เร้นใจใต้ร่มรัก (เป็นหนึ่งสำนักพิมพ์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 364,839 Views

  • 3,239 Comments

  • 4,817 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    93,455

    Overall
    364,839

ตอนที่ 12 : ท่านอ๋องเป็นช่างไม้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13922
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1228 ครั้ง
    15 ม.ค. 62



ขณะลงเป็นเวลาตีสี่ มารวดเดียว 100% (ปรบมือให้ตัวเอง แปะๆๆ)
จากรูปประกอบ ไห่หลานบอกสั้นๆ เลยว่า...เอือม
เดี๋ยวบทหน้าจะเพิ่มความทุกข์ให้น้องไห่มากขึ้นไปอีก อิอิ นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น// ไห่หลานคว้าขนมเปี๊ยะเขวี้ยงใส่ซือซิง
ท่านใดรู้สึกว่า เห้ย ท่านอ๋องไม่หาทางจัดการไต้อ๋อง ขอให้ใจร่มๆ เสพความป่วงไปพลางๆ ท่านอ๋องมีแผนของเขาอยู่จ้า
  ว่าแล้วไปอ่านกันเลย~




บทที่สิบเอ็ด ท่านอ๋องเป็นช่างไม้


     ร่างสูงโปร่งยืนเอามือไพล่หลัง ฟังเสียงกิ่งหลิวต้นใหญ่ตรงมุมกำแพงลู่ตามลม อีกไม่นานต้นเฟิงคงเปลี่ยนสีเป็นแดงส้ม สร้างสีสันให้แก่ลานบ้าน ครั้นละสายตาจากภาพเบื้องหน้า หมุนตัวกลับไปก็พบโฉมงามล่มเมืองในอาภรณ์สีเขียวอ่อน นางสวมเสื้อคลุมสั้น มิใช่ชุดชาววังอันคุ้นเคย เกล้าผมมวยต่ำเฉกสตรีออกเรือนทั่วไป ถึงกระนั้นยอดบุปผายังคงตรึงสายตาได้เนิ่นนาน


     “ท่านพี่ ข้างนอกแดดร้อน เข้ามาจิบชารอสือหมิงด้านในเถอะ” เซี่ยไห่หลานแกะห่อของว่างที่ติดมือมาจากโรงเตี๊ยม ใบชาหอมกรุ่นซึ่งหาซื้อมารสชาติแค่พอรับได้ หลังมาถึงนางเข้าไปรื้อค้นในครัวจนได้ถ้วยชาบิ่นๆ แก้ขัดมาชุดหนึ่ง


     “อย่างน้อยต้องซ่อมเรือนหลัก เรือนหลัง กับห้องพักของสือหมิงให้เสร็จเสียก่อนจึงจะย้ายเข้ามาอยู่ได้”


     เรือนซือเถิงที่ทรุดโทรมยังคงเป็นเช่นเดิม ถ้ามิใช่ปาฏิหาริย์จากฟ้า ส่งเทพเซียนเหยียบเมฆาเหาะเหินมาเนรมิตมันเสียใหม่ในชั่วข้ามคืนก็ย่อมยากเกิดการเปลี่ยนแปลง แต่ถ้าเป็นเรื่องปัดกวาดง่ายๆ นั้นไม่เหลือบ่ากว่าแรง โชคดีเถ้าแก่เจิ้งมีน้ำใจ ส่งคนมาทำความสะอาดไปรอบหนึ่ง ผนังไร้หยากไย่ ฝุ่นบนพื้นก็ไม่หนาเท่าเดิมแล้ว


     “หากสั่งช่างซ่อมแซมเรือนเล็กของบ่าวไพร่ มิสู้ซ่อมเรือนเคียงด้านข้าง ห้องหนึ่งยกให้สือหมิง ที่เหลืออีกสองห้องจัดไว้เป็นห้องหนังสือของท่านกับห้องสำหรับแขก” ห้องหนังสือก็คือห้องทำงาน ส่วนแขกที่ว่าย่อมไม่พ้นผู้ใต้บัญชา เสียเวลาซ่อมเรือนเล็กจะได้เพียงห้องนอนสือหมิง เกิดวันหน้าใต้เท้าหานหรือพรรคพวกของกงซุนปินมาพบ จะให้ไปนอนเรือนเล็กย่อมไม่เหมาะสม

    

     “ส่วนที่เหลือก็ค่อยๆ ซ่อมไปทีละส่วน เท่านี้ท่านก็ไม่ต้องอุดอู้อยู่แต่ในห้องนอน”


     “เป็นเจ้าละเอียดรอบคอบ เอาตามนั้นเถอะ” ชายหนุ่มพยักหน้า ไห่หลานยิ้มบาง จิบชาในมือเงียบๆ


     มีเรือนเป็นของตนเองช่างน่าภาคภูมิ ซ้ำมีสตรีเฉลียวฉลาดเคียงข้างเสมือนพบขุมทรัพย์


     ภาพหญิงสาวเหน็บชายกระโปรงตัวนอกขึ้น ใช้ผ้าแถบหนึ่งรัดแขนเสื้อทั้งสองข้างไม่ให้เกะกะ ก้มหน้ารื้อค้นห้องครัวเพื่อหาอุปกรณ์ชงชาให้ตนนั้นชวนมอง เกรงว่าหากทั้งสองยังอยู่ในจวนอ๋อง ชั่วชีวิตอาจมิมีวันได้เห็นภาพนี้


     “นายท่าน” สือหมิงกลับมารายงานเจ้านายที่นั่งหย่อนใจอยู่บริเวณห้องโถง “ตอนบ่ายช่างจะมาดูสภาพเรือนขอรับ”


     บัดนี้สือหมิงกลายเป็นคนสนิทนายท่านจ้าวกับภรรยา ข่าวเรื่องเรือนซือเถิงขายออกนับเป็นข่าวใหญ่ในอำเภอหลวนชุน พอเข้าไปในตลาดถามหาช่างไม้เพื่อว่าจ้างมาซ่อมแซมเรือนจึงถูกรุมซักประวัติเสียยกใหญ่ สมัยก่อนอยู่เมืองหลวงติว่าผู้คนแล้งน้ำใจ พอมาอยู่ชนบทเริ่มรู้สึกว่า'ใส่ใจ'กันเกินไปก็ไม่ดีนัก


     “แล้วของที่ข้าสั่งให้ซื้อเล่า”


     “เรียบร้อยขอรับ เป็นหัวหน้าช่างไม้แนะนำให้ ราคาค่อนข้างดี อีกไม่เกินครึ่งชั่วยามจะให้คนมาส่ง” กงซุนปินสนทนากับสือหมิงอีกสองสามประโยคก่อนบอกให้อีกฝ่ายไปหาอะไรกินรองท้อง ตัวเขากับไห่หลานจัดการมื้อเช้ามาจากโรงเตี๊ยมแล้ว


     “ผู้ใดจะนำอะไรมาส่งอะไรหรือ” ไห่หลานเอ่ยถาม


     “ตอนเจ้าต้มน้ำชงชา ข้าขึ้นไปดูหลังคามารอบหนึ่ง สือหมิงบอกว่าเขาพอซ่อมได้ ส่วนพวกหน้าต่างกับประตูข้าคิดว่าไม่ยากเกินกำลัง จึงบอกให้สั่งไม้กับกระเบื้องมา อะไรที่ทำได้ก็ทำไปไม่ต้องรอช่าง”


     หากตาไม่ฝาด นางพบแววตาคล้ายเด็กเจอของเล่นถูกใจจากนัยน์ตาคมคู่นั้น ใจหนึ่งอยากเอ่ยทัดทาน อีกใจก็เกรงจะเป็นการฉีกหน้าเขา พวกบุรุษสกุลใหญ่มักมั่นใจในตนเองสูง ยิ่งผู้ที่เกิดมามีสายเลือดสูงส่งแต่กำเนิดเช่นจ้าวอ๋องยิ่งแล้วใหญ่ ถ้าเอ่ยขัดอาจนึกว่านางไม่เชื่อมั่นในตัวเขา พานขุ่นเคืองกันเสียเปล่าๆ


     “เช่นนั้นก็ระวังด้วย”


     “วรยุทธ์ข้าพอเอาตัวรอดได้” กงซุนปินยิ้มกว้างถ่อมตัว ท่าทางอารมณ์ดีเสียยิ่งกว่าตอนได้รับโฉนดที่ดินหลังทำสัญญากับเถ้าแก่เจิ้งเมื่อวาน “ถ้าไทเฮาทรงทราบว่าข้ามาปีนหลังคา ตอกหมุดประตูหน้าต่างอยู่ในหลวนชุน ไม่รู้จะทรงตรัสว่าอย่างไรบ้าง”


     ไทเฮากับจ้าวอ๋องมีความผูกพันแน่นแฟ้นประหนึ่งมารดากับบุตร พอจ้าวอ๋องคิดถึงสตรีวัยกลางคนผู้มีน้ำเสียงอ่อนโยนในวังพลันถอนหายใจเฮือกใหญ่ “จะว่าไปตั้งแต่ฝ่าบาท...พรุ่งนี้พวกเราไปวัดกันเถอะ ขอไต้สือสวดส่งดวงวิญญาณสักนิด แม้ไม่สมพระเกียรติแต่ยังดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย”


    เติบโตมาด้วยกัน สนิทสนมรักใคร่กลมเกลียว ฮ่องเต้มีน้ำพระทัยกว้างขวาง อ่อนโยนอารีต่อเขากับจิ้นอ๋อรวมถึงพี่น้องคนอื่นๆ เสมอ ดังนั้นแม้ยังเรียกขานไต้อ๋องพี่รองทุกคำ ทว่าเขาแน่วแน่ต่อเจตนารมณ์ของกงซุนหนิง มิมีทางปล่อยอีกฝ่ายที่จับตัวองค์หญิงซูจิ่งและบีบคั้นไทเฮาให้รอดพ้นไปได้


     “ฝ่าบาทต้องทรงอวยพรให้ท่านกำจัดคนชั่วสำเร็จแน่”





     ไม้เนื้อดีถูกนำมาส่ง หลังจากนั้นไม่นานกระเบื้องก็ตามมา การสั่งกระเบื้องนั้นง่ายกว่าสั่งไม้ นั่นเพราะในละแวกนี้ถ้าไม่นับจวนตากอากาศอันโออ่าของขุนนางหรือคหบดีต่างถิ่น บ้านส่วนใหญ่ที่มีอายุหลายสิบปีมักใช้กระเบื้องแบบเดียวกัน ยิ่งสือหมิงบอกว่าเป็นเรือนซือเถิงเถ้าแก่ร้านกระเบื้องพลันนึกออกทันที


     เถ้าแก่เป็นคนหลวนชุนโดยกำเนิด มีหรือจะไม่รู้จักบ้านผีสิงซือเถิง พอคนต่างถิ่นมาซื้อไปยังอดคิดไม่ได้ว่าตาเฒ่าเจิ้งตกเหยื่อได้แล้ว


     “นายท่าน ช่างไม้มาแล้วขอรับ”


     ช่างไม้ที่มาเป็นหัวหน้า ในอำเภอทุกคนต่างยกนิ้วว่าเป็นผู้มีฝีมือ เขามีลูกน้องในมือสี่คน หากเป็นงานใหญ่ยังสามารถเรียกคนมาเพิ่ม พอมาถึงก็ไม่พูดพล่ามเสียเวลา ออกเดินสำรวจโดยรอบทันที จากนั้นจึงแจ้งราคาและต่อรองกันอยู่ครู่หนึ่งเป็นอันเสร็จ อุปสรรคเดียวคือกว่าช่างจะเริ่มงานได้ต้องรออีกครึ่งเดือนเพื่อจัดการงานที่ค้างคาอยู่ให้เรียบร้อยเสียก่อน


     “หากท่านจ้าวประสงค์ซ่อมแซมเองชั่วคราวก็ไม่ยาก” หัวหน้าช่างเป็นชายวัยสามสิบกว่า ท่าทางซื่อสัตย์ตรงไปตรงมา “ซ่อมประตูหน้าต่างก็พอ ตามผนังไม่พบรูหรือความเสียหายใด ทำแค่พอแก้ขัดไปก่อนแล้วข้ากับพรรคพวกจะรีบมาจัดการให้เร็วที่สุด”


     สำหรับชาวบ้านตามชนบท การซ่อมแซมข้าวของเครื่องใช้หรือแม้กระทั่งบ้านเรือนเป็นสิ่งที่สามารถทำกันเอง รายได้ที่หามาส่วนใหญ่ถูกนำไปจุนเจือครอบครัวในเรื่องข้าวปลาอาหารกับหยูกยา ดังนั้นขอเพียงมีอุปกรณ์กับวัสดุสักหน่อยล้วนไม่เป็นปัญหา ต่อให้ฝีมือไม่ประณีตงดงามก็ยังใช้การได้


     ตอนแรกได้ยินว่าท่านจ้าวมาจากเมืองหลวง ช่างไม้ไม่คิดเลยว่าจะพบคนไม่ถือตัวและอัธยาศัยดี ต่อรองราคาอย่างเป็นธรรม ไม่กดค่าแรงเกินงาม ดังนั้นจึงกล้าเอ่ยวาจาถัดมาด้วยรู้สึกถูกชะตา “ว่าแต่ท่านมั่นใจว่าทำไหวใช่หรือไม่ งานพวกนี้คนเมืองอาจไม่เคย...”


     “ข้าทำได้” น้ำเสียงมั่นอกมั่นใจของกงซุนปินเรียกหญิงสาวข้างกายให้ชำเลืองมองทีหนึ่ง “ถึงเวลาท่านก็มาตามนัดแล้วกัน”


     ช่างไม้รับคำเสียงดังฟังชัดก่อนจากไป ปุบปับรู้ตัวอีกทีไห่หลานก็เห็นท่านอ๋องกับสือหมิงยกเอาเครื่องไม้เครื่องมือออกมาจากห้องเก็บของ ถึงเก่าเก็บทว่ายังใช้งานได้


     ไม้มี กระเบื้องมี ทุกอย่างพร้อมสรรพ

    

     สือหมิงใช้วิชาตัวเบาเหินขึ้นไปบนหลังคาเพื่อจัดการซ่อม ด้านกงซุนปินสาละวนกับการซ่อมบานหน้าต่างโย้เย้ทั้งหลาย ส่วนไห่หลานกำลังคำนวณผ้าที่ต้องซื้อมาเย็บสำหรับทำมุ้ง ทำม่าน ยังมีผ้าปูกับผ้านวมอีก ต้องใช้เงินราว...


     เสียงค้อนตอกลงบนไม้อย่างแรง นางสะดุ้งจนแทบลืมตัวเลขในหัว พอเงยหน้าขึ้นก็พบกงซุนปินถอดเสื้อพาดไว้กับขอบหน้าต่าง ท่าทางเอาจริงเอาจัง ผิวขาวสะท้อนแสงแดด ต้นแขนเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อหนาแน่น เหงื่อไหลตามลำคอและไหล่กว้าง เปียกซ่กไปทั่วร่าง กล้ามท้องเป็นมันวาว บางส่วนยังซึมไปตามขอบกางเกง


     “ไห่หลาน?”


     รู้ว่าเผลอมองเพลินนานไปจึงรีบก้มหน้า ยกถ้วยน้ำชาขึ้นดื่มดับกระหาย ตั้งสติจัดการเรื่องในความรับผิดชอบของตนต่อ


     กงซุนปินกะพริบตาปริบๆ ไม่เข้าใจว่าทำสิ่งใดผิดนางถึงหลบสายตา “เสียงดังหน่อย อีกประเดี๋ยวก็เสร็จ”


     หลังจากนั้นเสียงตอกดังโป๊กๆ ดังสะเทือนไม่หยุด สือหมิงเองยังสงสัยจนต้องชะโงกหน้ามาดูจ้าวอ๋องอยู่ครู่หนึ่ง


     เวลาล่วงเลยผ่านไปจนเกือบเย็น งานบนหลังคาเรือนหลักเสร็จสิ้น นอกจากมอบเงินให้สือหมิงไปหาซื้ออาหาร ไห่หลานยังสั่งรายการของจำเป็นที่ต้องซื้อกลับมายาวเหยียด “เจ้าลองถามคนในตลาดดู ตอนนี้อวี้ถานกับตงตงไม่อยู่ ข้าไม่พร้อมรับเด็กสาวมาฝึกฝนเอง ถ้าให้ดีลองถามว่ามีหญิงออกเรือนบ้านใดต้องการหารายได้พิเศษ ช่วยเหลือเรื่องปัดกวาดและเย็บผ้า ไม่จำเป็นต้องค้างคืน ถ้ามีเจ้าก็รีบพานางมาพบข้า”


     สือหมิงรับคำ หลังขึ้นนั่งประจำตำแหน่งสารถียังจับดูอกเสื้อว่าถุงเงินอยู่ดีหรือไม่ ฝ่ายไห่หลานจับกระโปรงก้าวเข้าเรือน นางมองเห็นใครบางคนกำลังมองดูผลงานฝีมือตนเอง พอนางกำลังจะร้องบอกให้จ้าวอ๋องเข้าไปนั่งดื่มน้ำดื่มท่า หยุดพักสักครู่ก็เห็นชายหนุ่มก้มลงยกกระเบื้องหลายแผ่น ตรงไปยังเรือนหลังซึ่งเป็นครัว


     “ท่านจะซ่อมหลังคาจริงๆ งั้นหรือ” ไห่หลานโพล่งออกไป “รอสือหมิงกลับมาก่อนเถอะ”


     ท่าตอกตะปูของเขาดูไม่มีปัญหา แต่ซ่อมหลังคามันเป็นอีกเรื่อง


     “เชื่อมือข้า รับรองอีกไม่เกินสามวันพวกเราต้องได้ย้ายเข้ามาพักที่นี่”


     ตกดึกคืนนั้นอากาศร้อนอบอ้าว ล่วงเข้าต้นยามโฉ่วฟ้าพลันส่งเสียงร้องครืนครั่นดังสนั่นไปทั่วบริเวณ หลังจากนั้นไม่กี่อึดใจฝนเริ่มลงเม็ดก่อนเทลงมาห่าใหญ่ ร่างนุ่มนิ่มซุกกายเข้าหาเมื่ออากาศเย็นลงปุบปับ กงซุนปินที่รู้สึกตัวไวลืมตา ทราบว่าเป็นไห่หลานพลันกดปลายจมูกลงบนเรือนผมดำสนิทราวน้ำหมึก




     เช้าอีกวันความจริงชวนตื่นตะลึงปรากฏ เรือนหลักที่สือหมิงจัดการนั้นแห้งสนิท หมายถึงฝีมือซ่อมหลังคาเจ้าตัวใช้ได้ทีเดียว เทียบกับห้องครัวในเรือนหลังที่ไห่หลานเปิดประตูเข้ามาเพื่อต้มน้ำแล้วต่างกินลิบลับ


     “สือหมิง ไปตามนายท่านมา”


     บ่าวชายกวาดตาดูแอ่งน้ำมากมายบนพื้นพลางยิ้มแหย จะแก้ตัวแทนนั้นไม่สมควร ทำได้เพียงวิ่งเหยาะๆ ไปเชิญกงซุนปิน


     จ้าวอ๋องผู้เก่งกาจมองดูผลงานเพียงผ่านๆ ก็รีบใช้ให้สือหมิงเตรียมชา ส่วนตนเองจูงคนงามมานั่งแก้ตัวในห้องโถง สือหมิงนั้นรู้จักอ่านบรรยากาศ พอยกชาเข้ามาก็รีบถอยออกไปอย่างว่องไว “เจ้าไม่ต้องกังวล นี่เป็นเพียงพายุฝนส่งท้ายหน้าร้อน เดี๋ยวพอเข้าฤดูสารทจะหมดไปเอง ถึงตอนนั้นหลังคาก็ไม่รั่วแล้ว”


     “..........”


     กงซุนปินโยนทุกสิ่งให้เป็นเรื่องของธรรมชาติ ไม่เอ่ยถึงฝีมือการซ่อมหลังคาอันยับเยินของเขาสักประโยค เซี่ยไห่หลานฟังแล้วคันไม้คันมืออยากประทุษร้ายเขาแทบแย่


     “อีกหลายวันกว่าช่างจะมา ข้าว่าจะซ่อมเครื่องเรือนไปพลางๆ เดี๋ยวข้ากับสือหมิงจะลองหาซื้อไม้มาเพิ่ม” ขนมซึ่งกำลังจะกลืนกลับฝืดคอเสียดื้อๆ เห็นคนตรงหน้าไอสำลักกะทันหัน จ้าวอ๋องซึ่งถือถ้วยชาอยู่รีบวาง ตรงเข้าลูบหลังนางทันที


     “ค่อยๆ กิน ขนมเปี๊ยะที่นี่ไส้อร่อย เสียดายแป้งแข็งไปสักหน่อย” เทียบกับฝีมือพ่อครัวในจวนอ๋องย่อมห่างไกลกันลิบลับ ทว่านางหาได้ไอเพราะสำลักขนม เป็นคำพูดชวนผวาของเขาต่างหาก


     ผลงานซ่อมหลังคาน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ ท่านยังคิดซ่อมอย่างอื่นอีกหรือ ช่วยละอายต่อน้ำฝนที่เนืองนองบ้างเถิด


     “ท่านพี่ ถ้าอย่างไรรอช่างดีกว่า” เสียงหวานหว่านล้อม มีเงินทองให้ใช้จ่ายคล่องมือนั้นจริง แต่ต้องควักให้เขานำไปซื้อไม้ดีๆ ราคาแพงมาผลาญเล่น แค่คิดน้ำตาแทบไหลริน มิสู้จ่ายค่าแรงช่างทีเดียวได้ผลงานมีคุณภาพ


     “เจ้าวางใจ ข้าคิดซ่อมแซมโต๊ะตู้เท่านั้น” นึกถึงสภาพชั้นหนังสือเอนเอียงกับตู้ไม้เก่าแก่ในห้องนอนนางจึงยอมพยักหน้า


     เอาเถอะ ให้เขาวุ่นวายกับการซ่อมแซมเครื่องเรือนไปพลางๆ เป็นการซื้อเวลารอช่างมาแก้ไข


     “ชั้นหนังสือนั่นทำให้ตั้งตรงเป็นอันใช้ได้ ส่วนเตียงใหญ่ดูแข็งแรงดี แต่เพื่อความแน่ใจต้องตรวจดูอีกสักรอบ หากทานแรงข้ายามกอดเจ้าไม่ไหว ขาเตียงทรุดไปจะแย่ โอ๊ะ เจ้าสำลักอีกแล้ว ชานี่แรกดื่มจะขม ผ่านไปสักพักถึงหวานปลาย ค่อยๆ ดื่ม”


     ขอบตาไห่หลานแดงระเรื่อ ปล่อยจ้าวอ๋องลูบหลัง แสดงท่าทีห่วงใย


     ข้ามิได้สำลักชา ข้าสำลักความไร้ยางอายของท่านต่างหาก!



     เย็นวันนี้สองนายหนึ่งบ่าวกลับมาถึงโรงเตี๊ยมดวงอาทิตย์เกือบลับขอบฟ้าแล้ว เหน็ดเหนื่อยกับการออกแรงซ่อมแซมเรือนซือเถิง โชคดีมีหญิงวัยกลางคนสองคนมาขอทำงานหลังสือหมิงไปสอบถามในตลาดเมื่อวาน คาดว่าพรุ่งนี้คงได้เริ่มลงมือเย็บผ้่า นอกจากนั้นเถ้าแก่เจิ้งยังแวะมาพบจ้าวอ๋องพร้อมของฝาก สนทนากันพักใหญ่ก็กลับไป ไห่หลานเดาว่าคงต้องการสานสัมพันธ์เพราะหลงคิดว่ากงซุนปินคือนักประพันธ์ที่ตนกับบุตรชายปลาบปลื้มกระมัง


     เจ้าอาชาพ่วงพีลดฝีเท้าก่อนหยุดนิ่งเมื่อสารถีรั้งบังเหียนเบาๆ


     กงซุนปินประคองไห่หลานลงมา ส่วนสือหมิงนำรถม้าไปเก็บด้านหลัง ครั้นก้าวพ้นประตูโรงเตี๊ยมกลับมีบรรยากาศตึงเครียดเข้าครอบคลุม เสี่ยวเอ้อร์ที่ช่วยแนะนำเถ้าแก่เจิ้งให้กำลังก้มหน้าปาดเหงื่อรับมือคนกลุ่มหนึ่ง


     “พวกเราต้องการห้องดีที่สุด เจ้าหูหนวกหรืออย่างไร” ผู้พูดเป็นชายร่างผอมในชุดคลุมยาวคล้ายคุณชายตระกูลใหญ่ รอบเอวมีป้ายหยกชิ้นใหญ่สามชิ้น มองปราดเดียวก็ทราบว่ามีราคาค่างวดไม่เบา เข็มขัดกับยังประดับหยก เลือกใช้ข้าวของมีรสนิยม แต่แต่งกายราวตู้หยกเคลื่อนที่เช่นนี้ ไห่หลานคิดว่าช่างน่าเสียดาย


     นางกระตุกแขนเสื้อกงซุนปิน ไม่ต้องการชมความวุ่นวาย “ท่านพี่ พวกเราขึ้นห้องกันเถอะ”


     “จะต้องไล่ผู้ใดออกไปข้าก็ไม่สน จัดการหาห้องมา” บุรุษร่างผอมตวาดพลางสะบัดแขนเสื้อ ลูกน้องด้านหลังต่างพยักพเยิดสนับสนุนคำพูดเป็นแถว



    

     “ข้าเป็นถึงพระญาติ หรือเจ้ากล้าไม่ให้เกียรติ!?”








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.228K ครั้ง

34 ความคิดเห็น

  1. #2191 CH3521 (@CH3521) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 19:45
    ชอบๆๆๆ

    พอหน้าฝนหมดหลังคาก็ไม่รั่วแล้ว 55555
    #2191
    1
  2. #1791 t_g_k (@rasberry-kwa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 18:21
    ท่านอ๋อง555555 โธ่ นึกว่าจะมีฝีมือ ที่ไหนได้หลังคารั่ว
    #1791
    1
  3. #1565 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 04:01
    ฮื่อ ตลกความข้าทำได้ของท่านจ้าว 5555555
    #1565
    1
  4. #986 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 20:57
    ใครมาๆๆๆ
    #986
    1
  5. #564 ณ.ภัทร (@beatle1960) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:58
    ข้าเป็นถึงพยาธิ?? 555
    #564
    1
  6. #368 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 14:42
    สนุกจังค่ะ
    #368
    1
    • #368-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 12)
      21 มกราคม 2562 / 15:55
      ขอบคุณค่า อย่าเพิ่งเกลียดจ้าวอ๋องน้า
      #368-1
  7. #329 Anutsara10 (@Anutsara10) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 09:55

    เมื่อไหร่จะมาต่ออ่ะไรท์~~~

    #329
    1
  8. #328 sweet-meringue (@sweet-meringue) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:16

    อย่าผลาญเงินเล่นสิ 55

    #328
    1
  9. #327 อณิลธิกา (@aninthika) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 23:32
    ญาติที่ไหนอีก วะ
    #327
    1
  10. #326 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 10:53
    อืม ฝีมือท่านอ๋องนี้ ปล่อยเรื่องซ่อมหลังคาให้สือหมิงเถอะค่ะ ถ้าเหล่าช่างมาเห็นจะเเซวไหมเนี้ย ออกมาแบบนี้ก็ดีนะ ดูอบอุ่นกว่าตอนอยู่ในเมืองหลวงเสียอีก
    #326
    1
    • #326-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 12)
      19 มกราคม 2562 / 00:10
      ช่างอาจไม่แซวแต่จะกุมขมับ 5555 เพิ่มงานซะงั้น
      #326-1
  11. #325 sajojoe (@sagosago) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 19:27

    พระเอกมีมุมน่ารักมากค่ะ

    #325
    1
  12. #324 daisyofthegalaxy (@daisyofthegalaxy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 16:25

    ลงรวดเดียว 100%

    ซือชิงทำดีมาก

    ปรบมืออออออ

    #324
    1
  13. #323 Lis33 (@Lis33) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 15:52
    พระญาติกับ อ๋องอันไหนใหญ่กว่าล่ะ หึๆๆๆๆ
    #323
    1
  14. #322 vannii (@vannii) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 13:42
    แก้คำผิด เกล้าผม
    #322
    1
  15. #321 phetyok (@phetyok) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 12:56
    ท่านอ๋องช่าง.....
    เอิ่ม....

    หม่อมชั้นหมดแรงจะกล่าวเพคะ
    หมอบกราบ
    เฮ้อ!!!
    #321
    1
    • #321-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 12)
      15 มกราคม 2562 / 15:01
      ในใจไห่หลานกำลังฉีกจ้าวอ๋องเป็นชิ้นๆ 555
      #321-1
  16. #320 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 11:27
    สนุกค่ะ รอๆ
    #320
    1
  17. #319 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 10:29

    ท่านอ๋องเหมือนมาออกค่ายเลย ทำอะไรมากมายอย่างท่ีใจอยากทำ (ถึงจะไม่ได้เรื่องก็เถอะ ) เมียสำลักไปสองครั้ง หวังว่ากระท่อมน้อยปลายนาคงได้อยู่อาศัยคุ้มกับค่าเงินและเวลานะคะ แล้วนี่พระญาติท่ีไหนมาแผ่รักมีท่ีโรงเตี๊ยมแห่งนี้กันอีก ขอบคุณค่ะ

    #319
    1
  18. #318 babyjan2 (@babyjan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 10:17
    โอ้วววว มีคนกล้าแอบอ้างเป็นเชื้อพระวงค์ต่อหน้าพระเอกเราด้วยอยากรู้จริงจะมีวางมวยไหม
    #318
    2
    • #318-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 12)
      15 มกราคม 2562 / 15:01
      แอบอ้างหรือเปล่าเดี๋ยวไปดูกันว่าท่านอ๋องจะจัดการยังไงค่ะ >__<
      #318-1
  19. #317 Goody2526 (@Goody2526) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 09:51
    เหมือนท่านอ๋องอยากใช้ชีวิตแบบนี้มานานแล้ว
    #317
    1
    • #317-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 12)
      15 มกราคม 2562 / 15:00
      เหมือนฮีได้หนีมาเล่นนอกเมืองหลวงชั่วคราวเลยค่ะ 555
      #317-1
  20. #314 Tiemchan (@Tiemchan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 08:28
    ดูท่านอ๋องไม่ทุกข์ร้อน แต่ทำคนอื่นทุกข์นะ555
    #314
    1
  21. #313 mbgvgbhuhjuj (@mbgvgbhuhjuj) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 07:52

    .......
    #313
    1
  22. #312 WilandaKaewlom (@WilandaKaewlom) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 07:08
    ท่านอ๋องดูจะสนุกนะ5555
    #312
    1
  23. วันที่ 15 มกราคม 2562 / 06:58

    กล้ามท้องแน่นๆขาวๆพร้อมเหงื่อซึม...แม่จ้าว
    #311
    1
  24. #310 pimmyka (@chocolatechipka) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 06:56
    ท่านอ๋อง ไปเอาความมั่นใจมากมายนี้มาจากไหนกัน 555
    #310
    1
  25. #309 Sukiewan (@Sukiewan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 06:48
    สือหมิง...บอกท่านอ๋องเถอะว่าขอซ่อมบ้านคนเดียวพร้อมช่าง 555
    #309
    1
    • #309-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 12)
      15 มกราคม 2562 / 14:57
      สือหมิงมองบน 555 ท่านอ๋องโปรดนั่งจิบชานิ่งๆ เถอะ
      #309-1