Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 68 : ♫ OS Warm Rain 2 -Hoonnam-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    22 มิ.ย. 59



Warm Rain 2

-Hoonnam-

 

 __________________
 

 

เด็กน้อยของเขายังไม่ตื่น...

 

 

ซึงฮุนมองเด็กตัวโตที่นอนขดซบตัวเขา หัวยุ่งๆนั่นเกยซบอยู่บนอกเขาจนเเก้มโย้ เหมือนเจ้าพัลลี่กับโพลลี่เวลานอนซุกตัวเเทฮยอนไม่มีผิด พ่อยังไงลูกก็อย่างนั้น

 

 

"เเทฮยอนอา"

 

 

เขาเรียกเบาๆพร้อมกับลูบลงบนหัวไหล่ เเต่เเมวตัวโตที่นอนซุกเขายังนอนนิ่งสนิท ไม่มีทีท่าว่าจะได้ยินเสียงรบกวนใดๆ ซึงฮุนจึงเรียกน้องดังขึ้นอีกนิด

 

 

"แทฮยอน ฝนตกนะ"

 

 

"อืออ"

 

 

อีกฝ่ายครางในลำคอ ใบหน้านั้นถูไถกับอกเขา วงเเขนที่กอดอยู่ที่รอบเอวกระชับเเน่นขึ้น เเล้วก็นิ่งไปอีกรอบ

 

 

ไม่สนใจเลยเเฮะ...สงสัยจะเหนื่อยมาก

 

 

เมื่อวานหลังจากเสร็จคอนเสิร์ตที่มากุฮาริเเละสังสรรค์กันพอหอมปากหอมคอ พวกเขาก็กลับมารีบเก็บข้าวของเพื่อเตรียมจะบินไปจีน เเต่สรุปว่าโดนเเคลเซิลงานกลางคันตอนที่กำลังเคลื่อนย้ายกระเป๋าเเละสัมภาระบางส่วนไปที่รถตู้

 

 

ทุกคนก็เลยเปลี่ยนเสื้อผ้าเเล้วก็ออกไปเดินเล่นสังสรรค์กัน 

 

 

ตอนเเรกเเทฮยอนจะอยู่กับเขาที่ห้อง เเต่เขาเป็นคนบอกให้น้องออกไปกับเมมเบอร์แล้วก็สตาฟคนอื่นๆ เจ้าตัวหน้ามุ่ยในตอนเเรก เเต่พอซึงยุนบอกว่าจะไปดูถนนศิลปินที่มีชื่อเเทฮยอนก็ตาวาวขึ้นมา 

 

 

"อยากไปก็ไปสิ เราไม่ได้มาที่นี่บ่อยๆหรอกนะ "

 

 

เขาลูบหัวเด็กที่คลานขึ้นเตียงมาซุกกอด ซึงฮุนลูบผมคนเป็นน้อง พลางหัวเราะเมื่อเห็นซึงยุนที่ยืนอยู่ปลายเตียงกอดอกเเล้วกลอกตาใส่พวกเขา

 

 

"จะให้ทิ้งฮยองอยู่นี่คนเดียวเหรอ? "

 

 

คนเป็นน้องยังลังเล ถนนศิลปินที่ซึงยุนบอกเล่าให้ฟังนั้นก็อยากไป เเต่ก็ไม่อยากทิ้งพี่ไว้คนเดียวนี่นา

 

 

"อยู่ได้อยู่เเล้วน่า ไปเถอะ ซึงยุนรออยู่นะ"

 

 

เขาเพยิดหน้าไปทางซึงยุนที่ยืนทำปากคว่ำ สีหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ปลายเตียง

 

 

"อยู่ได้แน่นะ?"

 

 

"ได้ครับ"

 

 

"โอเค งั้นเดี๋ยวโทรหานะ รับด้วย ถ้าโทรมาไม่รับนะเป็นเรื่อง"

 

 

ซึงฮุนหัวเราะ เมื่อกี้ยังอ้อนเป็นลูกเเมว พอบทจะดุหล่ะก็ดุราวกับเสือ เเต่ยังไงก็น่ารักอยู่ดี

 

 

..........

 

 

ซึงฮุนนั่งสไลด์โทรศัพท์เล่นโซเชียลไปเรื่อย อัพไอจีขอบคุณอินเคิลเสร็จก็ไล่เซฟรูปเเล้วคุยกับคนนู้นคนนี้

 

 

ทั้งหมดที่ทำแทฮยอนรับรู้หมดนั่นเเหล่ะ ก็เจ้าตัวเล่นโทรหาเขาตั้งเเต่ถึงร้านที่จะไปดื่มกัน เเถมยังไม่ยอมให้วางสายอีกต่างหาก

 

 

อีซึงฮุนก็เลยรู้หมดเหมือนกันว่าอีกฝ่ายกำลังทำอะไร เพราะเขาเปิดลำโพง ส่วนเเทฮยอน จะคอยยกหูถามเขาเป็นระยะๆว่าหลับหรือยัง ทำอะไรอยู่

 

 

-ฮยองหลับหรือยัง?-

 

 

"ยังเลย"

 

 

ซึงฮุนตอบพลางขยับตัวเปลี่ยนท่า คืนก่อนนอนโรงพยาบาล คืนนี้นอนโรงเเรม เปลี่ยนที่บ่อยเขาก็เลยหลับยากอยู่หน่อย

 

 

-ไม่ชินที่สินะ-

 

 

"รู้ใจจังครับ เเล้วนี่จะไปถนนศิลปินตอนกี่โมงกันหล่ะ?"

 

 

-ไม่รู้ซึงยุน ฮยองได้ยินเสียงซึงยุนฮยองไหม พูดมาก-

 

 

ซึงฮุนหัวเราะเมื่อได้ยินเสียงซึงยุนถามเเทฮยอนว่าว่าอะไรเจ้าตัว ก่อนที่เด็กหนุ่มทั้งสองจะเริ่มเถียงกัน

 

 

..........

 

 

-ฮยอง หลับหรือยัง?-

 

 

ซึงฮุนก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองหลับไปตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็คือตอนที่เตียงยวบลง พร้อมกับมีอะไรอุ่นๆเบียดซุกเข้ามาในวงเเขน

 

 

"กลับมาเเล้ว"

 

 

ได้ยินเสียงงึมงำดังขึ้นเเถวๆอกซึงฮุนก็เลยตื่น พอสมองทำงานจมูกก็รับกลิ่นได้ชัดเจน

 

 

"ดื่มมาเยอะเลยเหรอ?"

 

 

เขาได้กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆผสมกลับกลิ่นเฉพาะตัวของเเทฮยอน นอกจากนี้ก็ยังมี

 

 

"สูบบุหรี่มาหรือเปล่า?"

 

 

"..."

 

 

"ไหนสัญญากันเเล้วไงว่าจะสูบเเค่เฉพาะตอนที่ฮยองอยู่ด้วย"

 

 

"โกรธเหรอ?"

 

 

"ไม่ได้โกรธ เสียความรู้สึก"

 

 

เเทฮยอนผุดลุกขึ้นจากตัวพี่ทันทีเมื่อได้ยินเสียงนิ่งๆเเบบนั้น เเทฮยอนรู้ว่าพี่ไม่ได้โกรธ เพราะถ้าโกรธจริงๆเขาคงจะโดนดุมากว่านี้

 

 

"ขอโทษ"

 

 

"ไปอาบน้ำไป จะได้นอนให้สบาย ยังไงพรุ่งนี้ก็ไม่มีงานเเล้ว จะได้นอนเต็มอิ่ม"

 

 

เเทฮยอนยิ้มกว้างใส่คนที่ทำหน้านิ่งเเต่น้ำเสียงเจือเเววเป็นห่วงชัดเจน อีซึงฮุนก็เป็นเเบบนี้เสมอ เป็นกังวลว่าเขาจะหลับไม่เต็มอิ่ม จะหลับไม่สบาย

 

 

เเทฮยอนโน้มตัวลงไปจูบคอพี่ก่อนจะยันตัวขึ้นมานั่งขัดสมาธิดีๆ

 

 

"ดูดไปไม่ถึงมวนเลย สี่ห้าทีเองด้วยซ้ำ"

 

 

เขาว่าเเล้วก็ประสานมือกับมืออุ่นๆข้างหนึ่งของพี่ 

 

 

"เขาส่งต่อๆกันมาก็เลยรับมาไม่ได้คิดอะไร เเต่พอนึกขึ้นได้ว่าเเฟนไม่ชอบก็เลยเลิกดูด"

 

 

พูดเองเเล้วก็เขินเอง แทฮยอนไม่ค่อยชินกับการพูดอะทำนองนี้สักเท่าไหร่ ขนาดพี่พูดให้ฟังเขายังเขินเลย ไม่ต้องพูดถึงพูดด้วยตัวเองหน้านี่ร้อนฉ่าไปหมดเเล้ว 

 

 

"ไปอาบน้ำไปเด็กดี จะได้มานอนกอดกัน"

 

 

เเทฮยอนยิ้มเเล้วก็คว้ามือพี่ขึ้นมากดจูบทีหลังมือเเรงๆเสียงดังจุ๊บ!

 

 

นี่ถ้าหลังไม่เจ็บ เขาจะจับเเทฮยอนมาฟัดให้จมเตียง ให้สมกับความน่ารักออดอ้อนที่นานๆจะได้เห็นสักที

 

 

"เดี๋ยวมา อาบน้ำเเป๊ปเดียว"

 

 

ซึงฮุนไม่รู้หรอกว่าน้องอาบน้ำเเป๊ปเดียวอย่างที่บอกหรือเปล่าเพราะเขาผลอยหลับไปก่อน รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ร่างอุ่นๆหอมกลิ่นเเชมพูเเละครีมอาบน้ำพุ่งเข้ามาซุกที่อก

 

 

"สระผมเหรอ?"

 

 

เขาสลึมสลือถาม สอดสางปลายนิ้วมือไปตามเส้นผมของน้องที่ยังชื้นๆอยู่หน่อยด้วยซ้ำ

 

 

"ผมยังไม่ทันห..."

 

 

คำพูดถูกกลืนไปกับริมฝีปากบางที่กดลงมาอย่างรวดเร็ว

 

 

"จะนอนเเล้ว"

 

 

คนที่พึ่งถอนริมฝีปากออกไปว่าเสียงเล็กเสียงอ่อน เเต่ทว่ายังเจือไปด้วยน้ำเสียงกึ่งออกคำสั่ง ซึงฮุนขานรับครับๆในลำคอเบาๆก่อนจะกดจมูกลงสูดผมหอม

 

 

"ฮยองจะหอมเเต่ผมน้องเหรอ?"

 

 

เเน้...

 

 

"เมาใช่ไหม?"

 

 

"พูดเหมือนไม่เคยเห็นผมเมา"

 

 

"ไม่รู้สิครับ ก็เราทำตัวเเปลกๆ จูบคอฮยองอย่างงี้ จุ๊บมือฮยองอย่างงี้ ถามว่าจะหอมเเค่ผมเหรออย่างงี้"

 

 

"..."

 

 

"ทำไมอยู่ดีๆถึงอยากจะออดอ้อน คิดอะไรซับซ้อนอยู่หืม?"

 

 

"..."

 

 

"ไม่อยากบอกฮยองเหรอ?"

 

 

"ก็ฮยองไม่สบาย..."

 

 

"เลยอยากเอาใจเเค่นั้นหรือไม่หรอกน่า..."

 

 

"ทำไมชอบรู้ทัน?"

 

 

"ก็นี่ใคร แฟนไงครับ"

 

 

เขาว่าเเล้วก็บิดปลายจมูกรั้น ถึงจะมืดเเต่ก็ยังเห็นเเววตาคู่สวยของน้องได้ชัด

 

 

"ว่าไง?"

 

 

"วันนี้ใครๆก็สวีทกับเเฟน ..."

 

 

ซึงฮุนตั้งใจเงี่ยหูฟังประโยคถัดไปเพราะเหมือนน้องจะพูดเบาลงเรื่อยๆ

 

 

"เขาเเสดงความรักกันเเบบไม่อายเลย ...ไม่สนใจคนอื่นเลย ขนาดมิโน่ฮยองยังวีดีโอคอลคุยกับจีโฮฮยองงุ้งงิ้งๆกลางวงเหล้า"

 

 

เขาลูบผมนุ่มเบาๆอย่างใจเย็น รอให้น้องเรียบเรียงความคิดเเละคำพูดของตัวเอง

 

 

"เเล้วพอมองตัวเอง..."

 

 

เสียงของแทฮยอนเเผ่วลงจนเหมือนกระซิบ ตอนนี้ซึงฮุนรู้เเล้วว่าน้องคิดอะไร

 

 

พอมองตัวเองเเล้วก็คิดว่าทำไมถึงไม่กล้าเเสดงความรักกันอย่างคู่รักคู่อื่นบ้าง เเล้วก็...ถ้าเขาไม่เข้าข้างตัวเองมากจนเกินไป เเทฮยอนคงจะคิดว่า เขาจะอิจฉาบ้างไหมนะ เวลาคู่อื่นเเสดงความรักกัน เเต่ก็คงยังไม่กล้า เลยออกมาเป็นการออดอ้อนในรูปแบบนี้แทน

 

 

"ฮยองอิจฉาเขาไหม?"

 

 

นั่นปะไรหล่ะ...

 

 

"ตอนเเรกก็อิจฉานะ...แต่หลังๆก็เฉยๆละ เพราะฮยองรู้...ว่าเราไม่ได้อายที่จะเเสดงความรัก เเต่เเค่เขินเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นๆถูกไหม"

 

 

ใบหน้าเล็กพยักหงึกหงักกับอกจนจั๊กจี๋ซึงฮุนหัวเราะ รั้งตัวอีกคนให้ขึ้นมาเกยทับอยู่บนอก

 

 

"เเล้วที่อ้อนเเบบนี้ จะชดเชยให้เหรอ ไม่สิ อย่างเราน่าจะคิดว่าอยากทำตัวน่ารักๆกับฮยองมากกว่าหล่ะมั้ง"

 

 

เเทฮยอนเงียบไป

 

 

"อย่างหลังถูกม โอ๊ะ!"

 

 

ซึงฮุนร้องขึ้นมาเพราะอีกฝ่ายงับลงมาบนไหล่เขาอย่างเเรง ตามด้วยงับเนื้ออ่อนๆที่ต้นเเขนเป็นลำดับถัดมา

 

 

"เกลียดคนรู้ทัน รู้ทันน้องไปหมดเลย ฮึ"

 

 

เเทฮยอนคว้าเเขนพี่พลิกขึ้นมาเเล้วก็งับลงตรงด้านหน้าข้อมือ เพราะมันเขี้ยวอีซึงฮุนเอามากๆ

 

 

"กัดเป็นลูกเเมวไปได้ เเล้วนี่ไม่ง่วงรึไงฮะเรา?"

 

 

เขาถามตอนที่น้องเอาเเก้มมาๆถูไถๆกับปลายคาง คิดว่าตัวเองเป็นพัลลี่รึยังไงกันนะเด็กนี่

 

 

เเต่ก็นั่นเเหล่ะ ไม่ใช่ว่าเขาไม่ชอบเสียหน่อย

 

 

"เดี๋ยวหนวดบาดหน้าเอานะ"

 

 

"อือหน่ะ"

 

 

โอเค อีซึงฮุนเป็นคนตามใจแฟนอยู่เเล้ว 

 

 

"ฮยอง"

 

 

ซึงฮุนไม่ค่อยเเน่ใจ เเต่ก่อนจะหลับไปเหมือนจะได้ยินเสียงน้องกระซิบอยู่ชิดริมฝีปาก ก่อนที่สัมผัสนุ่มๆจะกดทาบลงมา

 

 

"หายไวๆนะครับ ซึงฮุนฮยอง"

 

 

..........

 

 

"ซึงฮุนฮยองงงงง เเทฮยอน กินข้าวกันนน"

 

 

คนที่เปิดประตูพรวดเข้ามาคือซึงยุน ตามด้วยจินอูฮยองที่เดินยิ้มเข้ามาติดๆ

 

 

"แทฮยอนยังไม่ตื่น?"

 

 

ซึงฮุนส่ายหน้า ยกนิ้วชี้ขึ้นเเตะริมฝีปากบอกให้น้องเบาเสียงเมื่อเจ้าเเมวขยับตัว 

 

 

"เเต่สั่งอาหารมาเเล้วอ่ะ เยอะด้วยนะ"

 

 

ซึงยุนเดินมานั่งลงที่ข้างเตียง ใช้นิ้วจิ้มร่างขาวๆที่ยังนอนซุกบนอกฮยอง

 

 

"ฮื่อ"

 

 

"ซึงยุน อย่าเเกล้งน้องน่า"

 

 

จินอูปรามกลั้วหัวเราะพร้อมกับหย่อนตัวลงนั่งที่ข้างเตียงอีกฝั่ง คนเป็นลีดเดอร์ยิ้มสนุก จิ้มลงบนเนื้อต้นเเขนของน้องอีกทีหนึ่ง

 

 

"เชี่ย!!!"

 

 

วงเเขนที่กอดพี่อยู่วาดผ่านอากาศมาวืดจนซึงยุนสะดุ้งตกใจ นี่ถ้าหลบไม่ทันคงมีอะไรบนหน้าแตกกันบ้าง

 

 

"ไงล่ะ?"

 

 

ซึงฮุนหัวเราะพลางลูบผมน้องที่ลืมตาเเล้ว หัวคิ้วของเเทฮยอนขมวดแน่น เเถมนิ่วหน้าไม่พอใจด้วย

 

 

"เอาซึงยุนออกไป"

 

 

เอ่ยปากฟ้องพี่เเล้วก็ถูหน้าลงกับอกกว้าง  ซึงยุนตาโต ส่วนจินอูก็ตาโตขึ้นอีก

 

 

"นี่ใช่นัมเเทฮยอนเหรอ หรือว่านี่ปกติอะฮยอง?"

 

 

ซึงยุนถามซึงฮุนที่พูดอะไรงุ้งงิ้งกันกับแทฮยอนสองคน เขาเคยเห็นเเทฮยอนหอมกับพี่นะ เเต่ไม่เคยเห็นเเทฮยอนเวอร์ชั่นไถหัวไถเเก้มอ้อนกับอกพี่เหมือนเเมวแบบนี้

 

 

ซึงฮุนยิ้มเเล้วส่ายหัว 

 

 

"ถ้าสั่งอาหารมา กินกันไปก่อนเลยก็ได้ฮยอง เดี๋ยวเขาตื่นเเล้วค่อยสั่งใหม่ ดีไหม?"

 

 

ซึงฮุนถามคนที่นอนปรือตามองเขา 

 

 

"ฮยองหิวหรือยัง?"

 

 

"เราหล่ะหิวหรือยัง?"

 

 

เเทฮยอนส่ายหน้า เขายังไม่หิว ยังง่วง ยังอยากกอดพี่อยู่ ยังอยากซุกพี่อยู่

 

 

"ครับๆ"

 

 

"โอเค งั้นเดี๋ยวน้องตื่นเเล้วค่อยสั่งมาใหม่นะ"

 

 

จินอูว่าอย่างใจดีตามประสาพี่ใหญ่ขี้ตามใจน้อง

 

 

"เบื่อ พวกติดผัว!"

 

 

"อยากโดนข่วนหน้าใช่ไหมคังซึงยุน?"

 

 

เเทฮยอนยกหัวขึ้นจากอกพี่แล้วถามลีดเดอร์ที่ชอบเเหย่ให้เสียบรรยากาศ ซึงฮุนหัวเราะหึหึเมื่อลีดเดอร์รีบคว้าข้อมือแฟนตัวเองออกไปจากห้อง

 

 

"บรรยากาศดี"

 

 

เเทฮยอนมองฝนที่ตกพรำๆอยู่ด้านนอก ท้องฟ้าอึมครึมพอประมาณ เสียงฝนเปาะเเปะน่านอน

 

 

"นอนสิ นอนให้เต็มอิ่มเลยนะเด็กดี"

 

 

"ไม่ง่วงเเล้ว เเค่อยากกอด...อยากซุก"

 

 

"อยากกอดเหรอ?"

 

 

ซึงฮุนพลิกตัวตะเเคงเข้าหาน้อง สอดเเขนเข้าใต้คอเเล้วดึงตัวเเทฮยอนเข้ามาเเนบตัว คนเป็นน้องฝังหน้าลงกับคอพี่ สอดมืออุ่นๆเข้าไปแปะอยู่ตรงเเผ่นหลัง

 

 

"ปวดไหม?"

 

 

"ทนได้"

 

 

"อยู่กับผม ปวดก็บอกว่าปวดไม่ได้เหรอ?"

 

 

"ไม่ปวดครับ"

 

 

"ไม่เชื่อ"

 

 

"อยากให้บอกว่าปวดเหรอ?"

 

 

"อยากได้ยินฮยองบอกว่าไม่ปวด หายเเล้ว ไม่เป็นอะไรเเล้วต่างหาก"

 

 

"ถ้าฮยองบอกว่าไม่ปวด เเล้วเราจะทำไงต่อ?"

 

 

"ก็...จะขอให้ฮยองกอดผมให้เเน่นๆกว่านี้"

 

 

ซึงฮุนมองคนเป็นน้องที่ก้มหน้าซุกอกเขาๆงุดๆเเล้วก็หัวเราะ เขารู้ว่าเเทฮยอนหมายถึงกอดอีกเเบบหนึ่ง ที่ไม่ใช่เพียงอ้าเเขนโอบรัดกันเเค่นั้น

 

 

"เขินไหมเนี่ย?"

 

 

ซึงฮุนสอดมือเข้าไปโอบเนื้อเปลือยเหนือบขอบกางเกงนอน ริมฝีปากอุ่นกดลงตรงสันจมูก เเก้ม เเล้วกดทาบค้างที่มุมปากเนิ่นนาน

 

 

"ไม่ได้นะ ฮยองปวดหลังอยู่"

 

 

คนเป็นน้องยุดมือพี่ที่กำลังเลื่อนต่ำลงไปเรื่อยๆเอาไว้ 

 

 

"ก็ไหนว่าอยากให้กอด?"

 

 

เขาเย้า กดจูบลงบนปลายจมูกน้องย้ำๆแล้วถอนมือมาวางไว้บนเอวเพียงเท่านั้น

 

 

"อยาก แต่ถ้ากอดกันแล้วฮยองปวดหลังมามากกว่าเดิมจะทำยังไง?"

 

 

"เป็นห่วงเหรอหรือว่า กลัวจะเป็นหนักจนกอดกันแบบนั้นไม่ได้แล้ว?"

 

 

"ทำไมลามก"

 

 

แทฮยอนขยุ้มคอเสื้อคนเป็นพี่ ซึ่งฮุนหัวเราะ แมวน้อยกำลังขู่อีกแล้ว

 

 

"โอ๋ เดี๋ยวฮยองก็หายครับ"

 

 

แทฮยอนปล่อยมือจากคอเสื้อ เปลี่ยนมาวางทาบมือบนอกแล้วยื่นหน้าไปจูบพี่

 

 

"ต้องหายนะ หายไวๆนะ"

 

 

"ครับ จะรีบหาย แล้วจะกอดเราให้แน่นๆเลย"







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #1068 กอหญ้ากอไผ่ (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 23:59

    แมวน้อยขี้อ้อน อ้อนได้น่ารักน่าฟัดมากอะ

    #1,068
    0
  2. #903 Mo_mo (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 12:00
    น้องงงงงง ทำไมน้องขี้อ้อนล่ะ ฮื่อออ น่ารักจังเลยพี่ฮุนไปใหนไม่รอดแล้วววว
    #903
    0
  3. #707 Yuii_iiuY (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 09:20
    น้องเมมมมมมมมมมมม
    พี่อยากกรี๊ดดด ทำไมละมุนแบบนี้

    พี่ฮุนเค้าเลี้ยงแมวเก๊ง เก่งเนอะ
    น่ารักขนาดนี้ก็ได้เหรอ 5555

    ขอบคุณสำหรับ OS ให้เรือแล่นต่อได้นะจ๊ะ
    #707
    0
  4. #705 Nikhotohoto (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 17:07
    ไม่คิดว่าจะมีต่อนะเนี่ย โคตร ดีใจเลย แมวขี้อ้อนกับคุณแฟนที่แสนดี อบอุ่นอะไรขนาดนี้ ฟินจิงๆๆนะ ยิ่งนึกภาพไปคอนยุ่นแล้ว ความมโนของคนขี้ชิปยิ่งทวีความฟินติดเพดานเลยน้องเม 555 ชอบแมวอ้อน ใจไม่อยากให้ฮุนเจ็บเลย แต่พอคิดไป เออฮุนเจ็บก้อดีนะได้เห็นโมเมนคุณแฟนเด็กเอาใจน่ารักมากๆๆเลย 5555 ขอบคุณฟิคนะน้องเม แต่งมาให้ฟินได้ตลอดๆๆดีกับใจมาก
    #705
    0
  5. #704 YimPaew (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 06:27
    แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ใช้ชื่อที่เค้าตั้งให้ด้วยอ่ะ เขินจุง
    อ่านตอนนี้แล้วยิ่งเขินไปใหญ่ อบอุ่นละมุนฟรุ้งฟริ้ง อ้อนอะไรเบอร์นั้นอ่ะแทฮยอน
    ถ้าหลังพี่ฮุนยังดีอยู่แทฮยอนต้องโดนกอดหนักๆแน่นๆแน่ๆ แอร๊ยยยย กรี๊ดดดดด
    อ่านแล้วอมยิ้มเหมื่อยแก้มมากๆ งื้ออออออ
    #704
    0