Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 85 : ♫ OS Jealous Jiwon -Bobyun-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 258
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    18 มี.ค. 60



OS : Jealous Jiwon

-Bobyun-

 

Note : ฟิคบ๊อบยุนเรื่องแรกค่ะ

ขออภัยหากดึงความเป็นยุนฮยองและจีวอนออกมาไม่ได้ *พนมมือ*

 

 

_________________

 

 

ดวงตาเรียวคมกริบที่ถูกซุกซ่อนไว้ใต้ปีกหมวกสีดำและฮู้ดดี้หนาอีกสองชั้นกลอกมองร่างผอมเพรียวในชุดลายทางขาวดำที่นั่งประกบอยู่กับจองชานอู เจ้าของดวงตาเรียวถอนหายใจออกมาหนึ่งเฮือก เเล้วก็กระดกน้ำเเข็งในเเก้วพลาสติกเข้าปาก ใช่ฟันบดแล้วก็เคี้ยวมันก๊อบแก๊บๆแก้เซ็ง

 

 

ตอนนี้จีวอนโคตรจะเบื่อ...

 

 

ส่วนสาเหตุของอาการเบื่อของจีวอนหน่ะเหรอ ก็นั่งนิ่งเป็นหมอนให้น้องมันซบอยู่นั่นไง

 

 

คือเขาก็รู้ รู้ดีเลยเเหละว่าซงยุนฮยองมีความเป็นแม่สูง ชอบดูแลเมมเบอร์แล้วก็คนอื่นๆ แต่เฮ้ย ก็ไม่ต้องตลอดเวลาก็ได้รึเปล่าวะ?

 

 

เห็นยุนฮยองยกมือขึ้นมาตบๆเเก้มชานอูจีวอนก็กลอกตาแล้วก็เบนหน้าหนี ตัดสินใจว่าจะไม่มองแล้วเพราะกลัวจะเซ็งไปมากกว่านี้ เจ้าของตาหยีๆหยิบสายหูฟังสีขาวที่พันกันยุ่งเหยิงขึ้นมาแกะปมออก กะว่าฟังเพลงเเก้เบื่อไปก็แล้วกันขณะรอบอร์ดดิ้ง

 

 

จีวอนกระดกน้ำเเข็งที่ละลายติดก้นแก้วมาเคี้ยวไปพลางขณะไล่หาเพลงที่อยากฟัง พอปลายนิ้วจิ้มจึ้กเลือกเพลงได้จีวอนก็หลับตา เอนตัวพิงไปกับกระจกใสด้านหลัง 

 

 

แต่ฟังเพลงได้ไม่เท่าไหร่หูฟังก็ถูกกระตุกออกจากหู พร้อมกับเสียงทุ้มๆที่ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาท แทนที่เสียงแผดๆของลิซ่าที่กำลังร้องเบิร์นเบบี้เบิร์นอยู่

 

 

"กินไม่หมดอ่ะ"

 

 

จีวอนถอนหายใจ มองแก้วกาเเฟที่ยื่นมาเหนือหน้าจอโทรศัพท์มือถือแบบตั้งใจกวนกันสุดๆ เขารู้ว่ายุนฮยองไม่ได้แค่บ่นกับตัวเองหรือพูดไปอย่างนั้นเรื่อยเปื่อย แต่มันหมายถึงว่า 'ฉันกินไม่หมด จัดการให้หน่อย'

 

 

"ไม่อ่ะ"

 

 

ถ้าเป็นปกติ -หมายถึงเขาอยู่ในอารมณ์ปกติ- เมื่อยุนฮยองยื่นแก้วกาแฟมาให้แบบนี้ - ส่วนมากก็ยื่นมาใกล้มือเฉยๆ ไม่ได้ยื่นมาจ่อเกือบถึงปากแบบวันนี้ - จีวอนก็จะก้มลงไปดูดซู้ดรวดเดียวหมด แล้วก็เงยหน้าขึ้นมายักคิ้วหรือไม่ก็ยกยิ้มให้ยุนฮยอง แล้วอีกฝ่ายก็จะร้องเหอะในคอ แต่ริมฝีปากคลี่ยิ้มพอใจ 

 

 

ซึ่งรอยยิ้มเเบบนั้นเขาโคตรชอบ มันเหมือนชมว่าเขาทำได้ดีมากอะไรเทือกๆนั้นเลย

 

 

"เค้กกล้วยหอมไหม?"

 

 

เค้กกล้วยหอมท็อปหน้าด้วยช็อคโกแลตชิพของโปรดจากร้านกาแฟชื่อดังถูกยื่นมาตรงหน้าแทนที่แก้วกาแฟ ถ้าเป็นธรรมดา -หมายถึงเขาอยู่ในอารมณ์ปกติ- จีวอนคงจะระริกระรี้รีบยื่นหน้าไปกิน อ้าปากกว้างงับคำใหญ่ๆ เอาให้ปากโดนมือคุณชายซงเจ้าตัวจะได้ร้องยี้โวยวาย ซึ่งเวลายุนฮยองโวยวายนะ โคตรน่ารัก...

 

 

แต่ก็นั่นเเหล่ะ จีวอนไม่มีอารมณ์

 

 

"เป็นอะไร?"

 

 

"..."

 

 

"เป็นบ้าอะไรเนี่ยคิมจีวอน?"

 

 

"..."

 

 

คนที่นั่งไขว่ห้างเบียดตัวเองอยู่ข้างๆแรพเปอร์หนุ่มถอนหายใจออกมาหนึ่งเฮือกใหญ่ เอาจริงๆเขาก็รู้ รู้ดีเลยแหล่ะว่าจีวอนเป็นอะไร

 

 

และรู้ด้วยว่าเขาเองเนี่ยเเหล่ะเป็นต้นเหตุให้ไอ้คนตาตี่นี่ต้องหน้าบูดบี้ ถึงได้มานั่งง้ออยู่เนี่ย

 

 

"คิมจีวอน"

 

 

"..."

 

 

เขารู้ว่าเวลาจีวอนอารมณ์ไม่ดีหมอนี่จะงับปากเงียบ ต่อให้พยายามง้างปากยังไงถ้าจีวอนไม่อยากพูดก็จะไม่พูด

 

 

แต่เขาง้อขนาดนี้แล้วเชียวนะ ธรรมดาเขาไม่เคยต้องไปนั่งเบียดเเซะ เอาตัวเเนบจนเเทบกลืนกันกับใคร ป้อนกาแฟหรือขนมให้ใครถึงปาก ถ้าไม่ใช่คนที่เขาให้ความสำคัญจริงๆ

 

 

"ชานอูเจ็บข้อเท้าอยู่"

 

 

"..."

 

 

"แล้วฉันเป็นพี่ก็ต้องดูแลน้อง"

 

 

จีวอนเหลือบตามองไปยังพี่โตสุดของวงที่นั่งซุกอยู่กับกูจุนฮเว แน่นอนว่ายุนฮยองรู้ว่าจีวอนมองใคร ส่วนจุนฮเวก็รู้เหมือนกันเพราะเด็กตัวสูงที่กักจินฮวานไว้ในอ้อมเเขนยักคิ้วเหมือนจะถามว่ามีอะไร จีวอนร้องเหอะในคอ

 

 

ใครเป็นพี่กันเเน่วะเนี่ย...

 

 

"ก็จุนเน่มันเป็นแบบนั้น จะให้จินฮวานฮยองมาดูแลชานอูเหรอ อย่าหวัง"

 

 

"..."

 

 

จีวอนหยิบหูฟังขึ้นมาใส่หูอีกครั้ง เขากดเข้าไปในคลังเพลง ไถปลายนิ้วหาเพลงใหม่ที่อยากจะฟัง

 

 

"ไม่พูดก็ไม่พูด หายงี่เง่าแล้วค่อยมาคุยกันก็แล้วกัน"

 

 

ความอบอุ่นที่เเนบเบียดอยู่ข้างลำตัวเบาบางลงไปเมื่ออีกฝ่ายขยับผละออกห่าง แต่ก็แป๊บเดียวก่อนที่มันจะแนบชิดเข้ามาอีกครั้ง

 

 

คราวนี้ยิ่งกว่าเดิม...

 

 

ถึงจะมีฮู้ดกันถึงสองชั้นแต่จีวอนก็รู้สึกร้อนๆเหมือนริมฝีปากนั้นสัมผัสแนบอยู่ตรงแก้ม ข้อความสุดท้ายที่อีกฝ่ายพูดทิ้งไว้แบบเบาแทบกระซิบให้ได้ยินกันเพียงสองคนทำให้จีวอนต้องกลั้นยิ้มจนปวดแก้ม

 

 

"หึงอะไรไม่เข้าเรื่อง ฉันมีนายแล้ว จะไปคิดอะไรกับคนอื่นทำไมอีกหล่ะเจ้าโง่"

 

 

.....

 

 

ที่นั่งบนเครื่องของเขาจริงๆเป็นที่ติดริมทางเดิน แต่ที่นั่งด้านข้างของเขาที่ติดหน้าต่างเป็นที่ว่าง หลังจากเครื่องขึ้นเรียบร้อยแล้ จีวอนจึงกดปลดเบล์ท เตรียมจะขยับก้นเข้าไปนั่งด้านใน แต่ก็มีแข้งข้ายาวๆก้าวข้ามขาของเขาไป แล้วซงยุนฮยองก็หย่อนสะโพกลงนั่งตรงนั้น

 

 

จบ ไม่ต้องดูมันเเล้วก้อนเมฆ ลาก่อนท้องฟ้า...

 

 

"ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไง ไม่อยากให้ฉันนั่งตรงนี้เหรอ?"

 

 

คำตอบของจีวอนคือการฉุดเเขนคนที่ผุดลุกขึ้นให้นั่งลงที่เดิม เขากระชับมือของคนที่เบะปากไว้เเน่น ดึงมาวางบนหน้าตักตัวเอง

 

 

"นั่งด้วยกันแหละ"

 

 

"กว่าจะยอมพูด นึกว่าลืมปากไว้ที่หอเสียอีก"

 

 

"กับฉันนี่พูดจาดีๆหน่อยไม่ได้หรือไง ทีกับคนอื่นนี่ฮยองอย่างนั้น ผมอย่างนี้"

 

 

"คนอื่นนั่นก็น้องไหมหล่ะ?"

 

 

ยุนฮยองยื้อแขนตัวเองเอาไว้เมื่อจีวอนดึงมือเขาขึ้นไปแล้วก็ก้มหน้าลงมาฝังฟันงับลงตรงด้านหน้าข้อมือ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา

 

 

"แต่นี่แฟนนะ"

 

 

ให้ตาย เกลียดสายตาแบบนี้ของอีกฝ่ายชะมัด สายตาเหมือนจะออดอ้อน สายตาเหมือนอยากจะกลืนเขาเข้าไป มันทำให้ในท้องรู้สึกหวิวหวาม ไม่ดีกับใจเลย

 

 

"หึงอะไรไม่เข้าเรื่อง"

 

 

"ทำมาพูดเถอะ เวลาฉันไปนัวเนียกับฮันบินนายก็หึงเหมือนกันแหละ"

 

 

"ฉันดูแลน้องๆ แต่นายนัวเนียคนอื่นไปทั่วแบบไม่มีเหตุผล"

 

 

มือข้างที่ยังว่างขยุ้มคอเสื้อจีวอนเเน่นจนแทบหายจะหายใจไม่ออกแล้วเพราะยิ่งคิดถึงเวลาอีกฝ่ายไปนัวเนียคนอื่น-โดยเฉพาะฮันบินที่ขี้อ้อนยังกับลูกแมว-อารมณ์ก็ยิ่งขึ้น แต่อีกฝ่ายดันหัวเราะตาหยีอย่างอารมณ์ดีเสียอย่างนั้น

 

 

"คิมจีวอน!"

 

 

ยุนฮยองตวาดเเว้ดแล้วสะบัดหน้าหนีคนที่แนบจูบลงมาข้างเเก้มพร้อมเสียงหัวเราะคิกๆ

 

 

"ตกลงใครต้องงอนกันเเน่เนี่ย? วันนี้ฉันยังไม่ได้ไปนัวเนียใครเลยนะ"

 

 

กระซิบที่ข้างริมฝีปากแล้วก็ไล่กดจูบไปตามปลายคางและผิวเเก้มอย่างออดอ้อน ยุนฮยองบีบมือที่ยังจับกันอยู่แน่นเพราะรู้สึกหวิวๆในอกจากริมฝีปากร้อนๆที่แนบอยู่ตรงต้นคอ

 

 

"พอ"

 

 

เขายกมือห้ามตอนที่ถูกดันให้เอนไปจนหลังแนบติดบานหน้าต่างเย็นๆ มือร้อนสอดล้วงเข้ามาบีบเคล้นเนื้อตรงเอว

 

 

"ไม่ได้เหรอ?"

 

 

"อยากตายใช่ไหม?"

 

 

จีวอนได้แต่ฉีกยิ้มเเล้วก็ช่วยติดกระดุมเสื้อเม็ดบนให้ยุนฮยองที่ขยับตัวนั่งดีๆในเบาะนั่ ได้แทะเล็มแฟนนิดหน่อยก็รู้สึกอารมณ์ดีมากขึ้นมาเหมือนเมื่อสิบนาทีก่อนไม่ได้เซ็งหรือนอยด์อะไรมาก่อน

 

 

"หนาว"

 

 

จีวอนพยักหน้า รีบถอดเสื้อฮู้ดสีเลือดหมูตัวนอกไปคลุมให้คนที่ปรับเบาะเอนลงไป

 

 

"ไปถึงโยโกฮาม่าพาฉันไปเลี้ยงอเมริกาโน่เลยนะ"

 

 

"หืม?"

 

 

"เมื่อกี้โมโหเลยให้ชานอูไปทั้งกาแฟทั้งเค้กกล้วยหอมเลย"

 

 

จีวอนหัวเราะ สอดมือเข้าไปใต้เสื้อฮู้ด ควานเปะปะอยู่สองสามทีก็เจอมือเป้าหมาย เขาประสานปลายนิ้วเกี่ยวกับมือยุนฮยองไว้หลวมๆ

 

 

"นอนละ"

 

 

จีวอนพยักหน้ารับ เขากระชับเสื้อให้คลุมร่างผอมๆเมื่ออีกฝ่ายหลับตาแล้วเอนศีรษะซบลงมาบนไหล่ 

 

 

พูดถึงชานอู...

 

 

จีวอนตวัดใส่ตาไปยังเบาะที่ห่างเขาออกไปเพียงแค่ทางเดินกั้นแล้วก็ยิ้มร้ายพร้อมยกคิ้วใส่น้อง

 

 

ถึงเขาจะได้ยินคำยืนยันจากปากแฟนตัวเองว่าจะไม่ไปชอบคนอื่นแล้วก็เถอะ แต่ก็นั่นแหล่ะ

 

 

"ยุนฮยองเป็นของฉันโว้ย! จองชานอู"



End

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #894 Tintin (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 02:24
    น่ารักกกกกกกก คิมจีวอนขี้หึงอ้ะ มีความกวนประสาท เนี่ยแหละบ๊อบยุนแบบที่เค้าอยากอ่าน กริ๊สสสส ยุนฮยองมีความถือไพ่เหนือกว่า ชอบอ่ะ 555555

    ตบมือให้กับความสามารถในการแต่งอ่ะ บอกไปแป๊บเดียวเขียนเสร็จละ ขอบคุณมากๆนะคะที่เขียนบ๊อบยุนให้อ่าน วันหลังมาเขียนอีกนะ รักกกก
    #894
    0
  2. #893 555 (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 00:55
    ฮืออออ ฟิคน่ารักจังเลยค่ะ

    จีวอนดูงอแงเอาแต่ใจแต่ก้มีเปรอ๊นซงมาคอยตามใจนี่เนอะ

    ยังไงอ้อนปริ๊นไปแล้ว ถึงโยโกฮาม่าแล้วอย่าลืมเลี้ยงอเมริกาโน่ปริ๊นซงนะ! 555555



    ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ

    มีบ๊อบยุนเรื่องแรกแล้วขอให้มีเรื่องที่สอง สาม สี่ ห้า...... ไปเรื่อยๆเลยน้าาา



    #893
    0
  3. #892 555 (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 00:55
    ฮืออออ ฟิคน่ารักจังเลยค่ะ

    จีวอนดูงอแงเอาแต่ใจแต่ก้มีเปรอ๊นซงมาคอยตามใจนี่เนอะ

    ยังไงอ้อนปริ๊นไปแล้ว ถึงโยโกฮาม่าแล้วอย่าลืมเลี้ยงอเมริกาโน่ปริ๊นซงนะ! 555555



    ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ

    มีบ๊อบยุนเรื่องแรกแล้วขอให้มีเรื่องที่สอง สาม สี่ ห้า...... ไปเรื่อยๆเลยน้าาา



    #892
    0