นับ เก้า รัก [YAOI]

  • 300% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 3,364,455 Views

  • 57,378 Comments

  • 58,051 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    172,574

    Overall
    3,364,455

ตอนที่ 11 : อ้อยคว่ำครั้งที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 128367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8711 ครั้ง
    19 เม.ย. 61

บทที่ 10  




              เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จ จะโทรหา

 

                ผมทวนประโยคข้อความล่าสุดซ้ำๆ แล้วอมยิ้มให้กับมันก่อนจะปิดหน้าจอโทรศัพท์คว่ำหน้าจอลงกับโต๊ะแล้วยกชามบะหมี่ขึ้นมาถือมือหนึ่งใช้ตะเกียบคีบเข้าปากด้วยท่าทางหิวโซ

                มันต้องแน่อยู่แล้วผมกำลังกินมื้อที่สองงของวันนี้ด้วยเวลาสี่ทุ่มไม่หิวก็บ้าแล้ว หยิบรีโมทขึ้นมากดเปลี่ยนช่องไปยังรายการข่าวประจำที่ชื่นชอบแต่ว่าละครยังไม่จบเลยต้องทนดูความน้ำเน่ากันไป บะหมี่รสชาติเยี่ยมหายไปครึ่งชามแล้วแต่ผมยังรู้สึกว่ามันไม่พอแน่ๆ คงต้องลงไปเซเว่นที่อยู่ตรงข้ามคอนโด

                เหลือบมองดูกระเป๋าตังค์หนังอย่างดีบนโต๊ะกระจกเคียงข้างโทรศัพท์ผมแล้วหลุดยิ้มหน่อยๆ มันคือกระเป๋าตังค์ของนับสอง รุ่นน้องในกองประกวดดาวเดือน อ่า... ไม่ๆ ตอนนี้ขยับสถานะมาเป็นคนคุยแล้ว

                จริงๆ ผมเห็นนะว่าน้องมันตั้งใจทำกระเป๋าหล่นไว้ในรถผม เห็นนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ตลอดทางกลับ ไอ้เราก็นึกว่าจะปวดท้องรึเปล่าสีหน้าดูเครียดๆ ที่ไหนได้กำลังวางแผนหาเรื่องเจอผม น่าเอ็นดูในความน่ารักตรงนี้จริงๆ

                น้องชอบแหย่หยอดผมในแบบที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อนมันผมให้ผมรู้สึกสนุกดี แล้วพอแหย่กลับเจ้าตัวถึงกับนิ่งไปสามวินาทีได้แล้วหาเรื่องมาโต้ผมต่อแต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนคนตรงหน้าจะไม่รู้คือเวลาเขินมากผิวหน้าจะขึ้นสีจัดด้วยผิวขาวๆแล้วมันเลยมองเห็นชัดมากแต่นับสองไม่มีท่าทีเขินอายประมาณว่าเอาสิ เขินแล้วไงปล่อยให้หน้ามันแดงไปสิ

                ถ้าเป็นคนอื่นคงอ่ำๆอึ้งๆ หลบหน้าแดงๆหนีแน่ แต่ใครจะคิดว่านับสองจะเถียงผมต่อด้วยหน้าแดงก่ำนั้น ผมว่ามันน่ารักดีนะ


                “ โห อารมณ์ดีเชียวนะ ”


                ผมเลิกคิ้วไปยังคนกล่าวทักนิดหน่อยเห็นว่าเป็นไนน์ “ กินอะไรมายัง ” มันชูถุงในมือให้ดูแล้วเดินหายเข้าไปในห้องครัว เมื่อมีคนทำเสียงกุกกักในครัว อีกหนึ่งชีวิตในห้องเลยเดินออกมาดู

                “ ไนน์กลับมาแล้วเหรอ ” คิวถามผมด้วยสีหน้านิ่ง ซึ่งเป็นปกติของหน้ามันอยู่แล้ว ผมพยักหน้าให้นิดหน่อยก่อนที่ไนน์จะเดินถือจานข้าวหน้าเป็นมานั่งข้างๆผม ส่วนคิวตอนแรกจะกลับเข้าไปในห้องตัวเองแต่เห็นว่าทีวีจอใหญ่ติดผนังกำลังมีรายงานข่าวคดีน่าสนใจมันเลยมานั่งโซฟาตัวเล็ก

                “ เอาเป็ดมากินหน่อย ” ไนน์ว่าแล้วเอาส้อมจิ้มเนื้อเป็ดในชามบะหมี่ของผมไป มันเป็นบะหมี่เป็ดน่ะ ผมไม่ได้ว่าอะไรน้องหรอกเพราะมันก็ทำตัวแบบนี้ตลอด ชินแล้ว

                “ งานวันนี้เป็นยังไงบ้าง ” ผมคิดว่าพี่น่าจะไม่ถามซะแล้ว คิวเป็นทั้งพี่ทั้งผู้จัดการของผมไปในตัวแต่เป็นผู้จัดการประสาอะไรไม่เคยไปกับผมด้วยเลยมีแต่รับๆงานแล้วก็สั่งๆให้ไป 

“ ก็ดีแต่คราวหน้าช่วยอย่ารับงานสุ่มสี่สุ่มห้าอีก  ” คิดแล้วมันน่าหงุดหงิดนะ จริงอยู่ว่าเป็นเสื้อผ้าแบรนด์ดังแต่ว่ายังไงดี เขาไม่ชอบคนจู้จี้จุกจิกมากนักนี่ก็โดนบ่นแหน็บมาเรื่องจิวบนสะดือ เฮ้อ...ก่อนรับงานผมก็บอกแล้วว่ามีตำหนิตรงไหนบนร่างกายบ้าง “ บ่นเรื่องจิว น่ารำคาญ ”

                “ แล้วใครใช้ให้มึงไปเจาะ ” คนหน้าตาเหมือนผมกล่าวว่าไม่ชอบใจนัก อืม... ก็ต้องหน้าตาเหมือนอยยู่แล้วในเมื่อมันเป็นพี่ชายฝาแฝดของผมแล้วไอ้ตัวข้างๆ อย่างไนน์ก็เป็นน้องชายฝาแฝด

                พวกเราเป็นแฝดสามหน้าตาเหมือนกันเด๊ะๆ จนไม่มีใครแยกไม่ออกหรอก คิวเกิดก่อนผมสองวินาทีได้ส่วนไนน์หลังผมประมาณห้าวินาที ชื่อของพวกเราหมายถึงเลขเก้าตรงตัวแค่จะต่างภาษากันออกไป คิวเป็นการออกเสียงเลขเก้าในภาษาญี่ปุ่น เก้าในภาษาไทยตรงตัว ไนน์ก็ภาษาอังกฤษ

                “ ออกจะเท่ ” ไนน์แย้งเพราะว่ามันก็เจาะ แน่นอนว่าไปพร้อมกันนี่แหละ

                คิวกับไนน์มักทะเลาะกันตลอดด้วยเรื่องเล็กๆ โดยมีผมคอยปราบตลอด... พอทะเลาะกันเสร็จไอ้ไนน์ก็หันมาชวนผมคุย

                “ นี่ๆ กูเห็นในเฟซแล้วนะ ”

                ผมคลี่ยิ้มนิดหน่อยแล้วไหวไหล่ “ น่ารักมั้ย ”

                “ หล่อมากกว่านะ แต่เทียบกับมึงคงเรียกน่ารักได้ ” ไนน์ว่าตรงๆแล้วยกน้ำขึ้นมาจิบ “ คนคุยใหม่เหรอ ”

                “ อ่าใช่ ” ผมไม่มีเรื่องจะต้องปิดบังอยู่แล้วเลยตอบไป “ ไว้จะพามาเจอแล้วกัน ”

                “ พามานี่เจอพวกกูหรือเจอเตียง ”

                คิวกลอกตามองบนเล็กน้อยแล้วส่ายหน้าเอือมๆ ผมยิ้มตามปกติไม่ตอบอะไรแล้วลุกเอาชามไปล้างแล้วเดินกลับมาหยิบโทรศัพท์กับกระเป๋าตังค์นับสองก่อนจะเข้าไปพักผ่อนในห้อง

                เอาโทรศัพท์ไปชาร์ต แล้วนั่งดูรูปในแท็กพี่เก้าน้องนับในวันนี้ มีรูปของนับสองในชุดบาสเยอะแยะเต็มไปหมด ผมนั่งเท้าคางมองแล้วเลื่อนดูไปเรื่อยๆ ใบหน้าดูมีความสุขสนุกจนต้องยิ้มตาม ดูไปมาเริ่มเจอรูปที่น้องมันถกเสื้อขึ้นมาเช็ดเหงื่อบนหน้า โฟกัสสายตาเลยมองต่ำและใช้เวลาจ้องมองรูปนานขึ้นแล้วต้องสะดุ้งโหยงเมื่อเสียงเรียกเข้าเป็นคนคนเดียวกับที่ผมกำลังนั่งส่องรูปอยู่

                “ ฮัลโหล ” เห็นแบตแล้วมันยังน้อยอยู่เลยต้องชาร์ตแบตไปคุยไป แอบกลัวแบตจะระเบิดเหมือนกันแต่ความอยากคุยมีมากกว่า “ อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอครับ ”

                พอพูดแบบนี้แล้วแอบจินตนาการถึงเรือนร่างของคนปลายสายเหมือนกัน

                ( จริงๆก็เสร็จนานแล้ว ) เสียงทุ้มน่าฟังมักมีความซุกซนตลอด ( แต่ผมเล่นเกมเพลินไปหน่อย )

                “ น้อยใจเลย ” ผมเก็บข้อมูลนิดหน่อยเมื่อรู้ความชอบของอีกฝ่ายเพิ่มขึ้น

                ( โห ทำไมขี้น้อยใจจัง )

                “ อยากให้สนใจพี่คนเดียว ผิดเหรอครับ? ” เอนตัวเพิงกับหัวเตียงเอาหมอนมากอดไว้

                ( ตอนนี้ก็สนใจอยู่คนเดียว ) แม้จะพึมพำแผ่วกับตัวเองแต่ผมกลับได้ยินชัดเจนเลย

                “ ว่าไงนะครับ? ”

                ( เปล่า! )

                “ จะนอนตอนไหนครับ ”  ผมถามน้องเล็กน้อยเพราะว่าเขาไม่ใช่พวกนอนดึก ด้วยอาชีพนายแบบทำให้ต้องรักษาสภาพหน้าให้ดูดีตลอดเวลาไหนจะร่างกายที่ต้องเข้าฟิตเนสเรื่อยๆ

                ( อีกสักพักๆ ไอ้จินชวนดูบอล )

                ผมหุบยิ้มลงเมื่อได้ยินชื่อของรุ่นน้องอีกคนเข้ามาในสาย ยอมรับว่าไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ แต่มันก็แค่เล็กๆน้อยๆ อืม ตอนนี้มันก็ยังแค่เล็กน้อยนะ

                “ อย่านอนดึกมากนะ ” ผมไม่อยากให้อีกฝ่ายรู้สึกอึดอัดเลยต้องพูดออกไปในแบบที่ดูจะเป็นคนดีซะเหลือเกิน

( ผมไม่ใช่เด็ก  )

“ เถียงแด๊ดดี้เหรอครับ ” ผมยกคำนี้ขึ้นมาทีไรเหมือนจะทำให้อีกฝ่ายเขินได้ไม่ยาก

( ไม่ได้เถียง )

“ หึ ” คิดว่าคนอีกฟากต้องบ่นงึมงำอยู่แน่ๆ “ เดี๋ยวพี่ต้องนอนแล้วนะครับ ”

( นอนไวไปแล้ว )

“ ช่วงเช้าพี่มีงานครับ ” ผมว่าขณะหยิบแท็บแล็ตขึ้นมาดูตารางงาน เป็นถ่ายแบบภาพนิ่ง

คนฟังเงียบนิดหน่อยแล้วถาม ( แล้วเสร็จกี่โมงครับ ) เหมือนว่านับสองกำลังคาดหวังอะไรบางอย่างอยู่ ผมหัวเราะในลำคออย่างรู้ทัน

“ น่าจะบ่ายๆเลยครับ ” กรอกเสียงยุ่งยากใจลงไปเพื่อดูปฏิกิริยาของน้องมัน

( เหรอ ) ดูใจแป่วไปเลย เอ๋... หรือเขาจะแกล้งมากไป

“ กลัวพี่ไปดูเราแข่งบาสไม่ทันเหรอ ” ลองถามดูหน่อย

( ไม่ได้อยากให้มาสักหน่อย )

“ แน่ใจเหรอ? ”

( ...จริงๆ ทำงานเหนื่อยก็พักเถอะครับ ) แหม... ทำรักน่ารักแบบนี้ใครจะไปอดใจไหว รู้สึกดีไม่น้อยที่น้องไม่ได้เอาแต่ใจตามที่ผมแอบคิดไว้

“ โอเคๆ ไม่แกล้งแล้วครับ ” เดี๋ยวนับสองจะไม่มีใจจะเล่นบาสแล้วทำทีมแพ้ “ เที่ยงพี่ก็เสร็จงานแล้วครับ ไปดูเราแข่งบาสทันแน่ๆ ”

( แล้วแต่ครับ ผมไม่ได้คาดหวัง ) แล้วไอ้น้ำเสียงระริกระรี้นี่มันอะไรกัน

“ อยากจะไปดูเด็กปากดีแพ้สักหน่อย ”

( รู้ได้ไงว่าผมปากดี )

“ ... ”

( ผมอาจจะปากหวานก็ได้นะ )

“ งั้นให้พี่ลองชิมดูมั้ยครับ ” ผมตอบกลับไปสบายๆ

( ผมไม่ง่ายนะ )

ผมหัวเราะกับความไว้ตัวของน้อง คือมีหลายครั้งที่น้องทำท่าจะกระโจนใส่ผมแต่ยังยั้งใจไว้อยู่ มันเป็นภาพที่ตลกจริงๆนะ

“ อืม งั้นมันพนันกัน ” รอบก่อนผมแพ้น้องไปเพราะว่าไม่อยากรังแกเด็ก

( พนันอะไร ) ประกายความดีใจเจือในน้ำเสียงชัดเจน

“ ถ้านับสองแพ้... ต้องให้พี่หอมแก้ม  

( จูบไม่ได้เหรอ )

“ หือ... ว่าไงนะ  ” ผมแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินเพราะไม่อยากข้ามขั้นมากนัก

( เปล่าๆ ) ปลายสายตอบระรัว ( แล้วถ้าผมชนะล่ะ จะได้อะไร )


“ ถ้านับสองชนะเหรอ ”

( ... )

“ จะดีฟคิสก็ยังได้ครับ”





-------------



 

“ มึง... ไอ้นับแดกอะไรเข้าไปวะ อย่างคึก ”

“ แดกม้ามั้งมึง ”

“ กูว่าไม่น่าใช่มั้ง ”

 

ตึง!!

 

ผมทุ่มลูกบาสใส่กลุ่มเพื่อนสนิทสามตัวที่ซุบซิบนินทาเสียงดังจนไม่น่าจะเรียกว่ากระซิบได้เลย อีกนิดคือตะโกนด่ากูแล้ว เพื่อนผมมีปฏิกิริยาว่องไวจึงหลบกันได้สบาย ลูกบาสเลยกลิ้งไปไกลหยุดที่เท้าผู้หญิงคนหนึ่ง

เธอก้มมองเล็กน้อยแล้วหยิบขึ้นมาจากนั้นเดินเขินๆหน้าแดงส่งลูกบาสคืนให้กับมือผมเลย

“ ขอบคุณครับ ” ผมยิ้มละมุนให้เธอกลับไปจงใจอ่อยให้ปลายนิ้วสัมผัสโดน อ้าว... เธอก็น่ารักไม่หยอก

“ ไม่เป็นไรค่ะ ” อมยิ้มแก้มปริ่มรีบเดินกลับไปหาเพื่อนทันที 


“ โอ๊ยยย มึงงงง กูจะเป็นลมมมม ”

“ อิดอกกก หมั่นไส้เว่อร์ ”

“ ฮือ... ทำไมบาสไม่มาทางกู!


เสียงโอดครวญมาเป็นระยะด้วยความฮอตไม่มีใครเกินของผมแล้วมันรู้สึกดีจริงๆ ละสายตาจากสาวน้อยมาได้แต่จริงๆคิดว่าเธอเป็นรุ่นพี่มากกว่านะ เจอกับไอ้เพื่อนสามหน่อเบะปากทำหน้าเหม็นเบื่อซะไม่มี

“ อ่อยสัด ”

ผมยิ้มรับคำพูดนั้นมาไม่ได้สะทกสะท้านอะไรมากนักยื่นมือไปรับผ้าเย็นจากเหี้ยมาร์คมาเช็ดเหงื่อแล้วกวาดตามองรอบข้าง... อืม คนเริ่มมาแล้วแต่ยังไม่ครบ บังเอิญว่าวันนี้ผมเรียนถึงบ่ายสองเลยมาถึงไว เหลืออีกประมาณชั่วโมงกว่าๆได้ก่อนจะถึงเวลาแข่ง

หันไปมองไอ้ไผ่กำลังทะเลาะกับดิวไม่หยุดไม่หย่อน เห็นจนชินแล้ว... ไผ่มันไม่ค่อยเป็นไอ้ดิวเลยขับเคี่ยวสุดๆ

ส่วนไต้ฝุ่นกับนาวายังไม่มาเลย คงมาก่อนแข่งสักยี่สิบนาทีล่ะมั้ง

หย่อนสะโพกนั่งลงข้างไอ้ไวท์ที่กำลังเล่นเกมไม่เลิก หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดโปรแกรมแชทอย่างลังเลว่าจะเอายังไงดี... มีข้อความอยู่ในช่องพิมพ์แต่ยังไม่ได้กดส่งสักที... ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะทำงานเสร็จรึยังถึงจะบอกว่าเลิกเที่ยงก็เถอะ

ติ้ง!

ผมกำลังเหม่ออยู่ถูกเรียกความสนใจให้ก้มลงมองแชทอีกครั้ง ผมเปิดแชทพี่เก้าค้างไว้ตลอดอีกฝ่ายคงได้ใจแน่ๆที่ส่งปุ๊บผมอ่านปั๊บ นี่สิเรียกคนคุยที่ดี อ่านแล้วตอบทันที หาที่ไหนไม่ได้แล้วนะพี่เก้า

 


    เก้าไงเก้า 02.49 PM

                ได้ส่งรูปภาพ

                พี่พี่กำลังจะเข้ามอ

                เจอร้านเค้กด้วย

                นับสองอยากกินของหวานก่อนแข่งมั้ยครับ

 


                ไม่เอาอ่ะ... จะกินพี่เก้าเพราะพี่เก้าก็นับว่าเป็นของหวานเหมือนกัน

                อ้อยไง... หวานจนน้ำตาลในเลือดสูงจนวัดไม่ได้

 


                นับสองครัช 02.49 PM

                ไว้กินหลังแข่งได้ปะ

                กินพร้อมกับปากพี่เก้า :)



                อุ๊ยตายยยย แรดมาก อ่อยมาก... ผมยิ้มเขินๆให้กับความอ่อยของตัวเองแม่งดิ้นในใจเหลือเกิน บอกเลยว่าวันนี้พร้อมรบมากจะเอาสักร้อยแต้มให้ดู ยังไงก็ต้องชนะเว้ย!

                ไม่อยากจะข่มหรอกนะแต่ว่า...วันนี้ท็อปฟอร์มสัดๆ

                นี่แค่จะจูบผมยังรู้สึกใจเต้นตึกตักเลยนะ

                ถ้าถ้าเวลาบนเตียงจริงๆ เสียงว่าเลือดกำเดาจะไหลบ่งบอกความหื่นเหลือเกิน ฮือ

               


เก้าไงเก้า 02.50 PM

                อยากกินก็ต้องชนะก่อนนะครับ

                ถ้าแพ้จะได้แค่หอมแก้มน้า

                แล้วสรุปจะเอาเค้กอะไรครับ?

 


                ผมตอบเค้กรสที่ชื่นชอบไปก่อนจะปิดหน้าจอโทรศัพท์เพื่อไปเข้าห้องน้ำ ฝากโทรศัพท์ไว้กับไอ้ไวท์เพราะขืนฝากกับไอ้เชี่ยสองตัวเดี๋ยวมันจะมาวุ่นวายกับแชทพี่เก้าสุดที่รักของผม ใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำสักพัก...อ้อ ปวดขี้น่ะ เลยนานไปหน่อย พอผมเดินกลับมาแล้วต้องขมวดคิ้วกับจำนวนคนในสนามที่เพิ่มมากขึ้นกลุ่มที่ชัดที่สุดคงเป็นเสื้อช้อปวิศวะ

                รู้สึกหนาวและเสียวสันหลังโคตรๆ มีส่วนหนึ่งที่คุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนจะเป็นแฟนคลับของ...

                “ ไปไหนมาครับนับสอง ”

                เสียงทุ้มเจาะจงถึงชื่อผมไม่พอยังหันมายิ้มเจิดจรัสให้อีก พี่เก้ากำลังยืนคุยสั่งงานกับเพื่อนปีสองอยู่แต่พอเห็นผมก็รีบปรี่เข้ามาหา... รู้สึกสำคัญขึ้นมาเลยวุ้ย

                ผมมองสำรวจพี่เก้านิดหน่อยเพราะวันนี้เจ้าตัวมาในชุดไปรเวทธรรมดาแต่กระชากใจไอ้นับฉิบหาย... ใครสั่งใครสอนให้กางเกงสั้นแค่เข่าฮะ

                แค่หน้าแข้งก็ถือว่าโชว์เนื้อหนังแล้ว หวง!!

                แต่จะว่าไป...อยากโดนเลี้ยงด้วยลำแข้งดูบ้าง

                เตะมาสิจะเลียให้

                “ ไปห้องน้ำมา ” ผมตอบกลับไปแล้วถามต่อ “ มาถึงนานยัง ”

                “ เพิ่งมาถึงเองครับ  ” เขาอ้าปากจะพูดอะไรต่อแต่

                “ เก้ามาช่วยยกของหน่อย ” พี่กิ่งคนสวยเดินมาสะกิดไหล่คนดีคนโปรดแด๊ดดี้ของผมให้ไปทางลานจอดรถเพื่อยกของ ด้วยความสุภาพบุรุษเต็มร้อยในตัวพี่มันเลยไม่มีปฏิเสธเดินตามก้นสาวไปเลย

                ผมมองตามไปด้วยแววตาเฉยๆจากนั้นเดินไปหาดิวเพื่อเล่นต่อ... เราเล่นฆ่าเวลาไประหว่างรอเวลาแข่งจริง หลังจากแยกกับพี่เก้าเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย ดูเหมือนว่าทางรุ่นพี่ก็วิ่งวุ่นเรื่องเอกสารของวันศุกร์ที่จะไปทะเล เห็นสีหน้าพี่เก้าก่อนแข่งแล้วมันเซ็งนิดหน่อย

                เขาส่งสายตาขอโทษออกมาให้ผมเพราะเราอยู่กันไกลเกินไป (ไกลแต่ตัวแต่ใจมันใกล้มาก อีกนิดเดี๋ยวจะทับกันแล้วด้วย! : นับสอง ) ผมพยักหน้าแก่นๆประมาณว่ามันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้มองพี่เก้าเดินออกไปกับผู้หญิงสองคนแล้วอารมณ์เซ็งเข้ามาแบบฉุดไม่อยู่...

                ผมเห็นสายตาเขียวปั๊ดมองจ้องผมไม่เลิกจากพี่ลมแล้วขัดใจเลยต้องพยายามเล่นดีๆหน่อย แต่ไปๆมาๆ สายตาพี่แกไปจ้องไอ้เดือนอักษรอย่างไต้ฝุ่นซะงั้น ...เฮลโหลววว นี่นับสองเดือนคณะพี่เองครับ มองทางนี้ครับ สรุปพี่มันมาดูใครกันแน่วะ พอพักปุ๊บไต้ฝุ่นเพื่อนใหม่รีบกระดิกหางไปหาพี่ลมทันที... ซั่มเอ๊ยซัมติงแน่ๆเลย

                จบควอเตอร์แรกผมเดินไปหยิบขวดน้ำเย็นกินเงียบๆ ท่าทีผมคงแปลกตาจนไอ้เหี้ยมาร์คจอมเสือกต้องมาซ้ำเติม ส้นตีน ยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ด้วย

                “ ม้ามันหายคึกแล้ววะ ”

                “ โถ่ว... ก็คนของใจไม่อยู่นี่ครับ ” จินว่าเสียงใสแล้วตบมือชอบใจกับไอ้มาร์คก่อนมันจะหันมาถามผม “ นอยด์ขนาดนั้นเลย? ”

                “ เออ ” ว่าเสียงเข้มแล้วกระดกน้ำดื่มอย่างหงุดหงิด “ กูแม่งจะโชว์สักหน่อย แล้วงี้กูจะโชว์ใคร ” หันซ้ายหันขวาแล้วมันก็มีให้โชว์แหละอืม มีอยู่คนงานดีถูกใจนับมั่กๆ เป็นรุ่นพี่ปีสองไม่ก็สาม คณะไหนวะแม่งอย่างหล่อ

                “ มึงมองใครวะ ” ไวท์มองตามสายตาผมแล้วร้องอ้อ “ พี่สีฝุ่น ”

                “ มึงรู้จักเหรอ ” ผมให้ความสนใจทันที

                ไวท์พยักหน้านิดหน่อย “ เขาอยู่หอเดียวกับเรา กูบังเอิญเจอตอนจะขึ้นห้องน่ะ ” มันเล่าไปแล้วมองทางพี่สีฝุ่นเล็กน้อยแล้วไหวไหล่ก้มหน้าเล่นเกมต่อ “ รู้สึกจะอยู่คณะมึงนี่ไอ้จิน ”

                “ เออ พี่คณะกูเอง ” จินว่าพลางดูดน้ำปั่นในมือไปด้วยแล้วสบตาเป็นประกายของผม “ มองงี้หมายความว่าไง  ”

                “ แนะนำกูหน่อยดิๆ ” แม่งหล่อนะเว้ย มองจากไกลๆก็รู้ว่าออร่าไม่ใช่เล่น

                หมายถึงออร่าโหดนะ แผ่มาสะดุ้งเลย

                ไอ้เพื่อนรักสามตัวอ้าปากเตรียมจะด่าผมแต่ดันถูกเรียกลงสนามต่อแล้วเลยได้แต่ก่นด่าในใจสาปส่งกันมา เป็นธรรมดาที่ใครๆก็อยากสนิทเข้าใกล้คนหล่อนี่น่า ควอเตอร์สองผมมีจิตใจจะเล่นขึ้นมาบ้างโชว์เด่นโชว์เทพไม่ยั้งเสียงกรี๊ดกร๊าดรอบสนามดังเป็นระยะ

                ตอนแรกว่าจะเล่นเบาๆ แต่อีกฝ่าย...อือหือ อย่าให้พูด เล่นหนักฉิบหาย จังหวะที่ดิวจะส่งลูกให้ผมเชี่ยธีร์อริไอ้ดิวเข้ามาแย่งตัดลูกกระแทกตัวผมเต็มๆ

                ศอกซัดเข้าท้องจนผมจุกล้มคุกเข่าไปกับพื้นเลยทำให้ต้องขอเวลานอก... ผมถูกพยุงให้ไปนั่งที่เต๊นท์กองกลางก่อนจากนั้นพี่ปีสามจึงเข้ามาดู

                “ ให้พี่ดูหน่อยครับ ” เสียงอย่างเหี้ยมจนคนแถวนั้นสะดุ้งไปตามๆกัน

                ผมเงยหน้าไปมองตามเสียงแล้วผงะ พี่สีฝุ่นที่ผมมองอยู่นี่หว่า... มาใกล้ๆแล้ว เออ หล่อดี หล่อเข้มมาเลย สันกรามแม่งอย่างชัดเหี้ยๆ เมื่อเห็นผมไม่ตอบมือเท่าๆกันกับผมจึงถือวิสาสะมาเปิดเสื้อผมเลิกขึ้น

                “ เฮ้ย! ” รอบข้างเองก็ตกใจไปกับผม

                “ ตกใจอะไร ผู้ชายเหมือนกัน ” พี่มันว่าเสียงเรียบแล้วดูหน้าท้องผม “ ก็ไม่เห็นเป็นไร เล่นต่อได้ ”

                ได้ข่าวว่ามึงเป็นหมอหมา... แล้วนี่คนนะ...

                    ไม่ๆ บางทีพี่เขาอาจจะเห็นกูเป็นเเรดผสมเหี้ยก็ได้

                “ มึงไหวมั้ยวะ ” นาวาแตะต้นแขนผมแล้วเหลือบๆมองดูหน้าท้องผม มันไม่เป็นอะไรที่ไหนเล่าขึ้นสีแดงแล้ว

                “ ไหวๆ จุกนิดหน่อย ” ผมพยักหน้าแล้วหันไปหาพี่แถวๆนั้น “ ขอห้านาทีครับ มันโดนท้องเลยจุกๆ ”

                จากนั้นพวกพี่เขาจึงบอกต่อๆกันให้พักแปบหนึ่งแล้วไม่ลืมจะตักเตือนไอ้ธีร์ให้เล่นดีๆ แล้วไม่ทราบว่าไอ้พี่สีฝุ่นมึงจะเลิกเปิดเสื้อผมได้ยัง...

                ถึงจะเป็นคนจัญไรแต่ก็ไม่ได้ชอบโชว์น่ะเฮ้ย

                ไม่พอใจ

                เพราะงั้นพี่มึงเปิดโชว์ด้วยจะได้แฟร์ๆ

                พี่เห็นของผมแล้ว ผมยังไม่เห็นของพี่เลยวะ อิอิ

                “ ฟาง เอาน้ำแข็งมาหน่อย ” แล้วเขาก็หันไปหาเพื่อนผู้หญิง “ ถึงจะไม่เป็นไร แต่เดี๋ยวคงช้ำในตาย ประคบหน่อย ” มันแช่งกูเปล่าวะ

                “ ได้ๆ รอแป๊บนะ ” แล้วพี่คนที่ชื่อฟางรีบเดินไปเอาน้ำแข็งตรงถังน้ำแข็งใกล้ๆทันที


                “ ทำอะไรกัน...ครับ ”


                เสียงคุ้นหูดังเข้ามาในขณะที่ทุกคนกำลังนั่งเงียบๆ สายตาคมกริบจับจ้องมาที่หน้าท้องผมพร้อมกับเลื่อนไปมองมือใหญ่ดึงเสื้อผมเปิดอยู่

                “ มาแล้วเหรอ งานเป็นไง ” พี่สีฝุ่นเงยหน้ามองคนมาใหม่เล็กน้อยเอ่ยถามง่ายๆแล้วรับน้ำแข็งจากพี่ฟางมาประคบตรงหน้าท้องผม

                “ ก็ไม่มีปัญหาอะไร ” พี่เก้าตอบหน้าเปื้อนยิ้มแต่ตาไม่ได้ยิ้มตามเลยรู้สึกบรรยากาศรอบตัวพี่เก้ามันจะหนาวๆสั่นๆขึ้นมา “ แล้วนี่เกิดอะไรขึ้น ”

                “ น้องนับสองโดนศอกกระแทกน่ะ ” พี่ฟางตอบให้แล้วชี้ให้ดูคนเจ็บหน้าระรื่นอย่างผม

                พี่เก้าเดินแหวกฝูงชนเข้ามายังเก้าอี้ที่ผมนั่งอยู่ พอพี่สีฝุ่นเขาได้น้ำแข็งมาวางบนท้องผมเสร็จแกก็ลุกออกไปเพราะไม่มีหน้าที่อะไรต้องดูต่อ พี่เก้าย่อตัวนั่งยองๆข้างผม

                “ เจ็บมั้ยครับ ” น้ำเสียงช่างอ่อนโยนจนกูอยากตอแหลว่าเจ็บมากมายแล้วลงไปดิ้นกับพื้นประหนึ่งว่าตัวจะขาด

                แต่ในความจริงคือ “ ไม่อ่ะพี่ ” มันแค่จุกๆ

                “ จุกใช่มั้ย  ”

                “ ครับ ”

                ผมยิ้มออกที่พี่เก้าดูจะห่วงผมไม่น้อยแล้วระหว่างที่เขาถามมือค่อยๆ หยิบผ้าห่อน้ำแข็งออกดึงเสื้อผมปิดลงจากนั้นจึงประคบหน้าท้องให้ผมเบาๆ การกระทำทั้งหมดอยู่ในสายตาประชาชีจนผมอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

                ทำไมพี่เก้าไม่อ่อนโยนกับใจเลย

                ถ้าไม่มีคนผมคงหันไปพูดกับพี่เก้าแล้ว

                “ ...อืม ถ้าเปลี่ยนเป็นถูหลังจะดีมั้ย ”

                “ เอ่อ... ” พี่เก้ากะพริบตาปริบๆ “ นับสอง ใจเย็นนะ ”

                “ ฮะ ”

                “ คือคนเยอะครับ ” พี่เก้ายิ้มน้อยๆให้ “ ไว้อยู่กันสองคน จะเอาน้ำแข็งถูให้ทั้งตัวเลยครับ ”

                เหี้ยยยย นี่ผมเผลอพูดสิ่งที่คิดออกไปแล้วงั้นเหรอ เลิ่กลั่กเลยสิ... ผมมองรอบข้างดูเหมือนว่าจะไม่มีใครได้ยิน ค่อยยิ่งชั่วหน่อย พอเห็นผมนิ่งเงียบไปพี่เก้าก็ไม่ได้พูดอะไรเอาแต่ขมวดคิ้วหน้านิ่ง

                เมื่อผมหายจุกดีแล้วจึงลงสนามแข่งต่อ เพราะว่ามีเป็นการแข่งทีมละห้าไม่มีตัวสำรองแถมเวลาเยอะแยะเลยชิลๆชิวๆ รอผมหายจุกได้สบาย ในควอเตอร์สามทีมไอ้ธีร์ตีนำมาได้ห้าแต้ม และควอเตอร์สุดท้ายเรียกว่าดุดันสสุดๆไม่มีใครยอมใครเลย แต่ผลสุดท้ายทีมผมก็ชนะด้วยสกอร์แปดสิบต่อเจ็ดสิบห้า

                พอหมดเวลาอยากจะกระโดดตัวลอยไปดูดปากพี่เก้าเลย

                แต่นึกได้นี่มันกลางสนาม

                ไม่เป็นไร

                ไม่มีคนเมื่อไหร่ปากพี่เก้าหลุดติดปากผมมาแน่ๆ

                จะดูดจะเคี้ยวจะขบจะกินไม่เหลือคราบเลย

                เมื่อผลออกมาผมหันไปมองพี่เก้าทันทีเจ้าตัวยิ้มพอใจเป็นอย่างมากพาสายตามาสบเข้ากับผมแล้วแลบลิ้นเลียปากอ่อยผม แล้วความสนใจผมก็ถูกดึงไปเมื่อสาวๆมาขอถ่ายรูปแล้วก็ให้ขนมให้น้ำ

                ฉีกยิ้มขอบคุณแจกไปถ่ายรูปจนเมื่อยแก้ม มีแวบหนึ่งรู้สึกปวดท้องขึ้นมาหน่อยคงเป็นเพราะรอยช้ำมันแสดงผลออกมาแล้ว

                “ น้องๆ ครับ พอก่อนนะครับ ”

                เป็นพี่เก้านั่นเอง...เขาเข้ามาดึงตัวผมออกอย่างเนียนๆด้วยการโอบผมไว้ เป็นเวลาอื่นผมคงฟินซุกตัวเข้าหากอดก่ายแน่ๆ แต่ตอนนี้ผมโชกชุ่มช่ำไปด้วยเหงื่อกลิ่นตัวน่าจะแรงอยู่ไม่น่ารักเลยขืนตัวออกแต่มือที่จับเอวผมบีบเบาๆเป็นเชิงเตือนว่าอย่าขยับ


                ลงอีกหน่อยก็จะเป็นสะโพกแล้ว

                บีบสะโพกดีกว่ามั้ย

                ก้นก็ได้ไม่ว่า

                หรือเป็นไข่ก็ยินดี๊ยินดี

                บอกแล้วว่าเป็นคนตรงๆ

                ตรงที่เป็นคนสัปดน


                “ ให้น้องได้พักนะ น้องเจ็บอยู่ ”

เท่านั้นแหละ... มือเป็นสิบหยุดดึงทิ้งตัวผม ก็เทพบุตรลงมาห้ามเองเลยนะเว้ย สาวๆเลยเคลิ้มยอมพยักหน้าและปล่อยตัวผมออกมาในที่สุดแต่ไม่นานพวกเธอหวีดร้องยิ่งกว่าเจ้าเข้าเสียอีกเปิดกล้องรัวกระหน่ำเหมือนเห็นสัตว์แปลกใหม่

“ นั่งพักก่อนนะครับ ”

พี่เก้าพาผมไปนั่งพักตรงเก้าอี้ว่างพอบอกเสร็จก็หายตัวไปแปปนึงก่อนจะกลับมาพร้อมกระเป๋าของผมซึ่งจำได้ว่าอยู่กับมาร์ค ผมงงนิดๆแต่ไม่ได้ว่าอะไรรับมาถือจากนั้นก็รับน้ำมาดื่มให้ชื่นใจ

                พี่เก้ารอให้ผมพักจนหายเหนื่อยจึงได้เริ่มคุย “ หายเหนื่อยยังครับ ”

                “ ก็ดีพี่ ” แต่อากาศโคตรร้อน “ แต่ร้อนไปหน่อย ”

                “ ไปอาบน้ำมั้ย ” คนนั่งข้างๆ แสดงความเห็น

                “ อาบๆ  ” ผมลุกขึ้นเตรียมจะไปอาบน้ำตรงห้องน้ำด้านข้างเพราะมันมีห้องอาบน้ำไว้ให้อย่างเพียบพร้อมแต่ถูกมือใหญ่ดึงไว้ก่อน

                “ เดี๋ยวพี่พาไปอาบที่อื่น ตอนนี้ห้องน่าจะเต็ม ”

                ที่อื่นคือห้องพี่เก้ารึเปล่า

พี่เก้าหันไปบอกลาเพื่อนนิดหน่อยแล้วค่อยมาพยักหน้าให้ผมลุกเดินตามไปที่รถ ไอ้เราก็เป็นคนว่าง่ายเดินตามหลังต้อยๆ  พอขึ้นรถมาคนผมขาวรีบเปิดเร่งแอร์ให้ทันที ผมเอากระเป๋าไปเก็บไว้ข้างหลังก็เจอกล่องเค้กร้านดังกล่องใหญ่

“ ทำไมซื้อซะเยอะ แพง ”

 “ อยากเปย์  ”

“ โอเค จบ ” ไม่เถียง อยากเปย์ก็เปย์เลยครับเสี่ยเก้า อีหนูคนนี้ยอมถวายตัวเลย เปย์มา เดี๋ยวเอาตัวเข้าแลก  “ แล้วนี่จะพาผมไปอาบน้ำที่ไหนครับ ”

“ ห้องนับสองครับ อยู่ไม่ไกลด้วย ”


ดีเลย ดีมาก ขึ้นไปเลยครับ

แล้ววันนี้พี่ก็จะไม่ได้กลับ ฮ่า!

                ส่วนเหี้ยจิน มึงไปนอนข้างถังขยะหน้าหอ!


 “ อ่าฮะ ” ไม่ได้ตื่นเต้นเลยยยยยย

“ ไม่อยากให้ใครเห็นครับ... เดี๋ยวมีเด็กเดินไม่ใส่เสื้อ ” พี่เก้าว่าแล้วหุบยิ้มลงเรื่อยๆจนผมเริ่มจะหวั่นใจ “ มาเคลียร์กันหน่อยครับ ”

เดี๋ยวๆ เคลียร์เหี้ยอะไรต้องตบไฟเลี้ยวเข้าข้างทาง

จะปล้ำกูเหรอ ได้นะ... ติดฟิล์มดำด้วยไม่มีเห็น

แค่รถอาจจะขย่มนิสนึง

“ เรื่องอะไรเหรอ ”

“ ทำไมถึงถึงให้สีฝุ่นมาเปิดเสื้อง่ายๆครับ ”

เรื่องนี้เอง “ ก็พี่เขามาดูอาการผม ” จริงๆ แอบฟินตอนพี่เขาก้มมองใกล้ๆนะ

“ แล้วทำไมถึงให้เปิดเสื้อตั้งนานครับ ” เสียงพี่เก้าเสียงขุ่นขึ้นเรื่อยๆ “ ทำไมต้องโชว์คนอื่นด้วยครับ ”

“ เฮ้ย คือ... ”

“ พี่หวง ”

“ พี่สีฝุ่นมัน”

“ พี่หวง ”

“ คือผม ”

“ พี่หวง ”

“ ขอโทษครับ ” โอเค ไม่งั้นวันนี้ไม่จบแน่ๆ ถอนหายใจเล็กน้อยไม่กล้าจะพูดอะไรต่อเลยครับ

“ พี่ไม่ได้ดุนะครับ ”

ไม่ได้ดุเลยมึง เล่นซะกูไปไม่เป็นขนาดนี้ พี่เก้าเห็นผมหน้าสลดแล้วเลยต้องถอนหายใจปรับอารมณ์ใหม่ เอาจริงๆ ไม่ได้ซึมอะไรหรอกแค่ใช้มารยาเล่มที่สามสิบเจ็ดตามที่หญิงแม่เคยบอกไว้

“ พี่แม่งไม่ฟัง ”

“ พี่แค่ใจร้อนไปหน่อย ” ไม่หน่อยแล้วอีกนิดคือไฟท่วมหัวแล้ว ขนาดนี้ยังนิดถ้าเยอะๆจะเป็นยังไงครับท่าน ไม่ได้การแล้วสงสัยต้องลองหาทางให้พี่มันหึง “ นับสองครับ ”

“ หือ ”

“ ยิ้มหน่อยเร็ว ” คนบ้าอะไรจะให้จู่ๆก็ยิ้ม “ ถ้าโกรธพี่ พี่ไม่จูบแล้วนะ ”

มึงเอาไม้นี่เลยเหรอ!

คิดเหรอว่า...

“ ยิ้มแล้วพี่ ” เนี่ย ยิ้มกว้างยิงฟันโชว์ความขาววิ้งให้เลยนะ พี่เก้าหลุดหัวเราะหน่อยๆแล้วยกมือขึ้นมาหยิกแก้มผมอย่างหมั่นเขี้ยว


หมั่นเขี้ยวเหรอ กัดเลยๆ

เอาตรงคอนะ

อยากได้รอยกัด

รอยดูดสักสามสี่จ้ำ


“ อยากให้พี่จูบขนาดนั้นเลย ” พี่เก้ายื่นหน้าเข้ามาให้ไม่รู้เจ้าตัวปลดเซฟตี้เบลล์ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ “ ว่าไงครับ ”

“ ผมชนะบาส ผมก็ต้องทวงรางวัลที่ผมต้องได้สิ ” เฉไฉไปเรื่อยจริงๆ ตานี่จ้องปากพี่เก้าไม่ลดละแล้ว

“ เอ๋... จริงๆ ถ้าไม่อยากจูบ เอาหอมแก้ ”

“ จูบอะไร ผมจะเอาดีพคิส!! ” อุ๊ยตาย ปากกู๊ววว

“ ดีพคิสเหรอ... โอเคนะ ”

เสียงแหบทุ้มว่าต่ำปล่อยฟีโรโมนความเซ็กซี่ออกมาทางน้ำเสียงไม่ยั้งหมัดฮุคใส่ผมเต็มๆ จนเหมือนสมองมึนงงไปชั่วขณะ ยิ่งใบหน้าหล่อเข้ามาใกล้เท่าไหร่เหมือนดึงดูดออกซิเจนรอบกายไปจนผมรู้สึกอึดอัดแน่นอกเริ่มจะหายใจลำบากซะแล้ว ค่อยๆปิดเปลือกตาลงช้าๆพิงหัวลงกับที่พิงรองคอปล่อยตัวตามสบายเพื่อรอรับสัมผัสอ่อนหวานริมฝีปากน่าจูบท่าทางน่าอร่อยไหนจะลิ้นแดงน่าดูดอีก


เป๊าะ!


“ โอ๊ย! ” แทนที่จะได้รับสัมผัสหอมชื่นกลับเป็นความเจ็บปวดบนหน้าผากซะงั้น “ พี่ดีดหน้าผากผมทำไม ”

“ หมั่นไส้เด็กแก่แดดครับ ” รอยยิ้มเอ็นดูฉาบบนหน้าจนผมอยากจะกระโดดกัดคอ หน้าผากสวยไม่กว้างไม่แคบเกินไปโน้มลงมาชิดแนบหน้าผากของผม “ พี่บอกว่าดีพคิส ”

เดี๋ยว... มือพี่เก้ามันวางตรงท้องน้อยผมตั้งแต่เมื่อไหร่

เสื้อผมเกะกะมั้ย ถอดให้จะได้ลูบสะดวก

           ได้ไม่มีเนื้อผ้ามาขวางกั้นสัมผัสระหว่างเรา


“ แต่พี่ไม่ได้บอกว่าดีพดิสที่ไหน ”

!!

“ ดีพคิสไม่จำเป็นต้องเป็นที่ปากนี่ครับ ” 


เชี่ยยยยย!!

 จับตรงไหนของมึงเนี่ยยยยยยย!!





-----------------------

ตรงไหนๆ

#นับเก้ารัก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8.711K ครั้ง

847 ความคิดเห็น

  1. #56805 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 22:47
    แบบนี้นับสองขาดใจพอดี เมื่อไหร่เได้กินพี่เก้าาา 555555555
    #56805
    0
  2. #56746 Pantawan Khaokaew (@pantawan-8900) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 00:23
    อยากให้แก้เรื่องเวลาเกิดจังค่ะ ให้มันห่างกันในจำนวนนาทีดีกว่า จะสมจริงกว่า
    #56746
    0
  3. #55608 Kafair0012k (@Kafair0012k) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 11:27
    กูจักฟ้องเเม่เเง้ๆๆๆ
    #55608
    0
  4. #55405 loveseriesY (@loveseriesY) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 14:51
    อ๊ายยยพี่เก้าาจะดีพพตรงไหนของน้องงกันนน งื้อๆๆ
    #55405
    0
  5. #55391 tiya_arta (@tiya_arta) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 11:54
    ...กลั้นไว้ตัวกู

    ท่านแม่นั่งข้างๆๆ-
    #55391
    0
  6. #54759 Skyvelved (@Fahbchkn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 01:00
    อิพี่เก้ารู้ทันน้องตลอด พี่มันร้ายกว่าน้องอีกกกก
    #54759
    0
  7. #54631 May Ling Pcm (@maylingpcm) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 15:50
    ดีพคิสตรงไหนน๊าาา
    #54631
    0
  8. #53662 krathinrakhang2 (@krathinrakhang2) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 12:25
    โทดนะ เเต่นั่งเรียนอยู่ แอบอ่านช่ะ เจอฉากนี้กูเผลอกรี๊ด โดนทำโทษเรย😑+เเต่ฉากนี้ฟินมาก
    #53662
    0
  9. #53224 NoTTo5549porgtbs (@NoTTo5549porgtbs) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 00:48
    พี่หวง พี่หวง พี่หวง โอ้ยแพ้ ใจกูววว ถ้าอยู่ตรงจุดๆนั้นฉันคงชักดิ้นชักงอ และตายไปอย่างสงบค่ะ5555
    #53224
    0
  10. #53161 puppywang (@2543660) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 22:06
    ใจเย็นก่อนพี่ ไม่ไหวปะ
    #53161
    0
  11. #52849 Hong-na (@Hong-na) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:22
    ชั้นจะเป็นคนที่ผิดมากไหม? ถ้าชั้นจะบอกว่าชั้นไม่รู้จัก"ดีพคิส"
    #52849
    1
    • #52849-1 phunphetjunthon (@phunphetjunthon) (จากตอนที่ 11)
      6 มีนาคม 2562 / 19:53
      ขอเข้าทีมด้วยได้มัยค่ะ ไม่รู้จักเหมือนกานนนน
      #52849-1
  12. #51134 Thunx2 (@thunthan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:26
    อิพี่เก้าใจเย็น!!! น้องมันช้ำใจอยู่โดนศอกไปเต็มๆ 555555 ขี้หวงจังเลยเนอะ เก้าไงเก้า
    #51134
    0
  13. #51098 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:42
    ใจกุบาปมากตอนนี้55555555555
    #51098
    0
  14. #51018 joenls444 (@joenls444) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:00
    อ้าวเฮ้ยยย ตรงไหน
    #51018
    0
  15. #50651 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:35

    อีพี่เก้า แกจะมาพูดให้คิดลึกแบบนี้ไม่ได้นะ!!!!

    #50651
    0
  16. #49342 JJ_Yeobos (@JJ_Yeobos) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 11:19
    บ้าจริงงง จะเขินแล้วฟินทุกตอนแบบนี้ก้เลือดหมดตัวตายก่อนนนนน
    #49342
    0
  17. #49251 NuchiePothong (@NuchiePothong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 16:43
    โอ๊ยยยยย กูจะตายแล้วว
    #49251
    0
  18. #48455 birumu (@beam_bts) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 15:30

    เขินทุกตอนเลยเว้ย
    #48455
    0
  19. #48304 Noey No Ey (@1827-noey) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 00:56
    โอ้ยยยยยยเขิน
    #48304
    0
  20. #47394 diizzpop2107 (@diizzpop2107) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 11:38
    อ๊ากกกก
    #47394
    0
  21. #46300 Eiei (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 10:46

    จ้าาาาาาาา

    #46300
    0
  22. #46025 แป้งเกียว (@siripachara) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 16:47
    อมกกกกกกกกกก
    #46025
    0
  23. #45307 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 19:48

    ตั่ยยยยยยยยยแล้วววว

    #45307
    0
  24. #45046 Scintillating (@Thelasista) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 02:53
    นับสองโว้ยยยยย หนูจะหื่นไปไหนคะลูกกกกกกกกก
    #45046
    0
  25. #43184 pk2087 (@0811589885) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 11:49

    แค่อ่อนกันยังขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดถึงตอน....ว่าจะขนาดไหน

    #43184
    0