Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 15 : ❀ Apartmate 12.5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 513
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    30 ก.ค. 58




❀ Apartmate 12.5
-Yoonwoo-


#Apmพี่คิมคนซึน


____________________________________________________________________________
 





“เห้ยย!”

 

 

คนที่หลับไปเเล้วถึงกับตื่นเต็มตาเมื่อเห็นว่าคนที่มาเคาะประตูตอนตีหนึ่งกว่าๆเป็นใคร ซึงยุนยืนเปียกซ่กอยู่หน้าประตู ปลายผมสีดำมีหยดน้ำทิ้งตัวจนชุ่ม เสื้อผ้าทั้งชุดเปียกกว่าที่เขาเห็นคราวก่อนเสียอีก

 

 

“ผมทำกุญเเจหายอีกเเล้วอ่ะ ขออยู่ห้องพี่ซักพักละเดี๋...”

 

 

“ได้สิ เข้ามาเลยๆ”

 

 

จินอูดึงคนที่ตัวเปียกชุ่มให้เข้ามาในห้อง และพยายามดึงแขนคนที่อาลัยอาวรณ์กระเป๋ากีตาร์ให้เดินไปทางห้องน้ำ

 

 

“ไปอาบน้ำก่อน เดี๋ยวพี่หาเสื้อผ้าให้เปลี่ยน เสื้อผ้าเปียกก็กองไว้ในห้องน้ำนะ เดี๋ยวฝนหยุดค่อยเอาออกไปตากนอกระเบียง”

 

 

“เเต่พี่จินอู ผมขอเช็ดยูจ...”

 

 

“เดี๋ยวพี่เช็ดให้เอง ไปอาบน้ำสระผมซะ เดี๋ยวไม่สบาย”

 

 

จินอูรุนหลังคนที่มองลูกสาวตาละห้อยให้เข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะเดินเข้าห้องนอนไปหยิบเสื้อผ้ามาเตรียม คว้าผ้าขนหนูมาด้วยสองผืน สำหรับยูจินผืนหนึ่ง และของซึงยุนอีกผืนหนึ่ง”

 

 

“ซึงยุน! 

 

 

เขาตะโกนเรียกอีกฝ่ายที่หน้าห้องน้ำ จินอูได้ยินเสียงน้ำกระทบพื้นจางไป ก่อนที่เด็กหนุ่มจะโผล่ออกมาครึ่งตัวพร้อมกับฟองฟอดเต็มหัว เเขนยาวๆที่เต็มไปด้วยหยดน้ำเกาะพราวยื่นออกมารับเสื้อผ้าและผ้าขนหนูไปจากเขา

 

 

“ยูจินหล่ะครับ”

 

 

“โถ่ ห่วงลูกจริงตี๋เอ้ย จะไปเช็ดให้เดี๋ยวนี้หล่ะ”

 

 

พอซึงยุนหายกลับเข้าไปในห้องน้ำจินอูก็เดินกลับเข้ามาในห้องนั่งเล่น มือขาวบรรจงรูดซิปเเล้วหยิบกีต้าร์โปร่งออกมาอย่างระมัดระวัง เขาเดาว่าซึงยุนคงจะรักยูจินมากขนาดที่ว่าแม้มีรอยเท่าเเมวข่วนเจ้าตัวก็คงรู้ 

 

 

จินอูค่อยๆใช้ผ้าเช็ดลูบไปตามตัวกีต้าร์ไม้สีเข้ม ยูจินไม่ได้เปียกเลยซักนิด กระเป๋าหนังนั่นก็เเห้งเเล้วด้วยซ้ำ เเต่เอาเถอะ ในเมื่อซึงยุนหวงลูกสาวขนาดนี้

 

 

“ยูจินนนน อัปป้ามาเเล้ว”

 

 

เสียงทุ้มเเหบเหมือนคนจะเป็นหวัดเเว่วมาก่อนตัว ก่อนซึงยุนจะถลาลงมานั่งบนพื้นข้างเขา เด็กนี่ท่าจะรีบจัด เพราะผมยังชุ่มจนน้ำกองรวมกันที่ปลายผมเเล้วหยดติ๋ง ไม่ต่างอะไรกับเมื่อกี้ที่หน้าห้องซักนิด

 

 

“ลูกสาวนายจะเปียกก็เพราะผมนายนี่เเหล่ะ”

 

 

จินอูเอ็ดพลางส่งลูกสาวให้ซึงยุนที่รับกีต้าร์โปร่งไปจูบเเล้วลูบๆกอดๆ ส่วนเขาปีนขึ้นมานั่งบนโซฟา เเล้วจับผ้าขนหนูที่พาดบนลำคอนั้นขึ้นมาขยี้ผมเปียกๆให้

 

 

“ดูเเลลูกสาวยุนไปสิ เดี๋ยวผมยุนพี่ดูเเลเอง”

 

 

ประโยคเดิมเเต่สรรพนามต่างกัน ซึงยุนได้เเต่ยิ้มมีความสุขไปกับหัวใจที่เต้นระรัวมากขึ้น ยิ่งได้มีโอกาสใกล้ชิด ยิ่งรู้ว่าอีกฝ่ายน่ารักขนาดไหน

 

 

“ผมเเห้งละ ไปนอนกันเถอะ”

 

 

“หืม ไปไหนครับ?

 

 

ซึงยุนเลิกคิ้ว เมื่ออีกฝ่ายฉุดเขาให้ลุกขึ้น

 

 

“เข้าห้องไง”

 

 

“เห้ยย!

 

 

“ตกใจอะไรหล่ะ สนิทกันขนาดนี้ไม่ต้องนอนโซฟาเเล้ว นอนเตียงกับพี่แหล่ะ ไม่ต้องเกรงใจนะ”

 

 

ว่าเเล้วร่างขาวก็ออกเเรงดึงเขาให้เดินตามเข้าไปในห้องนอน ซึ่งมีเตียงนอนถูกวางชิดไว้มุมหนึ่ง

 

 

ซึ่งยุนได้เเต่นอนกลืนน้ำลาย ตัวเเข็งทื่อ ห่มผ้าห่มมิดถึงคอ เเละกระพริบตาปริบๆในความมืด ไม่คิดมาก่อนว่าจะได้มีโอกาสเข้ามาถึงในห้อง นอนหมอนที่อีกฝ่ายนอน ห่มผ้าที่อีกฝ่ายห่ม เเถมยังกลิ่นหอมของพี่จินอูที่ติดอยู่กับเครื่องนอนนี่อีก จะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว

 

 

“พ พี่จินอู”

 

 

“หืม?

 

 

“หนาวอ่ะ”

 

 

หนาวอะไรที่ไหนกันหล่ะ เขาก็เเค่กำลังหาเรื่องเอาเปรียบอีกฝ่ายอยู่ อา หรือจะเรียกว่าฉวยโอกาสที่ไม่ใช่ว่าจะได้มาง่ายๆก็ได้

 

 

“ปรับเเอร์ไหม?

 

 

ซึงยุนไม่ทันได้ตอบจินอูก็ยันตัวลุกขึ้นวืด เเต่ซึงยุนก็ตวัดเเขนขาวนั่นไว้ก่อนที่อีกฝ่ายจะก้าวขาลงจากเตียง

 

 

“คือ...คือปกติผมชอบเปิดเเอร์เย็นๆเเล้วซุกอะไรอุ่นๆอ่ะ ผม... ผมขอกอดพี่ได้ไหม?

 

 

“หืม?

 

 

“ปกติผมติดหมอนข้างมากด้วยอ่ะ ผ้าห่มก็มีสองผืนหนาๆ ผืนนึงเอาไว้ซุก”

 

 

“อย่างนั้นเหรอ ก็เอาสิ จะกอดเเบบไหนหล่ะ?

 

 

“เเบบนี้ครับ”

 

 

เขาดึงอีกฝ่ายให้นอนลงเเล้วขยับเข้าใกล้ ใบหน้าตี๋เลื่อนเข้าไปซบอกบางที่สะท้อนขึ้นลงเป็นจังหวะจากการหายใจสม่ำเสมอ เเละวงเเขนยาวพาดไปโอบรัดเอวบางไว้เเนบตัว

 

 

“ผมชอบกอดเเม่เเบบนี้อ่ะ มันสบาย เเล้วก็อุ่นดี อีกอย่างอุ่นใจด้วย เวลาผมเจออะไรไม่ดีมา หรือเหนื่อยๆ ขอเเค่ได้กอดใครซักคนเเบบนี้”

 

 

จินอูยิ้มบางๆกับคำพูดคำจาออดอ้อนของคนอายุน้อยกว่าพร้อมกับวาดวงเเขนโอบตอบ มือขาวลูบเบาๆบนเเผ่นหลังคล้ายจะปลอบประโลมและกล่อมให้หลับฝันดี

 

 

“กอดพี่เเบบนี้ดีจัง”

 

 

ซึงยุนว่าเเล้วซุกหน้าลงกับเเผ่นอกอีกฝ่ายมากกว่าเก่า สูดจมูกกักเก็บความหอมที่แสนจะแนบชิด พร้อมหลับตาพริ้มแล้วปล่อยให้ตัวเองจมลงสู่ห้วงนิทรา

 

 

จินอูนอนลืมตาในความมืดอยู่พักใหญ่ เพราะรู้สึกตาสว่างขึ้นมาเฉยๆ มือขาวยกขึ้นลูบผมคนที่หลับสนิทไปเเล้วเเผ่วๆ

 

 

“ตัวยุนกับกอดของยุนก็...อุ่นสบายดีเหมือนกันนะ”

 

 

....

 

 

ซึงยุนไม่ได้ตื่นมาโดนกอดเหมือนเมื่อคืนก่อนจะหลับไป แต่ตื่นมา เขาเป็นฝ่ายโอบกอดอีกฝ่ายจากทางด้านหลังแทน ศรีษะเเละท้ายทอยที่พาดอยู่บนเเขนเขาข้างหนึ่งใกล้กับใบหน้าจนได้กลิ่นเเชมพูจางๆจากเรือนผมหอม วงเเขนเขาที่โอบรอบเอวบางผ่านเสื้อยืดที่เลิกขึ้นเล็กน้อยสัมผัสกับความอุ่นเเละความนุ่มของผิวช่วงเอวที่เรียบเนียน เเผ่นหลังที่เเนบสนิทกับอกเขากำลังทำให้ใจสั่นระรัว

 

 

นี่มันใกล้เกินไป

 

 

“พี่จินอู”

 

 

เงียบ 

 

 

“พี่จินอู”

 

 

พอลองเรียกดูอีกครั้งเเล้วอีกฝ่ายไม่ตอบสนอง เขาก็ละมือจากเอวบาง ใช้ปลายนิ้วเกี่ยวเอาคอเสื้อออกให้พ้นทางก่อนจะกดจมูกลงสูดความหอมจากไหล่เนียน ไล่ขึ้นมาที่ลำคอขาว เเละจบด้วยการจูบเบาๆที่ท้ายทอย

 

 

ตัวพี่จินอูหอมจนอยากลองชิม เเละสมองสั่งให้ร่างกายทำสิ่งที่ต้องการไวกว่าความคิด

 

 

เขาเเลบลิ้นออกเเตะ ไล้ลงบนผิวคอขาวด้านหลังพร้อมกับเม้มเนื้อเนียนนั้นหนักบ้างเบาบ้างจนขึ้นรอยสีเข้ม

 

 

“งืออ”

 

 

เห็นอีกฝ่ายขยับตัวซึงยุนก็ได้เเต่เม้มปากเเน่น ไอรอยที่คอนี่ถ้าไม่พิเรนทร์เอากระจกอีกอันมาส่องหลังคอตัวเองก็คงไม่เห็นใช่ไหมวะ?

 

 

“ตื่นเเล้วเหรอ?

 

 

จินอูถามขึ้นมาตอนที่พลิกตัวตะแคงหันไปอีกฝั่งเเล้วเห็นว่าซึงยุนนอนลืมตามองเขาอยู่

 

 

“อาอิกู เมื่อคืนอ้อนยังกะพี่เป็นเเม่เลยรู้ไหม?”

 

 

จินอูขยี้หัวอีกฝ่ายก่อนจะยันตัวลุกขึ้น ร่างขาวมองนาฬิกาบนหัวเตียงที่บอกเวลาหกโมงสิบห้า นี่เขาตื่นก่อนเวลาปกติที่ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตั้งสิบห้านาที ทำไมกันนะ

 

 

“มีเรียนหรือเปล่าหน่ะเรา ไม่มีก็นอนเล่นอยู่ห้องนี้ก่อนก็ได้นะ ของกินในตู้ก็ตามสบายเลย ที่ยุนซื้อมาให้พี่ทั้งนั้น”

 

 

จินอูขยี้ผมยุ่งๆของซึงยุนอีกทีก่อนจะหายเข้าห้องน้ำไป คนอายุน้อยกว่ากลิ้งตัวไปมาบนเตียงเเล้วคว้าหมอนจินอูมากอดก่อนจะกดจมูกลงสูดความหอมฟืดใหญ่ จากนั้นถึงยอมลากขาลงจากเตียงเเล้วเดินเข้าไปในห้องครัว จัดการเตรียมคิมบับใส่กล่องสำหรับเป็นอาหารกลางวัน พร้อมกับทำสลัดผักจานเล็กๆ เเละเเฮมกับไข่คนให้จินอูกินกับนมเเละขนมปังปิ้งเป็นมื้อเช้า

 

 

“โหหหหห จ้างเป็นพ่อบ้านนี่เสียเท่าไหร่”

 

 

“อยากได้ผมเป็นพ่อบ้านจริงเหรอครับ?

 

 

ซึงยุนวางศอกกับโต๊ะ เเล้วเท้าคางถามจินอูที่กำลังกินขนมปังหน้าไข่คนกับเเฮมเเก้มตุ่ย 

 

 

“ทำกับข้าวก็เก่ง ทำความสะอาดก็เยี่ยม นี่ไม่ล้อเล่นนะ”

 

 

“จริงอ่ะ?

 

 

“จริงงงง”

 

 

เด็กหนุ่มพยักหน้าหงึกหงัก เเล้วเดินไปส่งอีกฝ่ายที่ประตู

 

 

“อ่ะ นี่มื้อกลางวันนะครับ คิมบับหมูย่างกับปูอัด พิเศษสองกล่องเผื่อพี่จินฮวานกับพี่มินจีด้วย”

 

 

ซึงยุนยื่นถุงกล่องข้าวให้ก่อนจะฉวยโอกาสตอนที่อีกคนกำลังร้องหูวตื่นตาตื่นใจกับกล่องข้าว โน้มตัวลงนิด แล้วฉวยจูบเเก้มเนียนไปไวๆทีหนึ่ง

 

 

“ซ ซึงยุน”

 

 

“กู๊ดบายคิสไงครับ”

 

 

...

 

 

ซึงยุนเป็นเด็กใจร้อน และเขาคิดเอาว่าริ้วเเดงๆบนเเก้มใสอาจจะหมายถึงว่าเจ้าตัวกำลังเขิน ปากมันก็เลยลั่นออกไปตามที่ใจสงสัย

 

 

“พี่จินอู ผมชอบพี่นะ พี่รู้ใช่ไหม?

 

 

...

 

 

“พี่จินอู?”

 

 

“ซึง ซึงยุน ต เเต่พี่ไม่ได้คิดกับเราเเบบนั้นเลยนะ”

 

 

“ซักนิดก็ไม่เลยเหรอ?

 

 

“ซึงยุนเป็นน้องชายที่ดีเเล้วก็น่ารัก พี่...”

 

 

“ครับ ผมเข้าใจเเล้ว พี่ไปทำงานเถอะ”

 

 

เขาปิดประตูลงก่อนจะหันหลังพิงประตูเเล้วหลับตาลง 

 

 

ประโยคเดิมๆยังวนซ้ำเหมือนกรอเทปอยู่ในหัว

 

 

ซึง ซึงยุน ต เเต่พี่ไม่ได้คิดกับเราเเบบนั้นเลยนะ

 

 

ซึงยุนเป็นน้องชายที่ดีเเล้วก็น่ารัก

 

 

“ผมเข้าใจเเล้วครับพี่จินอู ผมเข้าใจเเล้ว”




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #1041 กอหญ้ากอไผ่ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 12:49

    จินอูยังไม่รู้ใจตัวเองชัวร์ ซึงยุนไม่เป็นไรนะให้เวลาพี่เขาหน่อย

    #1,041
    0
  2. #974 Gamairu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 16:24
    พี่เขายังไม่รู้ตัวค่ะ เชื่อหนูเถอะ
    #974
    0
  3. #919 Kanitin Sathainteeraparb (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 00:20
    เศร้าเลย สงสารยูนมากเลยตอนนี้????????
    #919
    0
  4. #863 PNPK11 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:05
    นั่นไงงงงงง ยูนนน กลับมาซบอกม่าเร็วววว
    #863
    0
  5. #706 kkwoncherri (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 21:36
    ม่ายยย จินอูทำไมหล่าาา TT
    #706
    0
  6. #656 FangiiLy_GC (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 11:54
    จีนู ไปหาคำตอบดีๆ แน่ใจเหรอว่าไม่ได้คิดอะไรกับเขา
    #656
    0
  7. #593 fhanatic (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 01:52
    หื้อออออออออ จีนูทำไมละๆๆๆ
    #593
    0
  8. #544 ❁ Nadeshiko ❁ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 03:21
    อย่าร้องงงงยุนนี่ ฮืออออ
    #544
    0
  9. #527 akakwwwww (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 01:14
    แงงงงงงงงงงง ยูนของเค้า ฮืออออออออ
    #527
    0
  10. #499 ( ̄ˇ ̄)♡ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:26
    เห่ยยยยย ไม่เอาแบบนี้สิ;_____;
    #499
    0
  11. #364 [10000] li (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กันยายน 2558 / 22:21
    เจ็บแทน
    #364
    0
  12. #206 OiOill (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 08:09
    กำลังจะหมันไส้ซึงยูนแล้วที่ไปทำรุ่มร่ามกับพี่แป๋วแบบนั้น แต่ประโยคจบนี่ เปลี่ยนใจแทบไม่ทัน โฮฮฮฮฮฮฮ ทำขนาดนี้แล้วแต่ก็ยังเป็นได้แค่น้องชายยย ฮรือออ พี่แป๋วใจร้ายจังค่ะ
    ปล่อยให้เขาทำนู้นทำนี่ตามใจแต่สุดท้ายก็บอกว่าไม่คิดอะไร โอม้ายยย มันเจ็บหนักหนานัก พี่แค่ยังไม่รู้ใจตัวเองค่ะ พี่จีนูววว
    #206
    0
  13. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  14. #93 juminyy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 23:27
    ไม่มีตอนถัดไป ฮือออออออ เสียใจ รีบมาต่อเร็วนะคะไรท์ อย่าปล่อยให้คิดถึงนานน้าาาา

    อีกอย่างยุนเกือบห้ามใจตัวเองไม่ได้แล้วด้วย ตอนลักหลับพี่จีนูนี่มัน....กระอักเลือดดดดด
    #93
    0
  15. #92 Janepeddep (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 22:50
    แงงงงงงงงง อะไรวะเนี่ยยยยยยยยยยยย ตอนแรกกำลังจะแบบ อีตี๋แกมันร้าย55555555555 ทำไมดึงเข้าดราม่า พี่แป๋วเอ้ยยยยย
    #92
    0
  16. #85 Cat_Cha (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 18:24
    ง่า จินอูไม่คิดอะไรกับซึงยุนจริงหรอ เขินก็บอกว่าเขินสิ อย่าทำอย่างงี้ได้ไหม สงสารยุน
    #85
    0
  17. #84 kyotangmo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 09:40
    ไม่เจงงงง ไม่คิดอะไรได้ไง อ่านมาก่อนๆดูเหมือนคิดชัดๆ จินอูไม่รู้ใจตัวเองใช่ไหม TT

    สงสารยุนจังเลย จะทำไงต่อไปอ่ะ อย่าเพิ่งท้อน้า :(

    ตอนแรกนึกว่าจะมีข่าวดีแล้วเชียว
    #84
    0
  18. #83 mingggg94 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 09:00
    พี่จินอูวววววววววว น้องให้โอกาสพี่คิดให้ดีๆอีกครั้ง น้องให้โอกาสพี่ตอบใหม่อีกครั้ง ฮือออออ ยูนนนน ช่วยเข้าใจพี่จินอูหน่อยนะ คนซึนก็แบบนี้แหละ แงงง
    #83
    0
  19. #82 Oumyim Naruk (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 07:51
    ม่ายยยยยยยยยยยย จินอูยังไม่รู้ใจตัวเองต่างหากล่ะ งื้อออออออ ทำไมหน่วง แงงงงงง
    อ่านหวานๆละมุนมาตั้งแต่แรก มาหน่วงตอนท้ายนี่แบบ แงงงงงง เศร้าอ่ะ พี่จินอูคนซึน ทำไมไม่รู้ใจตัวเองซักทีล่ะ
    แต่ยูนก็น้อยใจตายกันพอดี TT_TT TT_TT 
    #82
    0