Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 98 : ❤️ SF : Step Brother 2 -2Seung-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 213
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    17 เม.ย. 61




Step Brother 2

-2Seung-



——————————



ซึงยุนกำลังถ่ายรูปดอกกุหลาบในสวน ตอนที่ได้ยินเสียงฝีเท้าที่ไม่คุ้นเคยเคลื่อนเข้ามาใกล้ตัว



คุณซึงยุนคะ



น้ำเสียงหวานๆที่เรียกขานชื่อเขานั้นก็ไม่คุ้นหูนักเช่นเดียวกัน ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจช้าๆผ่านริมฝีปากอิ่ม หลับตาลงเพื่อปรับอารมณ์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลืมตาขึ้น แล้วจึงหมุนตัวหันไปหาเธอ



เรียกซึงยุนเฉยๆก็ได้ เราน่าจะอายุเท่ากันนะ



งั้น...เราเรียกซึงยุนนะ?”



ได้เลย



ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มกว้างออกมาเมื่อการผูกมิตรกับน้องชายของว่าที่สามีไม่ได้ยากอย่างที่คิดเอาไว้ 



ถ้าอย่างงั้นซึงยุนว่างอยู่มั้ยคะ? เรามีเรื่องอยารบกวนซึงยุนหน่อย



ซึงยุนพยักหน้ารับ วันนี้เป็นวันพักผ่อนของเขา ซึงยุนไม่ได้มีแพลนจะออกไปไหนหรือมีแพลนจะทำอะไรเป็นพิเศษอยู่แล้ว



เอาสิ จะให้เราช่วยอะไรล่ะ?”



...



สิ่งที่นาอึนขอให้เขาช่วยคือการเป็นลูกมือของหล่อนในการทำอาหาร



แน่ใจเหรอว่าอยากให้เราช่วย เราทำอาหารไม่เป็นหรอกนะ จะเรียกว่าห่วยเลยก็ได้



ซึงยุนเคยเข้าครัวอยู่บ้าง แต่ทุกครั้งที่เข้าครัว จะมีซึงฮุนคอยกำกับควบคุมเขาอย่างใกล้ชิดอยู่เสมอ ถึงอย่างนั้นฝีมือการทำอาหารของซึงยุนก็ไม่กระเตื้องอยู่ดี จะบอกว่าซึงยุนไม่มีเซนส์ทางด้านนี้เลยก็ได้



ผิดกับคนเป็นพี่ ที่ไม่มีโอกาสเข้าครัวบ่อยมากนักเนื่องจากภาระงานที่ต้องรับผิดชอบ แต่เข้าครัวทีไร อาหารที่อีกคนทำออกมาก็มักจะทำให้ซึงยุนร้องว้าวได้ทุกครั้ง



ยุน...ซึงยุนคะ?”



ขอโทษที นาอึนว่ายังไงนะ



เพราะมัวแต่คิดถึงคนที่น่าจะกำลังขะมักเขม้นทำงานอยู่ที่บริษัท เขาเลยไม่ทันฟังว่านาอึนพูดว่าอะไร



เราว่าจะทำซุป...แต่เราไม่รู้ว่าซึงฮุนโอปป้าชอบทานไก่หรือว่าปลามากกว่า



นาอึนทำซุปเนื้อสิ ซึงฮุนฮยองเขาชอบเนื้อนะ



ซึงยุนยิ้มบางๆให้หญิงสาว พลางผูกสายผ้ากันเปื้อนรัดที่รอบเอวของตัวเอง



เราคิดถูกจริงๆ ที่ขอให้ซึงยุนมาช่วย



หญิงสาวยิ้มหวาน พลางเลื่อนอ่างแสตนเลสขนาดกลางที่บรรจุแครอท มันเทศ มะเขือเทศ และหอมใหญ่ที่ถูกล้างเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วมาให้



เราฝากซึงยุนหั่นผักได้ไหม เดี๋ยวเราหั่นเนื้อเอง



นาอึนหั่นผักแล้วเราหั่นเนื้อให้ดีกว่า ไม่งั้นเดี๋ยวมือสวยๆจะเหม็นคาวเอานะ



ซึงยุนเลื่อนอ่างแสตนเลสนั่นกลับไปให้เธอก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็น เขาเลือกเอาเนื้อสันที่บรรจุในถาดโฟมซีนด้วยพลาสติกใสเรียบร้อยออกมาล้างทำความสะอาด 



หลังจากล้างทำความสะอาดเนื้อวัวเรียบร้อยซึงยุนก็ขยับตัวมายืนข้างหญิงสาวที่บริเวณเคานท์เตอร์เตรียมอาหารกลางห้องครัว เขาดันเเว่นกรอบเงินที่ไหลลงมาอยู่ที่ปลายจมูกให้เข้าที่ ก่อนจะลงมือหั่นชิ้นเนื้อนั้น



....



ไหนซึงยุนบอกว่าห่วยไง ไหงดูหั่นคล่องกว่าเราอีกอ่ะ



หล่อนหัวเราะ ซึงยุนหั่นเนื้อไปกว่าครึ่งก้อนแล้ว ในขณะที่หล่อนหั่นผักไปได้เพียงบางส่วนเท่านั้น



เราเป็นมือหั่นน่ะ เป็นลูกมือให้ซึงฮุนฮยองบ่อยๆ



ถึงจะเป็นลูกมือให้บ่อยแต่ก็หั่นไม่ได้อย่างใจท่านประธานเขาเท่าไหร่นักหรอก ซึงยุนน่ะโดนพี่ดุให้อยู่ประจำเรื่องหั่นผักไม่ได้ขนาดที่พอดี



ซึงยุนหยุดมือเมื่อคิดว่าจำนวนเนื้อเพียงพอสำหรับซุปหนึ่งหม้อ เขาพักเนื้อใส่ถ้วยไว้ เอาเขียงไปล้าง ก่อนจะหันกลับมาช่วยหญิงสาวหั่นผักที่เหลือต่อ



ไว้นาอึนลองชวนซึงฮุนฮยองเข้าครัวดูสิ เขาชอบทำกับข้าว แล้วก็ทำเก่งด้วยนะ



ไว้เราจะลองชวนเค้าดูนะ



อื้อ



...



ซึงยุนยืนเอนหลังอิงสะโพกกับเคานท์เตอร์ เขามองหญิงสาวใช้ทัพพีไม้ช้อนฟองที่หน้าตัวซุปออก เหนือซุปหม้อใหญ่ควันสีขาวลอยกรุ่น ส่งกลิ่นหอมฉุยชวนให้น้ำลายสอ



ซึงฮุนฮยองน่ะ...”



เขาพูดกับแผ่นหลังของหญิงสาว ดีแล้วที่นาอึนกำลังง่วนอยู่กับการปรุงรสซุปเพิ่มเติม เพราะตอนนี้สีหน้าของเขาคงจะไม่ดีนัก



ซึงยุนรู้สึกเหมือนกำลังจะส่งต่อคนรักของตัวเองให้คนอื่น ฝากดูแลเขาแทนฉันด้วยนะ อะไรแบบนั้น



เขาดื่มแต่กาแฟดำหรือชาดำเท่านั้น



ชาเขียวก็พอดื่มได้แต่เขาก็ไม่โปรดเท่าไหร่



ถ้าตอนกลางคืนเขาอยากดื่มอะไรร้อนๆให้ชงชาคาโมมายล์ให้เขาดื่มแทนชาดำนะ



เขาชอบหมู ชอบอาหารทะเล แต่ว่าชอบเนื้อมากที่สุด



ของหวานทานได้ทุกอย่าง ไม่ได้ชอบอะไรเป็นพิเศษ แต่ทานไม่ค่อยบ่อย



ซึงยุนกระเเอมไล่ก้อนสะอื้นที่จุกขึ้นมาที่ลำคอ เขาขยับตัวยืดตัวตรงเมื่ออีกฝ่ายหันมาพร้อมกับถ้วยเล็กๆบรรจุซุปพร้อมช้อนในมือ



ซึงยุนรู้จักซึงฮุนโอปป้าดีจังเลยค่ะ



ชายหนุ่มยิ้มบาง รับถ้วยกับช้อนมาแลัวตักซุปใสในถ้วยขึ้นชิมรส



ก็เขาเป็นพี่ชายเรานี่นา



นั่นสินะ



หล่อนหัวเราะคิก ฉีกยิ้มให้ชายหนุ่มเมื่อเขาลดช้อนลง 



ตุ๋นอีกสักชั่วโมงคงจะเข้าเนื้อพอดี แต่รสชาติใช้ได้แล้วล่ะ



ดีจัง ขอบคุณมากนะคะซึงยุน



ซึงยุนยิ้มบาง ความน่ารักและเพรียบพร้อมของเธอทำให้เขารู้สึกเจ็บปวด นาอึนอ่อนหวาน นาอึนพูดเพราะ กริยาท่าทางน่ารักเรียบร้อย ทำอาหารเก่ง และยังวางตัวดีสมกับเป็นคุณหนูคนเล็กของครอบครัวใหญ่



เหมาะสมกันดีกับคุณหนูใหญ่ของบ้านราวกับกิ่งทองใบหยก 



ซึงยุนผ่อนลมหายใจช้าๆ ก่อนจะคลี่ยิ้มจริงใจให้หญิงสาว 



ซึงยุนหวังว่านาอึนจะดูแลหัวใจของเขาอย่างดี



.....



โอปป้าคะ



คนที่พึ่งก้าวเข้ามาในบ้านพร้อมกับเลขาส่วนตัวชะงักเท้าเมื่อได้ยินเสียงเรียก



เกือบสองอาทิตย์แล้วตั้งแต่ที่นาอึนย้ายเข้ามาอยู่ในบ้าน 



และเป็นเวลาสองอาทิตย์แล้วที่ไม่ใช่ซึงยุนที่เป็นคนมายืนรอรับแต่เป็นซนนาอึนแทน หล่อนทำหน้าที่ภรรยาได้อย่างดีไม่มีบกพร่อง ไม่ว่าจะเตรียมเสื้อผ้าไว้ให้เขา มารอรับที่หน้าประตูบ้านเมื่อเขากลับมาถึง ออกมาส่งขึ้นรถในตอนเช้าเมื่อเขาจะออกไปทำงาน หรือแม้แต่จัดเตรียมอาหารไว้ให้ 



ถ้าเป็นชายหนุ่มคนอื่นคงจะหวั่นไหวไปกับความน่ารักและความเอาใจใส่ของเธอเเล้ว



แต่เขาไม่...



เพราะเขาคิดถึงแต่ซึงยุน



ซึงฮุนโอปป้าคะ



หล่อนเรียกชื่อชายหนุ่มอีกครั้งเมื่อเขาไม่ตอบอะไร สายตาคมกริบคู่นั้นมัวกวาดมองไปยังชั้นบนของบ้านเหมือนกำลังมองหาอะไรอยู่



คุณจางแมบอกว่าวันนี้โอปป้าทานมื้อเย็นไปนิดเดียว ทานซุปร้อนๆสักหน่อยนะคะ คืนนี้จะได้หลับสบาย



ท่านประธานหนุ่มกำลังจะออกปากปฏิเสธเนื่องจากว่าเขาไม่รู้สึกอยากอาหารสักเท่าไหร่ แต่ประโยคที่จางแมกระซิบเข้าที่ข้างหูทำให้เขาเปลี่ยนใจตอบรับไป



คุณหนู วันนี้เซโฮบอกว่า คุณหนูเล็กเข้าครัวไปช่วยคุณหนูนาอึนทำอาหารครับ



ฉันจะรอที่โต๊ะทานข้าวแล้วกัน



เมื่อว่าที่ภรรยาเดินพ้นออกไปจากห้องโถง ท่านประธานหนุ่มก็หันไปเอ็ดเลขาคนสนิท



จุ้นจ้าน



เรื่องไหนล่ะครับ เรื่องที่บอกคุณหนูซนว่าคุณหนูทานมื้อเย็นน้อย หรือเรื่องที่เซโฮมาบอกเรื่องคุณหนูซึงยุนเข้าครัว



หึ



เขายกยิ้มมุมปาก ก้าวเท้านำไปที่ห้องอาหาร เมื่อเลขาเลื่อนเก้าอี้ออกให้ ท่านประธานหนุ่มก็หย่อนตัวนั่งลง 



เซโฮบอกว่า วันนี้คุณหนูเล็กใส่ผ้ากันเปื้อนสีชมพูด้วย น่ารักมากๆครับ



ก็ต้องน่ารักแน่อยู่แล้ว...



เขายกมือขึ้นเพื่อเป็นการตัดจบบทสนทนาตอนที่นาอึนถือถาดบรรจุอาหารที่มีถ้วยซุปพร้อมแก้วน้ำเย็นเดินเข้ามา



ซุปร้อนๆหอมฉุยที่ถูกเสิร์ฟตรงหน้ากระตุ้นความอยากอาหารขึ้นมาเล็กน้อย



ทานเยอะๆนะคะ ซึงยุนบอกว่าโอปป้าชอบซุปเนื้อ เราเลยตั้งใจทำกันสุดฝีมือเลย



ไม่ใช่ฉัน แต่เป็นเราสินะ



เขายิ้มจางๆ สงสัยว่ามีอะไรเกี่ยวกับเขาบ้างที่คังซึงยุนไม่รู้ 



ซึงฮุนจรดช้อนลงตักซุปในชาม ชิ้นเนื้อและผักบางส่วนถูกหั่นแบบที่เขาเคยสอนซึงยุนไม่มีผิด 



เป็นยังไงบ้างคะ?”



ซึงฮุนพยักหน้า เขาไม่ได้ตอบหล่อนว่าอะไร แต่ลงมือรับประทานซุปต่อ



ซึงฮุนได้แต่ยิ้มกับถ้วยซุปเมื่อได้ทานเข้าไปอีกสองสามคำ



บอกให้ใส่ซีอิ๊วหวานหนึ่งช้อนโต๊ะเพื่อตัดรสเค็มของเกลือและทำให้น้ำซุปกลมกล่อมนุ่มนวลขึ้น บอกตั้งหลายครั้งแล้ว แต่คังซึงยุนนี่ไม่เคยจำเลยจริงๆ



.....



เป็นครั้งแรกในรอบสามอาทิตย์ที่ครอบครัวได้ร่วมทานอาหารพร้อมหน้า เพราะคุณผู้หญิงและว่าที่ภรรยาวุ่นวายกับการเตรียมงานแต่ง ส่วนซึงฮุนและซึงยุนก็ยุ่งกับภาระงานที่ต้องรับผิดชอบในฐานะประธานและรองประธานของบริษัท 



การรับประทานอาหารพร้อมหน้ากันในช่วงหัวค่ำจึงเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้



และเป็นครั้งแรกในรอบสามอาทิตย์ที่ซึงฮุนได้มองสำรวจน้องชายควบตำแหน่งรองประธานบริษัทรวมไปถึงตำเเหน่งเจ้าของหัวใจของเขาได้ชัดๆ



เขาได้เจอซึงยุนบ้างที่บริษัทเมื่อต้องประชุมด้วยกัน แต่ก็น้อยครั้งเพราะงานของเขาถูกแบ่งแยกออกจากซึงยุนอย่างชัดเจน ซึ่งคงไม่ต้องถามว่าเป็นฝีมือใคร



ตอนนี้ซึงฮุนต้องเคลียร์งานจำนวนมากเนื่องจากอีกสองอาทิตย์จะมีงานเเต่งงานของเขากับนาอึน ส่วนซึงยุนกำลังรับผิดชอบโปรเจคใหญ่ที่เขาวางแผนโยนไปให้ เพราะเขาไม่อยากให้ซึงยุนอยู่ที่นี่ในช่วงอาทิตย์ที่เขาแต่งงาน



อาทิตย์ที่เขาแต่งงานซึงยุนจะต้องเป็นตัวแทนบริษัทไปเข้าประชุมที่สาขาย่อยในโตเกียว



ดวงตาเรียวคมกริบมองสำรวจคนนั่งตรงข้าม ข้อมือที่เล็กอยู่แล้วดูเล็กลงกว่าที่เคย คนที่มีแก้มน่าหยิกและบ่นอยู่เสมอว่าหน้าตัวเองอ้วนตอนนี้ผอมจนแก้มตอบ ใต้ตาคล้ำเข้ม สีหน้าไม่สดใสและยังดูเหนื่อยล้า 



แต่ก็ยังน่ารักอยู่ดี



เขามองคนที่ก้มหน้าก้มตาเขี่ยข้าวในจานไปมา และไม่ยอมสบตากับเขา



คุณผู้หญิงคะ คุณอีจากร้านดอกไม้ขอเรียนสายค่ะ



เมื่อเป็นเรื่องเกี่ยวกับงานแต่งงาน คนที่ลุกไปรับโทรศัพท์จึงไม่ใช่คุณแม่คนเดียวแต่เป็นนาอึนด้วย



เขามองข้าวในจานซึงยุนที่แทบจะไม่พร่อง ปกติซึงยุนเป็นเด็กกินเก่งและกินจุมาก แต่ช่วงนี้คงกินเท่าแมวดมแบบนี้ น้องถึงได้ซูบลง



เขาตักเนื้อปลาทอดวางลงในจานของซึงยุน ตามด้วยผักโขมคลุกงา เนื้อตุ๋น หมูสามชั้นนึ่ง 



ตบท้ายด้วยกิมจิหัวใช้เท้า



และคนเป็นน้องยอมสบตาเขาแล้วในที่สุด



ผอมเกินไปแล้ว กินเข้าไปซะ



ผมไม่อยาก



กินเข้าไป



เด็กหนุ่มเงียบและมองหน้าเขานิ่ง



กินซะซึงยุน ก่อนที่คุณแม่จะมา



ซึงฮุนพูดแล้วก็ก้มหน้าจัดการกับอาหารในจานตัวเองต่อ มันน่าหงุดหงิดไม่น้อยที่ไม่สามารถอ่อนโยนได้เท่าที่ใจอยาก



เขายิ้มเอากับจานข้าวเมื่อได้ยินเสียงช้อนส้อมกระทบกับจานดังมาจากฝั่งตรงข้าม รู้สึกเบาใจที่ซึงยุนเชื่อฟังเขาดี



ฮยองเองก็ผอมเหมือนกัน



“...”



ซึงฮุนไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ต่างคนต่างจัดการกับอาหารในจานของตัวเองไปเงียบๆ ปล่อยให้เสียงช้อนส้อมกระทบจานเป็นตัวขับกล่อมมื้ออาหารให้ดำเนินไป



เมื่อคุณผู้หญิงทั้งสองกลับมาที่โต๊ะ พวกเขาก็จัดการอาหารในจานตัวเองเรียบร้อยแล้ว คุณแม่ปฏิเสธจะทานต่อ นาอึนก็เช่นกัน ดังนั้น ผลไม้จึงถูกเสิร์ฟพร้อมชาร้อนหอมกรุ่นเป็นเมนูปิดท้าย



หลังจากทุกคนจัดการมื้ออาหารเสร็จ คุณแม่ลุกออกจากโต๊ะไปก่อนพร้อมนาอึน ตามด้วยซึงยุนที่โค้งให้เขาก่อนจะเดินขึ้นชั้นบนไปพร้อมกับเลขาส่วนตัวของเจ้าตัว



จางแม



เขาออกเสียงเรียกเลขาคนสนิทเมื่อแผ่นหลังแคบนั้นหายลับเข้าไปหลังประตูห้องของเจ้าตัว



ฝากไปบอกเซโฮ ถ้าซึงยุนบ่นว่าอยากทานอะไร ให้ไปหามาให้เขาทันที คำสั่งฉัน



ครับคุณหนู



แต่จริงๆผมว่า ถ้าคุณหนูกลับมาทานข้าวเย็นที่บ้านบ่อยๆคุณหนูทั้งสองน่าจะเจริญอาหารกันมากขึ้นทั้งคู่นะครับ



เลขาร่างหนากล่าว เพราะนานแล้วเหมือนกันที่เขาไม่ได้เห็นเจ้านายทานอาหารได้เยอะขนาดนี้



คุณซึงยุนถูกคุณผู้หญิงบังคับให้ร่วมโต๊ะแทบทุกเย็น แต่เธอแทบไม่แตะอาหารเลย เหมือนมานั่งร่วมโต๊ะเฉยๆเสียมากกว่า



เขาเกลียดที่แม่ทำแบบนั้น แต่ถ้าเขามาร่วมโต๊ะบ่อยๆ เขาคงจะอดรนทนไม่ได้ที่เห็นน้องต้องอึดอัด เขาไม่ใช่คนที่ควบคุมอารมณ์ได้ง่ายนักหากมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับซึงยุน และนั่นแหละ ที่จะทำให้เกิดปัญหา



ถ้าซึงยุนอยากทานอะไรต้องไปหามาให้ทันที ถ้าเขาบ่นอยากได้อะไร ต้องไปหาให้เขาเดี๋ยวนั้น เข้าใจไหม?”



ครับคุณหนู



แล้วอย่าให้เขารู้



ว่าคุณหนูเป็นคนสั่ง



รู้มาก



หากแต่ริมฝีปากนั้นก็ขยับยิ้มด้วยความพึงพอใจ




To be continue...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #992 augustbenya (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 20:27
    อยากร้องไห้ อัดอั้นไปหมดเลย ฮืออออออออออออออ
    #992
    0
  2. #991 Widchuda (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 09:26
    เลขารู้งานดีจริงๆ สงสารสองซึง อึดอัดมากTT
    #991
    0
  3. #990 Nikhotohoto (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 22:14
    สงสารคุณหนูเล็กจัง ยิ่งใกล้วันแต่ง คงยิ่งปวดใจ

    แต่ดูนาอึนเป็นคนดีอยู่นะ ถ้ามาร้ายซึงยุนคงรับศึกหนัก

    ลุ้นจังว่าเรื่องจะเดินไปทิศทางไหน จะแฮปปี้นึป่าว

    กัวใจคนแต่ง 55555555

    #990
    0