ตอนที่ 37 : บทพิเศษ - ฤดูผันเปลี่ยน...ข้าเพียงเฝ้ารอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6793
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 509 ครั้ง
    26 พ.ย. 61




บทพิเศษ ฤดูผันเปลี่ยน...ข้าเพียงเฝ้ารอ


โฉมสะคราญงดงามดุจดวงดาว          พักตร์เพริศพราวล้ำเลิศติดตรึงใจ

แม้จำพรากห่างร้างกันแสนไกล          ตัวจากไปวิญญาณยังภักดี

มองไน่เหอ*ทอดยาวสุดสายตา          ไม่ถือสาทนกล้ำกลืนตามวิถี

วั่งชวน**เอ๋ยข้ารอคอยชั่วชีวี          ขอเพียงมีตัวเจ้าดั่งวันวาน


     “ตกลงเจ้าคือใคร คุณหนูรองสกุลหงหรือ”

     “คุณชายหยางกวน ปีนี้คุณหนูรองของพวกเราเพิ่งอายุแปดปีเท่านั้น”

     เด็กหนุ่มชะงักงัน ปะติดปะต่อบางอย่างได้ทันทีหากแต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก สาวใช้ที่เอ่ยเมื่อครู่พลันแทรกขึ้นมาอีกครั้ง

     “นี่คือคุณใหญ่ของพวกเราเจ้าค่ะ”

     “อ้อ” จงหยางกวนตอบรับเบาๆ ในลำคอ “ยินดีที่ได้รู้จักคุณหนูใหญ่”

     หงซีซือแย้มยิ้มแสดงความเป็นมิตร


     นั่นเป็นรอยยิ้มซึ่งไปถึงดวงตา ตราตรึงแจ่มชัดในหัวใจผู้มอง



     อากาศร้อนอบอ้าวเพราะใกล้สิ้นสุดหน้าร้อนเต็มที เสียงต้นไผ่เสียดสีไปมาทุกครายามสายลมพาดผ่านเกิดเป็นท่วงทำนองแห่งธรรมชาติ

     “คุณชายรองขอรับ”

     จงหยางกวนซึ่งกำลังมีสมาธิสะดุ้งจนเผลอทำหมึกหยดด่างดวงบนกระดาษคัดลายมือ เขาหันไปเลิกคิ้วใส่บ่าวชายที่ยกของว่างเข้ามาในห้องพักด้านหลังของโรงหยกสกุลจง “คุณชายใหญ่ให้นำมาให้และบอกว่าตอนเย็นให้ท่านกลับไปก่อนได้เลยขอรับ คุณชายต้องไปพบปะสหายที่หอสุรา”

     เด็กหนุ่มชำเลืองมองสีหน้าคนสนิทของพี่ชาย แสร้งเอ่ยถาม “พี่ใหญ่ได้บอกหรือเปล่าว่าจะออกไปพบผู้ใด”

     “ปะ เปล่าขอรับ” แน่นอนว่าอีกฝ่ายต้องไปหาสตรีผู้นั้นถึงสั่งให้คนสนิทปิดปากเงียบ

     “แล้วของว่างนี่แบ่งเอาไว้ให้พี่ใหญ่หรือยัง”

     “คุณชายบอกให้นำมาให้คุณชายรองทั้งหมด”

     “...เจ้ามีอะไรก็ไปทำเถอะ”

     เขาวางพู่กันลงก่อนปิดตำราบทกวีที่เปิดค้างไว้ ลุกมารินชาให้ตนเองและจิ้มของว่างใส่ปาก รสหวานของรากบัวเชื่อมชวนให้ขมขื่นใจ ไม่ต้องบอกก็ทราบว่าของว่างนี้เป็นฝีมือพี่สะใภ้ทำให้พี่ชาย แม้ภายในโรงหยกจะมีห้องครัวเล็กๆ แต่แทบไม่ได้ใช้งาน มีบ้างที่คนงานต้มเส้นหมี่ง่ายๆ กินกันทว่าส่วนใหญ่มักนำมื้อกลางวันติดตัวมา ตั้งแต่ไหนแต่ไรจงอิ่งป๋อซึ่งค่อนข้างเลือกกินมักให้คนสนิทห่ออาหารจากห้องครัวที่จวนมาด้วย เมื่อแต่งภรรยาจึงกลายเป็นหน้าที่หงซีซือดูแลจัดการในเรื่องนี้แทน

    หญิงสาวไม่ได้ลงมือทำอาหารคาว นั่นเป็นหน้าที่พ่อครัว แต่มีบางครั้งจะฝากขนมฝีมือตนเองมาให้สามีกินยามบ่ายคล้อยเพื่อรองท้อง

     “พี่ใหญ่ ท่านโชคดีถึงเพียงนี้ไฉนถึงยัง...” รากบัวถูกเขาแบ่งออกเป็นสองชิ้น จงหยางกวนพึมพำขณะดื่มชาฤดูเก็บเกี่ยวชั้นดีแล้วจิ้มขนมตาม

     เขาอาจยังมิใช่บุรุษเต็มตัวในสายตาของคนสกุลจง ทว่าอายุสิบห้าก็ไม่นับว่าน้อยแล้ว แม้ที่ผ่านมามักถูกมองข้าม ไร้ความสำคัญ กระนั้นตั้งแต่คุณหนูใหญ่หงแต่งเข้าสกุลก็คอยดูแลเคี่ยวเข็ญให้เขาเอาใจใส่ศึกษาเล่าเรียน ทั้งยังให้กำลังใจและรับฟังความคับข้องต่างๆ เสมอจนเกิดความสนิทสนม ยามอยู่ลำพังเขามักเรียกนางว่าอาซือ พออยู่ต่อหน้าผู้อื่นจงหยางกวนจะแสดงความเคารพเชื่อฟังต่อพี่สะใภ้อย่างยิ่งยวด

     สงสาร...เขาสงสารนางเหลือเกิน สงสารในความทุ่มเทซึ่งสามารถชนะใจทุกคนได้ยกเว้นเพียงพี่ชายของเขา ท้ายที่สุดจงอิ่งป๋อมิอาจตัดใจลืมเหมยหูเตี๋ยแม้จะแต่งงานแล้วก็ตาม

     หากเป็นเขาจะกระทำเปิดเผยชัดเจนไม่ปิดบังซ่อนเร้นเช่นนี้ จิตใจโลเลมีแต่จะทำให้เรื่องราวย่ำแย่บานปลายเสียเปล่าๆ


     “อาซือ” หงซีซือละมือจากบัญชีรายรับรายจ่าย หันกลับมามองเด็กหนุ่มที่ยืนพิงเสาไม้แดงของศาลา ใบหน้าเคร่งเครียดของนางดูผ่อนคลายลงเมื่อพบว่าเป็นจงหยางกวน ครึ่งวันมานี้หัวหมุนกับการจัดสรรเงินทองในจวนและโรงหยกให้เพียงพอ

     “เจ้ากลับมาแล้วหรือ ท่านพี่เล่า”

     “พี่ใหญ่ออกไปพบสหาย คืนนี้คงกลับดึก” ต้องโกหกนางทั้งที่รู้อยู่แก่ใจช่างเป็นความรู้สึกที่แย่นัก “อากาศเริ่มเย็นแล้ว เอาบัญชีกลับไปทำในเรือนเถอะ ประเดี๋ยวจะไม่สบาย” เขาสั่งให้สาวใช้ช่วยกันยกสมุดบัญชีและเครื่องเขียนทั้งหลายกลับเข้าด้านใน นางส่งยิ้มให้เขาพลางกล่าวขอบคุณสำหรับความหวังดี

     “วันนี้เจ้าเรียนงานไปถึงไหน มีเวลาคัดอักษรหรือไม่”

     “ช่วงเช้าข้าเข้าโรงหยกไปฝึกวิธีสลัก หลังเที่ยงวันพอมีเวลาอยู่บ้างจึงคัดบทกวีที่ท่านมอบให้ อ้อ รากบัวเชื่อมอร่อยมาก”

     นางกำลังจะก้าวเท้าเข้าห้อง จงหยางกวนจงใจเอ่ยขึ้นเพราะอยากสนทนาต่ออีกสักเล็กน้อย

     “จริงหรือ ท่านพี่ได้กินหรือไม่” แววตาคาดหวังจากคนงามทำให้ใจเขาเจ็บแปลบ เด็กหนุ่มยกยิ้มยียวนอันเป็นเอกลักษณ์

     “พี่ใหญ่มัวแต่คุมงาน ข้าเลยกินคนเดียวจนหมดแล้ว”

     หงซีซืออ้าปากค้างก่อนเอ็ดออกมาอย่างเหลืออด “เจ้าลิงน้อยจอมตะกละ!”

     นางมีน้องชายสองคนซึ่งแสบไม่แพ้กัน คาดมิถึงแต่งงานออกเรือนแล้วยังต้องพบน้องชายสามีที่ทำตัวคล้ายคลึงยิ่งนัก ยามพบกันครั้งแรกเหตุใดถึงมองไม่ออกเลยว่าเจ้าตัวยังซุกซนเกเรเพียงนี้

     “เขาชักช้าเอง ท่านอย่ามาโทษข้าสิ” เด็กหนุ่มเบี่ยงกายหลบฝ่ามือที่ทำท่าจะฟาดไปที่ต้นแขน หัวเราะร่วนเมื่อเห็นนางถลึงตาใส่

     “คอยดูเถอะ ข้าจะฟ้องท่านพี่” นางไล่ตามเขาไม่ทันก็ชี้นิ้วใส่ด้วยความโมโห

     “พี่ใหญ่เอ็นดูข้าจะตาย เขาไม่ว่ากระไรหรอก” จงหยางกวนขยิบตา ครั้นหันหลังจากมาหัวใจกลับหนักอึ้ง

     เขายินดีโกหกรับหน้าแทนพี่ชาย ขอเพียงทำให้นางโมโหบ้าง ยิ้มแย้มบ้าง ลืมเลือนความเหนื่อยล้าสักชั่วครู่ก็ยังดี


     ย่างเข้าต้นฤดูหนาวต้นไม้ใบหญ้าส่วนใหญ่พากันปลิดขั้วทิ้งตัวลงสู่พื้นจนเหลือเพียงกิ่งก้าน สาวใช้ถือโคมประคองเจ้านายซึ่งตั้งท้องได้ราวห้าเดือนเศษกลับเรือนนอน หงซีซือไปพบฮูหยินผู้เฒ่าเพื่อหารือการเตรียมงานปีใหม่รวมถึงของขวัญสำหรับตระกูลอื่นๆ ที่มีน้ำใจมิตรไมตรีต่อกัน เรื่องเหล่านี้จัดการเอาไว้แต่เนิ่นๆ ยามถึงเวลาจะได้ไม่ก่อปัญหา

     “นั่นคุณชายรองนี่เจ้าคะ” คนสนิทชี้ไปยังเรือนกายโปร่งที่ยืนอยู่กลางลานว่าง หญิงสาวมองตามก่อนเดินไปทัก

     “พี่สะใภ้” อยู่ต่อหน้าผู้อื่นจงหยางกวนเรียกขานอีกฝ่ายด้วยความนอบน้อม “ข้าออกมาดูดาว”

     อีกฝ่ายยังไม่ทันเอ่ยถามเขาก็รีบบอกเหตุผลออกไปคล้ายร้อนตัวเล็กน้อย ความจริงเขาเห็นนางหายไปยังเรือนฮูหยินผู้เฒ่าพักใหญ่จึงออกมาเตร็ดเตร่รอ

     “ข้ายังไม่ได้ว่าอะไรสักคำ” สตรีคนงามป้องปากหัวเราะ รับโคมมาจากสาวใช้ก่อนสั่งให้อีกฝ่ายกลับไปเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้นางล้างหน้าเข้านอน คล้อยหลังผู้อื่นเด็กหนุ่มยกมือลูบแผลที่หางคิ้วซึ่งได้มาจากการต่อยตีกับผู้อื่นสมัยยังไม่พบหญิงสาวตามความเคยชิน

     “ท่านไปที่ใดมา”

     “ข้าไปขอคำชี้แนะเรื่องของขวัญปีใหม่ที่จะมอบให้สกุลอื่น” เสียงใสเอ่ยเรียบเรื่อยเป็นธรรมชาติ

     นัยน์ตาสุกใสเป็นประกายของจงหยางกวนจับจ้องอีกฝ่ายเพียงครู่เดียวก่อนชี้ไปบนฟ้า ซุกซ่อนแววตาห่วงใยเอาไว้จนมิด “คืนนี้อากาศค่อนข้างหนาวแต่ท้องฟ้าเปิดไร้เมฆหมอก”

     หญิงสาวยังนิ่งเฉยคล้ายขบคิดบางสิ่งในภวังค์ เขาต้องเรียกสองสามครั้งนางถึงตอบรับ

     “ขอโทษด้วย พอดีข้าคิดเรื่องอื่นอยู่” คงไม่แคล้วเป็นเรื่องวุ่นวายต่างๆ ภายในจวน ตั้งแต่นางแต่งเข้าสกุลมาเรื่องตึงมือทั้งหลายล้วนมีมาให้เจ้าตัวแก้ไขไม่หยุดหย่อน จงหยางกวนอยากเปลี่ยนบรรยากาศช่วยนางลืมปัญหาชั่วคราวจึงแสร้งฉีกยิ้ม

     “อาซือ ดาวสวยจริงๆ ท่านก็อย่าเอาแต่ดูคนเดียว ไปชวนพี่ใหญ่มาชมด้วยกันเร็วเข้า” เขาชี้ชวนให้นางดูดาราบนผืนฟ้า หมู่ดาวกระจายตัวระยิบระยับจับตา

     หญิงสาวเผลอตัวแหงนมองอยู่ครู่ใหญ่ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

     “ท่านพี่ยังไม่กลับ...” เขาแตะถูกความเศร้าของนางเข้าแล้ว ช่วงหลังมานี่จงอิ่งป๋อกลับจวนดึกดื่น แม้พูดจาปฏิบัติต่อภรรยาด้วยความนุ่มนวลเช่นเดิม ทว่าน้องชายกลับทราบว่าเกิดสิ่งใดขึ้น

     “ไม่เป็นไร เช่นนั้นข้าดูดาวเป็นเพื่อนท่านเอง”


     “บิดาของนางกล้าทำร้ายเจ้า บางทีข้าก็อยากให้นางตายๆ ไปเสีย!”

     จงหยางกวนชะงักฝีเท้า น้ำเสียงเกรี้ยวกราดคุ้นชินยิ่งนักเพราะเป็นเสียงของพี่ชาย เด็กหนุ่มใคร่ครวญเพียงอึดใจก่อนค่อยๆ เคลื่อนตัวแนบผนัง แอบฟังอยู่ข้างหน้าต่างห้องเล็กด้านในสุดของเรือนฮูหยินผู้เฒ่า ยิ่งรับรู้มากเท่าไรยิ่งหวั่นเกรง กลัวจับใจว่าหากจงอิ่งป๋อหน้ามืดตามัวลงมือขึ้นมา ตนผู้มีสายเลือดเดียวกันสมควรทำเช่นไร

     ต้องปกป้องนาง เขาต้องปกป้องหงซีซือให้ปลอดภัย

     กระนั้นผ่านไปอีกพักใหญ่พี่ชายของเขาดูเหมือนจะใจอ่อน หรือบางทีอาจโลเลเสียจนมิกล้าลงมือ ดังนั้นจงหยางกวนถึงได้มองข้ามสตรีนามเหมยหูเตี๋ย ท้ายสุดมิอาจยับยั้งภัยร้ายซึ่งคืบคลานไปหาหงซีซือ

     ภาพสุดท้ายที่เด็กหนุ่มเห็นท่ามกลางควันไฟหนาทึบคือหญิงสาวซึ่งเขาอยากรักษารอยยิ้มของนางเอาไว้

     จงหยางกวนคุกเข่าข้างเตียง เอื้อมสัมผัสมือนุ่มนิ่มนั่น ไล้ข้อนิ้วกับแก้มนวลเป็นครั้งแรก...และครั้งสุดท้าย

     รักลึกล้ำวาสนาตื้นเขิน

     แต่ไม่เป็นไร เขาไม่เสียใจแม้แต่น้อยที่รักนาง

     เมื่อลืมตาอีกครั้งพบว่าตนไม่ได้อยู่ท่ามกลางกองเพลิงในเคหาสน์สกุลจงอีกต่อไป เพียงอยู่คนเดียวในทุ่งบุปผาแดงสดดั่งโลหิตอันแสนเวิ้งว้าง ปราศจากหงซีซือเคียงข้าง

     นั่นเป็นถือเรื่องดี พี่ใหญ่อาจเข้าไปช่วยนางหรืออาจมีบ่าวไพร่ได้ยินเสียงเขาจึงช่วยกันดับไฟทันการณ์ บางทีนางอาจรอดชีวิต

     ดี...ดียิ่งนัก

     แม้ต้องโดดเดี่ยวลำพังที่นี่ก็นับว่าคุ้มค่า

     เด็กหนุ่มปิดตาลง หวนคืนกลับไปในช่วงที่งดงามที่สุดของชีวิต

     รอยยิ้มโฉมสะคราญ ดวงหน้าเพริศพริ้งซึ่งทำให้ใจเต้นรัว

     ทุ่งปี่อั้นฮวาแสนสงบเงียบ เด็กหนุ่มนั่งอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ วาดฝันขอเพียงพบดวงหน้านั่นอีกสักครั้งจะยอมข้ามสะพานจากไปโดยดี

     เวลาผันผ่าน เนิ่นนานจนยากต่อการคาดเดา

     ฤดูกาลในโลกมนุษย์หมุนเวียนมิสิ้นสุด กี่วัน กี่เดือน กี่ปี ไร้ซึ่งคำตอบ

     ชีวิตของเขาอาจเป็นเสมือนหมอกควันบางเบาที่ผู้คนพากันลืมเลือนจนสิ้น แต่นั่นไม่สำคัญเลย ตราบเท่าที่นางยังจดจำเขาเอาไว้ เขายินดีรอคอยต่อไป นานวันเข้าเริ่มได้ยินเสียงจากสรรพสิ่งรอบตัว พวกมันล้วนบอกให้เขาจากไป ทิ้งความทุกข์ใจไว้เบื้องหลัง ปลดเปลื้องความตรอมตรมแค้นเคืองให้เป็นหน้าที่ของผลกรรมซึ่งจะชำระหนี้กับผู้ก่อ

     จงหยางกวนมองพวกมันด้วยสายตาอ่อนโยน

     ไม่ต้องปลอบประโลมข้าหรอก... เขาเอ่ยเช่นนั้น นั่นเพราะความเจ็บปวดเคืองโกรธสลายจางหายไปนานแล้ว

     ข้าเพียงรอนาง

     รออาซือ


     จงหยางกวนเห็นชัดเจน ใบหน้าของสตรีผู้เป็นที่รักซึ่งสลักลึกลงในกระดูก หงซีซือยืนอยู่ท่ามกลางดอกไม้สีแดงแห่งปรภพ สนทนากับหญิงสาวผู้หนึ่งก่อนที่คนผู้นั้นจะหันหลังและจากไป

     “ท่านมาช้ามาก” นั่นคือประโยคแรกที่เอ่ยออกไป หงซีซือหันกลับมาพร้อมจ้องมองด้วยรอยยิ้ม เหมือนดังวันวาน เหมือนดังครั้งแรกที่พบกันในจวนสกุลหง

     “เจ้ารออยู่ที่นี่หรือ ไฉนไม่ข้ามสะพานไปก่อนเล่า”

     “ข้ากลัวท่านหลงทางเลยวิ่งเล่นรออยู่แถวนี้” เขารีบแก้ตัวเป็นพัลวัน มองดูนางยิ้มกว้างจนดวงตาหยักโค้งดุจจันทร์เสี้ยว หัวเราะเสียงกังวานรื่นหู

     มีความสุข มีความสุขเหลือเกิน

     “มัวชักช้าขำอะไรอยู่ รีบไปกันเถอะ”

     “หยางกวน พี่ชายเจ้าเป็นคนวางแผนฆ่าข้าใช่หรือไม่” หงซีซือเดินมาใกล้ สีหน้าแววตาจริงจัง ไม่หลงเหลือความสดใสเช่นก่อนหน้า เด็กหนุ่มมิอาจหลบเลี่ยงคำถามนั่น เมื่อนางบอกว่าไม่ติดใจเคืองแค้นเขาจึงเล่าความจริงทุกอย่างออกไปตั้งแต่ต้นจนจบ

     “คุณหนูใหญ่” จงหยางกวนเรียกนางเฉกครั้งแรกยามพบกัน น้ำเสียงตกประหม่าเล็กน้อยหากรวบรวมความกล้ากล่าวในสิ่งที่ตนตั้งใจเอาไว้จนจบ “ท่านยินดีทิ้งอดีต ปล่อยวางเคราะห์กรรมและบุญคุณความแค้นที่เผชิญตอนมีชีวิตแล้วไปกับข้าหรือไม่”

     เขาเฝ้ามองนางมาตลอดในยามมีชีวิต แม้กลายเป็นดวงวิญญาณก็ยังไม่กล้าวางใจ เฝ้ารอด้วยความภักดีไม่ไปไหน

     “ข้ายินดี”

     ขอบตาแห้งเหือดร้อนผ่าวในเสี้ยวพริบตา ความอบอุ่นอ่อนหวานชโลมจิตวิญญาณ ลึกซึ้งตราตรึงทุกชาติภพ



     นับแต่นี้ข้างกายไม่เดียวดาย การรอคอยอันยาวนานสิ้นสุดลงเสียที




*สะพานไน่เหอ (อนิจจัง) หรือ ไน่เหอเฉียวคือสะพานสู่ปรโลก

**วั่งชวนหมายถึงแม่น้ำลืมเลือนซึ่งอยู่ใต้สะพานไน่เหอ



เพลงนี้เป็นเพลงที่เราฟังตอนเขียนบทพิเศษบทนี้ค่ะ เลยอยากนำมาแบ่งปันให้นักอ่านได้ฟังกัน ฟังไปอ่านไปได้อารมณ์มาก





ช่วงเม้ามอยกับซือซิง ʕ •ᴥ• ʔ
แง้ T^T ทำไม่ซือซิงใจร้ายทำหยางกวนได้ลงคอ รู้สึกตัวเองใจไม้ไส้ระกำมาก// ตอนเขียนนี่น้ำตาซึมซะงั้น
นักอ่านอย่าโกรธเนอะ ชีวิตคนเรามันถูกลิขิตมาไม่เหมือนกันเพราะมีกรรมต่างกัน เจ้าลิงน้อยเองพอใจแล้วที่ได้ทำเพื่ออาซือด้วยความบริสุทธิ์ใจ (จำฉากดูดาวได้ไหม เป็นภาพที่อาซือเห็นหยางกวนซ้อนทับตอนคุยกับเหอซูนั่นเองค่ะ) หลังจากนี้ทั้งคู่ได้ไปเกิดใหม่แล้ว จะต้องได้มีช่วงเวลาแห่งความสุขแน่นอน
 

เป็นกำลังใจให้ซือซิงด้วย แล้วเจอกันบทหน้าจ้า มารอดูว่าจะเป็นบทพิเศษของใคร

ซือซิง
26/11/18

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 509 ครั้ง

1,056 ความคิดเห็น

  1. #1004 pornsupat (@pornsuput) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 14:15
    ความรักไม่จำเป็นต้องครองคู่ แค่ความปราถนาดีที่มีให้ก็รู้สึกว่ามันยิ่งใหญ่ เป็นความรักที่สวยงามมากค่ะ
    #1004
    1
    • #1004-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      29 พฤศจิกายน 2561 / 15:33
      ขอบพระคุณมากเลยค่ะ >__< ดีใจที่นักอ่านอินกับเจ้าลิงน้อยยย
      #1004-1
  2. #1003 miNAMizu (@minami0189) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 04:17
    งือออ....ไม่ว่างมาอ่านหลายวัน เข้ามาอีกที จบแล้ว ล็อคแล้วอ่าาา~~~อ่านไม่ทันแล้ว...แง~~เสียใจ......
    #1003
    1
    • #1003-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      29 พฤศจิกายน 2561 / 09:13
      V__V พอดีถึงกำหนดปิดตอนอ่ะค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ ถ้ายังไงไปอ่านเรื่องใหม่พลางๆ น้า
      #1003-1
  3. #1000 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 19:36
    อาชือมาเกิดเป็นลูกท่านหญิงและได้สมรักที่แท้จริงกับลิงน้อย
    #1000
    1
  4. #999 Alamadine (@alamadine) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 12:52
    อาซือน่าจะมาเกิดเป็นลูกสาวท่านหญิง นะ แบบดวงจิตมาเกิดตอนใกล้คลอดเหมือนนิยายบางเรื่องที่แต่ง
    #999
    1
    • #999-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      29 พฤศจิกายน 2561 / 09:11
      วิญญาณอาซือไม่ได้มาเกิดเป็นลูกสาวปันจินค่ะ แต่จะมีเรื่องราวเซอร์ไพรส์ในเล่มน้า
      #999-1
  5. #995 deedee (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 01:09

    ความรักของหยางกวนยิ่งใหญ่มาก รักอาซือด้วยใจบริสุทธิ์จริงๆ

    #995
    1
  6. #993 Goody2526 (@Goody2526) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 22:10
    สงสารชายรองกับอาซือมากกกกก ยิ่งอ่านยิ่งสงสารค่ะ รอๆๆค่ะ เผื่อทั้งคู่ได้มาเกิดใหม่ ได้รักและครองคู่กันอย่างมีความสุข
    #993
    1
  7. #992 พลอย (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 20:35

    อิ่มเอมในความรักของคู่นี้มากค่ะ

    #992
    1
  8. #991 Datarin (@Datarin) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 20:34
    อยากอ่านอาซืกับลิงน้อยในชาติภพใหม่เหมือนกันค่ะ

    มาเป็นลูกสาวท่าหญิงได้ไหมคะ
    #991
    1
    • #991-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:51
      ไรต์เตรียมเซอร์ไพรส์ไว้รอในแบบรูปเล่มแล้วค่ะ
      แต่คงไม่ได้เป็นลูกสาวปันจินเพราะนางท้องก่อนพี่สาวจะไปเกิดใหม่อ่า T^T
      #991-1
  9. #990 dangpurr (@dangpurr) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 19:52
    อยากรู้เรื่องชาติต่อไปของอาซือและหยางกวนค่ะ คงจะน่ารักมากเลย มาต่ออีกนะคะอย่าให้รี๊ดต้องค้างคาเลย เปิดเปนเรื่องใหม่ได้จะเยี่ยมที่สุดค่ะ
    #990
    2
    • #990-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:50
      ไรต์ได้เขียนเรื่องราวของทั้งสองเป็นเซอร์ไพรส์ในเล่มแล้วค่ะ จะเป็นอย่างไรต้องติดตามนะคะ ^^
      #990-1
    • #990-2 dangpurr (@dangpurr) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 23:54
      ขอบคุณค่ะ
      #990-2
  10. #989 soofee26 (@soofee26) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 19:06
    เราก็อยากอ่านคู่นี้ในชาติหน้า อยากเห็นเค้าสมหวัง //วอนไรท์ช่วยเมตตา ./_\.
    #989
    1
    • #989-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:49
      บอกเลยว่าหยางกวนกับอาซือที่โผล่ในบทพิเศษคนอื่นในเล่ม ฟินแน่นอนค่ะ >__<
      #989-1
  11. #988 watinee-meo (@watinee-meo) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 18:37
    ขออ่านก่อนน๊าาอีกวันได้มั้ยคะไรท์เพิ่งได้มาอ่าน พลี๋สสสส
    #988
    1
  12. #987 poy__popo (@poy__popo) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 18:31
    ไม่สนใจเปิดเรื่องใหม่เป็นชาติหน้าของคู่อาซือกับลิงน้อยเหรอคะ อยากอ่าน ~~~^^ ชอบคู่นี้มากเลย >\\\<
    #987
    1
    • #987-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:48
      เดี๋ยวมีเซอร์ไพรส์นักอ่านในเล่มจ้า
      แล้วเดี๋ยวนักอ่านจะได้เอาไปฟินต่อ 555
      #987-1
  13. #985 Tiemchan (@Tiemchan) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 17:55
    มั่นคงจริงๆ ดีที่สมหวัง แม้จะรอนานมาก
    #985
    1
    • #985-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:47
      เนอะๆ แล้วเดี๋ยวมีเซอร์ไพรส์ในเล่มด้วย อิอิ
      #985-1
  14. #984 เฉิงหนิงต้า (@KaekaiUreka) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 17:18
    หยางกวนนี่รอคอยอย่างมั่นคงมากๆ เลย
    #984
    1
    • #984-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:47
      เป็นอะไรที่ทั้งงดงามและเจ็บปวดค่ะ T__T
      #984-1
  15. #982 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 14:30
    ซาบซึ้งมาก
    #982
    1
  16. #981 queendevil0410 (@queendevil0410) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 14:00

    เศร้า ซึ้ง มากๆ ค่ะ รักที่งดงามจริงๆ

    #981
    1
    • #981-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:44
      ทั้งสองคนคือตัวแทนความรักที่งดงามค่ะ T-T
      #981-1
  17. #980 จิ๊บจิ๊บ (@fassa) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 13:57
    น้ำตาจะไหล คู่นี้มาเกิดใหม่จะได้คู่กันใช่ไหม
    #980
    1
    • #980-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:42
      ไรต์ใส่ความเซอร์ไพรส์เอาไว้ในเล่มแล้ว หุหุ >.,<
      #980-1
  18. #979 ศรีไงศรีเองงงง (@alich25) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 13:21
    สงสารคู่นี้มากจริงๆ ฮือออออ
    #979
    1
    • #979-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:42
      เดี๋ยวมีเซอร์ไพรส์นักอ่านในเล่ม หุหุ รับรองว่าฟิน
      #979-1
  19. #978 ปอย (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 11:38

    รักของอาซือกับเจ้าลิงคือรักที่บริสุทธิ์

    #978
    1
    • #978-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:42
      จริงค่ะ เขียนไปแม้จะเศร้าแต่ก็รู้สึกประทับใจและผูกพัน
      #978-1
  20. #977 สิบลื้ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 11:23

    หน่วงในความรู้สึก สงสารหยางกวนมีรักแต่ไม่สามารถข้ามเส้นแบ่งฐานะได้ ไรท์ใจร้าย..

    #977
    1
    • #977-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:41
      แง้ๆ ไรต์ขอโต๊ดดดด ให้ทั้งสองได้แฮปปี้ในชาติต่อไปเนอะ เดี๋ยวมีเซอร์ไพรส์นักอ่านในเล่มแน่นอนค่ะ >__<
      #977-1
  21. #976 ssnnpy (@ssnnpy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 10:32
    ไรท์คะ จะเปลี่ยนไปสายนี้ไม่ได้นะ
    มันเศร้าไป คือแต่งดีมากจนกลัวใจ
    ถ้าหันมาแต่งสายนี้ต้องอ่านไปร้องไห้ไปแน่เลย
    #976
    1
    • #976-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:41
      5555 ไรต์ก็แอบอยากเปลี่ยนสายเป็นบางที แต่ยังค่ะ>O< เอาแค่พอหอมปากหอมคอ สงสารคนอ่าน สงสารตัวเองด้วย แต่งไปก็ซึมไป
      #976-1
  22. #975 avid reader (@naru712) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 10:27
    สงสารหยางกวนกับอาซือ
    #975
    1
    • #975-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:39
      เดี๋ยวทั้งสองจะต้องได้มีความสุขอย่างแน่นอน
      #975-1
  23. #974 คนที่รอมานาน (@puccaaa) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 10:15
    ตอนนี้น้ำตาไหลเลยอ่ะ สงสารหยางกวนมาก สงสารอาซือด้วย
    #974
    1
  24. #973 N' Namfon (@namfon-killua) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 09:38
    สงสารหยางกวนมากๆ เลย ไรต์เขียนภาคต่อมั๊ยคะ แบบไปเกิดใหม่ละได้คู่กันแบบนี้ อยากอ่านมากๆ สงสารน้อง
    #973
    1
    • #973-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:39
      แง่มๆ เดี๋ยวสองคนนี้จะมีโผล่ตอนพิเศษในเล่มฮับบบ
      #973-1
  25. #972 mariel-p (@mariel-p) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 09:36
    ขอได้ไหม ให้สองคนนี้เกิดใหม่แล้วได้มารักกัน สงสารน้องที่รักแต่ต้องเก็บไว้ในใจ สงสารอาซือรักคนที่ไม่ได้รักตัวเอง
    #972
    1
    • #972-1 ซือซิง/FrostyNight (@FrostyNight) (จากตอนที่ 37)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 20:38
      เรื่องราวของอาซือกับหยางกวนมีเซอร์ไพรส์นักอ่านในเล่มแน่นอนค่ะ >__<
      #972-1