ตอนที่ 450 : ตอนที่ 441 : ร่างแยกของ ลู่ซาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9822
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 697 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

ตอนที่ 441 ร่างแยกของ ลู่ซาน

 

อสรพิษฟ้า... รีบใช้ความสามารถของเจ้า หาร่างแยกราชันย์เร็วเข้า!! ร่างแยกราชันย์ถูกสร้างขึ้นจากพิษบรรพกาล... เจ้าน่าจะพอที่จะรับรู้ได้บ้างถึงกลิ่นของมันไม่มากก็น้อย...” เล้งซาน ใบหน้าซีดเซียว และมีความกังวลฉายออกมาอย่างชัดเจน...

 

ผ่านไปชั่วครู่หนึ่ง อสรพิษฟ้า ก็รับรู้ได้ถึงกลิ่นของพิษบรรพกาลจาง ๆ

 

“ทางนี้ นายท่าน... ระยะน่าจะไม่เกิน 5 ลี้...”

 

เล้งซาน มองตรงไปยังทิศทางที่ระบุ พร้อมกับขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย... เพราะนั่นเป็นตำแหน่งที่พักของขบวนใน สาขา 7

 

“หรือว่าความยังไม่แตก? อาจเพราะจิตสำนึกบางส่วน ยังสามารถควบคุมร่าง เพื่อกลับไปยังที่พักได้?” เล้งซาน เกิดข้าสงสัยขึ้น เพราะมันก็ยังไม่เคยใช้ร่างแยกราชันย์ โดยไม่มีจิตแฝดสิงสู่ ทำให้ไม่อาจคาดเดาการกระทำของร่างแยกราชันย์ได้...

 

แต่จากที่ราชันย์อสรพิษได้เคยบอกไว้นั้น... ร่างแยกราชันย์จะแฝงไว้ด้วยความนึกคิดบางส่วนของร่างหลัก สามารถใช้คำสั่งง่าย ๆ ได้... สุดท้าย เล้งซาน จึงไม่ขบคิดให้มากความ และมุ่งหน้าตรงไปยังเขตที่พักของสาขา 7 เพื่อไปเห็นคำตอบนั่นด้วยตนเอง!!

 

เล้งซาน จำเป็นต้องใช้วิชาแปลงโฉมอีกครั้ง ปลอมเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย เพื่อมิให้มีตัวตนของมัน ซ้อนกันกับร่างแยกราชันย์ที่กลับมา...

 

ณ เขตที่พัก สาขา 7

 

เล้งซาน เดินเข้าไปด้านใน พลางมองสำรวจไปรอบ ๆ แน่นอนว่าการที่จะมีเจ้าหน้าที่ เดินรักษาความปลอดภัยนอกที่พักนั้น ถือเป็นเรื่องปกติตามความรับผิดชอบ...

 

“ไม่มีสิ่งใดผิดแปลกไป...” เล้งซาน ลอบพึมพำขึ้นในใจ... หลังจากที่มันยังเห็น สมาชิกในขบวนสาขา 7 เดินกันไปมาขวักไขว่ รวมถึง ซิ่วหวังย่า และ ไป๋หู่ต้าเฉิน กำลังฝึกซ้อมประลองกันที่ลานกว้าง... เพราะพวกมันทั้งคู่ต้องลงแข่งร่วมกันกับ เล้งซาน ในวันพรุ่งนี้... และในขณะที่เล้งซานกำลังมีท่าทีครุ่นคิดอยู่นั่นเอง...

 

ฟุบ!! ร่างของชายชราคนหนึ่ง โผล่ออกมาที่ด้านหน้าของเล้งซาน พร้อมกับขมวดคิ้วแนบแน่น... ใบหน้าของ เล้งซาน บิดเบี้ยวอัปลักษณ์ทันที ก่อนจะประสานมือโค้งตัวอย่างสุภาพ...

 

“คะ...คารวะผู้อาวุโสฟู่...”

 

เป็นฟู่ต้วนจื่อ!! ที่ จู่ ๆ โผล่ออกมาขวางทางของเล้งซาน...

 

อย่ามาเล่นลิ้นไอหนู... ข้าอยู่กับเจ้ามาเกือบปีแล้ว มีหรือจะมองไม่ออก... มานี่เลย!!” ฟู่ต้วนจื่อ บ่นอิดออด ก่อนจะลากคอเสื้อของ เล้งซาน เข้าไปยังเขตที่พักของ จิวยี่เทียน!!

 

ด้านในนั้น มีจิวยี่เทียน พร้อมกับ เซิ่นตู่หลิว ที่กำลังขมวดคิ้วแนบแน่น... รวมถึง หลิงหลุน ด้วย... โดยมีร่างแยกราชันย์ของ เล้งซาน ถูกจับมัดเอาไว้ด้วยอาวุธอักขระแบบพิเศษ และกำลังมีท่าทีพยายามขัดขืนอย่างหนัก...

 

ใบหน้าของ เล้งซาน ขาวซีดลงทันที...

 

“พี่ฟู่ นั่นท่านพาเจ้าหน้าที่ของ สาขาหลัก เข้ามาที่นี่ทำไม?” เซิ่นตู่หลิว กล่าวถามขึ้นทันที... คล้ายว่าพวกมันกำลังพยายามปกปิดความลับบางอย่าง...

 

“เหอะ... เจ้าหน้าที่บ้าบออะไรที่ไหนล่ะ!! นี่แหละ ร่างจริงของไอตัวแสบนั่น!!” ฟู่ต้วนจื่อ กล่าวพลางพ่นลมหายใจออกมา

 

อะไรนะ!!

“อะไรนะ!!

 

จิวยี่เทียน และ เซิ่นตู่หลิว ส่งเสียงประสานพร้อมเบิกตากว้างขึ้น...

 

หลิงหลุน ที่อยู่ภายในห้องนั่นด้วย ก็มีท่าทีตกตะลึงเช่นกัน...

 

เล้งซาน ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ พลางเกาศีรษะ... ก่อนจะเปลี่ยนโครงสร้างใบหน้ากลับสู่รูปลักษณ์เดิมของมัน... สร้างความตกตะลึงให้กับทุกคน ยกเว้น ฟู่ต้วนจื่อ ที่ชินชากับสิ่งที่ เล้งซาน ทำไปเสียแล้ว...

 

“ทำอะไรซักอย่างกับไอร่างนั่นซะ... ก่อนที่มันจะอาละวาดไปมากกว่านี้...” ฟู่ต้วนจื่อ เค้นเสียงกล่าวขึ้น...

 

เล้งซาน ใบหน้าหดแคบลงเล็กน้อย... ตอนนี้มันรู้สถานะของตนเองดี ว่าเปรียบดังจำเลยผู้กระทำความผิด ก้มหน้าเดินไปยังร่างแยกราชันย์... พร้อมกับวางมือลงบนศีรษะของร่างแยกราชันย์ เพื่อแทรกซึมคำสั่งผ่านจิตสำนึกโดยตรงกับร่างแยก...

 

สงบลง

 

เพียงชั่วอึดใจเดียวกันนั้น ร่างแยกราชันย์ก็แน่นิ่งไป... พร้อมกับแววตาเหมอลอย คล้ายว่ารอคำสั่งต่อไปจาก เล้งซาน...

 

“ผู้อาวุโส...อาวุธอักขระที่จับกุมนี่?” เล้งซาน คล้อยตามอง เซิ่นตู่หลิว...

 

เซิ่นตู่หลิว จึงปลดอาวุธอักขระที่ใช้ในการจับกุมออก...

 

“ร่างนี้คืออะไรกันแน่? เป็นเคล็ดวิชา? หรือความสามารถ?” จิวยี่เทียน ขมวดคิ้วขึ้นแนบแน่น... เพราะหลังจากที่มันได้ทำการตรวจสอบร่างกายก่อนหน้านี้... ก็พบว่าร่างแยกของเล้งซาน ไม่ใช่ร่างที่เป็นมนุษย์ แต่มันเกิดจากการควบแน่น ของมวลสารบางอย่าง ที่ก่อรูปเป็นร่างแยกออกมา...

 

เล้งซาน ยังไม่ได้อธิบาย... แต่มันนำร่างแยกราชันย์ กลับเข้าไปในมิติเก็บของก่อนเป็นอันดับแรก!!

 

แน่นอนว่าทำให้ทุกคนต่างตกตะลึงอย่างมาก!! เพราะการที่มันสามารถเข้าไปในแหวนมิติได้นั้น... ย่อมเป็นที่แน่ชัดว่าของสิ่งนั้น ต้องไม่ใช่สิ่งมีชีวิต!! ซึ่งเป็นข้อจำกัดที่ไม่อาจล่วงละเมิดตามกฏแห่งมิติ...

 

เล้งซาน สูดลมหายใจเข้า... ก่อนจะเอ่ยปาก...

 

“จริง ๆ แล้วร่างยะ...”

 

พอเลย!!” ฟู่ต้วนจื่อ กล่าวขัดขึ้นทันที เพื่อไม่ให้ เล้งซาน กล่าวต่อ...

 

“ถามมันไปก็เท่านั้น... ไอหนูนั่นมันไม่บอกไพ่ตายของตนเอง กับพวกเราหรอก... ทุกคำที่ออกจากปากมัน ย่อมเป็นคำโกหกอย่างแน่นอน... จะไปเสียเวลาฟังคำโกหกของมันทำไม... เอาเป็นว่าพวกเจ้าจำไว้เพียงแค่ ลู่ซาน มีทักษะที่ใช้ร่างแยกเป็นตัวแทนทำเรื่องต่าง ๆ ได้ก็พอ...

 

แต่คงด้วยเหตุผลบางอย่าง ทำให้พลังนั้นคงยังไม่สมบูรณ์ดีนัก... ดังนั้นเราจะไม่พูดเรื่องนี้กันอีก... แต่จะมาหาทางแก้ไขกับสิ่งที่เกิดขึ้นมากกว่า...” ฟู่ต้วนจื่อ กล่าวขึ้นราวกับอ่านใจ เล้งซาน ออกอย่างทะลุปรุโปร่ง... สมกับที่มันคลุกคลี และมีนิสัยที่คล้ายคลึงกับ เล้งซาน อย่างมาก...

 

ทำเอาเล้งซานถึงกับใบหน้าบิดเบี้ยวไปชั่วขณะหนึ่ง... เพราะเมื่อครู่มันกำลังจะแสร้งโกหกว่าเป็น มรดกวิชา(*) จากทวีปหงสาเพลิงอยู่แล้วเชียว... ซึ่งเป็นข้ออ้างที่ไม่มีใครสามารถตรวจสอบได้อย่างแน่นอน...

 

“ว่าแต่เมื่อครู่ ท่านบอกว่าแก้ไขเรื่องที่เกิดขึ้น? ตกลงว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” เล้งซานกล่าวถามขึ้นด้วยสีหน้าฉงน...

 

“เหอะ... จะมีอะไรเสียอีกล่ะ!! ก็ร่างแยกของเจ้านั่นแหละ ที่ไปก่อเรื่องเอาไว้ท่ามกลางเวทีการแข่งขัน!!” ฟู่ต้วนจื่อ เค้นเสียงกล่าวขึ้น... ซึ่งเห็นได้ชัด ว่ามันแฝงโทสะอยู่เล็กน้อยด้วย...

 

เล้งซาน เบิกตากว้างทันที... ซึ่งมันพอจะรู้ว่าร่างแยกราชันย์นั้น จะมีเศษเสี้ยวจิตสำนึกของ เล้งซาน แฝงอยู่... ดังนั้นเมื่อไม่อยู่ได้ใกล้กับ เล้งซาน ที่ค่อยออกคำสั่ง... มันอาจแสดงสัญชาติญาณบางอย่างของ เล้งซาน ออกมาแทน!!

 

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว เล้งซาน ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ อย่างฝืดเคือง...

 

เข้าจะเล่าเรื่องทั้งหมด ให้ฟังเอง...” จิวยี่เทียน... รับอาสา

 

.........................................................

 

ย้อมกลับไปหลังจบการแข่งขันของหลิงหลุน...

 

“ลู่ซาน? เจ้าเป็นอะไรหรือป่าว? ทำไมแววตาของเจ้าดูแปลก ๆ ไป” หลิงหลุน กล่าวขึ้นโดยยืนอยู่ต่อหน้าของ ร่างแยกราชันย์

 

ลู่ซาน ที่ไร้แววตาเปล่งประกาย เหลือบหันมอง หลิงหลุน ก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ เป็นเชิงปฏิเสธ...

 

หลิงหลุน แม้จะรู้สึกเอะใจตั้งแต่แรกแล้ว... แต่มันก็ไม่อาจเชื่อมโยงเรื่องราวเป็นอย่างอื่นไปได้... เพราะ ลู่ซาน หลังจากที่มันบอกกับ หลิงหลุน ว่าไม่ค่อยสบาย ก่อนเริ่มการแข่ง... มันก็ไม่ได้ขยับเขยื้อนไปไหนเลยจากจุดนี้...

 

“อืม... ดูท่าเจ้าจะไม่ค่อยสบายจริง ๆ” หลิงหลุน กล่าวพร้อมรอยยิ้ม... ก่อนจะหยิบเอาเศษชิ้นส่วนที่แตกหักของโล่จาน และคมมีดจันทรา... ถึงแม้ว่าสภาพของมันจะเป็นอาวุธอักขระที่ชำรุดไปแล้ว... แต่ก็นับว่ามีคุณค่าทางจิตใจพอดู เพราะเป็นสิ่งที่ทำให้สาขา 7 ได้ตำแหน่ง ชนะเลิศ หลังจากที่ไม่เคยได้รับมาหลายร้อยปี...

 

“อย่างที่บอก... ว่าข้าจะเอาชนะการแข่งครั้งนี้มาให้ได้... ส่วนหนึ่งก็เพื่อแสดงให้เจ้าเห็น ว่าที่เจ้ามอบความรู้แจ้งอักขระร่างกายให้กับข้านั้น หาได้สูญเปล่า... เศษอาวุธอักขระที่ชำรุดเหล่านี้... ข้าอยากให้เจ้าเก็บไว้ เป็นสิ่งมัดจำล่วงหน้าแทนสัญญาลูกผู้ชาย... ซึ่งข้าสัญญาว่าในอนาคตข้าจะตอบแทนเจ้าอย่างแน่นอน ลู่ซาน... เพราะข้าเป็นหนี้เจ้ามากมายนัก...” หลิงหลุนกล่าวขึ้น พร้อมความรู้สึกที่เอ่อล้น...

 

ลู่ซาน นั้นเคยช่วยชีวิตมันมาครั้งหนึ่งแล้ว... หนำซ้ำยังช่วยชี้เส้นทางแห่งการรู้แจ้งให้กับมันอีก... ทำให้ หลิงหลุน รู้สึกติดค้าง ลู่ซาน อยู่ตลอดเวลา...

 

หลิงหลุน ยื่นเศษอาวุธเหล่านั้นให้กับ ลู่ซาน ซึ่งถึงแม้ว่า ลู่ซาน จะมีแววตาเหม่อลอย... แต่มันก็น้อมรับของเอาไว้โดยไม่ปฏิเสธ...

 

กรรมการบนเวที ประกาศมอบรางวัลชนะเลิศให้กับตัวแทนสาขาที่ชนะ... ซึ่งหลิงหลุน ลู่ซาน และ หวู่ชางไห่ ต้องขึ้นไปรับมอบของรางวัลเหล่านั้นบนเวที...

 

“ตามกฎการแข่งขัน....เจ้าหน้าที่ต้องขอรับ อาวุธอักขระทั้งหมด ที่ตัวแทนทุกคนสร้างขึ้นมาภายในการแข่งขัน กลับคืนไป... เพราะทั้งหมดล้วนเป็นทรัพยากรของทางสาขาหลักเรา...” กรรมการบนเวทีประกาศขึ้น...

 

ก่อนจะมีเจ้าหน้าที่ ไล่เก็บอาวุธอักขระที่ตัวแทนจากสาขา ต่าง ๆ ได้สร้างขึ้นมา ภายในการแข่งขัน... และรวมไปถึง... เศษซากของโล่จาน และคมมีดจันทรา ที่ชำรุดเสียหายด้วย...

 

“ส่งเศษซากนั่นมาด้วย เจ้าหนุ่ม...” เจ้าหน้าที่ได้กล่าวกับ ลู่ซาน ที่ยืนนิ่ง... แต่แล้วก็ไม่ได้คำตอบ รวมถึงไม่มีการยื่นเศษซากเหล่านั้นให้กับ เจ้าหน้าที่...

 

เจ้าหนุ่ม... ตามกฎ เจ้าต้องส่งคืนให้กับพวกเรา...” เจ้าหน้าที่ เริ่มขมวดคิ้ว พลางเค้นเสียงให้ดังขึ้นอีกเล็กน้อย...

 

“ลู่ซาน... ขอโทษทีสหาย... ข้าไม่รู้ว่าจะมีการเรียกเก็บคืนเศษซากด้วย... เจ้ามอบคืนให้เจ้าหน้าที่ไปก่อนก็แล้วกัน... เอาไว้ข้าจะหาสิ่งของอย่างอื่นมาทดแทนภายหลัง...” หลิงหลุน ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ลู่ซาน กล่าวขึ้น ด้วยท่าทีขอโทษขอโพย เพราะมันเองก็ไม่ทราบถึงกฎนี้...

 

แต่ทว่า... ลู่ซาน ก็ยังคงยิ่งเฉย ด้วยท่าทีเหม่อลอย...

 

เจ้าหน้าที่เริ่มหัวเสียขึ้น... “ข้าบอกให้ส่งมา!!” มันเค้นเสียงที่ดังมากขึ้นอีก... จนมีเจ้าหน้าที่อีกสองคน ขึ้นมาสมทบ ยืนล้อมตัว ลู่ซาน ไว้!!

 

“ไอหนู... รีบ ๆ ส่งมาเสียที... เจ้ากำลังทำให้ทุกคนเสียเวลา...”

 

ไม่ว่าเจ้าหน้าที่ทั้ง 3 คนจะกล่าวอะไร ลู่ซาน ก็มีเพียงท่าทีเหม่อลอย... ไม่ตอบสนอง...

 

บัดซบ!! เสียเวลาชะมัด!! เอามานี่!! เจ้าหน้าที่คนหนึ่ง จับคว้ามือของ ลู่ซาน และพยายามแย่งเศษซากอักขระนั่นจากมือของ ลู่ซาน!! แน่นอนว่า เจ้าหน้าที่ อีกสองคนก็พยายามช่วยเหลือ...

 

แต่ทว่า... ในชั่วเวลาเพียงเสี้ยวอึดใจ... นัยน์ตาของ ลู่ซาน ก็หดแคบลง!! ก่อนจะกล่าวขึ้นด้วยเสียงยะเยือก...

 

นี่มันของ ๆ ข้า!! ใครหน้าไหน ก็อย่าคิดแย่งไปจากข้า!!

 

ตูม!! ตูม!! ตูม!! หมัดที่หนักหน่วง... อัดกระแทกเข้ากับร่างของเจ้าหน้าที่ทั้ง 3 คน จนปลิวกระเด็นออกไป!! ส่งร่างของชนชั้นลมปราณสีเหลืองขั้นต้นทั้ง 3 คน ลอยสูงกว่า 3 เมตร... สำรอกโลหิตออกมาพร้อมกัน บาดเจ็บสาหัสในหมัดเดียว!!

 

ใบหน้าของกรรมการทั้งหมด รวมถึงเหล่าผู้ชม... ไม่เว้นแม้แต่เหล่าตัวแทนจากทุกสาขา...

 

ทุกคนล้วนมีใบหน้าที่บิดเบี้ยวอัปลักษณ์ พร้อมกับอ้าปากค้าง!!

 

“ซะ...ซวย แล้วไง!!” ฟู่ต้วนจื่อ ถลึงตาแทบจะหลุดจากเบ้า เมื่อเห็น ลู่ซาน โจมตีใส่เหล่าเจ้าหน้าที่!! ก่อนมันจะพุ่งตรงไปที่เวทีประลอง จากตำแหน่งผู้ชมที่ด้านบน!!

 

หลิงหลุน เป็นคนที่อยู่ใกล้กับ ลู่ซาน ที่สุด ใบหน้าของมันขาวซีด ก่อนจะรีบกอดรัด ลู่ซาน เอาไว้... เพราะเกรงว่า ลู่ซาน จะลงมือซ้ำกับเจ้าหน้าที่ทั้งสามคนอีกครั้ง!!

 

ฟู่ต้วนจื่อ ทะยานร่างลงมาถึงด้วยใบหน้าแตกตื่น...

 

เกิดอะไรขึ้น หลิงหลุน!!

 

“ผะ...ผู้อาวุโสฟู่... ลู่ซาน มีท่าทีแปลก ๆ ไป... มีความเป็นไปได้ว่า ลู่ซาน อาจจะมีอาการประสาทหลอนจากอาการป่วย ที่เคยได้บอกไว้...” หลิงหลุน นั้นมีไหวพริบที่มากพอ... จึงกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดังกังวาล เพื่อให้หลาย ๆ คนโดยรอบได้ยินไปด้วย...

 

“เช่นนั้นหรือ!! บัดซบ!! ไม่คิดว่าอาการของมัน จะมากำเริบเอาในเวลาเช่นนี้!!” ฟู่ต้วนจื่อ ก็มากประสบการณ์ด้วยเช่นกัน... จึงเล่นบทตามน้ำทันทีโดยไม่ต้องนัดแนะ... ทำให้ทุกคนคิดว่า นี่เป็นโรคประจำตัวของ ลู่ซาน เพื่อแก้ไขเหตุการณ์ฉุกเฉินที่เกิดขึ้น...

 

ฟู่ต้วนจื่อ จำเป็นต้องใช้พลังลมปราณ กระแทกอัดเข้าไปที่ร่างของ ลู่ซาน เพื่อให้มันหมดสติและสงบลงเสียก่อน... แต่กลับพบว่าร่างของ ลู่ซาน นั้น... แข็งแกร่งเทียบเท่ากับร่างกายของยอดฝีมือชนชั้นลมปราณสีส้ม!! ฟู่ต้วนจื่อ จึงจำเป็นต้องใช้พลังที่รุนแรงถึง 1 ใน 3 ส่วน... เพื่อทำลายการป้องกันนั้น... จนร่างของ ลู่ซาน แน่นิ่งไป...

 

และรีบสั่งให้ จิวยี่เทียน พาตัวออกไปให้เร็วที่สุด โดยอ้างว่าให้รีบพาไปดูอาการ...

 

“เอ่อ... ในเรื่องนี้ ทางสาขา 7 เราต้องขออภัยเหล่ากรรมการ และเจ้าหน้าที่ทุกคน... สำหรับสิ่งที่ ลู่ซาน ได้กระทำลงไปด้วยความคลุ้งคลั่ง อันเนื่องมาจากโรคประจำตัว...” ฟู่ต้วนจื่อ พยายามอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ด้วยท่าทีสุภาพ...

 

ไม่ได้!! นี่เป็นการทำร้ายเจ้าหน้าที่โดยตรง!! หากไม่มีความผิดเลย จะเป็นเยี่ยงย่างกับ ตัวแทนคนอื่น ๆ ในฐานะตัวแทนกรรมการ และเจ้าหน้าที่... เราจะต้องตัดสิทธิ์ ลู่ซาน ออกจากการแข่ง!! ซึ่งแน่นอนว่ารวมถึงในวันพรุ่งนี้ด้วย!!” กรรมการคนที่เป็นโฆษก บนเวทีประกาศขึ้น อย่างไม่ยอมรับ... เพราะเจ้าหน้าที่ทั้ง 3 คนนั้น เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาโดยตรงของมัน...

 

“ทำแบบนั้นไม่ได้!! ลู่ซาน เป็นตัวแทนหลักของ สาขา 7 เรา... ดังนั้นพรุ่งนี้หากตัดสิทธิ์ ลู่ซาน มิเท่ากับตัดสิทธิ์ สาขา 7 เราทางอ้อมหรอกหรือ!! อาการบาดเจ็บของเจ้าหน้าที่ทั้ง 3 คน พวกเราสาขา 7 จะขอรับผิดชอบเอง ในจุดนั้น...” ฟู่ต้วนจื่อ โต้เถียงออกไปเช่นกัน...

 

ประธานกรรมการในวันนี้อย่าง เอี้ยเฉิน ถึงกับถอนหายใจหนักหน่วง กับเรื่องที่เกิดขึ้น ก่อนจะกล่าวออกมา...

 

“เรื่องนี้ ข้าต้องขอเรียกประชุมกรรมการ และเจ้าหน้าที่ทั้งหมดเสียก่อน... เพื่อตัดสินโทษของ ลู่ซาน ดังนั้นตอนนี้ จึงอยากขอให้ทุกท่านอยู่ในความสงบ... ข้าในฐานะประธานกรรมการ จะตัดสินอย่างยุติธรรมที่สุด ผ่านการเรียกประชุมครั้งนี้” เอี้ยเฉิน กล่าวขึ้น เพื่อหยุดเหตุการณ์ และความกระทบกระทั่ง ที่กำลังจากบานปลาย

 

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น... สร้างความงุนงงให้กับหลายคนอย่างมาก... เพราะเป็นครั้งแรก ที่ตัวแทนศิษย์ที่ลงแข่งขันนั้น... กล้าลงมือกับเจ้าหน้าที่ ท่ามกลางสายตานับพันของเหล่าผู้อาวุโสจากทั้ง 8 สาขาที่มารวมตัวกันเช่นนี้....

 

.............................................................

 

เรื่องทั้งหมดก็เป็นแบบที่เล่ามานั่นแหละ...” จิวยี่เทียน กล่าวขึ้นพลางถอนหายใจ

 

เล้งซานถึงกับอ้าปากค้าง!! ไม่คิดว่าร่างแยกของมัน จะสร้างเรื่องได้ถึงเพียงนั้น!! เล้งซาน รีบประสานมือขึ้น เพื่อกล่าวแก้ต่าง...

 

“ต้องขอตอบตามตรงว่า... ร่างแยกของข้านั้น... มีเศษเสี้ยวจิตสำนึกของข้าบางส่วน แฝงเอาไว้... ทำให้มันใช้การตัดสินใจ ในส่วนลึกของข้า เป็นสิ่งขับเคลื่อนการกระทำ... เห็นได้ชัดว่ามันคงรู้สึกถึง สายสัมพันธ์สัญญาลูกผู้ชาย ที่ศิษย์พี่หลิงหลุน มอบให้กับข้า... จึงแสดงกิริยาเช่นนั้นออกมา...” เล้งซาน กล่าวขึ้นด้วยสีหน้าที่เศร้าสลด... จนทำเอา หลิงหลุน รู้สึกได้ว่าความผิดส่วนหนึ่ง เกิดขึ้นจากมันเป็นสาเหตุ ที่ไปกล่าวถ้อยคำเช่นนั้นกับร่างแยกของ เล้งซาน...

 

“ลู่ซาน... เป็นความผิดของข้าส่วนหนึ่งเช่นเดียวกัน... ขอต้องขอโทษเจ้าจริง ๆ เพราะข้าไม่รู้ว่านั่นคือ ร่างแยก ของเจ้า... และมีจิตสำนึกที่เห็นความสำคัญในคำพูดข้า มากถึงเพียงนั้น...” หลิงหลุน กล่าวขึ้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง...

 

ทว่า...ภายในจิตสำนึกของเล้งซาน เฟรย่า กลับหัวร่อขบขันออกมา อย่างหนักหน่วง...

 

ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! นึกถึงสายสัมพันธ์สัญญาลูกผู้ชายบ้าบออันใดกัน!! ภายใต้จิตสำนึกของเจ้าเด็กโง่นี่ ไม่มีของเช่นนั้นอยู่หรอก... จะมีก็แต่ความตระหนี่สุดกู่ ที่ไม่ยอมสูญเสียทรัพยากรของตนเอง ให้กับผู้อื่นเสียมากกว่า!! ถึงได้ลงมือตอบโต้ไป ตามความเคยชิน!!

 

 

……………………

(*) มรกดวิชา มีการกล่าวถึงในตอนที่ 300 ลู่ซาน ปะทะ จูเชว่หมิง(2)


..........................................................

สามารถอ่านก่อนใครได้โดยนำหน้าเด็กดี  40-80 ตอน จาก 2 ช่องทางนี้

1.ทาง กวีบุ๊ค >>>Kawebook

2.ทาง ฟิคชั่นล็อก >>>Fictionlog


อัพเดทข่าวสารได้ที่Facebook อสูรมังกรฟ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 697 ครั้ง

16,518 ความคิดเห็น

  1. #14299 kunjara (@kunjara) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 16:46
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆ งกสุดขั้ว
    #14299
    0
  2. #12869 spacetume89 (@spacetume89) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 15:50
    ฟู่มันเคยเจอร่างเเยกเเล้วนี่
    #12869
    0
  3. #10761 jkooktaev (@jkooktaev) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 13:06
    เฮียเกือบหล่อล่ะตอนนี้ ถ้าไม่เห็นเฟรย่าพูดก่อน555555
    #10761
    0
  4. #10757 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 07:00
    ร่างแยกก่อเนื่องจนได้
    #10757
    0
  5. #10748 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:40
    ขอบคุณครับ
    #10748
    0
  6. #10741 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 16:31
    55555555ขี้งกนี่เอง5555555555
    #10741
    0
  7. #10740 โจร555 (@uaathorn) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 13:34
    พี่แม้งสุดว่ะพี่เล้ง
    #10740
    0
  8. #10739 zeber22 (@ZEBER2) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 11:26

    เมื่อไหร่เจ้าข้าวจะตื่น

    ลมปราณสีแดงเลยไหม

    #10739
    0
  9. #10738 [Mn]MinTTea (@artdaydy) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 09:25
    55555 กะลังคิดอยู่เลยว่าพี่เล้งมันงก
    #10738
    0
  10. #10737 Qsadgu (@Qsadgu) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 09:25
    ถ้าผู้แต่งยังแต่งแบบนี้อยู่บอกเลยว่าไม่มีทางที่จะหลุดจากอันดับ1ได้หรอกคับ
    #10737
    0
  11. #10736 L3esrer (@L3esrer) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 08:49
    สนุกมาคับรอ
    #10736
    0
  12. #10735 แค่เ(ห)งา (@belly_abc) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 08:33
    ก็ว่างั้นแหละ ความงกล้วนๆ555
    #10735
    0
  13. #10734 Yui jang (@--belley--) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 08:06
    เฟรย่าพูดซะเสียเลย เกือบเท่ห์แล้วแท้ๆ 555+
    #10734
    0
  14. #10733 £uifer (@Czar-1) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 08:05
    ตอแหลขั้นเทพ
    #10733
    0
  15. #10732 NicKNamel3oSs (@NicKNamel3oSs) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 07:38
    สนุกครับติดตามอ่านเรื่อยๆครับ มาไวๆนะครับ
    #10732
    0
  16. #10731 OatSupsanat (@OatSupsanat) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 07:06
    555555555ขำ
    #10731
    0
  17. #10730 bophobia (@bophobia) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 06:56
    เกือบซึ้งแล้วมั้ยล่ะ 5555
    #10730
    0
  18. #10729 จ๋า (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 06:47

    ความงกไม่เคยปราณีผู้ใด 5555..พี่ลู่ไม่ได้กล่าวไว้**กรูกล่าวเอง อิอิ

    #10729
    0
  19. #10728 Voicewolf (@voicewolf) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 06:38
    จริงๆิมันงก ของที่ให้มาแล้วอย่าหวังได้คืน 55555
    #10728
    0
  20. #10727 IsSayh (@saynee0011) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 02:09

    อ่านไวจังตอนนี้

    #10727
    0
  21. #10726 now108 (@now108) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 01:59
    ความงกของพี่เล้งนี้ ไม่มีใครเกิน^^
    #10726
    0
  22. #10725 NutPattaya (@NutPattaya) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 01:36
    ถูกต้องนะคับนี้ล่ะนิสัยเฮียเล้งของเรา55555
    #10725
    0
  23. #10724 Baitoey (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 01:29

    นิสัยเดิม จากจิตสำนึก 5555555

    #10724
    0
  24. #10723 betell (@betell) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 01:04

    5555. พี่เล้งงงงงงงง

    #10723
    0
  25. #10722 MewThanayot (@MewThanayot) (จากตอนที่ 450)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 01:04
    ยังคิดในใจอยู่เลยว่าสายสัมพันธ์อะไรมันแค่ขี้งก
    #10722
    0