Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 55 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    23 ก.พ. 59



♡ SF 좋더라(I’M YOUNG)
- Hoonnam-

เมย์ยังไม่เเน่ใจว่ากี่ตอนจบนะคะ
เเต่น่าจะไม่เกิน 5 ตอน 
อ่านเเก้ขัดไปก่อนนะค้า 
#ฟิคคุณอาเเตหะยอน เมย์กำลังเเต่งน้า 

เเนะนำให้เปิดเพลงฟังไปด้วยนะคะ
เพื่อให้เข้าถึงอารมณ์ของคุณนัมค่ะ 


__________




อีซึงฮุนกำลังรอ...

 

 

เขานั่งอยู่ด้านหลังพวงมาลัยรถด้วยความกระสับกระส่าย เสียงเพลงช้าๆที่เปิดคลอไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มผ่อนคลายจากความร้อนรนลงได้เเม้เเต่นิด

 

 

เขาเป็นห่วงเเทฮยอน...

 

 

น้องหายขึ้นไปบนอพาร์ทเมนท์นั่นนานเเล้ว 

 

 

คืออันที่จริงก็ไม่นาน... กินเวลายังไม่ถึงยี่สิบนาทีด้วยซ้ำไป แต่อีซึงฮุนกลับรู้สึกว่ามันนานเเสนนาน 

 

 

ซึงฮุนเคาะปลายนิ้วบนพวงมาลัยรถอย่างร้อนใจ เเทฮยอนจะเป็นยังไงบ้าง จะเคลียร์กับหญิงสาวได้ไหม ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนจะเป็นอย่างไรต่อไป? แทฮยอนจะรับไหวหรือเปล่า?

 

 

ชายหนุ่มจมดิ่งลงไปในห้วงความคิด ก่อนจะต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อประตูอีกฝั่งถูกกระชากเปิดออกเเล้วปิดลงดังปัง เเทฮยอนปรากฎตัวบนเบาะนั่งด้านข้าง ใบหน้าซีดเผือดนั่นดูไม่สู้ดีนัก เเละถ้ามองไม่ผิด เเพขนตาที่เขาชอบแอบมองนั้นยังชื้นไปด้วยน้ำตา

 

 

"เป็นไงบ้าง?"

 

 

เปลือกตาสีอ่อนปิดลง เเทฮยอนกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงลำคอที่เเห้งผาก ขยับปากพูดเสียงเเผ่ว เเต่ซึงฮุนยังคงได้ยินชัดเจน

 

 

"เธอกำลังจะมีเด็ก..."

 

 

"ว่าอะไรนะ?"

 

 

ในหัวของเขาตื้อขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินคำว่าเด็ก คำว่า'มีเด็ก'คงไม่สามารถเเปลความหมายเป็นอย่างอื่นได้อีก ซึงฮุนรู้สึกว่ามือของเขาเย็นเฉียบ หัวใจเหมือนกับจะหยุดเต้นไปจังหวะหนึ่ง

 

 

"เเต่ไม่ใช่ลูกผม..."

 

 

เเทฮยอนกำมือเเน่น น้ำตาหยดโตไหลอาบเเก้มซีดเผือด ซึงฮุนเผลอถอนใจออกมาด้วยความโล่งใจ ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเเทฮยอนเป็นพ่อของเด็ก อนาคตของน้องจะเป็นอย่างไร

 

 

"เขาจูบเธอ...พวกเขาจูบกัน... จากนั้น..."

 

 

ซึงฮุนเม้มปากแน่น หวั่นใจไม่น้อยกับสิ่งที่น้องกำลังจะพูดต่อ

 

 

"เขาก็จูบที่ท้องของเธอ"

 

 

"ไหวไหม?"

 

 

เเทฮยอนส่ายหน้า ชายหนุ่มสะอื้นออกมาเเล้วปล่อยให้น้ำตาไหลอาบเเก้ม ความเข้มเเข็งทั้งหมดพังทลายลงตรงหน้าพี่รองของบ้าน

 

 

"มันจบลงเเล้ว..."

 

 

ซึงฮุนดึงอีกฝ่ายเข้ามาในอ้อมกอด วงแขนยาวโอบรอบไหล่ที่สั่นไหวราวกับจะเเตกสลาย เขาจูบลงข้างขมับ พร้อมกระซิบข้างหูเเทฮยอนซ้ำๆ

 

 

"แทฮยอนอา ไม่เป็นไรนะ ฮยองอยู่ตรงนี้เเล้ว"

 

 

"ไม่เป็นไรนะ เด็กดี..."

 

 

....

 

 

แทฮยอนมองเพดานที่ว่างเปล่าด้วยสายตาเลื่อนลอย สิ่งที่วนเวียนในความคิดคือภาพที่ชายหนุ่มจูบลงที่ท้องน้อยของเธอ 

 

 

เธอ...หญิงสาวที่เขาโง่งมตกหลุมรักอยู่เพียงฝ่ายเดียว

 

 

ช่อดอกไม้ที่เเห้งระเเหงยังวางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง กลีบดอกเล็กๆเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเเละร่วงกระจายอยู่บนพื้นโต๊ะ กิ่งก้านที่เคยเป็นสีเขียวสดเหี่ยวเฉา

 

 

เเทฮยอนปิดเปลือกตาลง เขาเบือนหน้าหนีจากมันเมื่อน้ำตาเอ่อขึ้นมาที่ขอบตาบวมช้ำอีกครั้ง

 

 

เขาจะผ่านช่วงเวลาเเบบนี้ไปได้อย่างไร?

 

 

...

 

 

"มันนานเกินไปแล้วนะซึงฮุน"

 

 

พี่ใหญ่ของบ้านเปรยเบาๆพร้อมกับเพยิดหน้าไปยังเด็กที่นั่งพิงระเบียงอยู่ ขอบตาของเเทฮยอนคล้ำบวมช้ำ กลุ่มผมสีน้ำตาลที่มักจะถูกเเสกอย่างพอดีเเละเรียบเสมอยุ่งเหยิง ดวงตาสีเข้มเหม่อมองท้องฟ้าอย่างเลื่อนลอย

 

 

"เป็นอาทิตย์เเล้วนะที่น้องเป็นเเบบนี้"

 

 

คิมจินอูหมายถึงการที่เเทฮยอนเก็บตัวเงียบอยู่ในห้อง นอนจมบนเตียงไม่ออกไปไหน พอออกมาจากห้องได้ก็ปลีกตัวไปหามุมนั่งเงียบๆ ไม่กินข้าว ไม่สนใจใครทั้งนั้น เเม่เเต่พวกเขาหรือผู้จัดการก็ตาม

 

 

ในตอนแรกหลังจากรู้เรื่อง เมมเบอร์คุยกันว่าจะให้เวลาน้องซักพักในการอยู่กับตัวเองและยอมรับเรื่องราวที่เกิดขึ้น เป็นเพราะพวกเขาคิดว่าน้องเล็กที่แสนเข้มแข็งของพวกเขาจะผ่านมันไปได้ แต่ถึงตอนนี้จินอูรู้แล้วว่าน้องทำไม่ได้ และพวกเขาจะไม่อยู่เฉยอีกต่อไปแล้ว

 

 

"ไปดูน้องหน่อยเถอะนะซึงฮุน ไม่มีใครช่วยเเทฮยอนได้เเล้วนอกจากเรานะ"

 

 

จินอูตบบ่าพี่รองของบ้านเบาๆ ซึงฮุนพยักหน้าสองสามครั้ง เขาเดินเข้าไปในห้องนอนของเเทฮยอน มองหาสิ่งคุ้นตาก่อนจะหยิบมันติดมือออกมาด้วย

 

 

"เเทฮยอนอา"

 

 

ซึงฮุนทิ้งตัวลงนั่งตรงหน้าคนที่นั่งพิงขอบระเบียง เขาเเตะเเก้มขาวที่ชื้นไปด้วยน้ำตาเบาๆเมื่ออีกฝ่ายไม่ทีท่าทีจะสนใจอะไรอีกนอกจากกลุ่มเมฆที่ลอยตัวเอื่อยๆอยู่บนท้องฟ้าสีเทาหม่นๆ

 

 

ดวงตาสีเข้มกลอกมองซึงฮุนเมื่อปลายนิ้วอุ่นๆจรดลงปาดน้ำตาบนเเก้มให้จนหมดจด

 

 

"อึดอัดใช่ไหม ไม่รู้จะระบายมันออกมายังไงใช่หรือเปล่า?"

 

 

เเทฮยอนสะอื้นเเล้วพยักหน้า น้องดูน่าสงสารจนซึงฮุนอยากจะลุกหนี เห็นเเทฮยอนเป็นเเบบนี้ หัวใจเขาก็พลอยเจ็บไปด้วย

 

 

มันจำเป็นไหมที่เขาจะต้องมารับรู้เรื่องราวทั้งหมดระหว่างคนที่เขาเเอบรักกับหญิงสาวคนนั้น เป็นคนอยู่ในเหตุการณ์หลายๆเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างเเทฮยอนกับเธอ

 

 

ไปส่งเเทฮยอนไปเดทบ้างหล่ะ ช่วยเเทฮยอนเลือกเสื้อผ้าตอนจะออกไปดูหนังกับเธอบ้างหล่ะ  ไปรับเเทฮยอนที่ิอพาร์ทเมนท์ของเธอกลางดึกหรือไม่ก็รุ่งสางบ้างหล่ะ 

 

 

เขายังเจ็บไม่พอใช่ไหม?

 

 

"เเทฮยอนอา"

 

 

เเต่ถึงจะเจ็บเเค่ไหนเขาก็ทิ้งเเทฮยอนไปไม่ได้หรอก

 

 

"ฮยอง..."

 

 

 

"ระบายมันลงในนี้สิ"

 

 

สมุดเขียนเพลงเเละบันทึกของเขาเองถูกยื่นส่งให้พร้อมกับดินสอเเท่งหนึ่ง ดวงตาบอบช้ำเลื่อนมองซึงฮุนที่ฉีกยิ้มมาให้ แทฮยอนพยักหน้าพร้อมกับรับมันมา

 

 

"ขอบคุณนะฮยอง"

 

 

แทฮยอนฉีกยิ้มอ่อนระโหยตอบกลับไป

 

 

"ยิ้มได้เเล้วนี่นา"

 

 

ซึงฮุนพูดออกมาพร้อมกับน้ำเสียงเเละท่าทางดีใจ เเทฮยอนมองตอบพี่ชายคนรองของวงที่ยื่นมือมาลูบผมเขา ปลายนิ้วนั้นลากเเสกกลางศีรษะก่อนจะจัดผมของเเทฮยอนให้เป็นทรง

 

 

แทฮยอนว่าเขาพอจะรู้เเล้วว่าจะผ่านมันไปได้อย่างไร...







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #526 love chen (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 16:28
    TT แทฮยอนอาาาาา รุ้แล้วใช่มั้ยว่าจะผ่านมันไปยังไง ผ่านไปกับคนข้างๆนายตอนนี้ไง
    #526
    0
  2. #484 akaya (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 07:43
    ฮือๆๆๆๆ เศร้าจังเลย สงสารน้อง ผ่านมันไปให่ได้นะน้องนัม สงสานพี่ฮุนด้วย เจ็บกว่าคนที่ได้แผลก็คนที่อยู่ข้างๆนี่แหละ พีฮุนต้องสู้น้าาาา



    //ดูเอ็มวีแล้วน้ำตาคลอเหมือนกันค่ะ ดูแค่ครั้งสองครั้งเอง ไม่ไหวๆ สงสารน้อง แต่น้องเมเอามาสานต่อ อูยยย หน่วงมากก รอตอนต่อไปนะคะ
    #484
    0
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #482 YimPaew (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 06:56
    โฮฮฮ แทฮยอนอาาาาา เลิกร้องไห้นะลูก พี่ฮุนอยู่ข้างหนูเสมอนะ มองคนใกล้ตัวบ้างจิ
    😭😭😭😭😭
    #482
    0
  5. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  6. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  7. #479 Nikhotohoto (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 03:07
    ฮุนไหวไหมบอกมา สงสารหวังว่าต่อไปแทฮยอนจะรุ้นะว่าความอบอุ่นที่สุดในโลกอยุ่ใกล้ๆๆอยู่ตรงหน้าแทฮยอนเอง (อินมาก ชอบฟิคแบบนี้ที่สุดอิงจะภาพจิง ชอบจัง คือสามารถมโนได้เป็นฉากๆๆ ขอบคุณเมอย่างมากเลย)

    แทฮยอนต้องหันมามองฮยองนะ เค้าคือความสดใสของโลกใบนี้ 5555455 เพ้อได้อีก

    ขอบคุณฟิคนะจ้าาาาาา
    #479
    0
  8. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. #477 Pop Jarin (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:20
    ตะมงอ่า.... ไหวมั้ย ระบายกับเราได้นะ มาซบอกเราได้ ...#ผิด
    รอเสพความหน่วงนะคะ ฮึ้บบบบ
    #477
    0
  10. #476 Orasa1732 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:57
    หน่วงเบาๆ ขอบคุณไรท์นะคะที่สละเวลามาแต่งฟิคให้อ่าน หวังว่าพี่ฮถนจะสมหวังนะคะ
    #476
    0
  11. #475 kyotangmo (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:40
    โอ รักข้างเดียวของซึงฮุน TT โฮ มันจะดราม่ามั้ยนะ ประโยคสุดท้ายนี่ทำให้อยากรู้เลยว่านัมคิดจะทำอะไร

    จะรออ่านต่อน้า น่าสนใจๆ เอ็มวีอันนั้นมันเศร้ามากจริงๆ ดูได้ไม่กี่รอบเพราะซึมทุกที 555 นี่ดีนะเมมาเขียนฉากต่อให้ ดีๆ มาลบความเศร้าของเอ็มวีไป XD
    #475
    0