Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 86 : ♫ OS HBD -Hoonnam-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 252
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 พ.ค. 60

 

 

HBD

-Hoonnam-

 

_________________

 

"ฮยอง"

 

 

คนที่กำลังสวมร้องเท้าอยู่หน้าประตูหันตามเสียงเมื่อได้ยินเสียงของคนเป็นลีดเดอร์

 

 

"ว่าไงเจ้าลูกหมา?" 

 

 

เขาก้มตัวลงไปผูกเชือกรองเท้า แต่ตามองน้องเล็กที่ยืนโอบพี่ใหญ่อยู่กลางห้องนั่งเล่น

 

 

"ฝากความคิดถึงไปให้เขาด้วยนะฮยอง"

 

 

"ฝากกอดแทฮยอนแน่นๆแทนพวกเราด้วยนะซึงฮุน"

 

 

จินอูว่าพลางโอบเอวซึงยุนที่วาดแขนมาโอบรอบคอแล้วดึงเขาเข้าหาตัวกลับไป

 

 

"ก็แล้วทำไมไม่ไปด้วยกัน?"

 

 

พี่รองถามกลั้วหัวเราะ คนเยอะๆคงสนุกดี แล้วเอาจริงๆเขาก็ออกจะคิดถึงบรรยากาศการนอนรวมกันหน่อยๆ

 

 

"มันเป็นวันพิเศษ พวกนายอยู่ด้วยกันเถอะ"

 

 

คนเป็นพี่พูดอย่างเข้าอกเข้าใจ นึกถึงตอนที่ซึงยุนห่างไปทำงานที่จีนหลายวัน ใจก็หวิวโหวงจนเผลอกอดเอวน้องแน่นขึ้นไม่รู้ตัว

 

 

ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเขาต้องห่างกับซึงยุนแบบแทฮยอนกับซึงฮุน ใจเขาจะโหยหาน้องขนาดไหน

 

 

"ไปเหอะฮยอง ไว้รอไปด้วยกันตอนมิโนกลับมา ไม่งั้นน้อยใจจนหัวล้านเข้าจริงๆแน่"

 

 

ซึงยุนว่ากลั้วหัวเราะอย่างสดใส ซึงฮุนพยักหน้า โบกมือลาจินอูฮยองกับซึงยุนที่กำชับให้ขับรถดีๆแล้วก็เดินออกมาจากห้อง

 

 

มองนาฬิกาบนหน้าจอที่บอกเวลาใกล้วันใหม่เต็มทีแล้วก็รีบสาวเท้าไปที่รถ

 

 

"รอก่อนนะเด็กดี ฮยองกำลังรีบไป"

 

 

...

 

 

ด้วยความช่วยเหลือของวอนยองที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเขา ซึงฮุนจึงสามารถเข้ามาด้านในสตูดิโอที่เปิดเพลงดังสนั่นได้โดยที่ท่านประธานไม่ระเเคะระคาย 

 

 

"นี่จะปาร์ตี้กันยันเช้าเลยรึยังไง?"

 

 

เขาถามมือกลองของวงตอนที่อีกฝ่ายช่วยใช้ไลท์เตอร์จุดเทียนเล่มยาวหนึ่งเล่มบนเค้กครีมขนาด 1 ปอนด์ให้ ซึงฮุนเเวะซื้อมันมาระหว่างทาง 

 

 

"บอสเริ่มกรึ่มๆแล้วหละ ได้อีกไม่นานหรอก จะเข้าไปข้างในเลยใช่ไหม ฉันบอกให้คุนคูปิดไฟแล้วนะ"

 

 

ชายหนุ่มว่าก่อนจะกดมือถือยุกยิก ได้ยินเสียงคนในห้องซ้อมร้องโหวกเหวกโวยวาย แล้วเสียงดนตรีดังลั่นก็เงียบไป

 

 

"ขอบใจนายมากนะ"

 

 

ซึงฮุนกล่าวขอบคุณเบาๆกับคนที่เปิดประตูให้ ตอนที่ก้าวเข้าไป ก็เห็นไฟวับๆแวมๆจากแฟลชโทรศัพท์ แฟลชทั้งหมดถูกฉายไปที่แทฮยอนที่หมุนไปมา ง่วนกับการดื่มเครื่องดื่มในมือและบ่นว่าอะไรมันพังอีกหละหรือว่าเล่นอะไรกัน

 

 

และทันทีที่น้องหันมาเห็นเขา อีกฝ่ายก็เงียบไป 

 

 

เป็นมือกลองคนเก่งอีกครั้งที่ช่วยปรบมือนับจังหวะให้ ก่อนที่เขาพวกจะร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้เจ้าของวันเกิดด้วยกัน

 

 

"อธิษฐานสิ"

 

 

เขาก้าวเข้าไปใกล้น้องตอนที่ทุกอย่างเงียบสงบลง ตอนนี้ ในช่วงเวลานี้ มีเพียงแค่เขากับเเทฮยอนและก้อนเค้กที่กั้นกลางเท่านั้น

 

 

เปลือกตาสีอ่อนปิดลงครู่หนึ่งก่อนที่จะเปิดขึ้น ดวงตาที่สะท้อนเปลวเทียนสีส้มมองเขาชั่วครู่ รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากบางเบาก่อนที่เจ้าตัวจะก้มหน้าลงไปเป่าเทียน

 

 

"มาบอส เดี๋ยวพวกเราเอาเค้กไปตัดให้นะ"

 

 

ไฟถูกเปิดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเค้กที่ถูกดึงออกไปจากมือ

 

 

"ฉันไปซื้อเครื่องดื่มเพิ่มนะคะ"

 

 

น้องเล็กของวงว่าพลางสะกิดแขนพี่ชายอีกสองคนยิกๆ

 

 

"งั้นเราไปกับเธอนะบอส"

 

 

ซึงฮุนหัวเราะเหล่าสมาชิกที่เดินเรียงแถวกันออกจากไปจากห้อง พูดตรงๆว่ารู้สึกขอบคุณคนพวกนี้จากใจ

 

 

ขอบคุณที่ช่วยเหลือ ขอบคุณที่ดูแลแทฮยอนแทนเขา

 

 

"สุขสันต์วันเกิดนะแทฮยอน"

 

 

ซึงฮุนพูดพร้อมอ้าแขนรับน้องเข้ามาในอ้อมแขน ให้ตายสิ เขาคิดถึงเด็กคนนี้ชะมัดเลย

 

 

"ไหนว่ามาไม่ได้มีงานไง"

 

 

"ทำพูดไป อย่างเราหน่ะหรือจะไม่รู้ตารางงานของฮยอง"

 

 

พูดแล้วก็ใช้มือจับพลิกหน้าน้องที่ซุกอยู่บนบ่ามากดจูบลงไปแรงๆทีหนึ่ง

 

 

ดวงตาเรียวมองแทฮยอนที่ยิ้มชอบใจ รอยยิ้มแบบนี้ คิ้วแบบนี้ ดวงตาเป็นประกายแบบนี้ ริมฝีปากนุ่มนิ่มที่เขาหลงไหล ปลายจมูกรั้นๆของเด็กคนนี้ เขาคิดถึงเหลือเกิน 

 

 

ริมฝีปากของพวกเขาค่อยๆเคลื่อนเข้าหา ก่อนที่จะประทับแนบกันสนิท บดเคล้า ส่งผ่านความโหยหาอยู่เนิ่นนานจนความสุขค่อยๆพองทะลักจนแทบล้นอก

 

 

"คิดถึงเรามากกว่าที่คิดอีกแฮะ"

 

 

ซึงฮุนประคองที่สองแก้ม กดจูบลงผิวแผ่วอีกครั้งบนริมฝีปากที่เริ่มช้ำด้วยฝีมือเขา 

 

 

"อยากกอดแน่นๆ"

 

 

คนเป็นพี่พูดแล้วก็แนบจูบลงบนต้นคอขาวๆของน้อง

 

 

"เดี๋ยวพวกเด็กๆมาเห็น"

 

 

"สนใจด้วยเหรอว่าใครจะเห็น?"

 

 

ซึงฮุนถามกลั้วหัวเราะ เมื่อก่อนที่เขามาหาตอนแรกๆ เจ้าเด็กนี่ไม่ยอมให้โอบต่อหน้าพวกสมาชิกด้วยซ้ำ แต่หลังๆมาคงเป็นเพราะความคิดถึงมันมีมากกว่า แทฮยอนก็เลยไม่เห็นสนใจแล้ว บางครั้งถ้ากรึ่มๆ น้องก็ลืมตัว แทบจะขึ้นมาเกยอยู่บนตักเขาหรือเริ่มจูบก่อนด้วยซ้ำ

 

 

"ก็ถ้าจูบเฉยๆก็ไม่อ่ะ แต่ถ้ามากกว่านั้น..."

 

 

พูดแล้วก็ไหวไหล่เหมือนจะบอกว่าไม่รู้สินะ ซึงฮุนหัวเราะ คว้าคอคนปากเก่งเข้ามากดจูบ แทฮยอนยังหัวเราะคิกๆ มือขาวสอดเข้าไปในกลุ่มสีผมแปลกตา ทึ้งเบาๆเพื่อกระตุ้นอีกฝ่ายในขณะที่เผยอริมฝีปากรับสัมผัสร้อนๆจากพี่ 

 

 

มือใหญ่บีบกอบผิวเนื้อช่วงสะโพก ริมฝีปากซุกไซร้บดเคล้าผิวแก้มที่เจือกลิ่นแอลกอฮอลล์หน่อยๆ

 

 

"...ฮยอง"

 

 

เด็กคนนี้นี่ ใจคอจะไม่ห้ามกันเลยหรือ แล้วถ้าพวกเด็กๆเข้ามาตอนที่เขาห้ามตัวเองไม่อยู่แล้ว ทีนี้จะทำยังไงกันหละ

 

 

คนที่จะต้องอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนีหน่ะ ไม่ใช่เขาหรอกนะ

 

 

"ห้ามกันหน่อยสิ"

 

 

"ผมให้จูบ... อีกทีเดียวพอ..."

 

 

ลมหายใจของคนเป็นน้องขาดเป็นห้วงๆทั้งยังร้อนกรุ่น เเต่ก็ยังมีแก่ใจจะเย้าแหย่พี่

 

 

"บอสคะ อุ๊ย!"

 

 

เด็กสาวตกใจจนเกือบจะทำก้อนเค้กร่วงหล่นจากมือ เพราะยุนฮีที่เปิดประตูเข้ามาคนแรกหยุดชะงัก คนข้างหลังก็เลยชนกับแผ่นหลังของคนด้านหน้าไปตามๆกัน วอนยองที่อยูหลังยุนฮีร้องโวยเพราะชามช้อนในมือเกือบคว่ำ ส่วนคุนคูก็ผวากอดถังแสตนเลสที่แช่เครื่องดื่มเข้ามาไว้แน่น ส่วนโซโลมอนร้องโวยวายที่เขาชนกับแผ่นหลังของเจ้ามือกีต้าร์เข้าจังๆ

 

 

"หวายยย ปากบวมฉึ่งเลยย"

 

 

แทฮยอนเอียงคอ ส่งสายตาชวนมีเรื่องกลับไปให้มือกีต้าร์ที่เอ่ยปากแซวพร้อมเดินเข้ามาวางถังลงบนโต๊ะใกล้โซฟา

 

 

"ทำอะไรก็เกร็งใจกันหน่อยเห้อะ กับพวกฉันนี่ไม่เท่าไหร่ แต่ดูยุนฮีของพวกเราสิ เขินจนมือไม้สั่นหมดแล้วนั่น"

 

 

แทฮยอนหัวเราะ มองเด็กสาวที่ใช้มือสั่นๆของเธอช่วยใช้มีดแบ่งเค้กใส่จาน

 

 

"ขอโทษนะสาวน้อย พอดีว่าคิดถึงเขามากไปหน่อย"

 

 

ซึงฮุนกล่าวขอโทษพร้อมกับยิ้มให้ เธอมุบมิบปากกล่าวกับชายหนุ่มของบอสว่าไม่เป็นไร

 

 

"คืนนี้ค้างได้หรือเปล่า?"

 

 

แทฮยอนถามตอนที่ตักเค้กเข้าปากพี่ คนเป็นพี่ยกยิ้มพร้อมกับเลียครีมรสนุ่มที่ริมฝีปาก เขาวาดแขนโอบรอบไหล่คนที่นั่งไขว่ห้างอยู่ข้างตัว

 

 

"ไม่รู้จริงๆเหรอว่าฮยองนอนค้างได้หรือไม่ได้"

 

 

"ค้างกับผมนะ"

 

 

ซึงฮุนหัวเราะเสียงดังพลางอ้าปากรับเค้กอีกคำ เขาคิดว่าแทฮยอนจะหงุดหงิดที่เขาเเซวเรื่องน้องไม่รู้ตารางงานไม่เลิก แต่ก็ไม่ผิดคาดเท่าไหร่ที่ได้ยินเจ้าตัวขอให้เขาค้างด้วยน้ำเสียงกึ่งจะอ้อน

 

 

"อยากให้ค้างเหรอ?"

 

 

"แล้วอยากกอดไหมหละ?"

 

 

"ให้ตายเถอะเด็กคนนี้นี่"

 

 

ซึงฮุนห้ามใจไม่ได้แล้วที่จะคว้าคางน้องมากดจูบแรงๆลงไปบนริมฝีปากช่างต่อคำนั้น เขาได้ยินเสียงหวีดจากเด็กสาว และเสียงถอนหายใจเฮ้อฮ้ายืดยาวจากพวกหนุ่มๆ 

 

 

"ให้มันน้อยๆหน่อยเถอะน่าพวกนาย"

 

 

วอนยองว่าพลางเทเบียร์ใส่แก้วของเเทฮยอนเพิ่ม บอสของเขาวันนี้ ไม่สิ หลังจากที่แฟนหนุ่มปรากฎตัวก็ดูเหมือนจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

 

 

ซึงฮุนแทบจะไม่ได้แตะแอลกอฮอล์เลยด้วยซ้ำ เขาอยากจะมีสติ ใช้เวลาที่ตื่นอยู่ซึมซับ อยู่กับช่วงเวลาที่มีน้องอยู่ด้วยนานๆ

 

 

"เมาหรือยังครับ?"

 

 

แอบกระซิบถามข้างหูคนที่ยังคุยหัวเราะเสียงดัง ทั้งยังแอบหอมแก้มนิ่มๆไปทีหนึ่ง

 

 

"อยากกอดผมไม่ไหวแล้วเหรอ?"

 

 

วาดแขนมาโอบคอก่อนจะยื่นหน้าเข้ามางับริมฝีปากเขาพร้อมสายตาปรือเยิ้ม ไม่น่าถามเลยแฮะว่าเมาไหม

 

 

"เด็กๆยังอยู่นะ"

 

 

"นั่งหัวโด่อยู่นี่ เกรงใจกันหน่อยบอส"

 

 

วอนยองกลั้วหัวเราะ เขาว่าอาจจะถึงเวลาที่ปาร์ตี้ต้องจบลงแล้ว เพราะเจ้าของงานดูจะอยากใช้เวลาส่วนตัวกับซึงฮุนฮยองเต็มแก่ เขาถึงเริ่มเก็บพวกขวดเเละกระป๋องเครื่องดื่มลงถุงดำที่เตรียมเอาไว้ใกล้ๆมือ

 

 

"บอสกินเค้กให้หมดสิคะ เหลืออีกชิ้นเดียวเอง

 

 

"ซึงฮุนฮยอง"

 

 

แทฮยอนบุ้ยปากไปยังเค้กอีกชิ้นที่ล้มแอ้งแม้งอยู่บนถาด แต่ซึงฮุนส่ายหน้าปฏิเสธ

 

 

"วันเกิดหนูนะ"

 

 

"ก็ได้ อ้วนแล้วอย่ามาว่านะ"

 

 

ซึงฮุนหัวเราะ กระซิบข้างหูด้วยประโยคเก่าที่เคยพูดไปตอนเจอกันครั้งก่อนๆ 'จะอ้วนเท่าตอนนู้น หรือจะผอมกว่านี้เขาก็รัก'

 

 

"โอ๊ย เหม็นความรัก รำคาญมากๆอะ

 

 

มือเบสพูดแล้วก็ปัดไม้ปัดมือในอากาศ ก็เคยเห็นบอสในโหมดอ้อนแฟนอยู่หรอกนะเพราะอีซึงฮุนมาหาบอสของเขาออกบ่อยแต่ไม่เคยเห็นบอสสวมร่างยัยแมวที่พวกเขาชอบแซวๆกันมากเท่าวันนี้

 

 

"พูดอีกคำจะลดเปอร์เซนต์โบนัสนะ"

 

 

"บอสจะทำได้ลงคอเหรอ?"

 

 

เขาทำหน้าตาน่าสงสาร เรียกเสียงหัวเราะจากทุกๆคน 

 

 

"บอสคะ สุขสันต์วันเกิดอีกครั้งนะคะ บอสตั้งใจอะไรขอให้ประสบความสำเร็จหมดเลยนะคะ"

 

 

"ขอบใจนะยุนฮี"

 

 

แทฮยอนกล่าวขอบคุณเด็กสาวที่โอบเเก้วเปล่าๆไว้ในอ้อมแขน

 

 

"ฉันจะเอาจานกับพวกแก้วออกไปล้าง เสร็จแล้วจะกลับบ้านเลยนะคะ"

 

 

เธอกล่าวพร้อมรอยยิ้ม อวยพรเป็นครั้งสุดท้าย 

 

 

"มีความสุขมากๆนะคะบอส"

 

 

"งั้นฉันไปช่วยยุนฮีล้างจานนะ คืนนี้ก็เบาๆ อย่าให้ถึงขั้นพรุ่งนี้ไม่มีแรงทำงานทำการ"

 

 

วอนยองยักคิ้ว เขาหัวเราะเเล้วเบี่ยงตัวหลบตอนที่กระป๋องเบียร์บุ้บบี้ใกล้มือแทฮยอนถูกปามาใส่ 

 

 

"มีความสุขมากๆนะท่านประธาน

 

 

พูดกับแทฮยอนแล้วก็ยกมือลาซึงฮุนที่ยังคงโอบบ่าแทฮยอนเอาไว้

 

 

"ให้ตาย ตาฉันแล้วสินะ อ่า รู้สึกเหมือนอวยพรคู่สามีภรรยาในงานแต่งยังงั้นหละ สุขสันต์วันเกิดนะบอส หวังว่าจะเป็นบอสที่น่ารักไปตลอด แล้วก็ให้โบนัสไตรมาสหน้าเยอะๆหน่อย"

 

 

โซโลมอนคิมว่ากลั้วหัวเราะก่อนจะหิ้วถุงขยะออกไปจากห้องซ้อม 

 

 

ตอนนี้เหลือแค่พวกเขาสองคนกับคุนคูเท่านั้น

 

 

"กลับกันเถอะพวกนาย เดี๋ยวฉันดูแลปิดสตูให้"

 

 

"รบกวนด้วยนะครับคุณคัง

 

 

ซึงฮุนว่า พร้อมพยุงแทฮยอนลุกขึ้น 

 

 

"ยินดีมากๆครับผม มีความสุขมากๆนะครับบอส"

 

 

"ขอบคุณนะคุนคูฮยอง"

 

 

แทฮยอนตบบ่าคุนคูแล้วก็โค้งให้ตอนที่เดินผ่านชายหนุ่มออกมาจากห้องซ้อม

 

 

"อยากกลับบ้านไหมหรือว่าจะนอนนี่เลย"

 

 

เพราะว่าต้องอยู่ทำงานดึกๆบ่อยๆ แทฮยอนก็เลยทำห้องนอนที่ชั้นบนเอาไว้สำหรับพักผ่อน ก็เป็นห้องส่วนตัวของเจ้าตัวเขาเองนั่นแหล่ะ เพราะส่วนมากพวกสมาชิกมักจะกลับบ้านกัน

 

 

"กลับบ้าน"

 

 

ซึงฮุนกุมมือแทฮยอนไว้ตลอดทาง หลังจากเขาแวะซื้อนมน้ำผึ้งร้อนๆให้ดื่ม แทฮยอนก็ดูจะสร่างเมาอย่างรวดเร็ว

 

 

.....

 

 

"เด็กๆหล่ะ?"

 

 

เปิดประตูบ้านเข้ามากลับไม่ได้ยินเสียงหมาแมววิ่งกุกกักและครางร้องเรียกเหมือนปกติเขาเลยถาม 

 

 

"อ๋อ ฝากดงฮยอนไว้ละ"

 

 

เพราะรู้ดีว่าคืนนี้คงปาร์ตี้จนดึกดื่น แทฮยอนก็เลยฝากพวกเด็กๆกับน้องชายเอาไว้

 

 

คงเป็นน้องจูงมือพี่เข้ามาด้านในห้องนอนของตัวเอง พอกดเปิดไฟ ก็เห็นว่ามีกล่องของขวัญแบบสำเร็จวางอยู่บนเตียง แทฮยอนถอดยีนส์ตัวนอกออกพลางเดินไปหยิบมันเป็นฝาออกดู

 

 

"ให้ตายสิ ไอ้น้องเวร!"

 

 

เปิดดูแล้วก็ต้องสบถเสียงดังลั่น พรุ่งนี้เช้าเขาจะตีมันให้ตายเลย

 

 

"ทำไมเหรอดงฮยอนให้อะไร?"

 

 

ถามน้องแล้วก็เดินเข้าไปใกล้ แต่แทฮยอนแอบกล่องเอาไว้ด้านหลังตัว 

 

 

"ถึงขั้นให้ดูไม่ได้เลยเหรอ?"

 

 

ซึงฮุนถามคนที่ส่ายหน้าระรัว แทฮยอนเดินถอยหลัง เเล้วก็เอามันขึ้นไปวางไว้หลังตู้เสื้อผ้า ซึงฮุนหัวเราะอีก ทำยังกับเขาจะหยิบไม่ถึงงั้นหละ 

 

 

"ขออาบน้ำแป๊บเดียว ตัวมีเเต่กลิ่นเบียร์ ฮยองไม่ชอบแน่ๆ"

 

 

พูดเสร็จก็ถอดเสื้อถอดกางเกงมันตรงหน้าเขา ดีนะที่ยังมีบอกเซอร์ตัวนิ่มๆนั่น ถ้าไม่มีหละก็ ร่างขาวๆเหมือนจะสะท้อนแสงที่แต้มสีแดงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอลล์นั่นคงไม่ได้อาบน้ำแน่

 

 

พอได้ยินเสียงน้ำกระทบพื้นซึงฮุนก็เดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เขาเอื้อมมือขึ้นไปหยิบกล่องนั้นลงมาดู

 

 

ให้ตายสิ สำหรับคนเป็นพี่ ได้รับของแบบนี้จากน้อง ด่าว่าเด็กเวรยังน้อยไปด้วยซ้ำ

 

 

เขามองขวดเจลหล่อลื่นกลิ่นวนิลากับกลิ่นสตรอว์เบอรี่ กล่องถุงยางอีกเจ็ดกล่องที่ต่างกลิ่นต่างรูปแบบกันออกไป จับพวกมันขึ้นมาอ่านที่ข้างกล่องดูแล้วหัวเราะพรืด

 

 

แทฮยอนโคตรจะไม่ชอบอะไรแบบนี้ 

 

 

"ฮยองอาบน้ำม..."

 

 

คนเป็นน้องที่ใส่ชุดคลุมออกมาเบิกตาโตเมื่อเห็นว่าเขาถืออะไรอยู่ในมือ

 

 

"ดงฮยอนไม่รู้เหรอว่าพี่ชายเขาไม่ชอบใช้อะไรแบบนี้ อ่า...น้องคงไม่รู้สินะว่าเราไม่ชอบให้ฮยองใส่ถุงยางเพราะมันทำให้เรารู้สึกว่าฮยองสัมผัสเราได้ไม่ลึกซึ้ง"

 

 

"หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะอีซึงฮุน"

 

 

พอเดินเข้ามาใกล้เพื่อจะเอากล่องนั้นไปซึงฮุนก็โยนมันขึ้นไปไว้หลังตู้เหมือนเดิม เขาปลดสายรัดชุดคลุมออก คว้ามือน้องขึ้นมาจูบลงกลางฝ่ามือ

 

 

"ต้องบอกดงฮยอนนะว่าเราหน่ะชอบกลิ่นพวกสไปซ์ วนิลาอะไรแบบนี้ไม่ชอบ รอบหน้าน้องจะได้ซื้อถูก"

 

 

"ไม่บอกอะไรทั้งนั้นแหล่ะ"

 

 

พูดแล้วก็เอียงหน้ารับจูบพี่ ริมฝีปากนั้นไล่กดจูบหนักๆไปทั่วผิวเเก้ม ไล่ลงไปที่ต้นคอ และจบลงที่รอยสักใหม่ตรงหน้าอก

 

 

ไม่นานหลังจากนั้นเสื้อผ้าก็ถูกเหวี่ยงลงไปกองที่พื้น ร่างเปลือยเปล่าเกี่ยวกระหวัดรัดกันอยู่บนเตียง 

 

 

...

 

 

"...ซึงฮุน ซึงฮุนฮยอง"

 

 

"เด็กดีของฮยอง"

 

 

เขาจูบซับบนหน้าผากของคนที่กำลังสำลักอากาศเมื่อถูกเขาสัมผัสอย่างลึกซึ้งที่สุด 

 

 

"ฮื้ออ"

 

 

มื้อไม้ขาวนวลปัดป่าย ริมฝีปากบางกรีดร้องราวกับจะขาดใจ พอแทฮยอนคว้าบ่าเขาได้ก็กดจิกลงมาเต็มแรง

 

 

"ม...ไม่ไหว..."

 

 

พร้อมกับความสุขสมที่ท่วมทะลัก ซึงฮุนจูบกระซิบชิดริมฝีปากของคนรัก

 

 

"สุขสันต์วันเกิดนะครับที่รัก"

 

 

.....

 

 

"แล้ววันเกิดปีนี้อยากได้อะไรเป็นพิเศษไหม?"

 

 

เขาแก่เกินไปที่จะซื้อของขวัญมาเซอร์ไพรส์ แล้วก็อยู่ไกลกับน้องเกินกว่าจะจับสังเกตได้ว่าน้องต้องการอะไรเป็นพิเศษหลังๆมาถ้าอยากซื้ออะไรให้ก็ถามกันตรงๆนี่แหล่ะ ถูกใจเจ้าตัวเขาด้วย

 

 

"ไม่เอาของขวัญ แต่ว่า ถ้าขอให้ฮยองรักผมมากๆ มากกว่านี้อีก แบบนั้นได้ไหม?" 

 

 

แทฮยอนขยับตัวเข้าไปกอดคนที่นอนอยู่ด้านข้างอย่างออดอ้อน ซึงฮุนหัวเราะ ก้มหน้าลงไปจูบที่หัวไหล่ขาวๆ

 

 

"นี่ก็รักจะแย่แล้ว"

 

 

"รู้สึกว่าไม่พอ อยากได้อีก อยากให้ฮยองรักผมมากกว่านี้อีก ดูโลภเนอะ"

 

 

"ไม่หรอก เพราะว่าตอนนี้คนเก่งเป็นหัวหน้าเขาเเล้วไงครับ ก็เลยเหนื่อยกว่าเดิม ต้องการกำลังใจมากกว่าเดิม ต้องการการดูแลที่มากกว่าเดิม อยากจะงอแงมากกว่าเดิม แบบนั้นใช่ไหมคนดี?"

 

 

"ฮยองรู้ใจผมอีกแล้ว"

 

 

"นี่ใคร แฟนไง"

 

 

พูดแล้วก็กดจูบบนริมฝีกปากที่แต้มรอยยิ้มขึ้นมาแล้ว 

 

 

"แล้วทำให้ได้ไหม?"

 

 

"จะรักให้มากกว่านี้ จะดูแลเราให้มากเท่าที่ผู้ชายคนนึงจะทำได้ โอเคไหม?"

 

 

"ครับ"

 

 

แทฮยอนพยักหน้า ยกตัวขึ้นจูบปลายคางพี่ทีหนึ่งเเล้วก็กลับมากอดซุกอกอุ่นๆนั้นต่อ

 

 

"นอนเถอะเด็กดี ตื่นมาฮยองก็ยังไม่ไปไหนหรอก พรุ่งนี้ฮยองอยู่ด้วยได้ทั้งวันเลย"

 

 

"อยู่ด้วยหลายๆวันก็ได้นะ งานยูนิเซฟมีตั้งวันที่ 14นี่"

 

 

"นั่นไงหละ"

 

 

เขาหัวเราะ ก้มลงไปจูบคนที่หลับตาหนักๆแล้วอีกที ไม่มีทางหรอกที่เด็กคนนี้จะไม่รู้ตารางงานของเขา 

 

 

"จะนอนแล้ว กอดแน่นๆด้วย

 

 

ซึงฮุนหัวเราะอีก ให้ตายเถอะ เป็นท่านประธานแล้วชักจะขี้สั่งเข้าไปใหญ่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่ชอบนี่นะ

 

 

เขากระชับกอดน้องเข้าหาตัวแต่ไม่รัดแน่นเกินไปจนอีกฝ่ายอึดอัด อ้อมกอดของเขาเป็นแบบนี้เสมอ

 

 

ซึงฮุนนอนมองคนในอ้อมแขน ลูบหลังลูบหัวจนมั่นใจว่าน้องหลับสนิทแล้ว ถึงได้ละมือออก จูบที่ริมฝีปากเด็กหนุ่มอีกทีเบาๆ

 

 

"สุขสันต์วันเกิดนะครับ มีความสุขมากๆนะแทฮยอนของฮยอง"

 

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #914 YimPaew (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 07:02
    งื้อออออออ หวานละมุนมากๆๆๆๆเลยง่าาาา อ่านแล้วเหม็นความรักตาม 555555555 อิจฉาาาา หวานกันเหลือเกินนนน งื้อออออ
    #914
    0
  2. #913 nu_koi (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 23:11
    ประธานขี้อ้อน หวีดหวานกันไม่เกรงใจเมมเบอร์เลยนะท่านประธาน
    #913
    0
  3. #912 konun==top (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 09:28
    กรี้ด เรายังได้อยู่ อ้ากๆๆๆๆๆ
    #912
    0
  4. #911 Mo_mo (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 11:27
    กรี้ดดดดด เกิดบ่อยๆได้มั้ยเนี่ยทำไมหวานกันจัง งื่อออ เขินง่ะ
    #911
    0
  5. #910 akaya_kay (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 22:27
    ฮือๆๆๆๆๆ คิดถึงๆๆๆ คิดถึงทั้งคู่นี้ คิดถึงไรท์ด้วย เป็นสเปที่หวาน ชวนกรี๊ดเหมือนเดิม สุขสันต์วันเกิดด้วยคนนะบอส ขอให้เป็นที่รักของทุกคนตลอดไปนะคะ



    //ขอบคุณไรท์ด้วยค่าาา คิดถึงคุณอากับคุณนายแบบเหมือนเดิมน้าาาา
    #910
    0