Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 53 : ♫ OS Drunk Seungyoon -Minyoon-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 398
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    28 ธ.ค. 58




OS Drunk Seungyoon
-Minyoon-

ไม่เคยคิดจะเเต่งคู่นี้มาก่อนเลยค่ะ
คิดมาตลอดว่าน้องยุนเเมนมากๆ ถึงจะน่ารักก็เถอะ
เเต่อยู่ดีๆก็คิดพลอตออกเฉยเลย 5555
ดีไม่ดียังไงติชมได้เลยนะคะ ขอบคุณค่ะ



_____________________




เมา

 

 

เมาเละเลย...

 

 

เขาไม่รู้ว่าคิดผิดหรือเปล่าที่ชวนซึงยุนออกมาดื่มตอนตีสอง เเต่เพราะเห็นเจ้าลีดเดอร์ตัวผอมนั่งขมวดคิ้วทำหน้าเครียดมาทั้งวันจนเมมเบอร์ต่างก็เครียดตาม สุดท้ายเขาก็เลยตัดสินใจชวนอีกฝ่ายออกมาดื่มด้วยกัน

 

 

ร้านที่เขาพาซึงยุนมาเป็นผับของกลุ่มเพื่อนเขาสมัยที่ยังทำเพลงใต้ดิน คนที่เข้ามาได้ก็สกรีนกันพอสมควร เรียกว่าเป็นพวกๆเดียวกันทั้งนั้น

 

 

พอรู้ว่าเป็นคนกันเองซึงยุนก็ปล่อยตัวตามสบาย เด็กหนุ่มสะบัดคราบลีดเดอร์คนเก่งทิ้งไป เหลือไว้เเต่ 'คังซึงยุน' เด็กหนุ่มอายุ 21 ปีที่อ่อนไหวเเละกำลังสับสน

 

 

"ช้าๆดิวะ"

 

 

ตอนเเรกเขาก็พยายามยั้งมืออีกฝ่ายที่กระดกเเก้วดื่มราวกับน้ำเปล่า เเต่หลังๆก็ปล่อยให้น้องเเหกปากร้องเพลง โยกจนหัวสั่นหัวคลอน เเล้วก็ดื่มจนเจ้าตัวพอใจ

 

 

ก็อุตส่าห์พามาเเล้วนี่นะ...

 

 

มินโฮดื่มบ้างเมื่อมีคนรู้จักแวะเวียนเข้ามาทักทายถามไถ่ นอกนั้นก็นั่งคุยเเล้วก็คอยจับตามองซึงยุนไม่ให้หลุดไปอีกโลกหนึ่ง

 

 

เขาฝากซึงยุนไว้กับเพื่อนเเล้วขอตัวออกไปสูบบุหรี่ครู่เดียว ยังไม่ทันหมดมวนเขาก็นึกเป็นห่วง จมูกโด่งคมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ มือหนาขยี้ก้นบุหรี่เเล้วกลับเข้ามาด้านใน ที่โต๊ะวีไอพีนั้น ซึงยุนกำลังนั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟา ศอกค้ำกับหน้าขา มือเรียวยาวทั้งสองข้างยกขึ้นปิดหน้าเอาไว้ ไหล่บางกว่าเขานั้นสั่นไหวเพราะเเรงสะอื้น

 

 

"ซึงยุนอา"

 

 

เขาเดินไปทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ เเล้ววาดเเขนโอบรอบร่างผอมนั่นเอาไว้

 

 

"กูว่าเด็กมึงเมาเเล้ว พากลับเหอะหว่ะ"

 

 

เพื่อนเขาคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนโซฟาใกล้ๆว่า มินโฮพยักหน้ารับ มองซึงยุนที่ยังยกมือปิดหน้าอยู่เเบบนั้น

 

 

"งั้นเช็คบิลให้กูด้วย"

 

 

"เอาบ...บัตรผมรูด"

 

 

ซึงยุนละมือออกมาจากใบหน้า ตบกระเป๋ากางเกงสะเปะสะปะหากระเป๋าสตางค์ มินโฮถึงได้เห็นว่าดวงตาเเละปลายจมูกอีกฝ่ายเเดงก่ำ ใบหน้าขาวเผือดนั่นก็เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา

 

 

"ไม่ใช่เวลามาทำตัวเป็นลีดเดอร์นะซึงยุน"

 

 

"มึงพาน้องกลับเลยไป เดี๋ยวกูจัดการค่าเหล้าให้เอง"

 

 

"เออ ขอบใจหว่ะ เดี๋ยวคราวหน้ากูเลี้ยงคืน"

 

 

เขาว่าพร้อมตบไหล่เเล้วลูบเเขนอีกฝ่ายที่ยังสะอื้นอยู่เบาๆ

 

 

"ไหวไหม? กลับหอเรากัน"

 

 

มินโฮโอบเอวผอมของเจ้าน้องชายเเล้วดึงให้ลุกขึ้นยืน ช่วงนี้ซึงยุนผอมลงไปมาก จะจับไปส่วนไหนก็ไม่เหลือเนื้อส่วนเกินนุ่มนิ่ม ธรรมดาก็ผอมจะตายอยู่เเล้ว

 

 

คงจะเป็นเพราะช่วงนี้งานหนัก...

 

 

ซึงยุนก็เลยทั้งเหนื่อยทั้งเครียด อีกฝ่ายกินข้าวน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด เเล้วก็ผอมลงเเบบที่มองปราดเดียวก็รู้

 

 

ทุลักทุเลพอควรกว่าจะพาคนที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นไปถึงรถ เขาต้องถอดฮู้ดไปให้ซึงยุนใส่สวมปิดหน้า เเละยังต้องช่วยกดหัวซึงยุนเเล้วก็ประคองอีกฝ่ายที่ไม่มีเเรงจะยืนเเล้วไปพร้อมๆกัน

 

 

มินโฮยกมือขึ้นโยกหัวคนที่ยกขาขึ้นมาบนเบาะรถ ซึงยุนพาดเเขนไปกับกระจกหน้าต่างที่ถูกลดลงจนสุด ลมที่พัดโกรกพัดผมหยักศกปลิวเกลื่อน

 

 

"อยากไปเดินเล่นสักหน่อยไหม?"

 

 

ซึงยุนส่ายหน้า หลับตาลงเมื่อมืออุ่นๆไล้ลงมาที่ข้างเเก้ม

 

 

"คืนนี้ขอนอนด้วยได้ไหมฮยอง?"

 

 

คนเมาเอ่ยปากถามตอนที่เขาพยุงออกจากรถ เขาวาดเเขนโอบรอบไหล่ที่ดูเล็กไปถนัดเมื่ิอซึงยุนสลัดคราบลีดเดอร์คนเก่งออกไปจนหมด เหลือเเต่เด็กชายคังซึงยุน มือผอมๆของคนที่กำลังงอแงนั่นกำชายเสื้อของเขาเเน่น

 

 

"อุ้มไหม?"

 

 

เขาถามตอนที่อีกฝ่ายเซไปยืนพิงเสาที่หน้าลิฟท์

 

 

"ถ้าตัวเล็กกว่านี้ก็จะร้องให้อุ้มอยู่หรอก"

 

 

มินโฮไม่ได้พูดอะไรอีกต่อจากนั้น เขาประคองอีกฝ่ายเข้าไปในลิฟท์ พอเดินมาถึงห้องก็ประคองอีกฝ่ายลงนอนบนเตียงของตัวเอง

 

 

"จะไปไหน?"

 

 

มือขาวนั้นคว้ามือเขาไว้หมับเมื่อเขาขยับตัวจะลุกออกไปจากเตียง

 

 

"ไปเอาน้ำมาให้กิน เเล้วก็จะไปเอาผ้ามาเช็ดตัวให้ด้วยไง"

 

 

"ไม่เอา"

 

 

เเล้วซึงยุนก็สะอื้นอีก

 

 

"ไม่เป็นไรนะคนเก่ง"

 

 

เสียงทุ้มเเผดสะอื้น ถึงจะเมาไร้สติแค่ไหน เขาก็ไม่เคยร้องไห้เวลาออกไปดื่มกับใคร เเต่เพราะว่าวันนี้เป็นมินโฮฮยอง ความรู้สึกอัดแน่นที่กักเก็บไว้มานานเลยทะลักทะลายออกมาง่ายดาย

 

 

โจนี่กระโดดขึ้นมาบนตักของเจ้านายเมื่อได้ยินเสียงประหลาดที่ไม่คุ้นหู

 

 

"โจนี่ยา ปลอบยูนหน่อยสิ"

 

 

"ผมเหนื่อย...เหนื่อยมากๆเลย"

 

 

ปลายลิ้นสากของเจ้าเเมวเเลบเลียที่ปลายนิ้ว ก่อนโจนี่จะขึ้นมาย่ำวนอยู่บนหน้าท้อง เป็นการนวดให้ผ่อนคลายในเเบบของเเมว ราวกับว่ามันต้องการปลอบใจเด็กหนุ่ม ซึงยุนลืมตาช้าๆเเล้วลูบหัวมันเบาๆ น้ำตายังคงซึมออกจากหางตาเเบบนั้น

 

 

"ผมเหนื่อยมากเลยฮยอง วันนี้เพลงโดนปฏิเสธจากท่านประธานอีกเพลงเเล้วนะ เพลงที่เท่าไหร่เเล้ว"

 

 

"ไม่ไหวก็พักเถอะ นายทำงานหนักขึ้นทุกวัน เเล้วมันก็หนักเกินไปแล้วนะซึงยุนอา..."

 

 

ซึงยุนพลิกตัวตะเเคงเข้าหาอีกฝ่าย สองขายาวงอเข้าหาตัว ขดตัวเป็นก้อนอย่างที่ชอบทำ

 

 

"นอนซะนะครับเด็กดีของฮยอง"

 

 

น้ำตาเหมือนจะเหือดเเห้งไปเพราะริมฝีปากร้อนที่เเนบลงมาซ้ำๆเบาๆที่ริมฝีปากล่าง กลิ่นลมหายใจจ้านกลิ่นเเอลกอฮอล์ของซึงยุนทำให้มินโฮรู้สึกมึนเมาไปด้วย

 

 

ซึงยุนมองใบหน้าคมที่ลอยอยู่ด้านบน มือหนานั่นลูบผมของเขา ในขณะที่ดวงตาคมจ้องลึกเข้ามาจนเขาเห็นเงาของตัวเองในดวงตาคมคู่นั้น

 

 

"เดี๋ยวมันก็ผ่านไปนะ ระหว่างนั้น สัญญาว่าจะดูเเล จะไม่ทิ้งไปไหนเเน่นอน"

 

 

มินโฮประสานมือเข้ากับปลายนิ้วเรียวยาวของซึงยุน เขาไล้หลังมือน้องด้วยนิ้วโป้งเบาๆก่อนจะกดจูบลงบนดวงตาช้ำ ไล่ลงมาที่ปลายจมูกเเดงก่ำ เเละทาบทับเนิ่นนานบนริมฝีปากอิ่ม  

 

 

"สัญญาเเล้วนะมินโฮฮยอง"

 

 

"ฮยองสัญญา..."





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #895 Mo_mo (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 23:26
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดด อบอุ่นเว่อออ ฮื่ออออ เขินอ่ะใจสั่นแรงมาก
    #895
    0
  2. #876 PNPK11 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:57
    แพ้มากก แพ้ผู้ชายแบบพี่มิ ฮือออ
    #876
    0
  3. #625 AimPie (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 00:36
    โอ้ยยยยย สงสารรรร แต่เมาอีกได้ไหมคะ 55555555555 น้องยุนเมาแล้วอ้อนใหญ่เลย น่ารักกก มิดูแลน้องดีมาก พาไปปลดปล่อยแล้วยังคอยดูแลอยู่ข้างๆ ตลอด ห่วงมากขนาดไหนถามใจตัวเองดู ฮรึกก ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ
    #625
    0
  4. #466 Pinkgrey (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 23:54
    ทำไมละมุนเยี่ยงนี้ อ้ากกก
    #466
    0
  5. #464 Cat_Cha (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 09:35
    ทั้งหวานและเศร้าในเวลาเดียวกัน ซึงยุนอ่า ไม่เป็นไรนะ มินโฮฮยองอบอุ่นมาก สองคนนี้ทำเพลงด้วยกัน คงเป็นกำลังใจให้กันอยู่บ่อยๆ เมแต่งคู่นี้สักทีนะ รอมานาน 5555
    #464
    0
  6. #463 YimPaew (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 20:18
    โอ้ย ตาย ความละมุนนี้ 😂😂😂😂 น่ารักแบบแอบเครียดแทนยูน
    โอ๋เอ๋ๆ อย่าร้องไห้อีกเลยนะยูน ให้มิช่วยฟื้นฟูกำลังกายกำลังใจ
    แล้วค่อยไปทำงานต่อดีกว่าเนอะ อิอิ คู่นี้ก็น่ารักดีนะ วินเนอร์ทุกคู่ดีงามหมดเลย เราชอบ😍
    #463
    0
  7. #462 YimPaew (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 20:17
    โอ้ย ตาย ความละมุนนี้ 😂😂😂😂 น่ารักแบบแอบเครียดแทนยูน โอ๋เอ๋ๆ อย่าร้องไห้อีกเลยนะยูน ให้มิช่วยฟื้นฟูกำลังกายกำลังใจแล้วค่อยไปทำงานต่อดีกว่าเนอะ อิอิ คู่นี้ก็น่ารักดีนะ วินเนอร์ทุกคู่ดีงามหมดเลย เราชอบ😍
    #462
    0
  8. #461 Tiki (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 18:25
    เหนื่อยและท้อแค่ไหนซึงยูนก็มีมินโฮเคียงข้างเสมอ น่ารักมากๆขอบคุณนะคะ
    #461
    0
  9. #460 Pissy94 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 07:16
    ขอบคุณนะคะที่แต่งมินยูนมาให้อ่าน ฟิคคู่นี้หาอ่านยากมาก อ่านแล้วชอบนะคะ อยากอ่านอีกหลายๆตอน👍✌
    #460
    0
  10. #459 lolodebkk (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 06:03
    ชอบคู่นี้อยุ่พอดี 55555 เค้าดุแลกันดีอ่ะ น่ารักจังงงง ลิดเดอร์อย่าเศร้าไปเลยยน เดี่ยวพี่มิเศร้าตาม!!!
    #459
    0
  11. #458 PPLP (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 23:52
    อรั้ย ... มิดูแลยุนดี๊ดี ... เป็นห่วงดูแล >\\\<
    ขนาดไรท์เตอร์ไม่เคยแต่งมาก่อนยังฟินขนาดนี้ แต่งอีกหลายๆเรื่องเลยนะคะ 
    ขอบคุณนะค้า ^____^

    #458
    0
  12. #457 SaiKhiM (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 23:37
    รู้สึกอบอุ่นหัวใจดีจังเลยค่ะน้องเม เเบบท้อเเค่ไหนเหนื่อยยังไงก็ยังมีคนอยู่ข้างๆ มีคนเข้าใจ ค่อยเป็นกำลังใจ ค่อยดูเเล อบอุ่นดีจัง ชอบๆ น่ารักอีกล่ะ
    #457
    0