นับ เก้า รัก [YAOI]

  • 300% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 3,381,712 Views

  • 57,601 Comments

  • 58,192 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    189,831

    Overall
    3,381,712

ตอนที่ 19 : อ้อยคว่ำครั้งที่ 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 91
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11174 ครั้ง
    22 ก.ค. 61

บทที่ 18



 

                ผมควรพูดอะไรดี...


                ในเมื่อ...


                หลักฐานมันคามือคาแท่งขนาดนี้


                ต่อให้ผมมีปีกก็ไม่สามารถบินหนีความขายขี้หน้าครั้งนี้ได้

                ผมกะพริบตาปริบๆ ก่อนสติสัมปะชัญญะจะกลับคืนเข้าสู่สมองแทนที่สัญชาตญาณสืบพันธุ์ ปากผมเผยออ้าขึ้นก่อนจะหวีดร้องมือเหวี่ยงหลักฐานผูกมัดตัวปลิวไปไกล

                “ ฮือ!!

                ขายกขึ้นชันบังร่างกายเปลือยเปล่ามือยกปิดหน้าหลบสายตาลุ่มลึกที่มองตรงมา ผมรู้ว่ามันไม่มีอะไรน่าอายสำหรับผู้ชายด้วยกัน แต่ที่ผมอายมันเป็นเพราะว่า


                ผมกำลังช่วยตัวเอง!

                แถมยังเอาเสื้อพี่เก้ามาปู้ยี่ปูยำอีก!

                แม่จ๋า นับไม่เหลือหน้าไปเจอผู้คนแล้ว ฮือออ


                ภายในห้องน้ำตกอยู่ในความเงียบถ้าเอาเข็มเล็กๆมาโยนใส่คงได้ยินอย่างชัดเจน อ้อ ยังเหลือเสียงน้ำจากฝักบัวที่กำลังชะโลมเป็นสายอาบร่างแดงก่ำของผมอยู่ด้วย

                อยากจะกลั้นใจตายหนีความอัปยศครั้งนี้เหลือเกิน ผมปล่อยให้ความเงียบเป็นตัวดำเนินและภาวนาสวดมนต์ให้พี่เก้าเดินออกไปแล้วช่วยทำเป็นมองไม่เห็นทีเถอะ

                หรือว่า...ผมจะฝันอยู่

                ใช่แล้ว ผมกำลังฝันกำลังมโนอยู่แน่ๆ

                ถ้างั้นทำไมผมยังไม่ตื่นอีกเล่า!

                ผมกำลังสับสนอยู่กับตัวเองด้วยความที่แยกไม่ออกว่าตอนนี้คือเรื่องจริงหรือฝัน จะหยิกตัวเองให้ตื่นก็ยังไม่กล้า จริงๆ ผมอยากกลั้นหายใจแล้วกัดลิ้นตายไปหนีความอายจริงๆนะ

                เพราะมัวแต่ร่ำไห้ต่อว่าตัวเองอยู่เลยไม่รู้ถึงการขยับตัวของอีกคนในห้องน้ำ เสียงปิดประตูลงเบาๆค่อยดึงผมออกจากความประสาทเสียแอบดีใจที่พี่เก้าออกไปแล้ว...

                “ พี่เก้า!

 แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมองกลับกลายเป็นว่าพี่เก้ายังคงอยู่ในห้องน้ำและเดินเข้ามาใกล้ผมจนให้ความรู้สึกราวกับราชสีห์ตัวโตเดินเข้าหาเหยื่ออันโอชะ


อย่ามามองเสือนับแบบนั้นนะ!

    ผมไม่ใช่เหยื่อ!

                พี่เก้าต่างหากที่เป็นเหยื่อ!


                พี่เก้าเลิกคิ้วขึ้นช้าๆ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มเช่นทุกครั้งแต่เวลาดูลึกล้ำและลุ่มหลงมากกว่าปกติ “ กำลังทำอะไรอยู่ครับ ”

                “ อาบ อาบน้ำอยู่ พี่เก้าออกไปก่อน! ” อย่าให้กูไม่มีแรงสู้หน้าไปกว่านี้เลย

                ภายในห้องน้ำตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง ตอนนี้ไม่รู้ว่าพี่เก้ากำลังคิดและมองผมด้วยสายตาแบบไหน จะรังเกียจความโรคจิตของผมมั้ย ถ้ารังเกียจคงต้องแต่ที่ผมไปเปิดเสื้อเขาแล้วมั้ง

                กำลังฟุ้งซ่านเสียงหวานกลับทำลายประสาทผมลงด้วย...

                “ งั้น...ให้พี่ช่วยอาบดีกว่านะครับ ”

พี่เก้าว่าเสียงซุกซนก่อนจะย่อตัวลงมองสภาพผมด้วยแววตาร้อนฉ่า

                มือเย็นของพี่เก้าวางลงบนผิวเปลือยเปล่าแดงก่ำของผมแล้วจงใจไล้ปลายนิ้วแผ่วอย่างเย้ายวนจนผมตัวสั่นระริก เสียงหัวเราะทุ้มต่ำยิ่งสร้างความปั่นป่วนให้ผม

                ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกสติและความมั่นใจเข้าหาตัวเอง มองสบตาพี่เก้าก็พลันมองเห็นพายุอารมณ์ที่กำลังก่อตัวในดวงตาคู่สวยแล้วรู้สึกถูกกระตุ้นอีกครั้ง

                ทำไมผมสัมผัสได้ถึงออร่าฝ่ายรุกจากตัวพี่เก้า

                ไม่ได้!! ผมไม่ยอม!

                ความขวยเขินถูกดับลงเมื่อผมรู้สึกว่าตัวเองถูกคุกคามจนสภาพแทบจะอยู่ในลักษณะของฝ่ายรับ ไม่ได้การ ผมต้องทวงคือตำแหน่ง! ผมต้องรุกพี่มันสิ!

                ใช่แล้ว นี่ไง โอกาส!

                ปล้ำพี่เก้าเลย!

                เมื่อรวบรวมสติกลับมาได้แล้วผมจึงค่อยๆคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วเอ่ยตอบรับประโยคเมื่อครู่แม้มันจะผ่านมาเป้นนาทีแล้วก็ตาม “ ...มาอาบด้วยกันดีกว่าครับพี่เก้า ”

                คนถูกผมแจกอ้อยอ่อยกลับไปเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะในลำคอ “ ไม่อายแล้วเหรอครับ ” กลั้นขำแล้วลูบต้นขาผมต่อไป

                เชิดหน้า “ พี่ยังไม่อาย ผมจะอายได้ไง ”

                พี่กล้าดู ผมก็กล้าโชว์!

                ไอ้นับไม่มีอะไรให้เสียแล้ว!

                “ ปากเก่ง ” น้ำเสียงที่ใช้แฝงไปด้วยความเอ็นดูสามส่วน อีกเจ็ดส่วนแขยายด้วยแรงอารมณ์

                “ เก่งไม่เก่งก็ลองสิครับ ”




------

CUT

ไปสู่เเดนมหัสจรรย์กันเถอะ


ค้นหาใน กูเกิ้ลเลยค่ะ ไวกว่าเยอะ

พิมพ์ว่า 'นับเก้ารัก Nc' ก็ขึ้นเเหละ 5555

หรือ พื้นที่ของเดือนพราย ก็ได้

ไม่กลับมาเม้นเราจะร้องไห้หนักๆ 55555 #หยอก

--------



                “ ไม่ขุ่นเท่าไหร่ ”

                หุบปาก!

                “ แปลว่าช่วยตัวเองบ่อยสินะ ”

                ผมถลึงตาใส่คำถามหยาบคาย เราเป็นคนหน้าบางรับมิได้!  จะอ้าปากเปล่งเสียงแต่ยังไม่มีแรงจะกล่าวอะไรเลย ความรู้สึกตื่นเต้นยังคงติดแน่นไม่เสื่อมคลาย

                พี่เก้าลุกขึ้นมองดูผลงานชิ้นโบว์แดงที่ตัวเองทำไว้ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ยิ่งปากของพี่เก้ายังคงเปื้อนไปด้วยน้ำของผมแล้วยิ่งทำให้ผมมีอารมณ์อีกครั้ง

                แต่ว่า...พอเถอะ ไม่ไหวแล้ว ฮือ

                แค่ปากพี่เก้า ผมก็ไปแตะสวรรค์ ไม่สิ ทะลุสวรรค์ไปแล้ว! ดูดจนลูกชายผมแทบจะหลุดไปด้วยแล้ว โอ๊ย ผมก้มมองลูกชายที่แดงก่ำแล้วจะร้องไห้

                “ แต่ว่าก็...ชัดเจนแล้วนะครับ ”

                เงยหน้า “ ชัดเจนอะไร ”

   “ นับสองไม่เหมาะกับรุก ”

     “ หา ” 

     ไม่จริง!! ไม่เชื่อ!!

                  

               “ เพราะงั้นมาเป็นรับดีกว่านะครับ”

               " ตรงไหนที่ผมไม่เหมาะกับรุก! "

               " ทุกตรงครับ " 

 

               ไม่ยอมเว้ย!!

               


----

 

                “ หือ? มองหน้าพี่แบบนั้นทำไมครับ ”

                คนถูกจ้องถลึงตาใส่ถามกลับด้วยน้ำเสียงเย้ายวนก่อนจะก้มหน้าลงมาเล็กน้อยให้ปลายจมูกเราทั้งคู่แตะกัน ผมผงะถอยหดคอหนีแต่พี่เก้าเหมือนจะรู้ทันคว้ำหลังคอท้ายทอยผมไว้แล้วทำให้ขยับไปไหนไม่ได้

                “ หรืออยากพิสูจน์ให้ชัดกว่านี้ ”

                ผมตาเหลือกทันทีรีบยกมือขึ้นดันหน้าพี่เก้าออกไป ขืนปล่อยให้ต่อจากนี้มีหวังผมได้โดนกินไม่เหลือกระดูกแน่

                ไม่ได้การ!

                ถอยทัพด่วน!

                “ ไม่พี่ ไม่ต้อง! ” ผมร้องออกมาอย่างผวารีบผลักพี่แกออกให้ห่าง พี่เก้าเห็นท่าทีผมดูตื่นกลัวจึงยอมล่าถอยให้ก้าวหนึ่ง

                เขายกยิ้มแล้วจ้องกลางกายผม “ จะไม่ต่อจริงๆเหรอ ” มือผมรีบกุมปิดนับสองน้อยทันที ถลึงตาใส่พี่เก้าอย่างหงุดหงิด “ โอเคๆ คราวนี้พี่จะถอยให้ก็ได้ ”

                ถอนหายใจอย่างโล่งอก...

                “ แต่สำหรับคืนนี้ก็อีกเรื่องนะครับ ”

                ทิ้งประโยคพิฆาตก็ดึงสายตาออกจากเนื้อตัวเปลือยเปล่าผม ผมมองสำรวจพี่เก้าดูแล้วหยุดที่เป้ากางเกงก่อนจะเบิกตาโตอย่างไม่เชื่อ...

                ทำไม...มันไม่พอง?

                หรือผมยังไม่เร้าอารมณ์พอ

                พอคิดได้แบบนั้นแล้วเมฆดำลอยอยู่เหนือหัวทันที ศักดิ์ศรีถูกย่ำยีผ่าลงตรงหน้าให้รู้สึกโมโห ผมว่าผมดูดีมาก เซ็กซี่บอยยังต้องยอมแต่ทำไมพี่เก้าถึงดูไร้อารมณ์กับผม!

                พี่เก้าเห้นสีหน้างุ่นง่านผมแล้วดันคิดไปอีกแบบ “ พี่ไม่หยอกแล้วก็ได้ ” ทำผมครางร้องหาแม่ขนาดนั้นยังเรียกว่าหยอกเหรอ?

                ถ้าพี่มันเอาจริงล่ะ...

                ความหนาวเหน็บเสียววูบบริเวณก้นทำให้ผมหน้าซีดลง

                ไม่เอานะ ผมเป็นรุก!!

                “ มาอาบน้ำกันดีกว่านะครับ ” พี่เก้าทำเป็นไม่เห็นสีหน้าผมแล้วเดินไปใต้ฝักบัว ก่อนจะค่อยๆเปลื้องผ้า เอ๊ย ถอดเสื้อออก

                ผมทำหน้าตื่น “ พี่จะอาบกับผมเหรอ!

                “ เดี๋ยวต้องไปกินมื้อเย็นแล้ว รีบอาบเถอะ ” กวักมือเรียกราวกับผมเป็นเด็กห้าขวบ

                ผมยังไม่กล้าขยับส่งสายตาระวังภัย “ เอ่อ คือผมอยากจะอาบคนเดียว ”

                “ ยังจะอายอีกเหรอ? ” คนหล่อเอียงคอแล้วมองผมยิ้มๆ “ งั้นเพื่อไม่ให้พี่เอาเปรียบ ”

                “ พี่จะทำอะไร! ” กูเปล่ากลัวนะ!

                ไม่เอาเปรียบ?

                หรือจะให้ผมดีพคิสกับน้องเก้า? อันนี้โอเค!

                มา! ปากพร้อม ลิ้นพร้อม!

                เมื่อความอยากมา ความอับอายนับว่าเป้นเรื่องรองครับ

                พี่เก้าไม่ตอบเพียงแค่ยอมถอดกางเกงออกรวมถึงชั้นในด้วยทำให้ร่างกายเต็มไปด้วยกลิ่นอายเย้ายวนและอ่อนโยนปะทะเข้ากับผมจังๆ แผ่นอกดูแข็งแกร่งน่าซบหัวนมชมพูน่ากัดไล่สายตาลงมาเป็นหน้าท้องขาวพร้อมก้อนซิกแพคงามยิ่งมีจิวบนสะดือประดับอยู่ยิ่งทำให้เรือนร่างท่อนบนเซ็กซี่คูณสิบ

                ส่วนท่อนล่าง...หลุบต่ำมองขาก่อน อืม...กล้ามขาอย่างแน่น ต้นขาดูน่าขบ ส่วน...เอ่อ กลั้นหายใจข่มความตื่นเต้นแล้วเมียงมองไปยังจุดมุ่งหมายของเรา

                ดวงตากระหายของผมค่อยๆเบิกกว้างแทบจะถลนออกมานอกเบ้า อ้าปากพะงาบๆ...

                “ พะ พี่ ” ผมอดไม่ได้ที่จะอุทาน

                คนถูกมองจนแทบพรุนไม่ได้มีท่าทีกระด้างอายอะไรยังคงอาบน้ำต่อ “ ตกใจอะไรครับ ”

                “ ... ” ผมไม่ได้ตอบแต่ยังอึ้งอยู่กับที่ “ น้องชายพี่มัน... ”

                “ อ้อ ขนาดเหรอ ”

                “ ... ”

                ฉีกยิ้มโอ้อวดเล็กๆ “ เเปดนิ้วครับ ”

               

                ถ้าผมยอมรับ

                ใครจะรับประกันให้ผมได้

               ว่าผมจะไม่ตายคาเตียง

                …

                           


----     


 

                “ มึงเคยดูละครช่องแปดมั้ยวะ ”

                “ ขาดอีกแปดคน หายไปไหนกันวะ ”

                “ เหลือกุ้งชุบแป้งทอดอีกแปดชิ้นเองว่ะ ”

                “ รหัสโทรศัพท์เหี้ยไรเนี่ยมีแต่แปด แปด แปด แปด ”

 

                ไม่ทนแล้ว!

               

                “ พวกมึงจะพูดถึงเลขแปดอีกนานมั้ย! เลขอื่นมีทำไมไม่พูด! ” ฮือออออ เลขมีเยอะแยะทำไมมึงไม่พูดกัน


                จะย้ำเลขแปดหาอะไรครับ

                มึงย้ำมา

                ภาพน้องเก้าแปดนิ้วซัดเข้าความจำผม

                สะบัดให้ตายก็ยังไม่หลุดเลย

                ฮืออออ มันติดตาติดใจ... (ถึงกลัวแต่ก็อยากสัมผัส)


                หลังจากตวาดไปแล้วบนโต๊ะอาหารเงียบกริบทันทีทันตาจนผมรู้สึกอายขึ้นมา ยิ่งสายตามึนอึนงงของหนุ่มหล่อโฮกกระชากตับกว่าสิบคู่ที่พุ่งเข้ามายังตัวผมแล้วยิ่งเขิน

                “ เป็นไรของมึง ” จินเพิ่นรักปากมอมถามอย่างสงสัยมือยังคงทำหน้าที่แกะก้างปลาแล้วโยนใส่จานอีกคน “ แบร์ กูรู้มึงชอบแดกปลา ”

                มึงจงใจทำดีเพื่ออ่อยแบร์ใช่มั้ย ตอบ!

                “ กูเป็นบ้า ” ใช่ กำลังจะเป็นบ้าแล้ว สลัดภาพความน่าเกรงขามออกไปไม่ได้สักที ฮือ

                “ จริงๆมึงน่าจะรู้ตัวนานแล้ว ” ไผ่พยักหน้าหน้ายกแก้วน้ำขึ้นกิน “ แล้วทำไมมึงต้องเอาผ้าพันคอมาด้วย มึงเห็นประเทศไทยเป็นอังกฤษเหรอ  ” ทุกสายตาตวัดมองผมอีกครั้ง

                สภาพทุกคนคือเสื้อยืดเสื้อโปโลกางเกงผ้าสั้นเท่าเข่าดูชิลๆชิวๆ ส่วนผมเหรอ... ช่วงล่างก็ยังปกติแหละแต่ช่วงบนนีสิครับ เสื้อแขนยาว เสื้อคลุมของพี่เก้าที่ผมขโมยมา และพีคสุดคือผ้าพันคอ!

                ร้อนตับไหม้ขนาดนี้ผมยังจะเอาผ้าพันคอมาผูกคอเล่นอีกทำไม ถ้าไม่ใช่เพราะรอยกัดรอยฟันไอ้พี่เก้าคนใหญ่มากแล้วมีหรือที่ผมจะแต่งตัวไม่สมประกอบสวนทางกับอากาศร้อนอ้าวแบบนี้

                หลังจากเหตุการณ์ระทึกขวัญกับไซส์บิ๊กของน้องเก้าแล้วหลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก มองพี่เก้าอาบน้ำไปเลือดกำเดาโชกไปให้อับอายรอบที่ล้านสี่

                พี่เก้าก็ใจดีเดินมาช่วยเช็ดเลือดกำเดาให้ผมไปอีก ผลเป็นไงเหรอ ยิ่งกว่าท่อประปาแตกสิครับท่าน ผมเลยต้องไล่พี่มันออกจากห้องน้ำเลือดถึงได้หยุดเพราะไม่มีภาพอะไรๆชวนให้เลือดไหลแล้ว กว่าจะออกจากห้องน้ำได้ผมก็ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมง พอออกมาก็ไร้เงาพี่เก้าแล้วซึ่งมันทำให้ผมสบายใจมาก!

                สบายใจได้สามนาทีถึงได้รู้ว่าอิพี่มันขโมยคอนซีลเลอร์ผมไปทำให้ผมต้องตกอยู่ในสภาพเสื้อยาวผ้าพันคอนี่ไง

                คิดแล้วมันโมโห!

“ นับสอง มึงถอดเถอะกูร้อนแทน  ” วินผู้นั่งอยู่ข้างๆ มันส่งสายตาห่วงใยปนสมเพชมาให้แถมยื่นมือมาหมายจะดึงผ้าพันคอออกอีก

รีบตะครุบแทบไม่ทันสิครับท่านขืนปล่อยในมันเอาผ้าพันคอออกไปรอยจ้ำรอยกัดได้โชว์หรากันพอดี “ กูหนาว! ปล่อยกูไปเถอะ!

วินทำหน้างงแต่สุดท้ายก็ยอมปล่อยมือออก “ สมองมึงน้ำมันเข้ารึไงวะ ”

“ ยุ่งน่า ” ปัดๆ มือมันให้ไปไกลๆจากคอผมก่อนจะพาเพื่อนเบี่ยงความสนใจ “ วิน ห้องมึงนอนกับใคร ”

“ กูนอนกับไอ้ฝุ่น ” ชี้ไปที่เพื่อนหน้าหล่อแสนดี พอได้ยินชื่อปุ๊บไต้ฝุ่นก็เงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มให้ผม

เอ๊ะ เขาชวนเราไปนอนด้วยรึเปล่านะ

                “ จะมานอนด้วยกันมั้ย ”

                ผมเบิกตาโตหันไปมองหน้าคนพูดซึ่งก็เป็นไต้ฝุ่น “ นอนได้เหรอ ” ไม่มีปฏิเสธครับ ตอนนี้ผมกำลังจะหาห้องใหม่นอน ขืนนอนกับพี่เก้ามีหวังคืนนี้ผมต้องเสียความเป้นรุกแน่ๆ!

                “ อื้อ ” พยักหน้าให้ “ นอนกับเรา ปลอดภัยกว่านะ ”

                ทำหน้างงๆ ก่อนจะเข้าใจอย่างถ่องแท้เมื่อนิ้วเรียวยาวของไต้ฝุ่นจิ้มจึกๆ บนลำคอของตัวเองคล้ายกำลังเกาคอเฉยๆ แต่แววตาวิบวับผิดกับสีหน้าอ่อนโยนทำให้ผมรู้สึกผวาไม่น้อย


                ...ร้าย ร้ายลึก!

                ใครบอกว่าไอ้บ้านี่มันซื่อ!

                ตบปากสิบที!


                 “ ถ้าไม่รบกวนก็เดี๋ยวไปนอนห้องพวกมึงแล้วกัน ” ผมยิ้มแห้งแล้งสุดๆ ส่งให้แล้วก้มหน้ากินข้าวเย็นเงียบๆ สงบเสงี่ยมจนเพื่อนหลายคนแปลกใจ

                หลังกินข้าวเสร็จมีกิจกรรมที่ห้องประชุมของรีสอร์ทเป็นการเล่นเกมกระชับความสัมพันธ์ดาวเดือนให้ชวนจิ้นชวนฟินนิดๆหน่อยๆ...


                ทำไมไม่เป็นเดือนกับเดือนครับ

                นับสองพร้อมมาก!

                แถมฟินกว่าเยอะ!


                แต่ที่ผมสงสัยคือพี่เก้ามันหายหัวไปไหนก็ไม่รู้ ถึงผมจะอยากหนีหน้าหลบหน้าพี่แก แต่ว่าก็ยังอยากชะเง้อคอมองหน้าเบ้าหน้าหล่อๆ ของพี่มันอยู่นะ แต่ก็โล่งใจไปเปราะหนึ่งที่พี่หลินนางแบบนมตู้มอยู่ในห้องนี้ด้วย

                หลังจากจบกิจกรรมรุ่นพี่ก็แจ้งกำหนดการของพรุ่งนี้ซึ่งก็คือเรื่องปลูกป่าชายเลนต่อจนถึงเที่ยงคืนก็ปล่อยให้ไปพักตามสบาย

                “ พี่สีฝุ่นๆ ” หลังปล่อยแล้วผมกระโจนไปหารุ่นพี่รังสีโหด “ พี่เห็นพี่เก้ามั้ย ”

                “ ไม่เห็น ” แป๊วววว “ แต่ได้ยินมาว่าไปคุยกับเจ้าของรีสอร์ท ”

                “ ไปคุยทำไม ” เอียงคอไม่เข้าใจ

                “ ไม่รู้เหรอว่ารีสอร์ทนี้เป็นของป้ามัน ” พี่สีฝุ่นเฉลยให้ “ มึงนี่ห่างผัวหน่อยไม่ได้เลยใช่มั้ย ”

                ผมถลึงตาใส่พี่มันอย่างโมโห “ พี่เก้าไม่ใช่ผัวผม!

                “ เหรอ ” ทำหน้าเหมือนบอกว่าจะรอดู ทำไมทุกคนถึงมั่นใจว่าพี่เก้าจะเป็นผัวผม!

                บางทีพี่มันอาจจะเป็นรับก็ได้! ฮือ!

                ผมยืนกระทืบเท้าเร่าๆ อย่างขัดใจ แล้วเมื่อผมหาร่องรอยพี่เก้าเจอแล้ว สบายใจแล้วก็เดินตามไต้ฝุ่นกับวินกลับห้องเพื่อนอน แต่ก่อนนอนผมก็สไลลด์โทรศัพท์เล่นเปิดโซเซี่ยลตามปกติเพื่อดูความเคลื่อนไหวตามติดชีวิตพี่เก้า

                อย่างแรกเลยคือไอจี เปิดมาพบกับคอลเลคชั่นทะเลแสนงามกับเหล่าดาวเดือนปีนี้เลยครับ ส่วนมากเป็นรูปที่รุ่นพี่คนอื่นถ่าย แต่อิพี่มันไปขอมาตอนไหนฟะ แล้วทำไมมันเยอะขนาดนี้ แต่ที่น่าหมั่นไส้คือลงรูปคู่กับดาวคณะปีหนึ่งไปสี่คน!

                รูปผมอ่ะ รูปผมไปไหนนนน

                นั่งปาดน้ำตากระซิกๆอย่างน้อยใจแต่พอคิดอีกทีมันก็ดีแล้วที่ไม่ลงรูปผมเดี๋ยวจะเกิดความหมั่นไส้ผมขึ้นมากันอีก ผมกดเข้าทวิตเตอร์ไปดูความขี้บ่นของพี่เก้า แต่วันนี้เขายังไม่ได้ทวิตอะไรเลย ส่วนอาร์คดูเหมือนว่าก็ยังดองอยู่ ผมถามอาร์คพี่เขาตลอดนะ แต่เหมือนช่วงนี้พี่แกจะไม่เล่นเลย

                ดวงตาจับจ้องเมนชั่นในทวิตเตอร์ตัวเองด้วยสีหน้าเรียบตึง มองอ่านข้อความไร้สาระด้วยหัวใจกระด้างหน่อยเมื่อเห็นว่ามันไม่สร้างสรรค์เท่าไหร่จึงหนีไปเล่นอีกแอพนึงแทน

                หลังตรวจเช็กจนเสร็จความง่วงก็ถามหาเลยนอนครองเตียงเลยครับ ปล่อยให้เจ้าของห้องทั้งสองเล่นเกมกันไป...

 



 

               

                “ หลับสบายเป็นบ้า ” ผมพูดขึ้นต้อนรับอากาศแจ่มใสของเช้าวันใหม่ผิดกับใบหน้าบึ้งตึงของวิน ใต้ต้ามันดูคล้ำขึ้นเหมือนคนอดหลับอดนอน “ ทำไมมึงทำหน้าเหมือนคนไม่ได้นอนงั้นอ่ะ ”

                ตาเขียวปั๊ด “ ใครมันยึดเตียงกูมิทราบ!

                ผมหัวเราะเก้อๆ แล้วตบไหล่ปุๆ เป็นการขอโทษจากนั้นรีบวิ่งไปหาเพื่อนกลุ่มอื่นก่อนจะโดนไอ้วินแดกหัว เช้านี้ผมขอยืมเครื่องสำอางค์จากไอ้วินมากลบรอยบนคอครับเลยได้แต่งตัวปกติเหมือนชาวบ้านเขาหน่อย

                อีกเรื่องคือวันนี้ผมก็ยังไม่เห็นหัวพี่เก้าอีกตามเคย หายไปไหนก็...

                หมับ!

                “ เมื่อคืนหลับสบายมั้ยครับ ”

                น้ำเสียงทุ้มหวานกดลงต่ำกว่าปกติบ่งบอกถึงความไม่พอใจอยู่หลายส่วน ผมที่กำลังลั้ลล้ากับแสงแดดยามเช้าอยู่พลันรู้สึกถึงความหนาวเย็นของสายลมทันที

                มาแค่เสียงไม่พอ ยังจะเอาแขนมาเกี่ยวคอรัดแน่นอีก “ อ้าว พี่เก้า ” ฉีกยิ้มเหมือนตัวเองไม่ได้ทำไรผิด

                ไม่ได้ทำไรผิด เพราะงั้นอย่าไปกลัว!

                “ ว่าไงครับ ” ปากยิ้มแต่ดวงนี่เขม็งเลยครับท่าน ความดุดันในดวงตาทำเอาผมสะอึก “ ปล่อยให้พี่ตามหาทั้งคืนก็คงนอนสบายนะครับ ”

                อ้าปากพะงาบๆ “ พี่หาผมทั้งคืนจริงดิ ”

พยักหน้าตอกย้ำให้คนรู้สึกผิด “ ใช่ครับ เล่นหนีหายแบบนี้พี่ก็ตกใจสิ ”

“ ขอโทษครับ ” ผมผิดด้วยแหละที่ไม่ได้ทิ้งข้อความไว้ เมื่อคืนความกลัวมันครอบงำนี่หว่า ถามว่าตอนนี้ยังกลัวมั้ย ก็กลัวสิ!

                “ กลัวพี่เหรอครับ ” คนหล่อจับตัวผมหมุนให้หันมาเผชิญหน้ากันตรงๆ บริเวณนี้ยังไม่ค่อยมีคนมากพี่เก้าจึงพูดด้วยน้ำเสียงธรรมดาไม่เงียบไม่ดังเกินไป

                “ เปล่า ” ใครมันจะไปบอกว่ากลัว เสียเชิงชายหมด!

                “ เห็นอยู่ว่ากลัว ” ยกมือขึ้นมาจิ้มแก้มผม “ มันช่วยไม่ได้นี่ครับ พ่อให้มาใหญ่ ” น้ำเสียงตบท้ายยังคงโอ้อวดไม่เปลี่ยน

                ผมแยกเขี้ยวใส่ “มีดีแค่ใหญ่นั้นแหละ ”

                “ จะวัดที่ลีลามั้ยล่ะครับ ” ความมั่นใจมั่นโหนกเต็มสิบ “ เอวพี่พลิ้วมากนะ ” ยังจะมาโปรโมทอีก!

                “ ...ไม่ดีพี่ ”

                เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ...นับสองเป็นพวกเก่งแต่ปากครับ

                “ แล้วเช้านี้พี่กินอะไรยัง ” หาเรื่องคุยเพื่อหนีจากเหตุการณ์เมื่อคืน

                พี่เก้ายอมไหลตามผมแต่โดยดี “ พี่กินกาแฟกับขนมปังไปแล้ว ”

                “ แล้วจะไหวเหรอพี่ ” ผมถามอย่างเป็นห่วง “ เดี๋ยวไปปลูกป่านะไม่ใช่ถ่ายแบบ ใช้แรงเยอะจะตาย กินแค่นั้นจะพอยาไส้ได้ยังไง ”

                “ พี่อยากกินเกาเหลา มันไม่มี ” ทำหน้าซื่อแล้วยังน่ารักอีก ใจพรี่จะตายแล้ว!

                “ กินข้าวต้มมั้ย ” ผมเสนอ “ กินรองท้องหน่อย ”

                คนตรงหน้าทำเป้นแสร้งครุ่นคิดก่อนเผยยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “ ถ้านับสองป้อน พี่ก็กินครับ ”

                ไม่ใช่เรื่องยากอะไรแค่ป้อนข้าว เพราะตอนนี้ยังเช้าอยู่ยังไม่ถึงเวลานัดหมาย ผมกับพี่เก้าเลยพากันมาที่ห้องอาหารของรีสอร์ท มีรุ่นพี่กับดาวเดือนแล้วก็แขกของรีสอร์ท

                ผมตักข้าวต้มปลาให้พี่เก้าชามใหญ่กะว่าถ้าพี่มันกินไม่หมด ผมก็จะกินต่อเองเพราะเริ่มหิวอีกแล้วทั้งที่กินข้าวต้มกุ้งไปแล้วสองชาม

                มองหาโต๊ะพบว่าพี่เก้ากำลังอมยิ้มกริ่มอยู่กับโทรศัพท์ เออ ว่างแล้วก็สไลด์ตลอด

                “ ตักเยอะไปมั้ยครับ ” พี่เก้าเงยหน้าขึ้นมามองปริมาณข้าวต้ม “ พี่กินไม่หมด ”

                “ ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมช่วยกิน ” ว่าจบก็หยิบช้อนขึ้นมาคนๆ เป่าๆ ให้หายร้อนพออุ่นเท่านั้น ก่อนจะตักป้อนให้โดยไม่รู้สึกขัดเขินเท่าไหร่

                แต่สายตาคนอื่นนี่สิทำให้ผมประหม่าไม่น้อยจนรู้สึกอึดอัด “ พี่กินเองเถอะ ” ตักป้อนไปได้ห้าคำผมก็ทนสายตาประชาชีไม่ไหว

                คนที่กำลังเล่นโทรศัพท์ชะงักเล็กน้อยมองหน้าผมก่อนจะมองรอบตัวแล้วถอนหายใจวางโทรศัพท์ลงแล้วตักกินเอง จู่ๆ ผมก็รู้สึกว่าบรรยากาศระหว่างผมกับพี่เก้ามันน่าอึดอัดขึ้นมา

ผมกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอรู้สึกว่าตัวเองพลาดไปแล้วจริงๆที่ทำอะไรแบบนี้ในที่สาธารณะมีผู้หลักผู้ใหญ่กำลังกินข้าวเช้าอยู่ สายตาเหยียดพวกนั้นทำให้ผมอยากจะลุกออกไปแต่อีกคนกลับเฉยเมยไม่ใส่ใจกับสายตาคนอื่น

บางครั้งผมก็เผลอตัดทุกคนออกจากตัวเอง สายตาโฟกัสอยู่ที่พี่เก้าคนเดียว อยากจะอ้อนอยากจะอ่อย จูบ ลูบ คลำ กอดมันก็ไปโดยอัตโนมัติลืมคิดถึงสภาพแวดล้อม

คิดถึงตรงนี้แล้วนึกย้อนไปหลายๆ ครั้งที่ผมแสดงออกชัดเจนเรื่องการเข้าหาพี่เก้า... หลายครั้งก็ทำให้แฟนคลับพี่มันไม่ชอบใจด้วย...

 “ กินมั้ยครับ ” เนื้อปลาถูกจ่อแตะปากปิดสนิทของผมความร้อนน้อยๆทำให้ผมตื่นสะดุ้งหลุดความความคิด “ เหม่อคิดอะไรอยู่ครับ ”

“ เปล่าพี่ ” ผมย่นคอหนีพยายามทำตัวให้เป็นธรรมชาติ “ พี่กินเถอะ ผม ผมไม่หิวแล้ว ”

ช้อนข้าวต้มถูกวางลงในชาม ก่อนพี่เก้าจะเงยหน้ามองผมอย่างซื่อตรงไม่หลบหลีกไร้แววขี้เล่นในดวงตา

“ พี่รีบกินเถอะ ” เห็นว่าใกล้เวลาจะนัดรวมแล้วแต่พี่เก้ายังกินได้ไม่ถึงสิบคำดีเลย คราวนี้คนหล่อกลายเป็นคนหัวดื้อเขาส่ายหน้าไม่ยอมหยิบช้อนอีก

“ พี่ขอพูดอะไรหน่อยนะครับ ”

เขามองแต่ผม

ในแววตามีแค่เงาของผม

จะบอกอะไรหว่า... ผมสบตาอย่างสนใจนิดคาดหวังหน่อย


“ ถ้าคิดจะชอบพี่เก้า ”

“ ... ”

“ อย่าไปแคร์สายตาคนอื่น ”


อย่าเเทนตัวว่าพี่เก้าสิ ใจมันคันยิบๆ

ผมอึ้งกับท่าทีจริงจังของพี่เก้าแต่แค่ครู่เดียวเขาก็กลับมาแจกอ้อยโครมใหญ่ให้ผม

 

 “ ดูสิ ขนาดพี่เก้าชอบนับสอง ”

“ ...!

“ พี่เก้ายังไม่เห็นแคร์ความรู้สึกใครเลยครับ ”


พี่ไม่แคร์ใครก็ช่วยแคร์หัวใจผมหน่อย

                มันจะทำงานหนักเกินไปแล้ว!


“ ไม่ต้องแคร์คนอื่น  ”

“ ... ”

 “ แคร์แค่พี่เก้าคนเดียวพอ “

 

                ยังไม่หยุด

อ้อยมันขายตลาดแล้ว


                “ นะครับ เด็กดีของพี่เก้า ”

 

                ตู้ม!!

                ตายสนิท

                ศพสีชมพูอยู่กลางทะเล...

                

 

                

---------


อีกหนึ่งศพกลางทะเล คือ เราเอง

#นับเก้ารัก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11.174K ครั้ง

859 ความคิดเห็น

  1. #57483 exoxoxo1122 (@exoxoxo1122) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 12:46
    ระเบิดเป็นโกโก้ครั้น!!!!
    #57483
    0
  2. #57462 olpn (@olpn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 20:49
    กลัวสุดก็ตอนดราม่าเนี่ยแหละ
    #57462
    0
  3. #57110 krskpnw (@tanzaja) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 17:12
    พี่เก้าร้ายกว่านับสองงงง
    #57110
    0
  4. #57082 -สุดขอบฟ้า- (@eoxklm) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 16:54

    ไม่ไหวแล้ววววว ตัวจะระเบิดตายยย
    #57082
    0
  5. #55617 loveseriesY (@loveseriesY) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 12:56
    จะเป็นเบาหวานตายแล้วค่าา รถอ้อยก็ขยันคว่ำเนาะ
    #55617
    0
  6. #54946 Yooika (@Yooika) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 13:43
    ตายไปพร้อมๆกัน55
    #54946
    0
  7. วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 12:40
    อ๊าาาาคคคค มาเก็บศพอิเดือนสิบด้วยคั้บ
    #54867
    0
  8. #54688 sirindabumtomjhu (@sirindabumtomjhu) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 03:34
    ฟินโว้ยย ฝากเก็บศพเราด้วยนะ😂😂ไม่ไหวล้าวววว
    #54688
    0
  9. #54654 May Ling Pcm (@maylingpcm) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 23:10
    8 ! ! !
    #54654
    0
  10. #54547 Kamuki (@na--) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 10:58
    พี่เก้าาาาาา //เปนลม ฮื้ออออๆๆๆๆๆๆ เอ็นดูน้องนับสองอ่ะ น้องๆๆๆๆๆ
    #54547
    0
  11. #54514 beeya1 (@beeya1) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 06:27
    อยากได้พี่เก้า 8นิ้วอ่ะ(อุ้ย! แมวพิมพ์)
    #54514
    0
  12. วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 12:43
    ฟินโว้ยยยยยย. ไต้ฝุ่น ญาติพี่เก้าใช่ป่าว ร้ายทั้งตระกนะเรา

    😂
    #53981
    0
  13. #53646 donghae_I_love_U (@dongiloveu) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 21:48
    พี่เก้าโว้ยยน มาขัดจังหวะอยู่นั่นน
    #53646
    0
  14. #53575 puppywang (@2543660) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 23:24
    ตายไปเลย กูอะตายไปเลยยยย
    #53575
    0
  15. #53243 Yok Exodus (@yexodus34) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 20:49
    ชอบบบบบ. แซ่บบบบบ อ่านเพลินม๊ากกกก
    #53243
    0
  16. #53232 NoTTo5549porgtbs (@NoTTo5549porgtbs) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 02:26
    ศพสีชมพูเรยนร้ะ
    #53232
    0
  17. #51121 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:46
    เป็นเด็กดีนะหนู
    #51121
    0
  18. #51069 one_noppawan (@one_noppawan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:59
    โอ้ย อีแม่จะเป็นลม5555
    #51069
    0
  19. #51063 joenls444 (@joenls444) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:15
    เด็กดีของพี่เก้าๆๆ
    #51063
    0
  20. #50963 Kondaam0109 (@Kondaam0109) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:20

    เลือดๆๆๆๆๆ เลือดชั้นนี่แหละ
    #50963
    0
  21. #50686 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:38

    เดี๋ยวๆๆ อะไรลอยอยู่ไกลๆในทะเล? อ่อ ศพน้องนับนี่เอง เรียกกู้ภัยแปปปปป 55555

    #50686
    0
  22. #50211 Solalanp (@Solalanp) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:51
    เขินแทนนับเลย พี่เก้ารุกแรงมาก
    #50211
    0
  23. #48901 m.jaa (@katnipha) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 16:07
    อยากมีผัวเป็นแร่ไอเท็มลูกต้องสู้นะคะ
    #48901
    0
  24. #47589 PCY_BBH_PLOY (@Chutiporn_ploy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 15:44
    ลูกต้องสู้ค่ะ55555555
    #47589
    0
  25. #45326 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 02:32

    น้องไม่รอดพี่เก้อหรอก ทำใจไว้เถอะนะ 55555

    #45326
    1
    • #45326-1 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 19)
      25 ธันวาคม 2561 / 02:32
      พี่เก้าสิ
      #45326-1