เร้นใจใต้ร่มรัก (เป็นหนึ่งสำนักพิมพ์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 364,225 Views

  • 3,236 Comments

  • 4,836 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    92,841

    Overall
    364,225

ตอนที่ 4 : ท่านอ๋องซาบซึ้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15322
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1055 ครั้ง
    24 ธ.ค. 61


 

บทที่สี่ ท่านอ๋องซาบซึ้ง


     เซี่ยไห่หลานปรือตาขึ้น พอพลิกกายก็ได้ยินเสียงกระพรวนเบาๆ


     ข้างกายว่างเปล่า กลิ่นบุรุษเพศที่นางคุ้นชินกำจายโอบล้อม ช่วงนี้กงซุนปินต้องคอยต้อนรับเหล่าทูตจากดินแดนทางเหนือ ฟ้าสางไม่ทันไรเขาก็สวมชุดประจำตำแหน่งออกจากจวน ไม่แม้แต่จะปลุกนางให้รู้ตัว


     “เจ้าเข้าไปปลุกพระชายาให้ตื่นมารับยาบำรุงก่อนสักนิดเถิด” นางได้ยินเสียงฝีเท้าด้านนอก ตามมาด้วยเสียงคุ้นเคย


     พ่อบ้านกัวยกยาที่ช่วยให้สตรีตั้งครรภ์ง่ายขึ้นมอบให้ตงตง ผู้รับพยักหน้า กำลังจะบอกให้สาวใช้อีกคนเปิดประตูก็ได้ยินเสียงไห่หลานเรียกคนเข้าไปปรนนิบัติยามเช้า


     “ยาเจ้าค่ะคุณหนู” ตงตงกับอวี้ถานติดตามตนมาจากจวนสกุลเซี่ย ไห่หลานยังคงให้พวกนางเรียกขานตนเช่นเดิมเสมอ


     “ยานี่ไม่ว่าจะดื่มสักกี่ครั้งก็ยังไม่ชินเสียที...” ตงตงมัวแต่ควบคุมสาวใช้ให้ผสมน้ำร้อนกับน้ำอุ่นในอ่างไม้ห้องข้าง ไม่ได้สังเกตนัยน์ตาหม่นแสงของหญิงสาว ไห่หลานยกถ้วยกระเบื้องดื่มรวดเดียวหลังใช้ช้อนตักกินไปได้แค่สองครั้ง


     สามปีก่อนเป็นเช่นไร ยังเป็นเช่นนั้นมาจนถึงบัดนี้


     เทียบกันกับเว่ยหรูเหรินผู้หลงตัวเอง นางคงดีไปกว่ากันไม่มากสักเท่าไร แม้มิเคยเก็บตัวอย่างยานี่ไปตรวจสอบ ทว่าลางสังหรณ์บอกว่าบางทีนี่อาจมีส่วนผสมของน้ำแกงป้องกันบุตร หาไม่สตรีร่างกายแข็งแรงเช่นนางคงตั้งครรภ์ไปแล้ว แต่ทั้งหมดก็เป็นเพียงลางสังหรณ์และการคาดเดา จะปรักปรำว่าจ้าวอ๋องเป็นผู้กระทำย่อมต้องมีหลักฐาน


     ดูเหมือนลึกๆ แล้วไห่หลานไม่ต้องการหลักฐานนั่น


     เรื่องบางเรื่องรู้ไปรังแต่จะทำให้จิตใจหม่นหมอง ไม้กลายเป็นเรือมาสามปี นางเป็นภรรยาเขา เป็นคนของราชวงศ์ที่แม้สิ้นใจก็ต้องฝังอยู่เคียงข้างจ้าวอ๋องในฐานะพระชายาเอก ไม่มีทางกลับไปใช้ชีวิตคุณหนูสกุลเซี่ยได้อีก ชั่วชีวิตที่เหลืออยู่ขอเพียงราบรื่นไร้อุปสรรคก็พอ เขาจะรักหรือไม่รักช่างปะไร ด้วยหน้ากากวิญญูชนที่ชายหนุ่มสวมเอาไว้เชื่อว่าคงไม่มีทางทำร้ายหรือหักหน้านาง เพราะนั่นจะทำให้เขาเสื่อมเสียไปด้วย


     “คุณหนู...” ตงตงซึ่งมาตามไห่หลานไปแช่น้ำได้ยินเสียงหัวเราะเยาะเย้ยตนเองของนางเข้าพอดีพลันตกใจ รีบคุกเข่าเกาะขานางไว้ “ใครทำอะไรให้ท่านเศร้าหรือเจ้าคะ บ่าวจะไปจัดการให้เอง”


     ตงตงก็เป็นเสียแบบนี้ ปกติขี้กลัว แต่พอเป็นเรื่องของคุณหนูคนงามที่เจ้าตัวรักและเทิดทูนก็พร้อมจะพุ่งเข้าปะทะ


     “ข้าเป็นถึงจ้าวหวางเฟย คนที่ข้าต้องก้มหัวให้นั้นไม่อยู่ไม่กี่สิบ ที่ต้องก้มหัวให้ข้ากลับมีมหาศาลแล้วใครจะกล้าให้ข้าเศร้ากัน” ไห่หลานรู้ตัวว่าเผลอแสดงออกมาไปจึงปรับสีหน้า ลูบหัวสาวใช้แสนดีของตน “ตงตง ประเดี๋ยวหลังมื้อเช้าเจ้าไปตามอวี้ถานมาพบข้า”


     กงซุนปินบอกให้นางเตรียมตัวไปเรือนแสงจันทร์หลังทูตจากดินแดนทางเหนือทั้งหลายทยอยเดินทางกลับ


     ช่วงเช้าวันนั้นพระชายาสั่งให้สาวใช้เชิญอนุทั้งหลายกลับเรือนโดยไม่ต้องมาคำนับตามธรรมเนียมทุกเช้าเช่นวันอื่น แน่นอนว่าย่อมต้องมีคนอิจฉาที่นางกับจ้าวอ๋องใช้เวลาด้วยกันจนเช้ามาถึงกับอ่อนเพลียลุกจากเตียงไม่ไหว ไห่หลานไม่ถือสากับคำเล่าลือจำพวกนี้ นางอาศัยเรื่องอาการป่วยของเว่ยอิ๋งชุนเป็นข้ออ้าง ฝากคำพูดไปถึงสตรีทั้งหลายของจ้าวอ๋องว่าสมควรแวะเวียนไปเยี่ยมไข้ชายารองสกุลเว่ย อีกทั้งยังส่งของบำรุงตามไปให้สองสามอย่าง สาวใช้ใหม่ที่นางส่งไปดูแลข้างกายคนแสร้งป่วยนั้นเป็นคนที่ตนไว้ใจได้ ไม่หยิ่งผยองทว่าไม่อ่อนข้อให้เว่ยอิ๋งชุนรังแก


     จะตีสุนัขยังต้องดูว่าเจ้าของเป็นใคร หากคนของนางถูกกลั่นแกล้งเป็นต้องได้เห็นดีกัน ถ้าเว่ยอิ๋งชุนฉลาดสักนิดจะต้องไม่คิดหาเรื่องไปอย่างน้อยอีกสักระยะ


     “พอบ่าวพูดจบมู่หรูเหรินก็ยิ้มแย้มนำอนุที่เหลือตรงไปเรือนเว่ยหรูเหรินทันทีเจ้าค่ะ” อวี้ถานรายงานขณะช่วยตงตงเลือกอาภรณ์ที่จะนำไปเรือนแสงจันทร์


     เซี่ยไห่หลานป้องปากหัวเราะ พอจะจินตนาการสีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องของมู่ฟางออก อีกฝ่ายคงถือโอกาสนี้ก่อกวนคู่อริ


     “ตามพ่อบ้านกัวมาพบข้า” ต้องจัดการส่งคนจากเมืองหลวงไปแจ้งให้บ่าวไพร่ที่ดูแลเรือนแสงจันทร์จัดเตรียมสถานที่ไว้ล่วงหน้า


     หลังจัดการแบ่งหน้าที่เสร็จสรรพ เวลาก็ล่วงเข้าบ่าย ไห่หลานสั่งคนตั้งโต๊ะรับมื้อกลางวันเรียบร้อยจึงตัดสินใจแวะไปเยี่ยมเว่ยอิ๋งชุน นางคาดการณ์เอาไว้ว่าอีกฝ่ายต้องหาข้ออ้างหลบหน้าถึงไม่แปลกใจที่สาวใช้แจ้งว่าเว่ยหรูเหรินกินยาแล้วหลับไป


     “ช่างเถอะ บอกให้นางพักผ่อนเยอะๆ แล้วกัน” ไห่หลานโปรยยิ้มหวาน วางมือให้ตงตงประคอง


     ไหนๆ ก็มาแล้วไปเยี่ยมนางรำสองคนที่ซีเหมินโหวมอบให้จ้าวอ๋องเพื่อเอาใจเสียหน่อย เมื่อเช้าได้ยินว่าทั้งสองมาที่เรือนหลี่ฉุนเพื่อโขกศีรษะคารวะแต่ต้องผิดหวังกลับไป นางใคร่อยากรู้ว่าจะเป็นสตรีประเภทใด


     “นางรำทั้งสองได้ยินว่าซีเหมินโหวซื้อตัวมาตั้งแต่ปีก่อน สมัยพวกนางอยู่ในคณะนางรำมีชื่อพอสมควร” อวี้ถานป้องปากรายงานขณะมาถึงหน้าเรือนที่จัดไว้ให้สตรีทั้งสองพัก ไห่หลานเปลี่ยนเป็นคล้องแขนตงตง ก้มหน้ากระซิบให้พอได้ยินกันแค่สามคน


     “เจ้าดูอวี้ถานสิ นางถึงกับสืบความมาให้ข้าเสร็จสรรพ ทำงานเก่งพอๆ กับหยวนจินชางแล้ว” อวี้ถานถูกสัพยอกก็อ้อมแอ้มเถียง


     “ข้าจะเทียบกับองครักษ์หยวนได้อย่างไรเจ้าคะ” หยวนจินชางเป็นถึงองครักษ์ข้างกายท่านอ๋อง นางก็แค่สาวใช้ธรรมดา “คุณหนูรังแกข้า”


     ไห่หลานหัวเราะเสียงใสก่อนจะลดเสียงลงเมื่อเห็นสตรีแปลกหน้าที่ออกมาต้อนรับตรงโถงเล็กๆ ของเรือนแห่งนี้


     “ตามสบายเถอะ” นางรำทั้งสองมีกิริยามารยาทเรียบร้อย คนตัวเตี้ยช่างเจรจามีนามว่าอู๋เหม่ยเหลียน ส่วนคนตัวสูงยิ้มเก่งชื่อจ้งหลัน สนทนากับทั้งสองอยู่พักใหญ่ไห่หลานก็กลับเรือนหลี่ฉุน ก่อนกลับยังสั่งให้ตงตงมอบผ้าชั้นดีให้พวกนางคนละสองพับ


     “ถ้าพวกนางวางตัวดีอยู่ในที่ในทางเช่นนี้ไปตลอดคงไม่เกิดปัญหา” ไห่หลานยกชาขึ้นจิบระหว่างตรวจดูบัญชีในจวนไปด้วย นางเอนกายบนตั้ง ท่วงท่าละม้ายเทพธิดาในภาพวาด พาให้สาวใช้หลายคนแอบมองด้วยความชื่นชม


     “โถ่ ต่อให้พวกนางทำดีแค่ไหนประเดี๋ยวเว่ยหรูเหรินก็หาเรื่องจนได้เจ้าค่ะ” ตงตงบ่นพรืดเหมือนคนเก็บกด เรียกเสียงหัวเราะจากพระชายากับอวี้ถาน




     เย็นวันนั้นกว่าจ้าวอ๋องจะกลับถึงฟ้าก็มืดไปนานแล้ว ได้ยินว่าเขากับจิ้นอ๋องร่วมโต๊ะเสวยพร้อมหน้าฝ่าบาทเนื่องในโอกาสที่อาการป่วยของหมิงอ๋องดีขึ้นมากจนสามารถมาเข้าเฝ้าได้ พอกลับถึงจวนได้ยินว่าเขาแวะไปหามู่หรูเหริน จากนั้นจึงกลับไปยังที่พักตนเองแล้วเรียกอู๋เหม่ยเหลียนกับจ้งหลันไปปรนนิบัติ


     ในเรือนหลี่ฉุนอวี้ถานกำลังส่งผ้าให้ไห่หลานหลังนางล้างหน้าบ้วนปาก จู่ๆ ตงตงซึ่งหน้าตาแตกตื่นก็วิ่งเข้ามาหลังฉากกั้น ละล่ำละลักเสียงสั่น “คุณหนูๆ ข้างนอกโกลาหลใหญ่แล้ว ท่านอ๋องถูกลอบทำร้ายเจ้าค่ะ!”


     ไห่หลานมือไม้เย็นเฉียบ นางพรวดพราดออกจากเรือนไปทั้งที่แต่งกายไม่เรียบร้อย


     ภายในจวนสว่างไสวผิดวิสัย องครักษ์และเหล่าทหารหนาแน่นผิดหูผิดตา นางเห็นหยวนจินชางซึ่งเป็นคนสนิทของจ้าวอ๋องยืนอยู่ด้วยใบหน้าเคร่งเครียด


     “พระชายา” หยวนจินชางยังไม่ทันได้ทำความเคารพ ไห่หลานก็เปิดประตูเข้าไปเสียแล้ว พอเห็นเต็มตาว่าผมของนางไม่ได้เกล้ามวยสูงแต่ปล่อยให้มันทิ้งตัวจรดเอวก็รีบก้มหน้า ราวกับมองอะไรไม่บังควรเข้า ด้านในหมอกับผู้ช่วยกำลังทำแผลให้จ้าวอ๋อง หญิงสาวชะงักฝีเท้า เห็นเสื้อสีขาวย้อมด้วยโลหิตแดงฉานกองอยู่บนพื้น ถัดไปมีกองเลือดที่สาวใช้สองสามคนกำลังเร่งเช็ดทำความสะอาด


     “ท่านอ๋อง”


     กงซุนปินได้ยินเสียงกระพรวนตั้งแต่เมื่อครู่จึงลืมตา เขานั่งตัวตรงให้หมอชราทำแผล พอเห็นเป็นเซี่ยไห่หลานก็กวักมือเรียก “โดนถากๆ เท่านั้น ไม่ร้ายแรง” ประจวบกับผ้าพันแผลถูกเก็บปมเรียบร้อย เขาส่งสายตาให้จินชางหยิบเสื้อคลุมอีกตัวบนราวไม้มาให้


     หมอเห็นเป็นพระชายาเอกสกุลเซี่ยจึงรีบทำความเคารพ นางซักถามสองสามประโยคหมอชรากับผู้ช่วยก็ออกไปตามคำสั่งท่านอ๋อง หยวนจินชางเองขอตัวไปตรวจเรื่องกำลังเวรยามรอบจวนเช่นกัน


     “เกิดอะไรขึ้น ผู้ใดลอบทำร้ายท่าน” เขาไม่ตอบคำถามทันที เพียงจับนางซึ่งมีสีหน้างุนงงสวมเสื้อคลุมไว้ ยังไม่ทันได้เริ่มสนทนากลับมีเสียงเอะอะโวยวายของสตรีเล็ดลอดเข้ามา

    

     กงซุนปินเลิกคิ้ว พอคาดเดาออกว่าเป็นใคร ทว่ายังไม่ทันอ้าปากพูดเสียงหวานกลับตวาดลั่นจนด้านนอกเงียบกริบ


     “หุบปากแล้วกลับเรือนให้หมด ถ้ายังส่งเสียงรบกวนท่านอ๋องไม่เลิกข้าจะสั่งโบยเรียงคน!”


     เซี่ยไห่หลานอยากเขวี้ยงข้าวของระบายอารมณ์ด้วยซ้ำ ได้ยินว่าเขาถูกลอบทำร้ายก็ผลุนผลันออกจากเรือนมาดูอาการ


     หัวใจนางเต้นกระหน่ำเสียจนเกือบกระดอนออกมากองแทบเท้า เกรงว่าตนอาจต้องเป็นม่ายตั้งแต่ยังสาวทำให้ขมับไห่หลานปวดตุบๆ พอเห็นกงซุนปินไม่บุบสลายถึงผ่อนคลายลงบ้าง หากเขาเป็นอะไรไปนางต้องลำบากแน่ ตามธรรมเนียมราชวงศ์ถ้าสามีสิ้นไปก่อน หากไร้บุตรธิดาให้เลี้ยงดูอบรมนางต้องไปถือศีลในอารามหลวงบนเขานอกเมืองตลอดชีวิต


     ขั้วอำนาจในเมืองหลวงแบ่งออกหลายฝักหลายฝ่าย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่จ้าวอ๋องถูกทำร้าย ทว่าถึงกับเกิดขึ้นในห้องนอนน่ากลัวเกินไปแล้วจริงๆ


     “ชายารัก...” กงซุนปินกะพริบตาปริบๆ คิดจะลุกตามโฉมงามที่ก้าวอาดๆ ไปเปิดประตูสำทับอีกประโยคยังไม่ทัน


     ตอนนั้นเองได้ยินเสียงเว่ยอิ๋งชุนที่ใจกล้าเถียงกลับ “พระชายา ข้าเองก็เป็นห่วงท่านอ๋องเช่นกัน ท่านทำเช่นนี้ไม่ยุติธรรม จะเก็บท่านอ๋องเอาไว้แต่เพียงผู้เดียวหรืออย่างไร!?”


     พ่อบ้านกัวกับหยวนจินชางนิ่วหน้า เวลานี้ยังพูดถึงเรื่องหึวหวงเรียกว่าเหมาะสมหรือ


     ไห่หลานแค่นหัวเราะ “ตกลงเจ้าห่วงอาการบาดเจ็บของท่านอ๋องหรือริษยาข้ากันแน่” มู่ฟางที่ตั้งแต่มาถึงสงบนิ่งไม่โวยวายรีบเสมองไปทางอื่น เกรงตนเองหลุดหัวเราะผิดกาลเทศะ นางชื่นชมเว่ยหรูเหรินเหลือเกินที่ยังอุตส่าห์คิดเล็กคิดน้อยได้ พอเห็นเสื้อคลุมบุรุษที่พระชายาสวมเอาไว้มู่ฟางตระหนักได้ว่าคงเป็นฝีมือท่านอ๋อง


     “อิ๋งชุน ข้าจะไม่พูดซ้ำอีก เจ้าเป็นคุณหนูสกุลเว่ยแท้ๆ สมควรระมัดระวังคำพูดคำจา คงไม่ได้ลืมเรื่องนกยูงกับห่านที่ข้าสอนไปใช้หรือไม่”


     เว่ยอิ๋งชุนหน้าแดงจรดคอ แค้นใจจนน้ำตารื้น สะบัดหน้ากลับเรือนโดยไม่แม้แต่จะทำความเคารพไห่หลาน


     เรื่องนกยูงเหลวไหลอะไรนั่นช่างมันเถอะ เห็นชัดว่าอีกฝ่ายจงใจตำหนิตระกูลของนางทางอ้อม


     คอยดูเถิดเซี่ยไห่หลาน สักวันเจ้าจะต้องเสียใจ!


     “พวกเจ้ากลับไปก่อน ท่านอ๋องปลอดภัยแล้ว เรื่องคืนนี้ปิดปากให้สนิท ห้ามติดต่อคนในสกุลเดิมจนกว่าข้าจะอนุญาต” ได้ยินเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นที่ไม่ทราบว่าเป็นการแสดงกี่ส่วน ความจริงกี่ส่วน ไห่หลานยกมือคลึงขมับตนเองไปมา ได้สติว่าสมควรสวมหน้ากากพระชายาผู้แสนดีสักนิดหลังเล่นงานชายารองสกุลเว่ย


     “หยุดร้องไห้เสีย ไม่ใช่ลางดี พรุ่งนี้ข้าจะให้คนไปแจ้งอาการท่านอ๋อง”


     อะไรที่สมควรสั่งห้ามก็สั่งแล้ว ด้วยเรื่องราวยังไม่กระจ่าง หากคนในสกุลเดิมของบรรดาอนุมาไต่ถามจะยิ่งวุ่นวาย ยามนี้ความเป็นไปในจวนห้ามแพร่งพรายแก่คนนอกเพื่อความปลอดภัยของกงซุนปิน หญิงสาวพยักหน้าให้พ่อบ้านจัดการต่อ กลับเข้าห้องไปดูอาการบุรุษซึ่งบาดเจ็บ หลังฉากไม้ฉลุลายคนผู้นั้นคลี่ยิ้มอ่อนๆ แสงจากเชิงเทียนทองเหลืองเผยให้เห็นริมฝีปากที่ซีดเซียวเพราะเสียเลือดของเขา


     “ผ้าพันแผลมีเลือดซึม ข้าจะตามหมอ” นางก้มลงสำรวจผ้าขาวที่พันช่วงบนเขาเอาไว้ ทำท่าจะผละไปเรียกคน กงซุนปินไม่ยินยอม รั้งให้นางนั่งลงบนตักตนเอง


     “ท่านอ๋อง!” ดวงตาคู่งามเบิกกว้าง จะดิ้นแรงมากก็ไม่กล้า หวั่นกระทบกระเทือนถูกแผล “ปล่อยเถิดเพคะ ทำเช่นนี้ไม่ดีเลย”


     “ไห่หลาน” เสียงทุ้มขานชื่อสตรี กงซุนปินรู้สึกว่านานแล้วที่เขาไม่ได้เรียกชื่อนาง “วันหลังเจ้าอย่าออกมาทั้งๆ แบบนี้ แม้นี่จะเป็นฤดูร้อนแต่เสื้อผ้านี่บางไป” เขากระชับเสื้อคลุมตนเองให้นาง บัดนี้ไห่หลานถึงรู้สึกตัวว่าที่เขารีบคว้าเสื้อคลุมมาคลุมกายให้ก็เพราะตนแต่งกายไม่เรียบร้อย ผมเผ้าปล่อยสยาย ถึงว่ายามหมอกับหยวนจินชางรายงานถึงเอาแต่ก้มหน้าไม่กล้าสบตา


     “ท่านอ๋อง ข้า...”


     “กระทั่งรองเท้าก็ไม่สวม เด็กโง่” เขาลูบหลังนางเหมือนโอ๋เด็กน้อยที่ตื่นกลัว


     ข้าโง่ที่ไหนกันเล่า เพราะมัวแต่ห่วงอนาคตตัวเองว่าอาจต้องกลายเป็นม่ายยังสาว จะมีแก่ใจห่วงเรื่องสวมรองเท้าอีกหรือ


     “เจ็บหรือไม่” นางส่ายหน้าปฏิเสธ รู้ตัวอีกทีขาทั้งสองข้างก็ถูกดึงขึ้นมาบนเตียง ถุงเท้าตกไปอยู่ในมือกงซุนปินถูกโยนทิ้งไม่ไยดี ฝ่าเท้าขาวนุ่มเป็นรอยแดง ข้างซ้ายมีรอยถลอกบางๆ


     “ท่านอ๋อง แผล...” ไห่หลานรีบขยับตัวไปนั่งสงบเสงี่ยมบนเตียง ไม่กล้าอยู่บนตักเขาไปนานกว่านี้


     เขาชี้ที่ผ้าพันแผล “เจ้าดูสิ เลือดแค่ซึมเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ได้เพิ่มขึ้นเลย”


     จ้าวอ๋องหาใช่รูปสลักหิน สตรีข้างกายแสดงความห่วงใยกระทั่งตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ใจย่อมหวั่นไหวเป็นธรรมดา “มาให้ข้าดูเท้าเร็วเข้า เจ็บหรือไม่?”


     ว่ากันว่ามารยาหญิงที่สมจริงที่สุดจะต้องรู้จักพลิกแพลงไปตามสถานการณ์ มากเกินไปไม่งาม น้อยเกินไปไม่ดี


     เห็นชายหนุ่มมองมาด้วยสายตาผิดแผกจากยามปกติ ไห่หลานซึ่งช่างสังเกตพลันก้มหน้า มือซุกอยู่ใต้กระโปรงแอบหยิกเนื้อบริเวณข้อพับแรงๆ เพื่อเรียกน้ำตา

    

     “ไห่หลาน”


     นางเงยหน้า หยดน้ำคลอหน่วง หากมิใช่จ้าวอ๋องที่ใจแข็งเกรงว่าบุรุษใดเห็นกิริยาเม้มปากจนซีดขาวน่าสงสารนี่คงสยบแทบเท้าบุปผาเจ้าน้ำตาไปเสียทุกราย


     “แค่นี้ไม่เจ็บเลยเพคะ” ไห่หลานกระเถิบกายไปเกาะแขนกงซุนปินไว้ ในเมื่อเขาดูซาบซึ้งไปกับนางก็ต้องเรียกความเมตตาให้ได้มากที่สุด เผื่อเขาเกิดเปลี่ยนใจให้นางตั้งท้องจะได้มีเสาหลักไว้ยึดเหนี่ยว ไม่ต้องหวาดผวาว่าหากสามีถูกลอบสังหารอีกนางจะถูกส่งไปอยู่อารามหลวงบนเขาสูง


     ถ้าจ้าวอ๋องล่วงรู้ความในใจของไห่หลานจะมีสีหน้าเช่นใดหนอ






ช่วงเม้ามอยกับซือซิง ʕ´•ᴥ•`ʔ
วันนี้วันคริสต์มาสอีฟเป็นวันเกิดซือซิงค่ะ กลัวกลับบ้านดึกแล้วไม่ได้ลงให้อ่านกันเลยรีบปั่นมาลงให้ก่อน
เห็นชัดว่าไห่หลานห่วงตัวเองมากกว่าชะตากรรมจ้าวอ๋อง 555 ถ้าจ้าวอ๋องรู้ความจริงคงปรี๊ดแน่ ตอนหน้ามาดูกันว่าเกิดอะไรขึ้น ใครทำร้ายท่านอ๋องได้ลงคอ =.,=

คารวะนักอ่านสามจอก

ซือซิง
24/12/18

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.055K ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. #3212 Anchalee Mauy (@mauy-168) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 09:07
    555 สรุปห่วงไปอยู่วัด 555
    #3212
    0
  2. #2587 antanoy (@antanoy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 13:57
    ชอบอ่ะ #ไห่หลาน ชายาเอกสุดสตรอง
    #2587
    1
  3. #2124 bb4732 (@bb4732) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 01:01
    อุ๊ต่ะ!!! มิติใหม่ของนางเอกแห่งไรท์ค่ะ
    #ชอบบบบบบบ
    #2124
    1
  4. #2052 ploypailins60 (@ploypailins60) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 09:04
    น้องงงง555555 เรื่องนี้ต้องซื้อ!!!!
    #2052
    1
  5. #2040 usnall (@usnall) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 22:46
    ชอบนางเอกแบบนี้อ่า555555555ขำ
    #2040
    1
  6. #1789 t_g_k (@rasberry-kwa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 16:18
    น้อง5555555555 ร้ายมาก
    #1789
    1
  7. #1788 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 16:16
    นางเอกเรื่องนี้ฉลาดมากกกกก มากจนน่ากลัว55555555
    #1788
    1
  8. #1778 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 10:43
    ชอบ ร้าย55555
    #1778
    1
  9. #1638 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 11:40
    ชอบพระนางคู่นี้จัง
    #1638
    1
  10. #1028 UNiCorn_JJJ (@fahzaza4502) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 21:54
    ร้ายไม่เบาเลยนะตัวเธอ555
    #1028
    1
  11. #982 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 16:09

    มารยาเยอะ

    #982
    1
  12. #921 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 11:27
    ดูชื่อตอนกับความคิดของน้องหลาน 555
    #921
    1
  13. #695 fue_kee (@fue_kee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:15
    FCนางเอกเรื่องนี้ค่ะ55555
    #695
    1
  14. #673 swan28 (@swan28) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:54
    หืม...ฉลาดสุดคือคนที่โง่เป็น
    #673
    1
  15. #463 Barea (@boonyaratku7) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 16:49
    น้องงงง นับถือใจมาก ชอบค่ะ555555555
    #463
    1
  16. #316 Must@ang (@Alphonze) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 09:34
    ชอบนางเอกอ่ะ ตลกกกก 555
    #316
    1
  17. #242 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 18:24
    ขำนางเอก
    #242
    1
  18. #120 ArthitThipmanee (@ArthitThipmanee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 21:43
    ทำไมชอบนางเอกแบบนี้สุดๆ ชอบมาก
    #120
    1
  19. #110 เจ้าทองน้อย (@piccolo_oro) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 22:18
    Happy Birthday นะคะ
    #110
    1
  20. #109 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 21:50
    สุขสันต์วันเกิดนะคะไรท์ ขอบคุณที่เเต่งนิยายสนุกๆมาให้นะคะ เหมือนกับเป็นของขวัญที่ไรท์มอบให้กับคนอ่านเลย ชอบเรื่องนี้มาก
    ชอบนางเอกเเบบนี้ รู้จักปรับตัวเป็น คนแบบนี้นี่เเหละที่จะมีชีวิตรอด ไห่หลานนี่เท่มากจริงๆนะ
    #109
    1
    • #109-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 4)
      27 ธันวาคม 2561 / 03:49
      ขอบคุณมากนะคะ เดี๋ยวไห่หลานจะโชว์สกิลไปเรื่อยๆ 5555 ฝากน้องไว้ด้วย
      #109-1
  21. #108 Khwan23 (@Khwan23) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 20:42
    HBD ค่ะไร้ท
    #108
    1
  22. #106 Nunu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 18:42

    นางเอกเจ๋งมาก ชอบนางตรงที่ไม่งอมืองอเท้าให้กับโชคชะตานะคะ อ้อๆๆ วันเกิดเหรอคะ HBD ค่า ขอให้มีความสุขมากๆ สมปรารถนาในทุกสิ่งดีที่หวังตั้งใจในวันเกิดนี้และตลอดไปค่า เขียนนิยายสนุกๆ ให้พวกเราได้อ่านอีกหลายๆ เรื่องเลยนะคะ

    #106
    2
    • #106-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 4)
      24 ธันวาคม 2561 / 19:16
      ขอบคุณค่า ^^
      ไห่หลานของเราแหวกแนวนางเอกเรื่องอื่นๆ ของซือซิงค่ะ ตั้งใจให้น้องแซ่บแบบไม่เว่อร์เกิน
      #106-1
    • #106-2 Nunu (จากตอนที่ 4)
      24 ธันวาคม 2561 / 19:19
      เยี่ยมเลยค่า คอยอ่านอย่างเคยค่ะ สู้ๆ
      #106-2
  23. #105 pimmyka (@chocolatechipka) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 17:58
    HBD นะจ๊ะซือซิง ขอให้มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรง ยอดขายหนังสือพุ่งกระฉูดน้าา

    บอกเลยว่าชอบนางเอก นางมีความคิดที่แปลกแหวกแนวมาก 555
    #105
    1
    • #105-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 4)
      24 ธันวาคม 2561 / 19:16
      ขอบคุณมากเลยค่ะ
      ไห่หลานนี่ภูมิใจนำเสนอมาก 555
      #105-1
  24. #104 tavigar_25 (@tavigar_25) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 16:36
    โถถถถไอ่เราก็นึกว่าห่วงท่านอ๋อง555อยากให้ท่านอ๋องรู้จิงๆเลยชอบที่หยิกตัวเองให้น้ำตาไหลอ่ะเอาออสการ์ไปเลยจ้าาา555
    #104
    1
    • #104-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 4)
      24 ธันวาคม 2561 / 19:17
      ออสการ์ปีนี้ต้องเป็นของไห่หลานค่า 555
      #104-1
  25. #103 niceday777 (@niceday777) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 14:05
    ท่านอ๋อง ภรรยารักและเป็นห่วงท่านมาก จริงจิ๊งงงงงงง
    #103
    1