Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 48 : ♡ SF ซึงยุนไหน? -Yoonwoo- 2/?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 400
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    17 ต.ค. 58





♡ SF ซึงยุนไหน?
-Yoonwoo-

คูนี้มันหนีไม่พ้นความฟลัฟฟี่จริงๆค่ะ
ทุกคนดูหวีดเเรง ดูชอบ 555
อาจจะซักสามสี่ตอนนะคะ 
อ่านไปพลางๆระหว่างรอเรื่องหลักโนะ ;)









 




ทำอะไรลงไป?

 

 

“นี่ฉันทำอะไรลงไป ย๊าาาา!

 

 

จินอูโวยวายลั่นบ้าน คนตัวขาวฟาดหมอนข้างตัวเองกับขอบเตียงรัวๆ ก่อนจะโยนเครื่องนอนทั้งหมดลงไปกองกับพื้น

 

 

“ชอบฝีมือของน้องมันเเต่ก็ไม่ต้องชวนออกไปเที่ยวด้วยกันก็ได้ไหมคิมจินอู!”

 

 

จินอูเอาหมอนอุดหน้าเเล้วร้องโวยวายตีโพยตีพาย

 

 

หรือว่าเขาไม่ได้ชอบเเค่ความสามารถของคังซึงยุน?

 

 

“บ้าดิ หน้าเนิร์ดขนาดนั้นเนี่ยนะ?

 

 

เขานึกถึงเด็กหนุ่มใส่เเว่นกลม ผมยาวปรกหน้าปรกตาไม่เป็นทรง เเขนขายาวเก้งก้างในชุดนักเรียนตัวใหญ่โคร่ง พูดครับๆลงท้ายประโยคทุกคำเเล้วส่ายหน้า 

 

 

“จะชอบผู้ชายให้เสียศักดิ์ศรีเเล้วก็เลือกหน่อยไหมคิมจินอู งือออออ”

 

 

“เเต่ไม่ดิ คนเราไม่ควรจะมองกันที่หน้าตารึเปล่าวะ? จริงๆน้องอาจจะเป็นคนดีก็ได้”

 

 

“เเต่นี่ถ้าได้เป็นเเฟนใครๆก็ต้องอิจฉา ที่มีเเฟนเล่นดนตรีเก่งเเถมร้องเพลงเพราะ”

 

 

“เห้ย! เเล้วนั่นมันใช่เรื่องประเด็นไหม?

 

 

“ไม่ดิไม่ๆๆ จริงๆไม่ได้คิดอะไรกับซึงยุนไหนเลยย เปล่าเลย”

 

 

“เปล่าจริงๆ”

 

 

“หรือว่าคิดวะ?

 

 

“ไม่หรอกมั้ง”

 

 

จินอูได้เเต่ถอนหายใจ ขยี้หัวตัวเองเเล้วฟาดหมอนกับเตียงซ้ำซาก ก่อนจะผลอยหลับไปในที่สุด

 

 

...

 

 

จินอูยืนเม้มปากเเน่น วันนี้เขาเเปลกใจตัวเองไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เมื่อเช้านอกจากเขาจะงัดตัวเองลุกขึ้นมาจากเตียงเสียตั้งเเต่ไก่โห่ ยังลุกขึ้นมากัดเล็บกังวลอีกด้วยว่าจะใส่ชุดอะไรไปเจอซึงยุนไหน

 

 

“ก็เเค่ไปเที่ยวกะเด็กเอ๋อๆปะวะ!”

 

 

ละนี่ควรจะเเต่งตัวลายพรางเหมือนจะไปสตอล์คเกอร์ใครให้เข้ากับน้องมันมั้ยอะ? หรือยังไงดีวะ

 

 

หยิบชุดออกมาแผ่เต็มเตียงเสียสี่ห้าชุด แต่ก็ลงท้ายด้วยเสื้อยืดลายขวางกับยีนส์พอดีตัวสีดำ ชุดเก่งชุดดีชุดเดิม

 

 

เขามองเห็นว่าใครเดินมาไกลๆจากตรงโน้น ร่างสูงในชุดฮู้ดสีดำ เเว่นหนากลมๆอันเดิม ใส่ผ้าปิดปากสีดำ กางเกงยีนส์ฟอกสีซีดๆขาดๆ กับผ้าใบเเฟชั่นสีดำ เเละไหล่ที่ห่อๆนิดๆเพราะความสูงนั้น

 

 

สลัดชุดนักเรียนออกไปก็ดูดีนี่หว่า

 

 

“ว่าเเต่นี่จะไปปล้นใครที่ไหนเหรอ?

 

 

“ครับ?

 

 

“หรือคิดว่าตัวเองเป็นศิลปินดังเลยต้องปลอมตัวมาออกเดท?”

 

 

!!

 

 

โอยย จินอูอยากจะตีปากตัวเองจริงๆที่พูดคำว่าเดทออกมา เเล้วก็อยากจะตีโหนกเเก้มหลังผ้าปิดปากของซึงยุนที่ยกขึ้น เเละตาที่ปิดหยีลงนั่นด้วย

 

 

“ไปกันเถอะครับ พี่อยากไปไหนหล่ะ?

 

 

“ไปร้านเพลงดีกว่า อยากได้หนังฝรั่งซักสองสามเรื่อง”

 

 

“ครับ”

 

 

 ร่างสูงล้วงกระเป๋าเเล้วเดินตามร่างขาวๆไปพร้อมกับรอยยิ้ม

 

 

เขาได้เเต่ยืนมองจินอูเลือกแผ่นหนังกับซีดีเพลง เเล้วก็มองนู่นมองนี่ไปเรื่อยเปื่อย จนกระทั่งไปสะดุดตากับโปสเตอร์โปรโมทของตัวเองที่เเปะติดกันสามเเผ่นเหนือชั้นวางอัลบั้มเพลง

 

 

ชิบหาย พระเจ้าช่วย ใครทอดกล้วย!

 

 

มือใหญ่ยื่นไปจับไหล่จินอูไว้อัตโนมัติ

 

 

“หิวข้าวอ่ะ ไปกันเหอะครับ”

 

 

เขารู้สึกว่าไว้ใจจินอูไม่ได้ พี่คนนี้ขนาดเห็นเขาเเค่ปลายจมูกกับปากยังจำเขาได้เลย 

 

 

“ไหนว่าหิวข้าว?

 

 

จินอูยื้อข้อมือของตัวเองที่ถูกอีกฝ่ายจับเอาไว้ ตอนที่ซึงยุนกำลังจะลากเขาเข้าร้านกาเเฟร้านหนึ่ง 

 

 

“ร้านนี้ก็มีข้าวครับ เครื่องดื่มอร่อย ของหวานก็อร่อยด้วย”

 

 

ไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้ตอบ จินอูถูกลากเข้าไปที่เคานท์เตอร์ทันที

 

 

“อ้าวซึงยุน! ไม่บอกก่อนอ่ะว่าจะมา พี่จะได้อบพายไว้ให้”

 

 

“เฮ้พี่ซึงยุน! ไม่เจอนานเลย”

 

 

“อ้าวพี่ซึงยุน วันนี้ยังจะรับไวท์ชอคร้อนเหมือนเดิมไหม?”

 

 

อยู่นี่ไม่ใช่ซึงยุนไหนเเฮะ...

 

 

จินอูเลิกมองเมนูอาหาร เขามองโหนกเเก้มที่ยกขึ้นซึ่งบอกให้รู้ว่าเจ้าตัวกำลังยิ้ม เสียงทุ้มแหบทักทายพูดคุยกับพนักงานในร้านอย่างอารมณ์ดี

 

 

หรือว่า...ชุดนักเรียนทำให้ผีเด็กเนิร์ดเข้าสิง?

 

 

“อ้าวพี่! จะเดเมื่อหร่ะะะ....”

 

 

“ชู่วววว!”

 

 

เเล้วทำไมทุกคนต้องพร้อมใจกันทำหน้าตาตกใจแถมส่งเสียง ชู่วว อย่างดังด้วยวะ?

 

 

คือดังกว่าที่พนักงานคนนั้นถามอีก 

 

 

“พี่เอาอะไรอ่ะครับ? ผมสั่งให้ไหม?

 

 

“อื้อ เอาดิ”

 

 

คือหลายนาทีที่ผ่านมา เขามัวเเต่ยืนมองหน้าซึงยุนแล้วก็สงสัยนู่นนี่นั่น ดังนั้น โทษฐานที่ทำให้เขามีเเต่คำถาม สั่งให้ด้วยเลยเเล้วกัน

 

 

...

 

 

“ไม่ถูกปากเหรอครับ?

 

 

“ป...เปล่า”

 

 

ดวงตาโตกระพริบปริบๆ จินอูหยิบส้อมขึ้นมาม้วนเส้นสปาเก็ตตี้ครีมซอสกุ้งในจาน ม้วนเข้าปากหนึ่งคำ เเล้วก็มองหน้าซึงยุนอีกที

 

 

เด็กหนุ่มตรงหน้าเขาถอดเเว่นเชยๆนั่นออกเเล้ว ฮู้ดก็ด้วย ผ้าปิดปากสีดำนั่นก็ด้วย เเล้วก็นั่งม้วนสปาเก็ตตี้ในจานเข้าปากด้วยท่าทางที่สบายมากๆ

 

 

“ตัดผมใหม่?

 

 

ดวงตากลมยังคงมองกลุ่มผมสั้นสีดำที่ตัดเรียบร้อยพอดีคิ้วได้รูปนั้นไม่วางตา

 

 

คือเเค่ตัดผมมันเปลี่ยนผีเป็นคนได้ขนาดนี้เลยเหรอวะ?  เมื่อวานยังยาวหยอยปรกหน้าปรกตาอยู่เลย

 

 

“ก็...ครับ”

 

 

“เเล้วทำไม...”

 

 

“พี่ชอบซึงยุนนี้หรือซึงยุนไหนมากกว่ากัน?

 

 

“นี่นายกำลังถามว่าฉันชอบนายไหม?...เเล้วเเบบไหนงั้นเหรอ?

 

 

เด็กหนุ่มยิ้มมุมปากกรุ้มกริ่ม ดวงตาเรียวยังจ้องมองอีกฝ่ายที่จิ้มกุ้งในจานเล่นในขณะที่มือคว้าเอาไอซ์มัคคิอาโต้เย็นเจี๊ยบมาดูด

 

 

“ก็พี่ชวนผมมาเดทไม่ใช่เหรอ?

 

 

“บ้าดิ!

 

 

เเล้วก็ยิ้มอีกทีจนเห็นรอยเนื้อบุ๋มที่ใต้คาง

 

 

“ก็พี่ชวนผมมาเที่ยวนี่ครับ”

 

 

“จุดประสงค์เพื่อจะจีบมาเล่นงานคริสต์มาสให้ต่างหาก”

 

 

“นั่นเป็นข้ออ้างในการชวนผมเดทของพี่เหรอ?

 

 

“ย๊าา พอหล่อหน่อยก็หลงตัวเองเลยนะไอ้เด็กนี่!”

 

 

“ตกลงหล่อเหรอ ชอบเเบบนี้ใช่ไหมครับ?

 

 

ดวงตาเรียวมองลูกเเก้วกลมที่เบิกกว้างขึ้นเเล้วหัวเราะ พี่จินอูเป็นคนที่น่าเเกล้งโคตรๆ

 

 

“พี่ยังไม่ต้องตอบตอนนี้ก็ได้ครับ ผมไม่รีบ”

 

 

ยิ้มเสร็จก็ก้มหน้าก้มตาม้วนเส้นสปาเก็ตตี้ในจานตัวเองต่อเเล้วก็เปลี่ยนเอาเรื่องนู้นเรื่องนี้ขึ้นมาคุย 

 

 

ไม่นานสปาเก็ตตี้ทั้งสองจานก็ถูกกวาดจนเรียบ หลังจากนั้น บิงซูก็ชามโตหน้าอัดเเน่นไปด้วยผลไม้สดชนิดต่างๆก็ถูกเสิร์ฟตรงหน้า

 

 

“ทำไมไม่กินพีชอ่ะ?

 

 

จินอูถามคนที่กำลังจ้วงเอาชิ้นมะม่วงสุกสีเหลืองเข้มเข้าปาก

 

 

“เพราะมีคนบอกว่าพี่ชอบ”

 

 

“ห้ะ”

 

 

จินอูไม่ได้ถามต่อว่าอีกฝ่ายรู้ได้ยังไง เพราะกำลังสงสัย ว่าตกลงเเล้วใครจีบกันเเน่?

 

 

จัดการของหวานจนหายอยากซึงยุนก็จัดการค่าอาหารเเล้วชวนเขามาเดินเล่นที่ร้านหนังสือ ตอนนี้ซึงยุนไม่ได้สวมผ้าปิดปากกับเเว่นเเล้ว เเค่สวมฮู้ดเเบบหมิ่นๆเท่านั้น

 

 

จินอูมองคนที่เดินผ่านไปผ่านมา หลายคนมองซึงยุนเหลียวหลังจนเเทบเดินชนกับชั้นวางหนังสือ 

 

 

โครม!

 

 

อยู่นี่ก็ไม่ใช่ซึงยุนไหนเเฮะ...

 

 

ไหนจะรูปร่างสูงที่ดูโดดเด่น ผิวขาว ดวงตาเรียวเเละเส้นผมสีดำสนิทตัดพอดีคิ้วนั่น คนไม่มองก็เเปลกเเล้ว

 

 

ที่เเปลกคือ ทำไมเขาไม่ชอบใจ?

 

 

“ไม่ใส่เเว่นเหรอ? เเล้วผ้าปิดปากเอาไปไว้ไหนเเล้ว?

 

 

คนที่กำลังเปิดๆพลิกๆดูหนังสือบนชั้นเลิกคิ้วขึ้น เขาตกใจนิดหน่อยตอนที่มือขาวๆดึงฮู้ดของเขาลงมาปิดหน้าจนเเทบถึงจมูก

 

 

“คนมอง” 

 

 

“คนก็มองพี่เหมือนกัน ละผมควรทำไง?

 

 

จินอูไม่มีฮู้ดให้เขาดึงมาปิดหน้าขาวๆ แล้วก็ดวงตากลมๆใสๆเหมือนลูกกวางนั่นเสียด้วยสิ

 

 

“ผมก็ไม่อยากให้คนมองพี่เหมือนกัน”

 

 

“เหมือนกันอะไร!”

 

 

ซึงยุนยักไหล่ เขาเก็บหนังสือคืนชั้น ก่อนจะวาดเเขนโอบรอบบ่าอีกฝ่ายเเล้วดึงให้เดินออกจากร้าน

 

 

“โอบไว้ละกันนะครับ ถ้าคนอื่นรู้ว่ามีเจ้าของเเล้ว จะได้ไม่กล้ามองกล้ายุ่ง...เนอะ”

 

 

เพราะซึงยุนบอกเเบบนั้น คนตัวขาวตากลมเเป๋วเหมือนกวางเลยมีหนุ่มตัวสูงใส่เเว่นเนิร์ดปิดมาส์กเสียครึ่งหน้าเดินโอบไปตลอดทางจนถึงบ้านเลยทีเดียว

 

 

....

 

 

“ซึงยุนมันหายหัวไปไหนวะ?

 

 

จินอูสะดุ้งเมื่อได้ยินชื่อซึงยุนออกจากปากเพื่อนรักที่นอนเหยียดเเข้งเหยียดขายาวๆอยู่บนโซฟาในห้องประชุม เหรัญญิกตัวขาวยกมือขึ้นป้องปาก กระซิบถามเสียงเบากับปลายสาย

 

 

“ซึงยุน ซึงฮุนบ่นถึงเเหน่ะ ถามว่าหายหัวไปไหน?”

 

 

- ไม่มีผมให้ใช้งานหล่ะสิอาทิตย์ที่ผ่านมาอ่ะ -

 

 

ปลายสายหัวเราะในลำคอ เขาได้ยินซึงยุนปรบมือชอบใจด้วย นี่เพื่ิอนเขาใช้งานน้องมันขนาดไหนกัน?

 

 

“เเล้วหายไปอยู่ไหน? นี่นายไม่มาโรงเรียนจะอาทิตย์นึงละนะ นายไม่อยากเล่นงานคริสต์มาส จนถึงขั้นต้องหยุดเรียนหนีหน้าฉันเลยเหรอ?

 

 

เพราะซึงยุนไม่โผล่หน้ามาโรงเรียนจะครบห้าวันเเล้ว ถามก็บอกว่ามีธุระส่วนตัว ไม่ได้ไม่สบายหรือว่ามีปัญหาอะไร

 

 

“ซึงยุนโว้ยยยย”

 

 

เเว่วเสียงเด็กหนุ่มหัวเราะมาตามสายอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงท่านรองประธานโวยวายลั่นห้อง

 

 

“กลับมานะพ่อจะใช้งานให้น่วมเลย จินอู เลิกคุยโทรศัพท์หนุงหนิงเเล้วสนใจฉันหน่อย! ช่วงนี้นายติดโทรศัพท์เกินไปแล้วนะ! ย๊าา

 

 

“ได้ยินยัง? พ่อตามละ เเค่นี้ก่อนนะ”

 

 

เขากระซิบกับคนปลายสาย ก่อนจะวางหูแล้วเดินไปหาจอมเรียกร้องความสนใจ

 

 

...

 

 

เเต่อาทิตย์ที่สองซึงยุนก็ยังไม่โผล่หน้ามาที่ชมรม อ้อ ไม่มาโรงเรียนเลยดีกว่า

 

 

“ถามจริง นี่ไม่สบายหนักหรือมีปัญหาอะไรรึเปล่า?

 

 

จินอูใช้เท้ายันพื้นเพื่อหยุดชิงช้าของตัวเอง ดวงตากลมโตมองเด็กหนุ่มที่ห่อตัวมิดชิด ทั้งผ้าปิดปาก เเว่นตากลม ฮู้ดสีดำที่รูดจนเเทบเห็นเเค่ปากอวบหนา ตอนมาโผล่หน้าบ้านนี่เกือบโทรเรียกตำรวจเพราะนึกว่าโจร

 

 

“เป็นโรคเเบบ โดนเเสงไม่ได้ ไม่ก็กลัวคนมาวุ่นวายกับชีวิตไรงี้ป่ะ เลยต้องทำตัวเป็นซึงยุนไหนตลอด”

 

 

“เปล่าจริงๆครับ”

 

 

“ไม่สะดวกใจจะบอกพี่เหรอ?

 

 

“ผมสนิทใจกับพี่นะ เเต่มันยังไม่ถึงเวลา เอาเป็นว่า เดี๋ยวอีกไม่นานพี่ก็รู้ครับ...”

 

 

...

 

 

สองอาทิตย์ต่อมาจินอูก็ได้รู้...

 

 

เปลือกตาสีมุกกระพริบปริบๆจนขนตาเป็นเเพกระพือ ริมฝีปากบางอ้าค้างเป็นรูปตัวโอ...เเละเเน่นอน หุบไม่ลง

 

 

“ไอ้เด็กนี่มันคุ้นๆไหมวะจินอู เหมือนใครนะ?

 

 

จินอูเงียบ ปล่อยให้เพื่อนพึมพำต่อไปทั้งที่ยังมองภาพเคลื่อนไหวผ่านจอเเอลซีดีที่เเปะอยู่บนกำเเพงห้องประชุมของชมรมตาค้าง

 

 

ได้ละสายตาก็ตอนที่ประตูห้องประชุมเปิดออก

 

 

“ย๊าา คังซึงยุน! โผล่หัวมาได้เเล้วเหรอ! หายหัวไปเกือบเดือน นึกว่าโดนไล่ออกไปแล้ว”

 

 

“ครับ”

 

 

จินอูถอนหายใจอย่างโล่งโอก เพราะหวั่นใจเพื่อนจะลุกมาโวยว่าทำไมซึงยุนไหนถึงไปโผล่ในทีวี เเถมยังเป็นเจ้าของเดบิวต์สเตจเพลงโซโล่ของตัวเองอีก

 

 

“มึงมานี่เลย มานวดให้หน่อยดิ๊”

 

 

จินอูเลิกคิ้วเเล้วร้องหืมในลำคอ นี่โง่หรือบื้อหรืออะไรที่จำไม่ได้ กะอีเเค่เเว่นโง่ๆอันเดียว กับผมที่เอาลงมาปิดตาโดยไม่ได้ดัดเเล้วเซ็ตเป็นทรงเเบบในทีวี เเต่งตัวด้วยเสื้อผ้าตัวใหญ่โคร่งไม่เน้นช่วงขายาวเเละรูปร่างสมส่วน ก็ไม่มีใครจำได้เเล้วเหรอ?

 

 

เขานี่จำได้ตั้งเเต่เห็นไฝบนปีกจมูกข้างซ้ายของซึงยุนเเล้ว

 

 

“มานี่กับพี่ซิ”

 

 

จินอูเดินเข้าไปลากเเขนซึงยุนออกจากซึงฮุน ที่กำลังหลับตาพริ้มรอรับน้ำหนักมือที่บีบนวดลงมาบนไหล่

 

 

“ย๊า คิมจินอู เอาซึงยุนไหนไปไหน? เอาน้องมานะเว้ยย กำลังสบายเลยอ้ะะะ”

 

 

จินอูไม่สนใจเสียงโวยวาย เขาลากซึงยุนเข้ามาในห้องคอมโบเเบนด์ ร่างสูงถูกรุนหลังไปยืนอยู่หลังขาตั้งไมค์ กีต้าร์ตัวใหญ่ถูกยัดใส่อ้อมเเขน ขาข้างหนึ่งถูกยกขึ้นวางบนเเอมป์จนเกือบหงายหลัง ก่อนที่เจ้าตัวจะเอื้อมมือขึ้นมาขยุ้มผมเขาขึ้นข้างหนึ่ง เผยให้เห็นรอยไถเป็นเเนวที่ศรีษะด้านขวา

 

 

“ชัดเลย"

 

 

“ไม่เห็นต้องทำขนาดนี้เลย ผมรู้ว่าพี่จินอูเห็นจมูกผมก็จำได้เเล้ว”

 

 

“จมูกอะไร ไม่มี๊ ไฝเฝยอะไรไม่รู้ จำไม่ได๊”

 

 

“งั้นดูใกล้ๆเนอะ”

 

 

อีกฝ่ายก้าวเข้ามาใกล้จนจินอูต้องถอยหลังชนกำเเพง ใบหน้าตี๋ที่โน้มต่ำลงมาและลมหายใจอุ่นๆที่รินรดแก้มทำให้จินอูต้องหลับตาปี๋ 

 

 

“ฮื้ออ”

 

 

เเล้วปลายจมูกนิ่มๆนั้นก็กดลงมาบนเเก้มของเขา ข้างซ้าย...แล้วก็ขวา

 

 

“เฮ้ยย จินอู เฮ้ย ไอ้ซึงยุนไหน...มึงทำไรเพื่อนกูวะ!”







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #613 fhanatic (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 16:50
    พี่ฮุนคะ สติค่ะพี่กลับมานิส หวังจะใช้น้องเขาลูกเดียว น้องของพี่จินอูนะคะ ห้ามแย่ง555
    #613
    0
  2. #424 lolodebkk (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2558 / 00:46
    ซึงยูนไหนทำไมน่ารัก!!!!!! พี่ฮุนคะ อย่าเพิ่งมาขัดได้ไหมห๊ะ แค่ไม่รู้ว่าซึงยูนไหนกะคนในทีวีคือคนเดียวกันก็ดูแย่ละนะ 55555 (แต่เก๊าก็ยังรักนะ) เปนเรื่องที่ใสๆน่ารักดีนะคะไรท์
    #424
    0
  3. #422 Cat_Cha (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 17:36
    ซึงยุนไหนเป็นนักร้องจริงด้วย เดาผิดซะที่ไหน หุหุ แต่จำเป็นต้องปกปิดตัวตนขนาดนี้เลยหรอ เกินไปไหมเนี่ย 5555 พี่ฮุนบื้อมากอ่ะ แค่นี้ก็จำไม่ได้ ตอนนี้ซึงยุนจะสลัดคราบซึงยุนไหนโดยสิ้นเชิงไหมหว่า ชอบวิธีการเต๊าะพี่จินอูของซึงยุน น่ารัก นี่อ่านแล้วใจสั่นแทนพี่จินอูเลย อยากโดนเต๊าะแบบนี้บ้างงงงง
    #422
    0
  4. #421 Kezzy (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 23:28
    น่ารักเว่อ

    แอบขำตอนจินอูพูดคนเดียว คิดเอง เขินเอง

    อ่านคู่นี้ทีไรยิ้มแก้มแตกทุกที

    ขอเสนอให้เรื่องนี้เป็นเรื่องหลักอีกเรื่องไปเลยดีกว่า

    5555
    #421
    0
  5. #420 hoonhoon (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 09:45
    โง้ยยยยยเปิดเผยตัวล้าาา หล่อเลยยย5555555 ยุนไวนะแก หอมแก้มละด้วยยย พี่ฮุนมาขัดจังหวะมากบอกเลย 55555
    #420
    0
  6. #419 kray krislay (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 03:32
    ถ้าพี่จินูยังไม่เผลอหลับไหนนี่น้องคิดว่าถ้าคุยกับตัวเองอีกนิดถ้ามีคนมาเห็นเขาอาจจับส่งศรีธันยานะคะ 55555555 ซึงยุนเราหล่อ สลัดคราบซึงยุนไหนไปเลย>.< พี่จินอูจะตามจีบเขาหรือให้เขาจามจีบคะเนี้ย >.< ไม่มีคนให้ใช้เหงาเลยใช่ไหม พี่ฮุนเหมือนหวงเพื่อนด้วยอ่ะ
    #419
    0
  7. #418 Vitaminz (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 01:56
    จินอูใจดีไม่มีจริง
    จินอูไหน จินอูบ๊องอ่ะ 555555
    ทำไมบ๊องจังเลยลูกเอยยย มาให้ม่าหอมแก้มเรียกสติไหม/ตีเนียน
     
    ซึงยูนไม่ไหนแล้วค่ะ
    ออกโรงเรียนนี่ไฟแรงเฟ่อออออออ
    อ่านแล้วเรียกเสียงหัวเราะเลยอ่ะ ตลก
    พี่ฮุนตลกมากไหม โอ๊ยขำ แว่นโง่ๆ
     
    เบื่ออออออออออออออออออพี่ฮุน
    อัลลัยเนี่ยยยยยยยยย โกรธ!!
    #418
    0
  8. #417 maohed (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 01:05
    น่ารักมากเลยค่ะ ได้อ่านเรื่อวรี้หายคิดถึงยูนอูได้เลย คิดถึงมาก เรื่องก็น่ารัก ชอบซึงยูนไหนเจ้าเล่ พี่จินอูก็ซึน ชอบก็ชอบสิคะ เถียงกับตัวเอง น่าร๊ากกก
    #417
    0
  9. #416 MoSka Slam (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 00:41
    จินอู ลำพึงลำพันกับตัวเองได้ฮามาก 5555555555
    ชอบตรง-แว่นโง่ๆ เนียแหละ ทำไมอิฮุนมันเซ่ออย่างนี้ แล้วคือตอนจบตัดฉับได้น่า... ฮรื่อออออ ยุนอูน่ารักไปแล้วววววว
    #416
    0
  10. #415 YimPaew (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 23:14
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    กรี๊ดกกกกกกกกกกกกกกกกกกกดดดดดดดดดดด
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    น่ารักจนแบบพิมอะไรไม่ถูก เขินง่าาาาาาาาา
    โอ้ยยยยตายๆๆๆๆๆ กว่าจะอ่านจบ เรากรี๊ดไปหลายรอบมากอ่ะ
    งื้ออออออออออ โครตน่ารักเลยอ่ะทั้งซึงยูนนี่ซึงยูนไหน
    แต่จินอูน่ารักที่สุดดดดด จำได้แม้กระทั้งไฝบนจมูก
    ฮอลลลลลลล ถ้าไม่ชอบไม่สนใจจริงนี่จำไม่ได้นะไฝจมูกเนี้ย
    เค้าหอมแก้มกันแล้วด้วย อ๊ากกกกกกกกก น่าร้ากกกกกกกกก
    เขินแรงมากกกกกกก งื้อออออ เลือดจะหมดตัว เขินอ่ะ
    ชอบมากกกกกกกกกก เมมาต่อไวไวนะ พี่ชอบมากกกกกกกกก
    เขินไปสามล้านตลบ โครตของโครตน่ารัก อยากได้ซึงยุนนนนนนน
    #415
    0
  11. #414 YimPaew (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 23:13
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    กรี๊ดกกกกกกกกกกกกกกกกกกกดดดดดดดดดดด

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    น่ารักจนแบบพิมอะไรไม่ถูก เขินง่าาาาาาาาา

    โอ้ยยยยตายๆๆๆๆๆ กว่าจะอ่านจบ เรากรี๊ดไปหลายรอบมากอ่ะ

    งื้ออออออออออ โครตน่ารักเลยอ่ะทั้งซึงยูนนี่ซึงยูนไหน

    แต่จินอูน่ารักที่สุดดดดด จำได้แม้กระทั้งไฝบนจมูก

    ฮอลลลลลลล ถ้าไม่ชอบไม่สนใจจริงนี่จำไม่ได้นะไฝจมูกเนี้ย

    เค้าหอมแก้มกันแล้วด้วย อ๊ากกกกกกกกก น่าร้ากกกกกกกกก

    เขินแรงมากกกกกกก งื้อออออ เลือดจะหมดตัว เขินอ่ะ

    ชอบมากกกกกกกกกก เมมาต่อไวไวนะ พี่ชอบมากกกกกกกกก

    เขินไปสามล้านตลบ โครตของโครตน่ารัก อยากได้ซึงยุนนนนนนน
    #414
    0
  12. #413 winnertinitin (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 22:41
    คิมจินอูร้ายอ่ะ มีการบอกว่ามาเดท จีบกันตรงๆงี้เลยเหรอ 555555555555



    พี่ฮุนคะ ที่บอกว่าขี้ลืมนี่จริงๆสินะ อะไรคือจำยุนไม่ได้ แล้วยังไปใช้เค้านวดอีก 555555555555



    สรุปแล้วสถานะของยุนกะจีนูตอนนี้คืออะไรคะ จีบกันอยู่ แฟน หรือ ว่าอะไร มีหอมแก้มกันด้วยอ่าาาา
    #413
    0
  13. #412 kyotangmo (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 22:40
    กรี๊ดดดด นี่เรามาอ่านด้วยความเร็วแสงเลยนะ ซึงยุนไหนต้องหล่อมากแน่ๆเลยอ่ะตอนไม่เนิร์ด XD

    สรุปชอบเค้าแล้วสินะจินอู ตอนแรกนึกว่าจะชวนมาเล่นดนตรีให้เฉยๆ คิคิ

    จินอูจำไฝได้เลยเหรอเนี่ย ช่างสังเกตจริงๆ ฮุนก็ช่างไม่รู้อะไรเลย XD นี่มาเห็นเค้าสวีทกันจะทำไงต่อ อย่าทำไรยุนนะ

    มีสามสี่ตอนเหรอ ดีๆ พี่จะรออ่านน้า ชอบอ่าน น่ารักดี :D

    ปล จะมีฮุนนัมบ้างมั้ยในเรื่องนี้
    #412
    0