Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 105 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    20 ก.ย. 61



비가와서...보고싶어요.

(Because it’s rain, I miss you.) 

-Hoonnam-



ฟิคสำหรับวันที่ฝนตกลงมาราวกับฟ้ารั่ว



.....





ปลายเดือนกันยาเป็นช่วงที่ใบไม้เริ่มผลัดใบและลมหนาวเริ่มพัดโชยมาอ่อนๆ ซึงฮุนก็เลยไม่รู้ ว่าทำไมจู่ๆถึงมีพายุเข้าและฝนก็ตกลงมาราวกับฟ้ารั่ว 



เพราะเสียงฝนเม็ดโตกระทบกับบานหน้าต่างและตัวผนังตึกนั้นดังไม่เบา ซึงฮุนจึงแทบจะไม่ได้ยินเลยด้วยซ้ำตอนที่เสียงเคาะประตูดังขึ้นในเวลาเกือบตีหนึ่ง



ครับ



เขาขานรับเสียงอ่อนด้วยความเพลียจากตารางงานที่แน่นขนัดต่อเนื่อง ชายหนุ่มพึ่งจะกลับมาถึงห้องตอนที่นาฬิกาบอกเวลาของวันใหม่ได้ไม่กี่นาที เขาพึ่งอาบน้ำ และพึ่งจะสอดตัวเข้ามาใต้ผ้าห่มอันแสนอบอุ่นได้ไม่นาน



ใครจะเข้าก็เข้ามาเถอะ คลำหาสวิทช์ไฟแล้วเปิดเอาเองแล้วกัน



เขาร้องบอกในใจเพราะเหนื่อยเกินกว่าจะเปิดปากตะโกน ซึงฮุนได้ยินเสียงประตูเปิดเเละเสียงอุ้งเท้าของเจ้าอ๊ตตึกระทบกับพื้นเป็นจังหวะประสานกับเสียงเห่าแบ็กๆ ก่อนที่ประตูจะปิดลงพร้อมๆกับเสียงลูกชายที่เงียบไป



คงจะเป็นซึงยุนมาพาโอ๊ตตึไปเดินเล่นกับเจ้าธอร์กระมัง แต่ช่างเถอะ ตอนนี้เขาต้องนอนแล้ว ไม่งั้นพรุ่งนี้เขาจะต้องแย่แน่ๆ



สติสัมปชัญญะที่ขาดไปถูกเรียกกลับมาอีกครั้งเมื่อฟูกนอนด้านข้างยวบลง และเมื่อความอบอุ่นเบียดเข้ามาซบ คนที่นอนกางขา กางแขน มือข้างนึงยกก่ายหน้าผากก็วาดแขนโอบรอบความอบอุ่นนั้น



แน่นอนว่าไม่มีทางเป็นจินอูฮยองไปได้ ซึงยุนไม่มีทางปล่อยให้แฟนตัวเองมานอนกอดกับเขาหรอก 



และแนะนอนว่าไม่มีทางเป็นซงมินโฮด้วยอีกเช่นกัน ให้กอดกับเจ้าเด็กนั่นหวานชื่นน่ะเหรอ แค่คิดก็ขนลุกแล้ว



แม้จะยังจมอยู่ในภวังค์ของการหลับใหล แต่ประสาทการรับกลิ่นของเขาก็ยังทำงานได้อย่างดี 



บอกว่าให้เพลาๆบุหรี่ลงบ้าง ไม่ฟังเลยรึยังไง



แม้เสียงจะแหบ และเริ่มมีอาการเจ็บคอแล้วก็ยังไม่วายขอเอ็ด เจ้าเด็กคนนี้นี่สอนไม่จำเลยจริงๆ มันน่าบิดให้เนื้อเขียวนัก



โอ๊ย ฮยอง ผมเจ็บนะ



เพราะอีกคนซบลงมาบนอกพอดิบพอดี แค่เขาขยับใบหน้านิดเดียว ปลายจมูกก็ฝังลงพอดีกับกลุ่มผมนุ่มๆสีเข้ม กลิ่นมินท์จางๆและกลิ่นเผ็ดร้อนของบุหรี่ยังติดอยู่ที่เส้นผม และแน่นอน หลังจากเขาได้สัมผัสแล้ว ตามลำคอ และริมฝีปากก็ด้วยเช่นกัน



จูบผมอีกสิ เอาพลังไปเยอะๆเลย



ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากนะ...



เดี๋ยวติดไข้ไปจะทำยังไงล่ะ



แสงจันทร์อ่อนๆที่สาดผ่านบานกระจกเข้ามาทำให้เขาได้เห็นหน้างอๆ ซึงฮุนหัวเราะน้อยๆ และกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นอีก 



ว่าแต่ทำไมจู่ๆถึงมาล่ะ?”



เพราะปกติเป็นเขาที่ไปหาตลอด ซึงฮุนจึงสงสัยว่าทำไมวันนี้น้องถึงออกมาหาเขา ครั้งโน้นที่แทฮยอนมารอที่หน้าตึกวายจีเขาก็อึ้งมากแล้ว แต่นี่เป็นหอพักใหม่ที่เขาอาศัยอยู่กับเมมเบอร์อีกสามคน และยังมีคนดังคนอื่นๆอีก น้องไม่กลัวบ้างรึไงกันนะ



ผมเห็นในทวิตเตอร์ มีคนบอกว่าฮยองดูแย่มาก



ก็เลยมาหาเหรอ?”



ซึงฮุนพูดงึมงำกับขมับของคนในอ้อมแขน เขาง่วงนอนเต็มทีแล้วในตอนนี้



ฮยองไม่ตอบคาทกเลย คือก็รู้ว่านะงานยุ่งมากอ่ะ แต่ผมเป็นห่วงมาก กังวลด้วย เลยดูดบุหรี่ไปหลายมวนเลย



ไม่เป็นไร ก็กังวลมากนี่นา



ซึงฮุนยันตัวลุกขึ้น เขาขยับตัวลงไปทางปลายเตียงเล็กน้อย ก่อนจะขยับตัวลงนอนอีกครั้ง วงแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้ออบอุ่นวาดโอบรอบเอวผอม ซุกหน้าลงกับแผ่นอกบาง



ดีชะมัดเลย



แทฮยอนยกมือขึ้นลูบศีรษะของคนที่ซบหน้าอยู่กับอกของเขา ลมหายใจของพี่ร้อนกรุ่น และเนื้อตัวก็อุ่นผิดปกติ 



เพราะว่าเราไม่สามารถที่จะมาเจอกันและกันบ่อยๆและดูแลกันได้อย่างที่ใจต้องการ ดังนั้น อย่าป่วยอีกเลยนะครับ



ไม่รับปากหรอก แต่จะพยายามนะ



งานชุกทีไร สภาพเขาก็เป็นแบบนี้ไปเสียทุกที เมื่อก่อนเขายังมีน้องคอยดูแลอยู่ใกล้ๆ แต่เดี๋ยวนี้เมื่อไม่มีแล้ว เขากล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า อาการป่วยของเขามันทรุดลงได้ง่ายๆและทรุดไวเสียด้วย



พักผ่อนเถอะนะ ผมจะดูแลฮยองเอง



ฮยองคิดถึงเรามากนะ รู้รึเปล่า



ครับ ผมก็คิดถึงเหมือนกัน



ไม่นานนักแทฮยอนก็ได้ยินเสียงลมหายใจอุ่นๆนั้นดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ดวงตาเรียวสวยละจากคนที่กอดซุกเขาไปที่ด้านนอกหน้าต่าง เม็ดฝนที่ซาลงไปไม่นานเริ่มหนาเม็ดขึ้นอีกครั้ง



ให้ตายสิ เวลาเห็นฝนตกแล้วคิดถึงฮยองชะมัดเลย ขนาดว่าอยู่ด้วยกันตรงนี้ ก็ยังรู้สึกคิดถึงอยู่ดี



เป็นเพราะอะไรกันนะ...



비가와서...보고싶어요.

Because it’s rain, I miss you.



End


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #1028 ฟ่างฟ่าง (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 23:02

    คิดถึงจังเลยนะคะ ชอบบรรยากาศ​แบบนี้ของฮุนนัมจังเลย ขอบคุณ​มากค่ะ คิดถึงกันก็กลับมาเขียนถึงเขาอีกนะคะ :)​

    #1,028
    0
  2. #1027 123sharkuptoland (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 21:40
    งื้ยยยย ชอบมาตอนสายฝนอ่ะคู่นี้ แบบธีมสายฝนมากกก
    ชอบอ่ะ นอนกอดกันกลมใต้ผ้าห่ม ฝนข้างนอกก็ตกหนัก งื้ออ ฟีลดี๊ดียยย์
    #1,027
    0
  3. #1026 Nikhitohoto (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 00:44

    เวลาฝนตกทีไร ต่อไปนี้คงจะคิดถึงฮุนนัมเหมือนกันแน่ๆเลย ...... คิดถึงวันเก่าๆ ช่วงเวลาเก่าๆ

    ถึงจะไม่ได้อยุ่ด้วยกัน แต่ความทรงจำช่วงเวลาที่ผ่านมามันยังคงอยู่ในใจเสมอ คิดถึงวินเนอร์ 5 คนเนอะ

    .. ขอบคุณเมย์นะสำหรับฟิคน่ารัก ในช่วงเวลาแบบนี้

    #1,026
    0