อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

ตอนที่ 449 : ตอนที่ 440 : ปัญหาใหม่ที่เกิดขึ้นอีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10135
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 696 ครั้ง
    7 ม.ค. 62

ตอนที่ 440 ปัญหาใหม่ที่เกิดขึ้นอีกครั้ง

 

กระจายกำลังตามหามันให้ทั่ว!! ต่อให้ต้องพลิกพื้นที่สาขาหลัก... ก็ต้องหาตัวมันให้ได้!!” ต้วนเจี้ยน แผดเสียงออกไปด้วยโทสะ... การที่มันปล่อยให้ศัตรูหนีไปได้ ทั้งที่ถูกโอบล้อมถึงเพียงนี้นับ... นับเป็นความอัปยศอย่างที่สุด...

 

จากคำสั่งนั้น... ทำให้เกิดการกระจายกำลังคน ออกตามหาแบบปูพรม... โดยให้เหล่ายอดฝีมือที่มารวมตัวกันทั้ง 10 ช่วยเหลือด้วย... แยกกันกระจัดกระจายออกไปรอบทิศทาง... เหล่ายอดฝีมือทั้ง 8 จากการที่ปะทะ ย่อมรู้ดีว่าเมื่อครู่ชายชุดดำมีอาการบาดเจ็บอยู่หลายส่วน แต่มันพยายามฝืนกำลังเพื่อหลบหนี และไม่แสดงอาการออกมาในเวลาต่อสู้

 

เล้งซาน อาศัยความกลมกลืนเข้ากับฝูงชน... เมื่อถึงจุดหนึ่ง ก็แยกตัวออกมาอย่างรวดเร็ว เพื่อตรงกลับไปยังป้อมปราการแห่งที่ 8

 

ระหว่างทางนั้น... เล้งซานเกือบจะสำรอกโลหิต และเลือดคลั่งหลายต่อหลายครั้ง... จากอาการบาดเจ็บ ที่มันฝืนรับมือยอดฝีมือทั้ง 8 คนพร้อมกัน... แต่เพื่อไม่ให้หลงเหลือหลักฐาน จึงต้องฝืนกลืนกลับเข้าไป พร้อมกับตบเม็ดยาฟื้นพลังหลายเม็ด... แม้ว่าปราณมังกรจะสามารถฟื้นฟูลมปราณที่พร่องหายไปได้อย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่อาจใช้ฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้...

 

“นี่เจ้าเด็กโง่... คิดดีแล้วหรือ ที่เลือกใช้แผนการที่มันดูเอิกเกริกเช่นนี้... ดูไม่สมกับที่เป็นเจ้าเลย...” เฟรย่ากล่าวขึ้นด้วยความสงสัย...

 

“ไม่หรอก... แบบนี้แหละดีแล้ว... อย่าลืมว่าศัตรูที่เราเจอ... ก็ไม่อาจแสดงตัวประเจิดประเจ้อ เวลานี้ได้เช่นเดียวกัน... ดังนั้นการสร้างความวุ่นวายของพวกเรา ย่อมเป็นผลดีเพื่อที่ทางขุมกำลังอย่างสาขาหลัก จะได้มีความตื่นตัวขึ้น... และพร้อมรับมือกับเหตุการณ์ร้าย ที่อาจจะเกิดขึ้นได้ตามความคาดการณ์ของผู้อำนวยการโยวเฟย...” เล้งซาน กล่าวอธิบาย ถึงเหตุผลที่มันเลือกจะสร้างความวุ่นวายขึ้นในครั้งนี้...

 

ส่วนหนึ่งเป็นแผนล่อเสือออกจากถ้ำ... และอีกส่วนคือสร้างความตื่นตัว ให้กับทางกองกำลังในสาขาหลัก...

 

เล้งซาน เลือกที่จะไปสร้างความวุ่นวายยังตำแหน่งปราการแห่งที่ 16 ซึ่งอยู่ตรงกันข้าม และห่างไกลจาก ปราการแห่งที่ 8 มากที่สุด!! เพื่อดึงเวลาโดยอาศัยความเร็วของตนเองให้เป็นประโยชน์...

 

“พวกเราต้องรีบแล้ว... ตอนนี้ร่างแยกราชันย์ไม่มีจิตแฝดของข้า... และข้าก็ไม่อาจแยกจิตแฝดไปยังระยะไกลได้ถึงเพียงนั้น... จำเป็นต้องแข่งกับเวลา... โชคดีที่ก่อนข้าจะดึงจิตแฝดออกมา พบเห็นว่า หลิงหลุน กำลังตระเตรียมที่จะขึ้นเวทีประลองอยู่ ณ ตอนนั้น... ทำให้ดึงความสนใจของเหล่าผู้ชมไปได้ค่อนข้างมาก...”

 

เล้งซาน ใช้ความเร็วสูงสุดได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องระแวงว่าจะมีใครพบเห็น... เพราะตอนนี้หน่วยรักษาความปลอดภัย เกือบทั้งหมด ไปกระจุกรวมกันอยู่ ณ ตำแหน่ง ป้อมปราการแห่งที่ 16

 

ณ ป้อมปราการแห่งที่ 8

 

เจ้าหน้าที่เฝ้าป้อมปราการแห่งที่ 8 นี้ เป็นเพียงระดับชนชั้นลมปราณสีส้มขั้นที่ 1 เท่านั้น ตามการจัดวางกำลังคนของ คงเหว่ย ส่วนหนึ่งเพราะ คงเหว่ย ไม่ได้มีความชำนาญในวิชาอักขระ ทำให้ไม่เข้าใจความสำคัญในจุดยุทธศาสตร์นี้...

 

แต่ทาง ฟางเว่ย นั้นรับรู้เป็นอย่างดีถึงความสำคัญในจุดนี้ แต่ก็ไม่อาจแทรกแซงการทำงานของคงเหว่ยได้ และเพื่อต้องกันแผนผิดพลาด ฟางเว่ย จึงส่งสัญญาณบอกกับ ฉุนเตียวหยาง(ผอ.2) ให้ส่งยอดฝีมือมาช่วยเหลือเพิ่มเติมอีก 2 คน โดยทาง ฉุนเตียวหยาง ได้ให้เหตุผลกับทางสาขาหลักว่า มาช่วยเพิ่มการรักษาความปลอดภัยอีกขั้นหนึ่ง...

 

แต่ด้วยแผนการของเล้งซาน... จึงบีบบังคับให้อีกสองยอดฝีมือที่ถูกส่งมาทั้งสองคนนั้น... ต้องไปช่วยเหลือทางปราการแห่งที่ 16 อย่างไม่อาจปฏิเสธ...

 

และในตอนนี้ที่ เล้งซาน กลับเข้ามายังตำแหน่งนี้อีกครั้ง... ก็เหลือเพียงเจ้าหน้าที่ป้อมปราการ ชนชั้นลมปราณสีส้มขั้นที่ 1 นามว่า เล่าปัง เพียงคนเดียวเท่านั้น...

 

เจ้าหน้าที่คนดังกล่าว มีท่าทีกังวลไม่น้อย เพราะได้รับรายงานเรื่องผู้บุกรุก... ถึงแม้ว่าตำแหน่งของผู้บุกรุกจะเป็นอีกฝั่งฝากหนึ่งเลยก็ตาม...

 

ฟุบ!!

 

ใครน่ะ!!” เล่าปัง ขมวดคิ้วแนบแน่นขึ้น... เมื่อได้ยินเสียงประหลาดบางอย่าง...

 

ก่อนจะปรากฏร่างของอสรพิษขนาดใหญ่ ที่ชูศีรษะยกขึ้นสูงโผล่ออกมาจากโพรงหญ้า...

 

เล่าปัง ขมวดคิ้วแนบแน่น... “ทำไมมีสัตว์อสูรระดับสูง หลุดออกมาได้? แต่ช่างมันเถอะ... จับกุมตัวไว้ก่อนดีกว่า น่าจะมีผู้เป็นเจ้าของ...” เล่าปัง กล่าวพึมพำ... ก่อนจะตรงไปยังอสรพิษขนาดใหญ่นั่น... แน่นอนว่าด้วยระดับชนชั้นลมปราณสีส้ม... การจะจับตัวสัตว์อสูรระดับชนชั้นลมปราณสีเหลืองขั้นกลางนั้น ไม่จัดว่าเป็นเรื่องยากเท่าใดนัก...

 

แต่ทว่า.... เมื่อมันสืบเท้าเข้าใกล้ อสรพิษตนนั้น...

 

พื้นที่อักขระเหนี่ยวนำพิเศษ!!

 

ร่างของเล่าปัง ถูกฉุดดึงด้วยรูปแบบอักขระพื้นที่!! ใบหน้าของมันถึงกับบิดเบี้ยว... มันรับรู้จากสัญชาติญาณทันทีว่ากำลังถูกอุบายของอีกฝ่านล่อหลอก... จึงพยายามที่จะเปิดแหวนมิติเพื่อแจ้งเหตุร้ายนี้... แต่ทว่า...ย่อมไม่อาจทันท่วงที...

 

เล้งซานใช้พิษนิทราที่ร้ายแรงที่สุด ซึ่งมันสามารถปรุงขึ้นมาได้ในตอนนี้... พร้อมกับใช้ปราณพิษราชันย์แทรกซึมพิษเข้าไปให้รวดเร็วที่สุด... ผ่านชั้นผิวหนังและช่องลมปราณทั้งหมดของเล่าปัง

 

จริงอยู่ที่พิษจำพวกนี้นั้น... ต้องใช้เวลาที่นานมาก กว่าจะออกฤทธิ์กับเหล่ายอดฝีมือระดับชนชั้นลมปราณสีส้มได้... แต่ด้วยปราณพิษราชันย์ของเล้งซานนี่เอง ที่ทำให้พิษออกฤทธิ์ได้รวดเร็วและรุนแรงมากยิ่งขึ้น... เพราะมันถูกผลักดันให้แทรกซึมเข้าไปโดยตรง

 

เพียงไม่กี่อึดใจ... สติของเล่าปัง ก็แทบจะหลุด...

 

“จะ...เจ้าเป็นใคร!!” เล่าปัง พยายามฝืนอาการของพิษ หันมองหน้าของศัตรู...

 

แต่ทว่าด้วยอักขระพื้นที่ ทำให้ปฏิกิริยาของเล่าปัง ช้าขึ้นไปอีกหลายเท่า!! เล้งซาน อาศัยจังหวะนั้น... สกัดจุดอย่างรวดเร็ว พร้อมกับระเบิดลมปราณ อัดกระแทกซ้ำที่ท้ายทอยเข้าไปอีก!!

 

อาจมองว่า เล้งซาน ค่อนข้างลงมือรุนแรง... สำหรับคู่ต่อสู้ ที่ยังมิใช่ศัตรูในตอนนี้... แต่ที่ เล้งซาน จำเป็นต้องทำถึงเพียงนี้ เพราะอีกฝ่ายก็เป็นยอดฝีมือเช่นกัน!! มิเช่นนั้นคงไม่อาจหยุดยอดฝีมือระดับชนชั้นลมปราณสีส้มลงได้อย่างรวดเร็ว โดยที่ เล้งซาน ไม่ต้องลงมือสังหาร...

 

“อสรพิษฟ้า เฝ้าที่ด้านหน้าด้วย... หากพบเห็นผู้ใดให้รีบแจ้งเตือนข้า...”

 

“รับทราบ นายท่าน”

 

เล้งซาน ตรงเข้าไปด้านในป้อมปราการที่ 8 ทันที...

 

โครงสร้างโดยรวมทั้งหมด เหมือนกับแบบแปลนที่ เล้งซาน มีอย่างไม่ผิดเพี้ยน ทำให้เล้งซานไม่จำเป็นต้องคอยงมหาตำแหน่ง... ว่าอุปกรณ์ต่าง ๆ ในตำแหน่งใด ใช้จัดการในจุดใดได้บ้าง... การทำหน้าที่ของป้อมปราการนั้น คล้ายกับเป็นตัวกลางสื่อ ในการแผ่ขยายพลังอำนาจของค่ายกลอักขระ เพื่อให้เชื่อมต่อไปยังป้อมปราการแห่งอื่น ๆ ต่อเนื่องกันตามลำดับ และรูปแบบสมบูรณ์... รักษาความเสถียรในค่ายพลังแต่ละจุด และตำแหน่งของม่านพลังซึ่งมีขนาดใหญ่ ให้สามารถครอบคลุมพื้นที่ทั้งของในเขตสาขาหลักได้ทั่วถึง

 

ในส่วนของค่ายกลอักขระที่แท้จริงนั้น... คือลูกแก้วอักขระขนาดเท่าศีรษะของมนุษย์ ซึ่งถูกซ่อนอยู่ใจกลางของป้อมปราการ... เป็นส่วนที่สำคัญที่สุดคล้าย กับหัวใจทั้ง 16 ดวงของม่านพลังนี้...

 

หาก เล้งซาน ไม่มีแบบแปลนไว้ในมือล่ะก็... คงไม่อาจหาจุดที่ซ่อนอยู่ของลูกแก้วอักขระนี้พบได้โดยง่าย... เพราะตำแหน่งที่ใช้เก็บรักษาลูกแก้วอักขระนี้นั้น... คือความลับสูงสุดที่แม้แต่เหล่า เจ้าหน้าที่ ซึ่งรับหน้าที่เฝ้าป้อมปราการ ก็ยังไม่อาจรู้ได้ถึงตำแหน่งที่แน่ชัดของมัน เพื่อป้องกันการถูกรีดเค้นความลับนี้...

 

เล้งซาน ใช้เวลาไม่นานก็พบเจอ ลูกแก้วอักขระที่ซ่อนอยู่... ซึ่งในตอนนี้ไม่อาจขยับเขยื้อนตำแหน่งใด ๆ ของลูกแก้วอักขระได้เลย... เพราะมันกำลังทำงาน ในการสร้างม่านพลังอยู่ในขณะนี้... หากเล้งซานนำมันออกมาจากตำแหน่ง อาจมีผลให้ม่านพลังทั้งหมด เกิดความไม่เสถียรและแตกสลายออกไป... ซึ่งนั่นไม่ใช่เป้าหมายของเล้งซาน...

 

อันดับแรก ต้องจัดการกับระบบการแจ้งเตือนเสียก่อน...

 

เล้งซาน ทำการแก้ไขรูปแบบอักขระ โดยใช้พลังอักขระจากลูกแก้วดวงจิตชนชั้นสีเขียว... ทำให้มันคล้ายกับการเป็นพลังแฝง เพื่อแทรกแซงระบบการทำงานบางส่วน... ทักษะนี้เป็นสิ่งที่ เล้งซาน เพิ่งจะได้รับมาภายหลังจากการศึกษาอยู่ภายในสถาบันฯ หากเป็นเมื่อ 1,500 ปี ก่อน คงไม่จำเป็นต้องมีการสร้างรูปแบบแอบแฝง ที่ยุ่งยากถึงเพียงนี้

 

เพียงเวลาไม่นาน ระบบการแจ้งเตือนทั้งหมดก็ถูกปิดลงชั่วคราว... ที่ เล้งซาน ต้องทำให้ยุ่งยากเช่นนี้ เพื่อให้ศัตรูไม่อาจรับรู้ในระยะเวลาอันสั้น... ว่า เล้งซาน ได้เข้าทำการแก้ไขรูปแบบบางอย่าง จากระบบการแจ้งเตือนที่น่าปวดหัวซึ่งถูกสร้างขึ้นมา อย่างรัดกุมของผู้เชี่ยวชาญที่สร้างค่ายกลแห่งนี้ขึ้นมาในอดีต...

 

เมื่อสัญญาณแจ้งเตือนถูกปิดลง... เล้งซาน ก็ได้ลงมือแก้ไขรูปแบบการทั้งงานของ ป้อมปราการแห่งที่ 8 นี้ทันที... หลังจากที่ เล้งซาน ได้สังเกตเห็นก็พอมองออกว่ารูปแบบพลังนั้น แตกต่างไปจากแบบแปลนที่ เล้งซานถือ อยู่ในมือ... ซึ่งนั่นเป็นเพราะ ฟางเว่ย ได้ทำการแก้ไขมันมาแล้วก่อนหน้านี้... ให้ม่านพลังปิดกั้นบุคคลทั้งภายนอกและภายในอย่างสมบูรณ์...

 

เล้งซาน จึงได้ทำการย้อนกลับคำสั่งอักขระ ทำให้รูปแบบดั่งเดิม กลับมาทำงานอีกครั้ง... และยังใช้การแฝงพลัง เพื่อแทรกแซงระบบซ้ำซ้อนเข้าไปอีก เพื่อตบตาศัตรู หากมีการตรวจสอบอย่างคร่าว ๆ ขึ้น...

 

“ตอนนี้ ม่านพลังในตำแหน่งของป้อมปราการแห่งที่ 8 กลับรูปแบบดั้งเดิมแล้ว... มันจะกลายเป็นช่องทางหนี หากเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉิน...” เล้งซาน กล่าวพึมพำพลางปริยิ้มพอใจ...

 

แน่นอนว่า เล้งซาน ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงในการเข้าไปแก้ไขรูปแบบอักขระของป้อมปราการทั้งหมด... เพียงแค่สร้างทางหลบหนี ได้หนึ่งช่องทางก็นับว่าเพียงพอแล้ว...

 

หลังจากแก้ไขทุกอย่างเสร็จสิ้น... อันดับแรก เล้งซาน ได้ทำการปกปิดที่ซ่อนของลูกแก้วอักขระนี้ ให้กลับเป็นสู่สภาพเดิมอย่างสมบูรณ์ โดยไม่ให้ผิดเพี้ยนไปจากเดิมแม้แต่นิดเดียว... ก่อนจะทำการรื้อทุกอย่างที่เหลือ นอกเหนือจากตำแหน่งของลูกแก้ว ให้มีสภาพเละเทะ!!

 

จากนั้นเล้งซานก็ได้ออกไปจากป้อมปราการ... โดยทำการฉกชิงแหวนมิติ รวมถึงของมีค่าทั้งหมด จากเล่าปัง เจ้าหน้าที่เฝ้าป้อมปราการแห่งนี้ ซึ่งนอนหมดสติอยู่...

 

ก่อนเล้งซานจะรีบตรงไปยังตำแหน่ง เวทีการประลอง... เพราะมันมีความกังวลเรื่องร่างแยกราชันย์ ที่มีโอกาสถูกจับได้...

 

“นี่เจ้าเด็กโง่... เจ้าถึงขั้นปล้นชิงเจ้าหน้าที่ ซึ่งไม่ใช่ทั้งศัตรูแล้วศพได้อย่างน่าตาเฉย... ดูท่าเจ้าจะกลายเป็นโจรเต็มขั้นเสียแล้วกระมัง?” เฟรย่า กล่าวขึ้นน้ำเสียงคล้ายตำหนิ

 

“ป่าวเลยเฟรย่า... ข้ามีเหตุผลที่ต้องทำอย่างนั้น... ทั้งเรื่องที่ข้าต้องรื้อทุกอย่างในป้อมปราการให้เละเทะ และปลดชิงทรัพย์สินของเจ้าหน้าที่ เหตุก็เพราะว่าคนอื่น ๆ จะได้คาดเดาไปยังทิศทางอื่น ในการที่ข้าบุกรุกเข้าไป...

 

หากตามรูปการณ์ที่ข้าได้จัดฉากและทำขึ้นมา... ภาพโดยรวมจะเชื่อมโยงไปยัง ชายชุดดำที่ทำการต่อสู้กับเหล่ายอดฝีมือที่ปราการแห่งที่ 16 ซึ่งกำลังหาทางหลบหนีอย่างลุกลี้ลุกลน และได้เข้าไปทำร้ายเจ้าหน้าที่ปราการแห่งที่ 8 ก่อนจะทำการรื้อค้นป้อมปราการ เพื่อหาทางหลบหนี แต่สุดท้ายก็ไม่เป็นผล... เพราะตำแหน่งของลูกแก้วอักขระยังคงสมบูรณ์ และไม่ได้มีสภาพถูกรื้อออกมาเฉกเช่นจุดอื่น ๆ

 

การปล้นชิงนั้นสามารถมองได้อีกมุมหนึ่ง... นั่นก็คือข้ากำลังหาอุปกรณ์หรือกุญแจจากเจ้าหน้าที่ เพื่อที่จะใช้หลบหนี ซึ่งนั่นคือตัวแปรสำคัญ ที่จะทำให้ทุกคนหันมุ่งไปยังประเด็นอื่นเกี่ยวกับการหลบหนีของชายชุดดำ... จนหลงลืมและไม่ได้สำรวจว่าการทำงานของรูปแบบอักขระ ยังสมบูรณ์ดีอยู่หรือไม่นั่นเอง...” เล้งซาน กล่าวอธิบายถึงเหตุและผลต่าง ๆ

 

ช่างเป็นวิถีโจร ที่ลักทรัพย์ได้สมเหตุสมผล ยิ่งนัก...” เฟรย่า กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ในคำพูดที่เล้งซานได้กล่าวอ้างมา...

 

เล้งซานได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ และมุ่งตรงไปยังเวทีการประลอง... คาดหวังว่าอย่าเพิ่งให้การแข่งขันจบลง และความลับเรื่องร่างแยกราชันย์ถูกเปิดเผย...

 

แต่น่าเสียดายที่การแข่งขันได้จบลงไปเสียแล้ว...

 

เล้งซาน ใบหน้าถอดสีทันที... เพราะหากการแข่งจบลง แปลว่าร่างแยกราชันย์ของมัน ได้ถูกพาตัวไป... ซึ่งในจุดนี้ แม้แต่คนธรรมดา ยังสามารถแยกแยะออกได้ ว่าร่างแยกราชันย์นั้น มีจิตสำนึกเพียงเศษเสี้ยวเท่านั้น... และยิ่งหากให้ผู้เชี่ยวชาญวิชาแพทย์มาตรวจสอบร่างกายโดยละเอียดแล้วล่ะก็... ย่อมรู้ได้ทันทีว่าร่างนั้น มิใช่ร่างธรรมชาติของมนุษย์ทั่ว ๆ ไป!!

 

อสรพิษฟ้า... รีบใช้ความสามารถของเจ้า หาร่างแยกราชันย์เร็วเข้า!! ร่างแยกราชันย์ถูกสร้างขึ้นจากพิษบรรพกาล... เจ้าน่าจะพอที่จะรับรู้ได้บ้างถึงกลิ่นของมันไม่มากก็น้อย...” เล้งซาน ใบหน้าซีดเซียว และมีความกังวลฉายออกมาอย่างชัดเจน...


..........................................................

สามารถอ่านก่อนใครได้โดยนำหน้าเด็กดี  20-40 ตอน จาก 2 ช่องทางนี้

1.ทาง กวีบุ๊ค >>>Kawebook

2.ทาง ฟิคชั่นล็อก >>>Fictionlog


อัพเดทข่าวสารได้ที่Facebook อสูรมังกรฟ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 696 ครั้ง

17,114 ความคิดเห็น

  1. #14983 Dame_SD (@damesdark) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 05:33
    เชื่อมือพี่หลิง!
    #14983
    0
  2. #10749 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 00:25
    ความลับจะแตกไมน่ะพี่เล้ง
    #10749
    0
  3. #10719 Phawinee Phuttha (@eeniwap) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 00:19

    รออยู่นะ😁😁😁
    #10719
    0
  4. #10717 จ๋า (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 15:11

    เอาจริงๆนะ..นี่นึกว่าอ่านเจมบอน 007 อิอิอิ

    #10717
    0
  5. #10716 Qsadgu (@Qsadgu) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 11:38
    ไรต์อย่าเป็นโจรจริงนะคับผมสงสารตำรวจว่ะๆๆ55555
    #10716
    0
  6. #10715 now108 (@now108) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 11:35
    งานเข้าพี่เล้ง ตายๆ^^
    #10715
    0
  7. #10714 jkooktaev (@jkooktaev) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 09:38
    โหหห.. เฮียเล้งพลาด (หายากนะเนี่ย!)
    ไปให้ทันนะเฮีย แล้วจัดการด้วยสกิลแถขั้นเทพ
    #10714
    0
  8. #10711 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 08:20
    เลือดคลั่ง -> เลือดคั่ง
    #10711
    0
  9. #10710 mj1304 (@mj1304) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 07:40
    พี่เล้งก็พลาดเป็นแหะ
    #10710
    0
  10. #10709 saynaka (@bboykoratnng) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 07:28
    พลาด

    555
    #10709
    0
  11. #10708 PeakDramator (@PeakDramator) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 06:57
    ความแตกแน่!
    จริงๆเรื่องนี้น่าจเปลี่ยนชือเป็นมหาโจรเล้งซานดีกว่านะ 55555
    #10708
    0
  12. #10707 SirinratRp (@SirinratRp) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 05:54
    โอ้ยยยยยย ตื่นเต้นแทนพี่เล้งวุ้ย
    #10707
    0
  13. #10706 D_S_F_P_N (@kqre) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 05:23
    ยังมีอวุโสเซิ่นหรงไห๋อยู่พี่เล้งใจเย็นๆ
    #10706
    0
  14. #10705 Tumbabycorn (@Tumbabycorn) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 05:19
    ตื่นเต้นๆ โอยยยย
    #10705
    0
  15. #10704 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 02:23
    ค้างงงงง
    #10704
    0
  16. #10703 แค่เ(ห)งา (@belly_abc) (จากตอนที่ 449)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 00:42
    รู้สึกว่าตอนนี้มันสั้นจังเลยพี่ชายยย //หรือเราอ่านเร็วหว่า
    #10703
    0