นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

One shot:EYE แววตา

One Shotเรื่องแรกที่พึ่งแต่งขออภัยหากมีคำผิด หรือข้อผิดพลาดอื่นๆด้วยครับ

ยอดวิวรวม

12

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


12

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  1 มิ.ย. 63 / 19:32 น.
นิยาย One shot:EYE ǵ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
         
   
        Chess Theme
One Shotเรื่องแรกที่พึ่งแต่งขออภัยหากมีคำผิด หรือข้อผิดพลาดอื่นๆด้วยครับ~~~~~~~~~
   

เนื้อเรื่อง อัปเดต 1 มิ.ย. 63 / 19:32


เวลาอ่านเรื่องนี้ฟังเพลงนี้คลอเบาๆ เพิ่มMoodอ่านได้นะ~

_________________________________________________________________________________

หญิงสาวผมสีทองที่มีดวงตาสีฟ้าตัดกับสีผมของเธอนั้นกำลังมองชายหนุ่มผมสีดำตัดกับเทาพร้อมกับดวงตาสีแดงอมน้ำผึ้งของเขาอย่างไม่กระพริบตาเลยแม้แต่น้อย

แต่พอชายคนนั้นหันกับมามองเธอนั้นในแววตามีตาความเฉยเมยต่อทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่เรื่องตรงหน้าอย่างในตอนนี้ที่เขาเดินชนหญิงผมสีทองไปแล้ว

เขานั้นได้มองหญิงสาวกำลังพยุงตัวเองจากการเดินชนของเขาเอง ผู้หญิงคนนั้นได้หันมามองเขาพร้อมกับสายตาโกรธพร้อมกับเดินผ่านพร้อมกับสบถเล็กน้อย หลังจากเธอเดินผ่านเขาไป เขาได้คิดในใจว่าผู้หญิงผมทองคนนั้นเหมือนกับผู้หญิงคนนึงที่เข้ารู้จัก

ผู้หญิงผมฟ้าสลวยกลิ่น แอปเปิลเขียว ริมฝีปากสีชมพูอ่อนที่มาพร้อมกับเสน่ห์แต่กับไม่เข้ากับนิสัยของเธอที่ห้าวพอประมาณ แต่เธอคนนี่เป็นคนที่ทำให้เขารู้จักความรักและก็ความเศร้าที่กัดกินเขาจนถึงตอนนี้

ชายหนุ่มที่กำลังคิดอย่างนั้นได้ก็ได้สลัดความคิดบ้าๆอย่างนั้นออกจากหัวตัวเองพร้อมกับเดินต่อไปแต่ตาของเขาก็เหลือบมองไปเห็นกระดาษใบนึงที่น่าจะหล่นพร้อมกับที่หญิงผมสีทองคนนั้นล้มลงไปกับพื้น

เขาได้หยิบขึ้นมาดูปรากฎว่ากระดาษที่เขานั้นคือใบสมัครเขาชมรมวอลเลย์บอลหญิงของทางโรงเรียนที่เปิดให้สมัครคัดเลือกเข้าชมรม

ชายหนุ่มที่ได้อ่านใบสมัครของเธอนั้นได้หันไปมองด้านหลังว่าเผื่อเธอจะกลับมาเอาใบสมัครที่หล่นตรงพื้นแต่แล้วหันไปก็ไม่เจอกับเธอแล้ว เขาจึงตัดสินใจเดินหน้าไปที่ห้องประชาสัมพันธ์ของโรงเรียนเพื่อที่จะให้ประกาศเรื่องของหล่นหาย

แต่พอเข้าห้องไปแล้วกับไม่มีคนสักคนที่อยู่ห้องนั้นเขาจึงตัดสินใจเปิดระบบไมค์และลำโพงของโรงเรียนเพื่อประกาศให้หญิงสาวผมทองจอมซุ่มซ่ามให้มารับใบสมัครของเธอ เสียงประกาศของเขานั้นได้เข้าหูของนักเรียนๆหลายคนแต่แล้วก็มีเสียงวิ่งอันเป็นจังหวะที่มุ่งหน้าไปที่ห้องประขาสัมพันธ์

หญิงสาวผมทองได้เปิด ประตูพร้อมกับอาการหอบเล็กน้อยภาพตรงหน้าหญิงสาวนั้นคือชายตรงหน้าเธอนั่งไขว่ห้างมือท้างคางมองเธออยู่ในสภาพเช่นนี้หญิงสาวผมทองนั้นได้ตวาดใส่ชายหนุ่มพร้อมกับเดินไปหาเขา

แต่ชายคนนั้นก็ยังมีสายตาเฉยเมยและไม่ได้พูดอะไรกับเธอจนหญิงสาวคนนั้นได้มายืนตรงหน้าพร้อมกับกระชากใบสมัครของเธอออกจากมือของเขาพร้อมกับหันมาพูดด้วยสายตาที่ค่อนข้างอายกับชายหนุ่มว่าเขาได้อ่านใบสมัครของเธอไปแล้วใช่ไหม ชายหนุ่มพยักหน้ารับเขาไม่มีเหตุผลที่ต้องโกหกผู้หญิงตรงหน้าเขากับกันเขานั้นอยากจะรู้จักผู้หญิงตรงหน้าของเขาด้วยซ้ำ

ชายคนนั้นได้เอ่ยชื่อของเธอก่อนจะเดินตรงไปที่ผู้หญิงผมทองที่กำลังเดินออกจากห้องไปเธอที่ได้ยินชื่อตัวเองจากปากของคนที่ตัวเองหมั่นไส้ก็ได้หันมาตวาดชายคนนั้นพร้อมกับคำพูดมากมาย

คำพูดเหล่านั้นได้ไปสกิดในใจของชายหนุ่มว่ายิ่งฟังเธอพูดมากเท่าไหร่ก็ยิ่งเหมือนกับผู้หญิงผมฟ้าที่ตัวเองรู้จักมากขึ้นเท่านั้นทั้งคำพูดคำจา ท่าทางราวกับแกะที่อยู่ในฝูงเดียวกัน

หญิงสาวที่ได้พูดออกไปมากมายจนเสร็จพร้อมกับถอนหายใจเล็กน้อย เธอไม่เคยเจอผู้ชายอย่างนี้มาก่อน ดวงตาที่นิ่งเฉยกับทุกอย่างเหมือนกันเหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นยังไม่เกิดขึ้น หญิงสาวได้หันหลังกลับพร้อมกำลังเดินออกจากห้องก่อนที่ชายคนนั้นจะคว้าข้อมืออย่างรวดเร็ว เธอนั้นไม่รู้ว่าชายหนุ่มนั้นจะทำอะไรเธอ บรรยากาศในห้องก็มีกันแค่สองคนและยังสุ่มเสี่ยงเกินไปสำหรับเธอ

เธอได้ตบหน้าผู้ชายตรงหน้าอย่างจังก่อนผู้ชายคนนั้นจะสบัดหน้าตัวเองเพื่อเรียกสติของเขาก่อนจะหันไปขอโทษหญิงสาวที่เขาได้คว้ามือเธอไว้หญิงสาวเห็นอย่างนั้นก็กล้าๆกลัวๆที่จะพูดคุยกับคนที่อยู่ตรงหน้าเธอ

ชายหนุ่มตรงหน้าของเธอนั้นที่เห็นสภาพกล้าๆกลัวๆก็ได้เอ่ยให้เธอรีบไปคัดตัวของชมรมก่อนเวลาจะหมดลงซะก่อน หญิงสาวที่ได้ยินอย่างนั้นก็ขอตัวออกจากห้องแล้ววิ่งไปที่โรงยิมทันทีก่อนที่จะเสียเวลามากกว่านี้

เสียงวิ่งอันเป็นจังหวะนั้นของได้ตรงกับจังหวะหัวใจของชายหนุ่มที่เดินออกจากห้องตามเธอมา เขาได้หันไปมองทางที่วิ่งของผู้หญิงที่พึ่งคุยกับเขาไม่กี่นาทีที่แล้วแต่ก็ไม่เห็นเธอซะแล้ว

หญิงสาวผมทองได้เปิดประตูโรงยิมอย่างเหน็ดเหนื่อยจากการวิ่งของเธอก่อนจะยื่นใบสมัครคัดเลือกเข้าชมรมของเธอ หลังจากที่คุณครูที่ดูแลชมรมนี้ได้ใบสมัครของเธอก็บอกให้เธอไปยืนเข้าแถวกับคนที่มาคัดตัว

ในขณะที่เธอนั้นกำลังเดินเข้าไปในแถวเธอก็ได้สังเกตว่าคนที่มาคัดตัวนั้นได้มองเธอปานจะกลืนเธอทั้งเป็นแต่เธอก็ไม่ได้สนใจอะไรเธอรู้ว่าชมรมวอลเลย์บอลของที่นี่นั้นเต็มไปด้วยคนเก่งใครๆก็อยากเข้า ซึ่งเธอก็อยากเป็นอย่างพวกรุ่นพี่ที่คว้าแชมป์ระดับประเทศให้แก่โรงเรียนนี้การคัดตัวนั้นเต็มไปด้วยความยากลำบากทั้งการทดสอบร่างกาย จิตใจ ทีมเวิร์ค

การคัดเลือกนั้นผ่านไปได้ด้วยดีไม่เกิดปัญหาอะไรอย่างที่เธอคิด แต่เธอก็ต้องมาจิตตกกับการประกาศรายชื่อตัวจริงนั้นไม่มีเธอติดในรายชื่อแต่กับไปเป็นรายชื่อตัวสำรองแทนเธอได้แต่ให้กำลังใจตัวเอง เข้าข้างตัวเองว่าดีแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้โดนคัดออก

หลังจากประกาศรายชื่อเสร็จพร้อมกับฝนตกพอดี นักเรียนหญิงในห้องนั้นก็ออกมาพร้อมมุ่งหน้ากลับบ้านของตัวเองหลายคนดีใจที่ได้เป็นตัวจริงหลายคนเสียใจที่ตัวเองโดนคัดออก แต่ทำได้แค่ฝืนยิ้มว่าโอเค หญิงสาวผมทองได้เดินออกมาด้วยหน้าตาเรียบเฉยจนถึงทางออกจากอาคารเรียนไปหน้าโรงเรียน

เสียงฝนตกนั้นทำให้ผู้หญิงผมทองนั้นรู้ตัวว่าเดินมาถึงทางออกของอาคารแล้ว เธอได้มองออกไปแล้วสังเกตว่าในนั้นยังไม่มีท่าทีที่จะหยุดก่อนที่จะมองเห็นชายหนุ่มผมเทาตัดสลับกับดำที่กำลังเดินเข้ามาในอาคารพร้อมกับร่มของเขา

ชายหนุ่มที่เดินเข้าอาคารเรียบร้อยแล้วก็ได้หันไปพูดกับเธอว่ารถไฟฟ้าที่ใกล้กับโรงเรียนนั้นงดบริการ1ชั่วโมงเพื่อรอให้ฝนตกนั้นเบาลงกว่าเดิม หญิงสาวที่ได้ยินอย่างนั้นก็ได้ทำหน้าเซ็งก่อนจะหันไปพูดว่ากับชายหนุ่มที่ยืนข้างเธอในตอนนี้

เธอได้เอ่ยถามชื่อชายผมเทาตัดดำ ชายหนุ่มที่ได้ยินอย่างนั้นก็เอ่ยชื่อของเขา หญิงสาวที่ได้ยินชื่อของเขาแล้วก็กำลังแนะนำตัวเองให้กับฝ่ายชายรู้จักก่อนที่ฝ่ายชายจะเอานิ้วชี้มาจิ้มตรงปากเธอพร้อมกับพูดกับสาวผมทองว่าเขานั้นรู้ชื่ออยู่แล้วไม่จำเป็นต้องแนะนำตัวหรอก

หญิงสาวที่เห็นการกระทำของอีกฝ่ายก็ทำหน้าเจื่อนๆใส่พร้อมกับพูดว่าไม่เหมือนกับเขาที่เดินชนเมื่อคราวก่อนเลย ฝ่ายชายนั้นเงียบอยู่สักพักก่อนที่จะชวนเธอนั้นไปร้านกาแฟใกล้โรงเรียนของพวกเขาเพื่อรอเวลาของสถานีรถไฟเปิดทำการอีกครั้ง

หญิงสาวนั้นที่กำลังจะส่ายหน้าเพื่อปฏิเสธคำชวนของชายหนุ่มนั้นก็ได้ยินคำพูดของเขาที่ให้เขาเลี้ยงกาแฟให้เธอเป็นการขอโทษจากการเดินชนของเขาก่อนจะกลับบ้าน

เธอที่ได้ฟังคำพูดของเขาอย่างนั้นก็ได้ตกลงไป ร้านกาแฟนั้นอยู่ตรอกเล็กๆใกล้สถานีรถไฟของพวกเธอกำลังจะไปด้านนอกร้านตกแต่งเป็นแนวยุคเก่าภายในร้านตกแต่งไปด้วยรูปภาพจากจิตกรไร้นามต่างๆพร้อมกับแสงไฟสลัวเล็กน้อย

ชายหนุ่มวัยกลางคนมีเคราสีเทามองมาหาพวกเธอก่อนที่เขาจะเอ่ยปากถามว่าต้องการเครื่องดื่มอะไร

พอได้ยินอย่างนั้นหนุ่มผมดำเทาหันมาถามเธอว่าต้องการเครื่องดื่มอะไร

ลาเต้เพิ่มหวานคือสิ่งที่เธอต้องการ เธอต้องการความหวานเอามากลบความขมจากสิ่งที่เธอผ่านมาในวันนี้ ชายหนุ่มที่ได้ยินสิ่งเธอต้องการก็สั่งเครื่องดื่มของเขาและเธอก่อนที่จะไปนั่งที่โต๊ะ

เธอได้นั่งลงพร้อมกับมองชายหนุ่มที่กำลังมองเธอเหมือนกัน เธอคิดในใจว่าแววตาของเขานั้นต่างจากตอนแรกที่เจอกันไม่เฉยเมย ไม่เฉยชา แต่ก็ไม่ถูกเช่นกันว่าเป็นอย่างไร แต่แล้วเจ้าของร้านได้มาเสิร์ฟกาแฟของพวกเธอก่อนที่จะเดินกลับไปที่นั่งรอลูกค้าที่เดิมของเขา

ลาเต้ของเธอนั้นได้แต่งฟองนมเป็นรูปหัวใจที่มีศรธนูแทง แต่พอมองของเขานั้นกับไม่มีอะไรเลยนอกจากหน้าตัวเองที่สะท้อนจากกาแฟในแก้วของเขา เธอได้มองหน้าชายหนุ่มก่อนที่จะดื่มลาเต้ของเธอ

ลาเต้ที่หอมนุ่มละมุนที่เพิ่มความหวานเข้าไปอีกนั้นทำให้เธอมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ราวกับความเศร้าที่ตัวเองเป็นตัวสำรองนั้นหายไป ก่อนจะหันไปพูดกับชายที่อยู่ตรงข้ามกับเธอ

เธอได้พูดขอบคุณชายหนุ่มที่ได้ช่วยเธอเรื่องใบสมัครเข้าชมรมนั้นแต่ก็พลาดที่จะได้เป็นตัวจริงเธอรู้ว่านี่เป็นสิ่งไม่ควรพูดกับคนที่พึ่งรู้จักแต่เธอก็เก็บไว้กับเธอไม่ได้อยู่ดี

ความเศร้าได้ออกมาพร้อมกับน้ำตาของเธอ เธอได้ร้องไห้ออกมาจนชายหนุ่มนั้นยื่นกระดาษทิชชู่ให้กับเธอ พร้อมกับพูดปลอบเธอเล็กน้อยแม้จะช่วยอะไรได้ไม่มากแต่เขาก็ไม่อยากให้เธอเศร้า

หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นได้เลิกร้องไห้พร้อมกับความเศร้านั้นได้หายไปพร้อมกับดื่มลาเต้จนหมดก่อนที่เธอนั้นจะเดินออกจากร้านไปเจ้าของร้านเห็นอย่างนั้นก็ได้วิ่งออกไปดูเธอแต่ก็ไม่เจอเธอแล้วก่อนที่ชายหนุ่มผมดำตัดเทาจะเดินออกมาจ่ายเงินด้วยตนเองแล้วเดินไปสถานีรถไฟ

หญิงสาวที่วิ่งขึ้นรถไฟก่อนที่เขาจะเดิมตามมานั้นก่อนประตูจะปิดลงเธอได้มองเห็นเขาที่เดินออกมาจากตรอกร้านกาแฟนั้นพร้อมมองเธออยู่และประตูก็ได้ปิดตัวลง

เสียงล้อของรถไฟนั้นดังเป็นจังหวะสอดคล้องกับหัวใจเธอที่เต้นเร็วจนหยุดไม่อยู่ เธอนั้นไม่เคยเป็นอย่างนี้จากการปลอบมาก่อนยิ่งกับผู้ชายคนนี้ที่เธอนั้นพึ่งรู้จักกับทำให้เธอเป็นอย่างนี้ได้

ชายหนุ่มที่ได้มองรถไฟออกจากสถานีแล้วก็ได้แต่ส่ายหัวพร้อมกับเดินไปที่สถานีเขารู้ว่านั้นคงไม่พอใจที่เขาปลอบเธอแต่เขาก็ไม่รู้ว่าต้องอย่างไรแต่เหมือนกับหัวใจของเขานั้นทำไปเอง

_________________________________________________________________________________

Friday on a road ผู้แต่ง

ผลงานอื่นๆ ของ Friday_on_a_road

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น