Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 101 : {OS} 첫 눈 (First Snow) -Hoonnam-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    23 มิ.ย. 61




(First Snow) 

    -Hoonnam-



_____________________




เป็นไรวะฮยอง? ทำไมทำหน้าเป็นตูดงั้นอ่ะ



เจ้าของผิวเข้มหน้าคมถามพี่ชายที่นั่งกินข้าวอยู่ฝั่งตรงข้ามซึ่งมีสีหน้าบูดสนิท คือถ้าเป็นคนอื่นเขาก็อาจจะไม่ถามอะไร แต่เพราะนี่คือโปรดิวเซอร์อีซึงฮุนผู้ได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้ชายที่อ่อนโยนและใจเย็นที่สุดในเกาหลีใต้ มีน้อยครั้งที่อีกฝ่ายจะแสดงความหงุดหงิดโมโหออกมาให้เห็น เขาจึงรู้สึกสงสัย



คิดว่ามีกี่เรื่องล่ะ ที่ทำให้ฉันหน้าบูดเป็นตูดได้



พอเขาพูดแบบนั้นเจ้าของผิวเข้มก็กลอกตา ถ้าพูดแบบนี้ ก็คงหนีไม่พ้นเป็นเรื่องน้องแมวเหมียว



น้องแมวเหมียวทำไมอีกล่ะ?”



ถามแล้วก็ถือวิสาสะฉวยเอามือถือของพี่ชายคนสนิทมาเปิดดูแชทโดยไม่มีการขอ



เจ้าแมว  

ซึงฮุนฮยอง ผมออกไปดื่มกับเพื่อนนะ



ก็คือว่า ไอ้เรื่องที่จะทำให้ท่านโปรดิวเซอร์หนุ่มหน้าบูดเป็นตูดหมาได้ก็มีอยู่เพียงไม่กี่เรื่อง ไม่เด็กถาปัตหน้าเหมือนแมวสาวที่จีบอยู่ไปกินเหล้า ก็เด็กถาปัตหน้าเหมือนแมวสาวที่จีบอยู่มีแมวตัวผู้มาเกาะแกะให้ระแคะระคายสายตาและความรู้สึกท่าน



เมื่อไหร่ฮยองจะขอน้องแมวเหมียวคบสักทีวะ คบกันเป็นเรื่องเป็นราวจะได้ห้ามเค้าไม่ให้กินเหล้าได้ แล้วถ้าพวกผู้ชายเห็นว่าน้องมีแฟนเป็นตัวเป็นตน จะได้ไม่มาเกาะแกะน้องแมวด้วย



มาเกาะเเกะ แต่ถ้าไม่ได้มาทำอะไรให้แทฮยอนรู้สึกไม่สบายใจ หรือถ้าน้องไม่เล่นด้วย ก็ไม่เป็นไรหรอก



ส่วนเรื่องเที่ยวเรื่องดื่ม เค้าชอบของเค้า เค้าทำแล้วมีความสุขของเค้า จะให้ไปห้ามได้ไงวะ



โอ๊ย ไปเปลี่ยนชื่อจากซึงฮุนเป็นประเสริฐเลยไหมล่ะพ่อ



ซึงฮุนหัวเราะน้อยๆ เขาไม่เคยห้ามแทฮยอนเลยสักครั้งเรื่องดื่มเรื่องเที่ยวเรื่องบุหรี่ แต่เมื่อเวลาผ่านไปจนรู้จักนิสัยใจคอกันดีและอีกฝ่ายรู้ว่าเขาไม่ชอบ น้องก็พยายามจะลดให้ เริ่มจากลดความถี่ลง มาจนถึงบอกหรือขอเขาก่อนที่จะทำอะไร



นั่นฮยองจะไปไหน?”



ชายหนุ่มยื้อจานข้าวในมือพี่ชายที่ลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารเอาไว้



ห่านี่ ถ้าหกนะจะเอาคว่ำใส่หัว



ใจร้าย แล้วตกลงฮยองจะไปไหน?”



ไปหาแทฮยอน



ไรว๊าาา



ถึงอย่างนั้นเจ้าหนุ่มผิวเข้มก็ยอมปล่อยมือออกจากจานอย่างง่ายดาย ปล่อยซึงฮุนไปเถอะ รายนี้ นะ ถ้ามีเรื่องของแทฮยอนมาให้กังวลใจเมื่อไหร่ จะไม่เป็นอันทำงานทำการทุกที เพราะฉะนั้น ปล่อยให้ไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนน่ะ เป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุดละ



.....



เมารึยัง?”



เขาโน้มใบหน้าเข้าไปถามคนที่กำลังกระดกวิสกี้เพียวๆลงคอ เพราะว่าแก้มน้องเริ่มเปลี่ยนเป็นสีชมพูแล้ว แถมแทฮยอนยังยิ้มหวานและหัวเราะมากขึ้นแม้เรื่องราวในวงเหล้าจะไม่ได้ตลกอะไร ซึ่งมันเป็นอาการเมาเริ่มต้นของแทฮยอน



เมื่อเจ้าแมวเหมียวของซึงฮุนหันมาฉีกยิ้มหวาน เขาก็ลูบผมอีกฝ่ายเบาๆ ก่อนจะยื่นแก้วน้ำเปล่าในมือตัวเองให้อีกคนดื่ม



เมาแล้วครับ



แน่ล่ะ ก็ดื่มไปเยอะซะขนาดนี้ จะเมาก็ไม่แปลกหรอก



กลับเลยไหม?”



เมื่อเเทฮยอนพยักหน้ารับ เขาก็แตะเเก้มอีกฝ่ายเบาๆราวกับจะชื่นชม อย่างนึงที่เขาชอบเวลาแทฮยอนเมาก็คือ อีกฝ่ายจะกลายเป็นลูกแมวที่หมดฤทธิ์ นุ่มนิ่มน่ารักเหมือนไม่มีเขี้ยวมีเล็บ แถมยังว่าง่ายมากๆอีกด้วย



เด็กดี



ขอตัวพาแทฮยอนกลับก่อนนะเด็กๆ



ซึงฮุนลุกขึ้นก่อนจะยื่นมือไปให้แทฮยอนจับ เมื่ออีกฝ่ายวางมือลงบนมือเขา ก็เกิดเสียงหวีดเสียงโห่แซวดังลั่น



พวกขี้อิจฉา



ซึงฮุนหัวเราะการตอบกลับนั้น เขาหยิบโค้ทสีน้ำตาลตัวยาวที่อบอุ่นคลุมไหล่ให้แทฮยอน ก่อนจะโอบอีกฝ่ายเดินออกมาจากร้านอาหาร



โห หน๊าวหนาว



ร่างเพรียวเบียดตัวเข้าหาอีกคนเมื่อได้สัมผัสกับอากาศด้านนอกที่เย็นจัด ดวงตาสวยกลอกขึ้นมองท้องฟ้าที่เป็นสีน้ำเงินสว่างด้วยแสงไฟจากร้านรวง อีกไม่นาน หิมะคงจะตกลงมาแน่ๆ



ซึงฮุนฮยอง



ครับ



ปีที่แล้วเราเจอกันที่นี่ ในคืนแรกของปีที่หิมะตกใช่ไหม?”



อื้ม



ชายหนุ่มตอบรับ พลางกดไหล่ร่างผอมเพรียวให้นั่งลงบนเบาะรถ ก่อนที่เขาจะย่อตัวนั่งลงตรงหน้า มือใหญ่คว้ามือขาวที่เริ่มจะเย็นขึ้นมานิดๆเอาไว้มากุมเพื่อแบ่งปันความอบอุ่น 



ทำไมอยู่ๆถึงถามล่ะครับ?”



แทฮยอนจ้องเข้าไปในดวงตาคู่เรียว เขายังจำวันแรกที่เจอกับอีซึงฮุนได้ดี



ที่ร้านนี้ เมื่อหนึ่งปีก่อน...



ในร้านอาหารที่ทุกคนต่างชนแก้วและสูบบุหรี่อย่างไม่มีใครเกรงใจใคร ผู้ชายตัวสูงผิวขาว ดวงตาเรียวเป็นเส้นตรงคนหนึ่งที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ กลับปฏิเสธการดื่มเครื่องดื่มที่เพื่อนสลับกันยื่นมาให้อย่างจริงจัง จนสุดท้ายเพื่อนๆก็ต้องเลิกคะยั้นคะยอเขาไปเอง



แทฮยอนรู้สึกสนใจในตัวเขา คนอะไรมาร้านเหล้าแต่กลับไม่แตะเหล้าซักหยด หนำซ้ำตรงหน้ายังมีเพียงขวดน้ำเปล่า แทนที่จะเป็นเครื่องดื่มไร้แอลกอฮอลล์หรือน้ำอัดแก๊สอื่นๆ



ตอนที่เขาหายออกไปจากร้านพร้อมกับเพื่อนในโต๊ะอีกสองคน เขาก็นึกสงสัย ว่าอีกฝ่ายออกไปไหน



เมื่อคิดว่าคงออกไปสูบบุหรี่ที่ด้านนอก แทฮยอนก็แอบรู้สึกผิดหวังอยู่ในใจลึกๆ เพราะเเอบคาดหวังไว้ว่า ผู้ชายที่มีรอยยิ้มอบอุ่นและดูสนุกสนานแม้จะไม่มีเหล้าเข้าปากซักหยดคนนั้น จะไม่ดื่มเหล้า และไม่สูบบุหรี่ 



เพราะถ้าสูบ ผู้ชายคนนี้ก็คงจะหลุดมาตรฐานที่ตั้งไว้สูงลิบของเขา และกลายเป็นเพียงผู้ชายทั่วๆไปที่โลกพาให้โคจรมาเจอและก็พาหมุนออกจากวงโคจรไป



หลังจากนั่งรออยู่นานสุดท้ายแทฮยอนก็ทนไม่ไหว มือขาวหยิบโค้ทยาวที่ถอดพาดโซฟาเอาไว้มาสวม คว้าซองบุหรี่กับไฟแช็ค ก่อนจะเดินฝ่าฝูงมนุษย์กลางคืนออกไปด้านนอกร้าน



แทฮยอนชะงักไปเมื่อได้ก้าวผ่านความวุ่นวายออกมาด้านนอก



เพราะว่ารอยยิ้มสว่างจ้าของคนที่กำลังหัวเราะอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อน เเละละอองหิมะเบาบางที่เริ่มโปรยปรายลงมา



หิมะแรกของปี...



ผู้ชายคนนั้นไม่ได้สูบบุหรี่ แถมยังโบกมือปฏิเสธบุหรี่ชั้นดีที่เพื่อนยื่นมาให้อีกด้วย



เขาผ่านมาตรฐานที่ตั้งไว้สูงลิบลิ่วของนัมแทฮยอน



ดังนั้น ความทรงจำแรกเกี่ยวกับซึงฮุนจึงเป็นหิมะแรกและผู้ชายที่แสนดี



ฮยอง ผมอยากสูบบุหรี่



คนที่นั่งยองๆอยู่ตรงหน้าเขายู่หน้า



ทำไมล่ะ มีเรื่องกังวลเหรอ?”



หรือว่าหนาวรึเปล่า?”



ถึงจะยังยู่หน้าเพราะไม่ค่อยชอบใจที่อีกฝ่ายบอกว่าอยากสูบบุหรี่นัก แต่เขาก็ละมือจากมือของแทฮยอนไปขยับเสื้อโค้ทสีน้ำตาลให้กระชับกับตัวแทฮยอนมากขึ้น



เปล่า ผมแค่คิดถึงครั้งแรกที่เราเจอกัน



อ้อ



ซึงฮุนหัวเราะพลางมองอีกฝ่ายที่ควานหาบุหรี่ในลิ้นชักด้านหน้ารถ ถ้าเทียบกับเมื่อก่อนแล้ว แทฮยอนสูบบุหรี่น้อยลงมากทีเดียว 



เขายังจำวันแรกที่เจอกับแทฮยอนได้...



ที่ร้านนี้ เมื่อหนึ่งปีก่อน...



ชายหนุ่มหน้าสวยโต๊ะข้างๆที่คลับคล้ายคลับคลาว่าจะเป็นเด็กคณะสถาปัตย์จากมหาวิทยาลัยเดียวกันกับเขาเทเหล้าลงคอไวเสียจนเขารู้สึกทึ่ง



เป็นเพราะใบหน้าหวาน ผมแสกกลางที่ขับให้ใบหน้ายิ่งโดดเด่น และเสื้อคอเต่าพอดีตัวเลือดหมูที่เพิ่มลุคความเป็นคุณหนูเอาแต่ใจ ทำให้เขาตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นอีกฝ่ายกระดกเหล้าลงคอราวกับกระดกน้ำเปล่าในวันที่อากาศร้อนจัด



เขามองอีกฝ่ายอยู่อีกพักใหญ่ ก่อนจะถูกมินโฮและซึงยุนลากออกไปคุยกันที่บริเวณหน้าร้าน



เรื่องที่ว่าก็คือ น้องสองคนเห็นคนหน้าสวยผมแสกกลางนั่นจ้องเขาตาไม่กระพริบ และเจ้าตัวแสบทั้งสองยังเห็นตรงกันอีกด้วยว่า คนหน้าสวยคนนั้นต้องสนใจเขาแน่ๆ แต่เป็นเพราะว่าโต๊ะติดกันเกินไปแบบแขนแทบชนแขน น้องมันก็เลยต้องดึงเขาออกมาคุยข้างนอก



ผมเห็นเขามองฮยองตาไม่กระพริบเลยน้า มีสเน่ห์ไม่เบานะตี๋ใหญ่ของเราเนี่ย



มินโฮว่าก่อนจะอัดบุหรี่เข้าปอดแล้วพ่นควันใส่แก้มเขา ซึงฮุนตบหัวน้องดังป้าบ ไอ้เด็กนี่มันเล่นอะไรไม่เข้าเรื่อง



แต่จริงๆนะ ผมก็รู้สึกได้อ่ะ มองจนแบบ อยากจดเบอร์ฮยองแล้วยื่นให้เค้า



ซึงยุนพูดเสริมขึ้นมาก่อนจะขยิบตารัวๆ อันเป็นสัญญาณให้ล็อคเป้าหมาย 



คนสวยที่ 8 นาฬิกา



แม้จะเห็นคนในหัวข้อสนทนาด้วยหางตา แต่ซึงฮุนก็ต้องอึ้งไปเลย



เสื้อโค้ทสีน้ำตาลอ่อนที่ปักเฟอร์สีขาวรอบคอยิ่งเน้นให้ใบหน้านั้นดูโดดเด่นเข้าไปใหญ่ ซึงฮุนไม่รู้ว่าผิวแก้มนั้นแดงขึ้นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอลล์ที่น่าจะมีมากจนน่าจะแทรกผสมในเลือดทุกหยด หรือเป็นเพราะความหนาวเย็นจากหิมะที่เริ่มโปรยลงมากันแน่



แต่ว่าแทฮยอนที่แก้มแดงนั้นน่ารักมากๆ



ดังนั้น แทฮยอนในความทรงจำแรกของเขาจึงเป็นหิมะแรกและเด็กแก้มแดง



ดวงตาเรียวมองริมฝีปากสีส้มอมส้มที่ห่อเข้าหากันแล้วพ่นกลุ่มควันสีขาวขึ้นไปในอากาศ



น่าแปลก ที่เขาชอบแทฮยอนเวลาที่กำลังสูบบุหรี่เอามากๆ เพราะแทฮยอนทั้งดูเซ็กซี่ น่าค้นหา มีสเน่ห์ น่ามอง และยังดูผ่อนคลายมากๆในเวลาเดียวกัน



ใช้เวลาไม่นานนักในการจัดการกับบุหรี่หนึ่งมวน แทฮยอนทิ้งก้นบุหรี่ลงกับพื้น ขยับรองเท้าผ้าใบคู่โปรด บดขยี้จนไฟสีส้มมอดสนิท ก่อนจะโน้มตัวลงไปจูบริมฝีปากของคนที่ยังนั่งยองๆอยู่ตรงหน้าไม่ขยับไปไหน



ทำไมมองแบบนั้นล่ะ ผมกินไม่ได้หรอกนะ



ซึงฮุนระเบิดหัวเราะในขณะที่ยกมือขึ้นแตะริมฝีปากของตัวเอง ริมฝีปากนุ่มนิ่มนั้นแตะลงมาเพียงครู่เดียว แต่เขาก็รับรู้ได้ถึงความอบอุ่นอ่อนนุ่ม รวมไปถึงรสชาติมิ้นท์ซาบซ่าจากบุหรี่กลิ่นโปรดของแทฮยอน



น้องอยากกลับอพาร์ทเมนท์เลยไหม หรืออยากจะแวะหาอะไรอุ่นๆดื่มก่อน



แค่บุหรี่ก็พอแล้ว กลับอพาร์ทเมนท์เลยเถอะครับ



ได้เลยครับคุณหนู



เสียงแหลมว่าพร้อมกับยืดตัวขึ้นตะเบ๊ะ เมื่อแทฮยอนขยับตัวนั่งบนเบาะโดยสารอย่างเรียบร้อยดี สารถีคนดีก็ปิดประตูรถโดยสารให้



อีซึงฮุนคนดี...



ถ้าหิมะแรกปีนี้อีซึงฮุนไม่ขอเขาเป็นแฟน เขานี่แหละ จะสารภาพรักแล้วขออีกฝ่ายคบเอง



....



แทฮยอนพึ่งจะเข้าใจคำว่าเหนื่อยสายตัวแทบขาดอย่างถ่องแท้ก็วันนี้เอง เพราะต้องปั่นโปรเจคส่งอาจารย์คิมคนโหดให้ทันเดดไลน์ แทฮยอนเลยไม่ได้นอนถึงสองคืนเต็ม เขาขับรถเทียวไปเทียวมาระหว่างคอนโด ร้านสี และคณะไม่ต่ำกว่าสิบรอบ วิ่งขึ้นวิ่งลงระหว่างห้องงานปั้นที่อยู่ชั้นล่างสุดของตึก กับห้องอาจารย์คิมที่อยู่ชั้นสามหลายต่อหลายรอบเพื่อหอบงานปั้นของตัวเองที่โคตรของโคตรหนักไปให้อาจารย์คิมเช็ค หลังจากอาจารย์โอเคกับผลงานของเขาในวันที่สามของการทำงาน แทฮยอนก็กลับคอนโดมาอาบน้ำ แล้วก็หลับเป็นตาย



นาฬิกาดิจิตอลบนผนังบอกเวลาสามทุ่มตอนที่เขารู้สึกตัวจากการหลับพักผ่อนอันยาวนาน



แทฮยอนบิดขี้เกียจ ยืดแขนยืดขาคลายเมื่อยชุดใหญ่ก่อนจะซุกตัวลงกับผ้าห่มอีกครั้ง มือขาวควานคว้าเอาโทรศัพท์มือถือที่โยนลงบนเตียงส่งๆก่อนจะหลับไปมาเช็คดู



ไม่ได้รับ 5 สาย

ซึงฮุนนี่ฮยอง



ปลายนิ้วเรียวกดที่ชื่ออีกฝ่ายเพื่อโทรออก รอไม่ถึงอึดใจดี อีกฝ่ายก็กดรับสาย



งานยังแก้ไม่เสร็จเหรอครับ? ทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์ล่ะ



เขาจับความขุ่นเคืองในท้ายประโยคได้หน่อยๆ ซึงฮุนแทบจะไม่เคยหงุดหงิดกับเขา อีกฝ่ายจะพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลอยู่เสมอ ดังนั้น เมื่อน้ำเสียงนั้นแปลกไปนิดหนึ่ง เขาก็จะจับได้



ขอโทษที่ไม่ได้คาทกไปบอกฮยองนะ ผมหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้



ไม่เป็นไร คงจะเหนื่อยสินะ



ความขุ่นเคืองในน้ำเสียงหายไปแล้ว และอีกฝ่ายก็กลับมาใช้โทนเสียงอันนุ่มนวลอ่อนโยนที่มักจะใช้พูดกับเขาแทน



ว่าแต่ฮยองโทรมามีอะไรหรือเปล่า ผมเห็นโทรมาตั้งหลายสาย



ปกติซึงฮุนไม่โทรหาเขาเกิน 3 สาย เพราะถ้าโทรเกินสามสายแล้วเขายังไม่รับ แสดงว่าเขาติดธุระอะไรที่ไม่สามารถรับได้ ดังนั้นอีกฝ่ายจะส่งข้อความมาหาเขาแทน แต่รอบนี้อีกฝ่ายโทรมา 5 สายติด และไม่ได้ส่งข้อความอะไรผ่านแชทมา



อีซึงฮุนเงียบไปพักใหญ่ แทฮยอนกดโทรศัพท์ให้แนบกับหูมากขึ้น ก้อนเนื้อในอกเริ่มเต้นเป็นจังหวะถี่ขึ้นเมื่อเขาได้ยินอีกฝ่ายสูดหายใจลึก



หิมะแรกตกแล้ว...”



อยากไปดูหิมะแรกด้วยกันมั้ย?”



แทฮยอนยกมือขึ้นปิดปากกลั้นเสียงร้องของตัวเอง เด็กหนุ่มดีดดิ้นไปมาอยู่บนเตียงด้วยความดีใจอยู่พักใหญ่ จนอีกฝ่ายส่งเสียงมาอีกครั้ง



แทฮยอน...”



ตกลงครับ ผมจะไปดูหิมะแรกกับฮยอง



เด็กหนุ่มพูดทั้งรอยยิ้มกว้าง รู้สึกว่าความสุขกำลังท่วมทะลักเสียจนเรียบเรียงคำพูดไม่ถูก ที่ทำได้ตอนนี้ก็คือยิ้มกับโทรศัพท์ราวกับคนบ้า



อีกฝ่ายดูเหมือนจะมีสติมากกว่า



เราคบกันแล้วนะแทฮยอน ตกลงเป็นแฟนฮยองแล้วนะ



ครับ



รักนะครับ



ครับ



จะพูดแค่นี้จริงๆเหรอ เสียใจจัง



ฮยองมาหาผมสิ เดี๋ยวจะพูดให้ฟัง



รออยู่ใต้คอนโดแล้ว น้องอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมาได้เลย



คนเป็นน้องตอบรับสั้นๆก่อนจะกดวางสาย



จะไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้เลยครับคุณแฟน




END




Note : ที่เกาหลี ในวันแรกที่หิมะตก ชายหนุ่มจะโทรไปสารภาพรักกับคนที่เขาชอบ/รัก/รู้สึกดีด้วย ด้วยประโยคที่ว่าหิมะแรกตกแล้ว ไปดูหิมะด้วยกันไหม?” ถ้าอีกฝ่ายตอบว่าจะไปดูหิมะแรกด้วยแปลว่า รับรัก/ตกลงคบหาด้วย แต่ถ้าอีกฝ่ายตอบว่าไม่ไปจะแปลว่าปฏิเสธค่ะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #1025 ฟาง (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 17:33

    คาร์แรคเตอร์​นี้คือดียยยยยย์ เขิน หงึกๆๆๆๆๆๆ พี่ฮุนคืออบอุ่นทากๆ น้องก็รว้ายๆนิดๆ เอ็นดูอะ คิดถึงฮุนนัมจังเลย

    #1,025
    0
  2. #1003 Gamairu (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 23:59
    โรแมนติกอะ ไปค่ะ อิฉันก็จะไปค่ะ คู่นี้จะแบบอ่อนโยนกับแมวดื้อ พี่ไมโครเวฟกับน้องมะนาวเปรี้ยวซ่า หาคนแต่งยากมากกกกกก ขอบคุณที่มีมาให้อ่านจริงๆค่ะ กราบบ
    #1,003
    0
  3. #1002 Nikhotohoto (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 00:12

    โคตรน่ารักเลย คิดถึงฮุนนัม ยิ่งอ่านยิ่งคิดถึง

    ฮุนนัมคือความอบอุ่น อ่อนโยน ความรู้สึกแบบนี้หาไม่ได้นะในคู่ชิปอื่น (ไม่รู้สิบอกไม่ถูก)

    ขอบคุณน้องเมย์ที่มาเติมความสุขให้เรื่องๆ

    ฮุนนัมจะอยู่ในใจเสมอไม่เคยหายไปไหน ..... รัก

    #1,002
    0