อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,770,690 Views

  • 15,267 Comments

  • 15,854 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    159,888

    Overall
    2,770,690

ตอนที่ 35 : ตอนที่ 35 : ความทรมาณอันไร้ที่สิ้นสุด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28849
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1012 ครั้ง
    29 ธ.ค. 59

ณ หุบเขาหมื่นพฤกษา ภายในถ้ำขนาดใหญ่ แห่งหนึ่งภายในหุบเขา เล้งซาน กำลังนั่งกระทำการบางอย่าง ด้านหน้าของมันมีเศษซากสมุนไพรกว่า 47 ชนิดที่มีร่องรอยการเผาไหม้ จากการสกัดส่วนสำคัญในการปรุงโอสถ มือทั้งสองข้างของมันเปล่งประกายสีฟ้าจากปราณอัคคีแห่งมังกรออกมาอย่างต่อเนื่อง


ยางไม้ ใบไม้ รากไม้จำนวนมากลอยหมุนวนอยู่กลางอากาศด้วยการควบคุมของลมปราณ เปลวเพลิงสีฟ้าลุกไหม้ขึ้นเบาๆจากฝ่ามือ การหมุนวนของสมุนไพรค่อยๆถูกบีบอัด จนตอนนี้ส่วนสำคัญของสมุนไพรจำนวนมากถูกบีบอัดจนหลอมรวมกันเป็นเม็ดยา 4 เม็ดและถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงสีฟ้า


"อย่าเสียสมาธิ สังเกตสีของสมุนไพรให้ดี อย่าเผาสกัดจนไหม้มิเช่นนั้นคุณภาพของตัวยาจะลดลงเกินไป " 

เสียงของเฟรย่า ดังขึ้นเพื่อแนะนำตลอดเวลา


จากนั้นไม่นานการเผาไหม้ของเปลวเพลิงก็หยุดลง เม็ดยาโอสถสีเขียวอมฟ้า ก็ปรากฏตรงหน้าของเล้งซาน กลิ่นของสมุนไพรลอยฟุ้งหอมอบอวล ไปทั่วบริเวณถ้ำ เล้งซานแสยะยิ้มอย่างพอใจ


"เป็นอย่างไรบ้าง เฟรย่า"


"อืม...ดีมาก เม็ดยาจันทราครามทั้ง 4 เม็ด ถูกสกัดคุณภาพเต็มสิบส่วน หากมีหมอเทวดาของมนุษย์เห็นยาทั้ง 4 เม็ดนี้ ย่อมกราบเจ้าเป็นอาจารย์อย่างแน่นอน!!"


"ยอดเยี่ยม!! อย่างน้อย 6 เดือนมานี้ ก็ไม่ทำให้ข้าสูญเปล่า เม็ดยา 4 เม็ดนี้เพียงพอให้ข้าขึ้นสู่ชั้นลมปราณสีน้ำเงิน ยิ่งหากรวมเข้ากับการบ่มเพาะของบ่อโลหิตอสูรด้วยแล้ว ย่อมมิอาจคาดเดาว่าจะสามารถบรรลุได้ถึงขั้นใดในลมปราณชั้นสีน้ำเงินเป็นแน่!!"


"อืม...แต่อย่าลืมว่า เจ้าสามารถกลืนกินมันได้เพียงเดือนละ 1 เม็ดเท่านั้น มิเช่นนั้นร่างกายและเส้นลมปราณของเจ้าจะทนรับการเปลี่ยนแปลงของลมปราณที่เพิ่มขึ้นไม่ไหว"


ตอนนี้เวลาร่วงเลยมากว่า 6 เดือนแล้ว ความรู้วิชาการแพทย์และปรุงยากว่า 5 ใน 10 ส่วนของเฟรย่าถูกถ่ายทอดมายังเล้งซานโดยสมบูรณ์ แต่ด้วยสมุนไพรที่มีจำกัดในหุบเขาหมื่นพฤกษานี้ จึงทำให้เล้งซานไม่สามารถบรรลุความรู้ที่เหลือของเฟรย่า อีก 5 ส่วนที่เหลือต่อไปได้


เล้งซานยังคงอยู่ในชั้นลมปราณสีครามขั้นที่ 3 เฉกเช่นเดิม เพราะใช้เวลาทั้งหมด ครึ่งปีไปกับการศึกษาวิชาการแพทย์และปรุงยา ส่วนวิชาแปลงโฉมนั้นเล้งซานบรรลุตั้งแต่ 7 วันแรกของการฝึกฝนแล้ว


"เจ้าเด็กน้อย เจ้าพร้อมที่จะรับความทรมาณจากบ่อโลหิตอสูรหรือยัง??"


คำถามนี้ทำให้เล้งซานกลืนน้ำลายตัวเองเล็กน้อย พลางมีเหงื่อที่ผุดออกจากหน้าผาก



"โธ่~ ไม่ว่าจะผ่านไปอีกซักร้อยปีข้าก็ไม่พร้อมหรอก แต่ข้าจำเป็นต้องลง!!"


"ฮิฮิ..อย่างไรซะด้วยสมุนไพรในป่า เราไม่สามารถสอนวิชาปรุงยาให้เจ้าได้มากกว่านี่แล้ว นอกเสียจากจะเดินทางไปยังที่ๆมีสมุนไพรมากมายกว่านี้ หากเจ้าพร้อม เราก็เริ่มการบ่มเพาะกันเลย" 

เฟรย่าขบขันเล็กน้อย


เล้งซาน ได้เตรียมการสร้างบ่อโลหิตอสูรในทันที ตอนนี้มันไม่จำเป็นต้องให้เฟรย่าแนะนำใดๆ มันใช่เวลาตระเวนหาสมุนไพรกว่า 20 ชนิดใน 2 วันและจับสัตว์อสูรชั้นลมปราณสีครามขั้นกลางมา 1 ตัว ขั้นสูง อีก 1 ตัว จากนั้นก็เริ่มทำการขุดบ่อทันที ขั้นตอนทั้งหมดถูกสรรค์สร้างเป็นที่เรียบร้อย สิ่งเดียวที่ยังขาดอยู่คือ ความกล้าเท่านั้น!!


เล้งซาน ยืนจ้องมองบ่อโลหิตอสูรพลางหัวเราะอย่างขมขื่น


"เฟรย่า คงไม่มีเคยมีใครตายจากการลงบ่อโลหิตอสูรสีคราม ใช่หรือไม่??"


"เพียง 1 ใน 10 คน" เฟรย่าตอบด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย


เล้งซานถอนหายใจเล็กน้อย


"อย่างน้อยข้าก็มีโอกาศรอด ถึง 9 ส่วน"


"เพียง 1 ใน 10 ที่รอดตังหากเล่าเจ้าโง่ ฮ่าๆๆ"



"มารดามันเถอะ!!"



ยิ่งยื้อเวลา ความกล้ายิ่งหดหาย เล้งซาน กัดฟันและโดดลงบ่อโลหิตอสูร ทันที จนกระทั้งเวลาผ่านไป สิบลมหายใจ การกัดกินที่เปรียบดังแมลงนับล้านตัวก็บังเกิดขึ้น!!


"อ๊ากกกกกกกกกกก!!"


ใบหน้าที่แดงกร่ำของเล้งซาน และเส้นโลหิตที่ปูดบวมทั่วร่าง บ่งบอกถึงความอดทนได้อย่างไม่ต้องการคำอธิบาย ความทรมาณนั้นมากมายกว่าคราวก่อนอย่างมิต้องสงสัย ขนาดเล้งซานที่ร่างกายแข็งแกร่งจากพลังลมปราณที่เพิ่มขึ้นกว่าคราวก่อน ยังมิอาจหยุดยั้งความทรมาณที่ได้รับลงแม้แต่น้อย


"โคจรปราณมังกรบรรพตสิ เจ้าโง่!!" เสียงเฟรย่าร้องตะโกนขึ้น


แต่เสียงนั้นมิได้เข้าหูของเล้งซาน แม้แต่นิด มันนั้นมิได้หลงลืมว่าปราณมังกรบรรพตจะช่วยให้มันลดการทรมาณลงกึ่งนึง เพียงแต่มันในตอนนี้อย่าว่าแต่โคจรปราณมังกรบรรพตเลย แม้แต่จะหายใจเข้ายังเต็มไปด้วยความยากลำบาก!!


เวลาที่ผ่านไปเพียงสิบลมหายใจนั้นสำหรับเล้งซานยาวนานนับแรมปี แต่มันก็มิได้ขยับร่างออกจากบ่อโลหิตแม้แต่น้อย กลับยิ่งกัดฟันมุดหัวลงไปในบ่อเพื่อเพิ่มระดับความทรมาณมากขึ้น โดยหวังจะให้เคยชินกับความทรมาณให้เร็วที่สุด


จนเวลาผ่านไปราว 1 ก้านธูป มันจึงค่อยโผล่ศีรษะขึ้นมาด้วยร่างที่สั่นเทา แต่กระนั้นมันก็ยังคงมิได้โคจรปราณมังกรบรรพต


"เหตุใดเจ้าไม่โคจรปราณมังกรบรรพต??"


"หะ..หาก ข้ามิอาจ  ทะ...ทนความเจ็บปวดระดับนี้  นะ..ในอนาคตข้าย่อมมิอาจทนบ่อโลหิตอสูรชั้นสีน้ำเงิน  ละ...และชั้นสีเหลือง  ฉะ...ฉะนั้นแล้ว ข้าจะไม่โคจรปราณมังกรบรรพต หากไม่ถึงที่สุด"


ริมฝีปากของเล้งซานสั่นไปมา จากนั้นแสงประกายจากแหวนมิติก็สว่างวาบขึ้น เล้งซานดึงเม็ดยาจันทราคราม ออกมา 1 เม็ด


"อย่าทำเช่นนั้น!!" เสียงตื่นตระหนกของเฟรย่าร้องดังขึ้น


เล้งซานมิได้สนใจฟังแต่อย่างใด มันตบเข้าปากในทันที เม็ดยาหลอมละลายเป็นน้ำภายในปาก และค่อยๆไหลลงสู่ลำคอ อย่างรวดเร็ว


"อ๊ากกกกกกกกกก!! "


ความเจ็บปวดทวีคูณขึ้นอีกหลายเท่า การดูดซับพลังจากเม็ดยาเพื่อเพิ่มระดับชั้นลมปราณ ย่อมมีความทรมาณมิแตกต่างจากบ่อโลหิตอสูร แม้เฟรย่ายังไม่คาดคิดว่าเล้งซานจะกระทำการทั้งสองอย่างโดยพร้อมกัน!!


ยังมิจบแค่นั้น...เล้งซาน ในตอนนี้ที่ดวงตาแดงกร่ำด้วยเส้นเลือดที่ขึ้นมาแดงฉานจนแทบมองไม่เห็นสีขาวของลูกตา ตวัดมือโดยใช้ลมปราณเฉือดเฉือนเนื้อของสัตว์อสูรและนำมากินในทันที!!


ภาพที่เฟรย่าเห็นนั้น สะท้านถึงความมุ่งมั่นที่ทะยานสูงเทียบฟ้าของเล้งซาน นางมิอาจหาคำพูดใดบรรยายสิ่งที่ผู้เยาว์อายุ 16 นี้กระทำลงไปได้ 


'เจ้าเด็กน้อย ความมุ่งมั่นของเจ้านี้ เหนือกว่าบุรุษทั้งปวงที่เราเคยพบเจอตลอดอายุ ช่างเป็นความมุ่งมั่นที่น่าหวาดหวั่นยิ่งนัก'


จวบจนเวลาผ่านไป 7 วัน เล้งซานยังคงมิได้ขยับร่างออกจากบ่อโลหิตแม้แต่ครั้งเดียว อาจพูดไว้ว่าประสาทรับรู้ความเจ็บปวดของมันนั้นด้านชาไปแล้ว แม้ในอดีตมีผู้รอดจากการบ่มเพาะพลังในบ่อโลหิตอสูรนี้มากมาย แต่ไม่เคยมีผู้ใดที่แช่ในบ่อเป็นเวลาเนิ่นนานหลายวัน โดยมิได้ขยับออกจากบ่อเลยแม้แต่ครั้งเดียว 


ร่างของเล้งซาน สงบนิ่ง มิได้สั่นเทาแม้แต่น้อยมันยังคงบ่มเพาะพลังชั้นสีครามจนทะยานขึ้นอย่างมิอาจคาดเดา แต่แล้วมันก็ได้ลืมตาตื่นขึ้น แสงสว่างวาบขึ้นที่แหวนมิติของมันอีกครั้ง มันหยิบเอาเม็ดยาจันทราครามมาถือไว้ในมืออีก 1 เม็ด


"อย่าแม้แต่จะคิด!! เจ้าลืมคำเตือนของเราไปแล้วหรือ ว่าเม็ดยาจันทราครามนั้น ต้องเว้นระยะการดูดซับอย่างน้อย 1 เดือน!! มิเช่นนั้นเส้นลมปราณของเจ้าจะฉีกขาด จากพลังของเม็ดยา"


"ข้ารู้จักร่างกายของข้าเองมากกว่าผู้ใด!! เส้นลมปราณของข้านั้นผิดปรกติ มันมีความหนาและยืดหยุ่นกว่าคนปรกติหลายเท่า ข้ามั่นใจว่ามันสามารถรองรับพลังของเม็ดยาได้อย่างแน่นอน ขอเพียงข้าทนความเจ็บปวดได้ ย่อมไม่มีสิ่งใดที่ข้าทำไม่ได้!!"


เล้งซานตบเม็ดยาจันทราครามเข้าปากทันที!! เมื่อเม็ดยาละลายไหลเข้าสู่ลำคอ เล้งซานรู้สึกได้ถึงการสั่นสะเทือนของเส้นลมปราณในทันที การขยายตัวอย่างฉับพลับของเส้นลมปราณ ย่อมหมายถึงความทรมาณของอวัยวะภายใน ความเจ็บปวดภายนอกย่อมมิอาจเทียบได้แม้แต่ 1 ใน 10 ส่วน!!


เล้งซานดิ้นพร่านภายในบ่อโลหิตอสูร อย่างบ้าคลั่ง แต่มิได้ร้องออกมาเลยแม้แต่น้อย ความอดทนของมันมิอาจสรรหาหรือบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้!! แม้เส้นลมปราณจะขยายตัวมากขึ้นอีกหลายเท่า แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะระเบิดออก ความทรมาณจากการซึบซับตัวยายาวนานต่อเนื่องหลายวัน


จนเวลาบัดนี้เวลาร่วงเลยไปอีก ครึ่งเดือน ประกายแสงสีน้ำเงินค่อยๆกระจายออกจากร่างของเล้งซาน และสาดส่องไปทั่วภายในถ้ำ



'บรรลุชั้นลมปราณสีน้ำเงินขั้นที่ 1'



เล้งซานยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจ จากนั้นก็หอบเอาร่างขึ้นมาจากบ่อโลหิตอสูรด้วยท่าทีอิดโรยอย่างมาก และค่อยๆทรุดตัวลง หมดสติอยู่ที่ข้างบ่อ...





จากผู้เขียน....ตอนนี้ มีแต่ความทรมาณ!! ถถถ+











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.012K ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #7740 พ. แพทจอมโลเล : )) (@winchan) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 15:09
    ทรมาณ ผิดจ้า
    ทรมาน << ใช้ นอ หนู นะคะ
    #7740
    1
    • #7740-1 Free-J (@Free-J) (จากตอนที่ 35)
      2 ตุลาคม 2561 / 21:19
      ขอบคุณครับ
      #7740-1
  2. #6967 Nohead (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 16:00

    แดงก่ำ เวลาล่วงเลย ครับ

    #6967
    0
  3. #6363 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 14:20
    พระเอกแอบมาโซคิสม์นะเนี่ย
    #6363
    0
  4. #5953 ducky (@kittycat08) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 17:38
    พระเอกทรหดมาก เลยเวลาฆ่าเลยโหด 555
    #5953
    0
  5. #5722 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 17:20
    ทรมานจริงๆ
    #5722
    0
  6. #5721 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 17:12
    OMG!!! แปปเดียวหกเดือน
    #5721
    0
  7. #4697 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 11:49

    Thank you

    #4697
    0
  8. #3711 •นิลกาฬ• (@junkskidz) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 17:19
    เหยยยย เรียนรู้ทักษะแพทย์และปรุงยาไปกว่าห้าในสิบส่วน

    นี่แค่ทวีปเดียวเรียนรู้ไปครึ่งหนึ่งเลยหรอ? อันที่จริงจะเรียกว่าทวีปก็ไม่ได้เพราะมันอยู่บริเวณรอบๆจุดเดิมอยู่เลย ยังไม่ได้เดินทางไปส่วนอื่นของทวีปด้วยซ้ำ

    ถ้าให้เทียบโดยเฉลี่ยชนิดส่วนประกอบยาในแต่ละทวีปให้มีเท่ากันและไม่ซ้ำกับของทวีปอื่น นี่ไม่เท่ากับว่าแค่สองทวีปก็เรียนรู้ได้ครบทุกอย่างจากเฟรย่าแล้วรึ
    #3711
    3
    • #3711-2 Lisha1423 (@Lisha1423) (จากตอนที่ 35)
      29 กรกฎาคม 2561 / 19:49
      แต่งเองมัย
      #3711-2
    • #3711-3 Nitipat Rittiron (@nitiron) (จากตอนที่ 35)
      30 กรกฎาคม 2561 / 21:24
      คิดไรมากมาย
      #3711-3
  9. #3402 NarasNgernliang (@NarasNgernliang) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 07:46
    ชอบมากครับ
    #3402
    0
  10. #3086 Natenaja (@Natenaja) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 20:53
    ชอบมาก โหดแบบนี้สิดี อร้ายย
    #3086
    0
  11. #2439 48111 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:57
    อ่านตอนนี้แล้วอยากให้พระเอกกินแล้วลมปราณหายหมดยังไงไม่รู้เค้าบอกเดือนจะเม็ดมีเวลาอีกตั้ง 5เดือน
    #2439
    0
  12. #2281 I'm nani (@offxo2591) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 13:48
    จงก้าวเข้าสู่หนทางแห่ง"M" //ขอบคุณครับ!
    #2281
    0
  13. #2220 kik-kik-saranung (@watptr45) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 23:00
    เล้งซานสายM
    #2220
    0
  14. #2059 Waiwit (@Waiwit) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 00:28
    ตายในบ่อพอดี555
    #2059
    0
  15. #1973 deknoomza (@deknoomza) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 16:12
    แล้วพระเอกฉี่ขรี้ที่ไหนอะ
    #1973
    1
    • #1973-1 kik-kik-saranung (@watptr45) (จากตอนที่ 35)
      5 มกราคม 2560 / 23:01
      ในบ่อนั่นแหละฮะ สลับกับกินดื่มไปในตัว all in one จริมๆ
      #1973-1
  16. #1692 Mafieto (@Mafieto) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 20:03
    ซาดิตมาเลยพระเอก กุ 555
    #1692
    0
  17. #1444 SAOW (@Sunako_333) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 14:46
    อูยยย สายโหดด
    #1444
    0
  18. #1067 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 08:43
    มันจะโหดเกินไปแล้ว
    #1067
    0
  19. วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 19:49
    การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม...
    #957
    0
  20. #724 Andy382 (@sine382) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 21:26
    กุสงสาร อ่ะ
    #724
    0
  21. #635 tomvoy (@tomvoy) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 00:43
    พระเอกเป็น M ชัดๆ
    #635
    0
  22. #533 โอเอ็มที่ร้าก (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 22:44
    ทรมานไม่จิง จะมะฮะ ถ้าทรมานจิง ต้องพูดไม่ออก

    ประมาณแค่ผ่อนลมหายใจ ยังมิกล้า เพราะจะทำให้ความอดกลั้นกับความเจ็บปวด พังทะลายลง จะมะฮะ
    #533
    0
  23. #395 ย่ำดวงดารา (@chantana344026) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 10:49
    เล้งซานแกเป็นสายSMใช่ป่ะ ถถถถถ อนาจ5555
    #395
    0
  24. #394 twnm (@twnm) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 10:43
    ทำไมต้องฝึกขนาดนี
    ลำบากยากเย็นจัง ไรท์ต้องเป็นคนซาดิสแน่ๆ
    ลงกับใครไม่ได้ เลยมาลงกับพระเอกของผม ดีนะที่เล้งซานมันทนได้คริๆๆๆๆๆ
    ค้างล่ะครับ มาต่อไวนะครับ
    ขอบคุณครับ
    #394
    0
  25. #381 AumKup (@AumKup) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 01:33
    เอาอีกๆเอาอีกๆเอาอีกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #381
    0