นับ เก้า รัก [YAOI]

  • 300% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 3,342,399 Views

  • 57,083 Comments

  • 57,800 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    150,518

    Overall
    3,342,399

ตอนที่ 15 : อ้อยคว่ำครั้งที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 121314
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9593 ครั้ง
    15 พ.ค. 61

บทที่ 14

 



                ไม่ทันให้ผมได้ตั้งตัวตั้งสติ

                ปากได้รูปประกบเข้ากระแทกปากอย่างแรงจนรู้สึกเจ็บจะอ้าปากร้องเสียงก็กลืนลงคอไปถูกถูกปิดปากอย่างรุนแรงต่างจากครั้งก่อนมากถ้าครั้งก่อนเรียกว่าดีครั้งนี้คือดีในดี ป่าเถื่อนราวสัตว์ร้ายกำลังคลุ้มคลั่ง จังหวะการขยับปากของพี่เก้าคือหนักหน่วงจนผมหายใจไม่ออกตอกย้ำกดลงมาไม่ออมแรงคล้ายจะลบสัมผัสของพี่คิวก่อนหน้านี้ออกไป


                จะตาย

    กูจะตายแล้ว


เรียกลบไม่ได้หรอกแบบนี้เขาเรียกกระชากเลยต่างหาก ปากผมบวมเจ่อขึ้นในเวลาไม่นานก็อีกฝ่ายเล่นกัดขบเขี้ยวขย้ำปากผมจนอยากถามว่ากินลงไปเลยมั้ยพี่แต่กลัวใจว่าพี่มันจะกลืนกินบางผมลงไปจริงๆ  หายใจแลกอากาศกันอย่างเร่าร้อนผมเปิดปากโดยการบังคับของพี่เก้าลิ้นร้อนที่เคยมอบจูบหอมหวานดั่งปุยเมฆเปลี่ยนเป็นเหล้าดีกรีแรงทำให้ผู้คนมอมเมาและร้อนร่านไปทั้งตัว


“ อื้อ ”


ถูกป้อนรสจูบไม่ให้ได้หยุดพักจนตาเริ่มลายอากาศในปอดชักจะน้อยคนบ้าคลั่งก็เอาแต่จูบสูบวิญญาณกระชากจิตไม่หยุดรสฝาดของเลือดคลุ้งไปทั่วเสริมเพิ่มความดิบของอารมณ์ให้พุ่งสูงสุดมันดียิ่งกว่าดีฟคิสดูดดื่มลำล้ำตอกย้ำความเป็นเจ้าของและพร้อมจะฆ่าทุกสัมผัสฝังตัวตนให้ผมโหยหาแค่จูบของคน

เมื่อปากผละออกให้ผมได้หายใจหายคอก็ต้องนิ่วหน้าเจ็บขมเคี้ยวฝังลงบนรอยสักของผมอย่างแรงตีตราจองถอนฟันออกจากเนื้อหนังผิวขาวปลายลิ้นชื้นชุ่มด้วยน้ำลายเลียแผลแผ่วสร้างความสยิวให้กับคนใต้ร่างไม่น้อย


ถ้าคุณคิดว่าพี่เก้าจะหยุดแค่นี้

คุณคิดผิด!


ริมฝีปากร้อนฉ่าแนบลงบนลำคอพรมจูบไปทั่วอย่างหื่นกระหายเสียงสูดลมหายใจดอมดมกลิ่นกายของผมมันทำให้ผมสั่นเป็นลูกนก รอยกัดใหญ่คงไม่ทำให้พอใจง่ายลงคงสร้างรอยแดงไว้รอบคอมากกว่าห้าจุด กระดุมเสื้อผมถูกปลดไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่ทราบพอรู้ตัวก็รีบดันตัวพี่เก้าออกแต่อีกฝ่ายกลับเพียงเปรยตามองนิ่งๆ ประกายความร้อนแรงเต็มดวงตาจนผมมือไม้อ่อนระทวย

“ อย่าดื้อกับพี่ ”

เราสองคนจ้องตากันนานมองไม่มีใครพูดอะไรและไม่มีการเคลื่อนไหว ผมค่อยๆ เบือนหน้าไปอีกทางเพราะตอนนี้สีหน้าพี่เก้าโคตรน่ากลัวจนผมไม่กล้าจะหือด้วย

เวอร์ชั่นแบดๆ ของพี่เก้าผมก็ชอบนะ

แต่อันนี้เถื่อนเกิ๊น!

คนเหนือหัวเหมือนจะได้สติขึ้นมาบ้างเขาเม้มปากหลับตาแน่นก่อนจะลุกออกจากตัวผมกลับไปนั่งที่เดิม ผมมองตามแล้วตั้งคำถามในใจ

พี่เก้ายกมือกุมหน้าตัวเองแล้วเอ่ยเสียงแผ่ว “ ลงไป ”

“ หะ ”


“ บอกให้ลงไป!!


ผมผงะกับเสียงตวาดเข้มของพี่เก้าเป็นครั้งแรกโคตรดุดันแฝงไปด้วยความอดกลั้น ร่างกายแข็งทื่อไม่กล้าขยับพี่เก้าตวัดตามองแล้วข่มใจ

“ ลงไปครับ ก่อนที่พี่จะหมดความอดทน ”

“ เฮ้ย พี่โกรธผมเหรอ ” แทนที่ผมจะเชื่อฟังพี่เก้ากลับดึงดันจะคุยเคลียร์กันมากกว่า พี่เก้าชักมือหลบราวกับหนีของร้อน


“ นับสอง ถ้าอยู่ต่อพี่ไม่รับประกันความปลอดภัย ”

“ ... ”

“ ถ้ายังไม่อยากข้ามขั้นไปเป็นเมียก็ลงไปครับ ”


ไม่ต้องรอให้พี่เก้าพูดซ้ำสอง ไอ้นับก็กระโดดลงรถแทบจะติดปีกบินเลยครับ ประตูยังไม่ทันปิดดีรถหรูก็วิ่งทะยานออกไปไม่เห็นแม้แต่ฝุ่น

ผมยืนกอดกระเป๋าอยู่นานก่อนจะได้สติเดินลอยๆ กลับเข้าห้องแต่ดันไปเคาะห้องไอ้มาร์คซะงั้นคนเปิดประตูเป็นเชี่ยไวท์ที่เดินมาพร้อมกดเกมในมือไปด้วย

“ อ้าว มึงเองเหรอ มีไรๆ ” ไวท์ละสายตาจากเกมนิดนึง นิดจริงๆ

“ มึง ”

“ ว่า ”

“ กูเกือบโดนพี่เก้าปล้ำ ”

พอผมบอกออกไปไอ้ไวท์ถึงกับทำโทรศัพท์ร่วงหันขวับคอแทบหักมองผมอย่างตกใจก่อนจะเห็นสภาพยุ่งเหยิงของผม มือเล็กคว้าให้ผมเข้ามาในห้องก่อนจะปิดประตู

เพื่อนตัวเล็กมองสำรวจผมแล้วเบะปากจะร้องไห้ แน่สิสภาพผม...

“ มึงโดนรุมโทรมมารึไงวะ ”


ปากแตก หัวฟู ตาลอย รอยดูดเต็มคอ เสื้อถูกแกะกระดุมเกลี้ยง

ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง


“ มึงๆ ให้กูแจ้งตำรวจมั้ย ” ไวท์ยกโทรศัพท์ขึ้นมองผมด้วยความเป็นห่วง

ปัดโทรศัพท์ออกจากมือเพื่อน “ ไม่ต้อง ”

“ แต่พี่เก้าเกือบปล้ำมึงน่ะเว้ย!

“ เออเกือบไง! ” ผมยีหัวตัวเองอย่างหงุดหงิด “ แค่เกือบ!

“ มึงอย่าบอกนะ ”

“ เหี้ยฉิบ ”

“ ... ”

“ ทำไมไม่ปล้ำกูไปเลยวะ กูพร้อมมากนะมึง ”

“ ... ”

“ กูทั้งเอ็กซ์ เซ็กส์ขนาดนี้มีตรงไหน...  

 


โครม!!




 

“ เชี่ยไวท์ ไอ้เพื่อนเหี้ย ”

ผมอ้าปากด่ามันรอบที่สิบได้แล้วแต่เพื่อนเหี้ยก็ยังลอยหน้าเล่นเกมไม่เลิกไม่ได้สนใจเลยว่าเพื่อนคนนี้กำลังหัวปูดช้ำเลือดช้ำนอง หลังจากโดนขาคู่ของเพื่อนตัวเล็กถีบเข้ายอดอกผมก็กลิ้งหัวโขกเข้ากับขาโต๊ะ

เลยต้องมานั่งประคบน้ำแข็งอยู่นี่ไง

“ ดีกว่ามึงแล้วกันไอ้เพื่อนแรด ” ถือว่าเป็นคำชมแล้วกัน

ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางประคบน้ำแข็งเบาๆ รอบหน้าผากเขียวอ่อนๆ อีกสักพักมันต้องม่วงแน่ๆ “ แล้วนี่ไอ้มาร์คไปไหน ”

“ พาสาวไปกินข้าว ” ไวท์ละสายตาจากเกมมามองสภาพผมแล้วส่ายหน้า “ สภาพนี้มึงรอดจากพี่เก้ามาได้ยังไง ”

“ กูโดดลงจากรถมาก่อน ”

“ อือหือ บนรถ ” ไวท์ผงะถอยหลังก่อนจะถามต่อ “ กูงงกับมึงจริงๆ พี่เขาจะปล้ำมึง มึงก็เต็มใจซะขนาดนี้แล้วจะโดดลงรถมาเพื่อ!

ผมเบะปากแล้วขึ้นถึงสภาพตอนนี้ “ ก็ไม่ให้กูโดดได้ไงล่ะ พี่เก้าบอกว่าจะเอากูเป็นเมีย ”

“ สมใจมึงแล้วนี่ ”

“ สมใจได้ไงก็ไม่ได้อยากเป็นเมียเขา ” ผมจ้องหน้าเพื่อนรักอย่างหงุดหงิด

“ แล้วมึงอยากเป็นอะไร ”

“ กูอยากเป็นผัวเขา ”

ส่วนเรื่องที่โดนลงจากรถคือรีแอคชั่นยามได้ยินคำว่าเมีย

เตรียมใจถูกโดนปล้ำให้พี่เก้าออนท็อปไร

ไม่ใช่ผมเป็นฝ่ายถูกเสียบซะเอง!

เกิดความเงียบทันทีไอ้ไวท์มองสารรูปผมขึ้นๆลงๆด้วยสายตาเอือมระอา ก่อนจะกลับไปเล่นเกมราวกับเรื่องของผมมันไม่ได้น่าสนใจอีกต่อไป “ สารรูปอย่างมึงจะเอาอะไรไปงัดกับพี่เก้า ”

“ กูสู้เขาไม่ได้ตรงไหน ”

“ ไปส่องกระจกไป ”

มือยังคงถือถุงน้ำแข็งแล้วพาตัวเองเดินไปหน้าโต๊ะกระจก “ ก็หล่อเหมือนเดิม ”

“ ฮ่วย! กูให้ดูที่คอ! ”ไวท์แทบจะปาโทรศัพท์ใส่หัวผมสายตาจิกแรงมาก

“ คอกูมีอะไร ”

“ รอยดูดขนาดนั้นมึงยังจะสู้พี่เก้าอีกเหรอ ” มองผมราวกับคนโง่ไอคิวต่ำ

“ ทำไมอ่ะ ” ผมลูบคอตัวเองไปมาแล้วคิด

 

เมียทำรอยคิสมาร์คบนคอผัวก็ไม่เห็นจะแปลก

 

พอถูกถามไปแบบนั้นไอ้ไวท์ก็จนปัญญาคร้านจะคุยโบกมือไล่ผมจะไปไหนก็ไป เออไง มึงเป็นเจ้าของห้องไง จะไล่แขกยังไงก็ได้

ผมมองเพื่อนตัวเล็กที่โคตรจะติดเกมแล้วถอนหายใจหนักมาก อยากรู้ว่าแฟนมันจะเป็นคนแบบไหน ไม่สิ ต้องถามว่าคนแบบไหนที่จะดึงไอ้ห่าไวท์ออกจากเกมได้

ผมนั่งอยู่ห้องไอ้ไวท์อีกแปบก็กลับมาห้องเห็นเพื่อนรักตัวโตในสภาพบ๊อกเซอร์ตัวเดียวกำลังเทข้าวกล่องใส่จาน บ๊ะ! ไหนๆมึงก็ซื้อข้าวกล่องมาแล้วก็แดกในกล่องไปเลยสิ จะใช้จานให้สิ้นเปลืองทำซากอะไร

“ เชี่ยอะไรของมึงเนี่ยเหี้ยนับ!

จินจะหันมากวนตีนผมแต่แล้วต้องชะงักเบิกตาโพล่งมองสารรูปของผม สภาพผมมันย่ำแย่ขนาดนั้นเลยเหรอวะ พี่เก้านี่สายรุนแรงจริงๆ

“ นิดหน่อย ” ยักไหล่แล้วเดินผ่านหน้ามันไปเพื่อจะไปอาบน้ำ

“ นิดพ่อมึงสิ ใครดักฉุดมึง ” ไอ้เพื่อนสนิทเดินหน้าตาตื่นตามเข้ามาในห้องนอน “ อือหือ รอยกัดก็มี ” มือใหญ่จับคอผมเงยขึ้นลงหันซ้ายขวาเพื่อดูลำคอของผม

“ ไม่ได้ดักฉุด กูยอมเองน่า ” ปัดมือเพื่อนขี้ตกใจออก

“ พี่เก้าเหรอ ” จินมองอย่างไม่เชื่อส่ายหน้าก่อนจะทำหน้าเหนื่อยใจแล้วเดินไปเปิดลิ้นชักยาส่งหลอดยาสำหรับทามาให้ผม  “ มึงอาบน้ำเสร็จก็ทาซะ ป่วยขึ้นมาจะลำบากกู  

จินทำหน้าปลงตกมองสำรวจผมอีกครั้งเน้นสายตามาลงสะโพกผมแล้วพยักหน้าหงึกๆราวกับเข้าใจทุกอย่างแล้ว ผมเอียงคอมองท่าทีของมันแล้วเกาหัวมือรับหลอดยาไว้ไม่ใช่มันเสียน้ำใจ

                แต่ยังมึนอยู่หน่อยๆ ทำไมต้องทายา แถมไม่ทาก็ป่วยอีก สงสัยเรียนหนัก

                เดินเข้าห้องน้ำไปพร้อมหลอดยาแบบไม่คิดอะไรคงจะเป็นยาทาแผลธรรมดาให้ทารอยบนคอมั้ง หลังจากอาบน้ำเรียบร้อยเขาเดินมาหยุดหน้ากระจกตรงอ่างล้างน้ำยังไม่ได้ออกจากห้องน้ำ

                “ เพื่อนเรานี่มันก็มีใจห่วงเป็นเหมือนกัน ” ปกติจะเป็นจะตายยังไม่เหลียวแล

                ฝ่ามือพลิกเปิดหลอดยาเตรียมจะบีบเนื้อยาแต่แล้วสีหน้าต้องแข็งทื่อยามอ่านตัวอักษรวิธีการใช้ยา...

 

                วิธีใช้ : ใช้สำหรับทาบริเวณทวารหนักเท่านั้น

 

                “ ไอ้เหี้ยจินนนนน!!!

               

                กูยังแมน!!

 


 

 

                “ ใครจะไปรู้ว่ายังไม่โดนสอย ”

                หลังจากเกรี้ยวกราดในห้องน้ำไปออกมาแต่งตัวก็กระชากคอเพื่อนตัวดีมาเขย่าคออยากจะเด็ดหัวมาเตะเล่นสักรอบ แล้วดูคำพูดมันสิ

                ทำไมมีแต่คนคิดว่าเขาจะต้องโดนสอยตูดฮะ!

                ไม่คิดว่าจะเป็นพี่เก้าที่โดนรึไง!

                “ มึงกำลังส่งเสริมให้เพื่อนไปเป็นเมียเขาอย่างงี้ได้ไง ”

                “ สารรูปมึงเป็นผัวเขาไม่ขึ้นหรอก ” ดูถูกไปอีก “ ถ้าอยากเป็นผัวแนะนำให้ไปหาคนที่ตัวเล็กกว่ามึงแล้วกัน ”

                ผมมองไอ้จินที่กำลังพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเป้แล้วยกยิ้ม “ งั้นเป็นผัวมึงก็ได้ใช่ไป เตี้ยกว่ากูหนึ่งเซน ”

                “ ไอ้เหี้ย ไปไกลตีนกู! ” ขวดน้ำหอมถูกปาใส่หัวผมทันควันดีที่รับได้ทันก่อนจะเข้าหน้า กะจะฆ่ากันเลยใช่มั้ยถึงได้ปาขวดน้ำหอมแก้วมาเนี่ย

                “ กูล้อเล่นมั้ยล่ะ ” กลอกตาเหม็นเบื่อใส่หน้ามันไปอีกแล้วเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อจัดกระเป๋าตัวเองเช่นกัน

                จริงด้วย ลืมบอกเลยว่าพรุ่งนี้เราจะไปค่ายเก็บตัวดาวเดือนกันที่ทะเล นัดตีสี่รถออกตีห้า ใครเลทก็ตามไปที่ทะเลเอง ไม่ได้ขู่แต่ปีที่แล้วมีคนตกรถต้องไปทะเลเองจริงๆ ให้ทายว่าคณะไหน

                ไอ้พี่คณะบังเกิดเกล้าผมที่ชื่อลมไง เป็นที่จดจำสุดๆ

                “ มึงเคยไปหาดเกาะลังกาจิวปะ ” จินถามขึ้นท่ามกลางความเงียบ

                “ ชื่อกูยังไม่เคยได้ยินแล้วจะเคยไปมั้ยล่ะ ” ตอบกลับไปอย่างฉุนๆ เพราะยังเคืองอยู่ “ ทะเลกูไปแต่เสม็ด ”

                “ หัวมึงมีแต่เรื่องพวกนี้ใช่มั้ย ” ทำไมต้องถอนหายใจแรงเบอร์นั้น ส่ายหน้าส่ายหัวก่อนจะเลิกสนใจผม

                ผมไม่รู้จักหาดที่ว่าแค่นี้ต้องเลิกคุยเหรอ ใจคับแคบเสียจริงเพื่อนกู ผมใช้เวลาเลือกเสื้อผ้าไม่นานนักเพราะส่วนใหญ่ก็เสื้อยืดเสื้อกล้ามกางเกงขาสั้นให้เหมาะกับการไปทะเล

                อืม... พี่เก้าก็ไปทะเลด้วย

                แอบหวังซิกแพคเปียกน้ำนิดๆ

                คิดแล้วใจมันก็ซี๊ดซ่านเลย จิ๊ปากนิดหน่อยก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากองผ้ายังพับไม่เสร็จแต่ดันคิดถึงพี่เก้าซะก่อน จะว่าไปพี่เก้ามันอารมณ์ค้างขนาดไหนจะไปลงที่ไหนวะ คิดอย่างกังวลใจไม่ได้แดกกูแล้วไปลงที่คนอื่นนี่มันก็ช่วยไม่ได้ ยังไงดี... คนคุยไงแค่คนคุยไม่มีสิทธิ์หึงหวง

                เจ็บใจชะมัด...

                แต่ถึงเจ็บใจแต่คิดว่าคนหน้าด้านแบบผมจะท้อเหรอไม่มีทาง กดจิ้มตรวจดูโซเซี่ยลทันทีว่ามีการเช็กอินตามผับตามบาร์รึเปล่าพบว่าไม่มี ปกติพี่เก้าไปผับเขาก็เช็กอินตลอดโนสนโนแคร์ว่าจะมีนักข่าวตามเก็บภาพหรือหาเรื่องโจมตี

                พอไม่เห็นการเคลื่อนไหวพลันคิดถึงสีหน้าพี่เก้าตอนกำลังช่วยตัวเองในห้องน้ำ... อ่า อยากฟังเสียงจัง จินตนการถึงสีหน้าร้อนแรงหลับตาพริ้มกัดปากเสียงครางทุ้มๆอย่างพี่เก้าแล้วมันมวนท้องขึ้นมา

                แค่จินตนาการก็ขึ้นแล้วเหรอ

                ช่างอ่อนหัดจริงๆ กูเนี่ย

                ขนาดเอาออกไปสองน้ำแล้วนะ อ้อ คราวนี้กัดปากแน่นมากเพราะไม่อยากให้ไอ้จินมาล้อแบบพี่เก้าอีก กำลังเบรกตัวเองให้สงบจจิตสงบใจเสียงริงโทนสายเรียกเข้าก็พลันสะดุ้ง

 

                สายเรียกเข้า : 9

 

                คิดถึงก็มาเลยแฮะ... หลับหูหลับตาดึงสติกลับมาก่อนแล้วจึงรับสายพยายามทำตัวปกติที่สุด

                “ ฮัลโหลว่าไงครับ ถึงห้องยัง นี่ว่าจะโทรไปแต่ผมเตรียมกระเป๋าไปทะเลอยู่เลยไม่ได้โทร ว่าแต่พี่จัดกระเป๋ายัง เอาเสื้อสีไรไปบ้าง ”

                ผมว่าผมทำตัวปกตินะ แต่ทำไมปลายสายเงียบ เงียบซะจนเหงื่อซึมบนหน้าผากไม่นานเสียงปลายสายก็หัวเราะออกมาเบาๆ

                ( พี่ควรตอบคำถามไหนก่อนดีครับ ) เทียบกับพี่เก้าแล้วเขาดูปกติมากจนผมรู้สึกอาย

                ผ่อนลมหายใจแล้วดึงสายหูฟังออกมาใส่ “ ตอบมาทุกคำถามนั้นแหละ ” หยิบผ้ามาพับต่อ  

                ( ถึงห้องนานแล้ว ส่วนกระเป๋าจัดไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ส่วนเสื้อเหรอ... พี่เอาสีโทนฟ้ากับเขียวมิ้นท์ไปครับ )

                “ อ่าฮะ ” โชคดีที่มีเสื้อยืดสีฟ้าอยู่

                ( ถามทำไมครับ ) ปลายเสียงว่าอ่อนทุ้มแล้วแซว ( จะใส่คู่กับพี่เหรอ )

                “ ถ้าใช่จะทำไมครับ ” พอเห็นว่าพี่เก้าทำตัวปกติไม่พูดถึงเรื่องบนรถชวนเสียตัวมันก็พลอยทำให้ผมโล่งใจไปหน่อยเพราะตอนนี้ยังไม่น่าตอบโต้อีกฝ่ายได้


                ( ไม่ต้องใส่สีตามพี่หรอก )

                “ ... ”

                ( มาใส่เสื้อคู่จริงๆเลยเถอะครับ )


                ...โครม

                คล้ายมีรถอ้อยสองคันมาคว่ำตรงหน้าเป็นการคว่ำเบาๆ เพราะถ้าคว่ำแรงมันจะมาประมาณร้อยคันรถ ผมเม้มปากไม่ให้ตัวเองยิ้มกว้างแล้วถามลองเชิง

                “ ผมมีเสื้อคู่นะ จะให้เอาไปด้วยมั้ย ”

                ( นับสองก็มีเหรอ ) น้ำเสียงพี่เก้าดูสนใจไม่น้อย ( ถ้ากล้าก็เอามาครับ )

                “ อยู่ที่ว่าพี่จะกล้าใส่รึเปล่า ”


                ( ขนาดถอดเสื้อพี่ยังไม่ต้องใช้ความกล้าเลยครับ )

                “ ...!

                ( พี่ว่าไม่ต้องใส่ก็ได้นะเพราะสุดท้ายก็ถอดอยู่ดี )


                ไอ้พี่เก้า!! ฟสฟสยาเอ

               อ้อยเต็มห้องเเล้วเว้ยยย

                ขอถอนคำพูดเมื่อกี้ที่ว่ามันจะไม่พูดถึงเรื่องบนรถแต่สุดท้ายก็โยงจนได้แถมเสื้อที่ถูกถอดไปนั้นก็เป็นกระดุมแถมคนแกะยังใช้เวลาแกะสั้นๆบ่งบอกความช่ำชองสุดๆ เสื้อหลุดไปตอนไหนผมก็ยังไม่รู้เลย

                ( แต่ยังไงเรื่องบนรถพี่ก็ไม่ขอโทษนะครับ ) คราวนี้น้ำเสียงจริงจังไม่มีแฝงความขี้เล่น

                “ พี่ทำผมกลัวนะ ” กลัวจริงๆ แรงโคตรเยอะด้วย ว่าแล้วก็ลูบรอยกัดตรงรอยสักสวย เป็นรอยฟันชัดกระแทกตาตั้งแต่สามร้อยเมตรได้

                ( ก็ทำให้กลัวจะได้เข็ดไง )

                “ ผมยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ ” โวยวายลั่นลืมไปเสียสนิทว่าวันนี้ทำอะไรไปบ้างจะแก้ตัวก็ไม่ทันแล้ว

                เสียงลมหายใจแรงๆดังขึ้นรอบหนึ่งก่อนคล้ายกำลังพยายามใจเย็น

                ( แน่ใจเหรอครับว่าไม่ผิด )

                “ ไหนว่าจะไม่โกรธเรื่องไอ้พี่คิวไง ”

                ( พี่บอกเหรอว่าไม่โกรธ ) เออ... ก็จริง พี่มันแค่ปัดตกเรื่องนี้ไปก่อนเพราะต้องไปกินข้าว กลืนน้ำลายดังอึกเลยทีเดียว

                “ ผมไม่รู้จริงๆว่าพี่มีแฝดที่หน้าเหมือนกันขนาดนี้ ” ยังไงก็ไม่ยอม “ ใครใช้ให้มันทำผมสีเดียวกับพี่เล่า!

                ( ไว้พี่จะบอกให้คิวไปเปลี่ยนนะ ) ดี ดีมาก! ( แต่เรื่องที่สนามบาสพี่ยังไม่ได้ชำระนะ )

                คดีเดียวกูก็รู้สึกแทบจะคิดสวรรค์ชั้นเก้าแล้ว

                ถ้ารวมความผิดทั้งหมดในวันนี้

                สภาพคงลุกจากเตียงไม่ได้เป็นเดือน

                “ พี่ๆเพื่อนๆทั้งนั้น ” เป็นคนเฟรนลี่!

                ( ก็ไม่ได้ครับ )

                ผมมุ่ยหน้าก่อนจะปิดกระเป๋าเมื่อจัดเสร็จ “ ขี้หวงว่ะ ”

                ( พี่ก็บอกแล้วว่าพี่ขี้หวง ) ปลายสายยอมรับแต่โดยดีไม่บิดพริ้ว ( ถ้ามีอีกจะโดนแบบวันนี้ครับ )

                งั้นคงต้องทำบ่อยๆ

                สกินชิพอีกนิด ลวนลามอีกหน่อย จบด้วยการลงโทษ

                กำไรเน้นๆ

                ( ยั่วพอดีๆอย่าให้พี่หวงพี่หึงขึ้นหน้าแล้วกันครับ ) ขนาดยังไม่ขึ้นนะมึงยังทำให้กูมีสภาพโดนรุมทึ้งขนาดนี้ ถ้าโดนจริงๆไม่อยากคิดสภาพ

                “ ทำไมครับ? ” ผมลุกขึ้นไปนอนกลิ้งบนเตียงนุ่ม “ จะจูบผมให้สลบไปข้างเลยรึไง ”

                ( จูบเหรอ ...เบาไปมั้งครับ )

                “ ยังจะมีขั้นกว่าอีกเหรอ ”

                ผมควรไปหาคู่ซ้อมเพื่อมาสู้กับพี่เก้าดีมั้ย

                ( ถ้าคิดว่าวันนี้คือที่สุดแล้ว ) หยุดไปนิด ( คิดผิดแล้วครับ )

                “ ... ”

                ( แด๊ดดี้ไม่ได้มีดีแค่นั้นครับ )

 

                แปลตรงๆได้ว่า...

 

                ผัวไม่ได้มีดีแค่นั้นครับ

                ...

                ...

                ...

                กูบอกแล้วไงว่าไม่เป็นเมีย

                จะเป็นผัวพี่เก้าเว้ยยยยยยยย!!

               






----------------------

ยอมเเพ้เถอะนับสอง


ไม่ได้มาหลายวันเลย

จริงๆตาหายเเดงเเล้วเเต่ยังรู้สึกปวดตา เดือนพรายเป็นคนที่สายตาสั้นข้างเดียว  อีกข้างปกติ (250 / 0)

ำให้จะตาเเดงบ่อยเเล้วก็ปวดบ่อยๆ


ฮอลลล ใครเคยทำเลสิคบ้าง



#นับเก้ารัก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9.593K ครั้ง

1,075 ความคิดเห็น

  1. #55648 0951761827 (@0951761827) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 21:04
    แรดได้ใจเวอร์เกือบแล้วไหมละเกือบได้เป็นเมียแล้วไหมละ
    #55648
    0
  2. #55470 loveseriesY (@loveseriesY) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 22:09
    เป็นเมียเขาเถอะน้องนับบ ยอมๆๆไป 555
    #55470
    0
  3. #54979 Sukanya999 (@Sukanya999) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 09:51
    พี่อย่าทพน้องนับ555ฟินโว๊ย
    #54979
    0
  4. #54761 DeeSupharat (@DeeSupharat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 01:09

    หมอนจะขาดแล้ว
    #54761
    0
  5. #54685 Mickey CB (@mbcb12345) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 22:36
    สนุกมากแม่!!!
    #54685
    0
  6. #54635 May Ling Pcm (@maylingpcm) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 17:36
    แรดขนาดนี้รึอาจอยากเปนผัว
    #54635
    0
  7. #54219 mummy7244 (@pamai7244) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 21:29

    เพิ่งเคยเห็นคนสายตาสั้นข้างเดียวค่ะ เพิ่งเคยรู้ด้วยว่ามี สู้ๆนะคะ แล้วแบบนี้ต้องใส่แว่นรึป่าวคะ หรือใส่คอนแทคเลนส์ข้างเดียว

    #54219
    0
  8. #54209 phung25 (@0946438674) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 13:27
    นับสอง แกตะเป็นผัวใครไม่ได้ เป็นได้แต่เมีย
    #54209
    0
  9. วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 19:16
    ยอมพี่เค้าเถอะนับสอง
    #53699
    0
  10. #53228 NoTTo5549porgtbs (@NoTTo5549porgtbs) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 01:38
    มีความพอดีในการอ่อยนิดนึงดั้วะ55555
    #53228
    0
  11. #53200 puppywang (@2543660) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 07:41
    หนูสู้พี่เก้าไม่ได้หรอกลูก 5555555
    #53200
    0
  12. #51621 AnTANDAN (@AnTANDAN) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:26
    ยอมแพ้เถอะนับสองลูก หนูต้องเป็นของพี่เก้าเท่านั้น555555 หนูจงล้มเลิกความคิดจาเป็นผัวพี่เขาเถอะลูก โดนไปสภาพแบบนั้นไม่น่าสู้แรงพี่เขาไหว 😂
    #51621
    0
  13. #51109 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:07
    ยังคิดจะเป็นผัวอยู่หรอ5555555555
    #51109
    0
  14. #51059 joenls444 (@joenls444) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:15
    โดนขนาดนี้แล้วนับสองยังอยากเป็นผ.อีกหรอคะ
    #51059
    0
  15. #50665 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:11

    เดี๋ยวววว นับสอง นี่แกคิดว่าตัวเองจะได้เป็นผัวพี่มันอยู่อีกหรอ?

    #50665
    0
  16. #49301 BG3031 (@Cake__Cake) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 04:08
    จะสู้พี่มันได้เหรอน้อง 55555
    #49301
    0
  17. #48578 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 23:34
    เลิกพยายามเถอะน้องนับสอง น้ งเป็นม่ายด้ายยยย
    #48578
    0
  18. #48478 birumu (@beam_bts) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 19:00

    มีแต่คนให้นับสองยอมไงม่มีทีม #นับเก้า บ้างหรอ 55555
    #48478
    0
  19. #48388 Noey No Ey (@1827-noey) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 09:16
    55555นับสองเอ้ยยยยอมพี่เขาเถอะ
    #48388
    0
  20. #47399 diizzpop2107 (@diizzpop2107) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 13:32

    555 ยอมๆพี่เค้าไปเถอะนับสองงงง

    #47399
    0
  21. #46028 แป้งเกียว (@siripachara) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 18:46
    ยอมแพ้เถอะนับสองงง
    #46028
    0
  22. #45334 xxaxw. (@siraphatng) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 09:27
    ความจริงเป็นสิ่งไม่เที่ยงนะนับ
    #45334
    0
  23. #45314 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 20:53

    ยอมแพ้พี่มันเถอะนับ สู้ไม่ได้หรอก วงวารน้องมันมาก 5555

    #45314
    0
  24. #45049 Scintillating (@Thelasista) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 03:25

    หนูเป็นผัวไม่ได้ลูกกกกกก นับสอง
    #45049
    0
  25. #44073 GREEN_BABYFROG (@GREEN_BABYFROG) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 00:48
    อ้อยไม่ต้องไปหาตากไหนแค่ของพี่นับคยเดียวก็พอแล้ว
    #44073
    1