อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,734,316 Views

  • 15,119 Comments

  • 15,781 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    123,514

    Overall
    2,734,316

ตอนที่ 512 : ตอนที่ 503 : ผู้สืบทอดไร้อำนาจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8074
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 599 ครั้ง
    22 ก.พ. 62

ตอนที่ 503 ผู้สืบทอดไร้อำนาจ

 

ณ ปราสาทปราการเทพสมุทร...

 

“ก็อย่างที่ข้าบอก... มันเป็นเรื่องสำคัญที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง ถึงจะมีการประชุม ราชาเจ้าเกาะทั้ง 10 แต่ท้ายที่สุด พวกเราก็คงไม่อาจหลีกเลี่ยงการเข้าร่วมสงครามกับทางนิกายฯ อยู่ดี...” เถิงจิงเป่า ราชาเจ้าเกาะหมื่นน้ำวน กล่าวขึ้นกลางโถงประชุมในปราสาท ที่บัดนี้รายล้อมไปด้วยสมาชิก คนในตระกูลเถิงระดับสูงนับสิบ

 

“ท่านพ่อ พวกเราอาศัยจังหวะ ตัดความสัมพันธ์กับนิกายฯ ไม่ได้หรือ? ในเมื่อพวกมันกำลังทำสงครามกับสถาบันฯ อยู่แล้ว... คงไม่มีเวลาว่างมาสนใจพวกเราหรอก...” เถิงหย่งเหยา บุตรชายคนโตของ เถิงจิงเป่า กล่าวขึ้น...

 

“เหอะ... คิดโง่ ๆ วิธีนั่นมันใช้ได้แค่ระหว่างสงครามเท่านั้น!! หากนิกายฯ ที่มีกำลังเหนือกว่า สถาบันฯ เป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ... หลังจากนั่น นิกายฯ จะได้มาเล่นงานพวกเราต่อเอาน่ะสิ!!” เถิงหยวน กล่าวขึ้น...

 

เถิงหยวน ซึ่งมีศักดิ์เป็นน้องชายต่างมารดา เถิงหย่งเหยา... แต่เห็นได้ชัดว่า เถิงหยวน ไม่ได้ไว้หน้าพี่ชายของมันเลยแม้แต่น้อย... เพราะทั้งคู่อายุห่างกันเพียง 2 ปีเท่านั้น... และที่สำคัญทั้งคู่ต่างอยู่ในชนชั้นลมปราณสีส้มขั้นที่ 2 เหมือนกัน... และ เถิงหยวน ก็มีผลงานที่ดีกว่า เถิงหย่งเหยา มาโดยตลอด...

 

“ถูกต้อง... ลำพังเซียนเฒ่า ม่อเทียนเหอ เพียงคนเดียว... หากมันบุกมายังเกาะหมื่นน้ำวนแห่งนี้ พวกเราก็ไม่อาจรับมือมันได้แล้ว!! คงทำได้เพียงหลบซ่อนตัวในปราสาทแห่งนี้เท่านั้น เพื่อรักษาชีวิต... การแตกหักกับนิกายฯ ยามนี้ ถือเป็นความคิดที่โง่เขลาที่สุด...” เถิงเฟย กล่าวเสริมขึ้น...

 

เถิงเฟย เป็นน้องชายแท้ ๆ ของ ราชาเจ้าเกาะ เถิงจิงเป่า... มีศักดิ์เป็นอา ของทั้ง เถิงหย่งเหยา และ เถิงหยวน...

 

เถิงหย่งเหยา กัดขบฟันแน่น... มันเพียงเสนอวิธีออกไปเท่านั้น... แต่กลับถูกตอบโต้อย่างรุนแรงทั้งจากน้องชาย และอาของมันเอง แน่นอนว่าการที่ เถิงหย่งเหยา ถูกตอบโต้มารุนแรงเช่นนี้ โดยไม่มีการไว้หน้า... นั่นเป็นเพราะ เถิงเฟย และ เถิงหยวน กุมอำนาจในตระกูลเถิงเอาไว้อย่างมาก รวมถึงมีผู้สนับสนุนในตระกูลเถิงมากกว่าตัว เถิงหย่งเหยา เองเสียอีก ทั้งที่มันเป็นบุตรชายคนโตของราชาเจ้าเกาะ...

 

“พอแล้ว... พอแล้ว... อย่าได้มาถกกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง... เอาเป็นว่าข้าจะออกไปเข้าร่วมการประชุมของ 10 ราชาเจ้าเกาะที่เกาะประหารเทพ... อย่างน้อยคงใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 10 วัน ถึงจะกลับ

 

เถิงหย่งเหยา... ดูแลปราสาทให้ดีด้วย ในช่วงที่ข้าไม่อยู่...

เถิงหยวน... เจ้าเองก็ระวังอย่าเพิ่งออกไปติดต่อค้าขายไกลมากนัก... เพราะตอนนี้กลุ่มทรราชโจรสลัด กำลังเหิมเกริมหนักมาก พวกมันอาจฝ่าเข้ามาในน่านน้ำหลักได้ทุกเมื่อ

เถิงเฟย... เรื่องกำลังทหารของเรา ก็อย่าได้ขาดตกบกพร่อง ถึงเราจะมีค่ายกลน้ำวนอยู่ล้อมรอบ แต่กำลังป้องกันภายใน ก็ไม่อาจหละหลวม โดยเฉพาะช่วงที่ข้าไม่อยู่...

 

เอาล่ะ งั้นข้าก็ขอจบการประชุมเพียงเท่านี้... หลังจบการประชุม 10 ราชาเจ้าเกาะแล้ว ข้าถึงจะเรียกประชุมอีกครั้งหนึ่ง... แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนได้แล้ว ข้าเองก็ต้องรีบออกเดินทางเช่นกัน...” เถิงจิงเป่า กล่าวปิดประชุม และเตรียมตัวเดินทางไปยัง เกาะประหารเทพ ตามการติดต่อมาของ ซีคง...

 

“ชิ!! นึกว่าท่านพ่อ จะกล่าวเรื่องผู้สืบทอดตำแหน่งคนต่อไปเสียอีก...” เถิงหยวน สบถขึ้นเล็กน้อย ที่การประชุมนี้ผิดไปจากที่มันคาดการณ์ไว้...

 

“หลาน เถิงหยวน... ดูท่าเจ้าจะมั่นใจไม่น้อยเลยนะ ว่าจะเป็นผู้รับตำแหน่งสืบทอดคนต่อไป...” เถิงเฟย กล่าวขึ้นพร้อมรอยยิ้มอย่างมี เลศนัย...

 

“หึหึ... ท่านอา กล่าวเช่นนี้ คงไม่ได้หมายความว่าท่านก็คาดหวังตำแหน่งนี้ อยู่เช่นกันหรอกนะ? อีกไม่นานท่านก็จะอายุครบ 130 ปีแล้วนี่... ยังคิดจะหวังตำแหน่ง ราชาเจ้าเกาะอยู่อีกหรือ?” เถิงหยวน ตอบโต้กลับทันที โดยไม่สนความอาวุโส... เห็นได้ชัดว่าทั้งคู่ต่างกำลัง เพ่งเล็ง ตำแหน่งผู้สืบทอด ราชาเจ้าเกาะอยู่...

 

เถิงหย่งเหยา กำหมัดแนบแน่น... ทั้งที่มันเป็นบุตรชายคนโตแท้ ๆ แต่ทั้ง น้องชาย และอาของมัน.... กลับไม่เห็นตัวมันอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย... ราวกับว่า เถิงหย่งเหยา ไร้ความสามารถเกินกว่าจะเป็นผู้สืบทอด จนไม่จำเป็นต้องใส่ใจ...

 

..................................................

 

เขต เมืองน้ำพุศักดิ์สิทธิ์... เป็นเมืองหลวงของเกาะหมื่นน้ำวน ติดกับปราสาทปราการเทพสมุทร

 

เถิงหย่งเหยา ออกมาที่นอกปราสาทเพียงลำพัง... พร้อมกับดื่มสุราเมามาย ที่หอนางโลมอันดับ 1 ในเมืองนี้... ด้วยความที่ เถิงหย่งเหยา รับหน้าที่หลักคือการดูแลปราสาทและเรื่องภายใน... อิทธิพลบนเกาะนี้ รวมถึงกำลังทหาร ย่อมไม่อาจเทียบได้กับ น้องชาย และ อา ของมัน...

 

เถิงหยวน เป็นคนเฉลียวฉลาด จึงทำหน้าที่ดูแลธุรกิจด้านการส่งออกและนำเข้าทั้งหมดของเกาะ... ทำให้ เถิงหยวน เป็นหนึ่งในคนที่ร่ำรวยอย่างมากในตระกูลเถิง อีกทั้งยังมีเครือข่ายกลุ่มพ่อค้าในมืออยู่เป็นจำนวนมาก ทำให้ไม่อาจที่จะมีใครสามารถมาแทนที่มันในตำแหน่งนี้ได้...

 

ส่วน เถิงเฟย เป็นยอดฝีมืออันดับ 2 ของเกาะหมื่นน้ำวนนี้ ระดับชนชั้นกึ่งราชันย์เทียบเท่ากับ เถิงจิงเป่า ราชาเจ้าเกาะ และยังทำหน้าที่ดูแลกำลังทหาร... ทำให้ เถิงเฟย เป็นคนควบคุมกำลังทหารทั้งหมด ภายในเกาะหมื่นน้ำวนแห่งนี้ เป็นอีกหนึ่งเสาหลักที่ไม่อาจขาดได้เช่นกัน...

 

ด้วยอำนาจที่ทั้ง 2 คน ครอบครองอยู่ในมือ... คนหนึ่งครอบครองธุรกิจบนเกาะ ส่วนอีกคนครอบครองกำลังทหารบนเกาะ... ทำให้โอกาสที่จะสืบทอดตำแหน่งราชาเจ้าเกาะนั้น ทั้งสองคนมีความเป็นไปได้ไม่ต่างกัน...

 

ส่วนทาง เถิงหย่งเหยา นั้น... มีเพียงเรื่องเดียวที่ได้เปรียบ นั่นคือการที่มันเป็นบุตรชายคนโตของ ราชาเจ้าเกาะเท่านั้น!! แต่ความสำคัญนี้ ก็ค่อย ๆ ด้อยค่าลงเรื่อย ๆ เพราะ เถิงหย่งเหยา ไม่ใช่คนที่มีความสามารถโดดเด่นถึงเพียงนั้น...

 

“บัดซบ!! พวกมันไม่เคยไว้หน้าข้าเลย... เห็นได้ชัดว่าเมื่อใดก็ตาม ที่หนึ่งในสองคนนั้นได้รับตำแหน่งผู้สืบทอด พวกมันคงกดหัวข้าลงเรื่อย ๆ เป็นแน่!!” เถิงหย่งเหยา หลังจากที่เริ่มเมามาย ก็สบถออกมาด้วยความเจ็บแค้นใจ...

 

เหล่าสาวงามที่รายล้อม ต้องพยายามปลอมประโลมให้อารมณ์ของ เถิงหย่งเหยา สงบลง...

 

ช่วงค่ำ... เนื่องจากที่นี่ เป็นเมืองหลวงของเกาะ แม้ช่วงค่ำก็ยังเต็มไปด้วยแสงไฟ และผู้คนที่พลุกพร่านเต็มถนน...

 

เถิงหย่งเหยา เดินโซซัดโซเซ ด้วยอาการเมามาย... มันไม่แม้แต่จะขับพิษสุราออก ปล่อยให้อาการเมามาย เยียวยาจิตใจที่คับแค้น... เถิงหย่งเหยา เหลือบไปเห็น ฝูงชนกลุ่มหนึ่ง... กำลัง รายล้อมชายชราคนหนึ่ง แต่งกายซอมซ่อ... ใบหน้าดูประหลาดและอัปลักษณ์... ทว่าด้านหลังของชายชราผู้นี้ ชูป้ายที่มีข้อความน่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง...

 

ล่วงรู้ชะตาฟ้า... เคลื่อนมติสวรรค์

 

เถิงหย่งเหยา ขมวดคิ้วเล็กน้อย... แต่สุดท้ายมันก็ไม่ได้สนใจอะไร และกำลังจะเดินผ่านไป...

 

พ่อหนุ่มคนนั้นน่ะ...ชะตาของเจ้า กำลังจะขาด...” ชายชราซอมซ่อ กล่าวทักขึ้น พลางชี้ตรงมายัง เถิงหย่งเหยา

 

เมื่อชาวบ้าน หันมามอง... ทุกคนต่างพากันตกใจ!! เพราะทุกคนในเมืองนี้ ย่อมรู้จัก เถิงหย่งเหยา บุตรของราชาเจ้าเกาะ... กลุ่มชาวบ้านจึงเริ่มจะแตกฮือออกไป

 

“เฮ้ย!! เจ้าคนลวงโลก... กล้ามากนะ ที่มาหากินในเมืองหลวง ประเดี๋ยวข้าก็สั่งประหารเจ้าเสียนี่!!” เถิงหย่งเหยา เมื่อถูกกล่าวทักเช่นนี้ มันย่อมไม่สบอารมณ์อย่างแน่นอน...

 

แต่ทว่าชายชราซอมซ่อ กลับหัวเราะออกมา...

 

“ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! ชะตาข้ายังอยู่ได้อีกเนิ่นนาน... ด้วยเคล็ดชี้ชะตาฟ้าดินของข้า... ไม่เคยทำนายพลาดแม้แต่หนเดียว หากไม่ยอมเปลี่ยนแปลงโชคชะตา...คนที่จะต้องตายในอีกไม่ช้า ก็คือเจ้าต่างหาก!!

 

บัดนี้ ตัวของเจ้ากำลังอยู่กึ่งกลางความถ่วงดุล... ไม่ว่าเจ้าจะเอนซ้าย หรือเอนขวา ล้วนแล้วแต่ต้องจบชีวิต... ทุกวันนี้ที่เจ้ายังมีชีวิต เพราะอยู่ใต้ร่มเงาของมังกรเท่านั้น!!

 

คอยดูเถอะ... ภายในราตรีนี้ เจ้าจะต้องสูญเสียแขนขาของตนเอง!! ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า!” ชายชราซอมซ่อ กล่าวขึ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะ พลางชี้หน้า เถิงหย่งเหยา อย่างไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย...

 

เถิงหย่งเหยา เริ่มที่จะมีโทสะ!! แต่แล้ว จู่ ๆ ก็เกิดลมกรรโชกขึ้น พัดผ่านพื้นที่บริเวณนี้ จนฝุ่นคละคลุ้ง เถิงหย่งเหยา อดไม่ได้ที่จะขยี้ตาเบา ๆ และเมื่อมัน ลืมตาขึ้นมา ก็พบว่าชายชราซอมซ่อ ได้หายตัวไปแล้ว!!

 

เถิงหย่งเหยา เบิกตากว้างขึ้นทันที!!

 

“เกิดอะไรขึ้น? นี่ข้าเมาถึงเพียงนี้เชียวหรือ...” เถิงหย่งเหยา มีคำตอบเดียวให้กับตนเอง... สุดท้ายมันก็กลับเข้าไปในปราสาท...

 

เช้าวันถัดมา...

 

อะไรนะ!! พ่อบ้านหยวน ตายแล้วอย่างนั้นหรือ!!” เถิงหย่งเหยา เบิกตากว้างตื่นตะลึง

 

“เรียนคุณชายใหญ่... พ่อบ้านหยวน สิ้นใจด้วยโรคชราภาพ ที่บ้านพักของตนเองด้านนอกปราสาท เมื่อคืนนี้” ยามประจำปราสาท รายงาน...

 

“จะบ้าหรือ!! หยวนอู่หลง เป็นถึงชนชั้นลมปราณสีเหลืองขั้นปลาย... มันยังมีอายุไม่ถึงร้อยปีด้วยซ้ำ มันจะตายด้วยโรคชราได้เยี่ยงไร!!” เถิงหย่งเหยา แทบไม่อยากจะเชื่อรายงานนี้...

 

“เรื่องนี้แพทย์ประจำเกาะ ได้ชันสูตรศพแล้ว... เป็นการตายด้วยโรคชราจริง ๆ” ยามประจำปราสาท ยังคงเน้นย้ำข้อมูล...

 

เถิงหย่งเหยา ถึงกับใบหน้าขาวซีด... พ่อบ้านหยวน คือคนดูแลปราสาทแห่งนี้ เปรียบได้กับแขนขาของ เถิงหย่งเหยา ที่สามารถทำหน้าที่แทนมันได้ในทุก ๆ เรื่อง...

 

คอยดูเถอะ... ภายในราตรีนี้ เจ้าจะต้องสูญเสียแขนขาของตนเอง!! ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า!

 

จู่ ๆ คำพูดของชายชราซอมซ่อเมื่อคืน ก็แล่นเข้ามาในหัวของ เถิงหย่งเหยา!!

 

“ระ...หรือว่า แขนขาในที่นี้ จะหมายถึง พ่อบ้านหยวน!!” เถิงหย่งเหยา เริ่มที่จะขนลุกชูชันขึ้น...

 

ช่วงค่ำวันเดียวกัน...

 

เถิงหย่งเหยา ออกจากปราสาทตรงไปยังจุดเดิมที่เมื่อวาน มันพบกับชายชราซอมซ่อ... และ เถิงหย่งเหยา ก็พบชายชราซอมซ่ออยู่ที่นั้น อีกครั้งจริง ๆ!!

 

“แปลว่าเมื่อคืน ข้าไม่ได้เมาสินะ...” วันนี้ เถิงหย่งเหยา ใบหน้าเคร่งขรึม พร้อมกับสติสัมปชัญญะที่ครอบสมบูรณ์...

 

ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! ข้าต้องการ หนึ่งพันล้านเหรียญทอง!! ในการแก้ชะตาฟ้า และทำให้เจ้า ขึ้นสู่ตำแหน่งผู้สืบทอด ราชาเจ้าเกาะแห่งนี้!!” ชายชราซอมซ่อ กล่าวขึ้นทันที โดยที่ เถิงหย่งเหยา ไม่ได้อธิบายใด ๆ

 

ทำเอา เถิงหย่งเหยา เบิกตากว้างตกตะลึง!!

 

“จะ...เจ้า รู้ได้ยังไง ว่าข้าจะมาถามถึงเรื่องนั้น!!

 

“หึหึ... ข้าคือผู้ที่ล่วงรู้ชะตาฟ้า และสามารถเคลื่อนมติสวรรค์ได้!!” ชายชรา แสยะยิ้มออกมา...

 

เถิงหย่งเหยา ยังคงไม่กล้าปักใจเชื่อ... มันแสดงสีหน้าครุ่นคิด...

 

“เช่นนั้น เจ้าตอบคำถามข้ามาก่อน... หากเจ้าล่วงรู้ชะตาจริง ๆ บอกข้าได้หรือไม่ว่า... ในช่วงอายุ 20 ปี ข้าพอเจอเหตุการณ์อะไรมา...” เถิงหย่งเหยา กล่าวถามขึ้น

 

เจ้าโง่!! ข้านั้นอ่านชะตาในอนาคตเพียงเท่านั้น เพื่อเปลี่ยนแปลงมติสวรรค์ที่ยังไม่เกิดขึ้น... หาได้เป็นผู้บอกเล่าอดีต ที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรมันได้แล้ว!!

 

หากเจ้าไม่มีความเชื่อมั่น และเงินหนึ่งพันล้านเหรียญทอง... ก็ไสหัวกลับไปเสีย... ยังมีผู้คนอีกนับล้าน ที่อยากให้ข้าช่วยเปลี่ยนแปลงชะตา...” ชายชราซอมซ่อ กล่าวขึ้น... และแสดงท่าทีว่ามันกำลังจะจากไป...

 

เถิงหย่งเหยา กำหมัดแนบแน่น... ยามนี้มันหมดสิ้นหนทางแล้ว... แม้แต่ผู้ช่วยคนสำคัญ ที่คอยให้คำปรึกษาอย่าง พ่อบ้านหยวน ก็มาด่วนจากไป... คนในตระกูลเถิง ก็เริ่มมีการแบ่งฝ่ายมากขึ้น และแน่นอนว่า ถูกแยกเป็นสองฝ่ายสนับสนุน เถิงหยวน และ เถิงเฟย เท่านั้น... ไม่มีแม้แต่คนเดียว ที่คิดจะสนับสนุนตัวมัน...

 

“สองร้อยล้าน!! ข้าจะจ่ายก่อนล่วงหน้าเพียงแค่ สองร้อยล้านเหรียญทอง... เมื่องานสำเร็จ เจ้าค่อยเอาที่เหลือไป... และที่สำคัญ เจ้าต้องเข้าไปอยู่ในปราสาทกับข้าด้วย!! เพื่อป้องกันมิให้เจ้าเชิดเงินของข้า และหลบหนี!!” เถิงหย่งเหยา กล่าวขึ้นถึงเงื่อนไขของมัน...

 

ชายชราซอมซ่อ ยกมุมปากสูง...

 

ตกลงตามนั้น...”

 

เถิงหย่งเหยา จึงพาชายชราซอมซ่อ กลับเข้าไปในปราสาทด้วยกัน แน่นอนว่า เถิงหย่งเหยา ยังคงมีความหวาดระแวง... แต่มันไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะนิ่งเฉยได้อีกต่อไปแล้ว... เพราะก่อนที่ราชาเจ้าเกาะ เถิงจิงเป่า จะเข้าร่วมสงครามกับทางนิกายฯ มันจะต้องมีการกำหนดตัวผู้สืบทอดก่อนอย่างแน่นอน เพื่อป้องกันเหตุการณ์ร้ายที่อาจเกิดขึ้น...

 

นี่คือช่วงสุดท้าย ก่อนการคัดเลือกราชาเจ้าเกาะหมื่นน้ำวน คนถัดไป... เถิงหย่งเหยา จำเป็นที่จะต้องดิ้นรนแล้ว แม้ว่าจะดูว่ามันเป็นเรื่องงมงายก็ตามที แต่ก็ดีกว่าที่ตัวมันจะไม่ทำสิ่งใดเลย...

 

งับเหยื่อตามที่คาดไว้จริง ๆ สมแล้วที่มันเป็นทายาทผู้โง่เขลา...

 

เล้งซาน สบถขึ้นในใจ... แน่นอนว่าชายชราซอมซ่อ ย่อมเป็น เล้งซาน ปลอมตัวมา... หลังจากที่ เล้งซาน สืบค้นเรื่องราวภายใน รวมถึงจับคนในปราสาทบางคนมา ใช้มังกรมายาสะกดจิตรีดเค้นข้อมูลเบื้องลึกต่าง ๆ ทำให้ มองเห็นช่องว่างที่จะแทรกแซงเข้าไปในปราสาทได้

 

การจะลอบเข้าไปในปราสาท ที่ไม่เคยมีผู้ใดลอบเข้าไปได้มาตลอด 1,500 ปี ย่อมเป็นเรื่องที่โง่เขลา เล้งซาน จึงจำเป็นต้องหาวิธีแทรกซึมเข้าไปตรง ๆ อย่างถูกต้อง เมื่อ เล้งซาน พบว่า ผู้สืบทอดไร้อำนาจอย่าง เถิงหย่งเหยา กำลังตกที่นั่งลำบาก เล้งซาน จึงจี้ไปในจุดนี้...

 

ด้วยทักษะการแพทย์ระดับสูง การจะทำให้ พ่อบ้านหยวน กลายเป็นศพในลักษณะการชราภาพ ย่อมไม่เกินความสามารถ... แพทย์บนเกาะแห่งนี้ ก็ถือว่าด้อยฝีมือ ไม่อาจตรวจพบวิธีการลอบสังหาร ของ เล้งซาน ได้...

 

น่าเสียดายที่ตอนนี้ ราชาเจ้าเกาะ ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว เรื่องการลอบสังหารคงต้องตัดทิ้งออกไป... ดูท่าคงต้องพลิกปราสาทแห่งนี้ เพื่อหาความจริงเกี่ยวกับเรื่องราวเมื่อ 1,500 ปีก่อน...” เล้งซาน พึมพำขึ้นในจิตสำนึก


..........................................................

สามารถอ่านก่อนใครได้โดยนำหน้าเด็กดี  40-80 ตอน จาก 2 ช่องทางนี้

1.ทาง กวีบุ๊ค >>>Kawebook

2.ทาง ฟิคชั่นล็อก >>>Fictionlog


อัพเดทข่าวสารได้ที่Facebook อสูรมังกรฟ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 599 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #12183 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 512)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:16
    พี่เล้งเริ่มลงมือแล้วๆๆ
    #12183
    0
  2. #12181 Uaa Jirapat (@tronny) (จากตอนที่ 512)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:04
    สงสารพี่กุ่ยนะครับ ดูจากทรงคงอยู่ยาก กับทั้งสองเฮียหน้าเงิน 555555
    #12181
    0
  3. #12176 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 512)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:55
    นี่ยังระดับธรรมดา อยากรู้พี่แกจะหลอกtorแหลระดับลูกโลกทองคำยังไงให้คนในปราสาทเชื่อแกอีกส่าทำนายแม่นจริง
    #12176
    0
  4. #12175 jkooktaev (@jkooktaev) (จากตอนที่ 512)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:08
    เฮียสุดยอดมาก
    กลุ่มเฮียคือหลุดโลกมาก
    เฮียเล้งก็เป็นนักทำนาย พี่กุ่ยก็ไปเป็นโจรสลัดแล้ว ส่วนพี่จั่วก็ต้องเป็นโจรสลัดด้วยความงงๆ
    #12175
    0
  5. #12170 boynareta (@boynareta) (จากตอนที่ 512)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:11
    แทรกซึมนั้นแสนง่าย พี่เล้งไม่ได้กล่าวไว้
    #12170
    0
  6. #12169 proudofyoumysuho (@MBB__TuAn) (จากตอนที่ 512)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:08
    นั่นไงงงง ว่าแล้ววว5555555
    #12169
    0
  7. #12168 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 512)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:53
    ขอบคุณครับ
    #12168
    0