Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 77 : ♡ SF Doctor -Songkim- 2/?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 272
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    18 ก.ย. 59

 

 

 


Doctor 2

-Songkim-

 

 

ผลตอบรับดีกว่าที่คิดค่ะ ตอนแรกนึกว่าจะไม่มีคนอ่าน T ^ T

ดีใจที่หลายๆคนชอบ

ใครมีคำถามอะไร DM มาหรือทิ้งคอมเม้นท์ไว้ได้นะคะ : )

 

 

_________________

 

 

เขากำลังเต้นอย่างสนุกสุดเหวี่ยงกับเพื่อนในคลับชื่อดังเเถวอิแทวอน ตอนที่โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงเริ่มสั่นครืดคราดไม่หยุดหย่อนจนต้องรีบปลีกตัวออกมารับโทรศัพท์ที่ด้านนอกร้าน เพราะกลัวว่าจะเป็นเรื่องสำคัญ

 

 

-หมอซงคะ ตอนนี้หมออยู่ไหนเหรอคะ มีเคสต้องผ่าตัดด่วน เเต่คุณหมอค...-

 

 

"ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้ เตรียมห้องผ่าตัดรอไว้ได้เลย"

 

 

เพราะเเพทย์เฉพาะทางในทีมคนหนึ่งไปดูงานที่ต่างประเทศ ส่วนอีกคนก็กำลังผ่าตัดเคสนัด จึงเป็นเรื่องช่วยไม่ได้ที่เขาต้องถูกตามตัวเเม้จะเป็นวันหยุดพักผ่อนของเขาก็ตามที

 

 

ก็คนไข้รอไม่ได้นี่นะ

 

 

มินโฮชินเสียเเล้วกับสถานการณ์ที่ถูกเรียกตัวในขณะที่กำลังใช้ชีวิตส่วนตัวอยู่เเบบนี้ ดีนะที่ไม่ได้ดื่มไปเยอะ ไม่งั้นหล่ะก็ คงยุ่งยากเเน่ๆ

 

 

มินโฮส่งข้อความบอกเพื่อนคนนึงในกลุ่มก่อนจะเดินไปขึ้นรถ เสียบกุญเเจ สตาร์ทเครื่องยนต์เเล้วเหยียบคันเร่งเต็มฝีเท้า

 

 

รถคันหรูพาเขาพุ่งทะยานมาถึงโรงพยาบาลใน 10 นาทีต่อมา พร้อมด้วยผมด้านบนที่เซ็ตขึ้นโชว์อันเดอร์คัทสุดเท่ห์ และเสื้อเเขนกุดที่เว้าลึกจนเห็นรอยสักที่พาดอยู่กลางตัวและบ่าทั้งสอง

 

 

ในเวลาตีสองแบบนี้คงไม่มีญาติคนไข้คนไหนเดินไปเดินมาเเล้วทันเห็นเขาอยู่เเล้ว

 

 

แต่ดูเหมือนซงมินโฮจะลืมไป ว่ายังมีเพื่อนเเพทย์ด้วยกัน

 

 

"โห หมอซงเท่ห์นะเนี่ย"

 

 

กำลังคิดอะไรเพลินๆขณะรอลิฟท์ก็ต้องสะดุ้งเพราะเสียงเเหบทุ้มเหมือนคนพึ่งตื่นนอนดังเเหวกความเงียบขึ้นมา หันไปก็เจอกับเจ้าของผิวขาวเเละรอยยิ้มสว่างจัดจ้าพร้อมเเก้มบุ๋มน่ารัก

 

 

"เชิญครับ"

 

 

เขาผายมือให้คนที่อยู่ในเสื้อกาวน์ขาวเรียบร้อยเข้าลิฟท์ไปก่อน แอบลอบสำรวจก็เห็นว่าอีกฝ่ายอยู่ในชุดกางเกงยีนส์แฟชั่นกับเสื้อเเขนยาวผ้านิ่ม ควบรองเท้าผ้าใบสีเหลือง 

 

 

น่ารักดี...

 

 

เอ้ย! คงจะโดนเรียกมากลางดึกเหมือนกัน

 

 

"แย่เลยนะครับ โดนเรียกมากลางดึกเเบบนี้"

 

 

เหมือนจะบ่นเเต่ก็ยังบ่นด้วยเสียงกลั้วหัวเราะสดใส มินโฮมองใบหน้าขาวที่เเต้มรอยยิ้ม มองผมสีอ่อนที่สะท้อนประกายหยอกล้อกับเเสงไฟแล้วก็ยิ้มตาม

 

 

อารมณ์เซ็งๆค้างๆที่ก่อตัวขึ้นเพราะถูกขัดจังหวะความสนุกกลางคันเจือจางลงไปจนเหลือเพียงบางเบา

 

 

"หมอคิมก็ด้วยเหรอครับ?"

 

 

"ครับ ลูกชายคนเล็กผมหอบนิดหน่อย adjust*ยาแล้วเหมือนจะไม่ดี เลยว่ามาดูเองดีกว่า หมอซงหล่ะครับ?"

 

 

Adjust ยา = การบริหารจัดการยา การเพิ่มหรือลดจำนวนยา หรือการให้ยาตัวใหม่เพิ่มกับผู้ป่วย 

 

 

"ผ่าหัวใจด่วนเหมือนเดิม ขอตัวนะครับ"

 

 

เขาก้มหัวให้อีกฝ่ายน้อยๆเมื่อลิฟท์เปิดที่ชั้น 5 ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของแผนกผู้ป่วยวิกฤตและห้องผ่าตัด

 

 

"สู้ๆครับหมอ ขอให้การผ่าตัดราบรื่น"

 

 

เสียงแหบดังลอดประตูลิฟท์ที่ปิดลง มินโฮยิ้มกับประตูกระจกของห้องผ่าตัดที่เลื่อนเปิดหลังจากเขาเเสกนนิ้วมือ

 

 

"สู้ๆเหมือนกันครับหมอคิม"

 

 

.....

 

 

"ฮยองชวนผมมากินข้าวที่ห้องอาหารแพทย์แบบนี้...ต้องมีอะไรเเน่ๆ"

 

 

มินโฮมองร่างขาวๆของเเพทย์หนุ่มรุ่นน้อง หลังจากจัดการอาหารเรียบร้อย หนุ่มตัวขาวปากเเดงเเจ๋แถมยังเเก้มยุ้ยก็ประสานมือวางบนหน้าขา หรี่ตามองเขา

 

 

ปาร์คจินยอง แพทย์เชี่ยวชาญด้านระบบทางเดินหายใจ

 

 

"หิวข้าวก็เลยชวนมากินข้าวไม่ได้เหรอวะ?"

 

 

"ทำงานที่นี่มาหลายปี ฮยองมาเหยียบห้องอาหารเเพทย์ไม่ถึงสามครั้ง"

 

 

จินยองยกมือขึ้นชูสามนิ้วประกอบ หรี่ตาลงอีกเมื่อเห็นรุ่นพี่มองตามอะไรบางอย่าง

 

 

"หมอคิมเหรอ?"

 

 

"หัวไว"

 

 

"ก็มองเสียขนาดนี้อ่ะ"

 

 

เขาหัวเราะหึหึ ตายังมองตามคุณหมอคิมที่เดินไปต่อเเถวเพื่อตักอาหาร เเพทย์หนุ่มคลี่ยิ้มหวานเมื่อพนักงานรุ่นคุณแม่ยื่นจานกับช้อนเเละตะเกียบให้ เเถมยังตักข้าวให้เสียจนพูนจาน

 

 

"อาการหนักหว่ะ"

 

 

"อะไร?"

 

 

"ฮยองยิ้มตาม ปากจะฉีกถึงหูอยู่เเล้ว ไม่รู้ตัวบ้างเหรอ?"

 

 

มินโฮยกมือขึ้นตะปบมุมปากตัวเองอัตโนมัติ แล้วก็หัวเราะหึเมื่อพบว่ามุมปากเขายกโค้งขึ้นจริงๆอย่างที่จินยองว่า

 

 

ซงมินโฮเก็บสายตา ทำเป็นยกแก้วน้ำขึ้นดื่มเมื่อคุณหมอคิมกวาดตาซ้ายขวามองหาที่นั่ง ซักอึดใจก็แอบปรายตามองอีก เห็นคุณหมอตัวขาวเดินไปนั่งกับหมอจากแผนกกุมารเวชอีกสองคนของโรงพยาบาล

 

 

ซานดาร่าปาร์คเเละคิมจินฮวาน

 

 

นี่มันเเก๊งอะไรวะเนี่ย...

 

 

"ถ้ามดเดินเรียงแถวขึ้นโต๊ะนั้นจะไม่แปลกใจเลย หน้าจะหวานหยดย้อยอะไรกันเบอร์นั้น"

 

 

เขาพยักหน้าเห็นด้วย ซานดาร่าดูสวยหวานเเบบผู้หญิง คิมจินอูถึงจะดูหล่อเเต่พอยิ้มเเล้วโครงหน้าเเละรอยยิ้มก็ยังเหมาะกับคำว่าสวยมากกว่า ส่วนจินฮวาน ตัวเล็กๆเข้ากับตาโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยวดูน่ารักดี

 

 

"แกก็ไปนั่งรวมกับเขาได้นะ กลมกลืนเเน่นอน"

 

 

คนเป็นน้องกลอกตาพร้อมพ่นลมออกปากอย่างสุดเซ็ง

 

 

"ไม่ได้อยากจะเกิดมาปากแดงเเก้มตุ่ยแบบนี้เสียหน่อย"

 

 

ว่าเสร็จก็ขมุบขมิบปากบ่นกับตัวเองต่อ ไม่ได้อยากจะเกิดมาตัวขาวเป็นก้อนแป้งอย่างนี้ด้วยนะ ไม่ได้อยากจะมีรอยย่นที่หางตาเวลายิ้มด้วยสักหน่อย แต่เกิดมาเป็นงี้มันผิดเหรอวะ แล้วก็บ่นหงุงหงิงจนเขาได้แต่หัวเราะเอ็นดู ก็เป็นเสียแบบนี้จะไม่ให้มีแต่พวกหนุ่มๆมาต่อแถวขายขนมจีบได้ไงวะ

 

 

"ทำไมยิ้มสดใสได้ขนาดนั้นวะ?"

 

 

ยิ้มของคุณหมอหนุ่มสดใสมาก ยิ้มกว้างเหมือนโลกนี้ไม่มีเรื่องเลวร้าย ยิ้มเหมือนไม่มีเรื่องอะไรให้กังวล

 

 

"หรือเพราะว่าเขาอยู่กับเด็กๆ?"

 

 

ปากถามน้อง แต่ยังไม่ละสายตาจากคุณหมอคิมที่เริ่มจัดการกับผลไม้ในจาน

 

 

"มีแต่เด็กป่วยนะฮยอง ช่วงนึงผมรับเคสที่ consult* มาจากแผนกผู้ป่วยวิกฤตเด็กเยอะ อยากจะบ้าตาย มีแต่เด็กไม่สบาย ตัวก็น้อยเดียว ร้องไห้แข่งกันดูน่าเวทนา ผมอยากร้องไห้เพราะสงสารมากกว่าฉีกยิ้มอ่ะ"

 

 

รับ Consult = เป็นการเข้าร่วมเป็นหนึ่งในทีมรักษา ผู้ป่วยเเต่ละคนจะมีแพทย์เจ้าของไข้เป็นผู้ดูเเลหลัก เช่น คุณ A มาด้วยเรื่องปอดอักเสบ คุณหมอ B ที่เป็นคุณหมอปอดก็จะเป็นหมอเจ้าของไข้ ต่อมามีปัญหาเรื่องกลืนอาหารไม่ลง หมอ B ก็จะ consult หมอ C ซึ่งเป็นหมอที่ชำนาญเรื่องทางเดินอาหารให้มาช่วยดูเรื่องทางเดินอาหารของคนไข้ให้ 

 

 

เขาพยักหน้าเห็นด้วย พอหันไปอีกทีคุณหมอก็ดื่มน้ำปิดท้ายเป็นอันว่าจัดการอาหารเที่ยงเสร็จ 

 

 

ตอนที่กลุ่มกุมารเวชกำลังจะเดินผ่านโต๊ะพวกเขา พนักงานจากร้านกาแฟร้านดังที่มีสาขาอยู่ที่ชั้นล่างของโรงพยาบาลก็เดินผ่านประตูห้องอาหารเข้ามา กวาดสายตาไปรอบห้องอาหาร แล้วเดินดุ่มๆไปหาคุณหมอคิม

 

 

"คุณหมอคิมจินอูครับ คุณหมอแจฮยอนฝากกาแฟกับเค้กมาให้คุณหมอครับ"

 

 

พนักงานในชุดสีดำยื่นถุงกระดาษสีน้ำตาลกับแก้วโตๆที่บรรจุกาแฟแถมพูนด้วยวิปครีมให้คุณหมออย่างนอบน้อม

 

 

"อา คุณหมอเเจฮยอนเหรอ ขอบคุณนะครับ"

 

 

มินโฮกับจินยองมองตากันโดยอัตโนมัติ อันเเจฮยอน เป็นเเพทย์รุ่นพี่สาขาระบบประสาทที่มีชื่อเสียงโด่งดัง

 

 

"ชักช้าไม่ได้นะฮยอง ตัวบิ๊กเลยนะคนนี้หน่ะ"

 

 

"กูไม่ได้จะจีบเขาสักหน่อย"

 

 

"อ้าว"

 

 

"ก็...แค่...เขายิ้มสดใสดี"

 

 

"ไม่ใช่ละม้างงง ถ้าจะชอบรอยยิ้มสดใสของเขาขนาดตามมาเฝ้าเขากินข้าวกลางวันที่ห้องอาหารที่มาเหยียบไม่ถึงสามครั้งในรอบหลายปีเนี่ย"

 

 

มินโฮยักไหล่ เขาไม่ได้ถูกใจอะไรคุณหมอคิมมากไปกว่ารอยยิ้มสดใสนั้น ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่วนเวียนผุดขึ้นมาในความคิดของเขาในช่วงหลายวันที่ผ่านมานี้

 

 

"ยังลืมมินานูน่าไม่ได้อีกเหรอ?"

 

 

"จินยอง"

 

 

คนเป็นพี่กดเสียงดุใส่เมื่อน้องพูดชื่อที่ไปกวนตะกอนในใจให้ขุ่นคลั่ก ชายหนุ่มเผลอคลึงนิ้วนางข้างซ้ายที่ว่างเปล่าโดยไม่รู้ตัวเมื่อความทรงจำหมุนภาพคนรักเก่าย้อนคืน

 

 

"ผู้หญิงใจร้ายแบบนั้นจะไปสนใจทำไม คนบ้าอะไร สามีบินไปเรียนต่อยังไม่ทันถึงครึ่งปีก็ขอหย่า แถมยังส่งใบหย่าไปให้เซ็นถึงที่อีก"

 

 

"กูผิดเองอ่ะที่ไม่มีเวลาให้เขา ผิดเองที่สนใจงานมากกว่าเขา"

 

 

"เลิกโทษตัวเองเสียทีน่า คนมันจะมีคนอื่น คนเก่าไม่มีเวลาให้มันก็เเค่ข้ออ้าง"

 

 

"ตกลงกูโดนทิ้งหรือใครโดนทิ้งกันเเน่เนี่ย?"

 

 

เขาถามพร้อมยิ้มขันใส่นายเเพทย์หนุ่มที่อารมณ์ขึ้นจนดึงลงมาลำบาก

 

 

"ก็เเค่ไม่อยากให้ฮยองปิดกั้นตัวเองเพราะผู้หญิงไม่ดีคนนั้น"

 

 

"กูคิดว่ากูยังไม่พร้อมจะมีใคร"

 

 

"นี่มันคำพูดพระเอกที่สุดท้ายตอนจบก็หลงรักนางเอกหัวปักหัวปำ ถอนตัวไม่ขึ้นจนต้องรีบเร่งรัดขอเธอเเต่งงานนะ"

 

 

"ดูซีรีย์มากไปสินะจินยอง เพลาๆหน่อยนะเราหน่ะ"

 

 

"โว้ย ไม่คุยด้วยเเละ ไปๆลุก ทำงานทำการ คนไข้เป็นหมื่นเป็นเเสน"

 

 

เขาหัวเราะ ลุกเดินตามจินยองออกจากห้องอาหาร 

 

 

ก็หวังอยู่เหมือนกัน ว่าสักวันนึงเขาจะพร้อมเปิดรับคนดีๆสักคนเข้ามาทำให้ก้อนเนื้อในอกของเขาสั่นหวิวได้อีกครั้ง

 

 

.....

 

 

มินโฮบิดตัวคลายความเมื่อยล้าหลังจากปิดเเฟ้มคนไข้คนสุดท้ายที่เขาต้องเยี่ยมลง

 

 

ยังไม่ทันเดินพ้นออกมาจากเคานท์เตอร์พยาบาล ข้อความก็เด้งเตือนขึ้นมาราวกับอีกฝ่ายรู้ว่าเขาเสร็จจากการเยี่ยมคนไข้แล้ว

 

 

-ฮยอง กินข้าวที่ห้องอาหารด้วยกันไหม? Round ward* เสร็จยัง? -

 

 

Round Ward = การเยี่ยมคนไข้ตามหอผู้ป่วย เช่น หมอซงก็จะเยี่ยมผู้ป่วยที่หอผู้ป่วยศัลยกรรมเป็นหลัก ส่วนหมอคิมจะเยี่ยมผู้ป่วยที่หอผู้ป่วยเด็กเป็นหลัก

 

 

เขาหัวเราะหึในขณะที่ปลายนิ้วกดพิมพ์ข้อความตอบกลับไป พร้อมกับขาที่ก้าวเข้าไปยืนในลิฟท์โดยสาร

 

 

"ไม่หว่ะ ว่าจะเข้าบ้าน"

 

 

ศัลยแพทย์หนุ่มเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์เมื่อได้ยินเสียงติ๊งของลิฟท์โดยสาร

 

 

คนที่ก้าวเข้ามาจากโถงทางเดินชั้น 6 ก็คือหมอคิม

 

 

"สวัสดีครับ"

 

 

อีกฝ่ายทักทายเขาพร้อมรอยยิ้มสดใสเช่นเคยในขณะที่ก้าวเข้ามาในลิฟท์โดยสาร

 

 

"หวัดดีครับ"

 

 

เขาตอบรับพร้อมพยักหน้า ดวงตาคมมองคุณหมอที่กดปลายนิ้วลงบนเลข 3 ซึ่งเป็นชั้นของคลินิกสุขภาพพนักงาน คลินิกโรคมะเร็ง และห้องอาหารเเพทย์ ซึ่งเขาเดาว่าสถานที่ที่คุณหมอจะไปคงจะเป็นสถานที่หลังสุด

 

 

"Round Ward เสร็จแล้วเหรอครับหมอซง?"

 

 

"ครับ หมอหล่ะ?"

 

 

"เรียบร้อยครับ"

 

 

"ครับ"

 

 

มินโฮพยักหน้ารับ หมดบทสนทนาก็เงียบกันไปทั้งสองฝ่าย ตัวเลขสีเเดงเปลี่ยนจาก 4 ไปเป็น 3 และประตูลิฟท์โดยสารก็เปิดออก

 

 

"เที่ยงพอดี..."

 

 

"ครับ?"

 

 

มินโฮเลิกคิ้วใส่คนที่ยังคงกดปุ่มเปิดประตูค้างไว้

 

 

"ไปกินข้าวที่ห้องอาหารด้วยกันไหมครับ...หมอซง?"

 

 

ให้ตายสิ...

 

 

เพราะรอยยิ้มหวานๆที่เห็นฟันเรียงสวยเป็นระเบียบกับแก้มที่บุ๋มลึกลงไปนั้น

 

 

เขาสไลด์หน้าจอโทรศัพท์แล้วพิมพ์ข้อความหาจินยองอีกครั้ง 

 

 

"เดี๋ยวเจอกันที่ห้องอาหารนะจินยอง"







 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #1069 กอหญ้ากอไผ่ (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 00:23

    แหมๆๆๆๆ ไหนบอกไม่ได้จะจีบเขาไง ชวนไปกินข้าวหน่อยรีบเปลี่ยนใจเชียวนะหมอซง

    #1,069
    0
  2. #836 YimPaew (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 23:27
    วรั๊ยๆๆๆๆๆ หลงรักรอยยิ้มเขาเข้าอย่างจังเลยนะหมอซง ที่เพื่อนชวนล่ะไม่ไป ที่หมอคิมคนน่ารักชวนนี่รีบไปเลยนะ 55555555555555
    #836
    0
  3. #813 Chastance_Place ➹ (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 13:12
    น่ารักมากกกกกกกกกก อร๊ายยย
    #813
    0
  4. #789 Kezzy (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 19:55
    รอยยิ้มพิฆาตของหมอคิม ไม่ได้ทำให้เพ้อแค่หมอซง แต่เราก็เพ้อตามไปแล้วเนี่ย
    #789
    0
  5. #788 สมหญิงปิงทะเล (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 16:06
    หมอซงงงง????
    #788
    0
  6. #787 Vitaminz (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 23:48
    หมอซง ยังไม่เข้าใจตัวเอง
    เราเข้าใจนาย ชอบรอยยิ้ม
    เราก็ชอบรอยยิ้มคุณหมอคิม
    โต๊ะดาร่าจิจอูจินฮวานนี่ หวานมากจริงงง

    ต้องเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น พบรักในลิฟต์ 555
    เจอกันในลิฟต์บ่อยอ่ะ
    #787
    0
  7. #785 quintuple.T (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 23:15
    ขำหมอซง ตอยแรกตั้งใจจะกลับบ้าน พอเจอหมอคิมชวนกินข้าวก็ไปเลย ไม่มีการลังเลใดๆทั้งสิ้น 55555555
    #785
    0
  8. #784 Miss_ (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 22:35
    แอร๊ยๆๆๆๆๆๆ

    เราว่าหมอคิมมีนัยยะ
    สรุปเปล่า นางแค่อัธยาศัยดี 55555

    หมอซงจะทำไรก็รีบทำ คนรอต่อคิวเยอะนะคะ
    #784
    0
  9. #783 Bumbim (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 21:46
    ชอบเค้าแล้วก็บอกหมอซง มัวชักช้าเจอคนอื่นแย่งไปนะ หมอคิมยิ่งน่ารักอยู่ด้วย
    #783
    0
  10. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  11. #781 mminnieew (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 21:20
    ง่าาาาาาา ชอบอ่าาาาา เขินนนนนนนนนนนนนน
    #781
    0
  12. #780 n_nari (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 20:37
    หมอซง หมอคิม น่ารักก
    #780
    0
  13. #778 kyotangmo (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 20:29
    หมอซงตกหลุมหมอคิมเข้าแล้วล่ะสิ หึๆ อย่าปากแข็งไปหน่อยเลยยยยย หมอคิมชวนไปกินข้าวด้วยอ่ะ หรือว่าหมอคิมจะมีใจเหมือนกัน ><
    #778
    0
  14. #777 Wincner91 (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 20:23
    ปากแข็งมากค่ะหมอซง ไม่ทันไรก็ตามหมอคิมไปกินข้าวละ 5555
    รอติดตามนะคะ 
    #777
    0
  15. #776 บุคคลทั่วไป (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 19:52
    โอ้ย ไรเตอร์มาทำให้หัวใจเราสั่นไหวอีกครั้งเลยค่ะ

    อยากจะไปผ่าตัดกับคณหมอซงเลยทีเดียว หวังว่าจะได้อ่านตอนต่อๆไปอีกนะคะ
    #776
    0
  16. #775 Lunarita Lucia (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 19:37
    แหมๆๆๆๆ หมอซง 5555
    #775
    0
  17. #773 M'War (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 17:44
    แหมๆๆ หมอซง ปากก็บอกไม่ชอบเค้า แต่ใจอ่ะ ไม่ตรงกับปากเลยนะคะโอป้า ><
    #773
    0