นับ เก้า รัก [YAOI]

  • 300% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 3,366,483 Views

  • 57,408 Comments

  • 58,055 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    174,602

    Overall
    3,366,483

ตอนที่ 45 : อ้อยคว่ำครั้งที่ 39

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 115505
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13987 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61

 

บทที่ 39

 

[นับสอง]

 

                รู้สึกอิ่ม

                ได้นอนเต็มอิ่ม

                แถมหลับสนิทซะด้วย

                เเต่เดี๋ยว...

                ผมมานอนได้ยังไง

                ผมทำรายงานอยู่ไม่ใช่เหรอ?

                หลังจากตื่นขึ้นมาตอนห้าทุ่มพบตัวเองอยู่บนเตียงแล้วก็งงใจว่ามานอนได้ยังไงเพราะจำได้ว่ากำลังทำรายงานอยู่ ผมไม่ได้มีอาการง่วงเลยสักนิดแต่กลับหลับเนี่ยนะ?

                ขมวดคิ้วยุ่งเหยิงแล้วมองไปทางขวา “พี่เก้า...”

                ตั้งใจเรียกมาถามแต่หันไปแล้วกลับพบความว่างเปล่า... พี่เก้าไปไหน? ผมลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินไปดูในห้องน้ำก็เห็นว่าไฟปิดอยู่

                “ไปไหนของเขา” เท้าเอวแล้วมองรอบห้องที่มีเพียงเสียงของแอร์ทำงาน

                หรือจะลงไปหาน้ำกิน?

                ผมเดินออกจากห้องลงไปยังห้องครัวด้านล่างก็ไม่พบคน ไม่พบหมาแมวสักตัว เออๆ ลืมไปที่นี่ไม่เลี้ยงสัตว์ ยืนเกาหัวมึนงงสรุปแล้วไอ้พี่เก้ามันไปไหน?

                หาไม่เจอก็เดินขึ้นไปรอบนห้องแต่รอแล้วรอเล่าจนจะหลับอีกรอบก็ไม่เห็นหัวพี่เก้าทำให้ผมฉุกใจคิดอะไรขึ้นมาได้ ลุกจากเตียงเดินไปดูขนมที่อยู่ตรงโน้ตบุ๊ก

                ขนมยังคงเหลือเท่าเดิมและน้ำก็ยังเหลือครึ่งแก้ว... ลองคิดทบทวนดูแล้วผมไม่มีอาการง่วงและหลังจากกินของพวกนี้ก็หลับไป

                หรือขนมจะมียานอนหลับปนอยู่?

                “ไอ้พี่เก้า!” ผมขบกรามแน่นอย่างโมโหที่ก่อขึ้นอย่างรวดเร็ว

ยิ่งตัวเจ้าของห้องไม่อยู่ด้วยแล้วยิ่งทำให้ผมโมโห... มันวางยาผมให้ผมหลับเป็นตายแล้วตัวมันหายหัวไปไหน! หรือจะแอบเที่ยว? ถ้าไปทำงานบ้านเพื่อนหอเพื่อนต้องวางยามั้ย?

หนีเที่ยว!

ทำไมไม่รู้จักบอกผมก่อน!

ผมจะได้ไปบ้าง!!

อ้าว...ผิดปรดเด็นเหรอ อะเเฮ่ม นับสองก็อยากเที่ยวบ้างนี่

เอาใหม่ๆ... โมโหใหม่

พี่เก้าต้องไปทำอะไรไม่ดีแน่ๆ!

กล้ามากนะ กล้ามาก!

งั้นผมก็จะรอดูว่าเขาจะกลับมาเมื่อไหร่!

กำลังโมโหเป็นฟืนเป็นไฟก็ชะงัก... เดี๋ยวนะ ทำไมท่าทางของผมมันถึงดูเหมือนแม่บ้านกำลังยืนถือสากรอตีหัวสามีที่ริอาจหนีเที่ยวเลยวะ

ม่ายยยยย นับสองรับตัวเองไม่ได้!

เพื่อไม่ให้ฟุ้งซ่าน ผมจึงกลับไปนั่งทำรายงานต่อด้วยสภาพอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก... กำลังสงสัยอยู่ใช่มั้ยว่าทำไมผมถึงตื่นไวขนาดนี้

คงเป็นเพราะผมเคยใช้ยานอนหลับในปริมาณมากจนตอนนี้ดื้อยาไปแล้วคงทำให้หลับได้ไม่นาน

แรกๆ ก็โมโหพี่เก้าแต่พอเจอรายงานปุ๊บ... ฮือ กูจะต้องเริ่มจากตรงไหนเนี่ย!

เอาโทสะไปกองทิ้งไว้ก่อนนะ

ขอเอาสมองอันชาญฉลาดมาทำงานก่อน

ผมทำงานจนล่วงเลยไปตีหนึ่งตีสองก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาหัวของพี่เก้า... รายงานเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาบ้างแล้วในตอนที่กำลังจะพิมพ์เนื้อหาต่อ หูของผมก็ได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านนอกห้อง...

กว่าจะกลับมาได้นะ!

ผุดลุกจากโซฟาตัวโปรดแล้วเดินไปยืนตรงหน้าประตู หรี่ตามองท่าทางลับๆ ล่อๆ ของพี่เก้าที่เปิดประตูเข้ามาแล้วยิ่งหัวร้อน

เขาพยายามปิดประตูให้เบาที่สุดกลัวว่าผมจะตื่นแต่ขอโทษทีนะ ผมตื่นแล้ว!

ได้ยินเขาถอนหายใจแรงๆ เหมือนโล่งอกอะไรสักอย่างแล้วก็หันมาทางนี้พอเห็นหน้าผมเท่านั้นแหละตาค้างอ้าปากเหวอเลย

ยกยิ้มหยันแล้วเอ่ยช้าๆ “กลับมาแล้วเหรอ”

มึงไม่กลับมาเช้าเลยเล่า!

เอ๊ย ไม่ได้สิๆ

กลับมาตอนนี้ก็ดีแล้ว!

หือ? สะดุ้งตกใจอะไรของคุณครับ คุณรัดเกล้า!

แล้วสายตาผมก็ดันสังเกตเห็นว่าชุดที่พี่เก้าสวมอยู่ค่อนข้างแปลกตาและไม่ใช่สไตล์ของเขาจึงย่นคิ้วเล้กน้อย ขายาวก้าวไปหา ส่วนพี่เก้าก็ถอยหลังกรูเหมือนจะหวั่นๆ

ผมไม่สนหน้าเขากลับโน้มหน้าลงตรงซอกคอพี่เก้า กลิ่นครีมอาบน้ำหวานๆ ของผลไม้ทำให้หน้าผมมืดครึ้มทันที แต่เหมือนผมจะเคยได้กลิ่นนี้อยู่นะ... ของใครวะ

ช่างแม่งเถอะ! แต่อาบน้ำใหม่มาแบบนี้มันต้องมีอะไรสักอย่าง! หรือจะกลบรอยอะไร?!

“อาบน้ำใหม่? อ๋อ กลัวกลิ่นน้ำหอมติด?” ความโกรธทำให้ผมพูดขึ้นมาโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง

พี่เก้าตาโตรีบสั่นหัว “ไม่ใช่นะ คือ”

ท่าทางละล่ำละลักติดอ่างพาลทำให้ผมไฟลุกในดวงตา แสดงว่าผมพูดถูกใช่มั้ยถึงได้พูดไม่ออก ตะกุกตะกักแบบนี้!

“กล้าวางยาผมแล้วหนีเที่ยว?”

                ส่ายหน้าปฏิเสธอย่างรุนแรง “ฟังพี่เก้า...”

                ไม่ฟัง!

                ไอ้นับโกรธ ไอ้นับไม่ฟัง!

                ได้ผมแล้วก็ออกลายเที่ยวเลยเหรอ ไอ้พี่เก้า! จะหยามหน้ากันเกินไปแล้วนะ

                พรุ่งนี้ผมจะหนีเที่ยวบ้าง! คอยดู!

                “พี่อยากตายใช่มั้ยพี่เก้า!!

                ริอาจท้าทายอำนาจเมีย เอ๊ย อำนาจมืดของนับสองเหรอ!

                อยากเจอดีใช่มั้ย!

                ท่าทีขึงขังของผมทำให้พี่เก้าทำอะไรถูกเลยทีเดียว เขาพยายามทำใจให้เย็นและสงบใจ “ทูนหัว ฟังพี่เก้าก่อนนะ”

                “ต้องฟังอีกเหรอ” ทวนถาม “พี่วางยานอนหลับผมแล้วหนีเที่ยว ผมยังต้องฟังอีกเหรอ”

                สีหน้าพี่เก้าไม่ได้ตื่นตระหนกแล้ว “พี่ไม่ได้หนีเที่ยว” พ่นลมหายใจเบาๆ “พี่ไม่ได้เที่ยวตั้งแต่เจอนับสอง”

                ผมชะงัก...เขากำลังจะบอกว่า...

                เพราะมีผมจึงเลิกเที่ยว?

                ไอ้ห่า หน้าสิ่วหน้าขวานขนาดนี้ยังมาหยอดอ้อยได้อีก

                น่าตายกว่าคือผมใจอ่อนยวบเลย เหี้ยเอ๊ย

                "เเล้วพี่ไปไหน ทำไมต้องวางยาผม" เสียงผมอ่อนลงโดยไม่รู้ตัว พี่เก้ายิ้มประจบประเเจงเข้ามาโอบไหล่ผม

                "พี่วางยาอะไร นับสองอย่าใส่ร้ายพี่สิ" เขาไม่ยอมรับ "เราน่าจะเหนื่อยมากกว่านะ"

                นี่กูเหนื่อยจนหลับไปเองเหรอ?

                ตีเหล็กต้องตีตอนร้อนๆ "วันนี้เราร้องไห้ไปเยอะเป็นธรรมดาที่หลับไปโดยไม่รู้ตัว" เขาว่าตาไม่กะพริบสักนิด

                ฟังเเล้วก็คิดตาม...หรือจะจริงอย่างที่พี่เก้าพูด?

                ร่างสูงในชุดนอนสีดำดึงผมไปนั่งที่เตียงเเล้วเริ่มต้นพูดคุย "แล้วที่พี่ออกไปข้างนอกเนี่ย พี่ไปหาไอ้ซีน"

                "พี่ซีน? ไปทำไม" หรือพี่มึงเป็นชู้กัน!!

                พี่เก้าเล่าอย่างไม่ปิดบัง "ซีนมันเมาเเล้วมีเรื่องต่อยกับคนในร้าน พี่เลยต้องไปดู"

                "จริงอะ" ผมตกใจ 

                "เเต่มันไม่เป็นอะไรมาก คู่กรณียับมากกว่า" เล่าหน้าตายสนิทเเละจริงจังมาก "กลับมาช้าก็ต้องปิดปากปิดข่าวด้วย ไม่งั้นได้เป็นข่าวหน้าหนึ่งเเน่ๆ" ถอนหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย

                "แล้วทำไมต้องอาบน้ำ? เเล้วนี่ชุดใคร" ไม่ปล่อยผ่านง่ายๆ ยื่นมือไปดึงเสื้อพี่เก้าเเล้วเขย่าๆ

                "ก็ไปผับมันต้องมีกลิ่นเหล้าติด พี่เก้าเลยไปอาบน้ำใหม่ห้องไอ้ไนน์" พี่เก้าเล่าอย่างไหลลื่นไม่หลบตาผม "นี่ก็ชุดไอ้ไนน์"

                สีหน้าผมกึ่งเชื่อกึ่งไม่เชื่อ.. พี่เก้าก็พูดต่อด้วยสีหน้าหนักเเน่น

                "ไม่เชื่อก็ถามไอ้ซีนไม่ก็ไอ้ไนน์ได้เลย" เจ้าของเรือนผมสีอ่อนว่าอย่างจริงใจ "พี่ให้ไนน์ขับรถพาไปน่ะ"

                พยานมาขนาดนี้ผมจะพูดอะไรได้อีกวะ เเต่มันมีอะไรยุบยิบในอกอดไม่ได้จะโพล่งไป

                "พี่ไม่ได้โกหกผมใช่มั้ย"

                พี่เก้าเลิกคิ้วขึ้นเเละลูบหัวผมเบาๆ

                "พี่เก้าจะโกหกทูนหัวได้ยังไงล่ะครับ"

                "..."

                "อย่าคิดมากสิ"

                หน้าบึ้งทันที "ไม่คิดมาก? พี่ลองตื่นมาไม่เจอผมบ้างมั้ยล่ะ!" ประชดค้อนขวับ

                เขากอดผมเเล้วโยกตัวเขย่าไปมาเหมือนผมเป็นเด็กเล็กๆ "ไม่เอา ไม่ประชดกันสิ"

                ผมหันหน้าหนีเขาอย่างหงุดหงิด พี่เก้าคลอเคลียไม่ห่างเเถมยังกอดเเน่นอีก ไอ้ผมก็สะบัดน้อยๆ พอเล่นตัวเเต่รู้สึกความโกรธหายไปครึ่งเเล้ว

                "ไม่โกรธแล้วใช่มั้ย"

                "ใครโกรธ ไม่มี!" ชิ เหมือนโกรธฟรีไปเลย

                พี่เก้าหัวเราะเเล้วถามอย่างเจ้าเล่ห์ "โกรธต่อสิ พี่เก้าจะได้ง้อเยอะๆ"

                ว่าเเล้วเขาก็ดึงผมขึ้นไปนั่งบนตักกดสะโพกผมเเนบชิดกับตัวเขา ลูกตาผมโตขึ้นก่อนหน้าจะร้อนวูบวาบเมื่อรู้ว่าไอ้ 'ง้อ' เยอะๆ คืออะไร

                "ปล่อยนะ ไอ้พี่เก้า!" ไหงเสียงผมดันเเหบพร่าซะได้

                น้ำเสียงเจ้าชู้พร้อมมือไม่อยู่สุข "ไม่ปล่อย"

                "เฮ้ย!" ร่างกายของผมถูกผลักลงเตียงอย่างรวดเร็วเเล้วไม่ทันได้ขยับก็มีเงามาทาบทับกักตัวไร้ทางหนี

                "อย่าดิ้นสิ"

                กูจะดิ้น!

                "จะทำอะไร!" โอ๊ย ไอ้โง่ มันจับมึงกดขนาดนี้ยังจะถามอีก 

                "นับสองรู้มั้ย" เอ่ยเสียงหวานเเล้วยิ้มตาปิด

                กูไม่รู้!

                "ท่าทางเกรี้ยวกราดของคนดีน่ะ"

                โน้มมากระซิบหยอกข้างหู...


                "มันทำให้น้องเก้าคึกคักสุดๆ"


 

                “คึกบ้าคึกบ้าอะไรเล่า!” ผมร้องลั่นแล้วพยายามผลักคนหื่นขึ้นตาออกไปจากตัวเอง แต่อีกฝ่ายไม่มีกระดิกเลยสักนิด “ผมโกรธพี่อยู่นะ!

                ฉิบหายแล้ว

                จากจะตีหัวพี่เก้า

                ไหงกลายเป็นตีประตูผมได้เล่า!

                หยู๊ดดด!

                “ก็กำลังง้ออยู่นี่ไง”

                “บ้านพี่เขาสอนง้อคนแบบนี้เหรอ!

                จะยันเท้าใส่แต่มันเสือกรู้ทันรีบใช่เข่ากดต้นขาผมไว้จนขยับไม่ได้ ผมเหลือกตามองของโมโหแทบพ่นไฟใส่หน้า จะมากไปแล้วนะเว้ย!

                คิดว่าจะกินเสือนับได้ง่ายๆ เหรอ

                เออ ง่าย

                มาเลย มาม่ะ มากินเสือนับสิ

                กินแรงๆ คำโตๆ ด้วย!

                เพราะเสือนับรักความลุนแลง ซี๊ดดดด

                เดี๋ยวววว ไม่ใช่เว้ย

                มึงต้องปฏิเสธต่างหาก!

“พ่อพี่สอนไว้ว่า”

“ปล่อยยย” ตัวหนักฉิบ แดกอะไรเข้าไป แดกเสือนับชิมิ

พยายามจับมือผมที่ฟาดงวงฟาดงา

“ถ้าเมียโกรธ”

“...”

“ให้เอาใจเมียจนกว่าจะหายโกรธ”

กูหายแล้วววว

หายแล้ว!

พี่เก้ารวบมือผมไปกดรวบไว้เหนือหัวด้วยมือเดียวแล้วโน้มใบหน้าลงมาชิดชนกับจมูกผม สมองของผมตอนนี้ค่อนข้างมึนงงและสับสนเอามากๆ

                เมื่อกี้ผมโกรธอยู่ไม่ใช่เหรอ

                เฮ้ยยย ทำไมมาจบตรงนี้ได้วะ!

                “เพราะงั้นก็โกรธพี่เก้าเยอะๆ เลยนะ” ยกยิ้มมุมปากอย่างถือไพ่เหนือกว่าใช้มือข้างที่ว่างปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสำหรับนอนของผมออกอย่างอ้อยอิ่ง

                ผมหน้ามืดทันทีแล้วขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิด... ประมวลผลอย่างรวดเร็วก่อนจะมีความคิดหนึ่งแล่นวาบเข้ามาในหัว แทนที่จะให้พี่เก้าเอาใจผมให้หายโกรธ

                ทำไมผมไม่ ลงโทษพี่เก้าที่ทำให้ผมโกรธแทนล่ะ?

                ความคิดสุดบรรเจิดมาทันที

                แววตาใสกระจ่างของผมมีร่องรอยของความร้ายกาจและเล่ห์กลขึ้นมาทันที

                เพราะอีกฝ่ายมัวแต่ให้ความสนใจกับการแกะกระดุมเสื้อดื่มดำกับความวาบวามต่อการแกะเปลือกห่อหุ้มร่างกายของผม

                ผมคลี่ยิ้มแล้วเอ่ยเรียกเบาๆ “พี่เก้า”

                “ว่าไงคะ” เขาขานรับแล้วเงยหน้าขึ้นมา

                ใจของกระตุกอย่างรุนแรงดั่งกลองชุดเมื่อคำตอบรับนั้นลงท้ายด้วยคะขา ผมกลืนน้ำลายอึกแล้วกดความเคลิบเคลิ้มลงไปยืดคอขึ้นแล้วแนบปากสัมผัส

                นัยน์ตาคมคมเหมือนตาเหยี่ยวขยายกว้างขึ้นอย่างตกใจก่อนจะตอบรับสัมผัสอย่างรวดเร็ว ผมเม้มปากพี่เก้าละเมียดละไมชิมเนื้อนุ่มนิ่มขบกัดเหมือนแมวตัวน้อยเพื่อยั่วอารมณ์พี่เก้าให้แตกกระเจิง

                จูบเบาดั่งแมลงปอแตะผิวน้ำรสจูบหวานแสนอ่อนโยนยังคงดำเนินไปเรื่อยๆ ผมรู้สึกเหมือนว่ามือของพี่เก้านั้นคลายลงแรงกดลงแล้วแอบขยับไปมา

                “อืม” ครางออกเสียงเบาๆ เมื่อผมดูดลิ้นเขาแรงๆ สลับเบาสร้างกระแสความร้อนให้ร่างกายของคนทั้งคู่อย่างรวดเร็ว ไม่นานนักขาของผมก็รู้สึกว่าเบาสบายขึ้นแรงกดทับหนักหน่วงของขาพี่เก้าหายไปแล้ว

                เขายกเข่าออกจากการกดตัวผมไว้... แสยะยิ้มในใจแล้วรีบยกเท้าถีบเข้าที่ท้องพี่เก้าอย่างรวดเร็วและแรงพอสมควร

                ร่างกายสัดส่วนพอๆ กับผมปลิวหล่นหน้าหงายก้นกระแทกพื้นห้อง “โอ๊ย! อะไรเนี่ยนับสอง”

                พี่เก้าได้สติขึ้นมาก็พบว่าตัวเขานั้นถูกผมถีบตกเตียงก็เหวอไปเลยก่อนจะกลับมาทำหน้าตาน่าสงสารล่อลวงจิตใจผมด้วยเบ้าหน้าหล่อๆ

                “พี่เก้าเจ็บนะคะ”

                ไม่หลงกลหรอกเฟ้ย!

                ผมขยับตัวลุกขึ้นนั่งในสภาพที่หัวค่อนข้างฟูเพราะดีดดิ้นเยอะไปหน่อย กระดุมเสื้อก็แกะออกหมดแล้วแต่ยังไม่ได้ถอดเสื้อออกเลยเห็นผิวขาววับๆ แวมๆ ล่อตาล่อใจ พี่เก้าชะงักเล็กน้อยแล้วมองหัวนมที่เหมือนจะเห็นแต่ก็ไม่เห็นเพราะเสื้อมันขยับไหวไปตามการเคลื่อนตัวของผม

                เห็นลูกกระเดื๊อกบนกลางลำคอขยับขึ้นลงแล้วยกยิ้มกริ่ม...

                หึ! เสือนับก็เซ็กซี่นะจะบอกให้!

                “ถีบพี่เก้าทำไม” เขาถามผมเสียงขุ่นแล้วจะลุกขึ้นแต่ผมรีบวางเท้าลงบนเป้ากางเกงที่กำลังตื่นตัว ทำให้พี่เก้าชะงักแล้วหายใจติดขัด

                “ผมสั่งให้พี่ลุกเหรอ”

                เอ่ยเบาๆ พร้อมขยี้ปลายเท้าลงหนักๆ บนท่อนเนื้อร้อนๆ ใต้ร่มผ้าบางเหมือนว่าเขาจะไม่ใส่ชั้นในซะด้วยและมันก็กำลังแข็งสู้เท้าผม

                “ทูนหัว...” เขาจะลุกขึ้นแต่ผมเหยียบไว้ด้วยแรงพอเหมาะ

                “ผมกำลังโกรธ”

                “งั้นก็ให้พี่ง้อสิ”

                “ไม่” ส่ายหน้าแล้วยกเท้าขาวสะอาดอีกข้างที่ว่างไม่มีหน้าที่ไปตรงหน้าพี่เก้าที่นั่งต่ำกว่า ยื่นเท้าไปห่างจากหน้าเพียงไม่กี่คืบ... เท้าด้านล่างก็ปลุกปั่นเจ้าน้องเก้าให้โหมกระหน่ำด้วยพายุอารมณ์

                “ฮ้า”

                พี่เก้าจับข้อเท้าของผมข้างที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าไปพรมจูบตรงกลางหลังเท้าก่อนจะไล่ขึ้นมาจนถึงหัวเข่าด้วยความเอาใจ ผมมองนิ่งๆ ไม่ใจอ่อนลง

                แววตาของเราต่างฝ่ายต่างแสดงให้เห็นถึงความดุดันต้องการจะเป็นคนควบคุมเกมรักบนเตียง ผมเชิดหน้าขึ้นแล้วเอ่ยอย่างหยิ่งผยอง

               "สามี"

               "...!"

                “ผมจะสอนให้รู้ว่า... การโกหกผมมันไม่ใช่เรื่องที่ดี”


               อย่าทำให้เสือนับโกรธ

               เพราะเสือนับไม่รับประกันความปลอดภัย!


     

                พี่เก้ามีท่าทีอึ้งแล้วสบตาผมยังคงดื้อด้านยิ้มหน้าด้านต่อ “คนดี พี่เก้าโกหกอะไรคะ”

                ไอ้คนตอแหล!

                คิดว่าเสือนับโง่รึไงกันถึงจะได้เชื่อนิทานหลอกเด็กแบบนั้น ถึงมันจะฟังดูเหมือนจริงมากๆ แต่อย่างไอ้พี่ซีนเนี่ยนะถึงขั้นเมาขาดสติมีเรื่องแล้วยังจะบอกว่าผมหลับไปเอง?

                เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะเอาน้ำกับขนมไปตรวจที่โรงพยาบาล

ดูซิ! จะยังแถได้อีกมั้ยถ้ามีหลักฐาน

ส่วนตอนนี้ต้องทุบตีลงโทษคนโกหกก่อน



-----------------


CUT

ต้องกลับมาเม้นด้วยนะ!!

TW : @Phraipimmy_


----------------------


                นับสองก้าวเดินมาหยุดตรงหน้าใกล้ขึ้นแล้วใช้ปลายแส้เชยคางผมขึ้น แววตาสดใสเข้มแสงมากกว่าทุกวัน แรงอารมณ์ของนับสองนั้นเหมือนกำลังก่อตัวช้าๆ


                “คิดจะกบฏต่อผมหรือ...พี่เก้า”



 

                อะไรที่เรียกว่าควีน

                นับสองในตอนนี้แหละ...ควีน

                “ไม่ซื่อสัตย์ไม่เชื่อฟัง” เอ่ยช้าๆ ร่ายความผิดของผมออกมาแต่มันไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิด กลับกันแล้วในเวลานี้มันคือเสน่ห์ที่ชวนให้ตกหลุมพราง

                “คือพี่...”

                แววตาคู่สวยเฉียบคมจ้องผมราวกับแม่เสือตัวโต “ผม...ไม่ได้สั่งให้พูด”

                นับสองกลอกตาไปมาก่อนจะไล้ริมฝีปากของผมด้วยแส้ม้าชวนให้รู้สึกจั๊กจี้ไม่น้อย ไม่กี่ครั้งก็ถอยกลับไป

                ราชินีของผมเดินไปนั่งที่ขอบเตียงแล้วอ้าขาออก... “มานี่สิ”

                ผมที่แทบจะลุ่มหลงจนโง่งมก็ชันเข่าจะลุกขึ้นแต่เสียงแหบหวานกลับเอ่ยสั่งต่อ

                “คุกเข่า...และคลานมาหาผม”


-----------------


CUT

ต้องกลับมาเม้นด้วยนะ!!

TW : @Phraipimmy_


----------------------


“คืนนี้พี่จะต้องจำไปจนตาย”

เสียงเหี้ยมดังขึ้นฉุดผมออกมาจากฝันหวานพร้อมกับแรงบีบรัดที่โคนแก่นกาย ผมรีบก้มมองแล้วก็หน้าซีดเผือก เส้นเชือกเส้นแต่เหนียวทนทานผูกเป็นปมแน่นจนน้องเก้าน้อยถึงกับกระตุก

“ทะ ทูนหัว ไม่เล่นแบบนี้สิ” น้องเก้าเเปดนิ้วถูกรัดอย่างแน่นจนเลือดแทบไม่เดิน

แล้วยิ่งเห็นนับสองยกตัวขึ้นเพื่อสอดใส่เข้าไปในตัวยิ่งทำให้ผมแทบเป็นบ้า น้องยกยิ้มปีศาจให้ผมแล้วตบแก้มผมเบาๆ และคำพูดต่อมา...

 

“คืนนี้อย่าหวังจะได้ปลดปล่อยสักน้ำเลย!

 

  

 

[นับสอง]

 

                ผมมองคนปากแข็งอย่างคนที่เหนือกว่ายิ่งสภาพพี่เก้าในตอนนี้แล้วทำให้ผมสะใจไม่น้อยจริงๆ ใบหน้าหล่อเหลาซีดอ้าปากพะงาบๆ ไร้ซึ่งเสียงร้อง เขากลืนน้ำลายอย่างหวาดๆ ขณะมองดูลูกรักเจ้าโลกแสนภาคภูมิถูกรัดด้วยเชือกจนมันบวมพองขึ้นอีกด้วยสีหน้าอยากจะร้องไห้แต่ร้องไม่ออก

                สีหน้าของผมยังคงหยิ่งยโสแต่ในใจเหรอ..

                ไอ้เหี้ย ใหญ่ฉิบหาย

                กูจะตายก่อนมั้ย

                นี่ผมจะลงโทษพี่เก้า

                หรือลงโทษตัวเองวะ

                เฮ้ย ไม่สิ เขาว่าหลังจากชินกับเซ็กส์ทางประตูหลังแล้วมันจะเสียวมาก

                เขานี่ใครน่ะเหรอ ผมไง! ผมจะปลอบใจตัวเอง!

             


-----------------


CUT

ต้องกลับมาเม้นด้วยนะ!!

TW : @Phraipimmy_


----------------------



พลั่ก!


“อะไร...” ผมปรือตาขึ้นอย่างมึนงงเมื่อรู้สึกว่าแผ่นหลังล้มลงบนเตียง และเมื่อลืมตาขึ้นก็หนาวสั่นลึกไปถึงกระดูกเลยทีเดียว แววตากระหายหื่นซ้ำยังไม่มีความอ่อนโยนหลงเหลือกำลังจ้องผมอย่างเอาเรื่อง

“หึ” คนบนตัวแสยะยิ้มแล้วชูมือขึ้นข้างหนึ่ง

สติสตังกลับมาแทบไม่ทัน “กะ กุญแจมือ...”

มือของพี่เก้านั้นมีกุญแจมือห้อยอยู่ซึ่งมันถูกปลดล็อกไปอันหนึ่งแล้ว พี่แกค่อยๆ แกะกุญแจข้อมืออย่างช้าๆ ช่างเป็นภาพน่าสยดสยองเหลือเกิน...

จากนั้นเหรอ... ฮึก

กรรมใดใครก่อ

กรรมนั้นย่อมคืนสนอง

แต่มึงไวไปมั้ย!

“พะ พี่เก้า เราคุยกันก่อนนะ”

ยิ้มเหี้ยมเกรียมแล้วรวบมือผม “ไม่คุย!

กริ๊ก!

ข้อมือทั้งสองถูกสวมกุญแจมือและล็อกอย่างแน่นหนาทำให้ปากผมซีดเลย พี่เก้าเหยียดยิ้มร้ายแล้วสาวเอวกระแทกลงมา

ปึก!

“อ๊า!

พี่เก้าหัวเราะร่วนแล้วดึงบุหรี่จากปากผมไปคาบต่อ...

 

“ถึงตาผัวเอาคืนแล้วนะครับ”

 

ม่ายยยยยยย!!

แม่จ๋า ช่วยนับด้วยยยยย!! 

 

 

 

-------


แม่จะจองโรงพยาบาลให้นะ

#นับเก้ารัก



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13.987K ครั้ง

1,555 ความคิดเห็น

  1. #57129 May Ling Pcm (@maylingpcm) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 00:00
    แม่จะตามรถโรงบาลทันมั้ยลูก
    #57129
    0
  2. #55624 พู่กันรสซ็อกโก (@may22536) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 14:03
    กราบไรต์งามๆ3ที
    #55624
    0
  3. วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 04:00
    เชรดดดดด จินตนาการกูแม่งถึงฝั่งเลยอ่ะ รถเมล์ขบวนสุดท้ายจอดรับกูจนได้ ม่ะ!!!!จุ๊บเหม่งที
    #54890
    0
  4. #54617 beeya1 (@beeya1) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 07:12
    สงสารลูกนับ ในบุหรี่มีอะไร ทำไมหลัวห้าม

    แม่จะเรียกรถฉุกเฉินไว้รอนะลูกนับ. (มือทาบอกน้ำตาปริ่ม)
    #54617
    0
  5. #54101 puppywang (@2543660) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 14:27
    ร้องอหหนักมาก สมกันแล้วคู่นี้
    #54101
    0
  6. วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 09:22
    มาโซทั้งคู่ป่ะ55555
    #54069
    0
  7. #53673 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 21:10
    แอดมิทแน่ๆ รอบนี้
    #53673
    0
  8. #53187 mnxwyx (@mnxwyx) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 21:18
    กรี๊ดดเดดดดดด
    #53187
    0
  9. #50679 Apinya717101023CR7 (@Apinya71710102) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:26
    สงสาร

    โดนเอาคืนเเล้วลูกเอ๊ยยย
    #50679
    0
  10. #49721 jum_imm_aim (@jum_imm_aim) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 10:27

    เอ็นดูนับสอง โดนพี่มันเอาคืนตลอด

    #49721
    0
  11. #49308 Anasia_104 (@jaidah) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 12:59
    ไม่รอดแล้วนังนับ555555
    #49308
    0
  12. #47438 onnat (@onnat) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 20:17
    นับบบบเอาแล้วววว!!!!
    #47438
    0
  13. #45748 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 00:58

    ไม่ให้น้องสูบเพราะกลัวว่าน้องจะไปเสพยาอีกรึเปล่าอะ

    #45748
    0
  14. #45718 ncavirda (@noey_tuan) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 11:23
    ตายเเน่ยัยน้อง!!!
    #45718
    0
  15. #45553 papillxns (@papillxns) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 23:43
    ทำไมยิ่งอ่านรู้สึกจะยิ่งจิตไปด้วย ฮืออออออ
    #45553
    0
  16. #45335 realtoey (@bbaiteiy) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 09:42
    ในบุหรี่มีอะไร?
    #45335
    0
  17. #45081 ลิลิว (@lililoon) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 11:32

    เรารู้สึกสงสารนับสองยังไงไม่รู้

    #45081
    0
  18. #44960 Just Right (@kae-7-) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 04:26
    โอ๊ยยย~จะมีสักครั้งไหมที่น้องมันจะชนะคนพี่555~
    #44960
    0
  19. #44048 Tempo_Musician (@Tempo_Musician) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 00:14
    น้องงงง น้องจะตายมั้ยย
    #44048
    0
  20. วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 10:17
    555ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว เป็นกำลังใจให้นะนับสอง5555
    #43646
    0
  21. #43528 luckynim (@luckynim) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 21:55
    นับสองทำตัวเองนะลูก คุมแม่จะจองโรงพบาลไว้รอเลย
    #43528
    0
  22. #43485 FaiiWoranan (@FaiiWoranan) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 10:16
    โอ้นไม่ไหววววว
    #43485
    0
  23. #43451 Kun Kuna (@firstsineun) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 01:34
    มือทาบอก โอมายก็อด !
    #43451
    0
  24. #43209 ormaem1234 (@ormaem1234) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 19:51
    ขอเลือดหน่อยคะ ม่ายไหวแบ้วววว
    #43209
    0
  25. #43053 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 20:45
    ผัวเมียคู่นี้หลุดโลกจริงๆๆๆ
    #43053
    0