นับ เก้า รัก [YAOI]

  • 300% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 3,349,326 Views

  • 57,125 Comments

  • 57,922 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    157,445

    Overall
    3,349,326

ตอนที่ 27 : อ้อยคว่ำครั้งที่ 26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 131739
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11374 ครั้ง
    20 ส.ค. 61


บทที่ 26




                เอ่อ...

                ขอเวลามึนงงกับสถานการณ์สักหนึ่งนาทีนะ

                ผมผู้ถูกสารภาพรักกลางสนามบาสก็ได้แต่ยืนเอ๋อๆ คิดเรียบเรียงอย่างช้าๆ แล้วทั้งหมดทั้งมวลล้วนตั้งคำถามว่าถ้ามันชอบผมแล้วจะท้าผมแข่งบาสเพื่อ? หรือนี่คือมิติใหม่ของการจีบคนที่ชอบ

                แล้ว แล้ว... ไอ้ที่ผมทุ่มเทสุดตัวเล่นไปเกือบชั่วโมงจนขาแทบหลุดไปนี่คือว่างเปล่า? สูญเปล่า? ไร้ประโยชน์?

สีหน้าผมเรียกได้ว่ามืดครึ้มยิ่งกว่าท้องฟ้าที่กำลังจะพายุเข้าซะอีก ความปลื้มใจที่มีคนมาชอบมันก็ดีอยู่หรอกแต่เทียบกับความเหนื่อยของวันนี้ที่ผมได้รับและไหนจะความเกร็งเครียดของสมองเพราะระแวงมันจะมาแย่งพี่เก้าไปก็รวมๆแล้วมันก็ทำให้ผมหงุดหงิดอยู่ดี

“นี่คือการจีบของมึง?” ผมอดไม่ได้ที่จะถาม

ตันหย่งเลิกคิ้ว “แปลกใหม่ดีใช่มั้ยล่ะ” มันเลยคำว่าแปลกใหม่ไปไกลแล้วครับ สีหน้าของผมอึ้งแต่มันกลับคิดว่านั่นคือความประทับใจ ประทับใจกับพ่อมึงสิ! “ถึงจะแพ้ก็ช่าง แต่วันนี้ได้เจอได้คุยกับมึงก็ดีแล้ว”

ทุกคนร้องแซว “เชี่ย ใจอย่างหล่อ”

พี่เขม่นตาใส่เพื่อนทำให้พวกมันรีบปิดปากก้มหน้าไม่รู้ไม่ชี้ทันที ผมย่นคิ้วเล็กน้อยกับความคิดมันแล้วพอนึกย้อนว่าการเล่นบาสมันก็สกรีนผมถึงเนื้อถึงตัวไม่น้อยก็พลันสะท้านในอก

เชี่ย! กูถูกลูบไปเท่าไหร่แล้วเนี่ย!

ถึงกับยกมือขึ้นกอดตัวเองทันทีหน้านี่ซีดไปแล้วครับ ตันหย่งก็ไม่ได้รับรู้ถึงสภาพจิตใจผม มันก้าวเข้ามาอีกก้าวหนึ่ง “ถึงจะทำให้มึงแพ้ไม่ได้แต่กูหวังดีนะ” หน้ามันจริงจังมาก

“หวังดีอะไร” หวังดีด้วยการทำให้กูเหนื่อยแทบตายเนี่ยนะ

มันบุ้ยปากไปทางพี่เก้า “พี่เก้าน่ะ เขาไม่จริงจังกับมึงหรอก”

ผมชะงักนิ่งไม่คาดคิดว่ามันจะพูดโต้งๆ แบบนี้ทั้งที่เจ้าตัวหัวเรื่องก็อยู่ในสนามเช่นกัน พี่เก้าไม่ได้อยู่ห่างมากแน่นอนว่าต้องได้ยินแถมพอได้ยินแล้วสีหน้าก็ยิ่งเย็นชาขึ้นทุกทีแต่รอยยิ้มยังคงประดับอยู่บนหน้า

“นั่นมันก็เรื่องของกู” ใช่ ในมันผมเป็นคนเลือกจะออกหัวออกก้อยสุดท้ายผมก็ต้องรับผลของมัน ต่อให้มันอาจจะเสียใจ แต่ครั้งหนึ่งผมก็ได้พยายามแล้วมันดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลยแล้วได้แต่มองตามหลังพี่มันจากไกลๆ เป็นแค่แฟนคลับคนหนึ่ง

ตอนนี้ทั้งเหนื่อยทั้งล้าแถมเจ็บตัวกลับมาอีกจะให้มาดีด้วยก็ไม่ไหวหรอกนะ เป็นเวลาอื่นผมอาจจะดี๊ด๊าก็ได้ที่มีคนมาชอบ

แต่ตอนนี้อยู่ในโหมดปิดทำการพักผ่อน

ต่อให้หน้าตาดีมากกว่าพี่เก้า

ก็สนสิ! เหนื่อยให้ตายก็จะลุกขึ้นมาสน

โธ่ เอาหล่อเท่าพี่เก้าผมก็หายเหนื่อยแล้วไม่ต้องรอให้มากกว่าหรอก

ผมย้ำ “กูจะชอบจะคบกับใครมันก็เรื่องของกู”

“มึงก็เห็นว่าพี่เขามีข่าวตลอด ควงไม่ซ้ำหน้า” มันแฉพี่เก้าขนาดนี้ควรเอาเท้าไปเหยียบหน้าพี่มันเลยน่าจะดีกว่านะ “เดี๋ยวมึงก็จะถูกทิ้ง!

ผมเงียบไม่ได้ตอบโต้กลับไปเพราะเรื่องที่มันพูดใช่ว่าผมไม่คิดนะ มันก็คิดหวาดระแวงตลอดนั่นแหละแค่ผมไม่แสดงออกมา และการที่ผมเงียบครั้งนี้เหมือนยิ่งโยนเชื้อเพลิงใส่หัวร้อนๆของพี่เก้า

“ทำให้คนอื่นเขาแตกแยกกันแบบนี้มันบาปนะครับ”

เสียงนิ่งไร้คลื่นอารมณ์ดังขึ้นพร้อมกับตัวของพี่เก้าที่เดินเข้ามาอยู่ตรงหน้าผม กั้นสายตาของตันหย่งที่จ้องมายังผม เห็นท่าทีเอาเรื่องของพี่เก้าแล้วผมก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจากยืนเงียบๆ

ก็อยากรู้เหมือนกันว่าจะจัดการยังไง

แต่ว่านะ... ฉากนี้ที่รอคอยมากว่าสิบเก้าปี

ผู้ชายจะต่อยกันแย่งผม!

ตายตาหลับแล้ว แค่กๆ เหมือนจะหลุดประเด็น โทษๆ จะยืนเงียบๆ ก็ได้

คู่กรณีจ้องพี่เก้าด้วยสายตาหงุดหงิดไม่ปิดบังความเกลียดชังสักนิด “ผมไม่ได้ทำให้แตกแยกแค่พูดความจริงให้นับสองตาสว่าง”

“นับสองอยู่กับพี่ก็ตาสว่าง” พี่เก้าว่าเสียงขรึม “แต่พี่อยู่กับนับสองน่ะตาบอด”

ฮะ! ผมหันขวับคอแทบหัก “หมายความว่าไง!

เขาทำตาใส “ไม่เคยได้ยินเหรอครับ ความรักทำให้คนตาบอด” ตบท้ายด้วยการแจกอ้อยกลางสนาม

ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะบ่นพี่เก้ายังไงแล้วกับการอ่อยและอ้อยไม่ดูสถานการณ์เลยได้แค่ยิ้มๆ หัวเราะไปอย่างโง่งมทำเหมือนว่าเรามีกันสองคน และทุกคนคืออากาศ

ตัวร้ายของวันนี้ก็ยิ่งโมโหสิ “อย่ามาจีบกันตรงนี้!

“ทำไมครับ? มีป้ายปักไว้เหรอว่าห้ามจีบกลางสนามบาส” ไม่คิดเลยว่าพี่เก้าจะเป็นคนกวนตีนหน้ายิ้มขนาดนี้

เห็นว่าตอบโต้พี่เก้าไม่ได้ก็หันมาหาผมอีกครั้ง ตอนนี้ผมก็เริ่มจะตาปิดด้วยความง่วงขึ้นมาแล้วเลยปรือตาใส่มันนิดนึงไปแต่มันกลับตาแดงใส่ผมซะงั้นส่วนพี่เก้าก็หยิกแขนผม

หยิกแรงจะสะดุ้งเลย ความง่วงปลิวกระเด็นทันที

“ยังไงความจริงก็คือความจริงนะมึง” มันพยายามดึงข่าวเสียหายของพี่เก้าขึ้นมา “พี่เก้าไม่จริงใจกัมึงหรอก ข่าวออกจะเยอะแยะว่าเขาน่ะไร้ใจ!

ไร้ใจก็ตายสิ โง่จริง

                ผมว่าผมไม่ควรพูดอะไรขึ้นมาตอนนี้นะ มู้ดอารมณ์จริงจังไปหมด

“ความจริงที่น้องได้ยินมาใช่ว่ามันจะเป็นเรื่องจริงเสมอไปนะครับ” ความอดทนพี่เก้าก็ไม่ได้สูงมากเพราะงั้นคำพูดคำจาสุภาพก็เริ่มจะชวนให้สั่นระริกได้ ทำไมผมถึงรู้สึกหนาวสั่นกับความเย็นชาขนาดนี้

“ถ้ามันไม่จริงแล้วทำไมเขาถึงพูดกันได้ล่ะ?” ใบหน้าน่ารักดูยียวนขึ้นอีกระดับ

พี่เก้ายังคงยิ้ม “เวลาน้องเกลียดขี้หน้าใครแล้วจะพูดถึงเขากับคนอื่นในทางที่ดีเหรอครับ”

เสียงหัวเราะขบขันของผมดังขึ้นเบาๆ ไม่คิดว่าฝีปากของพี่เก้าจะร้ายกาจขนาดนี้เห็นนิ่งๆ หล่อๆ ก็เผ็ดนะเนี่ย ไม่ใช่ปากที่เผ็ดอย่างเดียว จูบก็เผ็ชมากรับประกันจากผมเองที่เคยจูบกับพี่เก้ามาหลายครั้งแล้ว

ตันหย่งเงียบไปเลยเพราะที่พี่เก้าพูดใช่ว่าจะไร้เหตุผล นัยน์ตาคมกริบกวาดมองตันหย่งอย่างกับมองผ่านอากาศจากนั้นก็หมุนตัวหันหลังให้...

“อย่ามาให้นับสองเห็นหน้าอีก”

ประโยคสั้นๆแต่มันสร้างความสั่นสะเทือนไม่น้อยต่อใจหลายๆคน พี่เก้าจับข้อมือผมแล้วยิ้มอบอุ่นให้ “ไปอาบน้ำดีกว่านะ เหนียวตัวแย่แล้ว”

“อื้อ” ผมพยักหน้าอย่างเชื่อฟังจะก้าวขาเดินตามพี่เก้าแต่ข้อมืออีกข้างก็ถูกฉุดไว้

ตันหย่งคว้าข้อมือผมไว้แน่นสีหน้ายังคงดื้อดึงไม่ยอมแพ้ ผมมองอย่างไม่ชอบใจ “ปล่อย”

“กูถามหน่อย” มันโพล่งขึ้น “กูตามจีบมึงได้รึเปล่า”

คนตอบไม่ใช่ผม “ไม่ได้!

“ทำไมจะไม่ได้!

“เพราะพี่จีบนับสองอยู่!”  

อึ้งสิ พี่เก้านอกจากยุติธรรมแล้วก็เป้นคนที่มีเหตุผลมากๆคนหนึ่งเช่นกัน (หัวเราะอย่างไร้เสียง)

ตันหย่งไม่ยอมรับเหตุผลของพี่เก้าก็มองไปที่แป้นบาส “มาแข่งกัน!

หน้าด้านกว่ามันมีอีกมั้ยเนี่ย ท้าแข่งกับผมไม่พอยังจะท้าพี่เก้าต่อ ผมหันไปส่ายหน้าให้พี่เก้าแต่พี่มันไม่ได้มองมา

“ไม่เอาล่ะ” พี่เก้าปฏิเสธ

มันยิ้มเยาะ “กากก็งี้”

“พี่ไม่รังแกเด็กครับ” มองด้วยหางตา “เหนื่อยแทบจะยืนไม่อยู่แล้วด้วยซ้ำ”

ขืนถ้าพี่เก้าแข่งก็เรียกว่ารังแกเด็กจริงๆนั่นแหละ แข่งกับคนที่เพิ่งแข่งบาสมาสี่ควอเตอร์ก็ไม่ยุติธรรมนักหรอก ตันหย่งดันเป็นประเภทดันทุรังและตื๊อจนน่ารำคาญ

“ฮึ ฝีมืออย่างพี่ต่อให้สภาพผมตอนนนี้ก็ชนะได้!” มั่นใจจริงนะ

แรงข้อมือของพี่เก้าบีบแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ผมถอนหายใจเฮือกใหญไว้อาลัยให้กับเศษหน้าของตันหย่ง ต่อมาพี่เก้าก็ปล่อยมือผมแล้วเดินเข้าไปใกล้ตันหย่งมุมปากเหยียดยิ้มอย่างร้ายๆ

“จะดูถูกกันก็ช่วยดูคนด้วย”

พี่มันพูดจบก็เดินผ่านหน้าตันหย่งไปขอลูกบาสจากใครสักคนแล้วหันกลับมาชี้พวกนักกีฬาที่ยังยืนดูกันอยู่


           “ลงมาพร้อมกันเลยห้าคน”


----ต่อ


               ฮือฮาาาา


                “โอ๊ยยย กูจะเป็นลม ความหลัวมันกระแทกใจ”

                “ไม่ไหวแล้ว ไม่อ่อนโยนต่อใจเลยพี่เก้าขา”

                “กรี๊ดดด ห้าต่อหนึ่ง พี่เก้าโคตรโหด!

                เสียงวิจารณ์ดังขึ้นระงมไม่มีใครคาดคิดว่าพี่เก้าจะบ้าบิ่นถึงขนาดเล่นห้าต่อหนึ่ง หมาหมู่ชัดๆ แถมพวกที่พี่เก้าบอกให้ลงก็เป็นฝั่งเกษตรด้วย พวกมันก็เหมือนถูกตบหน้าแต่ก็ยังคงตกลงที่จะลงห้าคน

“อวดดี!

“ก็พี่มีดีให้อวด”

รุ่นพี่เพียงคนเดียวยืนหล่อๆ ถือบาส มือหนึ่งก็เลื่อนมาคลายเนคไทบนคอให้ดูสบายๆ ถ้าคนจะเกลียดพี่เก้าพอๆกับชอบพี่มันก็คงไม่แปลกใจ คนอะไรทำตัวน่าหมั่นไส้ซะจริง

                ผมเคยวันออนวันกับพี่เก้ามาครั้งนึงถึงจะชนะแต่ก็รู้ว่าพี่มันจงใจอ่อนให้ ผมเลยไม่รู้ขีดความสามารถของพี่มันด้วยสิ รู้แต่ว่ากีฬาเกือบทุกชนิดพี่มันเล่นได้หมด

                เด่นหน่อยก็ว่ายน้ำเพราะเห็นลงรูปตลอด

                แต่เด่นที่สุดคือซิกแพคตอนใส่แค่กางเกงว่ายน้ำ

                “ทำไมแข่งห้าต่อหนึ่งล่ะ” เสียงขี้สงสัยดังขึ้น ผมไม่รู้ว่าตัวเองเดินมารวมกลุ่มกับเพื่อนในทีมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แล้วตอนนี้ผมก็เห็นชายากำลังคุยกับเพื่อนคนอื่นอยู่ถึงเหตุการณ์ในตอนนี้

                “ถามนับสองเถอะ” ยอร์ชปัดออกด้วยสีหน้าหนักอึ้งคาดว่าคงตอบคำถามของชายาไปไม่น้อยแล้ว

                ผมแยกเขี้ยวใส่เพื่อนเชี่ยที่โยนเรื่องมาให้ แล้วไอ้ชายามันก็เชื่อฟังด้วยเห็นผมปุ๊บก็ถามปั๊บ “ทำไมพี่คนนั้นถึงลงห้าต่อหนึ่งล่ะ บาสต้องเล่นห้าห้าไม่ใช่เหรอ”

                “เขาเล่นธรรมดาไม่ใช่แข่งเลยเล่นห้าต่อหนึ่งได้” ผมไม่รู้ว่าจะตอบยังไงเหมือนกัน

                ชายาขมวดคิ้ว “ทำไมผมถึงรู้สึกไม่แฟร์ล่ะ” พี่เก้ามันอยากจะโชว์เทพไง

                แต่ก็นะกูอยากจะถามพ่อแม่มึงจังว่าปล่อยมึงออกจากบ้านมาได้ยังไง แต่ชายาก็ไม่ได้ถามอะไรอีกเพราะตอนนี้พี่เก้าเริ่มเลี้ยงบาสแล้วการที่ชายไม่พูดอะไรต่อมันก็เป็นเรื่องที่ดีมากรู้สึกสบายหัวขึ้นเยอะ

                ผมอยากจะยกมือถือขึ้นมาเก็บรูปพี่เก้าจัง อะ ว่าแล้วก็ยกขึ้นมาถ่ายตามที่ใจนึกทันที แหม ผมก็แฟนคลับตัวยงเขานะมันก็มีบ้างสิที่อยากติ่งอ่ะ

                ถ่ายไปสามสี่ช็อตก็เก็บแล้วตั้งใจจดจำการเล่นของพี่มัน ครั้งนี้ดูแล้วน่าจะเอาจริง

                ผมเอนหลังพิงไอ้เวย์แล้วยกมือขึ้นปิดปากหาว ความเหนื่อยเริ่มจู่โจมผมมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็พยายามตั้งใจดูการแข่งขัน

“อย่าหาว่าพี่รังแกกันเลยนะ” เขาว่าขึ้นด้วยน้ำเสียงเศร้า

                “อย่าพูดมาก! เข้ามา!” เตี้ยหัวร้อนครับ

                “ถ้าจะแพ้ก็แพ้เพราะน้องมันอ่อนไง”

                ครับ พ่อคนเท่ห์พ่อคนเก่งมันทุกเรื่อง ขอเบ้ปากหนึ่งที

                เมื่อจบการเหยียดหยามบลัฟคู่แข่งการเคลื่อนไหวหลบหลีกอย่างรวดเร็วแถมยังพลิ้วอีกด้วย สเตปเท้าและการเล่นของพี่มันออกแนวไปทางสตรีทบาสแบบอเมริกาอิมพอร์ตมาเลยครับ

                “หนึ่งลูก” เขาชูนิ้วเรียวสวยขึ้นด้วยท่าทีเกียจคร้าน

                สเตปการเลี้ยงลูกยิ่งเร็วขึ้นอีกเท่าตัวและเหนือกว่าผมมาก...

                เชี่ยยย แม่งเจ๋ง!

                ความง่วงผมหายไปครึ่งหนึ่งเลยทีเดียวเมื่อเห็นการเล่นที่ชวนให้ตื่นเต้น

                “เชี่ย พี่เก้าแม่งอย่างเทพ”

                ผมพยักหน้าให้กับความเห็นนั้น ตายังคงจ้องไปที่คนหัวขาวแสนโดดเด่นกลางวงล้อมเด็กปีหนึ่งอย่างตกตะลึง เมื่อเลี้ยงหลบเบอร์ห้าได้ก็เจอเบอร์แปดใช้การเลี้ยงลูกหลอกซ้ายขวาอยู่นานจน...


                ตึง! ตุ้บ!


                “เหี้ยยยย!

                อดไม่ได้ที่จะอุทานเมื่อพี่เก้ากระแทกบาสรอดใต้หว่างขาของเบอร์แปดไป พี่เก้าหลบแล้ววิ่งผ่านเบอร์แปดที่หน้าซีดกุมเป้าไปอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร ไอ้เบอร์แปดนั้นถึงกับเข่าอ่อนล้มโครมไปเลย ถ้าผมเป็นเบอร์แปดนั้นก็คงหวาดเสียวไม่แพ้กันแน่

                “กรี๊ดดด สุดยอด!

                “ดับเบิ้ลทีมก็เอาไม่อยู่!

                “อาโอมิเนะ คากามิสิงร่างใช่มั้ย!

                สายตาที่ผมมองพี่เก้าตอนนี้เต็มไปด้วยความทึ่งในความสามารถทักษะของพี่มันไม่ได้ด้อยเลยแถมยังดูจะสูงมากกว่าผมด้วยซ้ำ เลี้ยงผ่านตันหย่งกับเพื่อนไปได้อย่างง่ายดาย ความเร็วที่ทำให้ทุกคนตามแทบไม่ทัน ไม่ทันไรพี่เก้าก็อยู่หน้าแป้นบาสซะแล้ว

                “บ้าเอ๊ย!” ตันหย่งร้องลั่นเมื่อบล็อกไม่ทัน

                รอยยิ้มที่ดูหล่อเหลาจนเผลอมองนานไปหน่อย “กลับไปฝึกมาใหม่เถอะ”


                ตึง!!


                เป็นลูกดังก์ที่รุนแรงต่างจากสีหน้าที่สุภาพและนุ่มลึก ท่วงท่าของพี่เขาดูธรรมชาติมากกว่าผมที่ชอบจงใจเก๊กท่าหล่อ การโรยตัวลงมาทิ้งพื้นเหมือนกับเทพบุตรเดินลงดินมาไม่มีผิดบวกแสงจากด้านหลังแม่งเสริมให้ออร่าพี่แกยิ่งกระจาย

                ตึกตัก...

                เฮ้อ ไม่อ่อนโยนต่อใจอีกแล้ว


                “น้องแพ้แล้ว”

                ตันหย่งยืนค้างนิ่งอยู่ไปอึดใจหนึ่งก่อนจะสะบัดหน้าไปอีกทางคล้ายไม่อยากจะเชื่อและไม่อยากจะยอมรับความพ่ายแพ้ วันนี้มันแพ้ถึงสองครั้งแล้วต่อให้หน้าหนาแค่ไหนก็มีสะเทือนบ้างแหละ

                “แข่งใหม่! ขออีกลูก!

                “จะกี่ร้อยลูก น้องก็แพ้อยู่ดี”

                เข้! มั่นหน้ากว่าพี่เก้ามีอีกมั้ย

                พี่เก้าเดินล้วงกระเป๋าออกมาในจังหวะที่จะผ่านหน้าของตันหย่งมันก็พูดขึ้นเสียงขุ่น “ยังไม่ได้คบ ยังไงผมก็จีบนับสองได้” มันช่างไม่เลิกไม่รา

“ยังคิดว่าจะจีบนับสองได้?” หยุดเดินแล้วประเมินอีกฝ่ายอย่างตั้งใจก่อนจะส่ายหน้า “อย่างน้องน่ะ จีบนับสองไมติดหรอก”              

"เพราะอะไร ยังไม่ทันลองเลย พี่กลัวผมล่ะสิ" มึงก็กล้าคิดเนอะ แต่ว่านะ ช่วยรีบๆเถอะ ง่วงเว้ย!

เสียงฟังดูเหนือชั้น "ไม่เห็นต้องกลัวเลยเพราะน้องไม่หล่อเท่าพี่"

"..."          

"น้องก็เเพ้ตั้งเเต่ยังไม่เริ่มแล้วครับ"

                ...

                เอาซะทั้งสนามเงียบกริบและจุกกันแทนตันหย่งเลยจริงๆ แต่ว่านะ พี่เก้าพูดงี้หมายความว่าไงจะบอกว่าผมชอบคนที่หน้าตางั้นเหรอ!

                เออ พี่คิดถูกแหละ

                ผมชอบคนหล่อจริงๆ

                แต่มากกว่าหล่อคือซิกแพค อุ๊ย

                “นี่... ทำไมแค่หล่อกว่าก็ชนะแล้วล่ะ”

คงไม่ต้องถามนะว่าคำถามนี้ใครเป็นคนถาม ผมไม่ได้สนใจชายาอีกมองดูพี่เก้าที่ยืนเป็นตัวร้ายที่หล่อโฮกมองตันหย่งอย่างผู้ชนะก่อนจะเดินมาหาผมส่วนตันหย่งมันก็แค่มองมาด้วยสายตาไม่พอใจแต่ก็ต้องยอมจำนนต่อผู้ที่แข็งแกร่งกว่า

เงยหน้ามองคนหัวสว่างด้วยความง่วงแล้วบ่น “ช้า”

“ก็พี่อยากโชว์บ้างนี่ครับ” ใช่แล้ว พี่เก้าสามารถจบเกมได้ในเวลาสั้นๆ แต่นี่มันลากยาวเกือบสองนาทีเพราะจงใจโชว์โอ้อวดตัวเองว่าข้านั้นเก่งเว่อร์ “โอ๋ๆ เดี๋ยวเลี้ยงเค้กของสวีทแคนดี้ไถ่โทษที่ทำให้รอนานก็ได้”

ตาผมเป็นประกายทันที “ตามนั้น”

ถึงผมจะคุยกับพี่เก้าแต่หูผมก็ได้ยินพวกเพื่อนมันนินทานะ! “ห้านาที รอห้านาทีถึงกับเลี้ยงเค้ก”

“กูไปขอน้ำมันพรายจากนับสองบ้างดีมั้ย”

ระดับนับสองเหรอจะใช้ของพวกนั้น

แค่มีหน้าหล่อๆ

ร่างกายเอ็กซ์ๆ

ลีลาเด็ดๆ

ก็หลงจนหาทางกลับบ้านไม่ได้แล้ว ของแบบนี้มันอยู่ที่คนเว้ย!

อวยตัวเองจบก็ลุกขึ้นโดยมีพี่เก้าช่วยถือกระเป๋าให้เพราะเห็นว่าผมแทบจะทรงตัวไม่อยู่หลับกลางอากาศแล้ว ผมสะบัดหัวเล็กน้อยไล่ความมึนงง “เฮ้ย พวกมึง กูกลับก่อนนะ”

“ไปไหนก็ไป!” ทุกคนช่างรักใคร่ผม

ชายาทำหน้างงๆ แต่ก็โบกมือบ๊ายบาย เออ มันก็น่ารักดีเว้ย แต่อย่าให้มันอ้าปากล่ะ “แล้วนี่เรากลับได้ยัง”

“ไม่ได้มีใครล่ามมึงไว้ชายา กลับๆ” พี่ลมว่าแล้วไล่น้องทันทีที่ใช้งานเสร็จ “เออ พรุ่งนี้มึงลงตัวสำรองของวอลเล่ย์ด้วยนะชายา”

“ทำไมต้องตัวสำรองล่ะ ตัวจริงไม่ได้เหรอ” ถามด้วยน้ำเสียงเสียอกเสียใจ “เป็นยตัวสำรองมันไม่ดีนะ ใครๆก็อยากเป็นตัวจริง”

“มันคนละเรื่องแล้ว!” มีคนฟิวส์ขาดแล้ว “กูไปแล้ว!

“เดี๋ยวสิ พี่ลม พี่ลม”วิ่งตามเหมือนเด็กเลย

ผมมองตามไปแล้วยิ้มขำๆ หันไปหาพี่เก้า “ชายาน่ารักดีเนอะพี่”

“แต่นับสองน่ารักกว่า” จะหยุดปลูกอ้อยสักห้านาทีพี่จะขาดใจตายเหรอครับ

ผมล่ะหมั่นไส้คนรวยอ้อยจริงๆ ตอนนี้ผมเริ่มเพลียๆ เลยไม่มีอารมณ์ต่อปากต่อคำนัก พี่เก้าพาผมมายังห้องอาบน้ำของศูนย์กีฬาใหญ่ ตอนแรกผมก็คิดจะไปอาบที่คอนโดพี่เก้านะแต่ทนสภาพเหงื่อโชกไม่ไหวจริงๆ

เมื่อขึ้นมาบนรถพี่เก้าก็ร้อนนะแต่ไม่กล้าเปิดแอร์แรงเดี๋ยวกลิ่นเหงื่อเหม็นฟุ้งรถพี่มัน แต่ดูเหมือนว่าอีกคนจะไม่เข้าใจเจตนาดีของผมเลย

พี่เก้าปรับเร่งแอร์แรงมาก “เย็นพอมั้ยครับ”

“ไม่กลัวกลิ่นติดรถเหรอ” ผมถามพลางดมตัวเองแล้วยังรู้สึกไม่อยากจะทน

“แต่พี่กลัวนับสองร้อนมากกว่า”

อ่ะ เต็มที่เลยพี่เก้าจะปลูกอ้อยแค่ไหนก็เชิญ ตอนนี้ผมง่วงไม่พร้อมเล่นครับ “รีบๆ ไปได้แล้ว ผมอยากอาบน้ำ”

แล้วเขาก็ออกรถตามที่ผมบอก พี่เก้าเคาะนิ้วไปกับพวงมาลัยแล้วเหล่มองผม “เพิ่งรู้นะว่าง่วงนอนแล้วจะงอแงแบบนี้”

“ใครงอแง!” ผมเถียงอย่างไม่สบอารมณ์แต่ก็พอรู้อยู่บ้างว่าถ้าง่วงนอนแล้วไม่ได้นอนจะเริ่มหงุดหงิดงุ่นง่าน

“ไม่มีก็ไม่มี” ยอมลงให้แล้วชวนคุยต่อเนื่องจากศูนย์กีฬามันคนละโยชน์เลยใช้เวลานานหน่อยแถมเขตมหาลัยก็ขับรถเร็วมากไม่ได้ “นับชอบตันหย่งรึเปล่า”

ว๊อท! ผมเนี่ยนะจะไปชอบไอ้เตี้ยนั้น พี่เก้าคิดอะไรอยู่เนี่ย

“พี่คิดว่าไงล่ะ” ผมไม่ตอบแต่ถามความเห็นพี่มันเอง

เขาทำหน้าครุ่นคิด “ไม่มีทาง”

“เพราะ”

“เพราะตันหย่งไม่หล่อเท่าพี่เก้า”

ย้ำความหล่อตัวเองจริงนะพ่อคุณ ผมล่ะอยากถีบหน้าพี่มันสักทีแต่เพราะหน้าหล่อเกินไปทำใจทำร้ายไม่ได้ ผมเบะปากใส่ไปสองทีแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น

พอเปิดเน็ตก็เจอกับการเคลื่อนไหวหน้าเฟซบุ๊คอย่างรวดเร็ว มีพูดคุยสารพัดเกี่ยวกับการแข่งบาสที่สนามวิศวะและเกษตรเยอะมาก แถมรูปผมก็เยอะด้วยแต่ว่านะ...

ก่อนลงก็ช่วยเช็กหน้าผมนิดเถอะพี่สาว

“ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ” พี่เก้าขมวดคิ้วถามเมื่อเห็นว่าผมทำหน้าไม่พอใจแรงมาก

“พี่ดูสิ แอดมินเอารูปผมไม่หล่อไปลง” มีฟ้องครับ “ผมไปบอกให้เขาเลือกรูปหล่อๆ ให้ดีมั้ย”

“ไม่ดี!” ปฏิเสธทันควัน

“ทำไม!” ตอนนี้ผมแทบจะเป็นไอ้ชายาแล้ว ถามเพราะอะไรทำไมยังไงบ่อยขึ้นสงสัยติดเชื้อมาจากมัน

สีหน้าพี่แกดูจะอิดออดแต่ก็ยอมบอก “ก็ถ้าลงรูปหล่อๆ นับสองก็จะมีคนชอบเยอะขึ้นสิ”

ผมไม่เข้าใจอยู่ดีว่ามันมีอะไรที่ไม่ดี “มีคนชอบไม่ดีเหรอ”

“ไม่ดีสิ ไม่ดีมากๆ ด้วย”

“...”

“เพราะเดี๋ยวพี่เก้าจะมีศีตรูหัวใจเยอะขึ้น”

ป๊าดดดด เป็นคนมีเหตุผลเว้ย!

แถมเหตุผลมันก็พอจะทำให้ผมยอมได้อยู่เลยยักไหล่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไปแต่ก็ยังคงแอบแชทข้อความหาแอดมินบอกให้เปลี่ยนเป็นรูปหล่อๆ อยู่ดี

เรื่องใครจะมาชอบผมก็ช่าง

เรื่องความหล่อต้องมาก่อน

ผมนั่งดูรูปได้อีกไม่กี่เพจก็มาถึงศูนย์กีฬากลางของมหาลัยแล้ว ตอนนี้มันก็เย็นๆ ค่ำๆ หกโมงกว่าแล้วมีนักศึกษามันเล่นกีฬาเยอะเหมือนกัน โดยเฉพาะพวกนักแบดมินตันที่เดินกันมาเป็นขบวน

แต่น่าเหลือดายที่คนหล่อแทบไม่มี ชิส์

ผมหยิบกระเป๋าแล้วเปิดประตูรถเดินลงไปโดยมีพี่เก้าเดินถือโทรศัพท์ตามหลังมาไม่ไกลไม่ใกล้ ผมเดินเข้าไปในห้องน้ำที่ตอนนี้แทบจะร้างผู้คน

แต่ก็ดีจะได้ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกแอบดูตอนอาบน้ำ

ผมยิ่งเซ็กซี่น่าขยี้อยู่

ไม่น่าเกิดมาหล่อเซ็กซี่เอ็กซ์มากขนาดนี้เลยจริงๆ

เป็นผมนี่มันเหนื่อยจริงๆ

พี่เก้าเดินมานั่งที่เก้าอี้หน้าห้องน้ำ “เดี๋ยวพี่เก้านั่งรอตรงนี้นะครับ”

“อื้อ” ผมพยักหน้าแล้วดึงเสื้อออกทางหัว

กล้ามเนื้อไร้ไขมันส่วนเกินประกอบกับผิวขาวจัดที่เปียกชุ่มลื่นไปด้วยเหงื่อทำให้ฟีโรโมนเฉพาะตัวถูกดึงออกมา ผมก้มตัวเล็กน้อยเพื่อหยิบผ้าขนหนูกับครีมอาบน้ำโดยมีสายตาร้อนแรงของพี่เก้าจ้องมาตลอด

เก็บค่าดูเป็นตัวพี่เก้าได้ปะ ไม่ดีกว่า

ถอดเสื้อมาให้ผมจ้องแบบแฟร์ๆ ดีที่สุด!

“หุ่นดีจังนะ” น้ำเสียงแหบพร่าว่าเบาๆ พร้อมฝ่ามือที่แนบลงบนสีข้างตำแหน่งเอวของผม “เอวเล็กจับเหมาะมือดีนะ”

“ผมไม่ได้อยากเอวเล็ก” เพราะมันทำให้ผมดูผอมไป ผมตัวสูงก็จริงแต่โครงสร้างกระดูกค่อนข้างเล็ก

ผมไม่ได้ปัดมือพี่เก้าออกปล่อยให้เขาจับไป

เนี่ยโดนเนื้อตัวกันแล้วผิดผี ต้องให้พ่อแม่มาขอรู้เปล่า

ผิดผีมาหลายรอบแล้วด้วย ต้องเอาสินสอดเยอะๆนะ

พี่เก้ามองสำรวจผมไม่หยุด ผมก็ยังคงเป็นเหยื่อทางสายตาต่อไปเพราะยังหาครีมอาบน้ำไม่เจอ  “เหมือนจะเอวเอสน่ะเรา” น้ำเสียงฟังดูไม่แน่ใจ

ผมเงยหน้าจากกระเป๋า “เขาเรียกว่าวีเชป!” ถลึงตาใส่พี่เก้าอย่างโมโห

“จริงเหรอ” ทำหน้าไม่เชื่อจนผมอยากจะบีบคอ เขายังคงยึดในความคิดตัวเอง “ถ้าก้นใหญ่อีกนิดงอนอีกหน่อยคงเป็นเอสไลน์เลย” ตาคมจ้องไปที่บั้นท้ายของผม

“เสียใจที่ผมไม่ใช่เอวเอสและที่สำคัญก้นผมก็ไม่มีทางใหญ่ขึ้น!” ผู้ชายบ้าอะไรจะให้ก้นใหญ่

โอ๊ะ เจอครีมอาบน้ำสักที

“ทำไม่จะใหญ่ขึ้นไม่ได้” พี่เก้าเอ่ยด้วยเสียงเจ้าเล่ห์หัวเราะหึๆ “ให้พี่เก้านวดสักสามสี่คืนรับรองว่าใหญ่ขึ้นแน่”

“พี่เก้า!” สีแดงขึ้นบนหน้าผมแทบจะทันทีเพราะรู้ดีว่าไอ้การนวดพี่มันต้องไม่ใช่นวดธรรมดาแน่แต่ใครมันจะยอมให้มานวดก้นกัน บ้าไปแล้ว!

คนขี้แกล้งหัวเราะชอบใจแล้วโบกมือไล่ให้ผมไปอาบน้ำ “ไปอาบน้ำเร็วจะได้ไปกินข้าว”

“ก็ใครมัวแต่คุย” โบยความผิดไปที่พี่มัน

“ครับ พี่เก้าผิดเอง” ผงกหัวรับความผิดแต่โดยดี “งั้นให้พี่เก้าอาบน้ำให้มั้ยครับถือว่าเป็นการไถ่โทษ”

“นี่มันการไถ่โทษประเภทไหนฟะ!

“รับรองว่าจะขัดถูให้สะอาดทุกซอกทุกมุมน่า~” นี่ก็พรีเซ้นต์ตัวเองเหลือเกิน

ผมเองก็ถูกอ่อยหนักขนาดนี้ไม่ตอบโต้บ้างพี่เก้าก็คงไม่หยุดเลยจัดการยื่นมือไปแกะกระดุมเสื้อนักศึกษาของพี่มันออกช้าๆ ทำให้ตัวพี่เก้าแข็งทื่อไปเลย

“พี่เก้าก็เล่นบาสมาเหงื่อออกเยอะด้วย”

“...”

“งั้นก็...”

เชยคางพี่เก้าขึ้นมาสบตาแวววาวขี้เล่นของผม ปากเผยอออกเล็กน้อยแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเชิญชวน


“อาบน้ำกับนับสองนะพี่เก้า”





 ผมอยากบอกพี่เก้าอย่างหนึ่ง

อย่ามาท้าทายผมเวลาง่วงๆ

นอกจากผมจะไม่เกิดอารมณ์แล้วยังจะชอบอ่อยมากกว่าเดิมอีก

แววตาคมกล้าของคนที่นั่งอยู่เรืองรองขึ้นมาวูบหนึ่งจนผมรู้สึกหัวใจเต้นแรงและนึกคร้านในใจขึ้นมา ผมหลุบตามองไหปลาร้าสวยของพี่เก้าอย่างลืมตัวแล้วยื่นมือไปลูบมัน

พี่เก้านั่งนิ่งเป็นหุ่นให้ผมลวนลามไม่ได้ห้ามอะไร ผมก็ยิ่งได้ใจสิยื่นมือไปปลดกระดุมเสื้อที่เหลือออกเห็นซิกแพควับๆแวมๆแล้วก็รู้สึกคอแห้งผากขึ้นมา จนกระทั่งเหลือกระดุมเม็ดสุดท้าย

ผมยิ้มบางๆแล้วสบตาพี่เก้าที่ดูจะมีคลื่นอารมณ์ปรากฏขึ้น... ร่างกายผมขยับออกเหยียดหลังตรงหยุดทุกการกระทำจึงได้รับสายตางงๆจากพี่มัน

“อา ไม่ดีๆ เดี๋ยวเป็นข่าว”

“นี่..”

“อาบน้ำดีกว่า อาบน้ำดีกว่า”

เสียงลั้ลล้าดังออกจากปากผมท่าทีสบายๆ ไร้ความเย้ายวนสลายหายวับไปกับอากาศพร้อมทั้งเรียกสายตาเคืองขุ่นจากคนถูกอ่อยจนอารมณ์พุ่ง

พอใจไม่น้อยกับท่าทีที่พี่เก้ากำลังเป็นอยู่จึงหันหลังเตรียมไปอาบน้ำ เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่ผมแจกอ้อยชนะพี่เก้าได้ สมควรจดบันทึกซะจริงๆ ผิวปากฮัมเพลงกวนโทสะพี่เก้าซ้ำไปอีก แต่เหมือนว่าผมจะประเมินพี่เก้าต่ำไปเยอะ

ทันทีที่มือผมแตะประตูห้องน้ำก็ถูกพี่เก้ารวบเอวกระชากเข้าหาตัวพร้อมกับถูกเหวี่ยงเข้ามาอยู่ในห้องน้ำห้องที่อยู่ลึกที่สุดและกว้างกว่าห้องอื่นเล็กน้อยการมีผู้ชายสองคนตัวโตๆมาอยู่อัดกันในนี้เลยไม่ได้หายใจลำบากเท่าไหร่

แต่ว่านะ... เอ่อ ทำไมมันกลับตาลปัตรแบบนี้เล่า! ไม่ใช่ว่าผมจะได้อาบน้ำคนเดียวหลังจากอ่อยชนะพี่เก้าเหรอ!

“พี่ลากผมมาทำไมเนี่ย!” ผมอดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนกแต่แค่ครู่เดียวก็เท่านั้น ผมปรือตาขึ้นเล็กน้อยมองคนที่ทำอุกอาจฉุดคร่าผมมา “หือ? อยากอาบน้ำกับผมเหรอ ไม่อ่ะ ผมเปลี่ยนใจแล้ว”

พี่เก้าขยับตัวเข้ามาแล้วใช้แขนทั้งสองข้างยันไว้กับผนังเหนือบ่าของผมขึ้นมาแล้วหน้าหล่อๆจะโน้มมาใกล้ขนาดนี้เพื่อ!

“รู้มั้ยว่าการหันหลังให้แบบเมื่อกี้มันอันตรายนะ” ไม่ให้หันหลังให้พี่แล้วจะให้ผมเดินถอยหลังเข้าห้องน้ำรึไง บ้าไปแล้ว! “แล้วอีกอย่าง... นับสองชวนพี่เก้าอาบน้ำเองไม่ใช่เหรอจะมาเปลี่ยนใจไม่ทันแล้วนะ”

กูแค่ชวนเล่นๆ!

“ไม่ดีใจเหรอ?” แววตาสนุกสนานที่ทำเอาผมใบ้กิน “หรือกลัว?”

“ใคร! ใครกลัว!” นี่เสือนับเลยนะ! เสือหรือจะกลัวเหยื่อ! อะไรที่พี่มันมีเราก็มีไม่จำเป้นต้องอาย ผู้ชายเหมือนกันแม้เขาจะใหญ่และยาวกว่าก็เถอะ ฮือ ทำไมผมไม่ชนะมันเลยสักอย่างวะ! “แต่พี่ไม่กลัวว่าจะมีคนมาเห็นรึไง”

ผมค่อนข้างระแวงเลยนะด้วยสถานะของพี่มันด้วยแล้วก็ควรจะคิดสักนิด

“ไม่มีใครเห็นหรอก” เขาว่าแบบนั้นก่อนจะครุ่นคิด “ต่อให้นับสองครางลั่นห้องน้ำก็ไม่มีใครเข้ามาหรอก”

“แล้วทำไมผมต้องครางลั่นด้วย!” หัวใจเริ่มเต้นแรงขึ้นมองซ้ายมองขวาจะหาทางหนีแต่ก็ไม่เจอ

“เพราะพี่เก้าทำเก่ง นับสองเลยครางลั่น”

“...” ผม

มั่นใจให้ห้ามั่นหน้าให้พันเลยครับท่าน ผมล่ะเอือมระอาใจกับความอวยตัวเองซะไม่มีของพี่เก้าจริงๆ แน่นอนว่าผมมันก็เด็กปากดีเผลอพลั้งหาเรื่องใส่ตัวไม่หยุด

ผมทำหน้าไม่เชื่อ “บางที พี่อาจจะมีดีแค่ใหญ่ก็ได้”

เออ ใหญ่ยาวแล้วไง

ลีลาไม่เด็ดก็จบ

ลองให้ผมรุกดูสิ เอวพลิ้วมากนะ

คนถูกสบประมาทขยับยิ้มกว้างขึ้นเรื่อยๆ จนผมเริ่มตัวสั่นเหงื่อตก “งั้นมาพิสูจน์กันเลยดีกว่า”




------

CUT

เพื่อความปลอดภัย

กลับมาเม้นด้วยเน้อออ

-----------






“ขอโทษครับ” เสียงอ่อนโยนที่ยังเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ว่าหอบๆ ส่งสายตาขอโทษมาให้ก่อนจะยิ้ม

ผมส่ายหน้าไม่เป็นไรแม้จะเจ็บคอนิดหน่อย พอดาได้แหละว่าถ้าไม่รุนแรงก็คงไม่แตก เหนือสิ่งอื่นใดแล้วผมรู้สึกเหมือนตัวเองได้พิชิตยอดเขาเอเวอร์เรส

หลังจากที่นกมาหลายครั้ง...

กูได้กินพี่เก้าแล้วเว้ยยยยย

“เปื้อนหน้าหมดเลย” มือของพี่เก้ายื่นมาเกลี่ยคราบแห่งอารมณ์บนแก้มผมออก

ผมอยู่นิ่งให้พี่มันเช็ดจนมือของเขาเปื้อนไปหมด ตอนที่เขากำลังจะชักมือกลับ ผมกลับดึงข้อมือเขาไว้ก่อนแล้วเลื่อนให้มาตรงกับริมฝีปาก เจ้าของมือขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่รอให้พูดอะไรผมก็อ้าปากแลบลิ้นเลียนิ้วมือของพี่เก้าอย่างช้าๆ จากนิ้วลงไปที่ฝ่ามือ...

“รสชาติของพี่เก้า... หวานดีนะครับ”

คนฟังถึงกับอึ้งแล้วรีบดึงมือกลับก่อนจะหันหลังให้ผมคล้ายจะสงบสติอารมณ์ที่กำลังจะพุ่งพล่านอีกครั้ง คราวนี้พี่เก้าแพ้ผมอย่างหมดท่าเลย

ความรู้สึกตอนนี้มันช่างเกินบรรยายจริงๆ แต่พอผมได้ยืนนิ่งๆ อีกครั้งความง่วงก็จู่โจมอีก “ผมจะอาบน้ำแล้ว” ผมพูดพร้อมกับหาวหวอดออกมา

พี่เก้าที่ปรับอารมณ์ได้แล้วก็หันมามองผมแล้วเลื่อนสายตาไปที่เป้ากางเกงผมที่วันนี้รักสงบอย่างแปลกใจ

“เวลาผมง่วงน่ะ มันไม่ตื่นหรอก”

“ถ้าพี่ลักหลับ?” ถามอย่างอยากรู้

“ผมก็ไม่ตื่น” ตอบไปตามตรง

เปล่าเชิญชวนให้มาลักหลับนะ เปล๊าเลย!

                “เวลาง่วงอย่าไปทำแบบนี้กับใครนะ” ความเครียดมาตามกระแสน้ำเสียงทันที พี่เก้าขยับไปยืนอีกมุมของห้องน้ำแล้วสวมเสื้อนักศึกษายับยู่ยี่กลับตามเดิม “ทำได้กับพี่เก้าคนเดียว”

                “หึ” ไม่รับปากเพราะปกติอีกคนที่เจอผมตอนง่วงๆ ก็คือพวกเชี่ยมาร์คแล้วก็ป๋า ความง่วงมันห้ามกันได้เหรอ

ผมไม่ได้พูดอะไรอีกยื่นมือไปเปิดฝักบัวเบาๆ ให้สายน้ำเย็นๆ ช่วยชำระคราบไคลคราบเหงื่อและคราบน้ำของพี่เก้าออกไปยกมือถูหน้าเล็กน้อยคิดว่าความง่วงจะหายไปบ้างแต่ก็ยังคงไม่สร่างอยู่ดี

อาบน้ำมันทั้งกางเกงกีฬานั้นแหละ ผมใช้เวลาอาบน้ำห้านาทีกว่าๆ ก็เรียบร้อย พี่เก้ายื่นผ้าขนหนุมาให้ ผมขมวดคิ้วนิดหน่อยที่พี่มันไม่ยอมออกไปแต่มายืนดูผมอาบน้ำ

“ทำไมต้องมายืนดูผมอาบน้ำด้วย”

“กลัวมีคนแอบดูนับสองอาบน้ำ” เขาว่าตาใส

“พี่เฝ้าหน้าห้องก็ได้ปะ”

“พี่ก็อยากดูนับสองอาบน้ำ” ว่าหน้าตายจนผมไม่รู้จะพูดอะไรได้แต่ถอนหายใจเฮือกบอกให้พี่มันหันหลังจะใส่เสื้อผ้า ถึงจะเห็นมาทั้งตัวแล้วแต่ให้มาเปลือยหมดตัวอาบน้ำเปลี่ยนชุดก็คงไม่ไหว

หลังจากทุกเอย่างเรียบร้อย เราทั้งคู่ก็เดินออกจากห้องน้ำพอดีกับที่มีคนคนหนึ่งเดินเข้ามา...

คนที่เพิ่งเข้ามาชะงักเท้าเอียงคอเล็กน้อยอย่างสงสัยเพราะเผ้าผมบังตาเลยไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไร และมันก็เอ่ยปาก...

“ทำไมนับสองกับพี่เก้าถึงออกมาจากห้องน้ำเดียวกันล่ะ”

"เอ่อ...คือ"

"อ้าว ทำไมนับสองปากเเตกล่ะ"

ไอ้ชาย๊าาาาาา

บัดซบทำไมต้องเป็นไอ้นี่ด้วย!

ผมยังไม่ทันได้ตอบอะไร มันก็หันไปมองพี่เก้าที่สภาพค่อนข้างยับเยินอย่างสงสัยกว่าเดิม

 

“เอ๋ ทำไมพี่เก้าสภาพเหมือนโดนข่มขืนมาล่ะ”

 

               ผมได้ยินแบบนั้นแล้วก็หลุดขำออกมาแล้วหันไปมองหน้าพี่เก้าที่ดูจะไม่ดีเท่าไหร่พลางสำรวจเนื้อตัวพี่เก้าก็เห็นว่าค่อนข้างยับเยินเหมือนถูกโจรข่มขืนลากเข้าพงหญ้าข้างทางจริงๆ ผมสลวยสวยได้ทรงตลอดเวลาถูกผมขยี้ขยำจนฟูไปตอนจูบแถมเสื้อนักศึกษาก็มีรอยยับรอยเปื้อนไหนจะกระดุมที่ติดไม่เรียบร้อยอีก

                อืมๆ น่าลองสวมบทโจรข่มขืนดูเหมือนกัน

                ท่าจะตื่นเต้นดี แบบ...จับพี่เก้ามัดมือมัดเท้าถอดเสื้อผ้าแล้วก็...

                หลุดประเด็นอีกแหละ ทำไมไม่มีใครห้ามผม!

                ดึงสติกลับมากะพริบตาสามสี่ทีไม่รู้จะพูดอธิบายยังไงกับชายาดี แอบกลัวมันเอาเรื่องนี้ไปพูดกับคนอื่นอยู่หน่อยๆ ผมเองก็เพิ่งเจอชายาวันนี้ยังไม่รู้นิสัยมันเท่าไหร่ เป็นพี่เก้าที่เอ่ยปากพูด

“น้องเข้ามาได้ยังไงครับ” พี่เก้าถามแปลกๆ “ด้านนอกไม่มีคนเหรอ”

ชายาที่มักถูกทำให้เปลี่ยนความสนใจได้ง่ายก็ตอบทันที “ตอนแรกมีคนหน้าโหดๆ บอกไม่ให้เข้า บอกให้ยืนรอก่อนแล้วเขาก็เพิ่งปล่อยให้ผมเข้ามาเมื่อกี้” เมื่อตอบเสร็จก็เริ่มคำถามอีก “พี่รู้จักกับผู้ชายตัวโตๆ หน้าเหี้ยมๆ คนนั้นด้วยเหรอ”

ผมฟังแล้วก็ขมวดคิ้วก่อนจะหันไปมองพี่เก้าเป็นคำถามว่าใคร “การ์ดส่วนตัวพี่เอง”

อือหือ มีบอดี้การ์ดส่วนตัวด้วยเว้ย แต่ว่าบริษัทของป๋ามีแบบนี้ด้วยเหรอ?  แต่ดารานายแบบดังๆ ส่วนมากก็มีบอดี้การ์ดนะ ผมรู้สึกแปลกใจสงสัยแต่ไม่รู้จะถามอะไร

“ผมว่านะ เขาดูน่ากลัว” ชายาว่าเบาๆ “บอดี้การ์ดเหรอแต่ทำไมผมรู้สึกเหมือนว่าเขาเป็นมาเฟียล่ะ”

ผมที่จ้องปฏิกิริยาพี่เก้าอยู่ก็เห็นแววตาประกายโหดเหี้ยมผุดขึ้นมาแล้วจ้องไปที่ชายาอย่างรุนแรงจนผมเผยถอยเท้าออกจากพี่เก้าโดยไม่รู้ตัว แต่ชายายังคงยืนทำหน้างงๆ อยู่ไม่ได้รับรู้ถึงรังสีแปลกประหลาดจากตัวพี่เก้าเลย

“อะไรทำให้น้องคิดแบบนั้นครับ” แม้ใบหน้าจะยิ้มแย้มอยู่แต่รอยยิ้มกลับเข้าไม่ถึงดวงตา

“ผมดูละครมา” ฉีกยิ้มเขินๆ แล้วตอบ “เขาใส่สูทเหมือนในหนังฮ่องกงเลย”

ท่าทีเย็นชาของพี่เก้าคลายลงเล็กน้อยแต่ความเคลือบแคลงยังคงมีอยู่ “น้อง... นามสกุลอะไร”

คนถูกถามแปลกใจนิดหน่อย “ป๊าบอกว่าไม่ให้บอกชื่อกับคนแปลกหน้า”

พี่เก้ายิ้มสบายๆ “แต่พี่เป็นรุ่นพี่ไม่ใช่คนแปลกหน้านะ”

ชายาเอียงคอเล็กน้อย “โอ๊ะ เป็นรุ่นพี่ก็บอกได้ใช่ปะ”

“ใช่ครับ” อะไรมันจะล่อลวงเด็กเก่งขนาดนี้

“นามสกุลเหรอ” มันจิ้มที่หัวตัวเอง “ลืมแล้วล่ะ”

...นี่มันหลุดมาจากดาวไหนกัน ผมเหล่มองพี่เก้าที่ดูจะสนใจชายาออกนอกหน้าเกินไปจนผมเริ่มตาขวางแล้วแต่พี่เก้าก็ยังคงพยายามสืบหาชื่อชายาไม่เลิก

“งั้นพี่ขอดูบัตรประชาชนหน่อยได้มั้ยครับ”

ชายาพยักหน้าหงึกหงักแล้วเปิดกระเป๋าหาบัตรประชาชนก่อนจะยื่นให้อย่างว่าง่าย พี่เก้าหยิบมากวาดตาดูอย่างรวดเร็วก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่คล้ายโล่งอกโล่งใจ รอยยิ้มอบอุ่นจึงกลับมาเป็นปกติ

“ว่าแต่...พี่เอาบัตรผมไปดูทำไมเหรอ” มาถามตอนให้เสร็จแล้วเนี่ยนะ กูนี่อยากจิคราย

“ชายามาอาบน้ำเหรอ” ผมถามมันอย่างรวดเร็วหลังจากที่มันพูดจบประโยค

ผมพอจะเดาได้แล้วว่าหากมันถูกดึงดูดด้วยเรื่องใหม่ๆ มันจะลืมเรื่องที่ถามก่อนหน้านี้ทันที “อ้อ เรามาอาบน้ำน่ะ เล่นบาสแล้วเหงื่อออกมากเลย”

“แล้วทำไมเพิ่งมา” คือว่าแข่งเสร็จก็นานแล้วนะ

“เราเดินมาจากสนามบาสน่ะเลยเพิ่งมาถึงตอนนี้”

ผมเบิกตากว้างเล็กน้อย “เฮ้ย มันหลายกิโลเลยนะ!” จะไม่ให้ตกใจได้ไงระยะทางไม่ใช่น้อยๆ

“เราขับรถไม่เป็น”

“ก็ให้เพื่อนมาส่งสิ!” ผมอยากจะบีบคอมันจริงๆ

สีหน้ามันดูหม่นลง “เราไม่มีเพื่อน”

ทั้งผมทั้งพี่เก้าชะงักกึกไปตามๆ กันพยายามจะมองดูว่าชายามีสีหน้ายังไงแต่ผมมันยาวบังตาอย่างที่เคยบอกเลยไม่รู้ว่ามันกำลังรู้สึกยังไง

ผมเกาหัวเล็กน้อย “แล้วนี่จะกลับยังไง” จากตรงนี้กับประตูเข้าออกมหาวิทยาลัยมันก็ไม่ใช่น้อย

“ก็ ก็เดินไปแล้วก็โบกแท็กซี่!” ชายาว่าพลางจิ้มนิ้วเข้าหากัน “แบบนั้นก็ถึงคอนโดสี่ทุ่มกว่าๆ เกือบห้าทุ่ม”

รู้สึกปวดใจขึ้นมาเลย มันน่าห่วงยิ่งกว่าไวท์อีก ผมหันไปมองพี่เก้าที่กำลังยืนครุ่นคิดอยู่เพื่อขอความเห็น พี่เก้าเลยหัวไปพูดกับชายาเสียงนุ่ม “เรารีบไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวพี่ไปส่ง”

“จริงเหรอ” ชายามีท่าทางดีขึ้นแต่ก็เกรงใจ “เอ่อ งั้นกลับเลยก็ได้ ผมไม่อยากให้รอนาน”

“ตามนั้นครับ ชายาเดินออกไปรอข้างนอกเลย” พี่เก้าเอ่ยสั่งเสียงนุ่มที่ทำให้เด็กซื่ออย่างชายาเชื่อฟังได้โดยง่าย มันไม่ได้ถามอะไรคงดีใจที่จะได้กลับบ้านเร็วล่ะมั้ง

ตอนที่ในห้องน้ำเหลือเราสองคน ผมก็หันไปจ้องพี่เก้าทันที “คิดจะอ่อยเด็กต่อหน้าผมรึไง”

“อ่อยอะไร คิดมาก” พี่เก้าส่ายหน้าแล้ววางมือบนหัวผม

ผมปัดออก “พี่ใจดีกับชายา”

“ไม่ต้องหึงหรอกน่า” พี่เก้าหยิกแก้มผมแล้วพูดเป็นนัยๆ “แค่เด็กคนนั้นมีประโยชน์พอที่จะให้พี่ใช้งานก็เท่านั้น”

“หมายความว่าไง” ผมไม่เข้าใจในสิ่งที่พี่เก้าพูด

“ในแง่ธุรกิจ” พี่เก้าดีดนิ้วแล้วสบตาผม “คนฉลาดอย่างนับสองคงพอเข้าใจความหมายตรงนี้ใช่มั้ย”

ชมมาขนาดนี้ผมคงกล้าบอกว่าตัวเองโง่เนอะ

แต่คำว่าธุรกิจมันก็พอจะทำให้เข้าใจอยู่แต่นั้น...มันก็เป็นคำที่โหดร้ายไม่น้อย

“เอาล่ะ ไปกันเถอะ” พี่เก้าไม่พูดอะไรต่อเพียงหยิบกระเป๋าของผมแล้วก็กอดคอผมเดินออกจากห้องน้ำท่าทางเหมือนเพื่อนที่กอดคอเฮฮาทั่วไปทำให้ในโรงยิมที่เต็มไปด้วยนักกีฬาไม่ได้สนใจแปลกใจกับพวกเรานัก

เมื่อมาถึงด้านนอกก็เห็นชายืนตบยุงอยู่ พอเห็นเราสองคนเดินออกมามันก็ยิ้มเล็กน้อยให้ พี่เก้าปลดล็อคประตูรถ ผมเข้าไปนั่งประจำที่ส่วนชายาก็นั่งที่เบาะหลัง มันดูสนใจรถไม่น้อยเห็นลูบๆ จับๆ เบาะหนังไม่หยุด

“ให้พี่ไปส่งที่ไหนดี ชายา” พี่เก้าถามขณะที่ออกรถ

“คอนโด ทีสโตนครับ”

คอนโดหรูราคาหลายล้านน่ะเหรอ ผมคงต้องมองชายาใหม่แล้วล่ะมั้ง เป็นคุณชายนี่เองนิสัยถึงดูประหลาดๆ เหมือนไม่รู้จักโลกเท่าไหร่ ระหว่างที่นั่งเงียบๆ ผมลองใช้สมองวิเคราะห์เรื่องชายาพยายามดึงจุดต่างๆ มาประกอบเมื่อเริ่มหลังจากที่ชายาพูดว่ามาเฟีย และท่าทีพี่เก้าก็แข็งกระด้างทันทีก่อนจะอ่อนลงเมื่อเห็นนามสกุลของชายา...

มาเฟีย?

แล้วมาเฟียมันเกี่ยวข้องอะไรกับพี่เก้า

ผมหันไปมองพี่เก้าที่กำลังขับรถอยู่ด้วยสายตาที่พูดไม่ถูกว่าตัวเองกำลังคิดอะไรกันแน่ ผมมองพี่เก้าอยู่นานคล้ายกำลังพยายามค้นหาอะไรสักอย่างที่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร จนเขาหันมาเลิกคิ้วใส่อย่างงงๆ

“เป็นอะไรรึเปล่านับสอง”

ผมระบายยิ้มออกมาพลางส่ายหน้า “เปล่า แค่อยากมองหน้าพี่เฉยๆ วิวมันดี”

พี่เก้าหัวเราะเล็กน้อยไม่ได้ติดใจอะไรแล้วหันกลับไปมองถนน ส่วนผมก็จมลงในห้วงความคิดอีกครั้ง...

ผมคิดว่าตัวเองเป็นเเฟนคลับตัวยง ขุดหาประวัติพี่เก้าจนรู้ลึกรู้จริงเเล้วเเต่ว่าวันนี้ผมกลับคิดว่าสิ่งที่ผมรู้มันอาจจะไม่ใช่ทั้งหมดของพี่เก้า

...พี่เก้า... พี่เป็นใครกันแน่...

 

           อุ๊ย แฟนมีประวัติลึกลับ

          เร้าใจดีจัง



-------

อย่าคิดว่านับสองจะดราม่า 555555555555555

อะเเฮ่ม หนังสือ นับเก้ารัก 

จะมีพรีออเดอร์เดือน 9 นะคะ (เอาใจพี่เก้า)

ราคาอยู่ที่ 440-480 บ. จำนวน 520+ หน้า 

ปกจะลงสีเสร็จราวๆ อาทิตย์หน้านะคะ วาดโดย อ.ฉงกง (พี่เก้าหล่อมาก)


ติดตามเดือนพรายกันได้เพจเเละทวิตเตอร์

https://www.facebook.com/DuanPhrai/

เเละ

https://twitter.com/PhraiPimmy_


#นับเก้ารัก





-
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11.374K ครั้ง

1,255 ความคิดเห็น

  1. #55580 bbowjs_xxi (@bbowjs_xxi) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 06:34
    อ่านncไม่ทันฮื่ออ น้องจาร้องงง
    #55580
    0
  2. #55136 panisakleangjun (@panisakleangjun) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 18:53
    แต่จากที่อ่านก็พอรู้คร่าวๆอยู่นะ
    #55136
    0
  3. #55135 panisakleangjun (@panisakleangjun) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 18:51
    แงอ่านncไม่ทันอ่ะงานหนังสือมีนับเก้ารักขายมั้ยยยย จะลากสังขารไปซื้อ
    #55135
    1
  4. #54908 ❄_Seimi_♣ (@ND_TC) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 16:02
    อ่านฉากแข่งแล้วเหมือนกลับไปนั่งดูKNBอีกรอบ//ชายาหนูกับพี่ปายเป็นร่างแยกกันใช่มั้ย
    #54908
    0
  5. #54881 suparat20244 (@suparat20244) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 19:00
    น้องชายาน่ารักรอไรท์อัพชายา555
    #54881
    0
  6. #54880 suparat20244 (@suparat20244) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 19:00
    น้องชายาน่ารัก555
    #54880
    0
  7. วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 16:42
    หึ!!!!! พรายใจร้าย สิบไม่ทันอ่าน พรายใจร้ายใจไม้ไส้ระกำ ไส้ถั่วดำ ไส่ถั่วแดง ฮึ
    #54876
    0
  8. #54873 Skyvelved (@Fahbchkn) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 14:54
    ย๊ากกกก ค้างคามากมาย ร้องให้แพ๊บ
    #54873
    0
  9. #54842 kanyallapo (@kanyallapo) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 22:37
    อ่านNCบ่ทัน(เสียใจเปป)
    แต่!!พออ่านประโยคสุดท้ายของตอนนี้เราต้องลุกขึ้นนั่งแล้วพูดว่ายุบหนอพองหนอ(คิดดูความต๋องของนับอ่ะไม่เคยมีเรื่องเครียดในชีวิตเลยนอกจากเรื่องใครตามจีบพี่เก้า) พี่เก้าเป็นเครือญาติมาเฟียแน่นอนจ้าาา
    #อินจัดปลัดบอก(ปลัดลาออกยังจะบอกอินจัด)
    #54842
    0
  10. #54681 LHMxoxo. (@0990990) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 20:30
    อ่านncไม่ทัน ร้องไห้แปปปปป
    #54681
    0
  11. #54680 Darkness and Lighting (@guinnapoon) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 19:01
    อยากอ่านเรื่องของชายาจัง
    #54680
    0
  12. #54678 Juria_flok (@Luna_good94) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 18:41
    นับสองโคตรต๊องอ่ะ มันจะไม่ซีเรียสอะไรในชีวิตเลยเรอะ!
    #54678
    0
  13. #54673 -MikiMiki (@-MikiMiki) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 14:50
    อยากอ่านเรื่องของชายาเลย
    #54673
    0
  14. #54147 teacha (@namfanontacha) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 11:46
    มันจะดราม่าอยู่เเล้วนับ 55555555555
    #54147
    0
  15. #53692 Apinya34491 (@Apinya34491) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 13:59
    หนังสือขายที่ไหนบ้างอะคะ
    #53692
    0
  16. #53669 Stamphiso (@Stamphiso) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 19:14
    เสียใจมาncไม่ทัน/กอดเข่านั่งร้องไห้
    #53669
    0
  17. #53664 puppywang (@2543660) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 13:53
    โอ้ยยนับลูกกกก ช่วยดราม่าสักวินาทีได้ไหม 555555555
    #53664
    0
  18. #53579 alien2019 (@alien2019) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 23:34
    ไม่ทัน NCง่าาา😭
    #53579
    0
  19. #53510 SRP-WT (@SRP-WT) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 17:03
    เสียใจมาไไม่ทันnc
    #53510
    0
  20. #53244 ppluvda (@ppluvda) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 21:14
    อ่านNCม่ายทันฮื่ออออ
    #53244
    0
  21. #52856 anthichabeem (@anthichabeem) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:45
    อยากตีตัวเอง....อ่านncไม่ทัน...เสียใจอ่า
    #52856
    1
    • #52856-1 LHMxoxo. (@0990990) (จากตอนที่ 27)
      24 มีนาคม 2562 / 20:29
      อ่านไม่ทันเหมือนกันนนน // ร้องให้แปป
      #52856-1
  22. #52855 mingyu_wonwoo (@mingyu_wonwoo) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:20
    ผมอ่านncไม่ทันอ่ะค้างมากคับบ
    #52855
    0
  23. #52840 Rinka_Tokamei (@Rinka_Tokamei) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:39
    นับสองเกือบดีแล้วลู๊กกกกกกก
    #52840
    0
  24. #52823 socry (@socry) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:52
    ม่ายยยยยอ่านเอ็นซีไม่ทันอ่าาเสียใจจ
    #52823
    1
    • #52823-1 roseaps (@roseaps) (จากตอนที่ 27)
      26 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:36
      เหมือนกัน
      #52823-1
  25. #51120 joenls444 (@joenls444) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:48
    นับสอง แก5555555
    #51120
    0