Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 95 : ♡ SF Toy -Noco- Special 3/?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 304
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    15 พ.ย. 60



Toy Special 3/?

-Noco-

 

___________________

 

 

ร่างสูงเจ้าของผิวคมเข้มรีบก้าวหนีออกมาจากตรงนั้น ทันทีที่ได้เข้ามาสู่พื้นที่ส่วนตัว คนที่แข็งแกร่งต่อหน้าจีโฮก็ทรุดฮวบลง 

 

 

อ่อนแอ...

 

 

เขาเป็นคนเริ่มความสัมพันธ์ และเขาก็เป็นคนจบมันลงด้วยมือของตัวเอง

 

 

มินโฮกดกำปั้นลงกับหน้าอก เขารู้สึกเหมือนสำลักอากาศ เหมือนมีอะไรหนักๆมากดทับหน้าอกจนไม่สามารถจะหายใจได้ เพราะเสียงร้องไห้ที่เหมือนจะขาดใจของอูจีโฮ 

 

 

อาจจะฟังเบาบางเพราะมีบานประตูกั้น แต่มันก็ยังบาดใจมินโฮอยู่ดี

 

 

"จีโฮ...ผมขอโทษ"

 

 

..........

 

 

 

'จีโฮฮยองเข้าโรงพยาบาล'

 

 

เป็นเวลากว่าสองอาทิตย์แล้วที่เขายุติความสัมพันธ์ จีโฮไม่มาให้เขาเห็นอีก แต่ยังส่งข้อความและโทรมาเป็นระยะ แต่เขาไม่รับสาย ไม่อ่าน และไม่ตอบกลับข้อความใดๆทั้งนั้

 

 

และเป็นเวลากว่าสองอาทิตย์แล้วเช่นกัน ที่จีฮุนโทรมารายงานเรื่องจีโฮทุกๆวัน

 

 

"แล้วไง"

 

 

'แล้วไงงั้นเหรอ?'

 

 

"ใช่"

 

 

'มึงหมายความว่าไง?' 

 

 

"หมายความว่า เขาเข้าโรงพยาบาลแล้วมันเกี่ยวอะไรกับกู"

 

 

'ให้ตายเหอะ ทำไมมึงใจร้ายแบบนี้วะ นี่มึงเป็นเพื่อนกูจริงป้ะเนี่ย? ถึงมึงกับเค้าจะจบความสัมพันธ์แบบคนรักกันแล้ว แต่มึงจะดูดำดูดีเขาสักนิดในฐานะพี่ชายน้องชายหน่อยไม่ได้เลยเหรอวะ'

 

 

"ก็ไม่ใช่เพราะความเป็นพี่น้องเหรอวะ ที่ทำให้เรื่องเลยเถิดมาจนถึงขนาดนี้"

 

 

มินโฮกำโทรศัพท์แน่นแล้วหลับตาลง ก็เพราะความเป็นพี่น้อง เพราะการดูแลอย่างดีจากจีโฮ เพราะความเอาใจใส่ เพราะความใจดีของจีโฮ ความสนิทสนมไว้ใจที่อีกฝ่ายมอบให้เขา เขาถึงได้หลงไหลจีโฮจนถอนตัวไม่ขึ้น และไม่นานความหลงไหลนั้นมันก็กลายเป็นความรัก

 

 

'ถ้าจีโฮฮยองเป็นอะไรขึ้นมา...ฮ้ย! ฮยอง ดึงสายน้ำเกลือไม่ได้นะเว้ย!'

 

 

เขาได้ยินเสียงดังวุ่นวายลอดมา พร้อมกับสายที่ถูกตัดไป

 

 

ถ้าจีโฮเป็นอะไรขึ้นมา

 

 

ทั้งหมดคือความผิดของเขาเอง...

 

 

ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง ฝังใบหน้าลงกับฝ่ามืออย่างจนปัญญา ตอนที่จีฮุนบอกว่าจีโฮฮยองเข้าโรงพยาบาล เขารู้สึกว่าก้อนเนื้อในอกกระตุกอย่างรุนแรงก่อนจะชาหนึบ

 

 

หัวใจของเขา หยุดเต้นไปหรือยังนะ...

 

 

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาคงจะรีบบึ่งไปหาโดยไม่ลังเล ไปคอยอยู่ใกล้ๆ ไปคอยปลอบโยน แหย่เล่นให้อีกฝ่ายคลายกังวล 

 

 

แต่ในตอนนี้ที่เขาตัดสินใจเลือกแล้ว แม้หัวใจจะเรียกร้องอยากให้ทำแค่ไหน เขาก็ต้องหักห้ามใจ ต้องยอมรับในสิ่งที่ตัวเขาเลือกเอง

 

 

แล้วทั้งๆที่เป็นคนเลือกเอง ทำไมมันถึงรู้สึกเจ็บปวดขนาดนี้กันนะ...

 

 

"มิโน!" 

 

 

ประตูห้องของเขาเปิดผางออกอย่างแรงพร้อมกับคังซึงยุนและคิมจินอูที่ปรากฎตัวขึ้นพร้อมหน้าตาตื่นตระหนก

 

 

"รู้เรื่องจีโฮฮยองรึยัง?"

 

 

มิโนโบกโทรศัพท์ในมือแทนคำตอบ 

 

 

จินอูมองหน้าแฟนหนุ่มของตัวเอง เขากับซึงยุนคิดว่า ถ้ามินโฮรู้ว่าจีโฮเข้าโรงพยาบาลจะต้องสติแตกแน่ๆ แต่ภาพที่เห็นกลับกลายเป็นมินโฮที่มีสีหน้าเฉยชานิ่งงันเสียนี่

 

 

"จะทำแบบนี้จริงๆเหรอวะ?"

 

 

"ฉันกับเขาจบกันแล้ว"

 

 

"งั้นก็คงไม่ต้องถามแล้วสินะ ว่าจะไปโรงพยาบาลด้วยกันรึเปล่า"

 

 

ซึงยุนแค่นหัวเราะแล้วหมุนตัวเดินจากไป จินอูมองตามแฟนหนุ่ม ถอนหายใจ ก่อนจะเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างแรพเปอร์หลักของวง 

 

 

"มินโฮยา"

 

 

จินอูวางมือลงบนไหล่ที่สั่นไหวของน้องชายที่ฝังหน้าลงกับฝ่ามือ ไม่มีเสียงสะอื้น ไม่มีเสียงครวญครางเพราะความเจ็บปวดทรมาน แต่หยดน้ำตาที่เปื้อนกรอบหน้าคมนั้นพลอยทำให้หัวใจของพี่ชายปวดหนึบไปด้วย

 

 

"ทำแบบนี้แล้วจะมีความสุขแน่ๆเหรอ?"

 

 

"ความรักความสัมพันธ์ของเราที่เราสร้างขึ้นมากับคนๆนึง มองเผินๆมันอาจเหมือนความรักของคู่รักทั่วๆไป แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่หรอกนะ อย่าลืมสิ ว่าพวกเราเป็นไอดอล"

 

 

"เวลาและโอกาสที่จะมีความสุขน่ะ มีไม่มากนักหรอก"

 

 

"ผมรู้"

 

 

เขารู้ดี พวกเขาเป็นไอดอล ซึ่งมีตารางเวลาชีวิตแตกต่างจากคนปกติ ทำงานไม่เป็นเวลา พักผ่อนไม่เป็นเวลา ต้องบินไปมาระหว่างเกาหลีกับต่างประเทศ ยากเหลือเกินกับการจะหาเวลาว่างให้ตรงกันกับคนที่ศึกษานิสัยใจคอกันอยู่

 

 

"ดูอย่างฮยองกับซึงยุนสิ ขนาดอยู่ด้วยกันตลอดเวลา ทำงานด้วยกัน พักที่เดียวกัน ยังหาเวลาที่จะอยู่ด้วยกันส่วนตัวยากเลย"

 

 

แล้วนับประสาอะไรกับเขาและจีโฮที่อยู่ต่างค่าย ต่างที่พัก แถมพักหลังๆจีโฮและเขายังบินไปไหนมาไหนคลาดกันบ่อยๆ จนใกล้จะนับว่าอยู่กันคนละประเทศได้แล้ว 

 

 

"เวลาที่พวกนายมีให้กัน แทนที่จะใช้ทรมานตัวเองและจีโฮ ทำไมไม่ใช้มันเพื่อมีความสุขด้วยกันล่ะ"

 

 

"นายรักจีโฮใช่ไหม?"

 

 

"ฮยองก็รู้คำตอบอยู่แล้ว"

 

 

"ถ้ารักเขาจริงๆ แล้วทำไมถึงทำร้ายเขาด้วยวิธีนี้ล่ะ"

 

 

"ลองถามตัวเองดูนะ ว่าสิ่งที่นายมอบให้จีโฮตอนนี้ มันคือความรักจริงๆรึเปล่า?"

 

 

"ลองตัดความโกรธทิ้งไป แล้วลองคิดดูสิ ว่าคนๆนึงที่เคยยืนกรานกับเราอย่างหนักแน่นว่าอยากมีลูก อยากมีครอบครัวเหมือนคนปกติ แล้วเขายอมทิ้งความต้องการนั้นเพราะว่าเขารักเรา ถึงแม้มันอาจจะสายไปสักหน่อย แต่ประเด็นสำคัญที่ว่า สุดท้ายแล้วจีโฮรักและเลือกนาย มันก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย ถูกไหม?"

 

 

"ทำตามที่ใจของตัวเองต้องการเถอะนะ ทำร้ายหัวใจของตัวเอง มันจะได้ประโยชน์อะไรขึ้นมา"

 

 

“…”

 

 

"ถ้าพร้อมเมื่อไหร่ ก็ไปหาจีโฮนะ"

 

 

"ครับ"

 

 

"ฮยองรู้ว่านายจะเสียใจแน่นอน ถ้ามองย้อนกลับมาจากอนาคต แล้วพบว่าไม่ได้ดูแลจีโฮอย่างดีในยามป่วยไข้ทั้งๆที่มีโอกาส"

 

 

"ขอบคุณนะฮยอง"

 

 

"อย่าลืมว่านายไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวแต่ยังมีเมมเบอร์ มีอะไรมาปรึกษาได้ตลอดเลยนะ"

 

 

พี่ชายคนโตยิ้มให้เขาบางๆพร้อมกับกดน้ำหนักมือบีบลงมาบนไหล่ ก่อนที่จะผละออกไป

 

 

มินโฮมองหน้าจอโทรศัพท์ที่ร้องบอกว่ามีสายเรียกเข้าจากจีฮุน เขากดตัดสายมันทิ้ง แต่กดเปิดแอพลิเคชั่นสำหรับแชท แล้วพิมพ์หาเพื่อนแทน

 

 

"ขอเวลากูหน่อย"

 

 

ตอนนี้เขายังไม่พร้อม...

 

 

ข้อความถูกอ่าน ก่อนที่อีกฝ่ายจะพิมพ์ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว 

 

 

"เออ จีโฮจะรอ"





 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #995 Realkwonjay (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 14:27
    ฮรืออออออ
    #995
    0
  2. #958 ธรนนพน (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 23:12
    เพิ่งมาตามอ่าน 3 ตอนรวดเลย

    เป็นฟิคโน่โค่ที่แตกต่างและดึงดราม่าได้แบบ ไม่ร้องไห้แต่ก็หน่วงจ๊นนนนน

    รอตอนจบนะคะ
    #958
    0
  3. #957 123sharkuptoland (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 10:06
    โอ้โหหหห ใจพังทันทีตอนเห็นคำว่าจีโฮเข้าโรงบาล
    ชอบที่แตกต่าง การนำเสนอความคิดแตกต่างมาก ชอบที่แตกต่างไปแล้วมีวิธีที่ดึงมันกลับมาเข้ารูปเข้ารอยได้
    ไม่คิดว่าเรื่องจะออกมาแบบนี้ มันเจ๋งมาก!
    จินอูตอนนี้เอาใจไปเลยจ้าาา หล่อมาก
    นึกภาพตอนน้องยูนแค่นหัวเราะประชดว่าไม่ต้องถามว่าไปรพมั้ย มันเปนไรที่อรรถรสมาก ไม่คิดว่าสถาณการณ์แบบนั้นมีคนนึงเปนแบบนี้ สีสันอ่ะ!
    เม้นเรื้อยเปื้อยไร้สาระมาก 555
    ชอยค่ะ ชอบมาก มาต่อทีไรกีดรว้องทุกที ดีใจ555
    #957
    0
  4. #956 Cat'eye (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 21:23
    โอ่ยยยยยยย สงสารทั้งคู่เลยยย
    เข้าใจที่พี่มิไม่พร้อมและก็เข้าใจพี่โค่ด้วย
    เหนือสิ่งอื่นใดพี่จินอูเท่มากเลยยยนยยย
    รอเนอะ รอวันที่พี่มิพร้อม
    #956
    0