเก่งงงงงง
    #50167
    0
  15. #49365 cream424 (@cream424) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 18:49
    โอ้ยยย
    #49365
    0
  16. #49324 _Fa_dusita_ (@_Fa_dusita_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 21:21
    ช็อนนี้กุตาย
    #49324
    0
  17. #48599 Wilasinee Jaroenrit (@wilasinee0305) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 17:17
    โอ่ยยยน เขินลืม
    #48599
    0
  18. #47736 Noey No Ey (@1827-noey) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 11:49
    โอ้ยยยยอ้อยทับเเล้ว
    #47736
    0
  19. #47491 PCY_BBH_PLOY (@Chutiporn_ploy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 23:28
    เลิกอ่อยกันเถอะค้าาาา
    #47491
    0
  20. #47367 diizzpop2107 (@diizzpop2107) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 21:08
    โอ๊ยยย ต่างคนต่างอ่อย ใครจะเสดใครเนี่ย เขินน
    #47367
    0
  21. #45965 noowi (@wiwiwi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 10:23
    ใจจะขาดอยู่แล้ว. ทำไมมันฟินแบบนี้
    #45965
    0
  22. #45853 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 17:07
    หาข้ออ้างชัดๆ=="
    #45853
    0
  23. #45345 ZicoXo (@ZicoXo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 17:49
    เขินอะเทืเีกำีือาา
    #45345
    0
  24. #45301 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 18:05

    รถอ้อยคว่ำกี่คันแล้วคะ

    #45301
    0
  25. #44860 anukool__ple (@anukool__ple) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 21:37
    โอ้ยยยย ทำไมถึงรู้สึกเขินนนนน
    #44860
    0