หลุดมาในโลก Undertale พร้อมว่าที่สวามีในอนาคต(?)

ตอนที่ 3 : แม่แพะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 177
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    12 เม.ย. 62

ไม่รีรอไม่รอช้าแต่งงงง





"รู้สึกเหมือนเธอจะเป็นมนุษย์ซะด้วยสิหายากนะที่จะเจอมนุษย์ในที่นี้น่ะ แต่....ช่างเถอะ!"

ดอกไม้กล่าวด้วยความดีใจ

เอาเป็นว่าฉันจะเป็นคนสอนเธอเองนะ เห็นรูปหัวใจที่อยู่ตรงอกของเธอหรือเปล่า มันคือดวงวิญญาณของเธอนั่นเอง~"

"เห็น LV นั่นไหม LV นั่นย่อมาจากLove ที่นี่เธอเห็นเมล็ดที่อยู่รอบรอบตัวเธอไหม มันคือ Love นั่นเอง แตะมันและ Lv ของเธอจะเพิ่มขึ้น"

คุณแกล้งซื่อไปแตะเมล็ด
แต่ความเจ็บของมันก็เจ็บไม่ใช่น้อย

"โอ๊ย!!!"คุณตะโกนออกมาดังไปถึงที่ๆเด็กหนุ่มสองคนได้ยินจึงวิ่งไปดู

"เธอเป็นอะไรรึป่าว?!"เสียงของคิรัวร์ถามขึ้น
เค้าดูตกใจนิดหน่อย ก่อนที่ดอกไม้นั่นจะพูดว่า

" ในโลกนี้นะมีแค่ฆ่ากับถูกฆ่า!!!!"
ตาของฟลาววี่เป็นสีดำก่อนจะเอาเมล็ดทานตะวันมาใกล้คุณเรื่อยๆ

คุณไม่ตอบโต้ใดๆ และมีลูกไฟผ่านไปทางดอกไม้โง่ๆนั่น

คนนั้นคือ....แพะ.....ที่ใส่ชุุด....

คุณไม่ค่อยตกใจเท่าไหร่เพราะคุณเคยเห็นในเกมบ่อยแล้ว....ต่างจากเด็กชายสองคนที่อื้งๆอยู่


"หนูน้อยทั้งสามคนไม่เป็นไรใช่มั้ยจ๊ะ???"

เสียงเธอดูเป็นห่วงเราสามคนมาก


"ไม่เป็นไรค่ะ"

มากิเอ่ยพลางยิ้มบาง


"หนูน่าเป็นห่วงที่สุดเลยน้ะจ๊ะหัวแตกหน่ะตามมาสิจ๊ะไปทำแผลกัน ฉันชื่อทอเรียวน้ะหนูน้อยหล่ะ"


"มากิค่ะ"


"คิรัวร์"


"ชิเอล"


"ชื่อเพราะมากเลยจ่ะ^^"


"ขอบคุณที่ชมค่ะ"ฉันยิ้มตอบกลับ


"ในนี้เต็มไปด้วยกับดักจับมือฉันไว้ดีๆน้ะจ๊ะ"

ทอเรียวเอ่ยและจับมือคุณ คุณยิ้มตอบและยื่นมืออีกข้างให้สองเด็กหนุ่มจับ เด็กทั้งสองคน

หน้าขึ้นสีเล็กน้อย ก่อนจะจับอย่างว่าง่าย


ขอข้ามน้า


"เดี๋ยวจะเล่าเรื่องนิทานหอยทาก(?)ให้ฟังน้ะจ๊ะ"


"ห๊ะ! นิทานหอยทาก???'คิรัวร์คิ้วขมวดเล็กน้อย


คุณรีบตัดบทและถามทันที

"หนูจะออกจากที่นี่ยังไงค้ะ???"


"....พอดีฉันมีธุระขอตัวน้ะ..."


เป็นตามที่คิดคุณลากเด็กหนุ่มสองคนมาด้วย


"หนูต้องการออกจากที่นี่ค่ะ...."


"ถ้าเธอมั่นใจนักก็ชนะฉันให้ได้สิ"

ทอเรียลเสกลูกไฟ แต่คุณบังเด็กหนุ่มสองคนไว้


นั่นทำให้คุณโดนดาเมจคนเดียว จนทอเรียวใจอ่อนยอมปล่อยคุณไปเธอกอดคุณและเด็กหนุ่มสองคน


"ออกมาได้แล้วว"คุณทำท่าดีใจและกอดชิเอล


"ท...ทำอะไรของเธอหน่ะยัยโรคจิต!!!"ชิเอลหน้าแดงมาก แต่คุณไม่สนและหอมแก้ม ชิเอล


คิรัวร์มองนิดๆก่อนจะเอ่ยว่า "ไปกันได้แล้ว..."

เค้ารีบเดินมาก ชิเอลดูหอบนิดๆ


ก็....เค้าร่างกายอ่อนแอนี่เน้าะ


คุณพยุงชิเอลไปด้วย


"ใจเย็นๆสิคิรัวร์ ชิเอลจะเป็นลมแล้วน้ะ!!!"

คุณตะโกนออกมานิดๆ ก่อนคนด้านหน้าจะชะงัก


และดูเหมือนไม่ตั้งใจ วิ่งกลับมาช่วยพยุงชิเอล


คุณยิ้มบางนิดๆ รู้สึกเหมือนฟริสน่าจะมาก่อน-

สิน้ะ...คุณคิดและเห็นพาไพรัส....


พาไพรัสมองคุณก่อนจะบอกว่าเค้าจะจับพวกคุณ


ผ่านมาซักพักชิเอลเริ่มไม่ไหว


"ชิเอล!!!"คุณรีบพยุงเค้าขึ้นมา พาไพรัสดูตกใจและลนลานเลยถามว่า


"มนุษย์ฉันสามารถช่วยอะไรเธอได้มั้ย?!"


"อา.......พาชิเอลไปนอนพักทีสิ"คุณเอ่ย


"ได้เลยมนุษย์!"พาไพรัสพูดพลางนำทางไปบ้านเค้า


คุณเดินเข้าไปก็เห็นฟริสและ....แซนเอยูอื่น

กรี๊ดดดด

ฟริสทำท่าตกใจเมื่อเห็นชิเอลที่เป็นลม


เธอดึงเค้าออกจากคุณและพาเค้าไปนอน


คุณเห็นฟริสยิ้มสะใจใส่คุณนิดหน่อย

"ร่าน....."คุณพูดในใจ


คุณตามไปดู ก่อนคุณจะใจหายวูบเพราะหน้าของฟริส ใกล้หน้าของชิเอลมาก


"จะทำอะไรหน่ะ?!"คุณตะโกนเสียงดังมาก

คิรัวร์ที่ไปหยิบผ้าจึงเปิดประตูออกมาดู


ปัง!


"เกิดอะไรขึ้น?"คิรัวร์ถาม


"ยัยนี่จะจูบชิเอล...."


"ป่าวน้ะแค่ดูอาการเฉยๆเองค่ะ"


"งั้นหรอ...เธอไปได้แล้วฉันดูเอง"


"แต่คุณเป็นแข-"


"ฉันบอกให้ไป....ยัยร่าน" คุณไปพูดคำท้ายใกล้ๆหูฟริส


"ฮึกๆ ฮืออออฟริสแค่อยากช่วย"


"อ๊า...อย่าร้องสิค้ะเอาเป็นว่าไปชุบผ้าให้หน่อยสิค้ะ"


"ชิ...."ฟริสจิปากนิดๆก่อนจะเอาผ้าไปชุ


"ทำไมต้องไล่ด้วยหล่ะ"คิรัวร์ถามคุณ


"หวง...."คุณตอบอย่างหงุดหงิดเพราะฟริส


"งั้นหรอ..."คิรัวร์ทำหน้าเศร้า


"หืม?"คุณเห็นหน้าของคิรัวร์ เลยยิ้ม


"ฉันก็หวงนายเหมือนกันน้า~"คุณดีดหัวคิรัวร์เบาๆ


"ยังไง"


"ฉันหน่ะหวงนายสองคนเท่าๆกันน้าอย่าคิดไปไกลจิ"คุณยิ้มและหัวเราะออกมา


"งั้นหรอ..."เค้ายิ้มนิดๆก่อนทั้งสองคนจะดูแลชิเอลต่อ


"มาแล้วค่ะ"ฟริสยิ้มให้คิรัวร์ก่อนจะเอาผ้ามาชุบหน้าผาก ชิเอลแต่โดนคุณหยิบไปก่อนฟริสเบะปากนิดหน่อยก่อนจะยิ้มปกติ


คุณใช้ผ้าลูบใบหน้าของชิเอลอย่างเบามือ


"หาวววว"คุณหาวออกมาทำให้คิรัวร์ขำนิดหน่อย


"นอนตักฉันมั้ย?"คิรัวร์เอ่ยถามเด็กที่หาวแสนน่าเอ็นดูของเค้า


"ได้หยอ??"มากิถามเพื่อความแน่ใจ


"อืม"เค้ายิ้มกลับ


"เย้!!"คุณไปรอนบนตักของคิรัวร์ และเอาผ้าวางไว้บนหน้าผากชิเอล และเข้าสู่ห้วงนิทรา...












ตัดจบ....สั้นมากกกกกกก

ไรท์ขอท่ดไรท์ทำได้แค่นี้ย์~

หนี~

เม้นกันด้วยน้าไรท์จะได้มีกำลังใจ~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #4 Minoogki (@Minoogki) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 23:14

    มาๆต่อได้แล้วนะ

    #4
    1
    • #4-1 Frick14380 (@Frick14380) (จากตอนที่ 3)
      27 เมษายน 2562 / 19:02
      ต้องรอหน่อยน้ากำลังปั่นอยู่
      #4-1
  2. #3 Aum (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 11:58

    เกลียดอีร่านค่ะพี่ ไม่ชอบเลย!! มาต่อนะพี่^∆^

    #3
    0