Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 30 : ❀ Apartmate 24 End

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 562
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    20 ส.ค. 58





❀ Apartmate 24
-yoonwoo- 


เดินทางมาถึงตอนจบของเรื่องจนได้

ไม่เคยอัพฟิคจบเรื่องได้เร็วขนาดนี้มาก่อน 5555

ไม่อยากจะพูดอะไรมากแล้ว ทุกคนคงอยากอ่านตอนจบ

งั้น ขอฝากไว้ว่าใครสงสัยอะไรเรื่องพี่มิ ทิ้งคำถามไว้ได้นะคะ

จะได้ตอบให้ตอนสเปของพี่มิค่ะ : )

เอนจอยรีดดิ้งค่ะ.

 

พี่แตงโม

รอสเปนี่อยากอ่านฮุนนัม หรือเอ็นซีของยุนอู หรือพี่มิ อันไหนคะ 55555

ก็อยากจะให้ปล้ำอยู่ค่ะ แต่เดี๋ยวจะโดนแบน นี่เปิดมาสิบบทความ ไม่มีบทความไหนไม่โดน

มันต้องมีคนแจ้งแบนจนได้สิหน่า

 

พี่อมยิ้ม

ไม่รู้จะถูกใจไหมนะคะ ตอนช่วงแรกพาร์ทบรรยายมันเยอะหน่อย เพราะไม่มีพื้นที่ให้สร้างซีนและบทพูดแล้ว

เนื่องจากตั้งใจให้เป็นตอนจบแล้วอ่ะค่ะ รู้สึกว่ามันถึงตอนจบจริงๆแล้วนะ 555

ถ้าแบ่งเป็นจุดห้าอีกตอน ก็ไม่รู้จะเขียนอะไรเพิ่มลงไปแล้วด้วยอีกอ่ะค่ะ

มันก็เลยออกมายาวแล้วก็มีบทบรรยายเยอะอย่างที่เห็น แหะๆ

แต่เมก็พยายามคงความเป็นจินอูในเรื่องไว้เต็มที่อะค่ะ

เอนจอยรีดดิ้งนะค้าาา : )

 

พี่เก๋

เมเรียกรถดับเพลิงมาดับไฟที่ตาให้เอาไหมคะ? 55555

 

พี่เอิงงง

หายไปไหนมาาาาาาา *งอแงงงงงง*

 





 


ความรู้สึกนี้มันคืออะไรนะ?

 

 

จินอูได้เเต่ถามตัวเองด้วยคำถามนี้ซ้ำๆตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา เขารู้ว่าสาเหตุของความรู้สึกแปลกๆนี้คืออะไร คังซึงยุนกับพี่สาวคนนั้น ซานดาร่า เเต่จินอูไม่รู้ว่า ทำไม เขาถึงรู้สึกแบบนี้

 

 

มินจีกับจินฮวานบอกว่า เขากำลัง หึง

 

 

เขาถามเพื่อน ว่าไอ้ความรู้สึกไม่ชอบใจ ความรู้สึกหน่วงๆเวลาเห็นซึงยุนดูสนิทสนมกับซานดาร่านั่นเรียกว่าหึงเหรอ? มินจีกับจินฮวานพากันพยักหน้าหงึกหงักอย่างขันเเข็งเเล้วบอกว่าใช่

 

 

เเล้วถ้าใช่ เขาจะหึงซึงยุนเพราะอะไรกันหล่ะ?

 

 

...

 

 

ความรู้สึกเเบบนี้อีกเเล้ว...

 

 

ดวงตากลมสวยจับจ้องไปยังซึงยุนกับซานดาร่าที่นั่งซ้อมกีต้าร์ด้วยกันอยู่มุมห้องเเต่งตัว หญิงสาวหัวเราะสดใสเมื่อเล่นผิดคอร์ด เรียกให้เด็กหนุ่มหัวเราะตาม 

 

 

จินอูสะบัดหน้าเเล้วห่อไหล่ลงกว่าเก่า เขาไม่ชอบความรู้สึกนี้เลย ทำไมถึงรู้สึกไม่พอใจ ทำไมถึงไม่อยากให้ทั้งสองคนอยู่ใกล้กัน ไอ้ความรู้สึกนี้มันไม่ดีเลย...การหึงนี่มันไม่ดีเลยจริงๆ

 

 

เเละเขาเป็นเเบบนี้มาตั้งเเต่วันจันทร์ที่เเล้ว วันจันทร์ต้นอาทิตย์ จินอูเเวะมาหาซึงยุนที่คลับของซึงริกับจียงเพราะเขาเลิกงานเร็วกว่าปกติ บรรยากาศที่ร้านวันนั้นคึกคักมากจนจินอูเลิกคิ้วตอนที่เดินเข้ามาด้านใน ฮันบินที่เดินมาต้อนรับเขาบอกว่า วันนี้มีเเขกพิเศษมา ก่อนจะผิวปากอารมณ์ดีเดินไปต้อนรับลูกค้าคนต่อไปหลังส่งเขาที่ประตูห้องพัก

 

 

เดินเข้าไปดูก็พบว่ากลางวงนั้นมีหญิงสาวคนหนึ่งที่เขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนอยู่ด้วย เธอนั่งติดกับเด็กหนุ่มซึ่งโอบบ่าบางเอาไว้ คังซึงยุน พอซึงยุนหันมาเห็นเขาเจ้าตัวก็โบกมือเรียกให้ไปนั่งข้างกัน ซึงยุนเเนะนำว่าพี่สาวคนนี้ชื่อซานดาร่า เป็นรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยของเขาเอง เเละเป็นเพื่อนกับจียงเเละซึงริ

 

 

เธอสวย น่ารักสดใส ขนาดเขายังละสายตาจากการมองเธอไม่ได้ ไม่ต้องพูดถึงคังซึงยุนที่ตัวติดกับเธอตลอดเวลาทั้งบนเวทีเเละล่างเวทีเลย

 

 

บรรยากาศสดใสเเละเสียงหัวเราะดังขึ้นตลอดเวลาเพราะเรื่องราวตลกๆเปิ่นๆของหญิงสาวที่ไปอยู่ฟิลิปปินส์มาหนึ่งปีถูกหยิบยกขึ้นมาเล่าเรื่อยๆ จินอูควรจะสนุกไปด้วย เเต่ไม่เลย เขาอึดอัด เขาไม่ชอบใจรอยยิ้มเเละความอ่อนโยนที่ซึงยุนมอบให้เธอ

 

 

วันต่อมา หลังจากจบการเเสดงทุกคนพากันไปทานหมูย่างร้านดัง จินอูนั่งอยู่ขวามือของซึงยุน ร่างสูงยังคงดูเเลเขาดีอย่างเดิม เเละชวนคุยเหมือนปกติ เเต่จินอูก็ยังรู้สึกว่าซึงยุนก็ให้ความสำคัญกับคนที่อยู่ทางซ้ายมือของตัวเองเหมือนกัน เเละเผลอๆอาจจะมากกว่าเขาด้วยซ้ำ

 

 

เพราะทนความอึดอัดเเละไม่พอใจไม่ไหว จินอูเลยขอตัวกลับก่อนโดยให้เหตุผลว่ามีงานด่วนต้องเคลียร์ ซึงยุนเเค่พยักหน้ารับ เเล้วบอกว่าเจอกันที่อพาร์ทเมนท์

 

 

วันพุธซึงยุนก็ขลุกอยู่กับดาร่าที่ห้องอัด ส่วนวันพฤหัส อีกฝ่ายเมสเสจมาบอกเขาว่าจะพาซานดาร่าไปซื้อของ ไม่ว่างมารับอีกเหมือนกัน

 

 

ส่วนวันนี้... จินอูควรจะรีเเลกซ์ได้มากที่สุดเพราะเป็นวันทำงานวันสุดท้ายของสัปดาห์ เเต่ว่าตรงกันข้าม เขาไม่ชอบความรู้สึกตอนนี้เลย ไม่ชอบเลยจริงๆที่เห็นซึงยุนอยู่กับซานดาร่าบนเวที ตอนเขาเข้ามาที่ผับซึงยุนที่กำลังซาวนด์เช็คอยู่กับดาร่าบนเวทีเเค่สองคนเเค่หันมาโบกมือให้เขาก่อนจะหันไปง่วนซ้อมต่อ

 

 

“พี่จินอู”

 

 

เป็นเเทฮยอนที่ทิ้งตัวนั่งลงข้างเขาพร้อมกับรอยยิ้มหวาน 

 

 

“พี่โอเคหรือเปล่า เรื่องซึงยุนกับพี่ดาร่าหน่ะ?

 

 

....

 

 

จินอูเลื่อนสายตาไปมองคนสองคนที่กำลังซ้อมกีต้าร์ด้วยกันบนเวทีอีกครั้ง เจอเเบบนี้จะไปโอเคได้ยังไง ไม่โอเคหรอก จินอูไม่โอเคเลย

 

 

“พี่ไม่ชอบใจใช่ไหมที่เห็นซึงยุนเอาเเต่ตัวติดหนึบกับพี่ดาร่า...ไม่เอาหน่า สายตาพี่มันบอกว่าอย่างนั้นนะ”

 

 

“อืม ถ้าจะบอกว่าโอเคก็คงกลายเป็นคนโกหกเเหล่ะ”

 

 

“พี่หึงมันสินะครับ?

 

 

“ทำไมใครๆก็เอาเเต่พูดเเบบนี้หล่ะ?

 

 

“โธ่ ก็อาการเเบบนี้มันหึงหวงชัดๆ ไอ้การที่เราไม่อยากให้ใครมายุ่งกับคนของเรา มาสนิทกับคนของเรามากกว่าเราเอง มันก็คือการหึงหวงนั่นเเหล่ะครับ”

 

 

เเทฮยอนยิ้มเอ็นดูอีกฝ่าย พี่จินอูของซึงยุนนี่ซื่อเสียจนเขาอดจะเอ็นดูไม่ได้จริงๆ ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเเบบที่ตี๋เล็กมันบอกจริงๆด้วย

 

 

“เเต่พี่ยังไม่ได้คบกับซึงยุนเลยนะ พี่จะหึงหวงเขาทำไม ซึงยุนไม่ใช่ของพี่ซักหน่อย”

 

 

“เเล้วพี่รักซึงยุนไหมหล่ะ? 

 

 

“รักเหรอ?

 

 

“อื้อ พี่รักมันไหม พี่อยากให้มันอยู่ใกล้ๆตลอดเวลา อยากให้มันคอยดูเเล รู้สึกดีเวลาซึงยุนมานัวเนีย มากอด หรือสัมผัส รู้สึกไม่ดีเวลามันหายไป เป็นห่วงเวลาติดต่อไม่ได้ เเล้วก็...ไม่ชอบใจเวลามีคนอื่นมายุ่งกับซึงยุน หรือมันให้ความสำคัญกับคนอื่นมากกว่าพี่น่ะ”

 

 

...

 

 

“พี่จินอูรักซึงยุน ผมพูดถูกไหม?

 

 

“ถ้าสิ่งที่หมวยพูดมาทั้งหมดมันคือความรัก ก็คงอย่างนั้นเเหล่ะ”

 

 

เขาอยากให้ซึงยุนอยู่ใกล้ๆ เขารู้สึกดีเวลาซึงยุนยิ้มให้ เวลาเด็กหนุ่มมากอดมานัวเนีย เวลาซึงยุนกลับมาจากมหาลัยเหนื่อยๆแล้วมาอ้อน เวลาซึงยุนทำอะไรอร่อยๆให้กิน เวลาไปดูหนัง ไปเดินเล่นด้วยกัน เป็นห่วงเวลาติดต่อไม่ได้ แล้วก็หึง เมื่อคนอื่นได้รับความสำคัญมากกว่าเขา ความรู้สึกนี่ เป็นเพราะเขารักซึงยุนสินะ

 

 

“รู้สึกยังไงพี่ก็บอกซึงยุนไปนะครับ มันคงรอฟังอยู่ ถ้าพี่บอก ผมว่ามันต้องดีใจมากเเน่ๆ”

 

 

เเทฮยอนยิ้มให้จินอูก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟาเเล้วบิดตัวไล่ความเมื่อยล้าจนกระดูกลั่นกร๊อบเเกร๊บ เด็กหนุ่มป้องปากแล้วตะโกนเรียกเพื่อนที่นั่งอยู่บนเวที

 

 

“เฮ้ย! คังซึงยุน สำเร็จเเล้วนะเว้ยย!

 

 

ซึงยุนที่นั่งอยู่บนเวทีหันขวับมาทันที หนุ่มหน้าตี๋ยิ้มกว้าง พลางหยิบไมค์มาจ่อปากก่อนจะถามเขาเสียงดังลั่นร้าน

 

 

“พี่จินอู พี่มีอะไรจะบอกผมไหม?

 

 

ในขณะที่จินอูกำลังงงว่าเกิดอะไรขึ้น อีซึงฮุน จุนฮเวกับซึงริเเละจียงก็โผล่พรวดออกมาจากหลังบานประตูห้องพัก พร้อมกับปรบมือเกรียวกราว ส่งเสียงโวยวายลั่น

 

 

“เออเเม่งง จบซะที นี่ต้องเลี่ยงให้สองคนนี้อยู่ด้วยกันจนไม่เป็นอันซ้อมละเนี่ย พี่ซึงยุน มึงหลบเด๊ะ ลงไปคุยกับพี่หน้าหวานโน่น คนอื่นเขาจะได้ซ้อมบ้าง”

 

 

จุนฮเวที่เดินล้วงกระเป๋าขึ้นเวทีไปคนเเรกง้างขาเเล้วใช้เท้าเขี่ยซึงยุนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้กลมทันที คนเป็นพี่อารมณ์ดีเลยไม่ตอบโต้ เเถมยังกระโดดลงเวทีไปตามที่น้องบอกอีก

 

 

ในขณะที่จียงกับซึงรีพากันเดินไปช่วยบ๊อบบี้เเละฮันบินรับของเเละเครื่องดื่มที่พึ่งมาส่งด้านนอกร้าน ซึงฮุนเดินมาลูบหัวเเทฮยอนพร้อมชมว่าเก่งมาก ก่อนจะโอบไหล่เเล้วพาเข้าห้องพักไป ส่วนซานดาร่าที่ยังอยู่บนเวทีก็ป้องปากตะโกนลงมา ก่อนจะเดินไปลากคอเสื้อจุนฮเวเเล้วดึงให้เดินออกไปนอกร้านเหมือนกับคนอื่นๆ

 

 

“พี่ขอโทษน้าา จินอูยา เเผนทั้งหมดความคิดพวกเด็กบ้านี่ล้วนๆเลย”

 

 

“ย๊า คังซึงยุน นี่มันอะไรกันเนี่ย?

 

 

จินอูต่อยเข้าที่อกซึงยุนทีหนึ่ง เขามุ่ยหน้า นี่ตกลงเขาถูกทุกคนหลอกใช่ไหม?

 

 

“โอ๋ ไม่เอาสิ อย่าพึ่งโกรธนะครับ นะๆๆ”

 

 

วงเเขนยาวสวมกอดเข้าที่รอบเอวเเล้วดึงตัวจินอูเข้ามาใกล้ จมูกโด่งกดลงหอมเเก้มซ้ายเเก้มขวาราวกับจะง้อ ทั้งที่ยังหัวเราะคิกคักชอบอกชอบใจอย่างนั้น

 

 

“เล่ามาเดี๋ยวนี้เลยนะซึงยุน!”

 

 

เขายื่นคำขาด พยายามทำหน้าตาโหดสุดเเล้ว เเต่ซึงยุนยิ่งหัวเราะดัง มือใหญ่นั่นยกขึ้นมาบิดเเก้มเขาไปมา

 

 

“โอ๊ย โหดได้เท่านี้เหรอ นี่มันน่ารักมากกว่านะรู้ไหม พี่นี่น่าฟัดมากๆ”

 

 

เเล้วซึงยุนก็กดจูบลงบนกลีบปากบางเฉียบเเละเเก้มใสๆที่ขึ้นสีเเดงไปหนักๆอีกหลายที 

 

 

“ก็ทุกคนอะเอาเเต่เซ้าซี้ถามว่าเราคบกันรึยัง ผมก็เเค่ตอบไปว่ายัง พี่จินอูยังไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเลยด้วยมั้ง พี่ซึงฮุนกับหมวยมันก็เลยรวมหัวกันคิดเเผน เเล้วเอาไปปรึกษาพี่ซึงริกับพี่จียงอ่ะ ผมไม่รู้เรื่องเลยจริงจริ๊งงงงงง เขาให้ทำอะไรผมก็ทำ”

 

 

“พี่ไม่เชื่อยุนหรอก ยุนขี้เเกล้งจะตาย” 

 

 

“ที่ผมยอมร่วมมือก็เพราะผมอยากให้พี่เข้าใจความรู้สึกตัวเองนะ ผมบอกพี่เเล้วไงว่าจะช่วยให้พี่เข้าใจความรู้สึกนี้อ่ะ ว่าไง...มันได้ผลใช่ไหม?

 

 

ซึงยุนลูบเเก้มคนที่พยักหน้าหงึกหงัก เด็กหนุ่มยิ้มก่อนจะสอดปลายนิ้วเข้าประสานกับมือของจินอู เขาบีบมือของจินอูแน่น ก่อนจะยกมือขึ้นมาแล้วพลิกจูบที่หลังมือขาว

 

 

“ไหน รู้สึกยังไงบ้าง พี่บอกผมได้ไหม?

 

 

“พี่หึงนะ...”

 

 

“หืม?

 

 

“ไม่ชอบให้ยุนยุ่งกับคนอื่น สนใจคนอื่นมากกว่าพี่ ไม่ชอบเลย โมโหด้วย มินจีกับจินฮวานเเล้วก็เเทฮยอนบอกว่าความรู้สึกเเบบนี้เรียกว่าหึง เพราะฉะนั้น พี่หึงยุนมาตั้งเเต่วันจันทร์เเล้ว”

 

 

“เหรอครับ เเล้วนอกจากหึงเเล้ว รู้สึกอะไรอีกไหม?

 

 

ซึงยุนถามเเล้วเริ่มเเตะแต้มจูบไปทั่วใบหน้าขาวที่ขึ้นสีเเดงระเรื่อ พี่จินอูใช้คำว่าน่ารักอย่างสิ้นเปลืองเกินไปเเล้ว เเต่เขาก็ยังชอบมากเวลาจินอูพูดความรู้สึกและความต้องการของตัวเองออกมาอย่างซื่อตรง บางครั้งเจ้าตัวก็จะถามเขาว่า พี่รู้สึกเเบบนี้ๆๆ มันคืออะไร?

 

 

...

 

 

“เเก้มเเดงหมดเเล้ว เขินเหรอ?

 

 

“เขินสิ พี่ไม่ใช่ยุนซะหน่อย”

 

 

จินอูเม้มริมฝีปาก เอียงหน้าหลบเด็กหนุ่มที่ยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจร้อนเป่ารดใบหู

 

 

“งั้นผมพูดก่อนก็ได้ ผมรักพี่จินอูนะ” 

 

 

“พี่ก็...รักยุนเหมือนกันนะ”

 

 

ความรู้สึกหนักหน่วงในอกปลิวหายไปจนหมดหลังจากได้เห็นรอยยิ้มสดใสบนใบหน้าของเด็กหนุ่ม จินอูชอบรอยยิ้มนี้มากจนอยากจะให้ซึงยุนยิ้มให้เขาเเบบนี้ตลอดไปเลย

 

 

“พี่รู้ไหมว่าผมชอบรอยยิ้มของพี่ตอนนี้มาก”

 

 

จินอูยกมือขึ้นเเตะมุมปากตัวเองที่โค้งขึ้นอัตโนมัติ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองยิ้ม เพราะมัวเเต่จ้องรอยยิ้มของซึงยุน เเละให้ความสนใจกับความรู้สึกพองๆที่เกิดขึ้นในอก

 

 

“รู้สึกเหมือนมีอะไรพองๆในอกเเหล่ะ”

 

 

“มีความสุขใช่ไหมครับ?

 

 

“อื้อ เพราะรอยยิ้มของยุนนะ วันนี้รอยยิ้มของยุนสดใสกว่าทุกครั้งที่เคยเห็นเลย”

 

 

“ใช่สิ ก็เพราะว่าวันนี้พี่จินอูน่ารักกว่าทุกวันตั้งเเต่รู้จักกันมาเลย”

 

 

ซึงยุนประคองแก้มจินอูทั้งสองข้างเอาไว้ก่อนจะกดจูบลงไปบนริมฝีปากบางเฉียบอย่างอ่อนหวาน ซึงยุนเลื่อนมือไปรองรับที่ท้ายทอย เขากำลังจะสอดลิ้นเข้าไป แต่ว่า...

 

 

“เฮ้ยๆ พอได้แล้วมั้ง อีกห้านาทีร้านจะเปิดแล้ว เลิกสวีทกัน แล้วขึ้นเวทีไปทำการทำงานได้ละพี่ กดพอสกิจกรรมตอนนี้ไว้ก่อน ค่อยไปกดเพลย์กันที่ห้อง”

 

 

เป็นจุนฮเวที่ผลักประตูร้านเข้ามา ซึงยุนกลอกตาใส่เด็กที่เข้ามาขัดไม่รู้เวล่ำเวลา ซึงยุนยกนิ้วด่าแล้วตะโกนว่ากวนตีน เลยโดนจินอูที่แก้มแดงจนน่ากัดตีไปทีหนึ่ง

 

 

“อยากกัดแก้มพี่ ทำไงดี?”

 

 

“โอ๊ยยย กูนี่เบื่อ ทำไมชอบหวานเรี่ยราดด”

 

 

แทฮยอนที่เพิ่งออกมาจากห้องพักพร้อมกับซึงฮุนกลอกตาหน่ายๆ พอแทฮยอนพยักหน้า ซึงฮุนก็เดินดุ่มมาจัดการลากคอเสื้อซึงยุนไปขึ้นเวที จินอูยิ้มให้กำลังใจพร้อมชูสองนิ้วก่อนจะเดินไปนั่งรวมกับจียง ซึงริ และซานดาร่าที่เดินมารวมตัวกันที่โต๊ะประจำแล้ว ดาร่าขอโทษเขายกใหญ่ ส่วนจียงกับซึงริเอาแต่ขำก๊ากไม่หยุดตอนที่เล่าเรื่องแผนของพวกเขาให้จินอูฟัง

 

 

จินอูได้แต่ยิ้มแล้วมองตอบคนบนเวทีที่กำลังครองเวทีแล้วร้องเพลงๆเดิมจีบเขาอีกแล้ว แต่วันนี้มันเพราะกว่าครั้งก่อน มันให้ความรู้สึกอีกอย่าง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขาเข้าใจความรู้สึกตัวเองแล้วหรือเปล่า หรือเป็นเพราะรอยยิ้มของซึงยุนที่เขาชอบมากๆกันนะ ไม่รู้หล่ะ รู้แต่ว่าตอนนี้คิมจินอูมีความสุขมากจริงๆ

 

 

....

 


“เห้ย เข้ามาได้ไงอ่ะ?”

 

 

คนที่กำลังขยี้ผมตัวเองเงยหน้าขึ้นมองเด็กหนุ่มที่วิ่งเข้ามาโอบเอว ซึงยุนยิ้มหวานตาหยีก่อนจะก้มหน้าลงมาฟัดเเก้มเขาในขณะที่จินอูขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ช่วงนี้เขาล็อคห้องตลอดเพราะซึงยุนคอยกำชับอยู่เสมอ นี่เมื่อคืนก็ว่าล็อคดีแล้วนะ แล้วเช้านี้ก็ยังไม่ได้ออกไปไหนเลย ซึงยุนเข้ามาได้ไง?

 

 

“เมื่อคืนพี่ลืมกุญเเจคาลูกบิดไว้อ่ะ”

 

 

เขายกกุญเเจในมือขึ้นสูง จินอูยู่ปากเเล้วพยายามจะเขย่งเท้าคว้ามันลงมา เเต่มือที่เอื้อมคว้ากับถูกสอดประสาน สัมผัสของโลหะถูกสวมเข้ามาที่นิ้ว จินอูคิดว่ามันคงเป็นห่วงของพวงกุญเเจ เเต่เปล่า โลหะเย็นๆพอดีนิ้วนั้นเป็นเเหวนเงินเกลี้ยงๆวงเล็กพอดีนิ้วนาง

 

 

“จองเเล้วนะ”

 

 

ริมฝีปากหนากระซิบข้างหูในขณะที่จินอูกำลังอึ้ง จินอูไม่รู้ว่าความรู้สึกพองๆหวิวๆในอกเเบบนี้คืออะไร มีความสุขใช่ไหมนะ?

 

 

“พี่จินอู เป็นเเฟนกับผมนะ?

 

 

“อื้อ”

 

 

“จริงนะ! ยอมคบกับผมจริงนะ?”

 

 

“อื้ม ก็ตกลงไปแล้วไง”

 

 

“เยยยยยยย้ เราเป็นเเฟนกันเเล้วนะ”

 

 

จินอูยิ้ม ก่อนจะหลับตาลงเมื่อริมฝีปากกดลงมาหนักๆทั่วใบหน้า ดวงตา เเละผิวเเก้มที่กำลังร้อนฉ่า

 

 

“พี่จินอู”

 

 

ซึงยุนถอยออกมาเเล้วจับไหล่คนตรงหน้าเอาไว้ ดวงตาคมที่เต็มไปด้วยประกายเเห่งความสุขจ้องเข้าไปในลูกเเก้วใส่เเจ๋ว

 

 

“ผมรักพี่นะ”

 

 

“อื้อ ขอบคุณที่รักพี่นะ ขอบคุณนะยุน”

 

 

จินอูหลับตาลงรับสัมผัสอ่อนโยนเเละรุ่มร้อนที่เเนบลงมาบนริมฝีปาก มือขาวกำคอเสื้ออีกฝ่ายเเน่นเมื่อปลายลิ้นร้อนๆสอดเข้ามาเกี่ยวกระหวัด สอดสำรวจไปตามเเนวฟัน ก่อนจะผละออกมาคลอเคล้าที่ริมฝีปากอยู่เนิ่นนานอย่างอ่อนหวาน

 

 

“อา น่ารักอีกแล้ว แฟนผมยิ้มน่ารักจังเลย”

 

 

พูดเองยังเขินเอง ซึงยุนหัวเราะเขินๆ เด็กหนุ่มซุกหน้าลงกับไหล่จินอูแล้วถูไปถูมา ก่อนจะกระซิบถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อนที่สุดที่จินอูเคยได้ยิน น่ารักจนต้องหัวเราะแล้วยกมือขึ้นมาขยี้หัวซึงยุนเลยหล่ะ

 

 

“พี่รักผมไหม?”

 

 

รักสิ พี่คงไม่คบกับผู้ชายที่พี่ไม่รู้สึกอะไรด้วยหรอกนะ”

 

 

“โอ๊ย เขินอะ แฟนน่ารัก นี่ใจเต้นแรงจนจะหลุดออกมาจากอกอยู่แล้วรู้ไหม”

 

 

ซึงยุนกอดอีกฝ่ายแน่นขึ้น ถูจมูกกับผิวคอขาวก่อนจะกดจูบลงเบาๆ ใบหน้าตี๋เลื่อนจากลำคอขึ้นมาใกล้ แนบชิดจนลมหายใจเป่ารดใบหู ก่อนจะกระซิบช้าชัดด้วยเสียงทุ้มน่าฟัง น่ารักจนจินอูยิ้มจนแก้มจะแตกแล้ว

 

 

“พี่คือความสุขของผมนะ อยู่เป็นความสุขของผมไปนานๆเลยนะครับ...คิมจินอู

 
 

 

 



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #1053 กอหญ้ากอไผ่ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 01:13

    น่ารักเกินไปแล้วววววววววววว //สารภาพก่อนว่าส่วนตัวชอบซงคิม แต่เรื่องนี้ยกเว้นให้จริงๆ แต่งได้น่ารักมากอะ หลงน้องยุนแบบสุดๆ พี่จินอูก็น่ารักเหลือเกิน ชอบเรื่องนี้โว้ยย

    #1,053
    0
  2. #979 Gamairu (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 21:10
    โอ้ยเบื่อออ. เบื่อมาก อิจฉาทั้งคู่ โอ้ยไม่ไหวแล้ว บิดจนเอวจะหลุดแล้ว ยิ้มจนคนคิดว่าเป็นบ้าแล้วด้วย พอเถอะ เราขอ หยุดสักทีความหวานนี้ มันเป็นยาเสพติด ที่เสพเท่าไรก็ไม่พออ่ะ ฮืออออ
    #979
    0
  3. #875 PNPK11 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:48
    หวานเรี่ยราดจริงๆ 55555555555 ขอบคุณไรต์จากใจ ขอบคุณมากๆนะคะ <3
    #875
    0
  4. #547 ❁ Nadeshiko ❁ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 15:19
    อั้ยยย เขินอ่าาาา ฮืออออ สวีตกันไปเเล้ววววว 555 ขอบคุณนะค้าไรต์ ชอบเรื่องนี้มากเลยยย >< น้องยุนพี่จินี เขินน 555
    #547
    0
  5. #512 ( ̄ˇ ̄)♡ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:10
    มันดีงามมมมม !! ดีกับใจจังเลย ฮื่อออออออ
    ตอนแรกก็แบบเตรียมเศร้าแล้ว แต่ก็โป๊ะตอนนัมตะโกนเลยย หื่ออ คลบ้าาา ~
    #512
    0
  6. #386 orasa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 23:35
    โอ๊ยยยยยยยย จะหวานอะไรขนาดนี้หวานจุกอก จิกมือจิกแขนตัวเองจนเป็นรอยหมดแล้ว

    เขินนนนนนนนนน
    #386
    0
  7. #315 NotEve (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2558 / 23:23
    อ่าาาาา 
    จริงๆเป็นคนมีปมกับการหลอกเพื่อลองใจค่ะ เลยไม่ค่อยชอบวิธีนี้สักเท่าไหร่
    ไม่ได้บอกว่า ฟิคน้องเมไม่ดีนะคะ แต่อันนี้เปนปมส่วนตัว 555

    แต่ก็เข้าใจเหตุผลของการกระทำค่ะ ถ้าไม่มี คิมจินอูก็จะซึนๆ ซื่อๆ ต่อไป 
    ให้เข้าใจด้วยตัวเองก็ดี อธิบายไปก็มึนอีก 55

    พอจบช่วงลองใจแล้ว มันน่ารักมากกกกกกกกกกกกกก  
    น่ารักแล้ว ยังฮาพวกคนรอบๆตัว ยุนอูอีก รับส่งกันได้ดีจริงๆ
    ในที่สุดก็ได้เป็นแฟนกันสะทีเนอะ รักฟิคเรื่องจริงๆค่ะ
    #315
    0
  8. #248 juminyy (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 13:44
    คือแบบบบบบ จีนูซื่อมากกกกกก อยากได้จีนูคนนี้ จะเอาจีนูคนนี้
    ทั้งหมดทั้งมวลตั้งแต่ต้นจนจบ ความน่ารักของยุนอูเป็นอะไรที่ตรึงตาตรึงใจมาก
    ไม่ผิดหวังที่เปิดเข้ามาอ่าน อ่านแล้วตกหลุมรักตัวละครทุกตัวที่เมเขียนเอาไว้

    ความละมุน ความน่ารักมันฟุ้งกระจายอยู่รอบๆ แม้แต่ในช่วงดราม่าก็พาให้หน่วงไปด้วย แต่ก็เต็มไปด้วยความรัก
    ที่ชอบที่สุดเลยคือ การบรรยายฉากยุนลวนลามจินอูแต่ก็ไม่ได้ล่วงเกินอะไรไปเลยเถิด
    มันให้ความรู้สึกดีจริงๆ นะ แค่กอด แค่จูบ แค่ได้อยู่ด้วยกัน ไม่ต้องมีอะไรที่มากกว่านั้น แค่ได้อยู่ด้วยกัน
    เมเขียนยุนออกมาให้เป็นยุน และให้รู้สึกทุกอย่างร่วมไปกับยุนด้วย

    ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านนะ รอสเปเรื่องนี้ และเรื่องต่อๆ ไป
    แอบรีเควสฮุนอู ><
    #248
    0
  9. #243 Oumyim Naruk (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 07:12
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    มันดีงามมากเลยอ่ะ อ่านไปเขินไป ตัวบิดไป ตีขาไป ไปทำงานสายแน่เลย 

    มัวแต่อ่านฟิคเพลิน มันน่ารักมากจริงๆอ่ะ เมแต่งดีมากเลย

    พี่ชอบฉากแรกนะ ที่บรรยายความรู้สึกอ่ะ อ่านแลวมันช่วยให้เนื้อเรื่องสมบูรณ์ขึ้นเยอะเลย

    พี่จินอูคนซึนต้องแบบนี้ล่ะ หาอะไรมากระตุ้นหน่อย สงสารเลยอ่ะ คงจะหน้าหงอยมาเป็นอาทิตย์เลย

    ยุนขี้แกล้ง แต่การแก้งครั้งนี้เวิร์กอ่ะ ทำให้จินอูรู้ใจตัวเองซักที โห้ยยยย ชอบมากเลยอ่ะตอนนี้

    มันสมบูรณ์ มันช่างเพอเฟค ความรู้สึกลงตัวทุกฝ่ายเลย อยากอ่านสเปคู่นี้อีกหลายตอนเลยอ่ะ งื้ออออ 

    เราต้องคิดถึงฟิคเรื่องนี้มากแน่ๆ เราจะกลับมาอ่านอีกแน่ เราชอบมากกก น่ารักละมุนมากกก

    ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆเรื่องนี้นะน้องเม แต่งดีมากเลย ขอสมัครเป็นfcน้องเม อิอิ

    ว่างๆแต่งฟิคที่มีจินอูอีกน้าา พี่จะรออ่านเลย 

    ตอนนี้รออ่านตอนสเปของคู่อื่นอย่างใจจดใจจ่อเลย คู่ยุนอูนี้ยิ่งรอเป็นพิเศษ

    อยากรู้ว่าจะหวานจะเร้าร้อนจะละมุนขนาดไหน แอร๊ยยยยยยยยยย

    แล้วมิจะคู่ใครนะ อยากรู้จัง
    #243
    0
  10. #242 kyotangmo (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 07:12
    พี่รอทุกอย่างอ่ะจ่ะ เอ็นซีนี่จะมีด้วยเหรอ เราไม่เคยคิดเลยนะ ฮี่ๆ

    ฮุนนัมสนิทกันดีอ่ะ น่าร้ากก มีช่วยกันวางแผนอีก >_<

    จินอูใช้เวลานานเลยกว่าจะรู้ใจตัวเอง พอรู้แล้วน่ารักมาก ชอบเวลาจินอูบอกความรู้สึกตัวเองตรงๆ

    มีเอาแหวนจองด้วยอ่ะ จะหวานไหนนน อ่านเรื่องนี้จบแล้วเบาหวานขึ้นจริงๆ 555

    #242
    0
  11. #241 kray krislay (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 03:29
    ตอนจบทำไมมันหวานแบบนี้คะ หวานเรี่ยราดมากค่ะ เมื่อตอนที่แล้วไม่ว่างเข้ามาอ่านพอมาอีกตอนจบแล้วอะ
    #241
    0
  12. #240 winnertintin (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 23:49
    โง้ยยยยยย น่ารักๆๆๆๆ ใช้คำว่าน่ารักเปลืองมากกับเรื่องนี้



    อ่านไปเขินไปยิ้มแก้มแตก ในที่สุดจีนูก็รู้ใจตัวเองซะทีนะคะ



    เขียนสนุกมากกกก อัพเร็วด้วย นี่ชมจนไม่รู้จะชมอะไรแล้ว 555



    ขอบคุณนะคะที่เขียนฟิคสนุกๆให้อ่าน จะรออ่านสเปของมินะ 5555
    #240
    0