Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 99 : ❤️ SF : Step Brother 3 -2Seung-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    26 เม.ย. 61


Step Brother 3

     -2Seung-


________________



แล้วยังจะซ้ำเติมตัวเองด้วยการอ่านข่าวอีกนะ เสพติดดราม่ารึยังไงกัน?”



เสีงทุ้มดังขึ้นพร้อมๆกับที่หนังสือพิมพ์ถูกดึงออกไปจากมือ คนที่เสียมารยาททั้งๆที่พึ่งจะมาถึงร้านพับหนังสือพิมพ์ส่งๆแล้วโยนไปไว้อีกโต๊ะ ก่อนจะขยับเก้าอี้ตัวทางขวามือเขาออกแล้วทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ



ขนาดที่ญี่ปุ่นเรื่องงานแต่งงานของซึงฮุนฮยองยังเป็นข่าวอ่ะ ไม่อยากจะคิดเลยว่าในเกาหลีจะเป็นข่าวใหญ่ขนาดไหน



ไม่เอาน่า อย่าทำหน้าหงอยแบบนั้นสิ



เจ้าของผิวเข้มผู้มาใหม่ส่งมือไปขยุ้มกลุ่มผมสีดำขลับ กระตุกเบาๆก่อนจะยีแรงๆจนผมอีกคนยุ่งเหยิงไปหมด แต่คนถูกแกล้งไม่ได้ปัดป้องอะไร แค่ทำหน้ามุ่ยมากกว่าเก่าเท่านั้น



นายจะบินกลับเกาหลีเมื่อไหร่นะ?”



พรุ่งนี้ประชุมอีกวัน แล้ววันมะรืนก็กลับแล้วล่ะ



รองประธานหนุ่มเบะปาก งานที่บริษัทเยอะจะตายชัก ถึงแม้ว่าเขาอยากจะอยู่เที่ยวในญี่ปุ่นต่ออีกสักหน่อยเพราะคิดถึงญี่ปุ่นเหลือเกิน แต่เขาก็ต้องกลับไปทำงาน



อีกอย่าง



เขาคิดถึงคนที่อยู่ที่บ้านด้วย



บินกี่โมงแล้วนะ?”



ชายหนุ่มถามพลางพลิกดูเมนูผ่านๆ มันเป็นร้านอาหารร้านโปรดที่เขากับซึงยุนมักจะมาทานด้วยกันอยู่เสมอ การเปิดเมนูดูก็แค่ เพื่อเช็คให้มั่นใจว่าเขาจะไม่พลาดเมนูใหม่ๆ หรือเมนูพิเศษประจำวันนั้นไปก็เท่านั้น



เครื่องออกบ่ายสองโมงครึ่ง



ฉันคงไม่ได้ไปส่งที่สนามบินนะ วันมะรืนน่าจะยุ่งๆ



ไม่เป็นไร แค่มากินข้าวกับฉันได้ทุกวันนี่ก็ดีใจมากๆแล้ว



พักหลังๆมาเพื่อนตอบแชทเขาช้ามาก ตอบช้าแบบทักไปวันนี้แต่ตอบอีกสองวันให้หลัง ซึงยุนก็เลยสรุปเอาเองว่าเพื่อนคงจะยุ่งๆกับเรื่องงานเหมือนกันกับเขา



มือขาวพลิกเมนูดูผ่านๆพอเป็นพิธี เขามีเมนูที่สั่งประจำอยู่แล้ว ส่วนเมนูอื่นๆอีกคนจะเป็นฝ่ายจัดการให้เอง เป็นแบบนั้นอยู่เสมอ



ว่าแต่ไม่มีแพลนจะกลับเกาหลีมั่งเหรอ นายจะอยู่ญี่ปุ่นไปตลอดชีวิตเลยรึไง



เขาไหวไหล่ก่อนจะยกมือเรียกบริกร



ก็คงเร็วๆนี้แหละ



ช่วงนี้อากาศเย็นกำลังดีเลยนะ ใบไม้ก็กำลังเปลี่ยนสีด้วย บรรยากาศดีมากๆ



ญี่ปุ่นตอนนี้ก็อากาศดี แล้วก็มีใบไม้เปลี่ยนสีเหมือนกัน



ไม่เหมือนกันดิวะ



อยากให้ฉันกลับไปเหรอ?”



ถ้านายกลับมาเกาหลี ฉันจะพาไปกินของอร่อยๆแล้วก็พาไปเที่ยวด้วย จะดูแลอย่างดีเลย ตอบแทนที่นายเคยช่วยเหลือฉันตอนที่มาอยู่ญี่ปุ่นไง



ตอนที่ซึงยุนมาเรียนที่ญี่ปุ่น ก็ได้อีกฝ่ายนี่แหละช่วยเหลือดูแลทุกอย่าง ตั้งแต่ช่วยสอนภาษาให้ไปจนถึงสอนการใช้ชีวิตและปรับตัวในสังคมใหม่ วันที่ไม่มีเรียนก็พาเขาไปกินของอร่อยหรือพาไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ 



อันที่จริงอีกฝ่ายก็เป็นคนเกาหลีเหมือนกัน (แต่ที่บ้านส่งมาเรียนที่นี่ตั้งแต่อยู่มหาวิทยาลัย) เพื่อนจึงอ่านเขียนและพูดญี่ปุ่นคล่องราวกับเป็นเจ้าของภาษาเอง ซึ่งนั่นทำให้การใช้ชีวิตในญี่ปุ่นของซึงยุนง่ายเเละสะดวกสบายขึ้นมาก



ชายหนุ่มผิวเข้มหัวเราะกับคำว่าตอบแทนสิ่งที่เขาอยากได้ตอบแทนน่ะ ซึงยุนคงจะให้เขาไม่ได้หรอก ชายหนุ่มไม่ได้ตอบว่าอะไรต่อ แต่เริ่มต้นสั่งอาหารเมื่อบริกรหนุ่มเดินมาถึง



เอาครีมโคโรเกะไส้ชีส สลัดไก่ย่างถ่านซอสเบซิล หมูผัดซอสคุโรสุ อาบุระโซบะสองที่ นัตโตะกับไข่ลวก แล้วก็...”



เยอะไปแล้ว



เขาดึงแขนเพื่อนไว้เมื่อร่างสูงเจ้าของผิวเข้มทำท่าจะเปิดปากสั่งอาหารต่ออีก



เมื่อก่อนสั่งเยอะกว่านี้นายยังกินหมดเลยนะคังซึงยุน



ก็นั่นมันเมื่อก่อน



ช่วงนี้ซึงยุนไม่รู้สึกอยากอาหารเลยด้วยซ้ำ แต่ก็ต้องยอมทานบ้างเพราะรู้ว่าร่างกายจำเป็นต้องใช้พลังงานในการทำงาน 



เอาเต้าหู้สดเย็นเพิ่มอีกที่ แล้วก็ชาเขียวร้อนสองแก้วครับ



ทำไมปล่อยให้ตัวเองผอมอย่างนี้ล่ะ ฉันใช้เวลาเป็นปีขุนนายให้อ้วนเป็นลูกหมู แล้วดูสิ กลับไปไม่ถึงสามเดือนดี...”



เขาส่ายหน้า จับข้อมือซึงยุนพลิกไปพลิกมา ผอมจนข้อมือนี่เขากำได้รอบแล้ว



ตอนนี้กลับมาอยู่ในมือฉันแล้ว ฉันไม่ยอมให้นายผอมไปมากกว่านี้หรอกนะ



นายต้องกินเข้าไปเยอะๆ เข้าใจไหมไอ้หมู



....



ท่านรองประธานในชุดลำลองสบายๆถอนหายใจออกมาหนักๆเมื่อเดินออกมาพ้นจากเกท บรรยากาศเดิมๆทำให้เขารู้สึกอึดอัดในใจอยู่ไม่น้อย พอคิดว่าจะต้องกลับไปเจออีซึงฮุนกับภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้วหัวใจก็พลันปวดหนึบจนอยากจะหนีไปให้ไกลแสนใจ แต่อีกใจก็อยากจะรีบกลับบ้านให้เร็วที่สุดเพราะว่าเขาคิดถึงซึงฮุนเหลือเกิน



กำลังจะถอนหายใจอีกรอบแต่ก็กลายเป็นต้องอ้าปากค้างเบิกตาโต เพราะคนผิวเข้มหน้าหล่อที่ยืนถือป้ายยินดีต้อนรับกลับเกาหลีนะซึงยุนซึ่งกำลังยืนเกาะกลุ่มอยู่กับคนบางส่วนที่มารอรับคนรู้จักเช่นเดียวกันนั่น



เขาฉีกยิ้มกว้าง รีบเร่งเดินฝ่าผู้คนที่ออกันเบียดเสียดออกไปหา



ที่ไม่มาส่งที่สนามบินเพราะแบบนี้เหรอ? นี่มันอะไรกันเนี่ย!”



เขาฟาดกระเป๋าลงบนแขนเพื่อนที่หัวเราะสดใส มือหนาพับป้ายกระดาษให้เล็กลงแล้วยัดมันลงในกระเป๋าเสื้อเชิ๊ตของเขา



ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะไอ้หมู



ใครต้องพูดคำว่ายินดีต้อนรับกันแน่ฮะ?”



ฉันเป็นคนที่มารอรับ ฉันก็ต้องเป็นคนพูดสิ” 



แต่นายต่างหากที่พึ่งกลับมาที่เกาหลี



ชายหนุ่มยิ้มมุมปาก คังซึงยุนนี่มันคังซึงยุนจริงๆให้ตายสิ



งั้นนายก็พูดสิ



ยินดีต้อนรับกลับเกาหลีนะ...ซงมินโฮ



มินโฮพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้ม มันเป็นเรื่องเล็กน้อยมากๆ แต่ทำให้เขารู้สึกดีมากๆเช่นกัน



แล้ววันนี้ต้องเข้าบริษัทอีกรึเปล่า?”



ถ้าคุณผู้หญิงให้เข้าบริษัทอีกก็จะใจร้ายเกินไปหน่อยแล้วล่ะ สมองฉันจะระเบิดอยู่แล้ว ขอพักสักนิดเถอะ



ถ้าไม่ต้องเข้าบริษัทแล้ว งั้นเย็นนี้ไปกินข้าวที่บ้านฉันนะ



ที่บ้านนายหรอ?”



ใช่ กับครอบครัวฉัน



ก็เอาสิ



ว่าแต่...”



คนที่เป็นฝ่ายชักชวนก้มหน้าลงมากระซิบใกล้ๆใบหู



ผู้คุมของนายจะตามไปที่บ้านฉันด้วยรึเปล่า?” 



ชายหนุ่มพยักพเยิดหน้าไปยังบอดี้การ์ดร่างหนาที่ยืนกุมมือเก๊กหน้าเข้มอยู่ไม่ไกล ตลอดเวลาที่ญี่ปุ่น เขาไม่เคยอยู่ห่างจากซึงยุนเลยแม้แต่วินาทีเดียว



คนที่สั่งให้มาดูแลนี่จะต้องหวงซึงยุนมากแน่ๆ 



อยากให้เขามาด้วยหรือเปล่าล่ะ?”



ไม่น่าถามนะ



เขารู้สึกไม่โอเคกับการมีคนมายืนเฝ้าตลอดเวลาไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็ตาม ถึงแม้จะไม่ได้อยู่ใกล้ในระยะประชิดก็เถอะ แต่มันก็ไม่มีความเป็นส่วนตัวอยู่ดี



ซึงยุน นายไม่ไว้ใจฉันหรือยังไง



ซึงยุนหัวเราะ ก่อนจะหันไปบอกเลขาส่วนตัวของตัวเอง 



เซโฮฮยอง กลับบ้านไปก่อนได้เลยครับ วันนี้ผมจะไปทานข้าวเย็นกับครอบครัวของมินโฮ



แต่ว่า....”



ไม่เป็นไรหรอกครับ มินโฮจะดูแลผมอย่างดีแน่นอน



หนุ่มผิวเข้มหัวเราะ เขาโอบเอวซึงยุนให้เดินออกมาจากตรงนั้น



เป็นเกียรติที่ได้ดูแลครับ คุณหนูซึงยุน



.....



เซโฮรู้ดีว่าเขาถูกคุณหนูใหญ่ของบ้านตามตัวทันทีที่กลับมาถึงบ้านด้วยเหตุผลอะไร



แม้เจ้านายจะไม่เอ่ยปากถาม เขาก็รู้ดีว่าต้องรายงานอะไรบ้าง เพราะหน้าที่ของเขาคือดูแลคุณหนูซึงยุนให้ดี



คุณหนูเล็กไปทานมื้อเย็นที่บ้านคุณซงมินโฮครับ เขามารอรับคุณหนูที่หน้าเกท



คุณหนูเธอบอกว่าให้ผมกลับมาก่อน วันนี้คุณมินโฮจะเป็นคนดูแลเธอเองครับ



ท่านประธานหนุ่มนิ่งไป ซงมินโฮเป็นเพื่อนสนิทของซึงยุนตอนที่น้องไปเรียนที่ญี่ปุ่น ในรูปจากตากล้องที่เขาจ้างให้ไปตามถ่ายซึงยุนยังมีรูปติดซงมินโฮมาอยู่หลายใบ เพราะเด็กหนุ่มอยู่กับน้องชายของเขาเกือบจะตลอดเวลา



เท่าที่จำได้หมอนั่นเป็นหนุ่มร่างสูงผิวเข้ม ใบหน้าเล็ก สันกรามคมชัดและจมูกโด่งเป็นสัน หล่อเหลาเอาการแถมยังสูงโดดเด่นดึงดูดสายตา 



อย่าให้คลาดสายตา



คุณหนูหมายถึงใครครับ



เซโฮ



จะไม่ให้คลาดสายตาทั้งคุณหนูเล็กและซงมินโฮเลยครับคุณหนู



ดี ออกไปได้ แล้วบอกแม่บ้านให้เอาชาดำมาให้ฉันด้วย



เลขาหนุ่มร่างหนาโค้งให้เจ้านายก่อนจะออกมาจากห้อง ที่หน้าประตูห้องทำงาน เขากระซิบกับจางแมที่ยืนเฝ้าหน้าประตูอยู่



อารมณ์บูดเสียแล้วว่ะ



เขากระซิบกับเลขาคนสนิทของคุณหนูใหญ่ ถึงแม้สีหน้าจะยังสงบนิ่งเช่นเดิม แต่เขารู้สึกได้ถึงกองเพลิงขนาดยักษ์ที่ไหวระริกอยู่ในดวงตาเรียวคู่นั้น เพียงน้ำมันหยดเดียว เพลิงนั้นก็พร้อมจะโหมไหม้ทุกอย่างให้วอด นอกจากเปลวไฟในดวงตาคู่นั้นแล้ว เขายังรู้สึกได้ถึงความคุกรุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวเจ้านายอีกด้วย



เดี๋ยวคุณหนูเล็กกลับมาก็หายบูดเองล่ะ



หรือจะบูดหนักกว่าเดิมก็ไม่รู้ นายจำซงมินโฮเพื่อนคุณหนูที่ญี่ปุ่นได้หรือเปล่า?”



ทำไมวะ?”



วันนี้เขามารับคุณหนูเล็กของเราที่เกท แล้วก็พาไปทานข้าวที่บ้านกับครอบครัวของเขา



ตอนอยู่ญี่ปุ่นก็มาทานข้าวกับคุณหนูเล็กของเราทุกวันเลยด้วย



จางแมหรี่ตาลง



อย่าบอกนะว่า



แต่ดูเหมือนคุณหนูเล็กจะไม่รู้ตัวเลยว่าโดนพ่อหนุ่มผิวเข้มหน้าหล่อนั่นจีบอยู่



งานเข้าคุณหนูใหญ่แล้วไหมล่ะ



ถ้าคุณหนูเล็กหวั่นไหวขึ้นมาจะทำยังไงดีวะ ซงมินโฮทั้งหล่อ ทั้งเอาใจเก่ง แถมดูแลคุณหนูเล็กของเราดีมากๆด้วย



เซโฮขมวดคิ้วแน่น ถึงจะได้เจอกับซงมินโฮไม่กี่ครั้งและเป็นช่วงเวลาสั้นๆเท่านั้นเนื่องจากอีกฝ่ายแค่แวะมาทานข้าวด้วยแล้วก็กลับ แต่เขาก็รู้สึกได้ถึงความเอาใจใส่และความจริงใจของอีกฝ่าย



เขาโชคดีที่ไม่มีฐานะพี่ชายค้ำคออยู่ แถมยังโสดสนิทเสียด้วย เพราะฉะนั้นต้องการจะแสดงออกหรือปฏิบัติกับคุณหนูเล็กยังไงก็ทำได้เต็มที่ เป็นต่อเจ้านายเราก็ตรงนี้ล่ะ



แต่ยังไงคุณหนูเล็กก็รักคุณหนูใหญ่คนเดียว



มั่นใจเกินไปรึเปล่าจางแม ถ้าคุณหนูใหญ่ยังเย็นชากับคุณหนูเล็กแบบนี้ต่อไป...”



ก็ต้องคอยดูกันต่อไปล่ะนะ ฉันก็ไม่รู้เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป แต่ฉันว่าคุณหนูเล็กกับคุณหนูใหญ่ของเราไม่เปลี่ยนใจจากกันง่ายๆแน่ๆ



อืม ก็คงต้องคอยดูต่อไป



ถ้าคุณหนูเล็กเธอกลับมาแล้วอย่าลืมรีบมารายงานคุณหนูใหญ่ล่ะ พนันหมื่นวอนเลยว่าเธอจะหายหน้าบูด



อ่ะได้ แต่ถ้าเธอไม่หายหน้าบูด นายเลี้ยงข้าวฉันมื้อนึงแล้วกัน



.....



คุณหนูใหญ่ คุณหนูเล็กกลับมาแล้วครับ



ใครมาส่ง



คุณมินโฮขับรถมาส่งครับ



เขาพยักหน้ารับ ก็ในเมื่อน้องบอกเองนี่นะว่าซงมินโฮจะดูแลเอง ถ้าเขาจะมาส่งด้วยหลังจากพาไปทานข้าวกับครอบครัวที่บ้านก็คงจะไม่แปลกอะไร



ซึงฮุนคลายหมัดที่กำอยู่แน่นออก มันน่าเจ็บใจจริงๆ สำหรับเขา แค่คุยกับซึงยุนดีๆอย่างเปิดเผยยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ซงมินโฮนี่ช่างน่าอิจฉาเสียจริง



คุณหนูครับ



ฉันจะไปอาบน้ำ



เขาลุกขึ้นยืน สูดลมหายใจก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานไปยังห้องนอน ดวงตาเรียวคมกริบมองภรรยาตามกฎหมายที่นอนหลับอยู่บนเตียงแล้วทอดถอนหายใจออกมา



เขามันเห็นแก่ตัว ที่คิดว่าถ้าตรงนั้นเป็นซึงยุนนอนอยู่ก็คงจะดี



ซึงฮุนอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ขยับผ้าห่มคลุมให้หญิงสาวที่นอนหลับอยู่บนเตียง ก่อนจะเปิดประตูออกมาด้านนอก 



คุณแม่หลับหรือยัง?”



เขาถามจางแมที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูห้องพลางก้าวท้าวเดิน โดยมีจุดหมายคือห้องนอนที่อยู่อีกปีกบ้าน



คุณผู้หญิงหลับไปตั้งแต่หัวค่ำแล้วครับ



เลขาร่างหนาก้าวเท้าเดินตาม พลางรายงานเพิ่มเติม 



คุณหนูซึงยุนก็หลับแล้วครับ กลับมาถึงเธอก็อาบน้ำแล้วเข้านอนเลย



ถ้าคุณแม่ตื่นแล้วเข้ามาเรียกฉันด้วย



เขาพูดกับเซโฮและจางแมที่ยืนอยู่ด้านหลังเขา ก่อนจะบิดลูกบิดประตูเข้าไปในห้องของซึงยุน



ซึงฮุนได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอดังมาจากคนที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียง เขาเดินไปหย่อนตัวลงนั่งข้างๆน้องชาย ก่อนจะวางมือลงบนกลุ่มผมนิ่มของคนที่นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม



เหนื่อยหรือเปล่า?”



น้องทำได้ดีเรื่องการประชุมใช่ไหม? กรรมการบริหารทางนั้นก็ชมมาว่าน้องทำได้ดี



เก่งมากเลย เจ้าหมาของฮยอง



เขากดจูบลงกลางกระหม่อม ก่อนจะผละออกมานั่งอยู่ที่โซฟาตัวใหญ่ข้างหน้าต่าง ร่างสูงนั่งไขว่ห้าง มือประสานกันไว้ที่หน้าตัก ดวงตาเรียวคมกริบจ้องมองซึงยุนนอนหลับอยู่แบบนั้น 



ตลอดทั้งคืน...




To be continue...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #1000 speamz (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 23:07
    สนุกมากค่ะ เพิ่งเจอเรื่องนี้
    ชอบมากกดกกกกกกก
    #1,000
    0
  2. #994 peachpichh (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 08:52
    เขียนดีมากเลยค่ะ ชอบมากๆๆ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ 😚😚
    #994
    0
  3. #993 Nikhotohoto (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 23:37

    ตลกการคุยกันของเลขา5555555 ฃ

    .... เริ่มรู้สึกไม่ไว้ใจซงมินโฮสะแล้ววสิ

    หล่อ เอาใจ แต่เชื่อมั่นนะว่าซึงยุนจะไม่เปลี่ยนไป

    .

    มันเป็นความรักที่แบบหน่วงชิบหายเลย

    ;;;; แอบมาลักหลับซึงยุนบ่อยๆนะ อิอิ


    รีบมาต่อไวๆนะน้องเมย์

    #993
    0